Ministria e Shëndetësisë ka shpallur një rritje të paprecedent me 221 raste të reja vdekjesh në 24 orët e fundit
Ministri i Shëndetësisë: Ne marrim raporte sigurie. Është serioz fakti që njerëzit po shpërthejnë nga varfëria. Presidenti dhe forcat e sigurisë duhet të mendojnë për jetesën (e njerëzve) për të parandaluar një shpërthim.
Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI/MEK) shpalli të enjten, më 9 korrik 2020, se numri i vdekjeve nga Koronavirusi në 342 qytete të Iranit është mbi 68,100. Numri i viktimave në Khuzestan është 5,165, Khorasan Razavi 5,060, Mazandaran 3,030, Azerbaixhan Perëndimor 1,935, Golestan 1,710, Hamedan 1,600, Fars 1,475, Kurdistan 1,365, dhe Chaharmahal e Bakhtiari 450. Sipas mjekëve në Shiraz, të paktën 350 pacientë me koronavirus kanë vdekur në provincën Fars javën e fundit.
Ministria e Inteligjencës dhe Sigurisë (MOIS) dhe Drejtësia e regjimit iranian kanë filluar të arrestojnë e të dënojnë me burgim mbështetësit dhe familjarët e anëtarëve të Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK) dhe ata që kanë firmosur deklaratën e të burgosurve që janë në burg dhe atyre të liruar.
Kjo përpjekje e dëshpëruar vjen pas dështimit të shpifjeve anti-MEK dhe një peticioni të rremë të firmosur nga 8,000 të ashtu-quajtur familjarë të anëtarëve të MEK, si dhe në vigjilje të Samitit Global për Lirinë e Iranit të Rezistencës Iraniane në solidaritet me kryengritjen e popullit iranian.
Më 28 qershor 2020, Komiteti i Sigurisë dhe Anti-terrorizmit i Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit nxori një deklaratë në të cilën shpallte se, pas publikimit të një deklarate nga të burgosurit politikë e cila ekspozonte një agjent inteligjence të regjimit klerikal, u është bërë presion disa nënshkruesve të deklaratës dhe familjarëve të tyre, të cilët janë ngacmuar dhe frikësuar. Qëllimi ishte t’ia thyenin rezistencën të burgosurve dhe t’i detyronin ata të shprehnin pendim dhe të flisnin kundër MEK-ut dhe Rezistencës Iraniane.
Në reagimin e saj ndaj valës së re të arrestimeve të mbështetësve dhe familjarëve të anëtarëve të MEK, Znj. Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), i bëri thirrje Sekretarit të Përgjithshëm të Kombeve të Bashkuara dhe Komisioneres së Lartë për të Drejtat e Njeriut që të dërgojnë një delegacion ndërkombëtar për të vizituar burgjet e regjimit dhe për t’u takuar me të burgosurit e familjarët e tyre.
Forcat iraniane të sigurisë kanë vrarë Omid Eydani-n, një 17-vjeçar nga Omidiyeh, Khuzestan
Të rinjtë e guximshëm të Omidyeh, në provincën Khuzestan, u përballën me forcat shtypëse të regjimit iranian të hënën më 7 korrik, pasi forcat e sigurisë ishin përpjekur të kapnin njërin nga të rinjtë.
Forcat e sigurisë hapën zjarr qëllimisht mbi protestuesit e Omidyeh, duke plagosur rëndë 17-vjeçarin. Omid Eydani vdiq në spital disa orë më vonë për shkak të plagëve të rënda.
Mediat shtetërore u përpoqën ta justifikonin krimin e regjimit duke i përshkruar protestuesit si rebelë, duke cituar Mehran Rafii, guvernatorin e Omidiyeh, i cili ka thënë: “Policia e Omidiyeh kishte arrestuar një rebel në qytetin Yasser në Omidiyeh dhe disa nga shokët e tij, të cilët ishin banditë, u përplasën me policinë në mënyrë që ta ndihmonin të dyshuarin të arratisej.”
Zyrtari deklaroi në mënyrë të rreme se: “Këta njerëz e sulmuan policinë me gurë e shkopinj duke plagosur disa policë e duke dëmtuar automjetet e policisë dhe emergjencës, dhe i dyshuari u arratis nga policia.”
Guvernatori kriminel i Omidiyeh nuk i kushtoi rëndësi faktit që forcat shtypëse kishin hapur zjarr mbi protestuesit, dhe tha: “për t’i qetësuar njerëzit e zonës, policia qëlloi me predha duke goditur njërin nga sulmuesit që ishte në tarracën e një shtëpie dhe e kishte goditur policinë me gurë. Ai u transferua në spital.”
Raporti Mujor i Komitetit të Grave të NCRI-së për Qershorin 2020
Raporti më i fundit mujor nga Komiteti i Grave i Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI) konfirmon shkeljet e vazhdueshme të kryera nga regjimi mizogjinist i mullahëve ndaj të drejtave të grave iraniane. Sipas këtij raporti, regjimi e ka rritur presionin mbi të burgosurat politike femra në mesin e krizës së koronavirusit.
Duke iu referuar kushteve të mjerueshme të të burgosurve iranianë në mesin e krizës së COVID-19 dhe mosveprimit të regjimit lidhur me këtë problem, Komiteti i Grave i NCRI-së shkruan: “Situata e të burgosurve është shumë më e keqe sesa ajo e njerëzve të tjerë dhe ata janë më të prekshëm nga sëmundja. Të burgosurat femra janë nën një presion të dyfishtë për shkak të kushteve të tmerrshme në burgje, mungesës së produkteve higjienike dhe mohimit në aksesit ndaj ilaçeve, kujdesit dhe trajtimit mjekësor.”
“Të burgosurat politike që rezistojnë, si Maryam Akbari Monfared dhe Atena Daemi, për të cilat është dhënë një herë një dënim që po e vuajnë në burg, janë thirrur në gjyq për akuza të reja të fabrikuara kundër tyre dhe u janë dhënë dënime të padrejta, si goditja me kamxhik,” lexon raporti.
“Përveç dënimeve të padrejta, gratë vihen praktikisht në rrezik infektimi dhe vdekjeje për shkak të koronavirusit kur burgosen për akuza të lidhura me sigurinë, pavarësisht pandemisë,” deklaron Komiteti i Grave i NCRI-së.
“Kushtet janë të mjerueshme në burgjet e Evin, Qarchak, Sepidar (në Ahvaz), e qytete të tjera. Jo vetëm që të burgosurit politikë nuk lirohen ose nuk u jepet leje e përkohshme, por edhe ata që kanë mundur të përdorin lejen nga burgu, i kanë rikthyer në burg pas mbarimit të afatit të lejes dhe i kanë mbajtur në godinën e karantinës për muaj të tërë,” shton më tej raporti.
Duke iu referuar keqtrajtimit që regjimi u bën të burgosurave politike femra, raporti shton: “Të burgosurat që janë dërguar në burgun Qarchak në Varamin si dënim ose në internim të brendshëm, mbahen në kushte të tmerrshme. Pas transferimit të papritur në burgun Qarchak më 29 prill, Zeinab Jalalian është infektuar me koronavirus dhe jeta e saj është në rrezik serioz. Një tjetër e burgosur politike, Forough Taqipour e cila është transferuar në Qarchak në shkurt, është infektuar gjithashtu me virusin dhe po vuan dënimin e saj në kushte të rënda në këtë burg.”
Sipas raportit më të fundit të publikuar nga Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI/MEK), pandemia e COVID-19 ua ka marrë jetën deri tani gati 67,000 njerëzve në mbarë Iranin. Regjimi, që në fillim të shpërthimit të virusit, i ka fshehur faktet dhe nuk ka vepruar. Autoritetet refuzuan t’i lironin të burgosurit, veçanërisht të burgosurit politikë, të cilët ishin shumë më të prekshëm nga virusi për shkak të kushteve në burgje. Përkundrazi, regjimi i shtoi arrestimet arbitrare, dhe kur të burgosurit protestuan, forcat e sigurisë të regjimit i qëlluan ata me plumba. Disa nga të burgosurit që mundën të arratiseshin gjatë rebelimeve në burgje, si Mostafa Salimi, janë ekzekutuar nga regjimi pasi janë kapur sërish, për t’i tmerruar të burgosurit.
Presidentja e zgjedhur e NCRI-së, Znj. Maryam Rajavi, ka deklaruar: “Nisur nga përhapja e shpejtë e koronavirusit në Iran, kushtet në burgje janë alarmuese. E nxis Sekretarin e Përgjithshëm të OKB-së, Këshillin e Sigurimit, dhe agjenci të tjera ndërkombëtare që të ndihmojnë për të ndaluar një katastrofë humanitare në burgjet e regjimit.”
Irani vazhdon të vërë rekorde të reja për sa i përket totalit të vdekjeve brenda një dite nga koronavirusi i ri. Ministria e Shëndetësisë, ndërkohë që shpallte statistikat e fabrikuara të regjimit, pranoi të martën se 200 njerëz kishin vdekur gjatë 24 orëve të fundit. Ky është numri më i lartë i vdekjeve i shpallur nga regjimi. Ndërkohë, Rezistenca Iraniane shpalli të martën se mbi 66,900 njerëz kanë humbur jetën për shkak të pandemisë së COVID-19.
Sipas statistikave më të fundit, Irani vazhdon me një kurbë në rritje që në fillim të majit, pas vendimit kriminal të regjimit për t’i rikthyer njerëzit në punë.
Domethënia e këtyre rekordeve të reja është potencialisht edhe më e keqe se ç’duket në sipërfaqe. Edhe pse statistikat e regjimit janë të projektuara me qëllimin për ta zbutur seriozitetin e krizës, statistikat zyrtare të regjimit përgjithësisht reflektojnë tendencat e vërteta të vendit. Që në fillim të krizës, opozita iraniane, Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI/MEK) i ka raportuar komunitetit ndërkombëtar statistika të pavarura. Këto shifra tregojnë se impakti i vërtetë i krizës së Covid-19 në Iran është rreth gjashtë herë më i rëndë se ç’thuhet zyrtarisht.
Shpërthim në Baghershahr, një qytet në jug të Teheranit, kryeqytetit iranian – 7 korrik 2020
Pas një vargu shpërthimesh e zjarresh në Iran, një shpërthim i madh ka tronditur qytetin industrial Baghershahr që ndodhet në jug të Teheranit në orët e para të mëngjesit të së martës, më 7 korrik. Ky shpërthim i stërmadh la dy njerëz të vdekur e tre të plagosur. Regjimi i mullahëve thotë se shkaku i këtij incidenti ishte shpërthimi i kapsulave të oksigjenit.
IRNA, agjencia zyrtare e lajmeve e regjimit, ka publikuar një raport ku citon kryebashkiakun e Kahrizak, një qytet në jug të Teheranit, i cili ka konfirmuar numrin e viktimave të këtij shpërthimi. “Neglizhenca e punonjësve të një punishteje të përfshirë në mbushjen e kapsulave të oksigjenit ka shkaktuar një shpërthim në orën 3:20 pas mesnate, sipas kohës lokale, mëngjesin e së martës, duke rezultuar në dy të vdekur e tre të plagosur,” tha kryetari i bashkisë së Kahrizak. “Shpërthimi i kapsulave të oksigjenit ishte kaq i rëndë saqë janë dëmtuar edhe muret e fabrikës Saipa pranë punishtes,” shtoi ai.
Baghershahr, me një sipërfaqe prej 55 kilometër katror dhe një popullsi prej 59,000 banorësh, ndodhet 13 kilometra në jug të zonës Shahre Rey të Teheranit. Në këtë zonë, që përshkruhet si “plotësisht industriale,” ka shpërthyer një zjarr në 2017-ën në një njësi të rafinerisë së naftës të Teheranit, që rezultoi në gjashtë të vdekur e katër të plagosur.
Një shembull i veprimtarive të Njësive të Rezistencës të MEK brenda Iranit.
Raportet dhe filmimet nga Irani tregojnë se veprimtaritë e “Njësive të Rezistencës” të Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK) po përhapen çdo ditë në mbarë vendin. Nga e mërkura, më 1 korrik, deri të shtunën, më 4 korrik, Njësitë e Rezistencës të MEK kanë organizuar veprimtari në Teheran e në shumë qytete të tjera, përfshirë: Isfahan, Shiraz, Qom, Ahvaz, Gorgan, Andimeshk, Khorramabad, Nishapur, Amol, Qazvin, Karaj, dhe Hamadan, duke bërë thirrje për ndryshim regjimi dhe në mbështetje të lëvizjes së Rezistencës Iraniane.
Njësitë e Rezistencës të MEK jo vetëm që shpërndajnë mesazhin e shpresës në mbarë Iranin, por gjithashtu thyejnë atmosferën e frikës dhe shtypjes dhe mbajnë gjallë flakën e Rezistencës.
Roli i Njësive të Rezistencës të MEK, si njësi të organizuara të shpërndara në mbarë Iranin, është të kenë impakt mbi ngjarjet në terren dhe ta udhëheqin kryengritjen e popullit iranian drejt lirisë dhe përmbysjes së regjimit. 40 vitet gjatë të cilave regjimi iranian ka plaçkitur pasurinë kombëtare, ka shtypur shoqërinë iraniane, ka implementuar politika ekonomike të gabuara dhe i ka dhënë përparësi eksportit të terrorizmit dhe programeve anti-patriotike bërthamore e të raketave në vend të jetës dhe mirëqenies së popullit iranian, e kanë kthyer shoqërinë iraniane në një fuçi baruti.
Ministria e Shëndetësisë e regjimit ka shpallur për herë të parë se numri i vdekjeve në 24 orët e fundit ka arritur në 200, 26% më shumë se shifra më e lartë e bërë publike në pesë muajt e fundit.
Ministria e Shëndetësisë ka shpallur 20 provinca në gjendje të kuqe dhe alarmante
Maryam Rajavi: Rritja e shpejtë në numrin e viktimave të koronavirusit në mbarë vendin, sidomos në Teheran, të cilën disa zyrtarë të regjimit e pohojnë me ngurrim, ka ardhur si pasojë e politikave kriminale të Khamenei-t dhe Rouhani-t. Në vend që t’u japin leje përkohësisht punëtorëve, i detyrojnë të shkojnë në punë në zonat më të populluara e më të kontaminuara pa as minimumin e masave parandaluese dhe trajtuese. Në të njëjtën kohë, ata e fajësojnë popullin se nuk i ka zbatuar protokollet e shëndetit dhe për përhapjen e virusit. Kjo është strategjia e viktimave në masë në mënyrë që të parandalojnë rrezikun e një kryengritjeje dhe të përmbysjes së tyre.
Ministri i Jashtëm Javad Zarif e ka pranuar se në politikën e jashtme ka vepruar nën udhëheqjen e krye-terroristit Qassem Soleimani
Deputeti Naghd-Ali: Duhet të bëhet një gjyq për të ndjekur penalisht jo vetëm Zarif-in por edhe Rouhani-n për tradhti. Le ta fillojmë sot procesin e shkarkimit të Rouhani-t
Teksa konfliktet mes grupimeve brenda regjimit përshkallëzohen, disa deputetë të parlamentit kanë bërë thirrje për marrjen në pyetje të Hassan Rouhani-t, madje edhe për shkarkimin e tij, gjatë paraqitjes së Javad Zarif në parlament. Seyed Naser Mousavi Largani, anëtar i presidiumit parlamentar, tha për agjencinë e lajmeve Fars, e cila është e lidhur me IRGC-në, të shtunën më 5 korrik: “Mocioni për të marrë në pyetje Rouhani-n është firmosur nga 200 deputetë deri tani, dhe presim të marrim edhe më shumë firma.”
Gjatë të njëjtës seancë, duke iu referuar Zarif-it, Mohammad-Taghi Naghd-Ali, një deputet nga Sedeh (Khomeyni-Shahr) tha: “Edhe pse ka pyetje të panumërta që i duhen bërë Zarif-it, duhet të ketë një gjykatës dhe një gjyq për të ndjekur penalisht jo vetëm Zarif-in por edhe Z. Rouhani për tradhti kundër kombit
Përshkallëzimi i konflikteve brenda regjimit është para së gjithash një pasqyrim i krizave të pashërueshme të një diktature pa legjitimitet dhe pa popullaritet në prag të rrënimit.
E përditshmja shtetërore Keyhan, e njohur si zëdhënëse e Liderit Suprem të regjimit iranian Ali Khamenei, shkroi të mërkurën: “Burgosja e [Assadollah] Assadi-t ka hyrë në vitin e tretë.” Asadollah Assadi, diplomati terrorist i regjimit, u arrestua në fillim të korrikut 2018 pasi kishte tentuar të shpërthente një bombë në tubimin e përvitshëm “Free Iran” në Paris të Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI). Në këtë event merrnin pjesë mijëra iranianë mbështetës të Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK), si dhe shumë politikanë të spikatur e anëtarë parlamentesh nga SHBA, Europa, bota myslimane, Australia dhe Kanadaja.
Që nga viti 2014, Assadi ka qenë shefi i inteligjencës së regjimit në ambasadën e mullahëve në Austri, nën petkun e një diplomati. Ai kishte zëvendësuar Mostafa Roudaki-n, shefin e stacionit të Ministrisë së Inteligjencës dhe Sigurisë (MOIS) në Vienë. Roudaki më vonë u bë shefi i inteligjencës së regjimit në Shqipëri për të kryer komplote të mëtejshme terroriste kundër anëtarëve të MEK që banojnë në Ashraf 3, në Shqipëri. Qeveria shqiptare e dëboi Roudaki-n si një “persona non-grata” për veprimtaritë e tij terroriste, përfshirë komplotin me bombë kundër grumbullimit të MEK në mars 2018, në vigjilje të Vitit të Ri Pers (komplot i cili u parandalua), së bashku me Gholamhossein Mohammadnia, ambasadorin e regjimit në Shqipëri.
Assadi ishte planifikuesi kryesor i komplotit me bombë kundër tubimit Free Iran të NCRI-së në Paris. Ai ua kishte dhënë vetë bombën dy terroristëve të tjerë që supozohej të hynin në tubim të maskuar si mbështetës të MEK dhe të realizonin komplotin me bombë. Por dy terroristët, Amir Sadoni dhe Nassim Nomeni, u arrestuan në Belgjikë.
Në atë kohë, NCRI pati zbuluar në një deklaratë se: “Vendimi për kryerjen e këtij krimi madhor terrorist është marrë në nivelin më të lartë të regjimit, d.m.th. në Këshillin Suprem të Sigurisë, me praninë e Rouhani-t dhe Zarif-it, dhe është konfirmuar nga Khamenei. Përpjekjet nënshtruese të regjimit iranian dhe lobuesve e aleatëve të regjimit për t’ua hedhur fajin për këtë akt terrorist qarqeve të rreme vetë-vepruese brenda regjimit dhe për të shfajësuar grupimin e Rouhani-t apo Khamenei-n, janë kaq pa baza saqë edhe hetimi më i vogël ekspozon fiktivitetin e këtij pretendimi.”
Në 2018-ën u pa një shtim i madh i komploteve terroriste të regjimit në tokën perëndimore kundër MEK dhe NCRI. Vargu i parë i protestave iraniane në 2018-ën, me njerëzit që kërkonin ndryshim regjimi, e tmerroi regjimin. Më pas, izolimi ndërkombëtar i regjimit, për shkak të veprimtarive të tij malinje, duke përfshirë rivënien e sanksioneve nga Shtetet e Bashkuara, e shtoi presionin mbi regjimin. I xhindosur nga roli udhëheqës i MEK, si gjatë kryengritjes, ashtu edhe në ekspozimin e veprimtarive malinje të regjimit, regjimi, i cili ishte i përmbytur në kriza që më parë, i shtoi veprimtaritë e tij terroriste.
Regjimi i ka përdorur të gjitha ambasadat e tij dhe mbulimet diplomatike, si dhe mbulime të tjera si “gazetarinë,” për t’u marrë me veprimtaritë e tij terroriste. Lidhur me këtë, Ali Fallahian, ish-kreu i MOIS, tha në një intervistë: “Ministria ka nevojë për mbulim në mënyrë që të bëjë punën e saj për grumbullimin e informacioneve si brenda ashtu edhe jashtë vendit. Është e qartë që nëse dërgojmë një agjent në Gjermani apo Amerikë, ai nuk do të thotë, për shembull, ok, unë jam agjent i ministrisë së informacionit dhe jam këtu për të mbledhur informata, ju lutem m’i jepni. Është e qartë që ai do të punonte nën petkun e biznesit apo punëve të tjera, për shembull si reporter. Ju e dini që shumë nga reporterët tanë janë në të vërtetë agjentë të ministrisë.”
Lidhur me këtë, rezistenca iraniane vazhdimisht “ka bërë thirrje për mbylljen e ambasadave dhe agjencive të regjimit të mullahëve, që janë qendra terrorizmi e spiunazhi, dhe për dëbimin e diplomatëve e agjentëve të inteligjencës dhe Forcave terroriste Quds nga vendet europiane, si dhe ka theksuar nevojën për t’i zbuluar dhe publikuar të gjitha detajet e çështjes. Opinioni publik duhet të jetë plotësisht i informuar lidhur me komplotet terroriste të regjimit të mullahëve. Kjo është e domosdoshme për të garantuar sigurinë e refugjatëve dhe disidentëve iranianë.”
Pse regjimi tentoi të bombardonte tubimin Free Iran?
Përdorimi i diplomatit të tyre për të dorëzuar bombën ishte një rrezik i madh që regjimi i mullahëve mori. Ky veprim tregon sa i dëshpëruar është regjimi dhe është një shenjë e bllokimit të tij. Por tregon gjithashtu rëndësinë e kësaj mbedhjeje dhe rolin e Rezistencës Iraniane, veçanërisht NCRI Presidentes së zgjedhur Zj. Maryam Rajavi, në udhëhëqjen e luftës për ndryshimin e regjimit dhe lirisë në Iran.
Ministria e Inteligjencës dhe Sigurisë (MOIS) dhe Drejtësia e regjimit iranian kanë filluar të arrestojnë e të dënojnë me burgim mbështetësit dhe familjarët e anëtarëve të 
Forcat iraniane të sigurisë kanë vrarë Omid Eydani-n, një 17-vjeçar nga Omidiyeh, Khuzestan
Raporti Mujor i Komitetit të Grave të NCRI-së për Qershorin 2020
Kriza e Koronavirusit në Iran
Shpërthim në Baghershahr, një qytet në jug të Teheranit, kryeqytetit iranian – 7 korrik 2020
Një shembull i veprimtarive të Njësive të Rezistencës të MEK brenda Iranit.
Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit
Hassan Rouhani dhe Javad Zarif
E përditshmja shtetërore