Diplomati terrorist iranian, Assadollah Assadi

Informacionet e reja që janë zbardhur lidhur me çështjen e Assadollah Assadi, diplomatit terrorist të burgosur të Iranit, tregojnë se rrjeti i spiunazhit dhe terrorizmit të mullahëve në Europë është shumë më i madh sesa duket. Për këtë arsye, zyrtarët europianë duhet të veprojnë menjëherë.

Assadi u arrestua në korrik 2018 pasi i kishte dorëzuar një bombë një çifti terrorist, Nasimeh Na’ami dhe Amir Saadouni, në Luksemburg dhe i kishte ngarkuar me detyrën për ta vendosur bombën në tubimin “Free Iran” të opozitës iraniane në Villepinte, në veri të Parisit, Francë.

Policia e Gjermanisë e arrestoi Assadi-n më 1 korrik para se ai të mund të hynte në Austri, ku shërbente si sekretar i tretë i ambasadës së Iranit. Autoritetet gjermane gjetën në makinën e Assadi-t një bllok me informacione të rëndësishme mbi komplotin me bombë të 2018-ës, veprimet dhe udhëtimet e Assadi-t, dhe shumat e parave që ai u kishte dhënë iranianëve të ndryshëm.

Sipas Deutsche Welle Farsi, Gjykata Kriminale Federale e Gjermanisë (BKA) po heton veprimtaritë e Assadi-t në një mision nga Prokurori i Përgjithshëm gjerman.

Pyetja është: A ka komanduar Assadi një rrjet të madh njerëzish të ngarkuar me misione të ndryshme, përfshirë mbledhjen e informatave dhe spiunazhin, në disa vende Europiane? Për shembull, një nga shënimet i referohet Qendrës Islamike të Hamburgut si një vend turistik. BKA e njeh këtë qendër si një nga qendrat e regjimit që merret me spiunazh dhe me eksportin e fondamentalizmit.

Informacionet në bllokun e tij tregojnë se Assadi ka bërë 144 vizita në Gjermani. Tani autoritetet gjermane pyesin veten pse ka udhëtuar kaq shpesh për në Gjermani Asadollah Assadi. A mund ta ketë bërë këtë për t’u takuar me anëtarë të rrjetit të tij?

Një tjetër çështje që ia ka tërhequr vëmendjen policisë është se Assadi kishte me vete disa fatura, që tregojnë për pagesa kesh që ai ua ka bërë disa njerëzve. Nuk janë përcaktuar ende identitetet e marrësve të këtyre pagesave, pasi ata kanë përdorur emra të rëndomtë iranianë.

Të martën, një iraniano-amerikan me emrin Kaveh Lotfolah Afrasiabi doli për herë të parë në një gjykatë federale të SHBA, rreth 13 vite pasi kishte nisur të paguhej nga regjimi iranian ndërkohë që u prezantohej politikë-bërësve dhe gazetarëve si një ekspert i pavarur në marrëdhëniet ndërkombëtare dhe shkencat politike. Dokumentet e gjykatës zbulojnë se ai është paguar të paktën 265,000 dollarë për shërbimin e tij ndaj diktaturës teokratike të Iranit, para se të akuzohej më në fund për shkelje të mëdha të Aktit të Regjistrimit të Agjentëve të Huaj.

Afrasiabi, i cili ka një doktoraturë, nuk është aspak i vetmi aset i arsimuar në Perëndim që ka lobuar me sukses për vite të tëra në shërbim të regjimit iranian. Ndonëse është e pamundur të thuhet nëse shkrimet e tij apo thirrjet e tij drejtuar politikë-bërësve kanë ndikuar direkt në politikën amerikane, nuk mund të mohohet se atij i është kushtuar shpesh vëmendje dhe i është dhënë legjitimitet ndërkohë që ai i shërbente inteligjencës iraniane. Në 2009-ën, ai madje ndihmoi një anëtar të Kongresit amerikan që të përpilonte një letër drejtuar Presidentit të atëhershëm Barack Obama, ku shprehte mbështetje për një marrëveshje shkëmbimi lëndësh djegëse të cilën e kishte propozuar vetë Teherani.

Sikur vetëm ky fakt të merret parasysh, ai duhet të njihet si një shenjë që tregon se sa thellë kanë arritur të depërtojnë asetet iraniane në rrethet politike dhe mediatike perëndimore. Dhe kjo duhet të ngrejë alarmin tek politikanët dhe mediat amerikane e europiane, duke i nxitur ata që të ekzaminojnë më thellësisht këdo që promovon politika apo narrativa të cilat duket se përkojnë gjerësisht me ato që i shërbejnë regjimit iranian.

Ky ekzaminim nuk mund të jetë thjesht sipërfaqësor. Nëse një aset iranian i dyshuar ka bërë deklarata të ndryshme të cilat kritikojnë shkeljet e të drejtave njerëzore apo veprimtari të tjera malinje të Iranit, kjo nuk është provë se ky person nuk është i përkushtuar ndaj misionit të promovimit të politikave perëndimore që janë më të favorshme për Teheranin. Kjo mbrojtje është tentuar të përdoret nga Trita Parsi, themeluesi i Këshillit Kombëtar Iraniano-Amerikan (NIAC), në një padi shpifjeje kundër atyre që e kanë akuzuar këtë organizatë për besnikëri ndaj regjimit iranian, por është refuzuar nga gjykatësi i distriktit, John Bates.

Trita Parsi flet me zyrtarët e lartë të Iranit. Parsi ka lidhje të ngushta me ta

1. “Transaksionet tona janë të fshehta, jo transparente. 80 miliardë dollarë në importe dhe eksporte janë transaksione të fshehta; nga e nesërmja pas anëtarësimit në FATF, kompanitë parësore do të identifikohen dhe nuk do të jetë më e mundur të fshihen transaksionet e tyre.
2. Për të anashkaluar sanksionet, ne kemi blerë banka me kosto të ulët për 20 milion dollarë në rajon dhe i kemi përdorur ato për komisionet e këmbimeve. Më vonë mbyllëm çdo bankë pasi u identifikuan nga thesari i SHBA dhe hapëm një bankë të re.
3. Abbas Akhoondi, ish Ministri i Kabinetit të Rouhani: Bankat kanë për detyrë të lehtësojnë tregtinë e fshehtë. Ne harxhojmë 20 miliardë dollarë në vit për një grusht bankash që i përdorim si ndërmjetëse shkëmbimesh. (Si rezultat) jetesa e punëtorëve po përkeqësohet dhe ekonomia e Iranit funksionon bazuar në korrupsion.

Duke pranuar operacionet e përhapura dhe sistematike të pastrimit të parave në regjimin klerikal, Gholamreza Mesbahi-Moghaddam, kreu i Komisionit të Infrastrukturës dhe Prodhimit të Këshillit të Shkencave të Përmirësimit dhe anëtar i Asamblesë së Ekspertëve të regjimit klerikal tha në një diskutim televiziv: “Marrëveshjet qê bëjmë tani, janë të fshehta. Ato janë të maskuara dhe jo transparente.CFT dhe Palermo Bills deklarojnë se çdo transaksion në të cilin njëra ose të dy partitë nuk janë transparente do të konsiderohet si pastrim parash dhe financim i terrorizmit. Kemi 40 miliard dollarë eksporte dhe 40 miliard dollarë importe që nuk janë transparente. Pjesa më e madhe e naftës sonë eksportohet përmes kanaleve informale. Të gjitha produktet e tjera që ne jemi duke eksportuar, të tilla si benzinë, gaz, petrokimikë, etj, të gjitha bëhen përmes kompanive mëmë, dhe nga e nesërmja pas anëtarësimit në FATF, kompanitë mëmë do të identifikohen nga pala tjetër, sepse nuk do të jetë më e mundur të përdoren kompanitë mëmë. ”

Mesbahi, vërejtjet e të cilit u raportuan nga lajmet shtetërore Eghtesad, duke cituar zëvendës zyrtarin e këmbimit valutor të bankës qendrore të regjimit shtoi: “Më parë, për të anashkaluar sanksionet, ne blemë banka me kosto të ulët në kufijtë e 20 milion dollarëve në rajon dhe përdorëm ato si ndërmjetëse për shkëmbime. Më pas mbyllëm të gjitha bankat pasi u identifikuan nga thesari i SHBA dhe hapëm një bankë të re ”.

Duke marrë pjesë në të njëjtën tryezë të rrumbullakët, ish-Ministri i Rrugëve dhe Zhvillimit Urban Abbas Akhoondi zbuloi gjithashtu: “Ne harxhojmë 20 miliardë dollarë në vit për një grusht bankash ndërmjetëse për shkëmbimet. Gjatë gjashtë-shtatë viteve të fundit, Irani kishte humbur mbi 160 miliardë dollarë në këtë mënyrë. Kombi po jeton në mjerim dhe varfëri, dhe kjo është rezultat i këtyre masave të njëanshme.