Fëmijët e Iranit përballen me dehidratim, thatësirë, ndotje të ajrit dhe padrejtësi 

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Iran's childrenRoli i fëmijëve dhe i mjedisit është aq vendimtar sa Programi i Kombeve të Bashkuara për Mjedisin (UNEP) publikoi një raport të posaçëm në vitin 1990 me titull “Fëmijët dhe Mjedisi”. Raporti filloi me këtë deklaratë: Shkatërrimi i mjedisit shkatërron fëmijët.

Raporti diskuton marrëdhënien midis problemeve mjedisore dhe shëndetit të fëmijëve; probleme të tilla si shpyllëzimi, shkretëtirëzimi, shfrytëzimi në rritje i tokës bujqësore në vendet në zhvillim, uji i ndotur dhe prania e ujërave të zeza.

Sipas Programit të Kombeve të Bashkuara për Mjedisin, këto janë probleme që përbëjnë një kërcënim të drejtpërdrejtë për shëndetin e fëmijëve. Duke parë gjendjen e mjedisit në Iran, duke përfshirë ndotjen e ajrit, mungesën e ujit, mungesën e hapësirave të gjelbra rurale, infrastrukturën e pamjaftueshme dhe të vjetëruar, dhe mbi të gjitha, mospërgjegjshmërinë dhe injorancën e zyrtarëve të Iranit.Fëmijët e Iranit gjithashtu preken drejtpërdrejt nga keqmenaxhimi i ujit, pyjeve, ligatinave dhe liqeneve të Iranit nga regjimi i mullahëve dhe vazhdimisht përballen me efektet e politikave dhe mosveprimeve anti-mjedisore të regjimit iranian në jetën e tyre shumë të re.

Në fakt, atyre u është grabitur një fëmijëri paqësore dhe pa shqetësime. Ka shumë zona të Iranit ku për shkak të thatësirës, ​​vendasit nxjerrin ujin e shiut nga vrimat natyrore në tokë për konsumin e tyre të përditshëm, gjë që mbart rreziqe të kontaminimeve dhe sëmundjeve.Në disa nga provincat me mungesë uji të Iranit, mungesa ose racionimi i ujit ka bërë që fëmijët të lënë shkollën për të siguruar ujë për familjet e tyre. Ata shpesh duhet të mbajnë kontejnerë të rëndë me ujë në shtëpitë e tyre me trupat e tyre të vegjël dhe të përdorin të gjitha forcat e tyre për t’i dhënë ujin familjeve të tyre të sigurta.Fatkeqësisht, nuk ka asnjë ligj specifik në kushtetutën dhe gjyqësorin iranian që përcakton në mënyrë specifike të drejtat e fëmijëve të Iranit në lidhje me statusin e kërcënimeve dhe rreziqeve mjedisore dhe mbrojtjen e mjedisit.

Dikush mund të argumentojë se edhe nëse do të kishte rregulla dhe rregullore për të mbrojtur fëmijët e Iranit, nuk ka absolutisht asnjë garanci për implikimet e duhura.Fëmijët e Iranit, e ardhmja e Iranit, janë në një gjendje kaq të rrezikshme. Një gjë është kristal e qartë; Regjimi iranian është shkaktari i vetëm i këtij mjerimi. Fëmijët e Iranit, si fëmijët e vendeve të tjera të botës, kanë të drejtë të shijojnë fëmijërinë e tyre pa u shqetësuar për ujin e pijshëm apo pastërtinë e ajrit që thithin.

 

Përgjigja e grave iraniane

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Gratë e vrara nga forcat shtypëse të regjimit iranian gjatë protestave kundër regjimit të vitit 2019.

Gjatë kryengritjeve të mëdha në Iran që nga viti 2018, gratë luajtën një rol udhëheqës. Protestat në të gjithë Iranin nga njerëz nga të gjitha sferat e jetës sugjerojnë gjendjen e mjerueshme të qytetarëve dhe gjendjen shpërthyese të shoqërisë. Megjithatë, në mesin e të gjithë sektorëve të shoqërisë, gratë iraniane vuajnë më shumë.

Ndërsa teokracia sunduese e Iranit promovon mizogjininë dhe përpiqet të skllavërojë gratë, gratë kanë provuar të jenë pionieret e luftës kundër regjimit. Që nga vitet 1980, gratë në Rezistencën Iraniane kanë qenë në ballë të luftës kundër fashizmit fetar në Iran. Mijëra gra iraniane kanë sakrifikuar jetën e tyre duke mbrojtur demokracinë dhe barazinë. Gjatë kryengritjeve të mëdha në Iran që nga viti 2018, gratë luajtën një rol udhëheqës.

Me fjalë të tjera, regjimi ka dështuar në qëllimin e tij për të prangosur shpirtin e shqetësuar të grave iraniane. Askund nuk është më e dukshme kjo se sa në pjesëmarrjen e grave në radhët e Njësive të Rezistencës në Iran, të cilat po veprojnë si vare që do të thyejnë murin e represionit dhe do të hapin rrugën për një kryengritje mbarëkombëtare që do të rrëzojë regjimin e mullahëve.

 

 

Teherani dhe Shahriar: Njësitë e Rezistencës transmetojnë thirrjet “Poshtë Khamenei, Raisi, përshëndetje Rajavi”,

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Pjesë nga fjalimet e liderëve të rezistencës iraniane u transmetuan: “Populli heroik i Iranit do të përmbysë regjimin”

Të hënën pasdite, 28 shkurt 2022, Njësitë e Rezistencës transmetuan thirrjet “Poshtë Khamenei, përshëndetje Rajavi”, “Iranianët janë vigjilentë. Ata i urrejnë edhe klerikët edhe Shahun”, “Poshtë Khamenei dhe Raisi, qoftë mallkuar, Khomeini” dhe “Poshtë parimi i velayat-e faqih (sundimit absolut klerik)” në Pazarin e Teheranit, gjatë një prej orëve më të ngarkuara të blerjeve.

Gjithashtu, të hënën në mbrëmje, brohoritjet “Poshtë Khamenei, përshëndetje Rajavi”, “Poshtë shtypësi, qoftë Shah apo Udhëheqësi Suprem (Khamenei),” “Khamenei, ditët e tua mbaruan”, u transmetuan në Vali- Rruga e-Asr në Shahriar, Teherani perëndimor. Pjesë nga fjalimet e z. Massoud Rajavi, lideri i Rezistencës Iraniane u transmetuan gjithashtu: “Populli heroik i Iranit do të rrëzojë regjimin”, duke shkaktuar gëzim dhe entuziazëm tek kalimtarët dhe blerësit, veçanërisht tek të rinjtë.

Irani: Mizogjinia e Khameneit dhe ligje diskriminuese të pafundme

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Pasi ka dalë nga thellësia e mesjetës, regjimi iranian është i huaj ndaj trashëgimisë kulturore të Iranit. Që nga dita e parë, mullahët vendosën një qendrim shtetëror totalitar nën hijen e fesë. Tehu i mprehtë i këtij sundimi shtypës synonte gratë iraniane, të cilat kanë pasur një histori shekullore të luftës kundër diktaturës, duke u kthyer në ditët e bojkotit të Duhanit në 1890.

Nuk kaloi shumë kohë që regjimi të vendoste mizogjine dhe ligjet diskriminuese  kundër grave, të cilave u privuan të drejtat e tyre më elementare, duke përfshirë të drejtën për të zgjedhur veshjen e tyre. Khomeini, themeluesi i regjimit, së shpejti mobilizoi disa lloje forcash repressive  për të siguruar që ligjet e tij mizogjene të zbatoheshin, dhe grate përfundimisht po detyroheshin të mbanin hixhabin, ose të përballeshin me dënimin. Ai ngriti njësitë e kontrollit të grave në shkolla, universitete, zyrat publike dhe private dhe krijoi forcat paraushtarake Basij si agjentë për t’i zbatuar ligjet diskriminuese.

Gjatë 43 viteve të fundit, regjimi ka punuar pa u lodhur për t’i përhapur këto ligjet mizogjene në forma të ndryshme. Ajo ka ndarë një buxhet të madh për instuticione të ndryshme per te  kontrollojnë gratë dhe të shtypin të drejtat e tyre duke i mohuar atyre mundësitë në sferën ekonomike dhe politike. Emëruesi i përbashkët i këtyre ligjeve barbare kundër grave është përpjekja për t’i detyruar ata të besojnë se janë me inferiorë se burrat dhe duhet të kenë më pak pritshmëri dhe të jenë të kënaqur me statusin e dorës së dytë në shoqëri. Regjimi kufizoi dhe madje ndaloi sportet e grave.

Aktivitete te tjera te jashtme  janë përballur gjithmonë me kufizime dhe pengesa të shumta. Duke politizuar sportet e grave dhe duke e kthyer atë në një çështje të sigurisë kombëtare, mullahët u përpoqen të privonin gratë nga përfshirja në ushtrime të shëndetshme.

Ligjet e regjimit ,madje kanë arritur deri aty sa e kanë bërë të paligjshme ngasjen e biçikletave apo motoçikletave nga ana e femrave. Më 13 shkurt, Hossein Rahimi,Komandanti I Forces se Sigurimit te Shtetit të Teheranit të Madh, teksa shpjegonte planin e policisë për t’u marrë me motoçiklistët, theksoi se duke qenë se femrave nuk u jepet patentë për motoçikleta, atyre nuk duhej t’iu jepet as bicikleta per perdorim..Sa i përket mundësive arsimore dhe profesionale, gratë nuk  kanë te drejtt për t’u divorcuar, për t’u bërë gjyqtar ose presidente. As nuk kanë të drejtë për të zgjedhur shumë disiplina akademike.

Terroristët e regjimit iranian në BE; Lista e zezë e përditësuar

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Më 23 shkurt 2022, Përfaqësuesi i Lartë i BE-së lëshoi një deklaratë në emër të Bashkimit Evropian, per të shpallur përafrimin e vendeve të caktuara te zbatojne  masa specifike për të luftuar terrorizmin. Vendimi i Këshillit përditësoi dhe shfuqizoi një listë të personave, grupeve dhe subjektet që BE i konsideron terroriste.

Sipas Deklaratës së Përfaqësuesit të Lartë të BE-së, vendet kandidate si  Maqedonia e Veriut, Mali i Zi, Serbia dhe Shqipëria, vendet e Procesit te Stabilizim Asocimit , kandidati i mundshëm Bosnja dhe Hercegovina, vendet e EFTA-s Islanda dhe Lihtenshtajni, anëtarët e Zonës Ekonomike Evropiane, si dhe Ukrainën me Republikën e Moldavise përputhet me këtë Vendim të Këshillit. Sipas Aneksit, emrat e mëposhtëm janë të rëndësishëm:

1.PERSONAT

– ABDOLLAHI Hamed (a.k.a. Mustafa Abdullahi), i lindur më 11.8.1960 në Iran. Pasaporta numri: D9004878.

-ARBABSIAR Manssor (a.k.a. Mansour Arbabsiar), i lindur më 6.3.1955 ose 15.3.1955 në Iran. Shtetasi iraniane dhe amerikane, numri i pasaportës: C2002515 (Iran); numri i pasaportës: 477845448 (SHBA). Numri i ID-së kombëtare: 07442833, data e skadencës 15.3.2016 (patent shoferi në SHBA).

– ASSADI Assadollah (a.k.a. Assadollah Asadi), i lindur më 22.12.1971 në Teheran (Iran), kombesi Iraniane. Numri i pasaportës diplomatike iraniane: D9016657.

– EL HAJJ Hassan Hassan, i lindur më 22.3.1988 në Zaghdraiya, Sidon, Liban, qytetar Kanadez. Numri i pasaportës: JX446643 (Kanada).

-ASHEMI MOGHADAM Saeid, i lindur më 6.8.1962 në Teheran (Iran), shtetas iranian. Numri i pasaportës: D9016290, i vlefshëm deri më 4.2.2019.

-SHAHLAI Abdul Reza (a.k.a. Abdol Reza Shala ‘i, a.k.a. Abd-al Reza Shalai, a.k.a. Abdorreza Shahlai, i njohur si Abdolreza Shahla’i, i njohur si Abdul-Reza Shahlaee, a.k.a. Haxhi Jusef, a.k.a.Haxhi Jusif, a.k.a.Haxhi Jasir, a.k.a.Haxhi Jusif, a.k.a.Jusuf

– Abu-al-Karkh, i lindur rreth vitit 1957 në Iran. Adresat: 1. Kermanshah, Iran, 2. Mehran Baza Ushtarake, Provinca Ilam, Iran.

– SHAKURI Ali Gholam, i lindur rreth vitit 1965 në Teheran, Iran.

2.GRUPET DHE ENTITETET

-Brigada e dëshmorëve të Al-Aksës.

– Drejtoria për Sigurinë e Brendshme të Ministrisë iraniane për Inteligjencë dhe Siguri.

– ‘Hamasi’, duke përfshirë ‘Hamas-Izz al-Din al-Kassem.

-“Krahu Ushtarak i Hizbollahut” (a.k.a. “Krahu Ushtarak i Hezbollahut); Krahu Ushtarak i Hisbollahut”, i njohur si “Krahu Ushtarak i Hizbullahut; ‘Këshilli i Xhihadit’ (dhe të gjitha njësitë që i raportojnë atij, përfshirë Sigurinë e Jashtme Organizata)

-“Xhihadi Islamik Palestinez” “PIJ”

– ‘Fronti Popullor për Çlirimin e Palestinës’ ‘PFLP’.

– Komanda e Përgjithshme e Frontit Popullor për Çlirimin e Palestinës (a.k.a. “Gjeneral i PFLP

Komanda).

Iran: Humbja e Khameneit në mbytjen e protestave

Nga
Shkrimtar i stafit
-

growing protest in IranPavarësisht përpjekjeve të regjimit iranian për të mbytur protestat, demonstratat po bëhen çdo ditë e më të shpeshta dhe më të mëdha

Të dielën, më 27 shkurt, pensionistët në dhjetëra qytete iraniane u kthyen në rrugë për të përsëritur kërkesat e tyre dhe për të kërkuar llogari nga qeveria dhe Mexhlis për shpërfilljen e nevojave të tyre më elementare. Demonstratat e tyre, të cilat janë bërë shtylla kryesore e lajmeve të Iranit, janë rritur dhe janë bërë më intensive dhe më të organizuara, pavarësisht përpjekjeve të regjimit për të krijuar një mjedis frike.

Dhe pensionistët nuk janë e vetmja lëvizje proteste në rritje në Iran. Mësuesit, studentët, punëtorët e naftës dhe gazit, infermierët, investitorët e mashtruar dhe punonjësit e qeverisë po bëhen gjithashtu më të organizuar dhe më të guximshëm në kërkesën për përmbushjen e kërkesave të tyre.

Lëvizjet në rritje të protestës janë një dëshmi e dështimit të strategjisë së liderit suprem të regjimit Ali Khamenei për të forcuar regjimin e tij.

Vitin e kaluar, Khamenei krijoi skenën që shefi i atëhershëm i gjyqësorit Ebrahim Raisi të bëhej presidenti i ardhshëm i regjimit. Raisi, i cili njihet për rolin e tij kyç në ekzekutimin e 30,000 të burgosurve politikë në vitin 1988. Regjimi mezi kishte mbijetuar nga disa raunde protestash mbarëkombëtare dhe hija e një kryengritjeje tjetër po shfaqej në horizont. Në të njëjtën kohë, Njësitë e Rezistencës MEK po bëheshin një forcë gjithnjë e më me ndikim për ndryshim brenda Iranit

Khamenei duhej të shtypte çdo lloj lufte të brendshme dhe të sigurohej që degët ekzekutive, gjyqësore dhe legjislative të qeverisë të kishin kontrollin e kriminelëve me zemër të ftohtë si Raisi, Ghalibaf dhe Gholam-Hossein Mohseni Ejei, i cili zëvendësoi Raisi-n si shef i gjyqësorit. Formacioni i ri supozohet se do të ishte perfekt për t’u marrë me armiqtë dhe burimin e shqetësimit kryesor të Khameneit, popullin iranian dhe lëvizjen e tij të rezistencës.

Për të përhapur më tej frikën, regjimi rriti ekzekutimet, arrestimet dhe persekutimet e protestuesve dhe disidentëve në muajt e fundit.

Megjithatë, më pak se një vit pasi Raisi erdhi në pushtet, gjërat nuk po duken mirë për Khamenei. Protestat jo vetëm që nuk janë zvogëluar, por janë bërë më të zhurmshme, më të forta dhe më të organizuara. Mjafton të shikojmë lëvizjet protestuese të mësuesve, fermerëve dhe pensionistëve për të parë se si populli i Iranit i ës

Çrregullimi në rritje në regjimin e Iranit

Nga
Shkrimtar i stafit
-

ahmad khatamiAhmad Khatami, Kryetari i Asamblesë së Ekspertëve dhe Udhëheqësi i Namazit të së Premtes në Teheran, paralajmëron për mosmarrëveshjet midis zyrtarëve të regjimit iranian mbi projektligjin e shumëdiskutueshëm të censurës së internetit

Të udhëhequr nga përfaqësuesit e udhëheqësit suprem të regjimit iranian Ali Khamenei, fjalimet e lutjes së së premtes pasqyrojnë fokusin e politikës dhe drejtimet e regjimit iranian. Lutjet e kësaj jave të xhumasë ishin një manifestim i rrëmujës dhe pasigurisë midis çështjeve kryesore të politikës së brendshme dhe të jashtme.

Duke iu referuar projektligjit të diskutueshëm të censurës së internetit, Ahmad Khatami, nënkryetar i Asamblesë së Ekspertëve dhe udhëheqësi i namazit të së premtes në Teheran, tha: “Ky plan është ende duke u diskutuar. Pse po flisni në mënyrë kritike? Pse po flasim me inat?” Vërejtjet e Khatamit pasqyrojnë ndjenjën e përgjithshme të dëshpërimit dhe zhgënjimit midis zyrtarëve të regjimit ndërsa ata luftojnë për të kapërcyer boshllëqet në rritje midis elitës për çështjet kyçe të politikave.

Censura e internetit është vetëm një nga fushat e shumta ku zyrtarët e regjimit po grinden mes tyre. Nga projektligji i buxhetit te politikat monetare dhe negociatat e vazhdueshme bërthamore në Vjenë, zyrtarët e regjimit duket se nuk mund të gjejnë gjuhën e përbashkët. Projektligji i censurës së internetit shkaktoi mosmarrëveshje të ngjashme në Mexhlis. Një deputet paralajmëroi se me ratifikimin e projektligjit, “Do të shkatërroni Mexhlisin dhe do t’i ngrini nervat shoqërisë”.

Një tjetër deputet tha: “Pse po përpiqemi të shkatërrojmë veten”. Ndërkohë, të tjerë paralajmëruan se nëse interneti nuk kontrollohet, MEK “do të shkatërrojë qeverinë dhe Mexhlisin”. Të tjerë paralajmëruan për paqëndrueshmërinë në rritje në shoqërinë iraniane dhe praninë e forcave të sigurisë në çdo cep.

Dhe gazeta shtetërore Mardom Salari vërejti, “Frika nga njerëzit dhe marrëzia ekstreme po manifestohen në kundërshtim me internetin”. Edhe pushtimi rus i Ukrainës ka shkaktuar trazira të brendshme mes zyrtarëve të regjimit.

Nga njëra anë, presidenti i regjimit Ebrahim Raisi, zyrtarë të ministrisë së jashtme dhe Ali Shamkhani, sekretari i Këshillit të Lartë të Sigurisë Kombëtare po mbështet hapur agresionin e Rusisë kundër Ukrainës. Nga ana tjetër, Heshmatollah Falahatpisheh, ish-kryetari i Komisionit të Sigurisë dhe Politikës së Jashtme të Mexhlisit, kritikoi qëndrimin e qeverisë dhe paralajmëroi se regjimi do të jetë “i vetmi humbës” në këtë konflikt.

 

Pse zyrtarët e regjimit të Iranit janë të interesuar për bamirësi?

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Duke e konsideruar të pamjaftueshme plaçkitjen e pasurisë së popullit iranian, mullahët kanë gjetur një mënyrë tjetër për të gërmuar thellë në xhepat e qytetarëve. Këto janë organizata bamirëse të drejtuara nga shteti, të cilat janë të përfshira në pastrim parash, import-eksport pa taksa dhe transaksione të tjera të paligjshme financiare.

Në një artikull të titulluar “Pse politikanët iranianë janë të interesuar të themelojnë një organizatë bamirësie”, e përditshmja shtetërore Aftab-e Yazd emëroi zyrtarë të regjimit që drejtojnë bamirësi private për të grabitur më tej shoqërinë iraniane.

E përditshmja shkruante: “Shumica e këtyre organizatave bamirëse janë të përjashtuara nga pagimi i taksave me pretekstin e përfshirjes në aktivitete kulturore dhe ekonomike. Ata marrin edhe shërbime të tjera, si leje ndërtimi etj.” Më 12 shkurt, agjencia shtetërore e lajmeve Fars citoi deputetin Behrooz Mohebi, i cili tha: “Këto bamirësi duhet t’u tregojnë njerëzve se çfarë kanë bërë deri tani? Cilat janë burimet e donacioneve të tyre? Dhe si po i investojnë ato?” Organizatat bamirëse në Iran janë aq fitimprurëse sa disa nga klerikët e regjimit kanë ndryshuar vendet e tyre të punës për të krijuar organizata bamirësie ose janë bërë punonjës në disa prej tyre dhe janë shtuar në listën e pagave.

Më 21 janar, agjencia shtetërore Hawzah News pyeti: “A është studenti që themeloi një bamirësi një ushtar i fesë? Për çfarë arsye studenti erdhi në seminar? Tani ai është një punonjës i Fondacionit të Ndihmës (Khomeini). Për këtë, ai nuk kishte nevojë të studionte teologji për 15 vjet.” Në lidhje me statusin e përjashtimit nga taksat e këtyre organizatave bamirëse, e përditshmja shtetërore Bahar News shkroi më 15 janar, “Të gjitha përjashtimet tatimore duhet të hiqen nga ‘kultura tatimore’ e vendit. Nuk ka asnjë arsye që bamirësitë, sektorët fetarë dhe kulturorë të përdorin përjashtimin.

Të eliminohen përjashtimet dhe, ashtu si bizneset e tjera, të paguajnë taksat. Situata është e tillë që institucione dhe individë të ndryshëm regjistrojnë bamirësi brenda natës për të shmangur pagimin e taksave”.

Iranianët jashtë vendit: Një javë tjetër protestash dhe aktivizmi në Evropë

Nga
Shkrimtar i stafit
-

 

Të shtunën, më 26 shkurt, iranianët dhe mbështetësit e Rezistencës Iraniane u mblodhën në Malmo dhe Gothenburg në Suedi, për të mbështetur mësuesit protestues në Iran dhe për të bërë thirrje për një gjyq të presidentit të regjimit iranian, Ebrahim Raisi, për rolin e tij në ekzekutimin e bashkatdhetarëve dhe grave në katër dekadat e fundit.

Të premten, më 25 shkurt, Vjena, kryeqyteti i Austrisë ishte dëshmitar i një demonstrate nga iranianët dhe mbështetësit e Rezistencës Iraniane, të cilët u bënin thirrje liderëve botërorë që të ndalonin ofrimin e lëshimeve për një regjim që ka etje për armë bërthamore dhe përbëhet nga ekzekutues masiv dhe terroristë.

Të enjten, më 24 shkurt, iranianët dhe të afërmit e dëshmorëve të masakrës së vitit 1988 në Iran, organizuan një demonstratë përpara një gjykate të Stokholmit, duke kërkuar gjykimin e liderit suprem të regjimit Ali Khamenei, presidentit Ebrahim Raeisi dhe kryetarit të drejtësisë Gholam-Hossein. Mohseni-Ejei për gjenocid dhe krime kundër njerëzimit.

Në të njëjtën ditë, ndërsa fuqitë botërore po përpiqeshin të negocionin me regjimin iranian në Vjenë, iranianët dhe mbështetësit e Rezistencës Iraniane organizuan një demonstratë, duke dënuar çdo marrëveshje eventuale që do të trimëronte fashizmin fetar në Teheran që përdor bomba, terrorizëm dhe nxitje për luftë për vetë mbijetesën e saj.

Të mërkurën, më 23 shkurt, ndërsa Hamid Noury, një ish-gardian burgu dhe autor i masakrës së të burgosurve politikë në vitin 1988, u gjykua në gjykatën e Stokholmit, mbështetësit e Rezistencës Iraniane dhe të afërmit e dëshmorëve marshuan para gjykatës, duke kërkuar gjykimin e zyrtarëve të regjimit iranian për gjenocid dhe krime kundër njerëzimit.

Iranianët dhe mbështetësit e Rezistencës Iraniane mbajtën një demonstratë në Vjenë më 22 shkurt, duke denoncuar regjimin klerikal kriminal dhe programin e tij bërthamor. Protestuesit bërtisnin parulla kundër zyrtarëve të regjimit iranian dhe bënin thirrje për përmbysjen e diktaturës që ka sjellë varfëri dhe shkatërrim në vend në mënyrë që të financojë ambiciet e tij të paligjshme.

Më 21 shkurt, patriotët iranianë në Vjenë mbajtën një tubim kundër programit bërthamor të Teheranit dhe denoncuan bisedimet e supozuara që synojnë t’i hapin rrugën më shumë lëshimeve ndaj regjimit vrasës që ka kërkuar armë të shkatërrimit në masë për katër dekada.

Të hënën, më 21 shkurt, ndërsa Hamid Noury ​​po gjykohej në gjykatë, Stokholmi po organizonte gjithashtu një demonstratë të iranianëve dhe të afërmve të të burgosurve politikë të vrarë në Iran, të cilët kërkuan drejtësi për të dashurit e tyre.

Bota duhet të marrë një qëndrim ndaj situatës së tmerrshme të të drejtave të njeriut në Iran

Nga
Shkrimtar i stafit
-

UN Human Rights CouncilKëshilli i Kombeve të Bashkuara për të Drejtat e Njeriut do të mblidhet më 28 shkurt për sesionin e tij vjetor

Ndërsa Këshilli i Kombeve të Bashkuara për të Drejtat e Njeriut përgatitet të mbajë sesionin e tij të dyzet e nëntë të rradhës nga 28 shkurt deri më 1 prill 2022, në Pallatin e Kombeve në Gjenevë, Amnesty International i ka dërguar një raport Këshillit, në të cilin ka bërë thirrje për veprim urgjent për të parandaluar shkeljet e vazhdueshme të të drejtave të njeriut në Iran.

Amnesty i kërkoi Këshillit të të Drejtave të Njeriut që “të ripërtërijë mandatin e Raportuesit Special për Iranin; angazhohen tërësisht me gjetjet dhe rekomandimet e raportit të ardhshëm të Raportuesit Special; dhe të rrisë fokusin e tij në krizën e mosndëshkimit sistematik në Iran për krimet e kaluara dhe të vazhdueshme kundër njerëzimit dhe shkelje të tjera të rënda dhe sistematike të të drejtave të njeriut.”

Raporti vjen pas një raporti tjetër 200 faqesh, në të cilin Amnesty ka bërë thirrje për një hetim ndërkombëtar për masakrën e të burgosurve politikë iranianë në vitin 1988. Raporti e përshkroi masakrën e vitit 1988 si një “krim kundër njerëzimit” dhe theksoi se mungesa e hetimit dhe përgjegjësia për autorët kryesorë të këtij krimi ka rezultuar në vazhdimin e shkeljeve sistematike të të drejtave të njeriut në Iran.

Ndërsa ngriti shqetësimin për përkeqësimin e vazhdueshëm të situatës së të drejtave të njeriut në Iran në raportin e saj të fundit, Amnesty bëri thirrje për “krijimin e një mekanizmi të paanshëm dhe të pavarur mbi Iranin për të adresuar mosndëshkimin e rrënjosur për krimet më të rënda sipas ligjit ndërkombëtar, me një mandat për të mbledhur , konsoliduar , ruajtur dhe analizuar provat për hetimet e ardhshme dhe, nëse ka prova të mjaftueshme e të pranueshme, ndjekjet penale.”

Vlen të theksohet se rinovimi i mandatit të Javaid Rehman, Raportuesit Special të OKB-së për situatën e të drejtave të njeriut në Iran, është në axhendën e Këshillit të të Drejtave të Njeriut dhe pritet që KDNJ e OKB-së ta miratojë edhe për një vit, duke shkaktuar shumë shqetësim në mesin e zyrtarëve të regjimit iranian. Në raportin e tij të fundit, Rehman kishte bërë thirrje për t’i dhënë fund mosndëshkimit të abuzimeve të të drejtave të njeriut në Iran dhe përgjegjësinë e zyrtarëve të regjimit për masakrën e vitit 1988 dhe shtypjen brutale të protestuesve në nëntor 2019.

Aktivitetet e vazhdueshme të Rezistencës iraniane dhe aktivistëve në mbarë botën kanë ndihmuar të hidhet dritë mbi kushtet e të drejtave të njeriut në Iran dhe krimet e kryera nga regjimi i mullahëve. Dhuna, ekzekutimet dhe abuzimet e të drejtave të njeriut kanë qenë një parim kyç i sundimit të mullahëve që kur ata morën pushtetin në vitin 1979. Ata do të përdorin shantazhe dhe kërcënime të tjera për të parandaluar që bota t’i kërkojë llogari për abuzimet e tyre të të drejtave të njeriut, sepse ata janë në dijeni se në momentin që ata tërhiqen nga represioni dhe ekzekutimet, sundimi i tyre do të shkojë drejt kolapsit.

Judges and investigators urge UN to investigate massacre of Iranian political prisoner

Tashmë është detyrë e komunitetit ndërkombëtar, OKB-së dhe qeverive të marrin një qëndrim. Asgjë nuk e justifikon mbylljen e syve ndaj shkeljeve të vazhdueshme të të drejtave të njeriut në Iran.

1...215216217...727Faqja 216 nga 727