Nuk kaloi shumë kohë pas revolucionit antimonarki të shkurtit 1979 dhe vendosjes së një diktature tjetër të zbukuruar me premtime fetare dhe të rreme, që shoqëria iraniane dëshmoi lindjen e një grupi tjetër protestash dhe demonstratash në Iran. Mund të kujtohet protesta e 8 marsit 1979 nga gratë kundër hixhabit të detyrueshëm dhe kufizimit të të drejtave të grave, vetëm disa javë pasi Khomeini mori pushtetin. “Ne nuk kishim një revolucion për të shkuar prapa.” Kjo ishte thirrja e tubimit që mblodhi dhjetëra mijëra gra iraniane së bashku në rrugët e Teheranit më 8 mars 1979.
Premtimet e thyera të këtij regjimi të ri dhe dështimi i tij për të përmbushur kërkesat e njerëzve rezultuan në aksione sporadike por të vazhdueshme proteste nga shtresa të ndryshme shoqëria iraniane në qytetet anembanë Iranit.
Këto veprime protestuese kishin një ton themelor: pakënaqësi dhe pakënaqësi. Regjimi i ri, ende i mistifikuar dhe i iluzionuar nga besimi i njerëzve nga njëra anë dhe paaftësia dhe mosgatishmëria e tij për të sjellë ndonjë ndryshim thelbësor për të materializuar kërkesat dhe pritshmëritë e njerëzve, përdori banditë dhe klubet e sapoformuara për të shtypur çdo formë opozitare dhe mospëlqimi.
“Kombëtarizimi” i këtyre protestave, përhapja e tyre në qytete dhe shtresa të ndryshme, shtypja e armatosur dhe e dhunshme e protestuesve dhe parullat e njerëzve që synonin liderët e Republikës Islamike u bënë karakteristikat më të dukshme të këtyre protestave.
Hamedan – Aktivitetet e mbështetësve të MEK dhe Njësive të Rezistencës në Ditën Ndërkombëtare të Gruas – Postimi i fotografive të grave martire të kryengritjes së Nëntorit 2019, dhe heroinave të MEK – 8 Mars 2022
Kryengritja e popullit iranian, e udhëhequr nga gratë, do të fshijë tiraninë mizogjeniste nga Irani
Në Ditën Ndërkombëtare të Gruas, mbështetësit e Mujahedin-e Khalq (MEK/PMOI) dhe Njësive të Rezistencës në qytete të ndryshme të Iranit shënuan rastin dhe ekspozuan praktikat mizogjene të regjimit klerikal. Ata vendosën pankarta dhe shkruan grafite, duke theksuar vendosmërinë e grave iraniane për të përmbysur diktaturën fetare dhe për të vendosur lirinë dhe demokracinë në Iran. Këto aktivitete u zhvilluan në Teheran dhe në qytete të ndryshme, duke përfshirë Karaj, Isfahan, Tabriz, Shiraz, Hamedan, Arak, Saqez dhe Bijar.
Në pankartat thuhej: “Maryam Rajavi: Kryengritja e popullit iranian, e udhëhequr nga gratë, do të fshijë tiraninë mizogjene nga Irani”, “Maryam Rajavi: Gratë protestuese janë krenaria e Iranit dhe të gjithë iranianëve”, “Maryam Rajavi: Jo hixhabi i detyrueshëm, jo fesë së detyrueshme, jo qeverisë së detyrueshme”, “Maryam Rajavi: gratë rebele janë bërë krenaria e Iranit dhe iranianëve”, “Demokracia, liria, me Maryam Rajavi”, “Maryam Rajavi: 8 Marsi është një ditë zemërim dhe protestë kundër pabarazisë dhe diskriminimit gjinor”, “Ne, gratë iraniane, mbështesim planin me dhjetë pika të zonjës Rajavi”, “Ne jemi të sigurt se gratë do ta përmbysin këtë regjim”, “Ne jemi të vendosur të ngremë qendra proteste dhe revolte. në të gjitha qytetet”, “Dita e Gruas është dita kur ne ripërtërijmë zotimin tonë me Maryam Rajavi, së bashku do ta rrëzojmë këtë regjim.”
Hamedan – Aktivitetet e mbështetësve të MEK dhe Njësive të Rezistencës në Ditën Ndërkombëtare të Gruas – Postimi i fotografive të grave martire të kryengritjes së Nëntorit 2019, dhe heroinave të MEK – 8 Mars 2022
Të dashur motra dhe vëllezër të Rezistencës Iraniane,
Jam shumë i nderuar që jam pjesë e këtij takimi për shumë arsye,
Para së gjithash, sepse, si ju të gjithë këtu, unë kam qenë gjithmonë e përfshirë në luftën kundër diskriminimit te grave në fusha të ndryshme të jetës. Unë kam ndjekur besimin tim se çdo burre dhe çdo grua lindin të barabarte dhe gjithashtu besoj se vetë njerëzit diskriminojnë njëri-tjetrin në emr te fesë, racës, kombit, ideologjisë ose prejardhjes etnike. Arsyet për situata të tilla janë te vjetër sa vetë historia e njerëzimit, por kjo nuk është një pengesë që ne ta diskutojmë apo të luftojmë per ti ndryshuar ato.
Unë kam qenë për shumë vite pranë jush, motra dhe vëllezër të rezistencës iraniane që jetojnë në Shqipëria, veçanërisht, pranë grave dhe unë kam mësuar shumë nga ju. Ne, në Shqipëri kemi qenë gjatë një diktature të gjatë ideologjike, shumë e sofistikuar në çështjen e diskriminimit te grave, sepse deklaruan të drejta të barabarta, mundësi të barabarta, paga të barabarta, të drejtë vote, e drejta e arsimimit dhe e drejta e punës, por nga ana tjetër ishte nje sistem shumë i rrezikshme dhe i frikshem kundër lirisë individuale dhe kundër barazisë reale. Në realitet ideologjia e kësaj diktatura përdori format patriarkale dhe kulturën tradicionale për të mbajtur njerëzit nën presioni, si dhe rregullat e ashpra të një partie në pushtet që nuk lejuan asnjëherë të drejtat e njeriut si për meshkuj ashtu dhe per femrat.
Diktatura e mullave iraniane, një diktaturë fetare, si të gjitha llojet e tjera, siç e shohim në te gjithë informacionin që marrim, e përdor fenë, në këtë rast, si një instrument për të mos toleruar zhvillimin e një shoqërie demokratike dhe për politikat antifeministe. Me pretekstin e fese, regjimi i mullahëve ka ndërhyrë në liritë më elementare të grave dhe të populli i Iranit. Kemi parë se vetëm gjatë të ashtuquajturës Presidenca e moderuar e Hassan Rouhani u ekzekutuan te pakten 114 gra. Diktatura klerikale e Iranit renditet si ekzekutuesi numër një në botë dhe shumë mizori të tjera ndaj grave, si dhe ligjet që ne e dinë shumë mirë se sa shume diskriminuese jane ndaj grave.
Por, ne gjithashtu e dimë se sa i fortë është vullneti i grave iraniane dhe i popullit iranian për të luftuar per liri, barazi dhe shoqëri demokratike, sa të forta janë betejat e tyre dhe jemi të sigurt se nuk është larg dita kur shoqëria iraniane do të rrëzojë regjimin diktatorial të Iranit dhe ëndrra për një shoqëri të lirë dhe demokratike do të jetë realitet. Siç thotë zonja Rajavi Nuk ka dyshim se Irani do të ketë një të ardhme të ndritur!
Diana Culi, spoke at the International Women's Conference in Berlin
Është një detyrim njerëzor të jesh me gratë që vuajnë nga regjimet me te tmerrshme. Mijëra gra janë futur në burg, janë vrarë në rrugë ose djegur me acid, vetëm se duan lirinë. Revolucioni në Iran ishte për lirinë e popullit iranian. Ata ende duan dhe e meritojnë këtë. Gratë në Rezistencën Iraniane kanë sakrifikuar gjithçka për lirine nga diktatura fetare.
Nga rezistenca e njerëzve në Ukrainë, kjo sakrificë është bërë më e madhe, me e qartë dhe kuptimplotë për liderët në Evropë. Gratë iraniane janë simbole të mëdha te sakrificës. Ju keni marrë përgjegjësinë për të sjellë ndryshim në vendin tuaj. Ju nuk jeni dorëzuar në këto vite të errëta.
Presidenti i ri Raisi është përgjegjës për ekzekutimet e mijëra njerezve iraniane. Ne duhet ta bëjmë të qartë se regjimi iranian nuk është një kërcënim vetëm për popullin iranian, por përtej kësaj për sigurinë dhe paqen ndërkombëtare. PMOI meriton mbështetjen e komunitetit ndërkombëtar. Maryam Rajavi është një frymëzim për gratë anembanë globit.
Është koha që regjimi të largohet. Gratë iraniane meritojnë të zgjedhin të ardhmen e tyre. Liria dhe barazia janë e vetmja përgjigje për problemet e popullit Iranian.
Valentina Leskaj, ish-kryetare e Kuvendit të Shqipërisë në Ditën Ndërkombëtare të Gruas.
Nën misogjininë që sundon Iranin dhe aparteidin gjinor që mbizotëron atje, gratë iraniane po përjetojnë një nga periudhat më të vështira në historinë e Iranit.Ato shtypen rëndë. Policët banditë i gjuajnë brutalisht me gurë, nën akuzën e sajuar të keqmbulimit. Ato sulmohen egërsisht nga huliganët, të cilët u hedhin acid në fytyrë. Ato nuk trajtohen si të barabarta me burrat në asnjë fushë, por ekzekutohen njësoj si ata. Ato vuajnë nga varfëria ekstreme dhe merren me forcë për trafikim njerëzor.
Por gratë iraniane nuk janë dorëzuar ndaj sjelljeve misogjiniste dhe politikave apo veprimeve shtypëse.
Por duke u mbështetur në një histori të lavdishme lufte dhe rezistence për emancipimin, një histori të panjohur dhe të paprezantuar ndaj botës ashtu sic duhet të ishte. Ato janë vendosur në një rol të rëndësishëm në çlirimin e vendit të tyre dhe Persinë e vjetër…Në revolucionin kushtetues të 1906……revolucionin anti monarkik të 1979 …dhe në luftën e tanishme luftës kundër diktaturës fetare
Megjithatë, pas ardhjes në pushtet të Khomeneit dhe udhëheqësve misogjinistë në Iran, gratë nuk mundën ti merrnin benefitet e revolucionit anti- monarkik në të cilin ato luajtën një rol të rëndësishëm.
Ato nuk u dorëzuan dhe treguan që edhe pse mund të kërkonte dekada për të arritur lirinë, ato do të luftojnë për të. Kështu, ato jo thjesht morën pjesë vullnetarisht por gjithashtu drejtuan shumë prej kryengritjeve dhe protestave në gjithë vendin.
Gratë iraniane kanë luajtur një rol të pakrahasueshëm duke drejtuar virtualisht çdo kryengritje dhe protestë. Ajo janë në rreshtin e parë të rezistencës për të çliruar Iranin nga regjimi më shtypës dhe misogjjonist në botë. Si është e mundur kjo ?
Eshtë kështu sepse gratë iraniane e kanë gjetur modelin e tyre tek gratë në pozicione kryesore në rezistencën iraniane. Ky është brezi i grave që kanë synuar rolet më të rëndësishme dhe kyçe në rangjet e rezistencës iraniane. Mbi 50% e anëtarëve të NRCI janë gra sepse Organizata e Muxhahedinëve të Iranit, mbetet organizata kryesore në Këshillin Kombëtar të Rezistencës së Iranit e cila është e drejtuar nga disa këshillë të cilët janë të përbërë krejtësisht nga gra. Gratë mund të shihen në çdo fushë në role kryesore.
Sot, grupet e rezistencës brenda Iranit larguan me guxim frikën e njerëzve dhe hapën rrugën për kundërshtim dhe rebelim për segmente të ndryshme të shoqërisë. Gratë u janë bashkuar shumë grupeve të rezistencës rreth e qark vendit dhe kjo është një rrugë drejt fitores kundër diktaturës dhe misogjenisë. Drejtimi i grave do ta bejë të mundur
Në prag të Ditës Ndërkombëtare të Gruas, të shtunën, më 5 mars 2022, u mbajt në Berlin një konferencë ndërkombëtare, ku morën pjesë personalitete të shquara politike dhe aktiviste për të drejtat e grave nga e gjithë bota. Konferenca u lidh online me Ashraf 3 në Shqipëri dhe qindra vende të tjera në mbarë botën.
Folësit nderuan Ditën Ndërkombëtare të Gruas dhe mbështetën betejat e grave në mbarë botën, veçanërisht rezistencën e grave iraniane për liri, të drejta të barabarta dhe eliminimin e diskriminimit të padrejtë. Ata vlerësuan gjithashtu rezistencën e grave të Ukrainës.
Znj. Mimi Kodheli e cila ishte një nga folëset që mori pjesë në konferencë tha: Fusha kryesore e paragjykimit ndaj grave është lidershipi politik. Fuqizimi i rolit të gruas është një prioritet i rëndësishëm. Diskriminimi i vendosur ndaj grave iraniane përbën aparteid gjinor. Irani drejtohet nga një regjim mizogjen. Në 40 vitet e fundit, ajo ka imponuar presion ekstrem mbi gratë. Gratë iraniane mungojnë totalisht në postet ministrore. Kjo për shkak të regjimit në pushtet që pengon pjesëmarrjen e grave në fusha kyçe. Nuk është për shkak se gratë nuk janë kompetente. Ne shohim një pamje krejtësisht të ndryshme kur shikojmë rolin e grave në Rezistencën Iraniane.
Gratë iraniane janë në ballë të të gjitha protestave brenda Iranit. Çfarë do të thotë kjo për gratë që vuajnë nga aparteidi gjinor në mbarë botën? Dënimi i shtypjes së grave në Iran nuk mjafton. Ne duhet t’i mbështesim këto gra në Iran dhe në mbarë botën.
Unë shpreh solidaritetin me motrat tona në Ukrainë. Ne qëndrojmë pranë atyre grave të dashura, të guximshme dhe heroike që janë në këmbë për të mbrojtur fëmijët, vendin dhe të drejtat e tyre. Miqtë tuaj shqiptarë do të qëndrojnë dhe do të jenë me ju në të gjitha përpjekjet tuaja për të luftuar për të drejtat e njeriut, barazinë, lirinë dhe të drejtat e grave.
Komuniteti ndërkombëtar, veçanërisht lëvizja për barazinë e grave, nuk mund dhe nuk duhet të mbyllë një sy ndaj abuzimit kolosal dhe të vazhdueshëm të të drejtave themelore të grave nga diktatura fetare në Iran në fund.
Lëvizja për barazinë e grave është më shumë se kurrë e përkushtuar për të sjellë përpjekjet e të gjitha grave liridashëse dhe të përkushtuara dhe të tjera, veçanërisht ato në pozicione vendimmarrëse kritike nën një ombrellë të bashkuar me theksin në parandalimin e të gjitha formave të diskriminimit në arritjen e qëllimit të lirisë. demokracisë dhe barazisë.
Lëvizja e rezistencës së popullit iranian dhe plani 10-pikësh i zonjës Rajavi për një Iran të lirë dhe laik është një forcë e jashtëzakonshme dhe triumfuese për çrrënjosjen e represionit dhe diskriminimit të regjimit iranian për vendosjen e paqes dhe demokracisë në Iran.
Dua gjithashtu të kujtoj se në vitin 2000 komuniteti ndërkombëtar dhe Komisioni i OKB-së për statusin e grave prezantuan planin e tyre prej 12 pikash, platformën e veprimit për të promovuar barazinë e grave, eliminimin e të gjitha formave të diskriminimit dhe rishikimin e progresit të tij në nivel ndërkombëtar.
Mendoj se është gjithashtu një moment i mirë që ne të kujtojmë të gjitha këto detyra ndërkombëtare, por edhe të tregojmë solidaritetin tonë për gratë në Iran dhe për gratë në mbarë botën. Edhe Shqipëria është në mbështetje të MEK-ut dhe po ashtu politika shqiptare kundër terrorizmit ka qenë shumë e qartë dhe do të jetë e njëjtë. Të gjithë jemi të bashkuar sot në solidaritet me gratë në Iran, por edhe me gratë në mbarë botën për të treguar ndjeshmërinë tonë dhe për të treguar dhe dhënë zërin tonë të fortë kundër çdo forme diskriminimi, dhe kush mund ta bëjë këtë më mirë se gratë.
Ditën e sotme, nën vëzhgimin e ndjeshëm të forcave të sigurisë, personeli i pensionuar i Homa Airlines marshoi dhe protestoi kundër kalimit të Fondit të Pensionit Homa në Fondin Shtetëror të Pensionit, një veprim që do t’i heqë më tej të drejtat dhe kërkesat e tyre.
Sot, sipas raporteve të fundit nga brenda Iranit, pensionistët në Isfahan, Qazvin, Arak dhe Fondet e Pensionit të Çelikut Kermanshah u mblodhën përpara Zyrës së Sigurimeve Shoqërore të provincave të tyre për të protestuar për pagat dhe pensionet e ulëta, problemet e sigurimeve suplementare, varfërinë dhe kushtet e jetesës.
Në Teheran, anëtarët e Kooperativës së Ujësjellës Kanalizimeve mbajtën një tubim proteste përpara gjykatës Islamshahr të shtunën, më 5 mars, duke protestuar kundër dështimit të gjyqësorit për të adresuar ankesat e tyre.
Të shtunën, më 5 mars, shoferët e kamionëve organizuan një tubim në terminalin e portit Khomeini, duke protestuar për mungesën e ngarkesave dhe vonesat e gjata.
Punëtorët e Petrokimisë në Abadan vazhduan tubimin e tyre të shtunën, duke protestuar për shkeljen e të drejtave të tyre nga autoritetet e kompanisë. Mbledhja u zhvillua teksa CEO i Petrochemical ndodhet në Teheran.
Maryam Rajavi: Le ta quajmë këtë vit Ditën Ndërkombëtare të Gruas, Ditën e Rezistencës nga Gratë e Ukrainës
Në prag të Ditës Ndërkombëtare të Gruas, të shtunën, më 5 mars, në një konferencë ndërkombëtare të titulluar “Forca e grave për ndryshim në Iran, paqe globale dhe stabilitet”. Zonja Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), përshëndeti popullin krenar të Ukrainës, veçanërisht gratë trimëresha të atij vendi, duke shtuar: Le ta quajmë këtë vit Ditën Ndërkombëtare të Gruas , dita e rezistencës së grave të Ukrainës. Dhe le të ngrihemi dhe t’i duartrokasim për një minutë.
Mbledhja e grave të Mujahedin-e Khalq (MEK/PMOI) në Ashraf-3 në Shqipëri iu bashkua konferencës së madhe online në Berlin. Më shumë se 170 figura politike nga 37 vende, përfshirë Shqipërinë dhe Ukrainën, morën pjesë në konferencë.
Në fjalën e saj, zonja Rajavi nënvizoi se rezistenca e popullit ukrainas është shumë e rëndësishme në mbrojtjen e nderit dhe mbijetesës së vendit të tyre dhe një pikë kthese në ringjalljen e kulturës së rezistencës së palëkundur në botën e sotme. Ata u ngritën dhe sfiduan zbutjen dhe pasivitetin e Perëndimit.
Ata u ngritën dhe motivuan botën për t’i mbështetur. Njerëzit dhe ushtarët e tyre kanë qëndruar të fortë si çelik, tha ajo. Duke iu referuar prezencës dhe rolit kryesor të grave dhe vajzave iraniane në protestat dhe kryengritjet e mësuesve, fermerëve në Isfahan, si dhe aktiviteteve kundër represionit të grave dhe vajzave si Njësi Rezistence për të përhapur protesta, zonja Rajavi shtoi: Ky është imazhi i vërtetë i grave iraniane. E qara e saj nuk është nga dëshpërimi. Përkundrazi, është një thirrje beteje për të përmbysur robërinë, një thirrje për të ndërtuar një të ardhme që mund dhe duhet ta arrijmë. Thirrja e saj ka kaluar nëpër dhomat e torturës, fushat e betejës, korridoret dhe sallat ku ndodhi masakra e 1988-ës. Thirrja e saj është bërë më e fuqishme gjatë 150 viteve të luftës së grave iraniane kundër tiranisë, regresionit dhe mizogjinisë.
Zonja Rajavi përsëriti: “Gratë e PMOI-së i qëndruan me vendosmëri breshërisë së shpifjeve. Ata ngulmuan për vite me radhë nën sulmet ushtarake dhe raketore, qëndruan duarbosh para tankeve dhe i shtynë prapa. Kështu, ata dëshmuan kompetencën dhe aftësitë e tyre në fushën e betejës. Burrat dhe gratë e kësaj lëvizjeje, të cilët janë në ballë të luftës së popullit iranian kundër tiranisë fetare, kanë ringjallur vlerën e rezistencës. Ata kanë zgjedhur të mos i nënshtrohen shtypjes dhe të vazhdojnë të paguajnë çfarëdo çmimi të nevojshëm për ta eliminuar atë.”
Helle Thorning Schmidt, ish-kryeministrja e Danimarkës, duke shprehur mbështetjen e saj për NCRI dhe Presidenten e saj të zgjedhur, Maryam Rajavi, tha: “Gratë dhe vajzat në Iran janë viktimat kryesore të makinës mizogjene. Gratë iraniane nuk i janë nënshtruar regjimit. Ato janë kthyer në një forcë ndryshimi në Iran dhe e dinë se të drejtat e tyre do të arrihen vetëm me ndryshime politike në Iran.”
Urška Bačovnik Janša, bashkëshortja e kryeministrit slloven dhe një mbështetëse e fortë e Rezistencës Iraniane tha: “Unë përgëzoj guximin dhe angazhimin e Maryamit për të fuqizuar gratë iraniane. Nën udhëheqjen e Maryamit, gratë janë ngritur për të mbajtur poste kyçe në lëvizjen e Rezistencës Iraniane.”
Rita Süssmuth, ish-presidente e Bundestagut Gjerman, theksoi: “Pothuajse qaj kur mendoj për gjërat që po kalojnë gratë iraniane. Kjo nuk mund të vazhdojë. Duhet të flasim brenda dhe jashtë parlamentit. Ne jemi të gjithë pjesë e një, dhe në unitet me burrat.”
Mimi Kodheli, ish-ministre e Mbrojtjes e Shqipërisë tha në konferencë: “Gratë iraniane janë në ballë të të gjitha protestave brenda Iranit. Çfarë do të thotë kjo për gratë që vuajnë nga aparteidi gjinor në mbarë botën? Dënimi i shtypjes së grave në Iran nuk mjafton. Ne duhet t’i mbështesim këto gra në Iran dhe në mbarë botën.”
Lisa Yasko, një anëtare e Parlamentit që u bashkua nga Ukraina, në një atmosferë simpatie dhe duartrokitjesh tha: “Në Ukrainë, ne kemi një luftë. Vëllezërit, baballarët dhe djemtë tanë janë në luftë. Gratë po punojnë vërtet shumë. Shumë prej nesh kanë marrë armët. Të tjerët po bëjnë ndihma humanitare. Të tjerët janë të përfshirë në politikë për të tërhequr vëmendjen në mbarë botën. Nëse humbasim besimin, nuk do të fitojmë kurrë. Është shumë e rëndësishme të ruash besimin. Për të gjithë ata që po dëgjojnë, mos hiqni dorë nga vendi juaj. Ne po luftojmë për të gjithë ju. Nëse ne nuk e mbrojmë lirinë tonë tani, historia nuk do të jetë kurrë e njëjta. Unë jam shumë krenar për kombin tim dhe dërgoj dashurinë time për të gjithë ju. Ne kemi nevojë për paqe në Ukrainë. Ne kemi nevojë për paqe në botë.”
Deputetja ukrainase Kira Rudik në fjalimin e saj në konferencë tha: Jeta ime ndryshoi dhjetë ditë më parë pasi erdhi lufta në vendin tonë dhe Rusia pushtoi Ukrainën. Kjo ishte për një arsye. Gjithçka që bëmë do të na bëjë më të fortë. Para dhjetë ditësh kam qenë deputete. Doli që jeta ime nuk do të jetë kurrë e njëjtë. Ka njerëz që duan të na marrin vendin, shtëpitë tona. Vendosa të mos e lejoj këtë të ndodhë. Vendosa që do të marr armët dhe do të mbroj vendin tim. Mora kallashnikovin tim dhe krijova njësinë time të rezistencës. Unë stërvitem çdo ditë për të mbrojtur veten dhe të dashurit e mi. Si grua, mund t’ju tregoj për vuajtjet tona. Fëmijët tanë po mësojnë se çfarë është lufta dhe është e tmerrshme. Pse fëmijët duhet ta kalojnë këtë? Fëmijët duhet të shkojnë çdo ditë në strehimoret e bombave.
Elona Gjebrea, ish-zëvendës ministrja e Punëve të Brendshme shqiptare foli në konferencë dhe tha: Komuniteti ndërkombëtar veçanërisht lëvizja për barazinë e grave nuk mund dhe nuk duhet të mbyllë një sy ndaj abuzimit kolosal dhe të vazhdueshëm të të drejtave themelore të grave nga diktatura fetare në Iran. Edhe Shqipëria është në mbështetje të MEK-ut dhe po ashtu politika shqiptare kundër terrorizmit ka qenë shumë e qartë dhe do të jetë e njëjtë. Të gjithë jemi të bashkuar sot në solidaritet me gratë në Iran, por edhe me gratë në mbarë botën për të treguar ndjeshmërinë tonë dhe për të treguar dhe dhënë zërin tonë të fortë kundër çdo forme diskriminimi, dhe kush mund ta bëjë këtë më mirë se gratë.
Në fjalën e saj, ish-kryetarja në detyrë e Kuvendit të Shqipërisë, Valentina Leskaj tha:
PMOI meriton mbështetjen e komunitetit ndërkombëtar. Maryam Rajavi është një frymëzim për gratë anembanë globit. Është koha që regjimi të largohet. Gratë iraniane meritojnë të zgjedhin të ardhmen e tyre. Liria dhe barazia janë e vetmja përgjigje për problemet e popullit iranian.
Shkrimtarja e shquar shqiptare Diana Culi tha në këtë konferencë: Ne e dimë se sa i fortë është vullneti i grave iraniane dhe i popullit iranian për të luftuar për liri, barazi dhe shoqëri demokratike, sa të forta janë betejat e tyre dhe jemi të sigurt se nuk është larg dita kur shoqëria iraniane do të rrëzojë regjimin diktatorial të Iranit dhe ëndrra për një shoqëri të lirë dhe demokratike do të bëhet realitet.
Folësit përfshinin, Helle Thorning-Schmidt, ish-kryeministre e Danimarkës (2011-2015), Rita Süssmuth, Presidente e Bundestagut, Urška Bačovnik Janša, aktiviste gjatë semestrit të dytë të 2021 presidencës sllovene të Këshillit të BE-së dhe bashkëshortja i kryeministrit slloven Janez Janša, Frances Townsend, Këshilltare e Sigurisë Kombëtare e Presidentit të Shteteve të Bashkuara (2004-2007), Linda Chavez, ish-Drejtoreshë e Zyrës së Ndërlidhjes Publike në Shtëpinë e Bardhë (1985-1986), Ingrid Betancourt, ish-senatore dhe kandidate presidenciale në Kolumbi, Annegret Kramp-Karrenbauer, Ministre Gjermane e Mbrojtjes (2019-2021), Michèlle Alliot-Marie, ish Ministre e Brendshme, Mbrojtjes, e Jashtme dhe e Drejtësisë e Francës (2002-2007), Theresa Villiers, deputete e Parlamentit të Mbretërisë së Bashkuar, Sekretare i Shtetit për Mjedisin, Ushqimin dhe Çështjet Rurale (2019-2020), Dominique Attias, President i Federatës Evropiane të Shoqërisë Juridike, Maria Carvalho, eurodeputete, Ministre për Shkencën dhe Arsimin e Lartë (2003-2005), Alessandra Moretti, deputete, anëtare e Komisionit për të Drejtat e Grave dhe Barazinë Gjinore, Christina-Maria Bammel, Zëvendës Peshkopi i Berlinit – teologe protestante gjermane, Sylvia Lehman, deputete e Bundestagut nga SPD, Susanna Ceccardi, eurodeputete nga Italia, anëtare e Komisionit të Punëve të Jashtme, Dhoma e Përfaqësuesve të SHBA-së. Përfaqësues, Betty McCollum (D-Minnesota), Marilyn Strickland (D-Washington), Deborah Ross (D-Karolina e Veriut), Jennifer Wexton (D-Virginia), Rosa DeLauro (D-Connecticut), Åse Kleveland, Ministre e Kulturës Norvegjia (1990-1996), Marianne Binder-Keller, deputete e Parlamentit Federal të Zvicrës, Michèle de Vaucouleurs, deputete e Asamblesë Kombëtare Franceze, Valeria Valente, Kryetare e Komitetit të Grave të Senatit Italian, Els Ampe, Senatorja belge, Ranjana Kumari, Aktivistja kryesore e grave nga India, Emilia Cerqueira, deputete e Kuvendit të Republikës Portugeze, María Elena Elverdin, juriste dhe Presidente nderi e Federatës Ndërkombëtare të Grave në Karrierën Juridike nga Argjentina, Ingjerd Schou, Anëtar i parlamentit të Norvegjisë, nënkryetari i Asamblesë Parlamentare të Këshillit të Evropës.
Raportet e grumbulluara nga opozita iraniane, Organizata e Muxhahedinëve të Popullit të Iranit (PMOI/MEK), tregojnë se protestat e njerëzve nga të gjitha sferat e jetës u përhapën në të gjithë vendin në ditët e fundit.
Këto protesta janë për shkak të problemeve ekonomike të Iranit, një situatë e padurueshme e shkaktuar nga korrupsioni, paaftësia, keqmenaxhimi i regjimit dhe shpërdorimi i pasurisë kombëtare për objektivat e tij keqdashëse.
Demonstratat e vazhdueshme në të gjithë Iranin janë shfaqja më e gjerë e pakënaqësisë dhe gjendjes shpërthyese të shoqërisë që nga kryengritja e madhe e vitit 2019, e cila tronditi themelet e regjimit. Shpërthimi i zemërimit i drejtohet jo vetëm presidentit të regjimit, Ebrahim Raisi.
Nuk kaloi shumë kohë pas revolucionit antimonarki të shkurtit 1979 dhe vendosjes së një diktature tjetër të zbukuruar me premtime fetare dhe të rreme, që shoqëria iraniane dëshmoi lindjen e një grupi tjetër protestash dhe demonstratash në Iran. Mund të kujtohet protesta e 8 marsit 1979 nga gratë kundër hixhabit të detyrueshëm dhe kufizimit të të drejtave të grave, vetëm disa javë pasi Khomeini mori pushtetin. “Ne nuk kishim një revolucion për të shkuar prapa.” Kjo ishte thirrja e tubimit që mblodhi dhjetëra mijëra gra iraniane së bashku në rrugët e Teheranit më 8 mars 1979.
Hamedan – Aktivitetet e mbështetësve të MEK dhe Njësive të Rezistencës në Ditën Ndërkombëtare të Gruas – Postimi i fotografive të grave martire të kryengritjes së Nëntorit 2019, dhe heroinave të MEK – 8 Mars 2022
E nderuara zonja Rajavi,
Është një detyrim njerëzor të jesh me gratë që vuajnë nga regjimet me te tmerrshme. Mijëra gra janë futur në burg, janë vrarë në rrugë ose djegur me acid, vetëm se duan lirinë. Revolucioni në Iran ishte për lirinë e popullit iranian. Ata ende duan dhe e meritojnë këtë. Gratë në Rezistencën Iraniane kanë sakrifikuar gjithçka për lirine nga diktatura fetare.
Në prag të Ditës Ndërkombëtare të Gruas, të shtunën, më 5 mars 2022, u mbajt në Berlin një konferencë ndërkombëtare, ku morën pjesë personalitete të shquara politike dhe aktiviste për të drejtat e grave nga e gjithë bota. Konferenca u lidh online me Ashraf 3 në Shqipëri dhe qindra vende të tjera në mbarë botën.
Komuniteti ndërkombëtar, veçanërisht lëvizja për barazinë e grave, nuk mund dhe nuk duhet të mbyllë një sy ndaj abuzimit kolosal dhe të vazhdueshëm të të drejtave themelore të grave nga diktatura fetare në Iran në fund.
Ditën e sotme, nën vëzhgimin e ndjeshëm të forcave të sigurisë, personeli i pensionuar i Homa Airlines marshoi dhe protestoi kundër kalimit të Fondit të Pensionit Homa në Fondin Shtetëror të Pensionit, një veprim që do t’i heqë më tej të drejtat dhe kërkesat e tyre.
Raportet e grumbulluara nga opozita iraniane,