OKB Miraton Rezolutën e 67-të që Dënon Shkeljet e të Drejtave Njerëzore në Iran

 

Shkruar nga Sekretariati i Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI)

18 nëntor 2020

Znj. Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), ka mirëpritur miratimin e rezolutës së 67-të të Kombeve të Bashkuara, rezolutë e cila dënon shkeljet e rënda dhe sistematike të të drejtave njerëzore në Iran.

Personat përgjegjës për shumicën e krimeve të cilave u referohet kjo rezolutë janë po ata njerëz që e shndërruan kryengritjen e nëntorit 2019 në një kasaphanë, duke vrarë të paktën 1,500 njerëz, përfshirë të rinj, duke plagosur 4,000 e duke arrestuar 12,000 të tjerë. Po ata zyrtarë që kanë kryer krime kundër njerëzimit në mënyrë të vazhdueshme për katër dekada, duke veçuar këtu masakrën e 1988-ës ndaj të burgosurve politikë, thotë Znj. Rajavi.

Rezoluta, e miratuar me 79 vota pro, shpreh shqetësim serioz “lidhur me shpeshtësinë alarmuese të dhënies dhe kryerjes së dënimit me vdekje, [….] në shkelje të detyrimeve ndërkombëtare, duke përfshirë ekzekutime të ndërmarra kundër personave mbi bazën e rrëfimeve të detyruara apo për krime që nuk cilësohen si ato më seriozet, duke përfshirë krime të përkufizuara në mënyrë tepër të gjerë apo të vagullt, në shkelje të Konventës Ndërkombëtare për të Drejtat Civile dhe Politike [….] dhënien e vazhduar të dënimit me vdekje kundër minorenëve [….] në shkelje të Konventës mbi të Drejtat e Fëmijës.”

Rezoluta shpreh gjithashtu alarmim lidhur me “përdorimin e gjerë dhe sistematik të arrestimeve dhe burgosjeve arbitrare [….] përdorimin e torturës për të nxjerrë rrëfime, si në rastin e Navid Afkari-t dhe personave të tjerë, dhe rastet e vdekjeve të dyshimta në burg, si dhe shkeljet për periudha të gjata, që përfshijnë drejtësinë dhe agjencitë iraniane të sigurisë, duke përfshirë zhdukjet e detyruara dhe ekzekutimet jashtë-gjyqësore, …. dhe shtypjen e “të drejtës për liri shprehjeje dhe opinioni, duke përfshirë kufizimet e shumta në aksesin ndaj internetit dhe në kontekstet dixhitale, dhe të të drejtës për liri shoqërimi dhe grumbullimi paqësor” dhe…. “ngacmimin, frikësimin dhe përndjekjen e kundërshtarëve politikë, mbrojtësve të të drejtave njerëzore, dhe të gjitha format e diskriminimit dhe shkeljeve të tjera të të drejtave njerëzore kundër grave dhe vajzave në ligj e në praktikë.”

Adoleshentja kurde Aynaz Zare’e dënohet me pesë vite burg

Teenage Kurdish girl Aynaz Zare’e sentenced to five years in prisonAdoleshentja kurde Aynaz Zare’e është dënuar me pesë vite burg. Dega e Parë e Gjykatës Penale në Urmia, e cila heton specifikisht rastet e adoleshentëve dhe minorenëve, e ka dënuar 17 vjeçaren Aynaz Zare’e me pesë vite burg të hënën, më 16 nëntor 2020.

Adoleshentja kurde Aynaz Zare’e ka qenë në burg që në tetor së bashku me të ëmën, Shahnaz  Sadeqifar, në Burgun Qendror të Urmia-s. Ajo akuzohet për “veprimtari kundër sigurisë kombëtare” për anëtarësi në një parti kurde. Gjatë ndjekjes penale, ajo nuk ka patur akses në një avokat.

Znj. Sadeghifar është gjykuar më 21 korrik 2020. Dega e Dytë e Gjykatës Revolucionare të Urmia-s e ka dënuar atë me 15 vite burg.

Aynaz Zare’e ka tentuar të vrasë veten ndërkohë që ishte në burg, duke prerë damarët, pas dënimit të së ëmës me 15 vite. Për më tepër, ajo është infektuar me koronavirus.

Shahnaz dhe Aynaz janë arrestuar nga Korpusi i Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) në shtator të vitit të shkuar. Shahnaz Sadeghifar e kanë marrë në pyetje për 2 muaj. Ajo dhe e bija kanë pësuar presion dhe tortura psikologjike gjatë marrjeve në pyetje, më qëllimin për t’i detyruar të bëjnë rrëfime të rreme. Më pas i kanë transferuar në Burgun Qendror të Urmia-s. Shahnaz Sadeghifar, 32 vjeç, dhe e bija, Aynaz Zare’e, kanë bërë grevë urie dy herë më 28 korrik dhe më 13 gusht 2020, në protestë ndaj dënimit të rëndë me burg që i është dhënë Shahnaz-it dhe ndaj arrestimit të paligjshëm e arbitrar të Aynaz-it.

 

 

Iran: Të burgosurit politikë përkujtojnë protestat e nëntorit 2019

Evin prisonBurgu Evin

Raportim nga PMOI/MEK

Në përvjetorin e kryengritjes më të madhe në Iran që nga revolucioni i 1979-ës, të burgosurit politikë në qytete të ndryshme bënë homazhe për dëshmorët e këtyre protestave mbarëkombëtare.

“Kryengritja e nëntorit 2019 është një nga rebelimet më të mëdha popullore kundër diktaturës në Iran dhe përgjigjja më e fortë ndaj katër dekadave të vrasjeve e korrupsionit të regjimit të mullahëve,” shkruan një grup të burgosurish politikë nga burgu Evin në një letër të hapur. “Kjo kryengritje do të mbetet e gdhendur përgjithmonë në historinë e Iranit.”

Protestat filluan pasi regjimi i rriti papritmas çmimet e gazolinës. Por ajo që nisi si demonstrata kundër mallrave të shtrenjta u shndërrua shpejt në protesta anti-regjim të cilat u përhapën në mbi 190 qytete. Demonstruesit bënin thirrje për përzënien e mullahëve. Një ndjenjë shumë-dekadëshe inati dhe zemërimi ndaj represionie e korrupsionit të regjimit u kthye në një shpërthim shoqëror i cili i shkundi themelet e pushtetit poshtë këmbëve të mullahëve. Regjimi ia doli ta ruante pushtetin vetëm me anë të një shtypjeje brutale që shkaktoi vdekjen e mbi 1,500 protestuesve.

Iran: Riarrestohen Ish të Burgosur Politikë dhe Familjarë të Anëtarëve të PMOI në Vigjilje të Përvjetorit të Kryengritjes së Nëntorit 2019

 

Shkruar nga Sekretariati i Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI)

 

Burgu Evin në Iran

Njëkohësisht me përvjetorin e kryengritjes së nëntorit 2019 dhe nga frika e shpërthimit të protestave popullore, forcat shtypëse të regjimit kanë arrestuar një numër të madh ish të burgosurish politikë dhe familjarësh të anëtarëve të Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK). Gjithashtu, ata kanë thirrur edhe persona të tjerë për t’u paraqitur dhe i kanë paralajmëruar që të mos zhvillojnë asnjë aktivitet në përvjetorin e kryengritjes.

Më 11 nëntor 2020, agjentët e Ministrisë së Inteligjencës në Sonqor (provinca Kermanshah) kanë bastisur shtëpitë e disa ish të burgosurve politikë, duke përfshirë Saeed Asghari, 51 vjeç, Saeed Samimi, 24 vjeç, dhe Kasra Bani-Ameriyan, 24 vjeç, dhe i kanë arrestuar e i kanë dërguar ata në burgun Evin në Teheran. Ata kishin qenë të arrestuar më përpara më në mars 2018 dhe i kishin liruar me kusht dy muaj më vonë pasi i kishin marrë në pyetje në Pavijonin 209 të burgut Evin. Ndërkohë Bani-Ameriyan vazhdonte kemoterapinë për leuçemi. Burgosja, sidomos pas përhapjes së koronavirusit, e vë atë në rrezik të madh.

Në një zhvillim tjetër, e burgosura politike Fatemeh Mothana është sëmurur me tifo në burgun Evin, por autoritetet refuzojnë ta çojnë në spital. Ajo është burgosur gjashtë vite më parë, dhe vuan edhe nga probleme të mëlçisë dhe dhe nga një sëmundje e rëndë e kolitit. Shëndeti i saj është në rrezik të madh.

Iran: Numri i Vdekjeve nga Koronavirusi Shkon Mbi 155,500 në 465 Qytete

  • Kryetari i Këshillit të Qytetit të Teheranit: Sipas zyrtarëve të Ministrisë së Shëndetësisë, ekziston rreziku i arritjes së 1,000 vdekjeve në ditë së shpejti. Taskforca e Koronavirusit (NCCT), ku presidenti ka fjalën e fundit. Guvernatori i Teheranit, NCCT, Ministri i Shëndetësisë, anëtarët e Komitetit Shkencor të COVID-19, deputetët, dhe anëtarët e Komitetit të Shëndetit në Parlament, së bashku me ekspertët e shëndetësisë ngulin këmbë për një mbyllje të qytetit. Presidenti thotë fjalën e fundit në NCCT. Atëherë, kush është ai që kundërshton, që nuk e njihka askush?” (Tasnim, 15 nëntor 2020)
  • Anëtari i Këshillit të Qyetetit të Teheranit: Të gjithë janë dakord, atëherë pse nuk është mbyllur Teherani? Edhe sa të tjerë duhet të vdesin deri sa ta mbyllim qytetin? Çfarë kërkon qeveria? Pse kaq shumë mungesë transparence? Çfarë duhet të ndodhë që të themi se kemi arritur në pikën e krizës? (Agjencia e lajmeve Mehr, 15 nëntor 2020)
  • Deputet i Parlamentit: Në mbarë botën vdesin 240 nga çdo 10,000 pacientë të infektuar. Ndërsa në Iran, kjo shifër është 500 nga çdo 10,000. (Radio shtetërore, 15 nëntor 2020)
  • Deputet i parlamentit nga Borujerd: Masakra e shkaktuar nga Koronavirusi po rritet ditë pas dite. (Radio shtetërore, 15 nëntor 2020)
  • Universiteti i Shkencave Mjekësore në Kerman: Sistemi i shëndetësisë mund të mos jetë në gjendje të përgjigjet më dhe vdekjet mund të arrijnë në një pikë ku sistemi i varrosjeve të mos mundë t’i varrosë më të vdekurit. (IRNA, 15 nëntor 2020)
  • Universiteti i Shkencave Mjekësore në Azerbaixhanin Perëndimor: Mesatarisht në provincë vdesin 35 deri në 40 pacientë me koronavirus. (agjencia e lajmeve Mehr, 15 nëntor 2020)

Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI / MEK) shpalli këtë mbasdite, më 15 nëntor 2020, se koronavirusi ua ka marrë jetën mbi 155,500 njerëzve në 465 qytete të Iranit.

 

Iran: Çmime që Kapin Majat dhe Korrupsion Qeveritar

Përkeqësimi i situatës ekonomike të Iranit ka ardhur për shkak të politikave anti-patriotike të regjimit klerikal dhe shpenzimit të fondeve iraniane për eksportin e terrorizmit, dhe për projektet bërthamore dhe të raketave nga ana e mullahëve. Për të gjitha problemet ekonomike të vendit, regjimi ia vë fajin sanksioneve ndërkombëtare, në mënyrë që të mbulojë korrupsionin e tij i cili e ka shkatërruar infrastrukturën ekonomike të vendit.

Si e kanë shkatërruar mullahët ekonominë e Iranit

Rritja e jashtëzakonshme e çmimeve të nevojave bazë dhe zbulimet lidhur me gënjeshtrat e regjimit për sa i përket sanksioneve i kanë detyruar zyrtarët e regjimit, duke përfshirë liderin suprem, që ta pranojnë se çmimet e larta nuk kanë të bëjnë fare me sanksionet. Në grindjet e brendshme midis fraksioneve të regjimit, kanë dalë në sipërfaqe disa nga faktet e lidhura me politikat katastrofike ekonomike të regjimit. Po t’i hedhësh një sy mediave të regjimit, i kupton edhe më qartë përmasat e kësaj katastrofe. Për shembull, më 13 nëntor, radioja Farhang e regjimit transmetoi fjalimin e Ehsan Arkani, një anëtar i parlamentit të regjimit nga Neishabour, i cili tha:

“Ndonëse zona ime elektorale konsiderohet si qendra e industrisë, bujqësisë, dhe blegtorisë në Khorasan, njerëzit prapë vuajnë nga shumë probleme. Fermerët tanë vuajnë nga një mungesë input-i të gjësë së gjallë. Për sa i përket ujit bujqësor, nën pretekstin e menaxhimit të konsumimit të ujit, e ndërpremë ujin e puseve të thella nëpër fshatra për gjashtë muaj, dhe pastaj kur prodhimi dehidratohet, i lejojmë të korrin me kusht që të paguajnë për ujin. A është e drejtë kjo, a është ky menaxhim i ujit apo shitje e ujit?”

Duke sfiduar shtypjen, Njësitë e Rezistencës së MEK rrisin aktivitetet përpara përvjetorit të protestave të nëntorit 2019

The MEK’s network supporters and activists who have been leading anti-regime activities kept the flame of uprising alive against the atmosphere of fear imposed by the regime.Raportimi nga PMOI / MEK
Iran, 14 nëntor 2020 – Javët e fundit, Njësitë e Rezistencës, rrjeti Organizata Popullore Moxhahedin e Iranit (PMOI / MEK) brenda Iranit, organizuan fushata të ndryshme anti-regjim në të gjithë vendin duke shënuar përvjetorin e parë të kryengritjes mbarëkombëtare të Iranit në Nëntor 2019 .

Të enjten, 12 nëntor, Njësitë e Rezistencës Iraniane morën mbishkrime në qytete të mëdha duke përfshirë Teheranin, Mashhad, Tabriz, Ahvaz, Ardabil, Karaj dhe Kermanshah, duke shkruar parrulla: “Ji i përgatitur për përvjetorin e kryengritjes së nëntorit 2019”, “The Kryengritja e nëntorit vazhdon “,” Mullahët duhet të kenë frikë, një revoltë dhe një kryengritje po afron “,” Ne kujtojmë dëshmorët e rënë për liri gjatë protestave të nëntorit 2019 “dhe” Çohu për të përmbysur regjimin e Liderit Suprem “.
Pavarësisht nga shtypja e intensifikuar nga regjimi, Njësitë e Rezistencës rrezikuan me guxim jetën e tyre duke shkruar këto parulla në qytetet kryesore.

Në Teheran dhe Mashhad, Njësitë e Rezistencës, instaluan dy parulla të udhëheqësit të Rezistencës Iraniane Massoud Raxhavi dhe Presidentes të zgjedhur të Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI) Marjam Raxhavi në të cilat lexohej, “Tulipanët u rritën nga gjaku i rinisë së atdheut ( Poema e famshme iraniane), “dhe” Dëshmorët janë të gjallë midis nesh “. Vlen të kujtohet se në Iran mbështetja e MEK shihet si një veprim kundër sigurisë së shtetit dhe dënimi është burgim dhe ekzekutim.

Sidomos në Teheran, këto aktivitete janë shumë të guximshme sepse ato po zhvillohen kundër kërcënimit të pranisë së madhe të forcave të sigurisë në rrugët e qytetit.

Në Tabriz, Karaj dhe Kermanshah Njësitë e Rezistencës nderuan 1500 dëshmorët e kryengritjes mbarëkombëtare të nëntorit 2019, duke u zotuar të vazhdojnë luftën për një Iran të lirë dhe demokratik.

11 nëntor 2020-Synimi i të Rinjve Rebelë ishte Qendra e Spiunazhit e Regjimit Iranian. Shoqëria iraniane nuk ka më frikë nga shtypja
Shumë qendra të regjimit shtypës të synuar nga të rinjtë iranianë në qytete të ndryshme konfirmojnë ndryshimin e atmosferës së shoqërisë. Të Mërkurën, 11 Nëntor, të rinjtë rebelë dhe sfidues shënjestruan tre baza Basij në Ahvaz, Homayounshahr (Isfahan) dhe Sabzevar (Khoshab). Basij janë forca paraushtarake shtypëse më e urryer brenda Iranit dhe një filial i Gardave Revolucionare të caktuara terroriste (IRGC). Roli kryesor i tyre është të ruajnë sundimin e mullahëve përmes masave shtypëse kundër protestave dhe demonstratave. Basij luajti një rol vdekjeprurës në shuarjen e protestave të nëntorit 2019 dhe janë pjesë e planit të ri të regjimit për të rritur masat shtypëse gjatë përvjetorit të kryengritjes.

Në Teheran, të rinjtë trima dhe rebelë dogjën një qendër regjimi të përdorur për të përhapur ideologjinë fondamentaliste të mullahëve. Këto janë qendra shtypëse të spiunazhit të regjimit kundër të rinjve dhe grave dhe janë shumë të urryera nga njerëzit.


Gjithashtu, në Ghale Tol, të rinjtë sfidues I vunë flakën një flamuri të madh të themeluesit të regjimit Ruhollah Khomeini si një akt simbolik kundër regjimit klerik në tërësinë e tij.

Iran: Në Mesin e Shumë Krizave, Teherani Ka Ndërmend të Merret Vetëm me Njërën: Përshkallëzimin e Mospajtimit Popullor

 

Live Report: Day 6 of Iran Protests – via the MEK’s NetworkRegjimi teokratik i Iranit është i kërcënuar nga tre kriza të njëkohësishme dhe të ndërlidhura. Që në fund të 2017-ës, ky vend ka qenë skenë e të paktën tre lëvizjeve protestuese që kanë përfshirë të 31 provincat e tij apo shumicën e tyre. Këto kryengritje u ushqyen kryesisht nga irritimi i publikut nga një ekonomi e cila po shkatërrohet me ritëm të shpejtë përballë keqmenaxhimit të shfrenuar të qeverisë. Dhe tani, aktivistët iranianë dhe zyrtarët e qeverisë ndajnë bashkë pritshmërinë për protesta të tjera, pasi kriza ekonomike mbetet e pazgjidhur dhe është përkeqësuar nga një krizë po aq e keqmenaxhuar e shëndetit publik.

Pandemia e koronavirusit e ka goditur Iranin më rëndë se çdo vend tjetër në Lindjen e Mesme, madje edhe në botë. Ndërkohë që Teherani e pranon se shpërthimet e sëmundjes brenda vendit janë përkeqësuar shumë javët e fundit, bilanci zyrtar i vdekjeve qëndron në pak më shumë se 40,000. Por Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit ka mbledhur informata që tregojnë për një shifër pothuajse pesë herë më të lartë, gjë që reflekton një keq-raportim drastik nga ana e Ministrisë iraniane të Shëndetësisë.

Gjithashtu, kjo reflekton përpjekjet e dëshpëruara të regjimit për ta minimizuar keq-qeverisjen e tij në një kohë kur shoqëria iraniane ndodhet vazhdimisht në një gjendje shpërthyese. Të martën, NCRI zhvilloi një konferencë online në të cilën pohoi besimin se po afrohet shumë shpejt një tjetër kryengritje mbarëkombëtare dhe kjo kryengritje do ta shtyjë regjimin deri në prag të përmbysjes. Një numër folësish në këtë event, i cili shënoi përvjetorin e kryengritjes më të madhe të këtij lloji, vunë në dukje se zyrtarët iranianë e kanë kaluar vitin e fundit duke paralajmëruar njëri-tjetrin për shtim të trazirave dhe për ndikimin shoqëror në rritje të grupit kryesor përbërës të NCRI-së, Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI-MEK).

Gjatë pjesës më të madhe të sundimit të tij 41-vjeçar, regjimi teokratik e ka mohuar faktin që MEK ka patur një organizim të mjaftueshëm për të paraqitur një kërcënim serioz ndaj pushtetit të tij. Por teksa kriza ekonomike dhe pandemia e kanë sjellë më të plotë në vëmendjen e njerëzve platformën e MEK për ndryshim regjimi, ajo narrativë ka rënë poshtë. Strategjia e Teheranit për ta rimëkëmbur atë narrativë ka qenë shtimi i represionit kundër disidencës brenda dhe jashtë vendit.

Familja e babait 27-vjeçar thotë se atë e kanë vrarë nën torturë në Iranin Perëndimor

Farhad VosuqiNjë 27-vjeçar është vrarë nën torturë në Burgun Qendror të Khorramabad, në Iranin perëndimor, ka thënë familja e tij duke folur me një organizatë të të drejtave njerëzore. Sipas Organizatës Hengaw, Farhad Vosuqi, i martuar dhe baba i një fëmije tre-muajsh, është torturuar dhe vrarë më 10 nëntor.

Vëllai i Farhad e ka konfirmuar raportin, duke thënë se i ka parë shenjat e torturës në trupin e vëllait të tij pas vdekjes. Farhad banonte në qytetin Nourabad të provincës Lorestan.

Një burim i informuar ka thënë se Farhad e kishin arrestuar tre javë më parë, duke e akuzuar për vrasjen e një personi të identifikuar si Hossein Juzi. Sipas burimit, atë e kanë mbajtur në izolim në Burgun Qendror të Khorramabad gjatë gjithë periudhës së burgosjes.

Hossein Juzi, një protestues dhe organizator i protestave mbarëkombëtare anti-qeveritare të nëntorit 2019 në Nourabad, ishte arrestuar në fshehtësi nga Korpusi i Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) dhe më pas ishte vrarë, shton burimi. Farhad dhe vëllai i tij janë arrestuar për të “mbuluar gjurmët e IRGC-së”.

Vëllai i Farhad, Mostafa, është arrestuar tre muaj para kësaj ngjarjeje, dhe ndodhet aktualisht në burg.

Një Vit Pas Kryengritjes Masive, Shembja e Regjimit Iranian Është Shumë Afër Realizimit

 

Iran: Tenth day of Iran UprisingSituata politike e Iranit ndryshoi përgjithmonë në nëntor 2019. Në atë muaj, iranianët u grumbulluan në mënyrë spontane në 191 qytete të mëdha e të vogla, për të marrë pjesë në një kryengritje mbarëkombëtare e cila e refuzoi sistemin teokratik në tërësinë e tij, dhe i hapi rrugën marrjes së pushtetit nga një alternativë demokratike.

Ky mesazh për ndryshim regjimi nuk ishte krejtësisht gjë e re. Ai ishte shprehur në pothuajse po aq lokalitete më pak se dy vite më parë, kur protestat ndaj një ekonomie në shembje e sipër u shndërruan në diçka me një sferë shumë më të gjerë qëllimi. Në janar 2018, Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI-MEK) ndihmoi në popullarizimin e slloganeve si “poshtë diktatori” dhe këto sllogane kanë mbetur në qarkullim edhe sot.

Ndikimi i MEK u konfirmua gjatë asaj kryengritjeje të mëparshme nga vetë lideri suprem i regjimit, Ali Khamenei. Që atëherë, ai dhe zyrtarë të tjerë të lartë e kanë bërë zakon ta paralajmërojnë njëri-tjetrin për ndikimin në rritje të MEK dhe potencialin që kjo organizatë ka për ta ngritur vetëdijen globale lidhur me një lëvizje protestuese në Iran e cila bën thirrje në mënyrë aktive për një ndryshim të plotë të formës së qeverisjes.