Amnesty dhe Raportuesja Speciale e OKB-së paralajmëruan kundër ekzekutimit të pesë të burgosurve politikë në Iran
Pesë të burgosur politikë në dënim me vdekje në Iran, Vahid Bani Amerian, Mohammad Taghavi Sangdehi, Babak Alipour, Pouya Ghobadi dhe Akbar (Shahrokh) Daneshvarkar
Amnesty International dhe Raportuesja Speciale e OKB-së për situatën e të drejtave të njeriut në Iran, Dr. Mai Sato, kanë shprehur shqetësim të madh lidhur me raportet se autoritetet iraniane po përpiqen të transferojnë pesë të burgosur politikë në dënim me vdekje nga burgu Evin në Ghezel Hesar, një burg i njohur për ekzekutime.
Të Burgosurit Politikë në Rrezik në Ghezel Hesar
Të burgosurit – Vahid Bani Amerian, Mohammad Taghavi Sangdehi, Babak Alipour, Pouya Ghobadi dhe Akbar (Sahrokh) Daneshvarkar – u dënuan nga një Gjykatë Revolucionare pas asaj që Amnesty e quajti një “gjyq jashtëzakonisht të padrejtë të dëmtuar nga akuzat për torturë për të nxjerrë rrëfim të detyruar”.
Thirrjet Urgjente për Ndalimin e Ekzekutimeve
Më 17 prill, Amnesty International paralajmëroi se pesë burrat “mund të zhvendosen në çdo kohë” sipas një urdhri gjyqësor. Organizata u bëri thirrje autoriteteve iraniane që të “ndalojnë menjëherë çdo plan për t’i ekzekutuar” ata dhe “të shfuqizojnë dënimet dhe dënimet e tyre me vdekje”.
Reagimi i Dr. Mai Sato dhe Kostoja e Ekzekutimeve
Dr. Mai Sato u bëri jehonë këtyre shqetësimeve në mediat sociale, duke deklaruar: “Shumë i shqetësuar nga raportimet për transferimin me forcë të pesë të burgosurve politikë nga Reparti 4 i burgut Evin në burgun e Qezel Hesarit. Të pesë burrat janë në dënim me vdekje”. Ajo theksoi numrin më të gjerë të ekzekutimeve, duke shtuar: “Kostoja e ekzekutimeve shkon shumë përtej atyre të ekzekutuarve – duke shkatërruar familjet, duke traumatizuar të burgosurit e tjerë, duke prekur stafin e burgut dhe duke krijuar cikle ankthi në të gjithë komunitetet.”
Tensionet dhe Protestat në Burgun Evin
Tensionet u përshkallëzuan më 16 prill kur pesë personat u thirrën për transferim nga Evin në Ghezel Hesar. Të burgosurit politikë protestuan kundër lëvizjes së detyruar, duke shkaktuar një përgjigje të dhunshme nga rojet e burgut nën urdhrat e drejtorit të Evin, Heydatollah Farzadi, dhe Ministrisë së Inteligjencës të Iranit.
Rritja e Ekzekutimeve dhe Thirrja për Veprim Ndërkombëtar
Përveç këtyre pesë rasteve, Amnesty ka ngritur alarmin për një rritje më të gjerë të ekzekutimeve, duke përfshirë të paktën 20 të burgosur baluç në ditët e fundit. Organizata po bën thirrje për ndalimin e menjëhershëm të të gjitha ekzekutimeve në Iran.
Përfundimi i Dr. Sato: Nevoja për Monitorim dhe Reagim
Dr. Sato përfundoi: “Këto raste nxjerrin në pah shqetësimet e vazhdueshme në lidhje me përdorimin e dënimit me vdekje nga Republika Islamike e Iranit. Unë do ta monitoroj këtë situatë nga afër. Komuniteti ndërkombëtar nuk duhet të heshtë.”
Dr. Vidal-Quadras i Tregon Gjykatës Spanjolle se Regjimi Klerikal Ishte Përgjegjës
Dr. Alejo Vidal-Quadras flet për gazetarët më 15 prill 2025, pas dëshmisë së tij në Gjykatën Kombëtare të Spanjës | Burimi: RTVE Noticias YouTube channel
Në një seancë gjyqësore me profil të lartë përpara Gjykatës Kombëtare të Spanjës, ish-nënkryetari i Parlamentit Europian, Dr. Alejo Vidal-Quadras, konfirmoi nën betim se regjimi iranian ishte përgjegjës për atentatin ndaj tij, të cilin ai e mbijetoi në Madrid më 9 nëntor 2023. Deklarata u dha në kuadër të një hetimi të vazhdueshëm për terrorizëm të drejtuar nga gjykatësi Santiago Pedraz.
Akuzat për Përfshirjen e Regjimit Iranian
Sipas raportimeve të RTVE Noticias dhe agjencisë EFE, Dr. Vidal-Quadras deklaroi se mbështetja e tij afatgjatë për Rezistencën Iraniane dhe kundërshtimi i hapur ndaj regjimit klerikal në Teheran e kishte bërë atë një objektiv. “Unë e kam mbrojtur opozitën iraniane për vite me radhë. Prandaj emri im gjendet në listën e armiqve të regjimit,” i tha ai gjykatës, duke iu referuar sanksioneve zyrtare që Irani i kishte vendosur atij në vitin 2022.
Përshkrimi i Atentatit në Madrid
Tentativa për vrasje ndodhi në mes të ditës pranë shtëpisë së tij, pasi ishte kthyer nga një shëtitje në Parkun Retiro të Madridit. “Një burrë më tha, ‘Përshëndetje, zotëri,’ dhe më pas ndjeva plumbin të më godiste në fytyrë,” u shpreh Vidal-Quadras në gjykatë. Ai humbi ndjenjat dhe u zgjua katër ditë më vonë në kujdesin intensiv. Plumbi i shkaktoi dëmtime të përhershme në nerva, paralizë të pjesshme në fytyrë dhe humbje të dëgjimit deri në 40%. Ai vazhdon gjithashtu të marrë trajtim për stres post-traumatik.
Autori i Dyshuar dhe Lidhjet me Mocro Maffia
Autori i dyshuar i sulmit, një shtetas francez 38-vjeçar me origjinë tuniziane, ndodhet aktualisht në paraburgim në Holandë. Ai u arrestua në Haarlem, ndërsa dyshohet se po përgatitej për një atentat tjetër—kësaj here kundër një gazetari iranian kritik ndaj regjimit. Policia spanjolle dhe autoritetet ndërkombëtare dyshojnë se autori ka lidhje me Mocro Maffia, një rrjet kriminal i dhunshëm holandezo-maroken që besohet të jetë nënkontraktuar nga regjimi iranian.
Sipas RTVE, Dr. Vidal-Quadras përsëriti jashtë gjykatës se “të gjitha provat gjithnjë e më shumë tregojnë nga Irani,” duke cituar modelin e vrasjeve jashtë territorit të realizuara nga Teherani që nga viti 2018. Pavarësisht traumës, ai u zotua të vazhdojë me më shumë vendosmëri: “Do të vazhdoj përpara me më shumë energji, motivim dhe përkushtim.”
Arrestimet dhe Hetimet e Vazhdueshme
Deri më tani janë arrestuar tetë persona në lidhje me sulmin, përfshirë individë në Francë, Spanjë, Venezuelë dhe Holandë. Organizatori kryesor është ende në arrati dhe është subjekt i një urdhër-arresti ndërkombëtar.
Terrorizmi Shtetëror i Iranit në Europë
Ky rast ka rikthyer vëmendjen ndaj fushatës së terrorizmit shtetëror të regjimit iranian në Europë, veçanërisht ndaj shënjestrimit të figurave të opozitës dhe politikanëve perëndimorë që mbështesin Këshillin Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI). Dr. Vidal-Quadras, i cili kryeson Komitetin Ndërkombëtar në Kërkim të Drejtësisë (ISJ), ka qenë një aleat kyç i NCRI-së dhe një kritik i vazhdueshëm i shkeljeve të të drejtave të njeriut nga ana e Teheranit.
Angazhimi i Vazhdueshëm i Vidal-Quadras për Drejtësi
Ndërsa hetimet vazhdojnë, rasti i Dr. Vidal-Quadras ka shërbyer si një kujtesë e qartë për shtrirjen e regjimit klerikal—dhe për përballjen në rritje të Europës me dhunën e sponsorizuar nga shteti.
Audioja e sapo publikuar zbulon të vërteta të patreguara për masakrën e vitit 1988 të të burgosurve të PMOI
PublikimiiAudiossëDytëtëAyatollahMontazerit
Më 14 prill 2025, u publikua një skedar i dytë audio që përmban Ayatollah Hossein Ali Montazeri duke diskutuar për ekzekutimet masive të të burgosurve politikë në Iran gjatë verës së vitit 1988. Takimi kishte ndodhur në janar 1989 mes Montazerit dhe të ashtuquajturit “Komiteti i Vdekjes”, një grup zyrtarësh të regjimit të emëruar nga Udhëheqësi Suprem i atëhershëm, Ruhollah Khomeini, për të kryer këto ekzekutime. Në atë kohë, Montazeri ishte pasardhësi i caktuar i Khomeinit, por ishte larguar nga pozita për shkak të kundërshtimit të tij ndaj vrasjeve masive.
Dëshmitë për Ekzekutimet Masive të 1988-ës
Regjistrimi i ri, megjithëse i redaktuar dhe i paplotë, hedh dritë të mëtejshme mbi krimet e regjimit, veçanërisht mbi ekzekutimet masive të anëtarëve të Organizatës së Muxhahedinëve të Popullit të Iranit (PMOI/MEK) dhe kundërshtarëve të tjerë politikë. Deklaratat e Montazerit në audio tregojnë shqetësimin e tij të thellë për ndikimin afatgjatë të këtyre ekzekutimeve, si në ndjenjën publike ashtu edhe në legjitimitetin e regjimit.
Kritikat e Montazerit ndaj Velayat-e Faqih
Montazeri kritikoi regjimin e udhëhequr nga Khomeini dhe sistemin e Velayat-e Faqih (kujdestaria e juristit islam), duke deklaruar se populli iranian ishte bërë gjithnjë e më i zhgënjyer dhe i larguar. Ai theksoi se familjet e të ekzekutuarve po shfaqnin gjithnjë e më shumë simpati ndaj PMOI, duke sugjeruar se taktikat brutale të regjimit po ktheheshin kundër vetes: “Velayat-e Faqih është bërë e neveritshme për popullin… ne vetëm sa po i shtojmë.”
Denoncimi i Komitetit të Vdekjes dhe Ebrahim Raisi
Në një audio të mëparshme të publikuar në vitin 2016, Montazeri kishte dënuar tashmë veprimet e Komitetit të Vdekjes, që përfshinte edhe figura që sot janë të njohura, si Ebrahim Raisi. Ai i quajti ekzekutimet “krimi më i madh” i kryer nga Republika Islamike dhe paralajmëroi se këto akte do të përdoreshin kundër tyre në arenën ndërkombëtare.
Detaje të Ekzekutimeve dhe Rasteve Specifike
Audioja më e fundit përmban gjithashtu përmendje tronditëse të disa ngjarjeve specifike. Montazeri përmend ekzekutimin e 300 anëtareve femra të PMOI-së që ishin kapur gjatë Operacionit Forough Javidan (Drita e Përjetshme), një ofensivë e PMOI-së në vitin 1988. Ai përshkruan përpjekjet e tij për të ndërhyrë dhe shpëtuar dy prej grave që ishin shtetase franceze, por lutjet e tij u injoruan. Montazeri flet gjithashtu për një vajzë të re të devotshme që la një testament të mbushur me besim fetar, por u ekzekutua vetëm për shkak të kundërshtimit ndaj Republikës Islamike. Ai vuri në dyshim nëse ekzekutime të tilla ishin të justifikueshme sipas jurisprudencës islame.
Dënimi Ndërkombëtar dhe Raporti i Javaid Rehman
Publikimi i audios së dytë i jep më shumë peshë dënimit ndërkombëtar të masakrës së vitit 1988. Në korrik 2024, Profesori Javaid Rehman, atëherë Raportues Special i OKB-së për të drejtat e njeriut në Iran, e quajti masakrën si “krime kundër njerëzimit” dhe “gjenocid.” Ai përmendi fetvanë e Khomeinit për ekzekutimet si provë e qëllimit gjenocidal, veçanërisht duke e trajtuar PMOI-në si një grup fetar.
Thirrja për Drejtësi dhe Juridiksion Universal
Raporti përfundimtar i Rehman bëri thirrje për veprim të menjëhershëm ndërkombëtar, duke i kërkuar vendeve anëtare të OKB-së të zbatojnë juridiksionin universal për të hetuar dhe ndjekur penalisht përgjegjësit. Ai theksoi përmasat e gjera të përfshirjes, që përfshijnë gjyqtarë, prokurorë, zyrtarë të burgjeve, anëtarë të Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) dhe të gjithë ata që ndihmuan në kryerjen dhe fshehjen e mizorive.
Audioja e sapo zbuluar ekspozon më tej mizoritë e së kaluarës së regjimit dhe forcon thirrjet për drejtësi në skenën globale.
Regjimi iranian ekzekuton 10 në një ditë, 47 në javë - duke përfshirë të mitur dhe 17 qytetarë baluç
Regjimi iranian ekzekuton 10 në një ditë, 47 në javë – duke përfshirë të mitur dhe 17 qytetarë baluç
Iran: 10 ekzekutime në një ditë të martën, 15 prill, duke përfshirë një shkelës të mitur
47 ekzekutime në 7 ditë, duke përfshirë 17 bashkatdhetarë baluç
Ali Khamenei, Udhëheqësi i regjimit iranian vazhdon mbretërimin e tij brutal nga rruga Pasteur në Teheran. Regjimi i tij i zhytur në krizë nuk mund të mbijetojë as edhe një ditë të vetme pa u drejtuar në ekzekutime dhe gjakderdhje. Ekzekutuesit e Khameneit dërguan 10 të burgosur në trekëmbësh vetëm të martën, më 15 prill, dhe 47 të burgosur gjatë shtatë ditëve (9 prill deri më 15 prill), 17 prej të cilëve ishin bashkatdhetarë Baluch.
Më 15 prill, Mehdi Motavali, një 20-vjeçar i ekzekutuar në Arak, i cili ishte nën 18 vjeç në kohën e veprës së supozuar, së bashku me Ayoub Barniayi, 37; Peyman Naderi dhe Karim Esmaeili në Bandar Abbas; Abubakr Shahbakhsh, 36 vjeç dhe Rahim Rahimnejad në Kerman; dhe Ali Fazadoustiani, Ali Shahi, Sajad Yarahmadi dhe Majid Rouhi në Burgun Qendror të Karajit, u ekzekutuan të gjithë.
Të hënën, më 14 prill, Saeed Abbasi u ekzekutua në Kermanshah, Ahmad Baqlani në Borazjan dhe tre të burgosur politikë Baluç – Ali Dahani, 22 vjeç; Rouhollah Moradian; dhe Ali Baluchzehi – u varën në Zahedan.
Të dielën, më 13 prill, në Zahedan u ekzekutuan Allah-Nazar Gorgij, Abdolsalam Baluch-Mashkanti, 28 vjeç dhe Fereydoun Mohammadi, të gjithë bashkatdhetarë beluç. Më 12 prill, gjashtë të burgosur u ekzekutuan: katër shtetas Baluç — Majid Lojei, 36; Ramin Aalizehi, 38 vjeç; Davoud Shahouozehi; dhe Bashir Ahmad Rigi – në Zahedan, dhe Rabi’ Shahmorad, 27, dhe Vasim Ahmad në Qazvin.
11 prill 2025 Më shumë se 1000 kryebashkiakë francezë kanë nënshkruar një deklaratë të përbashkët duke kërkuar ndërprerjen e menjëhershme të ekzekutimeve në Iran, duke përmendur rritjen alarmante të dënimeve me vdekje nën administrimin e Masoud Pezeshkian . Deklarata, e publikuar me mbështetjen e Komitetit të Kryetarëve të Bashkive Franceze për një Iran Demokratik dhe Komitetit për Mbështetjen e të Drejtave të Njeriut në Iran, shpreh shqetësim të madh për atë që e quan një “përdorim të motivuar politikisht të dënimit me vdekje për të futur frikë dhe për të shtypur mospajtimin”.
Mbështetja për Thirrjen e Maryam Rajavi
Kryetarët e bashkive mbështetën shprehimisht thirrjen e zonjës Maryam Rajavi për heqjen e dënimit me vdekje dhe iu referuan planit të saj me dhjetë pika , i cili mbron drejtësinë, demokracinë dhe fundin e ekzekutimeve në një Iran të lirë të ardhshëm.
Ekzekutimet si Mjet Shtypjeje
“Në Iran, ekzekutimet nuk janë vetëm akte ndëshkimi – ato janë instrumente shtypjeje,” paralajmëron deklarata, duke cituar ekzekutimin e protestuesit Reza Rasaei, i arrestuar gjatë protestave të nëntorit 2022 në Shahriar, si një shembull të fortë.
Dënimi Ndërkombëtar dhe Raporti i Javaid Rehman
Deklarata gjithashtu iu referua gjetjeve të Raportuesit Special të OKB-së, Profesor javid Rehman, i cili e përshkroi trajtimin e regjimit ndaj anëtarëve të Organizatës së Muxhahedinëve të Popullit të Iranit – duke përfshirë ekzekutimet masive, torturat dhe aktet çnjerëzore – si krime kundër njerëzimit dhe akte potenciale gjenocidi.
Shifrat Alarmante të Ekzekutimeve sipas Amnesty International
Sipas Amnesty International , regjimi iranian ishte përgjegjës për mbi 64% të të gjitha ekzekutimeve të regjistruara në mbarë botën vitin e kaluar – një shifër që është rritur më tej që kur qeveria aktuale mori detyrën.
Greva e Urisë dhe Fushata “Të Martat për Jo Ekzekutimit”
Që nga janari 2024, të burgosurit politikë në Iran kanë organizuar greva javore urie çdo të martë si pjesë e një fushate në bazë të titulluar “Të martat për Jo ekzekutimit”, duke përforcuar rezistencën e brendshme ndaj brutalitetit në rritje të regjimit.
Thirrja për Veprim Ndërkombëtar
Apeli i kryebashkiakëve francezë i bën thirrje komunitetit ndërkombëtar të ndërmarrë veprime të koordinuara për të ndaluar valën e ekzekutimeve dhe për t’i dhënë fund mosndëshkimit për përdorimin sistematik të dënimit me vdekje nga Teherani si një armë politike.
Diskutimi dhe Prezantimi i Rezolutës së Senatit 145, me titull “Mbështetja e Refugjatëve Politikë Iranianë, Përfshirë Ish-të Burgosurat Politike Gra në Ashraf 3 në Shqipëri”
KonferencaeSenatitAmerikanpërPolitikënndajIranit
Më 8 prill 2025, Senati i Shteteve të Bashkuara organizoi një konferencë të rëndësishme me titull “Politika për Iranin”, gjatë së cilës Rezoluta e Senatit 145 (S. Res. 145), me mbështetje të gjerë dypartiake, u prezantua dhe u debatua me përkrahje të madhe nga senatorët e të dyja partive, Republikane dhe Demokratike.
Prezantimi i Rezolutës së Senatit 145
E sponsorizuar nga Senatori Tom Tillis (R-NC) dhe Senatorja Jeanne Shaheen (D-NH), së bashku me dymbëdhjetë bashkësponsorizues të tjerë, rezoluta u përqendrua në mbështetjen e refugjatëve politikë iranianë—veçanërisht atyre që jetojnë në Ashraf 3 në Shqipëri—dhe dënimin e abuzimeve me të drejtat e njeriut dhe kërcënimeve rajonale të regjimit iranian. Sesioni përfshiu senatorë të shquar dhe përkrahës të rezolutës, me disa fjalime që nxorën në pah rëndësinë e çështjes dhe udhëheqjen e Maryam Rajavi-t, Presidente e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI).
Rëndësia dhe Sfondi i Rezolutës
Rezoluta e Senatit 145 u shfaq mes tensioneve në rritje mes bashkësisë ndërkombëtare dhe regjimit iranian, të nxitura nga shtypja e tij e brendshme, mbështetja për terrorizmin dhe agresioni rajonal. Rezoluta jo vetëm që bëri thirrje për mbrojtjen e të drejtave të banorëve të Ashraf 3, por gjithashtu theksoi mbështetjen më të gjerë për luftën e popullit iranian për demokraci. Gjatë sesionit, senatorët veçanërisht vunë në dukje rolin e grave në rezistencën e Iranit dhe përpjekjet e Maryam Rajavi-t për të çuar përpara një Iran të lirë dhe demokratik.
Mesazhi i Maryam Rajavi për Senatorët
Maryam Rajavi, Presidente e zgjedhur e NCRI-së, mbajti një mesazh me video të transmetuar gjatë sesionit, duke shprehur mirënjohje për senatorët për mbështetjen e Rezolutës 145. Ajo deklaroi:
“Në emër të popullit iranian dhe Rezistencës, falënderoj Senatorin Tillis, Senatoren Shaheen dhe të gjithë mbështetësit e kësaj rezolute. Ashraf 3 është një simbol shprese për rininë e Iranit… Ne kërkojmë një Iran demokratik, jo-bërthamor, bazuar në ndarjen e fesë nga shteti.”
Fjalimi i Senatorës Jeanne Shaheen
Senatorja Jeanne Shaheen, një nga sponsorizueset kryesore të rezolutës, nënvizoi rëndësinë e mbështetjes së refugjatëve politikë iranianë në fjalët e saj. Ajo tha:
“Banorët e Ashraf 3, veçanërisht gratë që duruan vite vuajtjesh në burgjet iraniane, janë simbole të guximit dhe qëndrueshmërisë. Kjo rezolutë i dërgon një mesazh të qartë regjimit iranian se nuk do të qëndrojmë të heshtur përballë shtypjes së tyre ndaj popullit iranian. Unë përgëzoj përpjekjet e Maryam Rajavi-t në udhëheqjen e kësaj lëvizjeje. Ajo ka treguar se ekziston një alternativë demokratike ndaj regjimit aktual, dhe ne duhet ta mbështesim atë.”
Shaheen gjithashtu njohu rolin e Shqipërisë në strehimin e këtyre refugjatëve, duke i bërë thirrje qeverisë së saj të rezistojë ndaj presionit të regjimit iranian për të kufizuar aktivitetet e banorëve të Ashraf 3.
Senatori Tom Tillis, bashkësponsorizues i rezolutës, foli me vendosmëri për kërcënimet e regjimit iranian ndaj banorëve të Ashraf 3 dhe sigurisë rajonale. Ai deklaroi:
“Regjimi iranian jo vetëm që shtyp popullin e vet, por gjithashtu kërkon të godasë banorët e Ashraf 3 përmes presionit ndaj Shqipërisë. Këta individë, përfshirë gratë e guximshme që i kanë bërë ballë këtij regjimi, meritojnë mbështetjen tonë. Maryam Rajavi, përmes udhëheqjes së saj, ka treguar se e ardhmja e Iranit mund të jetë ndryshe—një e ardhme pa diktaturë dhe e rrënjosur në të drejtat e njeriut.”
Mbështetja e Senatorit Roy Blunt për Ashraf 3
Senatori Roy Blunt, një mbështetës i shquar i rezolutës, iu referua historisë së mbështetjes amerikane për banorët e Ashraf-it dhe zhvendosjes së tyre të sigurt nga Iraku në Shqipëri. Ai vuri në dukje:
“Ne punuam fort në të kaluarën për të shpëtuar këta individë nga sulmet në Irak, dhe tani kemi detyrën t’i mbrojmë ata në Shqipëri.”
Blunt gjithashtu theksoi kërcënimet kibernetike dhe terroriste nga regjimi iranian kundër Ashraf 3, duke bërë thirrje për bashkëpunim ndërkombëtar për të kundërshtuar këto rreziqe.
US Senator Cory Booker (D-NJ) remarks in support of struggle for freedom in #Iran, at 'IRAN'S FUTURE: A Free Non-Nuclear Republic, Alternative to Theocracy' briefing in the US Senate, on April 8, 2025. NCRI President-elect Maryam Rajavi was the keynote speaker.#NCRIAlternativepic.twitter.com/2TqO0d6qhZ
Fjalët e Senatorit Cory Booker për Gratë dhe Rezistencën
Senatori Cory Booker, një demokrat, u përqendrua te roli i grave në rezistencën e Iranit dhe lavdëroi Maryam Rajavi-n. Ai tha:
“Gratë në Ashraf 3 dhe në të gjithë Iranin kanë qenë në vijën e parë të luftës për liri. Maryam Rajavi nuk është vetëm një udhëheqëse, por një frymëzim për një brez grash dhe burrash të lodhur nga diktatura. Kjo rezolutë ka të bëjë me mbrojtjen e të drejtave të njeriut, dhe ne duhet t’i bëjmë thirrje Shqipërisë të lejojë këta refugjatë politikë të veprojnë lirisht.”
Kërkesat Kryesore të Rezolutës 145
(1) refugjatëve politikë iranianë në Ashraf-3, në kundërshtim me kërkesat e regjimit iranian, duhet t’u sigurohen të drejtat e tyre themelore të lirisë së shprehjes dhe tubimit dhe aktiviteteve të ligjshme politike në Shqipëri;
(2) Qeveria e Shteteve të Bashkuara dënon kërcënimet dhe veprimet e liga të regjimit iranian kundër qeverisë së Shqipërisë, duke përfshirë sulmet kibernetike dhe kërcënimet kundër disidentëve iranianë në Ashraf-3 në Shqipëri;
(3) Qeveria e Shteteve të Bashkuara duhet të ndërmarrë hapa të shpejtë dhe të duhur në përputhje me të drejtën ndërkombëtare, duke përfshirë Deklaratën Universale të të Drejtave të Njeriut, Konventën Ndërkombëtare për të Drejtat Civile dhe Politike, Konventën Evropiane për të Drejtat e Njeriut dhe Konventën e 1951 në lidhje me Statusin e Refugjatëve, për të ndihmuar Qeverinë e Shqipërisë të sigurojë dhe të mbështesë të gjitha të drejtat themelore të rezidentëve në kuadrin e mësipërm, duke përfshirë të drejtat themelore të jetës. lirinë, sigurinë, mbrojtjen e pronës dhe lirinë e shprehjes dhe tubimit;
(4) Qeveria e Shteteve të Bashkuara kundërshton fuqimisht keqpërdorimin nga Irani të Njoftimeve të Kuqe të INTERPOL-it për të vendosur kufizime ose kufizime ose për të vënë në lëvizje ekstradimin e disidentëve iranianë në Iran; dhe
(5) Qeveria e Shteteve të Bashkuara duhet të vazhdojë bashkëpunimin e ngushtë dhe të rregullt me Qeverinë e Shqipërisë dhe banorët e Ashraf-3 për të siguruar mbrojtjen e plotë dhe të drejtat themelore të banorëve të Ashraf-3.
Rezoluta e Senatit 145 sponsorizohet nga Senatori Tom Tillis (R-NC) dhe Senatori Jeanne Shaheen (D-NH), së bashku me dymbëdhjetë bashkë-sponsorë shtesë
Ish-ambasador iranian në Shqipëri dhe kreu i një rrjeti terrorist të sanksionuar nga SHBA
Ish-ambasador iranian në Shqipëri dhe kreu i një rrjeti terrorist të sanksionuar nga SHBA
Sanksionet Amerikane kundër Gholamhossein Mohammadnia-s në Mars 2025
Gholamhossein Mohammadnia, ish-ambasadori iranian në Shqipëri, u sanksionua nga qeveria amerikane në mars 2025. Masa u mor për rolin e tij në aktivitete terroriste nga Ministria iraniane e Inteligjencës. Ai përfshiu rrëmbimin e shtetasit amerikan Robert Levinson. Gjithashtu, ai u përpoq të mbulonte çështjen.
Emërimi dhe Dëbimi nga Shqipëria
Mohammadnia u emërua si ambasador i Iranit në Shqipëri në vitin 2016, por u dëbua nga vendi në dhjetor 2018 për tentativë për bomba dhe operacione terroriste kundër Muxhahedinëve iranianë, MEK.
Dezinformimi dhe Rrjeti i Spiunëve
Mohammainia ishte një mjeshtër i fushatës së dezinformimit dhe demonizimit kundër anëtarëve të MEK në Shqipëri. Me ndihmën e ndërlidhësit famëkeq të shërbimit sekret iranian (MOIS) në ambasadë, ai krijoi një rrjet spiunësh të disa iranianëve që ishin dëbuar më parë nga Ashraf, ku ishte vendosur MEK. Anëtarët e këtij rrjeti tashmë operojnë në Shqipëri me emrin “Shoqëria Nejat”. Një nga këta individë ishte Hassan Heyrani, i cili u dëbua nga Shqipëria në fillim të vitit 2023 si non grata për aktivitete shkatërruese. Megjithatë, ndërsa Heyrani ishte në Shqipëri, ai rekrutoi një të ri shqiptar të quajtur Aldo Sulollari si lakej të MOIS. Së fundmi, Sulollari është emëruar nga MOIS si kryetar i Shoqërisë Nejat në Shqipëri për shërbimet e tij dhe merr paratë fshehurazi. Pas dëbimit të Mohammadnia-s dhe mbylljes së ambasadës, ky rrjet u lidh drejtpërdrejt me MOIS në Iran.
Lidhja me MOIS dhe Hetimet e SPAK-ut
Është e qartë se Shoqëria Nejat dhe anëtarët, si Sulollari, janë krijuar nga Mohammadnia, kriminel i maskuar si diplomat. Ai vepronte në ambasadën iraniane në Tiranë. Disa anëtarë të Shoqërisë Nejat dyshohen se morën para nga forca terroriste Quds. Ata janë nën hetim nga SPAK.
MESAZH PËR KONFERENCËN “POLITIKA E IRANIT” NË SENATIN e SHBA-së
MESAZH PËR KONFERENCËN “POLITIKA E IRANIT” NË SENATIN e SHBA-së
Maryam Rajavi: Një strategji politike vendimtare e mbështetur në popullin e Iranit dhe rezistencën iraniane
Të nderuar anëtarë të Senatit të SHBA,
Të dashur miq,
Në emër të popullit të Iranit dhe Rezistencës Iraniane, shpreh mirënjohjen time për sponsorët, Senatorin Tillis dhe Senatorin Shaheen dhe të gjithë bashkë-sponzoruesit e Rezolutës 145, e cila bën thirrje për mbrojtjen e plotë të të drejtave themelore të anëtarëve të Rezistencës në Ashraf-3.
Kjo nismë është në qendër të një strategjie politike vendimtare – një strategji që mbështetet në popullin iranian dhe në Rezistencën iraniane dhe mund ta shpëtojë botën nga fashizmi fetar në Iran; një regjim, i cili është burimi i luftës dhe konfliktit në Lindjen e Mesme, bankier global i terrorizmit shtetëror dhe kërkon të marrë armë bërthamore.
Dy Opsione Politikash përballë Regjimit Klerikë
Të dashur miq,
Të nderuar senatorë,
Dy politika të ndryshme janë të mundshme për t’u përballur me këtë regjim. E para është një politikë e bazuar në përpjekjen për të ndryshuar sjelljen e regjimit ose për ta inkurajuar atë të tërhiqet. Kjo politikë tashmë ka dështuar.
Siç kanë thënë vazhdimisht liderët e regjimit, ata kurrë nuk do të braktisin politikën e tyre të represionit, eksportimin e luftës dhe terrorizmit, apo ndjekjen e programit të tyre bërthamor.
Është një mësim që ky regjim ka nxjerrë nga rënia e figurave si Gadafi.
Politika e eksportimit të terrorizmit dhe fundamentalizmit është përshkruar qartë në Kushtetutën e regjimit.
Përvoja e 46 viteve të fundit tregon se ky regjim nuk i mban premtimet.
Në vitin 1988, Khomeini deklaroi se lejohet të shkelen kontratat dhe madje edhe detyrimet fetare për të ruajtur regjimin.
Në dekadën e parë të këtij shekulli, pas zbulimit të vendeve sekrete të armëve bërthamore të regjimit nga NCRI, Khamenei madje ra dakord të mbyllte vendet e pasurimit të uraniumit.
Megjithatë, një vit më vonë, ai theu të gjitha vulat dhe zgjeroi aktivitetet bërthamore të regjimit.
Sot, këshilltarët më të afërt të Khameneit theksojnë hapur nevojën për ndërtimin e një bombe atomike.
Megjithatë, ekziston një strategji e saktë që mund t’i japë fund kërcënimeve dhe ekzistencës së këtij regjimi duke u mbështetur në popullin dhe Rezistencën iraniane.
Kjo strategji vihet në veprim nga një Rezistencë që ka forca luftarake në terren.
Të rinj të përkushtuar, të organizuar dhe të udhëhequr nga MEK-u, që ka qenë forca kryesore në betejën kundër Gardës Revolucionare për dekadat e fundit. Përveç kësaj, për shkak të bazës së saj të gjerë shoqërore, MEK ka fituar akses në planet më sekrete bërthamore dhe terroriste të regjimit dhe ka informuar botën për to.
Askush nuk e ka njohur më shumë rrezikun e kësaj strategjie sesa mullahët.
Ata promovojnë këtë nocion të rremë se nuk ka alternativë ndaj regjimit, sepse duan të mashtrojnë popullin dhe të largojnë vëmendjen e tyre nga vetë forca në terren.
Kjo është arsyeja pse ata përdorin mbetjet e diktaturës së mëparshme për të përhapur gënjeshtra për këtë Rezistencë. Në këtë mënyrë ata largojnë vëmendjen e publikut nga forca që ka qenë në ballë të luftës kundër këtij regjimi prej 46 vitesh.
Në përputhje me këtë strategji, unë kam theksuar vazhdimisht se ne nuk kërkojmë para, armë apo trupa të huaja për të sjellë ndryshim në Iran; populli i Iranit pret që bashkësia ndërkombëtare t’i qëndrojë pranë dhe të njohë të drejtën e tyre për të luftuar kundër këtij regjimi.
Për këtë qëllim, Senati i Shteteve të Bashkuara mund të miratojë një projekt-ligj që njeh të drejtën e Njësive të Rezistencës për të luftuar kundër Korpusit të Gardës Revolucionare për të përmbysur regjimin.
Politikanët amerikanë mblidhen prapa rezistencës iraniane në mbledhjen e Nevruzit të NCRI në Uashington
Mbledhja e Nevruzit të SHBA-NCRI – Uashington, prill 2025
Nevruzi i NCRI-së në Uashington: Solidaritet për Lirinë e Iranit
Zyra e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI) në Uashington priti një mbledhje të Nevruzit, ku morën pjesë figura të shquara politike amerikane dhe mbështetës të Rezistencës Iraniane. Veprimtaria synonte të demonstronte solidaritet me luftën e popullit iranian për liri dhe demokraci dhe të mbështeste Planin dhjetëpikësh të Maryam Rajavi për një Iran të lirë dhe laik.
Folësit kryesorë përfshinin Kryetarin e Bashkisë Rudy Giuliani, Senatorin Robert Torricelli dhe Ambasadorin Robert Joseph, të gjithë të cilët shprehën mbështetje të fortë për Rezistencën Iraniane dhe theksuan nevojën për ndryshimin e regjimit në Iran.
Rudy Giuliani: Paqja në Lindjen e Mesme Kërkon Përmbysjen e Regjimit Klerik
Kryebashkiaku Rudy Giuliani, ish-kryebashkiak i qytetit të Nju Jorkut, theksoi se paqja e qëndrueshme në Lindjen e Mesme nuk do të ishte e mundur derisa regjimi klerik i Iranit dhe aparati i tij i terrorit të shpërbëhej. Ai kritikoi administratat e mëparshme amerikane për kthimin e fondeve të konfiskuara ndaj regjimit iranian, duke argumentuar se paratë duhet t’i ishin dhënë një qeverie të lirë në vend që t’i jepeshin “një diktatori më të keq”. Giuliani vlerësoi udhëheqjen e Maryam Rajavi dhe pohoi mbështetjen e tij të palëkundur për luftën e NCRI kundër regjimit.
Giuliani dha gjithashtu komente të ashpra kundër diktaturës Pahlavi, duke e quajtur Reza Pahlavi një simbol të “rënies gjenetike” dhe duke e përshkruar babanë e tij si “një i çmendur, frikacak dhe një hajdut” që sundonte përmes brutalitetit, torturës dhe korrupsionit. Ai theksoi se populli iranian tashmë e kishte refuzuar monarkinë përmes revolucionit të tyre dhe çdo përpjekje për ta ringjallur atë do të ishte e kotë.
Kryebashkiaku Rudy Giuliani, ish-kryebashkiak i qytetit të Nju Jorkut, theksoi se paqja e qëndrueshme në Lindjen e Mesme nuk do të ishte e mundur derisa regjimi klerik i Iranit dhe aparati i tij i terrorit të shpërbëhej. Ai kritikoi administratat e mëparshme amerikane për kthimin e fondeve të konfiskuara ndaj regjimit iranian, duke argumentuar se paratë duhet t’i ishin dhënë një qeverie të lirë në vend që t’i jepeshin “një diktatori më të keq”. Giuliani vlerësoi udhëheqjen e Maryam Rajavi dhe pohoi mbështetjen e tij të palëkundur për luftën e NCRI kundër regjimit.
Kritikat e Giulianit ndaj Monarkisë Pahlavi dhe Regjimit Aktual
Giuliani dha gjithashtu komente të ashpra kundër diktaturës Pahlavi, duke e quajtur Reza Pahlavi një simbol të “rënies gjenetike” dhe duke e përshkruar babanë e tij si “një i çmendur, frikacak dhe një hajdut” që sundonte përmes brutalitetit, torturës dhe korrupsionit. Ai theksoi se populli iranian tashmë e kishte refuzuar monarkinë përmes revolucionit të tyre dhe çdo përpjekje për ta ringjallur atë do të ishte e kotë.
Senatori Torricelli: Koalicioni për Ndryshimin e Regjimit në Iran
Senatori Robert Torricelli theksoi koalicionin e paprecedentë të demokratëve, republikanëve, liberalëve dhe konservatorëve që janë bashkuar gjatë viteve në mbështetje të Maryam Rajavit dhe NCRI. Ai pranoi të rinjtë iranianë që vazhdojnë të luftojnë për çlirimin e atdheut të tyre dhe vlerësoi NCRI për sigurimin e strukturës organizative dhe burimeve të nevojshme për të arritur ndryshimin e regjimit. Torricelli theksoi se historia tregon se drejtësia do të mbizotërojë, duke pohuar se rënia e regjimit është e pashmangshme.
Senatori Torricelli kritikoi përkrahësit e rivendosjes së monarkisë në Iran si të palidhur me aspiratat e popullit iranian. Ai pohoi se të njëjtat forca represioni që kishin rrëzuar Shahun do të vazhdonin të refuzonin çdo përpjekje për të imponuar një regjim tjetër autoritar, qoftë klerik apo monarkial.
Ambasadori Joseph: Regjimi Klerik më i Dobët se Kurrë
Ambasadori Robert Joseph, ish-nënsekretar i shtetit i SHBA-së, vuri në dukje se regjimi klerik është tani më i dobët dhe më i izoluar se kurrë më parë, si brenda dhe jashtë vendit. Ai theksoi se brutaliteti i regjimit është një shenjë e dëshpërimit të tij, pasi ai përpiqet të mbajë kontrollin përmes represionit dhe ekzekutimeve. Joseph deklaroi se komuniteti ndërkombëtar duhet të njohë të drejtën e popullit iranian për të përmbysur shtypësit e tyre, ashtu siç bënë amerikanët mbi 250 vjet më parë. Ai gjithashtu bëri thirrje për presion maksimal ndaj regjimit, si politikisht ashtu edhe ekonomikisht, dhe dënoi çdo përpjekje për të qetësuar regjimin.
Amb. Joseph theksoi se çdo përpjekje për të ringjallur monarkinë Pahlavi do të ishte një tradhti e luftës së popullit iranian për liri dhe demokraci të vërtetë. Ai paralajmëroi kundër “idiotëve të dobishëm” që zbardhin krimet e diktaturës Pahlavi për të minuar përpjekjet e NCRI.
Joseph lavdëroi NCRI dhe Maryam Rajavi për udhëheqjen e tyre të palëkundur dhe i kërkoi të rinjve të Iranit të ndjekin shembullin e saj. Ai e mbylli fjalën e tij me fjalët e famshme të Winston Churchill: “Kurrë, kurrë, kurrë mos u dorëzo”, duke i kërkuar audiencës që të vazhdojë luftën derisa të arrihet fitorja.
Ngjarja përfundoi me thirrje të forta për presion të vazhdueshëm ndaj regjimit iranian, njohjen e NCRI si një opozitë legjitime dhe mbështetje të palëkundur për luftën e popullit iranian për liri dhe demokraci.
Iran:Zëdhënësi i Khamenei kërcënon të vrasë presidentin e SHBA-së, dyfishohet kundër kritikave
Imazhi i krijuar nga AI që përshkruan polemikën e kërcënimit me vdekje të Kayhan
Kërcënimi i Hapur i Kayhan kundër Donald Trump
Gazeta e kontrolluar nga shteti iranian Kayhan, udhëzimet editoriale të së cilës diktohen drejtpërdrejt nga zyra e Udhëheqësit Suprem, ka kërcënuar hapur se do të vrasë presidentin e SHBA-së, Donald Trump. Kërcënimi u shfaq në rubrikën famëkeqe të Kayhan “Goftego” të botuar më 4 prill 2025. Autori shkroi: “Çdo ditë tani, plumbat do të qëllohen në kafkën e zbrazët të Trump si hakmarrje për gjakun e Martirit Soleimani dhe ai do të gëlltisë “skicën e hidhur të mallkimit”.
Kayhan dhe Propaganda Ekstremiste e Regjimit Iranian
Kayhan, i njohur për propagandën e tij ekstremiste dhe retorikën luftarake, e bëri deklaratën me qëllimin e qartë për të projektuar pushtetin dhe për të rritur moralin e bazës së demoralizuar të regjimit. Në vend të kësaj, kërcënimi nënvizon mbështetjen e regjimit në gjuhën terroriste dhe obsesionin e tij me eliminimin dhe vrasjen si mjetet kryesore për politikën e jashtme.
Hossein Shariatmadari dhe Udhëzimet e Khameneit
Të nesërmen, Kayhan dyfishoi retorikën e tij të dhunshme, duke përsëritur kërcënimin në një rubrikë tjetër dhe duke i hedhur poshtë kritikët si “elementë të orientuar nga perëndimi” që synojnë të minojnë interesat strategjike të Iranit. Kryeredaktori, Hossein Shariatmadari, i cili emërohet drejtpërdrejt nga Udhëheqësi Suprem i regjimit Ali Khamenei, u duk sikur tallte kundërshtarët, duke i portretizuar shqetësimet e tyre si provë dobësie.
Përgjigjja e Kayhan ndaj Kritikëve: Mbrojtje e Dhunës
Më 6 prill 2025, në përgjigje të reagimit të brendshëm, Kayhan botoi një artikull tjetër duke mbrojtur kërcënimin e tij me vdekje kundër Trump. Gazeta e cilësoi gjuhën e saj si në përputhje me deklaratat e mëparshme të Udhëheqësit Suprem për hakmarrjen për vrasjen e Qassem Soleimani. Ai akuzoi kritikët se janë “elementë të orientuar nga perëndimi” që kërkojnë të dobësojnë Iranin duke promovuar “negociatat poshtëruese dhe nënshtrimin ndaj SHBA-së”.
“Parimet Islame” si Justifikim për Kërcënimet
Kayhan më tej argumentoi se thirrja e saj për hakmarrje ishte e rrënjosur në “parimet islame” dhe ishte e lidhur drejtpërdrejt me premtimet publike të Udhëheqësit Suprem për hakmarrje, veçanërisht deklaratat e tij në dhjetor 2020 dhe nëntor 2022 që pohonin se hakmarrja do të merrej “në kohën dhe vendin e duhur”.
