
Klikoni këtu për të parë videon

Klikoni këtu për të parë videon
I burgosuri politik i dënuar me vdekje Shaker Behrouz është i pafajshëm. Mbi 10 dëshmitarë janë të gatshëm të dëshmojnë në favor të tij.
I burgosuri politik Shaker Behrouz është një i burgosur i dënuar me vdekje që mbahet në burgun qendror të Urmia. Dega e Parë e Gjykatës Penale në Urmia e ka thirrur për një çështje në të cilën ai akuzohet për vrasjen e një anëtari të Korpusit të Gardës Revolucionare (IRGC).
Shaker Behrouz është njoftuar të shtunën më 24 tetor se seanca dëgjimore e tij do të mbahet më 17 nëntor 2020.
Gjykata Revolucionare e Urmia e ka dënuar Z. Behrouz me vdekje në shtator.
Grupet e të drejtave njerëzore thonë se fqinjët e Shaker Behrouz kanë patur një djalë që ka qenë anëtar i IRGC-së por është vrarë disa kohë më parë. Forcat e sigurisë me sa duket i kanë bërë presion dhe e kanë kërcënuar atë familje që të bëjnë kallëzim kundër Z. Behrouz dhe ta akuzojnë atë për vrasjen e djalit të tyre.
Por pjesëtarët e kësaj familjeje kanë deklaruar se nuk kanë asnjë ankesë për Z. Behrouz dhe nuk e besojnë që ai t’ua ketë vrarë djalin. Për më tepër, ata kanë thënë se nuk do të dëshmonin në asnjë gjykatë kundër një personi të pafajshëm.
Nga e majta në të djathtë: Navid, Vahid dhe Habib Afkari
Vëllai i protestuesit të ekzekutuar, kampion në sportin e mundjes, NavidAfkari, ka ndarë një rrëfim pikëllues për ditët e fundit përpara ekzekutimit të vëllait të tij. Dy vëllezërit Afkari që kanë mbetur tashmë, Vahid dhe Habib, mbahen aktualisht në qeli të izoluara në bodrumin e burgut Adel Abad të Shiraz-it në Iranin jug-perëndimor.
Përpara ekzekutimit të Navid-it më 12 shtator, të tre vëllezërit Afkari i kanë rrahur dhe i kanë dërguar me forcë në qeli të ndara në bodrum. Vahid dhe Habib Afkari janë ende në këto qeli.
Natën përpara ekzekutimit të Navid-it, vëllezërve Afkari u ishte thënë se do t’i çonin në Teheran të nesërmen dhe i kishin pyetur nëse donin ta shihnin të ëmën përpara transferimit.
“Na thanë se mund t’i kërkonim nënës që të vinte të na takonte, por ne thamë se ishte vonë dhe nuk donim ta bezdisnim,” tregon Vahid Afkari, duke shtuar se kishin kërkuar telefonata në vend të takimit.
“Unë i telefonova babait, Habib i telefonoi të shoqes, ndërsa Navid i telefonoi Saeed-it.”
Një regjistrim i telefonatës së Navid-it me të vëllain Saeed është publikuar pas ekzekutimit të Navid-it. Në këtë telefonatë, ai i thotë të vëllait që të mos shqetësohet dhe se do t’i dërgonin në Teheran të nesërmen.
Rreth orës 3:30 para mëngjesit të 12 shtatorit, rojat e burgut ua hapën dyert duke u thënë se kishte ardhur koha të shkonin në Teheran.
Navid ishte i pari që e hoqën nga qelia pranë atyre të vëllezërve të tij; qeli të cilat ndodhen pikërisht nën zonën e ekzekutimit të burgut. Sipas rrëfimit të një dëshmitari okular, ai me sa duket e kuptoi gjatë rrugës se në të vërtetë po e çonin për ekzekutim dhe rezistoi. Rojat u përgjigjën duke e rrahur.
Pak minuta më vonë, zhurma e hapjes së platformës metalike të ekzekutimit poshtë këmbëve të Navid-it jehoi në qelitë e vogla.
Vahid tregon çastin tragjik kur humbi të vëllain.

Irani po i afrohet me shpejtësi një-vjetorit të lëvizjes më të rëndësishme protestuese që në vitet 1980. Mijëra aktivistë u grumbulluan në mënyrë spontane në rreth 200 qytete të mëdha e të vogla iraniane në nëntor 2019, pas shpalljes së një rritjeje të papritur në çmimin e gazolinës nga autoritetet e regjimit. Edhe pse e nxitur nga shqetësime ekonomike, kjo kryengritje mbarëkombëtare rezultoi të ishte një mjet i pagabueshëm për shkarkimin e ndjenjave anti-regjim në përgjithësi, dhe për mbështetjen ndaj lëvizjes së organizuar të Rezistencës së vendit, Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK), në veçanti.
Në këtë mënyrë, kryengritja e nëntorit 2019 ndoqi pak a shumë të njëjtën rrugë si ajo që i kishte paraprirë më pak se dy vite më parë. Në kulmin e saj në janar 2018, ajo kryengritje e mëparshme konsiderohej gjerësisht si më e rëndësishmja deri në atë moment. Ajo kishte përfshirë afërsisht 150 lokalitete dhe shquhej veçanërisht për faktin se ishte e para e llojit të saj që përfshinte pjesëmarrje nga banorë të zonave të varfra rurale të cilat mullahët kishin kohë që i përshkruanin si kështjella të mbështetjes politike për diktaturën klerikale.

Mëngjesin e së enjtes, 29 tetor, regjimi çnjerëzor në Iran ekzekutoi katër të burgosur në burgun e Urmia (në Iranin veri-perëndimor). Këta të burgosur ishin transferuar të djeshmen në burgim të izoluar në përgatitje për ekzekutimin. Njëri nga të burgosurit kishte tentuar të kryente vetëvrasje një ditë më parë duke prerë damarët dhe ishte në gjendje fizike kritike gjatë ekzekutimit. Ekzekutimi i tij ishte një shkelje e të gjitha ligjeve dhe standardeve ekzistuese ndërkombëtare.
Për më tepër, të mërkurën më 28 tetor, një të burgosur e varën në burgun qendror të qytetit Ardebil dhe një tjetër në burgun qendror të Aligoudarz (në Iranin jug-perëndimor). Po atë ditë, 41-vjeçari Ehsan Nemati u ekzekutua në burgun qendror të qytetit Karaj. Regjimi e kishte dërguar Nemati-n tek trekëmbëshi të paktën dy herë përpara ekzekutimit të vërtetë, për ta rikthyer përsëri në qeli më pas. Kjo është një metodë e përçmueshme e torturimit psikologjik të të burgosurve dhe zbatohet në mënyrë të shpeshtë në burgjet e regjimit.

Pasi e pa letrën, mjeku i burgut i dha disa tableta Behnam Mahjoubi dhe i tha: “Prit të hënën. Nëse je gjallë, do të të dërgojmë në spital. Nëse vdes, aq më mirë! ”
Rreth 300 të burgosura femra janë zhvendosur në burgun qendror të Urmisë nga e gjithë provinca e Azerbajxhanit perëndimor.
Zhvendosja është kryer me urdhër të gjykatës. Të arrestuarit përfshijnë të burgosur politikë si dhe të burgosur të ndaluar për krime të zakonshme. Zhvendosja e rreth 300 grave të burgosura u bë më 23 tetor 2020. Regjimi klerik nuk i ka shpjeguar ende arsyet e këtyre zhvendosjeve.
Burgu qendror i Urmisë është pllakosur me Coronavirus. Në Mars të vitit 2020, Fatemeh Alizadeh, 53 vjeç, humbi jetën pasi u sëmur nga sëmundja. Të burgosurat femra mbajtën një grevë urie në protestë për vdekjen e saj

Një degë gjyqësore në Iranin verior është krijuar për të mbështetur grupet vigjilente të lidhura me regjimin, të ngarkuara me dhënien e njoftimeve për civilët që nuk përputhen me ligjet “morale” të regjimit. Shefi i Gilan i Shtabit të Ndërhyrjes së Mirë dhe Ndalimit të Gabuar, Sajad Sarfaraz tha se grupet, të përbërë nga forcat e Basij, do të “mbështeten nga gjyqësori”.
Ndjekja e së mirës dhe ndalimi i gabimit është një koncept islamik i përdorur nga regjimi iranian për të goditur liritë civile.

Gratë e burgosura në Qarchak-Varamin, studentët e burgosur, intelektualët dhe të gjithë të burgosurit politikë duhet të lirohen
Në një kohë kur tragjedia Coronavirus po bëhet gjithnjë e më e përhapur dhe, sipas statistikave të përditshme të qeverisë, numri i të infektuarve dhe të vdekurve është dyfishuar në krahasim me muajin e kaluar, fashizmi fetar në Iran jo vetëm që po refuzon të lirojë përkohësisht të burgosurit politikë, por çdo ditë gjithnjë e më shumë familje, mbështetës të MEK dhe të burgosur politikë të viteve 1980 janë arrestuar dhe dërguar në burg.
Në tetor, zotërinjtë Baktash Abtin, Reza Khandan Mahabadi dhe Keyvan Bajan, anëtarë të Shoqatës së Shkrimtarëve, u arrestuan dhe u transferuan në burgun e Evin. Para kësaj, z. Khosrow Sadeghi Borujeni, një shkrimtar dhe gazetar, ishte burgosur. Gjykata e mullahëve dënoi katër shkrimtarë me një total prej 20 vjet e gjashtë muaj burg me akuzat e “propagandës kundër regjimit” dhe “veprimit kundër sigurisë kombëtare”.
Znj. Maryam Nasiri, 62 vjeç, u arrestua në Qaleh Hassan Khan (Provinca e Teheranit) në 17 Gusht, 2020; u mor në pyetje dhe u torturua në izolim në Lagjen 209 të burgut Evin. Ajo së fundmi u transferua në burgun e grave Qarchak Varamin. Nasiri është një avokate me katër fëmijë e cila u burgos për tre vjet në vitet 1980 për mbështetjen e saj ndaj MEK.
Burgu Qarchak nuk ka minimumin e kushteve të jetesës dhe shëndetit, dhe veçanërisht në këtë gjendje, ambienti është shumë i ndotur, dhe të burgosurit janë në rrezik serioz të prekjes nga virusi.
Të burgosurit politikë Forough Taghipour, Zahra Safaei dhe Parasto Moeini, të arrestuar në fillim të këtij viti, u transferuan gjithashtu në të njëjtin burg dhe u mohohet e drejta për të kontaktuar familjet e tyre.

Dialogu Interaktiv i Komitetit të Tretë të Kombeve të Bashkuara mbi situatën e të drejtave të njeriut në Iran u mbajt më 26 tetor, duke shqyrtuar raportin e ri të Javaid Rehman, raportuesi për situatën e të drejtave të njeriut në Iran. Në këtë ngjarje morën pjesë përfaqësues të njëzet vendeve anëtare të Kombeve të Bashkuara.
Në raportin e tij të fundit, Z. Rehman shprehu shqetësim në lidhje me shkeljet e vazhdueshme të të drejtave të njeriut në Iran. Ai veçanërisht shprehu shqetësimet e tij rreth përdorimit të dhunës nga ana e regjimit ndaj protestuesve të ndaluar të protestave kryesore të Iranit në janar 2018 dhe nëntor 2019. Rehman dënoi ekzekutimin e fundit të kampionit të mundjes së Iranit, Navid Afkari, i cili u arrestua gjatë kryengritjes popullore në 2018.