E përditshmja shtetërore e Iranit Kayhan, një zëdhënës i liderit suprem Ali Khamenei, shfaqi një reagim të qartë ndaj dështimit të planeve të regjimit për të kufizuar internetin dhe për ta zëvendësuar atë me një sistem të kontrolluar nga shteti. Regjimi e quan iniciativën e tij “Plani i Mbrojtjes së të Drejtave të Përdoruesve të Hapësirës Kibernetike”.
“Ndërsa shumë vende anembanë botës kanë miratuar ligje në fushën e hapësirës kibernetike, plani për legalizimin e hapësirës kibernetike hasi në një fat që provokon mendime që duhet të hulumtohen” ankohet gazeta.
Referenca për “fatin që provokon mendime” është një pranim i qartë i dështimit të regjimit, i cili synonte t’ua dorëzonte kontrollin e internetit forcave represive dhe organizatave të inteligjencës, kryesisht për të parandaluar protestat e ardhshme. Është e qartë se shqetësimi kryesor i regjimit për aksesin e hapur në internet nuk ishte kurrë përhapja e “vulgaritetit dhe mashtrimit” ose “imoralitetit” ose “mësimeve të këqija për studentët”
Nga këndvështrimi i regjimit, askush në Iran nuk duhet të ketë akses në internet dhe informacion falas në të cilin ka akses pjesa tjetër e botës. Shumë media janë të ndaluara dhe shumë gazeta janë mbyllur në Iran. Të gjitha mjetet e komunikimit u bllokuan, duke e kufizuar popullsinë që të merrte vetëm propagandë shtetërore.
Regjimi si çdo diktaturë tjetër në botë imagjinon se mund të mbyllë të gjitha dyert dhe dritaret figurative të vendit dhe kështu të shpëtojë nga fati i afërt i përmbysjes. Por realitetet e vështira tregojnë se diçka e tillë nuk do të ndodhë në shekullin e 21-të.
Javaid Rehman, Raportues Special për situatën e të drejtave të njeriut në Iran; Irene Khan, Raportuese Speciale për të drejtën e lirisë së mendimit dhe shprehjes; dhe Alexandra Xanthaki, Raportuese Speciale në fushën e të drejtave kulturore, paralajmërojnë për projektligjin e regjimit iranian për censurimin e internetit
Në një letër, tre ekspertë të OKB-së për të drejtat e njeriut, paralajmëruan për pasojat e projektligjit të regjimit iranian për censurimin e internetit. Nënshkruesit, Javaid Rehman, Raportues Special për situatën e të drejtave të njeriut në Iran; Irene Khan, Raportuese Speciale për të drejtën e lirisë së mendimit dhe shprehjes; dhe Alexandra Xanthaki, Raportuese Speciale në fushën e të drejtave kulturore, paralajmëruan se ky ligj i ri do ta izolonte efektivisht vendin nga interneti global.
“Ky projekt-ligj përfaqëson një hap shqetësues drejt konsolidimit të një muri dixhital në Iran. Ai do të kufizojë më tej informacionin në një mjedis ku liria e shprehjes dhe të drejtat e tjera themelore janë tashmë shumë të kufizuara. Ai gjithashtu ndërhyn në të drejtën e individëve për të marrë pjesë në jetën kulturore dhe për të patur akses në burimet kulturore,” thanë ekspertët.
Letra vjen një javë pasi një nënkomitet në Majlis (parlament) miratoi projekt-ligjin për Të Drejtat e Përdoruesve të Hapësirës Kibernetike, i cili zgjeron kufizimet ekzistuese për aksesin në internet. Sipas draft tekstit për projektligjin, regjimi do të bllokojë aksesin në ato pak platforma të mediave sociale që janë ende të aksesueshme në Iran, do t’i detyrojë kompanitë e teknologjisë të respektojnë rregullat e vendosura nga Këshilli i Suprem i Hapësirës Kibernetike, organi që mbikëqyr censurimin e internetit, dhe do t’u kërkojë firmave teknologjike që të bashkëpunojnë me regjimin në lidhje me survejimin dhe censurimin. Projektligji kriminalizon gjithashtu përdorimin e rrjeteve private virtuale (VPN).
Autoritetet iraniane refuzuan t’i përgjigjeshin një letre tjetër që ekspertët e të drejtave të njeriut kishin shkruar në vitin 2021, ku ngrihej alarmi për pasojat e bllokimit të aksesit në internet në Iran.
“Cila është detyra jonë?” ishte pyetja e parë që i bëra vetes kur Rusia pushtoi Ukrainën. Mund ta shihja të gjithë demokracinë europiane të kërcënuar nga agresioni i dhunshëm. Lufta dhe totalitarizmi janë jashtë kontrollit.
Pyesja veten cila do të ishte përgjigja e Ukrainës ndaj kësaj shkeljeje të dukshme të Kartës së OKB-së? Pastaj erdhi lajmi se njerëzit në të vërtetë po i kundërpërgjigjen sulmit. Presidenti ukrainas Volodymyr Zelenskyy, zgjodhi të mos udhëheqë nga larg dhe të mos ia mbathë nga agresioni rus. Përkundrazi, ai bëri thirrje për “Rezistencë”, gjë që i dha përgjigje pyetjes time. Pashë se si drita e Rezistencës mund ta kapërcejë sërish hijen e mosveprimit dhe pacifizmit.
Të martën, Presidenti Zelenskyy iu drejtua ligjvënësve evropianë. Në një fjalim emocionues dhe frymëzues, Zelenskyy tha se ukrainasit po luftojnë për të ardhmen e Evropës. Ai ka te drejtë.
Ai tha: “Ne i kemi dëshmuar forcat tona. … Kemi vërtetuar se, minimalisht, ne jemi njësoj si ju. Prandaj, tregoni që jeni me ne, tregoni se nuk do të na braktisni. Tregoni se jeni vërtet europianë.” Topi tani është në fushën e Europës. Ne duhet të ndërmarrim veprime vendimtare dhe të mbështesim rezistencën e guximshme të popullit ukrainas në mbrojtje të lirisë, pavarësisë dhe demokracisë.
Kur isha nënkryetar i Parlamentit Europian, gjithmonë përpiqesha ta çmoja vlerën e “Rezistencës”. Në atë kohë, unë dhe kolegët e mi mbështesnim lëvizjen e organizuar të Rezistencës të popullit iranian, e cila lufton kundër regjimit klerikal në Teheran. Anëtarët e kësaj lëvizjeje po sulmoheshin në kampet Ashraf dhe Liberty në Irak nga mercenarët e Teheranit dhe regjimi i tij kukull në Bagdad. Qeveritë e SHBA-së dhe ato europiane nuk i përmbushën angazhimet e tyre për të mbrojtur banorët e Ashrafit, por ato gra dhe burra të guximshëm zgjodhën të bënin rezistencë vetë. Ashtu si populli ukrainas, ata u përballën me një forcë shumë më të dhunshme dhe të pajisur shumë më mirë se ata vetë. Banorët e Ashrafit, në fakt, nuk kishin absolutisht asnjë armë dhe mund të përdornin vetëm duart dhe zellin e tyre për t’u mbrojtur. Këmbëngulja e tyre çoi në një mobilizim global dhe më në fund rezultoi në zhvendosjen e tyre të sigurt në Shqipëri, ku ata po vazhdojnë me pasion luftën e tyre për përmbysjen e regjimit iranian.
Bota po shikon dhe admiron popullin ukrainas që po mban qëndresë me guxim. Siç tha Presidenti Zelenskyy, ne duhet të nderojmë vlerat tona demokratike, për të cilat u vranë miliona europianë gjatë Luftës së Dytë Botërore.
Ashtu si nazistët në atë luftë shkatërrimtare, pothuajse të gjitha shtetet e rrezikshme dhe diktatoriale në botë po mbështesin pushtimin e Ukrainës nga Rusia. Fashizmi fetar që sundon Iranin e priti me krahë hapur luftën në Ukrainë. Regjimi terrorist në Teheran po përpiqet dëshpërimisht ta shfrytëzojë këtë katastrofë.
Pasi u përballën me tetë kryengritje të mëdha mbarëkombëtare vetëm në katër vitet e fundit, teksa gjithnjë e më shumë njerëz në Iran zgjedhin t’i bashkohen rezistencës kundër fashizmit fetar, dhe në mes të izolimit gjithnjë e më të madh ndërkombëtar të Teheranit, mullahët luftënxitës po përpiqen të kapen pas çdo mundësie për ta mbrojtur pushtetin e tyre që po shkatërrohet.
Ebrahim Raisi, presidenti i vrasjeve në masë i regjimit iranian, dhe ministri i tij i jashtëm, mbështetën pushtimin e Rusisë, duke nxjerrë në pah natyrën ekspansioniste të kësaj lufte të padrejtë si për iranianët, ashtu edhe për qytetarët e botës së lirë.
Deklaratat e Raisit nuk ishin të papritura. Si “gjyqtari i varjes” që dërgoi dhjetëra mijëra të burgosur politikë në trekëmbësh gjatë gjenocidit të vitit 1988 në Iran, nuk është çudi që ai mbështet luftën e përgjakshme në Ukrainë, luftë e cila ka çuar në mijëra të vdekur civilë deri më tani dhe në qindra mijëra refugjatë.
Raisi dhe mentori i tij, Udhëheqësi Suprem Ali Khamenei, përpiqen ta shfrytëzojnë situatën aktuale me pritshmërinë e mbështetjes së Rusisë në bisedimet bërthamore të Vjenës. Raisi u kërkoi hapur qeverive perëndimore që të pranojnë “dhënien e garancive të verifikueshme, dhënien fund pretendimeve politike dhe heqjen e sanksioneve”.
Nëse ka një mësim që agresioni rus i paramenduar dhe i paprovokuar i ka dhënë Evropës, është se paqësimi dhe dobësia përballë bullizuesve dhe tiranëve prodhon më shumë kaos dhe shkatërrim. Europa nuk duhet të bjerë pre e bullizmit dhe shantazheve bërthamore të Teheranit. Mullahët i kanë shkelur angazhimet e tyre sipas kushteve të marrëveshjes bërthamore të vitit 2015. Përveç kësaj, regjimi iranian ka zgjeruar dhe rritur mbështetjen e tij ndaj terrorizmit ndërkombëtar. Vlerat demokratike të Europës janë diametralisht të kundërta me natyrën tiranike të regjimit dhe shkeljet e tij të tmerrshme të të drejtave të njeriut.
Lufta e fundit pushtuese në Ukrainë është një shembull i përsosur se mosveprimi dhe paqësimi ndaj një shteti luftënxitës në fund çon në luftë. Shembujt historikë janë të shumtë. Pas Marrëveshjes së Mynihut në vitin 1939, kryeministri britanik Neville Chamberlain pretendoi se kishte sjellë “paqe për kohën tonë”. Menjëherë pas kësaj, Gjermania naziste sulmoi Poloninë dhe një luftë totale e zhyti Evropën dhe botën në vdekje dhe shkatërrim të paimagjinueshëm.
Të martën, presidenti i Këshillit Europian, Charles Michel, tha se Këshilli nuk do t’i “shpëtojë” përgjegjësive të tij. Dhe vërtetë, ne nuk do të dorëzohemi para kërkesave të diktatorëve. Epoka e paqësimit ka përfunduar. Dhe, më e rëndësishmja, siç po na mësojnë të gjithëve ukrainasit e guximshëm, veprimet flasin më shumë se fjalët kur bëhet fjalë për mbrojtjen e vlerave demokratike. Është koha që të ngrihemi në mbrojtje të vlerave tona europiane të rezistencës dhe demokracisë, dhe paralelisht me mbështetjen për pavarësinë e Ukrainës, të mbështesim edhe popullin iranian dhe përpjekjen e tij për çlirim nga tirania. Veprime të tilla përforcojnë njëri-tjetrin dhe në fund fuqizojnë një Europë të bashkuar.
Dr. Alejo Vidal-Quadras
Alejo Vidal-Quadras, profesor i fizikës atomike dhe bërthamore, ka qenë nënkryetar i Parlamentit Europian nga viti 1999 deri në vitin 2014. Ai është President i Komitetit Ndërkombëtar në Kërkim të Drejtësisë (ISJ)
Udhëheqësi suprem i regjimit iranian Ali Khamenei është ndër të paktët krerë të shteteve që kanë mbështetur agresionin e Rusisë kundër Ukrainës
Disa ditë pasi zyrtarët e regjimit iranian mbështetën hapur luftën pushtuese ruse kundër Ukrainës, udhëheqësi suprem i regjimit Ali Khamenei u përpoq të zbuste pozicionin e regjimit të tij dhe të justifikonte mbështetjen e tij për një luftë që është dënuar në mbarë botën.
Në një fjalim, të martën, më 1 mars, Khamenei tha: “Unë mendoj se Ukraina është viktimë e politikave amerikane. Natyrisht, ne jemi kundër shkatërrimit të kombeve, vrasjes së njerëzve dhe shkatërrimit të infrastrukturës së kombeve. Ne nuk e miratojmë këtë.”
Pa përmendur asnjë agresor, Khamenei u përpoq të zhvendoste narrativën drejt fajësimit të Shteteve të Bashkuara. “SHBA-të e sollën Ukrainën në këtë pikë. SHBA ndërhyri në punët e brendshme të atij vendi dhe organizoi mitingje kundër qeverive, sajoi lëvizje, grusht shteti, solli senatorë amerikanë në protesta, hoqi një qeveri dhe e zëvendësoi me një tjetër, dhe natyrisht, kjo është ajo që solli në këtë pikë”, tha Khamenei.
Ndërsa ditët e fundit, populli i Ukrainës ka treguar një qëndrueshmëri të admirueshme kundër pushtimit të kombit të tyre, Khamenei – regjimi i të cilit i mungon legjitimiteti popullor, është i urryer në Iran dhe e ka mbajtur pushtetin e tij vetëm përmes dhunës dhe shtypjes – tha: “Populli është pasuria më e rëndësishme e qeverive. Nëse njerëzit do të dilnin në skenë në Ukrainë, qeveria dhe populli i Ukrainës nuk do të ishin në gjendjen e saj aktuale. Populli nuk ndërhyri sepse nuk beson te qeveria”.
Vlen të kujtojmë se pak orë pas sulmit të Rusisë në Ukrainë, presidenti i regjimit Ebrahim Raisi në një telefonatë me Vladimir Putin tha: “Zgjerimi i NATO-s drejt lindjes shkakton tension dhe është një kërcënim i madh për sigurinë e vendeve të pavarura në rajone të ndryshme.” Raisi gjithashtu shprehu shpresën se “ajo që po ndodh do të jetë në interes të kombeve dhe rajonit”.
Në të njëjtën mënyrë, ministri i jashtëm i regjimit Hossein Amirabdollahian dhe krerët e lutjes të së premtes, të cilët flasin në emër të Khameneit, justifikuan dhe mbështetën pushtimin e Ukrainës.“Kriza në Ukrainë i ka rrënjët në veprimet provokuese të NATO-s”, tha Amirabdollahian.Zëdhënësi i Ministrisë së Jashtme Saeed Khatibzadeh tha: “Ajo që po ndodh sot në këtë rajon është rezultat i veprimeve provokuese politike, ekonomike, ushtarake dhe kulturore”.
Ahmad Khatami, udhëheqësi i namazit të së premtes në Teheran, tha: “Kriza në Ukrainë është rezultat i ndërhyrjeve amerikane”.Është e qartë se zyrtarët e lartë të regjimit nuk bëjnë kurrë komente të tilla pa marrë dritën jeshile nga vetë Khamenei. Por reagimi i kundërt nga populli iranian, i cili ka treguar mbështetjen e tij me gjithë zemër për popullin e Ukrainës, ishte aq i fortë sa shkaktoi mosmarrëveshje dhe rrëmujë brenda radhëve të vetë regjimit.Gazeta shtetërore Arman shkruante: “Kush i tha Raisit të kontaktonte Putinin? Më së pakti, duhet të mos thoshit që shpresoni se pushtimi do të jetë në interes të kombeve të rajonit! Cila luftë dhe agresion u ka sjellë dobi njerëzve?”Gazeta Sharq kujtoi se rusët nuk e kanë mbështetur kurrë regjimin duke shkruatur: “Nëse doni të mbështesni rusët, bëjeni këtë.
Por a i kanë njohur të drejtat tuaja në Detin Kaspik? A ndihmuan ata në anashkalimin e sanksioneve të SHBA? A na mbështetën ata në OPEC? A ju dhanë hapësirë në Shangai?” Teokracia në pushtet është mbërthyer në një rrjet krizash, të cilat janë bërë më të komplikuara që kur Rusia filloi pushtimin e saj në Ukrainë. Regjimi varet thellësisht nga mbështetja e Vladimir Putinit teksa lufton në bisedimet bërthamore. Dhe ndërsa Khamenei përpiqet të qëndrojë në mirësinë e Rusisë duke mbështetur në mënyrë eksplicite dhe të nënkuptuar pushtimin e saj në Ukrainë, ai ka krijuar një mori problemesh të reja për regjimin e tij.
Raporti Vjetor i NCRI 2022; Gratë iraniane udhëheqin luftën për liri dhe barazi
Në prag të Ditës Ndërkombëtare të Gruas, Komiteti i Grave NCRI publikon Raportin e tij Vjetor 2022, duke rishikuar vitin e kaluar ndërsa gratë iraniane udhëheqin luftën për liri dhe barazi në Iran.
Prerja e kokës së fundit e Mona Heydarit, një nuse fëmijë, tronditi botën. Vrasja e pashpirt e kësaj nëne 17-vjeçare nga bashkëshorti i saj ishte kulmi i një vale të pandërprerë vrasjesh nderi dhe femicidesh në Iran gjatë viteve të fundit.Incidenti tragjik nuk solli asnjë ndjenjë urgjence në parlamentin e mullahëve për miratimin e vonuar të projektligjit për dhunën ndaj grave. Nuk është çudi që lideri suprem dhe zyrtarët e regjimit nuk folën as edhe një fjalë për të dënuar vrasësin.
Shkaku kryesor i këtyre krimeve çnjerëzore dhe mizogjene qëndron brenda regjimit klerik, i cili ka institucionalizuar dhe promovuar egërsinë gjatë gjithë viteve.
Roli i fëmijëve dhe i mjedisit është aq vendimtar sa Programi i Kombeve të Bashkuara për Mjedisin (UNEP) publikoi një raport të posaçëm në vitin 1990 me titull “Fëmijët dhe Mjedisi”. Raporti filloi me këtë deklaratë: Shkatërrimi i mjedisit shkatërron fëmijët.
Raporti diskuton marrëdhënien midis problemeve mjedisore dhe shëndetit të fëmijëve; probleme të tilla si shpyllëzimi, shkretëtirëzimi, shfrytëzimi në rritje i tokës bujqësore në vendet në zhvillim, uji i ndotur dhe prania e ujërave të zeza.
Sipas Programit të Kombeve të Bashkuara për Mjedisin, këto janë probleme që përbëjnë një kërcënim të drejtpërdrejtë për shëndetin e fëmijëve. Duke parë gjendjen e mjedisit në Iran, duke përfshirë ndotjen e ajrit, mungesën e ujit, mungesën e hapësirave të gjelbra rurale, infrastrukturën e pamjaftueshme dhe të vjetëruar, dhe mbi të gjitha, mospërgjegjshmërinë dhe injorancën e zyrtarëve të Iranit.Fëmijët e Iranit gjithashtu preken drejtpërdrejt nga keqmenaxhimi i ujit, pyjeve, ligatinave dhe liqeneve të Iranit nga regjimi i mullahëve dhe vazhdimisht përballen me efektet e politikave dhe mosveprimeve anti-mjedisore të regjimit iranian në jetën e tyre shumë të re.
Në fakt, atyre u është grabitur një fëmijëri paqësore dhe pa shqetësime. Ka shumë zona të Iranit ku për shkak të thatësirës, vendasit nxjerrin ujin e shiut nga vrimat natyrore në tokë për konsumin e tyre të përditshëm, gjë që mbart rreziqe të kontaminimeve dhe sëmundjeve.Në disa nga provincat me mungesë uji të Iranit, mungesa ose racionimi i ujit ka bërë që fëmijët të lënë shkollën për të siguruar ujë për familjet e tyre. Ata shpesh duhet të mbajnë kontejnerë të rëndë me ujë në shtëpitë e tyre me trupat e tyre të vegjël dhe të përdorin të gjitha forcat e tyre për t’i dhënë ujin familjeve të tyre të sigurta.Fatkeqësisht, nuk ka asnjë ligj specifik në kushtetutën dhe gjyqësorin iranian që përcakton në mënyrë specifike të drejtat e fëmijëve të Iranit në lidhje me statusin e kërcënimeve dhe rreziqeve mjedisore dhe mbrojtjen e mjedisit.
Dikush mund të argumentojë se edhe nëse do të kishte rregulla dhe rregullore për të mbrojtur fëmijët e Iranit, nuk ka absolutisht asnjë garanci për implikimet e duhura.Fëmijët e Iranit, e ardhmja e Iranit, janë në një gjendje kaq të rrezikshme. Një gjë është kristal e qartë; Regjimi iranian është shkaktari i vetëm i këtij mjerimi. Fëmijët e Iranit, si fëmijët e vendeve të tjera të botës, kanë të drejtë të shijojnë fëmijërinë e tyre pa u shqetësuar për ujin e pijshëm apo pastërtinë e ajrit që thithin.
Gratë e vrara nga forcat shtypëse të regjimit iranian gjatë protestave kundër regjimit të vitit 2019.
Gjatë kryengritjeve të mëdha në Iran që nga viti 2018, gratë luajtën një rol udhëheqës. Protestat në të gjithë Iranin nga njerëz nga të gjitha sferat e jetës sugjerojnë gjendjen e mjerueshme të qytetarëve dhe gjendjen shpërthyese të shoqërisë. Megjithatë, në mesin e të gjithë sektorëve të shoqërisë, gratë iraniane vuajnë më shumë.
Ndërsa teokracia sunduese e Iranit promovon mizogjininë dhe përpiqet të skllavërojë gratë, gratë kanë provuar të jenë pionieret e luftës kundër regjimit. Që nga vitet 1980, gratë në Rezistencën Iraniane kanë qenë në ballë të luftës kundër fashizmit fetar në Iran. Mijëra gra iraniane kanë sakrifikuar jetën e tyre duke mbrojtur demokracinë dhe barazinë. Gjatë kryengritjeve të mëdha në Iran që nga viti 2018, gratë luajtën një rol udhëheqës.
Me fjalë të tjera, regjimi ka dështuar në qëllimin e tij për të prangosur shpirtin e shqetësuar të grave iraniane. Askund nuk është më e dukshme kjo se sa në pjesëmarrjen e grave në radhët e Njësive të Rezistencës në Iran, të cilat po veprojnë si vare që do të thyejnë murin e represionit dhe do të hapin rrugën për një kryengritje mbarëkombëtare që do të rrëzojë regjimin e mullahëve.
Pjesë nga fjalimet e liderëve të rezistencës iraniane u transmetuan: “Populli heroik i Iranit do të përmbysë regjimin”
Të hënën pasdite, 28 shkurt 2022, Njësitë e Rezistencës transmetuan thirrjet “Poshtë Khamenei, përshëndetje Rajavi”, “Iranianët janë vigjilentë. Ata i urrejnë edhe klerikët edhe Shahun”, “Poshtë Khamenei dhe Raisi, qoftë mallkuar, Khomeini” dhe “Poshtë parimi i velayat-e faqih (sundimit absolut klerik)” në Pazarin e Teheranit, gjatë një prej orëve më të ngarkuara të blerjeve.
Gjithashtu, të hënën në mbrëmje, brohoritjet “Poshtë Khamenei, përshëndetje Rajavi”, “Poshtë shtypësi, qoftë Shah apo Udhëheqësi Suprem (Khamenei),” “Khamenei, ditët e tua mbaruan”, u transmetuan në Vali- Rruga e-Asr në Shahriar, Teherani perëndimor. Pjesë nga fjalimet e z. Massoud Rajavi, lideri i Rezistencës Iraniane u transmetuan gjithashtu: “Populli heroik i Iranit do të rrëzojë regjimin”, duke shkaktuar gëzim dhe entuziazëm tek kalimtarët dhe blerësit, veçanërisht tek të rinjtë.
Pasi ka dalë nga thellësia e mesjetës, regjimi iranian është i huaj ndaj trashëgimisë kulturore të Iranit. Që nga dita e parë, mullahët vendosën një qendrim shtetëror totalitar nën hijen e fesë. Tehu i mprehtë i këtij sundimi shtypës synonte gratë iraniane, të cilat kanë pasur një histori shekullore të luftës kundër diktaturës, duke u kthyer në ditët e bojkotit të Duhanit në 1890.
Nuk kaloi shumë kohë që regjimi të vendoste mizogjine dhe ligjet diskriminuese kundër grave, të cilave u privuan të drejtat e tyre më elementare, duke përfshirë të drejtën për të zgjedhur veshjen e tyre. Khomeini, themeluesi i regjimit, së shpejti mobilizoi disa lloje forcash repressive për të siguruar që ligjet e tij mizogjene të zbatoheshin, dhe grate përfundimisht po detyroheshin të mbanin hixhabin, ose të përballeshin me dënimin. Ai ngriti njësitë e kontrollit të grave në shkolla, universitete, zyrat publike dhe private dhe krijoi forcat paraushtarake Basij si agjentë për t’i zbatuar ligjet diskriminuese.
Gjatë 43 viteve të fundit, regjimi ka punuar pa u lodhur për t’i përhapur këto ligjet mizogjene në forma të ndryshme. Ajo ka ndarë një buxhet të madh për instuticione të ndryshme per te kontrollojnë gratë dhe të shtypin të drejtat e tyre duke i mohuar atyre mundësitë në sferën ekonomike dhe politike. Emëruesi i përbashkët i këtyre ligjeve barbare kundër grave është përpjekja për t’i detyruar ata të besojnë se janë me inferiorë se burrat dhe duhet të kenë më pak pritshmëri dhe të jenë të kënaqur me statusin e dorës së dytë në shoqëri. Regjimi kufizoi dhe madje ndaloi sportet e grave.
Aktivitete te tjera te jashtme janë përballur gjithmonë me kufizime dhe pengesa të shumta. Duke politizuar sportet e grave dhe duke e kthyer atë në një çështje të sigurisë kombëtare, mullahët u përpoqen të privonin gratë nga përfshirja në ushtrime të shëndetshme.
Ligjet e regjimit ,madje kanë arritur deri aty sa e kanë bërë të paligjshme ngasjen e biçikletave apo motoçikletave nga ana e femrave. Më 13 shkurt, Hossein Rahimi,Komandanti I Forces se Sigurimit te Shtetit të Teheranit të Madh, teksa shpjegonte planin e policisë për t’u marrë me motoçiklistët, theksoi se duke qenë se femrave nuk u jepet patentë për motoçikleta, atyre nuk duhej t’iu jepet as bicikleta per perdorim..Sa i përket mundësive arsimore dhe profesionale, gratë nuk kanë te drejtt për t’u divorcuar, për t’u bërë gjyqtar ose presidente. As nuk kanë të drejtë për të zgjedhur shumë disiplina akademike.
Më 23 shkurt 2022, Përfaqësuesi i Lartë i BE-së lëshoi një deklaratë në emër të Bashkimit Evropian, per të shpallur përafrimin e vendeve të caktuara te zbatojne masa specifike për të luftuar terrorizmin. Vendimi i Këshillit përditësoi dhe shfuqizoi një listë të personave, grupeve dhe subjektet që BE i konsideron terroriste.
Sipas Deklaratës së Përfaqësuesit të Lartë të BE-së, vendet kandidate si Maqedonia e Veriut, Mali i Zi, Serbia dhe Shqipëria, vendet e Procesit te Stabilizim Asocimit , kandidati i mundshëm Bosnja dhe Hercegovina, vendet e EFTA-s Islanda dhe Lihtenshtajni, anëtarët e Zonës Ekonomike Evropiane, si dhe Ukrainën me Republikën e Moldavise përputhet me këtë Vendim të Këshillit. Sipas Aneksit, emrat e mëposhtëm janë të rëndësishëm:
1.PERSONAT
– ABDOLLAHI Hamed (a.k.a. Mustafa Abdullahi), i lindur më 11.8.1960 në Iran. Pasaporta numri: D9004878.
-ARBABSIAR Manssor (a.k.a. Mansour Arbabsiar), i lindur më 6.3.1955 ose 15.3.1955 në Iran. Shtetasi iraniane dhe amerikane, numri i pasaportës: C2002515 (Iran); numri i pasaportës: 477845448 (SHBA). Numri i ID-së kombëtare: 07442833, data e skadencës 15.3.2016 (patent shoferi në SHBA).
– ASSADI Assadollah (a.k.a. Assadollah Asadi), i lindur më 22.12.1971 në Teheran (Iran), kombesi Iraniane. Numri i pasaportës diplomatike iraniane: D9016657.
– EL HAJJ Hassan Hassan, i lindur më 22.3.1988 në Zaghdraiya, Sidon, Liban, qytetar Kanadez. Numri i pasaportës: JX446643 (Kanada).
-ASHEMI MOGHADAM Saeid, i lindur më 6.8.1962 në Teheran (Iran), shtetas iranian. Numri i pasaportës: D9016290, i vlefshëm deri më 4.2.2019.
-SHAHLAI Abdul Reza (a.k.a. Abdol Reza Shala ‘i, a.k.a. Abd-al Reza Shalai, a.k.a. Abdorreza Shahlai, i njohur si Abdolreza Shahla’i, i njohur si Abdul-Reza Shahlaee, a.k.a. Haxhi Jusef, a.k.a.Haxhi Jusif, a.k.a.Haxhi Jasir, a.k.a.Haxhi Jusif, a.k.a.Jusuf
– Abu-al-Karkh, i lindur rreth vitit 1957 në Iran. Adresat: 1. Kermanshah, Iran, 2. Mehran Baza Ushtarake, Provinca Ilam, Iran.
– SHAKURI Ali Gholam, i lindur rreth vitit 1965 në Teheran, Iran.
2.GRUPET DHE ENTITETET
-Brigada e dëshmorëve të Al-Aksës.
– Drejtoria për Sigurinë e Brendshme të Ministrisë iraniane për Inteligjencë dhe Siguri.
– ‘Hamasi’, duke përfshirë ‘Hamas-Izz al-Din al-Kassem.
-“Krahu Ushtarak i Hizbollahut” (a.k.a. “Krahu Ushtarak i Hezbollahut); Krahu Ushtarak i Hisbollahut”, i njohur si “Krahu Ushtarak i Hizbullahut; ‘Këshilli i Xhihadit’ (dhe të gjitha njësitë që i raportojnë atij, përfshirë Sigurinë e Jashtme Organizata)
-“Xhihadi Islamik Palestinez” “PIJ”
– ‘Fronti Popullor për Çlirimin e Palestinës’ ‘PFLP’.
– Komanda e Përgjithshme e Frontit Popullor për Çlirimin e Palestinës (a.k.a. “Gjeneral i PFLP
E përditshmja shtetërore e Iranit Kayhan, një zëdhënës i liderit suprem Ali Khamenei, shfaqi një reagim të qartë ndaj dështimit të planeve të regjimit për të kufizuar internetin dhe për ta zëvendësuar atë me një sistem të kontrolluar nga shteti. Regjimi e quan iniciativën e tij “Plani i Mbrojtjes së të Drejtave të Përdoruesve të Hapësirës Kibernetike”.
Javaid Rehman, Raportues Special për situatën e të drejtave të njeriut në Iran; Irene Khan, Raportuese Speciale për të drejtën e lirisë së mendimit dhe shprehjes; dhe Alexandra Xanthaki, Raportuese Speciale në fushën e të drejtave kulturore, paralajmërojnë për projektligjin e regjimit iranian për censurimin e internetit
Shkruar nga 
Dr. Alejo Vidal-Quadras
Udhëheqësi suprem i regjimit iranian Ali Khamenei është ndër të paktët krerë të shteteve që kanë mbështetur agresionin e Rusisë kundër Ukrainës
Roli i fëmijëve dhe i mjedisit është aq vendimtar sa Programi i Kombeve të Bashkuara për Mjedisin (UNEP) publikoi një raport të posaçëm në vitin 1990 me titull “Fëmijët dhe Mjedisi”. Raporti filloi me këtë deklaratë: Shkatërrimi i mjedisit shkatërron fëmijët.
Gratë e vrara nga forcat shtypëse të regjimit iranian gjatë protestave kundër regjimit të vitit 2019.
Pjesë nga fjalimet e liderëve të rezistencës iraniane u transmetuan: “Populli heroik i Iranit do të përmbysë regjimin”
Më 23 shkurt 2022, Përfaqësuesi i Lartë i BE-së lëshoi një deklaratë në emër të Bashkimit Evropian, per të shpallur përafrimin e vendeve të caktuara te zbatojne masa specifike për të luftuar terrorizmin. Vendimi i Këshillit përditësoi dhe shfuqizoi një listë të personave, grupeve dhe subjektet që BE i konsideron terroriste.