I burgosuri politik Reza Qoli Shir Mohammadi mbetet i burgosur edhe pse vuan nga kanceri i mëlçisë.
Burime të informuara thonë se Z. Shir Mohammadi është sëmurur me kancer në mars 2020 dhe ka nisur kimioterapinë. Por në dhjetor 2020, atë e arrestuan dhe e burgosën, dhe kjo gjë ia ka përkeqësuar sëmundjen.
Kohët e fundit është zbardhur fakti se qeveria amerikane ka qenë duke ndjekur penalisht një shkencëtar politik dhe ekspert të vetë-deklaruar të marrëdhënieve ndërkombëtare me emrin Kaveh Lotfolah Afrasiabi, sipas Aktit të Regjistrimit të Aseteve të Huaja. Dokumentet e akuzave tregojnë se ai ka marrë mbi 265,000 dollarë pagesa përmes Misionit të Përhershëm të Iranit në Kombet e Bashkuara, për punë që ka promovuar narrativat e regjimit iranian tek politikë-bërësit dhe mediat amerikane.
Kjo punë raportohet të jetë zhvilluar gjatë 13 viteve, dhe natyrisht lind pyetja pse lidhjet e fshehta të Afrasiabi me regjimin iranian nuk janë zbuluar më herët. Por për ata që e njohin mirë funksionimin e rrjeteve të fshehta të ndikimit të Iranit në Perëndim, vonesa e gjatë në arrestimin e tij nuk është edhe aq e habitshme. Dihet që shënjestrat e këtij ndikimi kanë qenë naivë në mënyrën se si janë sjellë ndaj personave që promovojnë narrativat pro-Iran, duke e marrë shpesh të mirëqenë se ata operojnë në mënyrë të pavarur edhe atëherë kur ka prova të shumta për shkelje të FARA.
Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI), i cili është vetë shënjestër e shpeshtë e propagandës iraniane që përhapet përmes mediave perëndimore, e ka vënë në dukje menjëherë këtë situatë pas raportimit se Afrasiabi kishte dalë për herë të parë përpara një gjykate federale amerikane. “Fatkeqësisht, gjatë tre dekadave të fundit, regjimi iranian ka drejtuar një rrjet të gjerë agjentësh e operativësh, shumë prej të cilëve kanë qenë persona amerikanë, në shkelje të qartë të ligjit amerikan,” shpjegon Alireza Jafarzadeh, zëvendës drejtori i zyrës së NCRI-së në Uashington.
Natyrisht, NCRI ka nxjerrë paralajmërime të shumta lidhur me këtë rrjet gjatë viteve, duke u përpjekur gjithashtu t’i kundërvihet kësaj propagande, sidomos në çështjet që kanë të bëjnë me qëndrueshmërinë e supozuar politike të regjimit iranian dhe mungesën e supozuar të kundërshtimit ndaj sundimit të tij brenda vendit.
Kjo narrativë filloi të minohej në mënyrë serioze nga fundi i vitit 2017 me shpërthimin e një kryengritjeje mbarëkombëtare kundër diktaturës teokratike, kryengritje prej të cilës rrodhën edhe dy të mëpasshme dhe një larmi protestash më të vogla përpara shpërthimit të pandemisë së koronavirusit. Por pavarësisht gjithë kësaj, diskursi perëndimor për sa i përket regjimit iranian mbetet ende tepër i prirur ndaj idesë se politikë-bërësit nuk kanë zgjidhje tjetër përveçse të negociojnë me qeverinë ekzistuese iraniane me mendimin se nuk ka alternativë tjetër të arsyeshme ndaj kësaj qeverie.
Forcat iraniane të sigurisë kanë thirrur dhe arrestuar dhjetëra aktivistë iraniano-kurdë gjatë dy javëve të fundit, në një valë të re arrestimesh në Iranin perëndimor.
Sipas Agjencisë së Lajmeve për të Drejtat Njerëzore, 32 burra dhe gra janë thirrur apo arrestuar gjatë ditëve të fundit nga agjentët e sigurisë apo institucionet e sigurisë në Mahabad, Bukan, Piranshahr, dhe Naqadeh në provincën veri-perëndimore Azerbaixhan Perëndimor, Sarvabad, Sanandaj, dhe Saqqez në provincën perëndimore Kurdistan, dhe Kermanshah e Paveh në Iranin perëndimor.
Raporti thotë se disa nga këta aktivistë kurdë i kanë rrahur brutalisht pas arrestimit dhe se agjentët nuk kishin urdhër-arreste.
Këtyre qytetarëve u janë bastisur shtëpitë, dhe u janë konfiskuar sendet personale.
Sipas Ministrisë së Shëndetësisë të Iranit, rreth 60,000 qytetarë të vendit kanë humbur jetën deri tani nga pandemia e koronavirusit. Ky është një numër tronditës për një popullsi prej rreth 82 milion, dhe është gjithashtu një keqraportim drastik. Grupi kryesor i opozitës demokratike të Iranit, Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (MEK ose PMOI), ka analizuar në mënyrë të pavarur regjistrat e spitaleve dhe morgjeve si dhe deklaratat e dëshmitarëve okularë dhe ka arritur në përfundimin se bilanci aktual i vdekjeve është mbi 204,000.
Zyrtarët iranianë as nuk e patën deklaruar fare se koronavirusi i ri kishte mbërritur në Iran përpara fundit të shkurtit – pasi kishin mbaruar organizimet e festimeve të 40-vjetorit të regjimt – por dokumentet e Organizatës së Emergjencave Kombëtare të Iranit tregojnë se rastet e para ishin identifikuar përpara fundit të 2019-ës, duke u lënë kohë të mjaftueshme autoriteteve që t’i anullonin grumbullimet masive të njerëzve.
Të paktën 33 njerëz janë ekzekutuar në Iran brenda 30 ditëve të fundit. Autoritetet e regjimit iranian vazhdojnë me vrasjet e tyre, ndërkohë që gëzojnë atë që duket si pandëshkueshmëri sistematike. Kjo shifër nuk përfshin të burgosurit e ekzekutuar në fshehtësi dhe të cilëve nuk u njihet identiteti.
Në një tjetër zhvillim, Hadi Rostami, i dënuar me prerje gishtash, ka kryer vetëvrasje në burgun Urumaiah më 18 janar. Verdikti mesjetar ishte dhënë nëntorin e shkuar nga gjykata e regjimit në Urumaiah.
Presidenti i ashtu-quajtur “i moderuar,” Hassan Rouhani, ka në regjistrin e tij mbi 4,000 ekzekutime që kur mori detyrën në vitin 2013, duke përfshirë 111 gra.
Njëkohësisht me shtimin e veprimtarive provokative e terroriste, regjimi në Iran flet paturpësisht për bashkëpunim në Lindjen e Mesme për të siguruar paqe dhe stabilitet.
Reuters raportoi sot se Ministri i Jashtëm i regjimit iranian, Mohammad Javad Zarif, në një intervistë me të përditshmen shtetërore Etemad, ka thënë se Irani mund të bashkëpunojë me Shtetet e Bashkuara për naftën dhe sigurinë në Gjirin Persik, …por ne “nuk do t’ju lejojmë të ndërhyni në punët e brendshme (të Iranit), por nuk kemi asnjë problem në lidhje me bashkëpunimin me ju për sa i përket naftës. Nuk kemi asnjë problem lidhur me garantimin e sigurisë së Gjirit Persik, edhe pse besojmë se prania e huaj në Gjirin Persik shkakton pasiguri dhe ju nuk duhet të jeni atje.”
Këto komente të Zarif vijnë në një kohë kur Korpusi i Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) të regjimit iranian ka kryer disa stërvitje ushtarake brenda javëve të fundit. Të premten më 15 janar, IRGC zbuloi raketat dhe dronet e reja të saj gjatë një manovre në Iranin qendror.
Gjeneral Brigadieri Amir Ali Hajizadeh, komandanti aerohapësinor i IRGC-së, tha në këtë shfaqje se këto “raketa janë veglat për prodhimin e pushtetit dhe sigurisë për popullin iranian.”
Thirrje për veprim të menjëhershëm nga OKB, BE dhe mbrojtësit e të drejtave njerëzore për të siguruar lirimin e tij
Saeid Sangar, 47 vjeç nga Piranshahr dhe një nga aktivistët politikë të burgosur më gjatë në Iran, është dënuar përsëri me 11 muaj burg në Urmia pasi ka kaluar tashmë mbi 20 vite në burg për mbështetjen e tij ndaj Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK).
Sanger, i burgosur që kur u arrestua në gusht 2000, është marrë në pyetje dhe torturuar në burgim të izoluar në burg Evin deri në vitin 2003, dhe është dënuar me 18 vite burg për akuzën e “moharebeh” dhe “kontakte me MEK.” Nga fundi i burgimit të tij, drejtësia e regjimit i shtoi këtij dënimi edhe dy vite të tjera pa asnjë justifikim dhe në shkelje të vetë ligjeve të saj mesjetare. Tani, pas 20 vitesh burg, Drejtësia e regjimit i ka shtuar edhe 11 muaj të tjerë burgimit të Saeid, të cilit nuk i është dhënë lirim i përkohshëm as edhe për një ditë të vetme.
Trajtimi i ashpër i Sangar nga regjimi është hakmarrje për qëndresën e tij dhe mospranimin që të pendohej e të merrte pjesë në intervista për ta demonizuar MEK-un, Rezistencën Iraniane, dhe udhëheqjen e saj.
Njihuni me disa nga lobuesit iranianë në Perëndim: (nga e majta) Seyed Hossein Mousavian, Trita Parsi, Mohammad Javadzarif dhe Kaveh Afrasiabi
Të martën, një i ashtu-quajtur ekspert i shkencave politike me emrin Kaveh Lotfolah Afrasiabi u shfaq për herë të parë përpara një gjykate federale amerikane pasi ishte zbuluar si një agjent i vjetër i regjimit iranian. Që në vitin 2007, Afrasiabi kishte marrë fshehurazi pagesa nga Misioni i Përhershëm i Iranit në Kombet e Bashkuara, duke shkelur kështu në mënyrë flagrante Aktin e Regjistrimit të Agjentëve të Huaj. Dokumentet e akuzave ndaj tij tregojnë se ai ka marrë gjithsej të paktën 265,000 dollarë në këmbim të veprimtarive që ua përcillnin narrativat e regjimit iranian mediave, anëtarëve të Kongresit, dhe publikut të përgjithshëm.
Historia e tij nuk është unike, dhe shumë kritikues seriozë të regjimit e kanë kapur tashmë këtë çështje si një studim rasti në fenomenin e përgjithshëm të ndikimit të fshehur iranian. Në këtë mënyrë, ata kanë vënë në dukje se ndërkohë që Afrasiabi, një rezident prej 35 vitesh në Shtetet e Bashkuara, mund të mos ketë qenë një objekt i dukshëm shqyrtimi nga zbatimi i ligjit, nuk mund të thuhet e njëjta gjë për anëtarë të tjerë të rrjetit të ndikimit iranian. Për shumë prej atyre që janë marrë në shënjestër nga ky rrjet, duke përfshirë mërgimtarë iranianë që bëjnë thirrje për përmbysjen nga populli të diktaturës teokratike iraniane, arrestimi i Afrasiabi përfaqëson një mundësi për t’i ekspozuar këta individë të tjerë dhe për ta çrrënjosur propagandën shkatërrimtare që ata kanë mbjellë brenda diskursit politik perëndimor.
Rrënjët e përmbajtjes së akuzimeve kundër MEK dhe rezistencës iraniane mund të gjenden tek Ministria iraniane e Inteligjencës dhe Sigurisë. Dhe shumë shpesh, kjo propagandë është përcjellë përmes një grupi të njohur lobuesish e të ashtu-quajturish akademikë pro-Iran, puna e të cilëve është plotësisht e njëjtë me atë të Afrasiabi-t.
Autoritetet e Shteteve të Bashkuara kanë arrestuar Kaveh Lotfolah Afrasiabi, një nga agjentët e regjimit iranian që shtirej si ekspert i pavarur i shkencave politike, të hënën në shtëpinë e tij në Massachusetts.
Arrestimi i Afrasiabi-t tregoi edhe një herë se si agjentët e regjimit klerikal operojnë nën maska të ndryshme për të ndjekur dhe justifikuar qëllimet malinje të regjimit.
“Për më shumë se një dekadë, Kaveh Afrasiabi e ka prezantuar veten para Kongresit, gazetarëve, dhe publikut amerikan si një ekspert neutral dhe objektiv mbi Iranin. Por gjatë gjithë kësaj kohe, Afrasiabi ishte në fakt një punonjës i fshehtë i qeverisë iraniane dhe i Misionit të Përhershëm të Republikës Islamike të Iranit në Kombet e Bashkuara (IMUN) i cili paguhej për të përhapur propagandën e tyre,” tha John C. Demers, Ndihmës Prokuror i Përgjithshëm për Sigurinë Kombëtare.
Afrasiabi e përdorte mbulimin e tij gjoja shkencor për të përsëritur fjalët e regjimit. Ndërkohë që populli iranian në protestat e veta e identifikonte regjimin si burimin e vërtetë të të gjitha krizave, Afrasiabi dhe të tjerë të sojit të tij përpiqeshin të fajësonin sanksionet ndërkombëtare. Ai e ka lavdëruar Qassem Soleimani, kryemjeshtrin e eliminuar terrorist të regjimit, dhe ashtu si Teherani, e ka quajtur atë një “hero kombëtar.”
Por detyra kryesore e Afrasiabi-t ishte implementimi i fushatës demonizuese të regjijmit kundër lëvizjes së Rezistencës Iraniane, kryesisht të Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK).
Javën e shkuar, mbështetësit e Mujahedin-e Khalq (MEK/PMOI) dhe Njësitë e Rezistencës kanë vendosur postera dhe mesazhe të Znj. Maryam Rajavi, Presidentes së zgjedhur të Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), dhe Z. Massoud Rajavi, udhëheqësit të Rezistencës Iraniane, në Teheran e në qytete të ndryshme të Iranit, duke nënvizuar disfatën e pashmangshme të diktaturës fetare që sundon Iranin. Këto veprimtari përfshijnë varjen e një posteri të madh të Z. Rajavi në një mbikalim në autostradën Teheran-Saveh. Këto veprimtari janë zhvilluar në kulmin e masave represive e të sigurisë të regjimit, dhe janë mirëpritur nga banorët.
Njësitë e Rezistencës i kanë kryer këto veprimtari në Teheran, Isfahan, Sari, Kashan, Karaj, Shiraz, Esfarayen, Urmia, Kerman, Ahvaz, Astara, Mashhad, Shahriar, Sanandaj, Kermanshah, Sarpolzahab, Rasht, Tabriz, Neyshabur, Gorgan, Meshkinshahr, Fariman, Fuman, Zanjan, Semnan, Shahrekord, Arak, Hamedan, Iranshahr dhe Khormoj (Bushehr).
Disa nga slloganet janë: “Maryam Rajavi: Ngrihuni, liria dhe e ardhmja janë tuajat,” “Poshtë Khamenei, lavdi Rajavi-t,” “Poshtë Khamenei, Rouhani, përgjegjës për vdekjet nga Koronavirusi dhe për shkatërrimin në Iran,” “Khamenei është vrasës dhe nuk ka legjitimitet për të qenë lider”, “Për ta vënë nën kontroll koronavirusin, mullahët duhet të ikin,” “Massoud Rajavi: Ushtria e të uriturve është gati për revoltë e kryengritje,” “Njerëzit në botë duhet ta dinë që Massoud Rajavi është lideri ynë.”
