Komandanti i Përgjithshëm i Trupave të Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) njoftoi një plan të ri për të kërkuar shtëpi më shtëpi për të infektuarit me COVID-19 në bashkëpunim me degën paramilitare të IRGC. Husein Salami tha më 31 tetor në TV shtetëror që plani do të vihej në zbatim më 10 nëntor. Komandanti i IRGC përdori fjalën “sulm” për të përshkruar planin.
“Ne do të sulmojmë vendet ku ndodhet koronavirusi dhe ku ka krijuar një platformë për shpërndarje,” tha Salami.
Komandanti i Përgjithshëm i IRGC tha se Basij do të shkojë “shtëpi më shtëpi” dhe do të vendosë njerëzit e infektuar në karantinë. Ai gjithashtu tha se 54,000 trupa të Basij do të jenë pjesë e planit.
Masoumeh Ebtekar, zëdhënësi i pengmarrësve që sulmuan ambasadën e SHBA në 4 nëntor 1979
Masoumeh Ebtekar, Nënkryetari i Regjimit Iranian për Gratë dhe Çështjet e Familjes dhe i ashtuquajturi një “reformist”, mbrojti Guvernatorin e Quds Town, afër Teheranit, i cili kishte urdhëruar forcat e sigurisë të qëllonin njerëzit gjatë protestave të Iranit në 2019.
Ebtekar, i cili kishte një rol aktiv gjatë krizës së pengjeve të Iranit në 1979, i etiketoi protestuesit anti-regjim si “terroristë” të cilët kishin “sulmuar guvernatorin”.
Masoumeh Ebtekar, e njohur gjithashtu si “Motra Mary”, ishte zëdhënësja e pengmarrësve që sulmuan ambasadën e SHBA në 4 nëntor 1979. Ajo mbrojti me forcë paraburgimin e amerikanëve dhe kërkoi që ata të gjykoheshin.
Ndërsa i referohej sigurisë së regjimit si siguri e njerëzve teksa përshkruante protestat e Iranit 2019, ajo tha: “Në atë incident, kishte një numër protestuesish dhe një numër të kufizuar të terroristëve të armatosur që sulmuan arsenalin dhe qendrën e mbrojtjes së qytetit. Ai [guvernatori i Kuds] tha: ‘Unë duhet të mbroj privatësinë dhe sigurinë e njerëzve.” (Media shtetërore Khabar-Online, 31 tetor 2020.)
Të Dielën, 1 nëntor, një vajzë 14-vjeçare e quajtur Rana Sanaei, banore në Provincat Dishmuk, Kohgiluyeh dhe Boyer-Ahmad, u vetëvra duke varur veten.
Familja e vajzës adoleshente tha se fëmija i tyre kreu vetëvrasje sepse ajo nuk kishte një smartphone dhe nuk ishte në gjendje të merrte pjesë në klasat në internet. Burime lokale u shprehen se ajo kreuvetëvrasje sepse u detyrua të martohej kundër vullnetit të saj. Rana u varros më 2 nëntor.
Statistikat vjetore të vetëvrasjeve të adoleshentëve iranianë janë më shumë se 7%, sipas Organizatës Iraniane të Mjekësisë Ligjore.
Qeveria suedeze, ku Habib Asyud ka rezidencë, duhet ta shprehë protestën e saj të fortë dhe të kërkojë lirimin e menjëhershëm të tij dhe rikthimin në Suedi
Komplotet dhe metodat e regjimit duhet të ekspozohen dhe bëhen publike
Të drejtat e Habib Asyud, Jamshid Sharmahd, dhe Ruhollah Zam duhet të respektohen plotësisht përmes monitorimit të qeverive në Suedi, Gjermani dhe Francë
Pas 36 orësh plot raporte kontradiktore lajmesh, mullahu kriminel Mojtaba Zolnouri, kryetar i komitetit të sigurisë të mullahëve në Parlament (Majlis), e ka pranuar dhe konfirmuar sot se regjimi ka rrëmbyer në Turqi Habib Farajollah Kaab-in, i njohur gjithashtu si Asyud, një bashkëatdhetar arab nga Ahvazi i lindur në Shooshtar. Zolnouri pretendon se rrëmbimi është bërë si përgjigje ndaj sulmit kundër një parakalimi ushtarak në Ahvaz më 22 shtator 2018, dhe shton se Asyud ndodhet aktualisht në Teheran dhe po merret në pyetje nga forcat e sigurisë dhe inteligjencës.
Më 30 tetor, një grup arab nga Ahvazi shpalli se Ministria e Inteligjencës dhe Sigurisë (MOIS) e regjimit ka “rrëmbyer Z. Habib Asyud (ish-president i këtij grupi) në tokë turke. Një shtet arab i Gjirit Persik dhe disa personalitete nga Ahvazi kanë qenë të përfshira në tërheqjen e tij drejt Turqisë, dhe detajet e kësaj do të shpallen në një datë të mëvonshme.”
Fondi Monetar Ndërkombëtar (FMN), në raportin e tij më të fundit, ka llogaritur se rezervat zyrtare bruto “të gatshme dhe të kontrolluara” të Iranit do të bien në $8.8 bilion në fund të 2020-ës. Është thelbësore të kuptojmë efektet e kësaj rënieje të madhe në rezervat zyrtare tek shoqëria dhe regjimi.
FMN shton se, në mënyrë që regjimi ta balancojë buxhetin e vitit të ardhshëm, duhet ta shesë naftën me 195 dollarë për fuçi.
Si ndikon rezerva zyrtare në ekonominë e Iranit?
Ashtu si shumë vende të tjera, Irani i përdor rezervat e valutës së huaj për ta mbajtur fikse vlerën e monedhës. Kursi i paqëndrueshëm i këmbimit në Iran ka një impakt të drejtpërdrejtë në fuqinë blerëse të njerëzve.
Sipas faqes shtetërore Eghtesad Online, “efekti më i rëndësishëm i rritjes së kursit të këmbimit tek jeta e njerëzve të thjeshtë është rritja e inflacionit. Rritja e kursit të këmbimit rrit çmimin e mallrave të importuara, duke përfshirë grurin dhe orizin, telefonat celularë, dhe makinat.”
“Përveç efektit të drejtpërdrejtë në koston e importeve, rritja e çmimit të valutës rrit gjithashtu edhe çmimin e mallrave të ndërmjetme sepse mallrat e ndërmjetme janë materiale dhe mallra që përdoren nga fabrikat për prodhim. Si rezultat, kostoja e prodhimit rritet, dhe disa produkte të brendshme e humbasin fuqinë konkuruese. Kështu, rritja e inflacionit për shkak të rritjes së kursit të këmbimit mund të çojë në rënie ekonomike,” shkruan Eghtesad Online në artikullin e saj më 13 qershor 2019.
Pse është e ulët rezerva zyrtare në Iran?
“Ekonomia e çrregullt e vendit nuk është e bazuar në asnjë nga parimet, rregullat, apo kërkesat ekonomike dhe është jorealiste. Kompleksi politiko-ekonomik i vendit është shtyrë drejt izolimit nga dy faktorë, njëri prej të cilëve janë politikat e paefektshme ekonomike të qeverisë, ndërsa tjetri janë sanksionet,” shkruan shtetërorja Eghtesad-e Saramad të premten.
Me përkeqësimin e krizës së koronavirusit në Iran, regjimi po e shton shtypjen ndaj popullit, nga frika se rritja e numrit të viktimave të COVID-19 dhe keqmenaxhimi i mullahëve mund të çojnë në një raund të ri protestash madhore në Iran.
Faqja shtetërore Khabar-Online më 31 tetor raportoi se komandanti i Gardës Revolucionare (IRGC), Gjenerali Hossain Salami, ka dhënë urdhër që forcat e IRGC-së të bastisin shtëpitë e njerëzve nën maskën e përpjekjeve aktive për luftimin e Koronavirusit.
“Do të përdorim 54,000 baza të Basij [forca paraushtarake] si mbrojtëse të shëndetit. Do t’i kërkojmë të sëmurët shtëpi më shtëpi, dhe do të kryejmë procesin e ndarjes së të sëmurëve nga të tjerët dhe referimin e tyre në qendrat e trajtimit,” ka thënë Salami, sipas Khabar-Online.
Përveç kësaj, duke qenë se IRGC ka kontroll mbi ekonominë e Iranit, ajo mund t’i kishte ndihmuar njerëzit të luftonin koronavirusin më parë. Por regjimi e rihapi me detyrim ekonominë dhe zhvilloi tubime. Ndërkohë që njerëzit vdisnin nga përhapja e koronavirusit, forcat e IRGC ishin të zëna me përhapjen e terrorizmit në rajon.
Situata e higjienës dhe shëndetit në burgun e Mahabad është e tmerrshme dhe të burgosurit kanë rrezikshmëri të lartë për infektimin me koronavirus.
Që tre muaj më parë, autoritetet i kanë mbyllur banjot dhe dushet, duke pretenduar se po i riparojnë, e duke lënë vetëm katër banjo për 600 të burgosur, që do të thotë vetëm një banjo për 150 njerëz. Si rrjedhim, të burgosurit detyrohen të presin në radhë për orë të tëra për ta përdorur banjon, gjë që ka sjellë probleme të veshkave e të sistemit tretës për të burgosurit. Teksa në zonat e ftohta po afrohet dimri, mungesa e aksesit në ujin e ngrohtë i ka shumëfishuar problemet e të burgosurve.
Kapaciteti më i lartë për burgun e Mahabad është deri në 150 të burgosur. Por aktualisht ai mban katër herë më shumë të burgosur sesa kapaciteti më i lartë. Të burgosurit e kanë të vështirë të gjejnë një vend për të fjetur pasi ka shumë pak hapësirë. Dendësia e madhe dhe mungesa e kritereve bazë sanitare dhe higjienike kanë bërë që një numër të burgosurish të infektohen me koronavirus, por ata nuk po marrin kujdes mjekësor. Ditët e fundit janë infektuar me COVID-19 edhe një numër punonjësish dhe pjesëtarësh të personelit të burgut.
Teksa afrohet përvjetori i protestave madhore të Iranit në nëntor 2019, regjimi po i shton masat represive për t’iu kundërvënë një kryengritjeje të mundshme. Veprimet e fundit të regjimit iranian reflektojnë gjithashtu frikën e mullahëve nga shoqëria e trazuar iraniane.
Agjencia shtetërore Mizan, e cila është e lidhur ngusht me Drejtësinë e regjimit, ka shpallur krijimin e qendrës kundër veprimtarive të të rinjve rebelë në Teheran.
“Në mënyrë që të promovojë sigurinë publike dhe për të luftuar kundër pasigurisë, do të themelohet një qendër në Gjykatat Publike dhe Revolucionare në Teheran,” shkruan Mizan.
“Duke qenë se [Ebrahim] Raisi [Kryegjyqtari] ka theksuar nevojën për një përqasje decizive ndaj banditëve dhe atyre që dëmtojnë sigurinë e shoqërisë dhe lagjeve në Teheran, është vënë në agjendë ndëshkimi i atyre që thyejnë normat. Është mbajtur një mbledhje për të koordinuar dhe intensifikuar kundërmasat,” shton Mizan, duke i quajtur të rinjtë rebelë si njerëz që thyejnë normat.
Teksa regjimi përmbytet nga krizat, ai përpiqet dëshpërimisht ta vërë nën kontroll shoqërinë e trazuar iraniane. Presioni ekonomik dhe kriza e covid-19, të cilat janë produkte të keqmenaxhimit të regjimit, e kanë kthyer shoqërinë iraniane në një fuçi baruti.
Mediat shtetërore dhe zyrtarët e regjimit paralajmërojnë njëri-tjetrin për afrim të kryengritjeve. Gjithashtu, grindjet e brendshme të regjimit kanë hyrë në një nivel të ri. Javën e shkuar, deputetët e regjimit nga fraksioni i Liderit Suprem Ali Khamenei kërcënuan Hassan Rouhani-n, presidentin e regjimit, me ekzekutim.
“Është e domosdoshme që strategjia e brendshme, rajonale dhe globale e Iranit të ndryshojë. Nisur nga rrethanat aktuale, nuk ka asnjë mënyrë tjetër. Vështirësitë [e shoqërisë] dhe armiqësitë [e regjimit] e kanë bërë situatën të padurueshme për popullin,” shkruan gazeta shtetërore Setare Sobh (Ylli i Mëngjesit) të shtunën.
Përhapja e koronavirusit dhe bllokimi i regjimit
Kur covid-19 hyri në Iran, regjimi iranian, me anë të fshehjes dhe mashtrimit, e përdori atë për të shuar zërat e shoqërisë. Tani, kriza e koronavirusit ka arritur një pikë ku as regjimi nuk ka kontroll mbi të. Tani mullahët kanë frikë nga shpërthimi i koronavirusit, rritja e numrit të vdekjeve dhe rritja si pasojë e urrejtjes dhe zemërimit të njerëzve ndaj regjimit. Megjithatë, pavarësisht ndihmës për njerëzit, si financiarisht dhe materialisht, regjimi e ka rritur shtypjen e tij.
Komandanti i Gardës Revolucionare (IRGC), Hossain Salami, njoftoi vendimin e tyre të ri të “Kërkimit të shtëpive, për gjetjen e njerëzve të sëmurë” dhe “ndarjen e njerëzve të infektuar nga të tjerët dhe transferimin e tyre në qendrat shëndetësore”, (webfaqja shtetërore Khabar-online, 31 tetor). Këto masa të IRGC janë vetëm për shkak të situatës kritike dhe shpërthyese të shoqërisë iraniane, dhe IRGC synon të rrisë masat e saj shtypëse për të parandaluar çdo protestë që do të çonte në një kryengritje. Përveç kësaj, IRGC masakroi 1500 protestues gjatë kryengritjes së nëntorit, si shtesë e rekordit të saj të shtypjes në 40 vjet. Pra, si i ndihmon një forcë shtypëse, pa ndonjë njohuri mjekësore, të njëjtët njerëz që kishin hapur zjarr vitin e kaluar? I ashtuquajturi “misioni i luftës kundër koronavirusit” i IRGC-së është një masë tjetër shtypëse për t’iu kundërvënë kryengritjes dhe për të shtypur më tej njerëzit.
Në janar 2018, Lideri Suprem i regjimit iranian Ali Khamenei mbajti një fjalim në të cilin pranoi se një lëvizje e organizuar Rezistence ishte gjerësisht përgjegjëse për kryengritjen anti-qeveritare që vazhdonte në atë kohë. Që atëherë, ai dhe zyrtarë të tjerë të lartë të regjimit kanë bërë shumë paralajmërime të tilla lidhur me ndikimin shoqëror të Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI-MEK) – ndërkohë që më përpara kanë shpenzuar dekada të tëra duke mohuar ekzistencën e këtij ndikimi me anë të fushatave demonizuese dhe lajmeve të rreme.
Khamenei u detyrua t’i bënte ato komente nga shkalla shumë e gjerë dhe diversiteti demografik i lëvizjes që nisi në ditët e fundit të 2017-ës dhe vazhdoi për një pjesë të mirë të muajit pasardhës. Thjesht nuk kishte asnjë shpjegim të arsyeshëm për një lëvizje të tillë që të mos filste për një planifikim paraprak nga ana e një grupi aktivistësh me organizim të lartë dhe me mbështetje të gjerë, si MEK. Dhe në fakt, çdo shpjegim tjetër do të kishte qenë edhe më i dëmshëm për fasadën e stabilitetit të regjimit, pasi do të kishte nënkuptuar që kryengritja mbarëkombëtare kishte qenë krejtësisht spontane, madje e pamundimshme.
Impakti i këtij nënkuptimi vetëm sa do të ishte përkeqësuar gjatë tre viteve të mëpasshme, pasi kryengritja e janarit 2018 nuk ishte e fundit e llojit të vet. Edhe pse ajo kryengritje në fund u thye nga represioni i dhunshëm që erdhi nga entitetet si Korpusi i Gardës Revolucionare Islamike (IRGC), lëvizja mbeti gjallë në komunitetet lokale që morën pjesë në atë që Presidentja e zgjedhur e NCRI-së, Maryam Rajavi, e ka quajtur një “vit plot kryengritje.”
Fëmijët në Ahvaz (Irani jugperëndimor) dolën në rrugë më 25 tetor, duke mbajtur pankarta ku shkruhej: “Ne jemi të uritur”. Skena të çuditshme që mund të shihen vetëm në një vend ku sundon një regjim si regjimi i mullahëve.
Fëmijët në Ahvaz, në jugperëndim të Iranit, dolën në rrugë në 25 tetor, duke mbajtur pankarta ku shkruhej: “Ne jemi të uritur”. Skena të çuditshme që mund të shihen vetëm në një vend ku sundon një regjim si regjimi i mullahëve. Kur fëmijët e uritur të Ahvaz vijnë dhe bërtasin “ne jemi të uritur”, a i dëgjoi presidenti i regjimit, Hassan Rouhani, i cili mburret me rritje më të lartë ekonomike se Gjermania? A i dëgjon këto thirrje Ali Khamenei, udhëheqësi suprem i regjimit, i cili ka dominuar miliarda dollarë nga pasuria e këtij kombi të shtypur? A i dëgjojnë këto thirrje komandantët e Gardës Revolucionare (IRGC), të cilët mburren me rindërtimin e qyteteve të Sirisë, pasi i shkatërruan ato duke ndihmuar rajonin e Bashar-al Aassad? Pamja e fëmijëve të uritur të Ahvazit e publikuar në internet më 25 tetor, tregon se këta fëmijë kanë treguar dhimbjen e tyre në këto pankarta. Në pankarta gjithashtu shkruhej: «Thirrja e punëtorëve të uritur dhe të harruar».