Sipas Televizionit Kombëtar të Iranit (INTV), rrjeti televiziv i opozitës iraniane, me rastin e Ditës Botërore Kundër Dënimit me Vdekje, të burgosurit politikë kanë nxjerrë deklarata ku bëjnë thirrje për shfuqizimin e dënimit me vdekje në Iran. Këta të burgosur janë mbështetësit e Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK), që mbahen në burgjet e fashizmit fetar. Ata i kanë vënë në rrezik të madh jetët e tyre me lëshimin e këtyre deklaratave.
Forcat e sigurisë të regjimit klerikal kanë arrestuar edhe katër aktiviste të tjera të punës e të rrjeteve sociale gjatë dy ditëve të fundit.
Agjentët e Inteligjencës së IRGC në provincën perëndimore Ilam kanë arrestuar Khadijeh Mehdipour-in për veprimtaritë e saj në Instagram.
Agjentët e Inteligjencës së IRGC hynë me forcë në shtëpinë e saj më 5 tetor 2020 dhe e arrestuan. Khadijeh Mehdipour mbahet aktualisht në pavijonin e përgjithshëm të karantinës të grave në Burgun Qendror të Ilam. Ajo nuk ka akses në një avokat dhe i janë mohuar edhe të drejtat e tjera bazë.
Znj. Mehdipour ka lindur në 1987-ën dhe banon në Ilam-e Gharb. Ajo i ka humbur të dy prindërit dhe jeton me xhaxhain e saj.
Forcat e sigurisë kanë arrestuar gjithashtu Shabnam Ashouri-n në shtëpinë e saj në Teheran më 6 tetor 2020. Ata bastisën shtëpinë e saj dhe ia konfiskuan sendet personale.
Shabnam Ashouri ka lindur në 1987-ën dhe është e martuar. Ajo është redaktore dhe producente e revistës Agahnameh e cila trajton çështjet dhe problemet e punëtorëve iranianë.
Të enjten, zyra përfaqësuese në Gjermani e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI) zhvilloi një event ku nënvizoi problemin e përkeqësuar të abuzimeve ndaj të drejtave njerëzore në Iran. Një numër demonstruesish u mblodhën jashtë Bundestag-ut gjerman së bashku me disa parlamentarë gjermanë, ndërkohë që kishte edhe pjesëmarrës të tjerë që morën pjesë me video. Shumë nga fjalimet theksuan abuzimin e vazhdueshëm të regjimit iranian me dënimin me vdekje, duke marrë shkas nga fakti se eventi ishte organizuar qëllimisht për t’u zhvilluar vetëm dy ditë përpara Ditës së 18-të të përvitshme Botërore Kundër Dënimit me Vdekje.
Regjimi i Iranit ka shumë kohë që njihet si mbajtësi i rekordit për numrin më të lartë të ekzekutimeve per kapita. Ndonëse numri i këtyre ekzekutimeve është ulur vitet e fundit pas reformave ligjore të miratuara pa qejf, ky trend as nuk i është afruar rrezikut për heqjen e këtij statusi. Për më tepër, ka shenja që tregojnë se totali vjetor i varjeve ka prirje të rritet përsëri, teksa Teherani përpiqet t’i kundërvihet trazirave mbarëkombëtare të nxitura nga kushtet e përkeqësuara ekonomike dhe nga fakti që regjimi po i ri-afirmon vazhdimisht përparësitë e tij shkatërrimtare e të gabuara.
Të mërkurën, një numër anëtarësh aktualë e të mëparshëm të Parlamentit Europian morën pjesë në një konferencë online. Lista e pjesëmarrësve nga kahe të ndryshme politike përfaqëson një bazë të qëndrueshme mbështetjeje politike jashtë vendit për opozitën iraniane dhe përpjekjen e saj për liri në Iran. Kjo mbështetje me sa duket është rritur vazhdimisht duke filluar të paktën që në vitin 2004, kur NCRI nisi të zhvillonte tubime ndërkombëtare ku merrnin pjesë mërgimtarë iranianë dhe personalitete politike, pranë zyrave të veta qendrore në Francë.
Në 2018-ën, ky tubim i përvitshëm për “Lirinë e Iranit” tashmë përfaqësonte një kërcënim kaq të madh për regjimin iranian, saqë zyrtarët e lartë bënë plane për një sulm terrorist mbi eventin e atij viti. Këto plane u kanalizuan përmes ambasadës iraniane në Vienë, ku një diplomat-terrorist me emrin Assadollah Assadi e udhëhoqi komplotin dhe u koordinua me tre agjentë të celulave të fjetura iraniane në Europë. Assadi ua kishte dorëzuar personalisht dy prej këtyre operativëve materialin eksploziv dhe një detonator, së bashku me udhëzimet për ta transportuar atë nga Belgjika në Francë, dhe në vendin e zhvillimit të tubimit në rrethinat e Parisit, në Villepinte.
Studentë nga universitete të ndryshme iraniane mblidhen për tubime protestuese anti-regjim – Teheran, janar 2020
Regjimi iranian përpiqet të përhapë frikë në shoqëri në mënyrë që të parandalojë një valë të re protestash mbarëkombëtare. Më 2 tetor, Gjeneral Brigadier Majid Mirahmadi, Zëvendës për Sigurinë i Shefit të Shtabit të forcave të armatosura, tha për agjencinë e lajmeve Tasnim, e cila është e lidhur me Forcat Quds të Gardës Revolucionare (IRGC), “Sipas hetimeve, kemi gjetur të dhëna për grupe anti-revolucionare dhe disidente me bazë jashtë vendit, dhe për këtë arsye do të krijojmë baza për të luftuar banditët në provinca e qytete.”
Gjithashtu, Mohammad Motahari, komandant i të ashtu-quajturës Njësi e Veteranëve të Mbrojtjes së Shenjtë (lufta Iran-Irak), pretendoi se në provincën Kerman janë krijuar 40 batalione sigurie për t’iu kundërvënë rebelëve e për të vendosur “sigurinë” në qytete.
Taktikat e regjimit për të shtrembëruar imazhin e protestuesve
Krahas propagandës së regjimit dhe masave që merren për t’u mburrur me forcën e supozuar ushtarake, regjimi përpiqet ta shtrembërojë imazhin e protestuesve duke i quajtur ata rebelë e banditë. Regjimi i lidh qëllimisht problemet shoqërore që shkaktohen nga bandat e rrugëve nëpër qytete me lëvizjet protestuese dhe e përdor këtë vijë arsyetimi për t’i shtypur protestuesit, sidomos Njësitë e Rezistencës Iraniane, që janë rrjeti i brendshëm i Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK).
Institucionet e sigurisë të regjimit shpesh rekrutojnë dhe punësojnë banda rrugësh e banditë për të kryer bëmat e tyre. Këtyre grupeve të banditëve u jepet liri për të punuar jo zyrtarisht brenda kufijve të vendosura nga regjimi, dhe regjimi i përdor ato për të krijuar një atmosferë frike në shoqëri.
Përdorimi i banditëve për të shtypur forcat opozitare nuk është gjë e re në Iran. Në ditët e para pas revolucionit anti-monarkik të 1979-ës, Partia e Republikës Islamike njihej si “partia e banditëve.” Ajo i organizonte bandat që t’i sulmonin në mënyrë sistematike tubimet, grumbullimet dhe zyrat e MEK në Teheran e në mbarë vendin.
Filmimet nga Irani të mërkurën tregojnë policinë e regjimit që poshtëron të rinj në rrugë. Nën pretekstin e luftimit të krimit dhe banditëve, kjo masë çnjerëzore është një tjetër përpjekje e dëshpëruar për ta frikësuar publikun.
Regjimi i quan “banditë” të rinjtë e rebeluar për t’ua njollosur imazhin, ndërkohë që të rinjtë vazhdojnë të marrin në shënjestër qendrat represive të regjimit. Si rrjedhim, regjimi i justifikon masat e tij shtypëse kundër të rinjve të rebeluar.
“Banditët” e vërtetë, të cilët vranë 1500 protestues paqësorë gjatë protestave të mëdha të Iranit në nëntor, janë të mbrojtur zyrtarisht dhe mbajnë uniforma ose të Gardës Revolucionare (IRGC), ose të policisë. Gjithashtu, banda të organizuara e të lidhura me regjimin qarkullojnë lirisht nëpër qytete me thika e terrorizojnë publikun, dhe u zhvatin para njerëzve. Ndërkohë që këto ndodhin, regjimi i mullahëve i arreston, ua pret duart ose i ekzekuton ata njerëz fatkeqë që detyrohen të vjedhin për bukën e gojës.
Paralelisht me këto zhvillime, zyrtarët e sigurisë të regjimit shpallën së fundmi se kanë formuar skuadra lokale vrasësish. Këto skuadra, patrullat Razaviyoun, dhe grupe të tjera të reagimit të shpejtë operojnë në mbarë Iranin për të shtypur popullin dhe për ta vënë disi nën kontroll shoqërinë e trazuar.
Të dielën, agjencia shtetërore e lajmeve Tasnim citoi Gjeneral Brigadierin e IRGC-së, Mohammad Motahari, i cili thotë: “Në provincën Kerman, 40 batalione sigurie janë formuar për t’u marrë me trazirat dhe për të vendosur sigurinë urbane.”
e hekurudhës në grevë në provincën Lorestan, Irani perëndimor – 5 tetor 2020
Raportet e mbledhura nga Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI/MEK) tregojnë se janë shtuar protestat nga klasa të ndryshme shoqërore në mbarë Iranin. Forca shtytëse e të gjitha këtyre protestave janë vështirësitë ekonomike.
Sipas MEK, të hënën, punëtorët e hekurudhës në provincën Lorestan të Iranit perëndimor refuzuan të shkonin në punë, dhe i detyruan zyrtarët e kompanisë t’u paguanin një pjesë të rrogave. Këta punëtorë refuzuan të shkonin në punë pas një thirrjeje për fillimin e një greve të hënën.
Për shkak të politikave të gabuara ekonomike të regjimit, çmimet e produkteve thelbësore vazhdojnë të rriten. Raportet nga Irani tregojnë se çmimi i bukës në qytetin Tabriz, në Iranin veri-perëndimor, është rritur me 30 deri në 50 përqind. Rritja e papritur e çmimit të bukës ka rezultuar në protesta. Gjithashtu, shumë furra buke në Tabriz janë mbyllur ngaqë u mungon mielli dhe zyrtarët e regjimit nuk ua kanë siguruar këtë produkt thelbësor.
Filmimet e marra nga MEK nga Urmia, në Iranin veri-perëndimor, tregojnë një numër të madh njerëzish që qëndrojnë në radhë që në orën 6 të mëngjesit, e megjithatë nuk arrijnë të blejnë bukë.
Të hënën, edukatoret e kopshteve në qytetin Izeh të provincës Khuzestan, në Iranin jug-perëndimor, zhvilluan një protestë përpara Drejtorisë së Përgjithshme të Arsimit në Khuzestan. Ato kërkuan që statusi i tyre i punës të ndryshojë nga mësues me kontratë në mësues të përhershëm.
Torturimi dhe Poshtërimi i të Rinjve në Rrugët e Teheranit
Dje, Gjykata Supreme e regjimit të mullahëve miratoi dënimin çnjerëzor me prerje të dorës së djathtë për dy vëllezërit Mehrdad dhe Shahab Teymouri, të cilët mbahen në Burgun Qendror të Urmia-s. Në një tjetër vendim kriminal, Dega e Dytë e Gjykatës së Urmia-s dënoi një tjetër të burgosur, 32-vjeçarin Arash Ali Akbari, me prerje të dorës së djathtë.
Gjithashtu të martën, 6 tetor, në një akt kriminal, Forcat represive të Sigurisë së Shtetit (SSF) kanë torturuar dhe poshtëruar në publik pesë djem të rinj, me pretekstin se ishin “banditë,” pasi i kishin futur në pjesën e prapme të dy kamionçinave në zonën Moshiria të Teheranit. Më 29 shtator 2020, policia poshtëroi një tjetër djalë të ri në rrugë dhe e rrahu atë përpara kalimtarëve.
Në të njëjtën kohë, Gjenerali i Brigadës i IRGC-së Seyed Majid Mirahmadi, Zëvendës Shef i Shtabit për Inteligjencën dhe Sigurinë në forcat e armatosura të regjimit klerikal, e pranoi se këto akte kriminale janë kryer nën urdhrat e Khamenei-t. “Kërkesa kryesore e Khamenei-t është ta çrrënjosë pasigurinë në shoqëri,” citohet të ketë thënë ai në faqen e lajmeve Javan Online, e cila është e lidhur me IRGC-në. Mirahmadi shtoi: “Sot, problemi i prishjes së rehatisë së njerëzve nga banditët është një detyrë e rëndësishme që është përgjegjësi e të gjitha forcave të armatosura, duke përfshirë SSF.”
Më 8 tetor, humbja e Mohammad Reza Shajarian i zhyti qytetarët iranianë në hidhërim dhe në zi. Ngjarja gjithashtu nxiti zemërimin e njerëzve kundër televizionit shtetëror, i cili nuk dha asnjë lajm mbi vdekjen e tij.
Në këtë drejtim, mijëra qytetarë dolën në rrugë për të demonstruar zemërimin e tyre kundër censurës së regjimit. Në parullat e tyre, protestuesit iu drejtuan Organizatës së Transmetimit të Republikës Islamike (IRIB) duke brohëritur: “IRIB-ja jonë është turpi ynë”.
Duhet theksuar se IRIB drejtohet nën mbikëqyrjen e drejtpërdrejtë të udhëheqësit suprem Ali Khamenei i cili është një kundërshtar i kulturës, artit, civilizimit, këngës dhe muzikës persiane ashtu si paraardhësi i tij Ruhollah Khomeini, udhëheqësi i parë suprem.
Për këtë arsye, njerëzit gjithashtu brohorisnin kundër Khamenei, duke treguar zemërimin e tyre kundër të gjithë sistemit qeverisës. “Vdekje diktatorit”, thërrisnin protestuesit. Sidoqoftë, kjo nuk ishte hera e parë që njerëzit po tregonin tërbimin e tyre kundër Khamenei dhe regjimit të tij shtypës dhe të vjetëruar.
Në ndryshim nga ajatullahët, opozita e koalicionit iranian ishte ndër individët dhe grupet e para dhe që i shprehën ngushëllimet familjes Shajarian dhe popullit iranian.
“Mohammad Reza Shajarian, një nga mjeshtrat më të njohur të muzikës dhe këngëve tradicionale persiane, ndërroi jetë pas një periudhe të gjatë i sëmurë,” deklaroi znj. Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI) .
“Ngushëllimet e mia për popullin iranian, komunitetin e arteve të Iranit dhe për familjen e miqtë e z. Shajarian, për humbjen e një prej artistëve më të mëdhenj të Iranit. Puna e shkëlqyer dhe muzika e Shajarian janë të përjetshme dhe ndër thesaret më të çmuara të artit tonë kombëtar, “shtoi ajo.
Në mesazhin e saj, presidentja e NCRI vazhdoi:
Që nga fillimi i viteve 1970, Shajarian ishte ndër artistët që shpikën metoda të reja në muzikë dhe përdori krijimtarinë dhe talentin e tij të trashëguar për të transformuar muzikën autentike të Iranit dhe tingujt vokalë përmes performancave të tij, duke ruajtur parimet dhe bazat thelbësore.
Mullahët që kundërshtojnë të gjitha format e artit dhe nuk mund të tolerojnë asnjë zë tjetër, reaguan me hakmarrje kundër Shajarian duke e ndaluar atë për të performuar koncerte. Ata gjithashtu hoqën lutjet e tij të famshme të Ramazanit nga radio dhe televizioni shtetëror.
October 8 Tehran, Iran Regime security forces attack people gathering in memory of legendary Ira
Shajarian në mënyrë të hapur dhe të përsëritur tha në shumë prej intervistave të tij se ai ishte përballur me një regjim diktatorial, i cili kërkonte ta detyronte atë të pendohej dhe të dorëzohej, dhe se ai nuk ishte i gatshëm ta pranonte atë.
Në Prill 2015, në një ceremoni për nder të poetit legjendar iranian Hafez, Shajarian iu përgjigj audiencës që e inkurajoi atë të këndonte duke thënë: “Unë jetoj në një vend, ku prej disa vitesh më është ndaluar të këndoj për njerëzit e mi ”.
Kufizimet dhe presionet e mullahëve në pushtet nuk kanë mundur dhe kurrë nuk do të mund të zhdukin statusin e tij dhe kontributet e tij të mëdha në skenën e artit dhe muzikës së Iranit.
Pa dyshim, komuniteti i arteve të Iranit dhe ata që kujdesen për muzikën e Iranit do të mbështeten në kontributet, mësimet dhe risitë e tij si kurrë më parë dhe do të shtojnë thesaret e pakonkurueshme të arteve dhe kulturës së Iranit. Vokalet e z. Shajarian janë pritur ngrohtësisht në zemrat e miliona iranianëve për disa breza dhe nuk mund të shuhen
October 8 Tehran, Iran People gathering in memory of legendary Iranian artist Mohammad Reza Shaj
Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit, një koalicion i grupeve iraniane pro-demokracisë, ka mbajtur një mori konferencash në internet muajt e fundit me qëllim zgjerimin e diskutimeve të politikës perëndimore në lidhje me Republikën Islamike. Grupi kryesor përbërës i NCRI, Organizata Muxhahedine e popullit te Iranit (PMOI / MEK), ka qënë një forcë kryesore në nxitjen e kryengritjeve mbarëkombetare në 3 vitet e fundit, dhe konferencat kanë treguar shumë shpesh se ky trend është një mundësi për SHBA dhe BE që ta ndihmojnë popullin iranian të realizojë një ndryshim të një shkalle të lartë në vendin e tij.
Maryam Rajavi
Konferenca e fundit u zhvillua të Mërkurën, 7 Tetor 2020, organizuar nga Miqtë e Iranit të Lirë (FOFI) në Parlamentin Evropian dhe ishte përqëndruar në “politikën e saktë” dhe “detyrimet politike dhe etike” për kombet europiane përballë “krimeve të vazhdueshme kundër njerëzimit”. Në të morën pjesë afërsisht 36 anëtarë të Parlamentit Evropian, nga grupe të ndryshme politike të cilët rishikuan politikën aktuale të BE-së mbi Iranin.
Ata paralajmëruan për situatën në përkeqësim të të drejtave të njeriut në Iran, veçanërisht për shkak të valës së re të ekzekutimeve të disidentëve dhe protestuesve iranianë, ndër to dhe varja e Navid Afkari, mundësit iranian i cili u var pasi mori pjesë në protestën e fundit kundër regjimit. Eurodeputetët nxitën një politikë më të fortë mbi Iranin me një fokus në të drejtat e njeriut.
Një numër pjesëmarrësish theksuan rolin e rëndësishëm që Rezistenca Iraniane ka luajtur duke iu referuar mbledhjes së Iranit të Lirë ne 2018 në Paris, kur operativët e regjimit iranian u përpoqën të kryenin një sulm terrorist në atë tubim, i cili u organizua nga NCRI. Megjithëse komploti u pengua me bashkëpunim nga autoritete të shumta evropiane, ai padyshim zbuloi shumë për lidhjen mes financimin terrorist të Iranit dhe aktiviteteve të tij zyrtare në politikën e jashtme. Komploti gjithashtu demonstroi se regjimi klerik e shikon lëvizjen e Rezistencës si një kërcënim të vërtetë për mbajtjen e pushtetit.
Gjithashtu Znj. Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), drejtoi samitin në internet dhe propozoi një politikë të trefishtë, e cila përfshinte:
Së pari “Të drejtat e njeriut për njerëzit e Iranit, embargo gjithëpërfshirëse e regjimit diktatorial, dhe njohjen e Rezistencës së Popullit Iranian për liri dhe demokraci ”
Së dyti miratimin e një legjislacioni detyrues, për të dëbuar agjentët e regjimit iranian nga Europa, për të mbyllur ambasadat e regjimit në të gjitha vendet anëtare të BE, dhe për të njohur IRGC dhe përfaqësuesit e tij në Irak, Siri, Liban, Jemen dhe vendet e tjera si grupe terroriste.
Dhe së treti krijimin e një misioni te pavarur ndërkombëtar i cili duhet të hetojë masakrën e 30,000 të burgosurve politikë në Iran dhe therjen e më shumë se 1,500 protestuesve ne Khamenei gjatë kryengritjeve të nëntorit 2019. Misioni duhet gjithashtu të hetojë gjendjen e burgjeve dhe të burgosurve në Iran, veçanërisht të burgosurit politikë duke kërkuar gjithashtu lirimin e këtyre te fundit.
Në rast të mosprishjes se komplotit, lista e viktimave do të kishte përfshirë personalitete të profilit të lartë evropian dhe / ose amerikan, duke përfshirë ndoshta disa nga eurodeputetët që kontribuan në konferencën e së mërkurës.
Sigurisht që pjesëmarrësit në Paris po interesohen personalisht në çështjen Assadi, por në rishikimin e tyre eurodeputetet theksuan më së shumti rëndësinë e mbajtjes së përgjegjësisë se regjimit iranian për historinë e tij të gjatë të terrorizmit, financimit të terrorizmit dhe shkeljeve të të drejtave të njeriut brenda dhe jashtë vendit
Masakra e 30000 të burgosurve politikë në 1988 ka qenë në qendër të deklaratave të panumërta nga NCRI dhe nga grupet politike perëndimore që mbështesin ndjekjen e drejtësisë. Krimi 32-vjeçar kundër njerëzimit filloi kur “komisionet e vdekjes” u mblodhën në burgjet e shumta iraniane me qëllimin për të shtypur kundërshtimin e sistemit teokratik.
Në veçanti, MEK, u bë fokusi i marrjes në pyetje nga “komisionet e vdekjes” dhe në vetëm disa muaj anëtarët e saj përbënin pjesën më të madhe të viktimave, 30,000 viktima.
Deri më sot, askush nuk ka mbajtur përgjegjësi për këto vrasje. Përkundrazi, autorët kryesorë janë shpërblyer vazhdimisht nga qeveria e tyre ndërsa janë injoruar në mënyrë direkte nga kundërshtarët e huaj të supozuar të Teheranit. Sot, autorët kryesorë të vrasjeve përfshijnë kreun e gjyqësorit iranian dhe Ministrin e Drejtësisë , së bashku me një mori zyrtarësh të tjerë. Keta luajnë një rol të rëndësishëm në udhëheqjen e regjimit për t’u përballur me një lëvizje të Rezistencës e cila dështoi 32 vjet më parë.
Konferenca e së mërkurës theksoi situatën në Iran duke sugjeruar se është në interesin e vetë kombeve perëndimore të përballen me krimet aktuale dhe të kaluara të Teheranit, sepse ndjenja e mosndëshkimit i shtyn zyrtarët e regjimit të bëjnë përpjekje të mëtejshme mbi udhëheqësit e Rezistencës, duke rrezikuar jetën e shtetasve perëndimorë gjate ketij procesi.
Pjesëmarresit në konferencë gjithashtu këmbëngulën se edhe në mungesë të kërcënimeve për sigurinë e tyre, qeveritë perëndimore kanë përgjegjësi për të sanksionuar dhe izoluar diplomatikisht regjimin iranian për shtypjen me forcë të Rezistencës demokratike.
Për më tepër, rekomandimet e “politikës së saktë” që dolën nga konferenca përfshinin njohjen zyrtare të asaj lëvizjeje të Rezistencës. Disa nga folësit të mërkurën vunë në vëmendje planin e znj. Rajavi me 10 pika për të ardhmen e Iranit, i cili përshkruan një sistem të bazuar në zgjedhje të lira dhe të ndershme, ndarjen e fesë nga shteti dhe mbrojtje të barabartë për gratë dhe pakicat. Disa argumentuan gjithashtu se ishte kjo platformë në veçanti ajo që ndihmoi për të motivuar një kryengritje mbarëkombëtare brenda Republikës Islamike në fillim të vitit 2018, e cila nga ana tjetër motivoi komplotin e terrorit të atij viti dhe e shtyu Teheranin të pranonte se Rezistenca Iraniane mbetet një sfidë serioze për sistemin.
Shkruar nga Sekretariati i Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI)
Forcat e sigurisë të regjimit klerikal kanë arrestuar edhe katër aktiviste të tjera të punës e të rrjeteve sociale gjatë dy ditëve të fundit.
Christoph De Vries flet në event
Të mërkurën, një numër anëtarësh aktualë e të mëparshëm të Parlamentit Europian morën pjesë në një konferencë online. Lista e pjesëmarrësve nga kahe të ndryshme politike përfaqëson një bazë të qëndrueshme mbështetjeje politike jashtë vendit për opozitën iraniane dhe përpjekjen e saj për liri në Iran. Kjo mbështetje me sa duket është rritur vazhdimisht duke filluar të paktën që në vitin 2004, kur 
Studentë nga universitete të ndryshme iraniane mblidhen për tubime protestuese anti-regjim – Teheran, janar 2020
Filmimet nga Irani të mërkurën tregojnë policinë e regjimit që poshtëron të rinj në rrugë. Nën pretekstin e luftimit të krimit dhe banditëve, kjo masë çnjerëzore është një tjetër përpjekje e dëshpëruar për ta frikësuar publikun.
e hekurudhës në grevë në provincën Lorestan, Irani perëndimor – 5 tetor 2020
Torturimi dhe Poshtërimi i të Rinjve në Rrugët e Teheranit
Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit, një koalicion i grupeve iraniane pro-demokracisë, ka mbajtur një mori konferencash në internet muajt e fundit me qëllim zgjerimin e diskutimeve të politikës perëndimore në lidhje me Republikën Islamike. Grupi kryesor përbërës i NCRI, Organizata Muxhahedine e popullit te Iranit (PMOI / MEK), ka qënë një forcë kryesore në nxitjen e kryengritjeve mbarëkombetare në 3 vitet e fundit, dhe konferencat kanë treguar shumë shpesh se ky trend është një mundësi për SHBA dhe BE që ta ndihmojnë popullin iranian të realizojë një ndryshim të një shkalle të lartë në vendin e tij.
