Ministri i Jashtëm i regjimit Iranian Mohammad Javad Zarif
Ministri i Jashtëm i regjimit Iranian, Mohammad Javad Zarif, u thirr për tu marrë në pyetje përpara Majlis-it të ri (parlamenti i mullahëve) për herë të parë të dielën, më 5 korrik. Grindjet dhe mosmarrëveshjet që shpërthyen hodhën dritë të re dhe ofruan një pamje intriguese të konflikteve dhe krizave të brendshme që po bëjnë shoshë të gjithë strukturën e mullahëve.
“Politika jonë e jashtme nuk është një temë mbi të cilën mund të diskutojnë fraksione apo grupe të ndryshme. Politika jonë e jashtme është nën autoritetin e Liderit Suprem të regjimit Iranian, Ali Khamenei, dhe politikat e përgjithshme të shtetit në lidhje me punët e jashtme përcaktohen nga ai. Duhet ta dini se jemi të gjithë në të njëjtën varkë. Jemi të gjithë në këtë së bashku. Amerika nuk i njeh liberalët, reformistët, principalistët, revolucionarët apo jo-revolucionarët. Ne jemi të gjithë në një varkë,” shpjegoi Zarifi me shqetësime të mëdha për rritjen e konflikteve politike brenda regjimit të mullahëve.
Gjatë vërejtjeve të tij, disa anëtarë të Majlis u dëgjuan duke bërtitur dhe duke u përpjekur të prishin sesionin, si dhe duke e quajtur Zarifin gënjeshtar.
Iran: Përditësim lidhur me Koronavirusin, mbi 66,400 vdekje, 6 korrik 2020,
Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (OMPI) njoftoi këtë mbasdte, 6 Korrik, 2020, se Koronavirusi ka marrë më shumë se 66,400 jetë në 342 shtete në të gjithë Iranin.
Drrejtori i Varrezave Behesht Zahra : Numri i vdekjeve në 75 ditët e fundit është i paprecedentë. Numri i vdekjeve në Teheran nuk krahasohet me pjesën tjetër të vendit
Në Teheran, janë mbushur të gjithë shtretërit në pavionet e Koronavirusit. Infermierët thonë se nuk ka më shtretër bosh në spitalin Firoozabadi dhe pacientët shtrihen në barrela dhe flenë jashtë nëpër karrige.
Pavarësisht Pengesave, SHBA Përshpejton Përpjekjet për Zgjatjen e Embargos së Armëve mbi Regjimin Iranian
Teksa SHBA vazhdon me përpjekjet për të gjeneruar mbështetje për rinovimin e embargos mbi shitjen e armëve në drejtim të regjimit iranian, Sekretari amerikan i Shtetit Mike Pompeo po thekson tani se një zgjatje afat-shkurtër e embargos nuk mund të konsiderohet e përshtatshme. Të mërkurën, ai u tha reporterëve se qëllimi i administratës Trump është të vërë limite me afat të pacaktuar mbi veprimtaritë ndërkombëtare të Iranit, deri sa ky shtet të bëjë ndryshimet themelore, të përcaktuara më parë, në sjelljen e tij.
“Shtetet e Bashkuara kanë të drejtën e pamohueshme, pa pëlqimin e asnjë shteti tjetër, për të siguruar që kjo embargo armësh të vazhdojë,” tha Pompeo, duke përsëritur pozicionin e marrë nga SHBA për sa i përket përdorimit të mekanizmave imponuese të paktit bërthamor të 2015-ës me Iranin. Edhe pse SHBA u tërhoq nga kjo marrëveshje në 2018-ën, duke dhënë si shkak veprimtaritë malinje të regjimit iranian, për të filluar strategjinë e “presionit maksimal”, teknikisht mbetet e listuar si pjesëmarrëse. Kjo ka bërë që SHBA të kërkojë të drejtën e saj për të vënë në lëvizje rikthimin e sanksioneve multilaterale, si përgjigje ndaj shkeljeve të regjimit iranian.
Regjimi filloi gradualisht ta ndalte zbatimin e dispozitave të Planit të Përbashkët të Veprimit pasi kishte dështuar në përpjekjen për t’u bërë shantazh nënshkruesve europianë që ta kompensonin për efektet e sanksioneve të rivendosura amerikane. Kjo gjë arriti kulmin në braktisjen e të gjitha limiteve të vendosura mbi rezervat e pasurimit dhe nivelet e pastërtisë në muajin e parë të 2020-ës. Nënshkruesit europianë u përgjigjën duke vënë në lëvizje mekanizmin e zgjidhjes së konflikteve i cili mund të rezultojë në rikthimin e sanksioneve, por vazhdojnë të ngurrojnë për t’i dhënë fund zyrtarisht paktit.
SHBA ka shprehur padurim lidhur me veprimet e aleatëve të saj dhe ka shqyrtuar publikisht opsionet e njëanshme. Megjithatë vazhdojnë dyshimet lidhur me prakticitetin e këtyre opsioneve, nisur nga fakti që katër prej pesë nënshkruesve të tjerë të JCPOA kanë fuqinë e vetos në Këshillin e Sigurimit të Kombeve të Bashkuara, njësoj si SHBA. Në veçanti Kina dhe Rusia ngulin këmbë në kundërshtimin e tyre ndaj planeve amerikane, dhe e kanë refuzuar qartësisht si perspektivën e gjerë të rivënies së sanksioneve, ashtu edhe objektivin më të kufizuar të thjesht zgjatjes së embargos së armëve.
Pompeo është përpjekur të nxisë mbështetjen për planet amerikane duke nënvizuar rreziqet specifike që lidhen me zbutjen e kufizimeve ndaj tregtisë së armëve të regjimit iranian. Në komentet e tij të mërkurën, Sekretari i Shtetit vuri në dukje se regjimi i mullahëve është i gatshëm të bëhet tregtar armësh për shtete të tjera tw rrezikshme, duke përfshirë atë të Bashar al-Assad në Siri dhe të Nicolas Maduro në Venezuelë.
Pompeo i ka quajtur në mënyrë specifike Rusinë dhe Kinën si partnerë të mundshëm në tregtinë iraniane të armëve, duke shtuar se “edhe më shumë qytetarë në Lindjen e Mesme do të vdesin nga regjimi dhe proksit e tij” nëse regjimi iranian fiton akses në këto tregje eksporti.
Por ajo që është e qartë është se, nëse SHBA arrin në njëfarë mënyre të ketë sukses në përpjekjet e saj, kjo dë të sillte pothuajse me siguri fundin e plotë të JCPOA-së. Javad Zarif, ministër i jashtëm dhe krye-apologjet i regjimit, deklaroi me dëshpërim të martën se skadimi i afatit të embargos është i garantuar nga pakti bërthamor, dhe se këto dy çështje janë të pandashme.
Këto fjalë kishin pa dyshim qëllimin që të merreshin si paralajmërim kundër mbështetjes europiane për embargon, por njëkohësisht ishin edhe një lutje e dëshpëruar që tregon frikën e madhe të regjimit nga një front i bashkuar kundër agresionit të tij. Fatkeqësisht, edhe pse entuziazmi i BE-së për t’iu nënshtruar shantazheve bërthamore të regjimit bie në kundërshtim me shqetësimet e tjera europiane lidhur me veprimtaritë malinje të Iranit, ka ende shumë pak shenja të një gatishmërie për ta braktisur të parën në favor të së dytës. Komentet e Zarif-it të paktën e theksojnë dhe e përforcojnë këtë pengesë.
Komentet publike të Zarif demonstrojnë një mosbindje ngulmuese dhe një frikë absolute nga pasojat e veprimeve të tyre. Siç e ka theksuar SHBA, strategjia e presionit maksimal po bën që Teherani të dobësohet gjihnjë e më shumë në prapaskenë. Pikërisht këtë nënkuptonte edhe një raport i ditëve të fundit nga Reuters ku argumentohej se sanksionet ekonomike, së bashku me pandeminë e koronavirusit dhe kriza të tjera, e kanë dobësuar keq mbështetjen iraniane për proksit rajonalë, sidomos në Irak.
Raporti tregon se, ndërsa Irani ka shpenzuar deri në 15 milion dollarë në muaj për entitete të tilla para vënies së sanksioneve, këto shpenzime janë reduktuar tani në dy deri në tre milion. Dhe kjo reflekton një rënie rreth 50 përqind vetëm që nga fillimi i këtij viti. Reuters vë në dukje se përfituesit kryesorë të këtyre shpenzimeve tani po rreken të gjejnë burime të tjera të ardhurash.
Përveç kësaj, regjimi po përballet edhe me një shoqëri të trazuar e cila e tregoi gatishmërinë e saj për ta përmbysur regjimin e mullahëve gjatë protestave mbarëkombëtare të Iranit në nëntor dhe duke bojkotuar zgjedhjet e rreme parlamentare të regjimit. Regjimit i nevojitet eksporti i terrorizmit dhe do t’i vazhdojë programet e tij bërthamore e të raketave për t’ia zgjatur jetën vetes. Kjo vetëm sa do ta shtojë kaosin në mbarë botën. Nëse vendet perëndimore duan ta parandalojnë këtë regjim, ato duhet të mbajnë anën e popullit të Iranit dhe ta njohin të drejtën e tij për të rezistuar e për ta përmbysur regjimin e mullahëve, i cili është shteti numër një në botë për sponsorizimin e terrorizmit.
Përditësim Lidhur me Koronavirusin, Mbi 65,900 Vdekje, 5 Korrik 2020
Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI) shpalli mbasditen e sotme, më 5 korrik 2020, se koronavirusi ua ka marrë jetën mbi 65,900 njerëzve në 342 qytete të Iranit.
Iraj Harirchi, Zëvendës Ministri i Shëndetësisë: Në disa provinca, mbi 50 përqind e njerëzve janë me koronavirus. Shifra prej 18 milion të infektuarish në vend nuk është e habitshme. Numri i vdekjeve ka mundësi të shkojë deri në 200 në ditë. Koronavirusi në provincat Teheran dhe Alborz mund të rritet eksponencialisht dhe në mënyrë eksplozive
Universiteti i Shkencave Mjekësore në Birjand: Gjashtë nga 11 qytete provincës së Khorasan-it Jugor janë në situatë të rrezikshme (të kuqe)
Sipas mjekëve, gjatë tre ditëve të fundit të javës, ka patur 18,300 raste të reja me koronavirus dhe 810 vdekje në provincat Khorasan Razavi dhe Khorasan Verior.
Universiteti i Shkencave Mjekësore në Hormozgan: Hormozgan është në pikun e përhapjes së virusit. Ka një rrezik më të madh infektimi në zonat rurale
Infermierët në provincat Mashhad(në të djathtë) dhe Gilan(në të majtë) kanë organizuar tubime proteste kundër presionit ekstrem, kushteve të tmerrshme të jetesës, dhe rrogave të vonuara
Irani është ndoshta i vetmi vend në botë ku, gjatë pandemisë së COVID-19, profesionistët mjekësorë të cilët janë në vijën e parë të luftës kundër virusit, keqtrajtohen nga regjimi. Regjimi bën vonesa në pagesën e rrogave të infermierëve iranianë dhe nuk ua ka përmirësuar kushtet e punës. Raportet nga Irani tregojnë se ka patur protesta të ndryshme nga infermierët në mbarë Iranin kundër keqtrajtimeve nga ana e regjimit. Por në vend që t’u përgjigjet kërkesave të tyre, forcat e sigurisë të regjimit përgjigjen me mizori e shtypje.
Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), nderon të gjithë mjekët, infermierët dhe anëtarët e tjerë të personelit mjekësor të cilët rrezikojnë jetën.
Znj. Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit
Në situatën aktuale, diktatura fetare në Iran ka frikë nga kryengritja e madhe e nëntorit 2019 dhe nga skenari tmerrues i një përshkallëzimi të kryengritjes së ardhshme. Gjithashtu, të rinjtë e rebeluar dhe Njësitë e Rezistencës e kanë tmerruar regjimin e mullahëve me fushatat e tyre të vazhdueshme.
Rezistenca Iraniane i ka tronditur gjithashtu mullahët duke ekspozuar përmasat e vërteta të tragjedisë së koronavirusit në Iran dhe duke zbardhur veprimet e fshehta të liderëve të regjimit në rritjen e numrit të viktimave.
Fakti është që kryengritjet e nëntorit 2019 dhe janarit 2020 vërtetuan strategjinë e Njësive të Rezistencës në shumë qytete të Iranit. Mullahët i portretizojnë vazhdimisht Rezistencën Iraniane dhe Muxhahedinët e Popullit (Mujahedin-e Khalq, PMOI ose MEK) në Ashraf 3 të Shqipërisë si forca kryesore për ndryshim regjimi në Iran.
Fashizmi fetar në Iran, tashmë i rrethuar nga kriza të brendshme e të jashtme dhe i gjendur në fazën e fundit të jetës së tij të turpshme, po përpiqet dëshpërimisht të mbijetojë duke e demonizuar e duke komplotuar për terrorizëm kundër alternativës së tij demokratike – MEK dhe NCRI.
Në këtë situatë, Rezistenca Iraniane do t’i dërgojë një mesazh botës mbarë përmes Samitit Global për Lirinë e Iranit më 17 korrik 2020, mesazhin se përmbysja e bankierit qendror të terrorizmit dhe luftënxitjes do të ndodhë. Ky samit është në solidaritet me protestat e popullit iranian dhe mbështet Njësitë e Rezistencës brenda vendit.
Në Samitin Global për Lirinë e Iranit, ne përkujtojmë titujt krenarë të popullit dhe Rezistencës Iraniane, si dhe kryengritjen historike të 21 korrikut 1952, dhe përvjetorin e themelimit të Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI) në vitin 1981. Gjithashtu, me rastin e përvjetorit të masakrës së 1988-ës ndaj të burgosurve politikë, përkujtojmë 30,000 martirët, dhe këmbëngulim që autorët e asaj masakre të përballen me drejtësinë në Gjykatën Ndërkombëtare Penale.
Si udhëheqës i Rezistencës Iraniane, Z. Massoud Rajavi ka thënë: Khamenei dhe Rouhani kanë ndërmarrë një strategji që shkakton numër të madh viktimash njerëzore, duke i dërguar njerëzit në fushat e minuara të Koronavirusit për ta mbrojtur regjimin nga rreziku i rebelimit dhe përmbysjes, i gjendur përballë sanksioneve. Kjo është vazhdimësia e po asaj lufte anti-patriotike dhe e masakrës së të burgosurve në kushtet e sotme. Nëse për regjimin e Velayat-e-Faqih, çdo vdekje është një mundësi dhe një bekim, ne duhet ta shndërrojmë në një potencial për përmbysjen e regjimit me njëqind herë më shumë revoltë e betejë. Mundësitë për tiraninë fetare dhe regjimin anti-njerëzor kanë mbaruar. Çlirimtarët po fitojnë.
Përmbysja e regjimit klerikal mbetet kërkesa e palëkundur e popullit iranian. Kryengritjet në nëntor 2019 dhe janar 2020 përfaqësuan angazhimin e zjarrtë të popullit për ta implementuar atë.
Me protestat dhe grevat e tij, dhe me veprimtaritë e operacionet e Njësive të Rezistencës, populli iranian i afrohet çdo ditë e më shumë përmbysjes së regjimit.
Është realizimi i këtij objektivi arsyeja pse të burgosurit politikë vazhdojnë të durojnë në burgjet e Iranit dhe të qëndrojnë të palëkundur përballë ithtarëve të Khamenei-t.
I takon komunitetit ndërkombëtar ta dëgjojë këtë mesazh:
E kemi thënë e përsëritur gjithmonë se ky regjim nuk duhet të lejohet të posedojë as edhe një plumb të vetëm; nuk duhet të fitojë as edhe një dollar të vetëm nga nafta, dhe nuk duhet të shpenzojë as edhe një dollar të vetëm nga të ardhurat që i përkasin popullit iranian.
Gjithashtu, Rezistenca Iraniane e ka theksuar që shumë kohë më parë se kërkon rikthimin e gjashtë rezolutave të Këshillit të Sigurimit të OKB-së kundër regjimit.
Ne theksojmë që sanksionet ndërkombëtare duhet të përfshijnë çdo formë të tregtisë së armëve me regjimin.
Komuniteti botëror duhet ta njohë të drejtën e rinisë së rebeluar, Njësive të Rezistencës, dhe popullit iranian për të rezistuar kundër tiranisë fetare.
Liderët e regjimit duhet të përballen me drejtësinë në gjykatat ndërkombëtare për vrasjen e 120,000 fëmijëve të popullit iranian, përfshirë masakrën e 1988-ës ndaj 30,000 të burgosurve politikë, dhe vrasjen e mbi 1,500 protestuesve iranianë në nëntor 2019.
Për sa kohë që ky regjim të jetë në pushtet, situata e popullit iranian nuk do të përmirësohet. Siç ka thënë Znj. Rajavi: “Katër dekada plaçkitjeje e shpërdorimi të pasurisë së popullit iranian për programet anti-patriotike bërthamore e raketore, si dhe për terrorizëm e luftënxitje, e kanë shkatërruar infrastrukturën e vendit. Pavarësisht pranisë së mjekëve e infermierëve më të aftë, regjimi e ka lënë popullin tonë të pambrojtur në luftën kundër virusit. E vetmja mënyrë për t’i dhënë fund varfërisë, korrupsionit, papunësisë, dhe sëmundjes është përmbysja e regjimit klerikal dhe themelimi i demokracisë dhe sovranitetit popullor.”
Televizioni i Regjimit: Situata ka kaluar gjendjen alarmante
Ministria e Shëndetësisë e regjimit: 18 provinca janë të kuqe ose në gjendje alarmi
Masoud Mardani, anëtar i Taskforcës Kombëtare për Luftimin e Koronavirusit (NCCT): Deri tani, 18 milion iranianë, ose rreth 20 përqind e popullsisë së vendit, janë infektuar me sëmundjen
Infektimet me koronavirus në Larestan, Khonj, dhe Evaz janë përshpejtuar; në Larestan, godinave të koronavirusit u është shtuar edhe njësia e fëmijëve
Nisur nga shtimi i infektimeve në Kohgiluyeh dhe Boyer-Ahmad, njerëzit në këtë provincë i presin ditë të vështira
Universiteti i Shkencave Mjekësore në Zanjan: 85% e banorëve të provincës janë të prekshëm nga infektimi me koronavirus. Vazhdimësia e këtij procesi është alarmuese për provincën
Assadollah Assadi, një diplomat iranian me bazë në Vienë, është arrestuar më 1 korrik 2018 nga policia gjermane për një komplot me bombë kundër një tubimi të përvitshëm të Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI) në 2018-ën në Paris.
Burgimi i Assadi-t ka hyrë në vitin e tretë,” u ankua të mërkurën gazeta shtetërore iraniane Keyhan, duke iu referuar diplomatit terrorist të regjimit, Assadollah Assadi, i cili është arrestuar në Gjermani më 30 qershor 2018, i kapur në mes të një komploti me bombë kundër tubimit të përvitshëm Liri për Iranin, të zhvilluar nga mbështetësit e opozitës iraniane, Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK).
Keyhan, e cila njihet si zëdhënëse e Liderit Suprem të regjimit Ali Khamenei, ka cituar Ali Majedi, ish-ambasadorin e regjimit në Gjermani, i cili pati thënë në 2019-ën: “Europianët bashkëpunojnë me ne por nuk na besojnë. Shikoni çfarë ka ndodhur midis Iranit dhe Bashkimit Europian kohët e fundit. Këto ngjarje e kanë thyer besimin e europianëve tek Irani. Me dy apo tre gabime, besimi që po krijohej është shkatërruar. Atyre që besojnë se interesat kombëtare të vendit mund të sigurohen duke kryer disa operacione në mënyrë arbitrare duhet t’u thuhet qartë që perceptimi i tyre është i gabuar dhe se veprimet e tyre nuk do ta rrisin fuqinë e Iranit, por do të bëjnë të kundërtën.”
Majedi shtoi gjithashtu se: “Europianët kanë siguruar dokumente për pretendimet e tyre të cilat ne nuk mund t’i mohojmë lehtë.” Kështu, Majedi e ka pohuar rolin e drejtpërdrejtë të regjimit të mullahëve në aktet terroriste në Europë.
Assadollah Assadi ishte kreu i inteligjencës së Iranit në ambasadën iraniane në Vienë të Austrisë, nga ku mbikëqyrte të gjitha misionet e inteligjencës të regjimit iranian në Europë, sidomos aktet e spiunazhit dhe terrorizmit kundër anëtarëve dhe mbështetësve të MEK.
Assadi gjendet nën akuzën e terrorizmit në Belgjikë për përdorimin e një çifti iranian në këtë vend të cilëve u ka dhënë 500 gramë eksplozivë TATP për të realizuar komplotin me bombë që u parandalua.
Samiti Global për Lirinë e Iranit
Më 17 korrik, NCRI do të zhvillojë tubimin e saj të përvitshëm në mbështetje të ndryshimit të regjimit dhe qeverisjes demokratike. Zakonisht në këtë event, dhjetëra mijëra emigrantë iranianë dhe mbështetësit e tyre të njohur janë grumbulluar pranë Parisit, në Francë. Por duke marrë shkas nga pandemia e koronavirusit, “Samiti Global për Lirinë e Iranit” këtë vit do të konsistojë në një rrjet grumbullimesh lokale, kryesisht në kryeqytetet perëndimore, të lidhura përmes një transmetimi online.
Pjesëmarrja masive, sidomos nga ana e qytetarëve iranianë të cilët e aksesojnë këtë transmetim në kundërshtim me ligjet e censurës, duhet ta bëjë të qartë faktin që propagandës së regjimit klerikal, si dhe vetë regjimit, po i vjen fundi.
Tubimi i Madh për Lirinë e Iranit në Paris, korrik 2017 – foto fajli
Për një kohë tepër të gjatë, ligjvënësit perëndimorë kanë patur tendencën të supozojnë që regjimi aktual i Iranit është i fiksuar në vend, me shumë pak perspektivë për t’u përmbysur nga populli i vet. Por kjo ide është mbështetur nga vetë propaganda e regjimit iranian. Me anë të mediave të tij shtetërore dhe gazetarëve miqësorë me prezencë ndërkombëtare, Teherani e ka përhapur rregullisht mesazhin se nuk ka alternativë të vlefshme ndaj diktaturës teokratike, dhe se grupet opozitare ekzistuese ose janë pa mbështetje brenda vendit, ose shkojnë kundër interesave perëndimore.
Kjo propagandë nisi të rrëzohej nga fundi i 2017-ës. Në atë kohë regjimi e gjeti veten në mesin e një kryengritjeje mbarëkombëtare, ku iranianë nga sfonde të larmishme etnike e socio-ekonomike iu bashkuan thirrjeve të hapura për ndryshim regjimi. Ajo kryengritje zgjati për një pjesë të madhe të Janarit 2018 dhe i dha shkëndijën asaj që Presidentja e zgjedhur e NCRI-sëMaryam Rajavi e ka quajtur “një vit plot kryengritje.” Kjo lëvizje mbarëkombëtare u shty në prapaskenë pas vdekjes së disa dhjetëra protestuesve paqësorë, por mbeti e varrosur vetëm deri në shpërthimin e protestave mbarëkombëtare të nëntorit 2019.
Kjo kryengritje e rigjallëruar rezultoi edhe më e përhapur sesa pararendësja e saj. Ndërkohë që në rastin e parë, protestat u zhvilluan në rreth 150 vende, ky numër arriti në rreth 200 qytete në 2019-ën. Fakti që slloganet e Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI-MEK) si “vdekje diktatorit” u përqafuan edhe më gjerë nga publiku shkaktoi panik në radhët e regjimit klerikal. Autoritetet represive si Korpusi i Gardës Revolucionare Islamike u përgjigjën shpejt me plumba, dhe pas vetëm pak ditësh, 1,500 protestues kishin vdekur.
Mijëra të tjerë u arrestuan, duke shënuar kështu fillimin e një vale të re shtypjeje ndaj disidentëve në Iran. Këto kryengritje ushqyen ankthin e mullahëve lidhur me një Rezistencë të organizuar, dhe me njësitë e rezistencës të MEK, rritja e vazhdueshme të cilave e ka sfiduar qartë propagandën më thelbësore e më jetëgjatë të regjimit. Në fillim të 2018-ës, ndërkohë që kryengritja e parë vazhdonte ende, Lideri Suprem i regjimit Ali Khamenei paralajmëroi publikisht për rolin e luajtur nga MEK. Dhe që atëherë kanë dalë shumë paralajmërime të tjera të tilla.
Ndërkohë, vetë MEK ka ruajtur një rrjet të gjerë brenda Iranit, i cili fitoi rëndësi ndërkombëtare në vitin 2003 kur qe i pari që ekspozoi aspekte kyçe të programit klandestin bërthamor të Iranit. MEK ka vazhduar gjithashtu të shpërndajë informacione rreth krimeve dhe politikave shkatërrimtare të regjimit tek popullsia iraniane e cila është shpesh e etur për akses në media të pavarura e të huaja për shkak të censurës famëkeqe të regjimit.
Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI/MEK) shpalli të premten, më 3 korrik 2020, se numri i vdekjeve nga koronavirusi në 342 qytete të Iranit është mbi 64,800. Numri i viktimave në Khuzestan është 4,950, Khorasan Razavi 4,170, Gilan 3,205, Lorestan 2,385, Sistan dhe Baluchestan 2,080, Alborz 2,030, Azerbaixhani Perëndimor 1,795, Kermanshah 1,655, Fars 1,380, Kurdistan 1,320, Yazd 820, Khorasan Verior 810, Provinca Qendrore 660, Zanjan 580, dhe Khorasan Jugor 190.
Sipas Rrjetit shtetëror të Lajmeve, zëdhënësja e Ministrisë së Shëndetësisë të regjimit tha sot se numri i vdekjeve nga Koronavirusi gjatë 24 orëve të fundit ishte 154, ndërsa numri i infektimeve 2,566, nga të cilët 1,483, d.m.th. 58%, janë shtruar në spital. Ajo tha gjithashtu se 3,123 pacientë janë në terapi intensive, që është numri më i lartë në muajt e fundit. Ajo e përshkroi situatën në provincat Khuzestan, Khorasan Razavi, Kurdistan, Kermanshah, Hormozgan, Bushehr dhe Ilam si të kuqe, ndërsa situatën e provincave Teheran, Fars, Hamadan, Sistan dhe Baluchestan, dhe Alborz si alarmante.
Zëvendës Ministri i Shëndetësisë i regjimit u citua sot nga agjencia shtetërore e lajmeve Tasnim duke thënë se: “Nuk ka situatë të qëndrueshme epidemike në asnjë provincë të vendit… Nëse dështojmë në vënien nën kontroll të virusit në këtë periudhë, do të përballemi me kriza edhe më serioze gjatë dimrave të ftohtë.”