Në Iranin juglindor gjenden viktima të vrasjeve për nder

Two young women become victims of honor killings in southeastern IranDy vajza adoleshente u gjetën të vdekura në provincën Sistan dhe Baluchestan, në juglindje të Iranit. Ato ishin të dyja viktima të vrasjeve për nder.

Dy vajzat adoleshente ishin qëlluan për vdekje nga familjarët e tyre në fshatin Torkani të kontesë Dashtiari në Sistan dhe Baluchestan.

Në videon e qarkulluar në mediat sociale këtë javë shfaqen banorë vendas duke gjetur trupat e pajetë të dy vajzave adoleshente në një rrugë të shkretë.

Burime të besueshme thonë se vrasja e tyre ka ndodhur gati dy muaj më parë. Dy viktimat e vrasjeve për nder, të identifikuar si B.T. dhe Y.T., ishin 17 dhe 18 vjeç.

Hamshahrionline citon kolonelin Ebrahim Kouchakzaii, komandantin e Forcave të Sigurisë Shtetërore në Chabahar, i cili verifikon vrasjet e dy vajzave të reja nga familja e tyre pranë fshatit Torkani.

Ai tha se arsyeja e vrasjes së dy vajzave adoleshente ishte “zemërimi lidhur me arratisjen e tyre nga shtëpia për disa ditë”. Dy nga të afërmit e tyre i vranë rrugës para se të arrinin në shtëpi. Vrasësit aktualisht ndodhen në paraburgim.

Dy viktimat e vrasjeve për nder i kishin telefonuar shtëpisë disa ditë pasi u arratisën. Ato kishin vendosur të ktheheshin në shtëpi dhe kishin shprehur pendim. Familja i mirëpriti, por vajzat u ndeshën me disa të afërm të zemëruar të cilët i qëlluan për vdekje para se të arrinin në shtëpi.

Raporti i Hamshahrionline, i publikuar më 25 dhjetor 2021, thotë se dy viktimat e vrasjeve për nder ishin vrarë 50 ditë më parë.

 

Iran: Katër Persona Ekzekutohen në Sabzevar, Gohardasht, Ardabil, and Kermanshah

Ekzekutim publik në Iran – foto fajli

Të shtunën, të dielën dhe të hënën, më 26, 27 dhe 28 dhjetor 2021, regjimi ka ekzekutuar katër të burgosur në pjesë të ndryshme të vendit. Ahmad Nahtani, Ali Imani Alireza Moradi, 28 vjeç, dhe një i burgosur tjetër u varën përkatësisht në burgjet e Sabzevar, Ardabil, Diezelabad (Kermanshah) dhe Gohardasht.

Numri i ekzekutimeve të regjistruara ndërmjet 22 nëntorit dhe 21 dhjetorit 2021 arriti në të paktën 44. Shtatë ishin gra dhe tre ishin persona që kanë qenë nën 18 vjeç në momentin e arrestimit.

Rezistenca iraniane u bën thirrje edhe një herë Kombeve të Bashkuara, Bashkimit Evropian dhe shteteve të tij anëtare të marrin masa efektive dhe praktike për të shpëtuar jetën e të dënuarve me vdekje. Çdo marrëdhënie me fashizmin fetar të Iranit që sundon vetëm me ekzekutime dhe tortura, është shkelje e rëndë e parimeve të Kombeve të Bashkuara dhe Bashkimit Evropian dhe vetëm sa do ta inkurajojë këtë regjim për t’i vazhduar dhe intensifikuar krimet e tij. Drejtuesit e këtij regjimi janë përfshirë drejtpërdrejt dhe në mënyrë të vazhduar në gjenocid dhe krime kundër njerëzimit për katër dekada, dhe duhet të vihen para drejtësisë.

Mediat Shtetërore të Iranit: Ju Nuk e Kuptoni Thellësinë e Krizës!

Është e kuptueshme që gjendja sociale dhe ekonomike e Iranit kanë arritur në një pikë të pakthyeshme dhe shqetësimi i shoqërisë iraniane rritet çdo ditë për shkak të korrupsionit, paaftësisë dhe shtypjes së regjimit. Tani situata ka arritur në një pikë që edhe mediat shtetërore të Iranit e pranojnë “thellësinë e krizës”.

Në artikullin e saj më 27 dhjetor, e përditshmja shtetërore Etemad paralajmëron zyrtarët e regjimit se ata “nuk e kuptojnë thellësinë e krizës”, duke u kujtuar se hipokrizia e tyre dhe përdorimi i Islamit për të justifikuar veprimet e tyre çnjerëzore nuk funksionojnë më.

“Fatkeqësisht, performanca e Republikës Islamike dhe zyrtarëve të saj ka rritur pakënaqësinë e njerëzve dhe kjo pakënaqësi ka ulur popullaritetin e klerikëve tek populli”, shkruan e përditshmja Etemad.

“Madje edhe [mullahët] e pranojnë mënyrën e tmerrshme se si njerëzit i trajtojnë klerikët në publik. Pjesëmarrja e njerëzve në Faljen e të Premtes dhe frekuentimi i xhamive është ulur ndjeshëm. Sondazhet tregojnë se besimi i njerëzve te [mullahët] është ulur,” shton e përditshmja Etemad, duke konfirmuar urrejtjen e njerëzve ndaj regjimit.

“Një nga çështjet më të rëndësishme është zgjerimi i varfërisë absolute dhe relative, si dhe thellimi i hendeqeve të zhvillimit midis zonave të ndryshme të vendit. Kufiri i varfërisë në vend është rritur gati 40% nga viti 2019 në 2020-ën,” pohonte e përditshmja shtetërore Sharq më 27 dhjetor.

“Shkalla e varfërisë gjithashtu është rritur ndjeshëm vitet e fundit edhe për shkak të problemeve ekonomike dhe inflacionit. Në vitin 2017, 22% e popullsisë ishte nën kufirin e varfërisë dhe ky numër arriti në 32% në 2019-ën. Tani mijëra qytetarë bien çdo ditë nën kufirin e varfërisë,” shton Sharq.

Iran: Përkujtimi i Përvjetorit të Kryengritjes së 2017-ës

Teheran – Veprimtaritë e mbështetësve të MEK dhe Njësive të Rezistencës – “Maryam Rajavi: Populli iranian nuk dëshiron të jetë nën zgjedhën e sundimit të mullahëve” – 27 dhjetor 2021

 

Njësitë e Rezistencës dhe mbështetësit e MEK-ut nënvizuan se diktatura fetare do të përmbyset

 

Me rastin e përvjetorit të katërt të kryengritjes së dhjetorit 2017 në më shumë se 140 qytete të Iranit, Njësitë e Rezistencës dhe mbështetësit e Mujahedin-e Khalq (MEK/PMOI) përkujtuan kryengritjen dhe mesazhin e saj në qytete të ndryshme të Iranit.

Kryengritja e vitit 2017, e cila filloi me demonstrata të mëdha nga populli i Mashhadit, u përhap me shpejtësi në më pak se 24 orë në të gjithë Iranin. Me sloganet “Vdekje Khamenei-t”, “Vdekje Rouhani-t” dhe “Reformist, fondamentalist, loja tani ka mbaruar”, njerëzit shfaqën vendosmërinë e tyre për ta përmbysur regjimin klerikal mesjetar në tërësinë e tij.

Veprimtaritë e Njësive të Rezistencës dhe mbështetësve të MEK përfshinë vendosjen e banderolave, pankartave dhe shkrimin e grafitive në pjesë të ndryshme të Teheranit dhe qyteteve të tjera, duke përfshirë Mashhad, Isfahan, Shiraz, Qazvin Hamadan, Zanjan dhe Yasuj.

Disa nga sloganet e tyre ishin: “Massoud Rajavi (Udhëheqësi i Rezistencës Iraniane): Velayat-e faqih është në fazën e fundit të përmbysjes”, “Massoud Rajavi: Kushtet objektive për përmbysjen e regjimit dhe vendosjen e ndryshimeve demokratike në Iran janë shumë pranë”, “Maryam Rajavi (Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI)): Ngrihuni për të përmbysur regjimin e Velayat-e Faqih”, “Maryam Rajavi: Populli iranian nuk dëshiron të jetë nën zgjedhën e sundimit të mullahëve”, “Poshtë Khamenei, rroftë Rajavi”, “Jo regjimit klerikal, po një republike të zgjedhur në mënyrë demokratike”, “Poshtë regjimi klerikal dhe Khamenei, rroftë MEK”, ” Rroftë Maryam Rajavi, “Vdekje parimit të velayat-e faqih, rroftë liria.”

Mësuesit dhe arsimtarët në pension u ngritën në 20 qytete në të gjithë Iranin

Retired teachers and educators rose in 20 citiesMësuesit dhe pedagogët në pension protestojnë në Rasht Në një protestë mbarëkombëtare, mësuesit dhe edukatorët në pension mbajtën protesta në të paktën 20 qytete në të gjithë Iranin të martën, 28 dhjetor 2021.

Pensionistët zhvilluan protesta në Teheran, Qazvin, Shiraz, Shahrekord, Zanjan, Qorveh, Lordegan, Hamedan, Qom, Mazandaran, Isfahan, Kermanshah, Rasht, Lahijan, Bandar Abbas, Ahvaz, Ilam, Sanandaj, Ardabil etj.

Mësuesit dhe edukatorët në pension në Teheran u mblodhën jashtë parlamentit të mullahëve. Ata kërkuan vëmendje për kushtet e tyre të jetesës dhe u kërkuan zyrtarëve të regjimit që të përshpejtojnë miratimin e projektligjit për të bërë rregullime të përhershme në pensionet e tyre.

Në disa krahina, mësuesit dhe edukatorët në pension u mblodhën jashtë Fondit të Pensionit. (Agjencia shtetërore e lajmeve ILNA – 28 dhjetor 2021) Mësuesit dhe pedagogët në pension kërkojnë zbatimin e planit të renditjes, zbatimin e plotë të ligjit për shërbimet e menaxhimit kombëtar dhe rritjen e pensioneve të tyre në përputhje me inflacionin dhe shpenzimet e larta të jetesës. (Agjencia shtetërore e lajmeve ILNA – 28 dhjetor 2021)

Mësuesit dhe pedagogët në pension protestojnë në Lahijan

Gratë morën pjesë gjerësisht dhe në mënyrë aktive në protestat e mësuesve dhe edukatorëve në pension. Duke iu drejtuar deputetëve të regjimit dhe kryetarit të parlamentit, një grua në pension i tha të mbledhurit jashtë parlamentit të regjimit në Teheran, “Ka ardhur koha për t’ju shkatërruar”. Pensionistët protestues brohoritën: “Dëgjuam shumë premtime boshe, por nuk pamë drejtësi”, “Pensionistët ngrihen për të eliminuar diskriminimin”, “çmimet e larta dhe inflacioni janë fatkeqësi për njerëzit”, “Lironi mësuesit e burgosur!” Pensionistët kishin mbajtur protesta edhe në disa qytete përfshirë Ahvazin më 26 dhjetor 2021.

 

Të drejtat e mjera të njeriut në Iranin e 2021

 

Iran’s Dismal Human rights in 2021Të drejtat e njeriut dhe dinjiteti njerëzor janë të drejta të panegociueshme të dhëna nga Zoti për të gjitha qeniet njerëzore. Në fakt, të drejtat e njeriut, në të gjitha format e tyre janë njësi matëse e sistemit gjyqësor të një vendi dhe degëve të tjera të qeverisjes.

Raporti i Iranit për të drejtat e njeriut ka fituar një tjetër shenjë dështimi në vitin 2021. Rekordi i tmerrshëm i të drejtave të njeriut në regjimin iranian është përkeqësuar në vitin 2021, me një numër në rritje të shkeljeve, veçanërisht në muajt që kur Ebrahim Raisi, ose “Kasapi i Teheranit”, u vendos si presidenti i ri i vendit.

 

 

Iran: Mësuesit në pension protestojnë në 18 provinca

 

Protestat në Iran

Mësuesit pensionistë protestojnë në 18 provincaDemonstruesit brohorisnin: “Mësuesit e burgosur duhet të lirohen”, “Mësues, punëtor, të bashkohemi”, “Mësuesit vdesin, por nuk pranojnë poshtërimin”

Mëngjesin e sotëm, të martë, 28 dhjetor 2021, grupe të mëdha mësuesish pensionistë në 18 provinca në të gjithë vendin u mblodhën në protestë kundër kushteve të padurueshme të jetesës, politikave shtypëse të regjimit klerikal dhe projektligjit mashtrues të “gradimit” të miratuar nga parlamenti i regjimit.

. Duke vepruar sipas një thirrjeje të mëparshme, mësuesit në pension u mblodhën jashtë parlamentit në Teheran dhe qytete të tjera përballë fondit të pensioneve, duke përfshirë Sanandaj, Mashhad, Ardabil, Qazvin, Shahrekord, Shiraz, Lordegan, Hamedan, Qorveh, Qom, Andimeshk, Rasht, Sari, Kermanshah, Lahijan, Bandar Abbas, Ahvaz, Yazd, Gorgan dhe Zanjan.

Demonstruesit brohorisnin: “Pensionistë, ngrihuni për t’i dhënë fund diskriminimit”, “Dëgjuam shumë premtime, nuk pamë drejtësi”, “Turp për Kalibaf (kryetarin e Kuvendit), largohu nga parlamenti”, “Mësuesit janë vigjilentë dhe urrejnë diskriminim”, “Mësuesit kërkojnë të drejtat tuaja”, “Mësuesit e burgosur duhet të lirohen”, “Mësues, punëtorë, të bashkohemi” dhe “Mësuesit vdesin, por nuk pranojnë poshtërimin”.

Duke dërguar agjentët e tij përpara parlamentit dhe duke brohoritur slogane diversioniste në mbështetje të regjimit, mullahët u përpoqën të dëshpëruar të errësonin protestën e pensionistit.

Mësuesit në pension u përgjigjën duke brohoritur: “Qeveria tradhton (mësuesit) dhe parlamenti e mbështet atë”.

Irani: Pranimet padashur të një zyrtari të MOIS

Të martën, më 28 dhjetor 2021, Organizata e Muxhahedinëve të Popullit të Iranit (PMOI/MEK) publikoi një artikull në lidhje me një raport të fundit nga Agjencia shtetërore e Lajmeve Mehr në lidhje me rrëfimet befasuese të një zyrtari anonim të Ministrisë së Inteligjencës dhe Sigurisë ( MOIS).

 

Në atë histori, zyrtari flet gjatë për të ndjerin Ayatollah Hossein-Ali Montazeri dhe MEK. Në vitin 1985, Montazeri u caktua zyrtarisht si pasardhësi i themeluesit të regjimit Ruhollah Khomeini, por Khomeini ia hoqi titullin dhe e përjashtoi publikisht për shkak të kundërshtimit të tij në lidhje me masakrën e 1988 të anëtarëve të MEK-ut.

 

Montazeri vdiq në vitin 2009, pas dy dekadash arrest shtëpie. Në intervistën e tij të gjatë me Mehr, zyrtari i MOIS-it pranon se si Khomeini dhe rrethi i tij i ngushtë “u bënë të kujdesshëm ndaj zhvillimeve në zyrën e Montazerit (Bejt), duke e detyruar Khomeinin të shkarkonte Montazerin nga të gjithë titujt e tij zyrtarë, veçanërisht pasi ky i fundit protestoi kundër masakrës së 1988-ës. 30,000 të burgosur politikë, shumica dërrmuese e të cilëve i përkisnin MEK-ut”.

 

Sipas këtij zyrtari të inteligjencës, në vitin 1983, Khomeini kishte paralajmëruar autoritetet e regjimit se “kriminelët” (d.m.th., kundërshtarët) “kërkojnë t’ju shfrytëzojnë personalisht dhe do të duan të depërtojnë në zyrat tuaja … për të shkaktuar devijime brenda sistemit (regjimit).

 

“Qëndrimi i Montazerit gradualisht u zhvendos në mbështetjen e MEK-ut. Fillimisht ai kritikoi metodat dhe mënyrën sesi shteti sillej me MEK-un dhe vit pas viti intensiteti i mbështetjes për MEK-un u rrit derisa arritëm në vitin 1988 kur ai haptazi mbajti një qëndrim kundër imamit (Khomeinit) dhe shtetit duke mbështetur MEK”, tha zyrtari i MOIS, duke pranuar pa dashje bazën e gjerë sociale të MEK.

 

Sipas këtij zyrtari të MOIS-it, në fillim të vitit 1983, Khomeini kishte urdhëruar vartësit e tij që “t’i çrrënjosnin ata (MEK) përpara se të vdes”. Ky fakt zbuloi se si popullariteti në rritje i MEK-ut e tmerroi Khomeinin, duke rritur armiqësinë e tij ndaj MEK-ut.

Në një pjesë tjetër të intervistës së tij, zyrtari i lartë i MOIS-it i referohet fushatës demonizuese prej dekadash të regjimit kundër MEK-ut. Ai thotë se Montazeri ishte kritik ndaj brutalitetit të Prokurorisë ndaj aktivistëve të MEK-ut, veçanërisht ndaj kryeprokurorit të Teheranit, Assadollah Lajevardi. Montazeri, tha zyrtari, i kishte thënë Lajevardit: “Shkoni dhe vrisni njerëz në rrugë… Vritini dhe më pas fajësoni MEK-un për t’i diskredituar në sytë e publikut dhe për të justifikuar ekzekutimet e tyre”.

Ky zbulim befasues nënvizoi narrativën e përsëritur shpesh nga ekspertët perëndimorë, të cilët fajësuan MEK-un për përdorimin e dhunës kundër regjimit. Fakti, siç bën me dije zyrtari i MPB-së, është krejtësisht i kundërt.

Kjo intervistë thekson edhe një herë se që nga dita e parë, MEK qëndroi si alternativa e vetme e qëndrueshme ndaj teokracisë sunduese të Iranit duke vënë lirinë dhe demokracinë në qendër të politikës iraniane. Ndërkohë, regjimi iranian ka bërë çdo milje më tepër dhe është kapur pas çdo gjëje për të njollosur imazhin e MEK-ut dhe për të zvogëluar ndikimin e tij në shoqërinë e gjallë të Iranit, veçanërisht tek të rinjtë.

Por popullariteti në rritje i MEK-ut, tashmë i dukshëm në format e rrjetit të tij të gjerë të “Njësive të Rezistencës”, është një dëshmi e dështimit të regjimit.

Massoumeh Asgari, mësuese në pension, është zhvendosur papritur në një burg të Karaj-it

Retired teacher Massoumeh Asgari abruptly relocated to a prison in KarajMassoumeh Asgari

Sipas raporteve të reja nga Irani, autoritetet e burgut Evin në Teheran e transferuan papritmas mësuesen në pension Massoumeh Asgari në burgun Kachouii të Karaj-it, të mërkurën, 22 dhjetor 2021.

Autoritetet e burgut e thirrën atë për t’u takuar me një zyrtar të gjykatës, por në vend të kësaj, ata e futën në një makinë dhe e dërguan në burgun Kachouii të Karaj-it.

Ata nuk e lejuan as të merrte sendet e saj personale, madje as medikamentet.

Massoumeh Asgari vuan rëndë nga sëmundje të ndryshme. Ajo ka diabet, komplikacione të mëlçisë dhe veshkave, si dhe sëmundje psikologjike e nervore.

Një burim pranë familjes së saj tha se ajo merr 20 tableta të ndryshme çdo ditë, por nuk ka patur akses në ilaçet e saj për dy ditë. Ajo nuk patur mundësinë të bëjë asnjë telefonatë për tre ditë.

Znj. Asgari po mbahet pranë të burgosurave të dënuara për krime ordinere, në kundërshtim me parimin e ndarjes së krimeve.

Amin Vaziri, mbikëqyrësi i të burgosurve politikë në Evin, ka dhënë urdhër për zhvendosjen e saj pavarësisht sëmundjeve, për ta ndëshkuar.

 

Një Këndvështrim i Ri mbi Protestat e 2009-ës në Iran

Kryengritja e popullit iranian në vitin 2009 ndryshoi imazhin politik të vendit dhe ishte një pikë kthese në historinë e protestave popullore.

Pse? Sepse ishte protesta e parë e madhe mbarëkombëtare pas revolucionit të vitit 1979. Në përvjetorin e kësaj ngjarjeje, ia vlen t’i hedhim një sy kësaj kryengritjeje nga një këndvështrim i ri, në përputhje me situatën aktuale social-politike në vend.

Pas kësaj ngjarje, shumë persona brenda dhe jashtë vendit u përpoqën t’ia bashkangjisnin protestat të ashtuquajturës lëvizje të gjelbër, gjë që është thelbësisht e gabuar. Ata që këmbëngulin për këtë janë kryesisht njerëz që duan të gjejnë një mënyrë për të krijuar reformë brenda këtij regjimi.

Ata nuk e marrin parasysh faktin se reformat në këtë regjim nuk janë të zbatueshme, gjë që u testua nga MEK për afro 3 vjet pas revolucionit. Pastaj populli, kryesisht studentët, e provuan edhe një herë këtë në 1999-ën pas marrjes së pushtetit nga Mohamad Khatami.

Në të gjitha situatat, regjimi iu përgjigj brutalisht kërkesave paqësore të popullit. Por pas protestave mbarëkombëtare të 2018-ës me slloganin ‘Reformistë, Principlistë, loja mbaroi’ dhe pas zgjedhjeve të fundit, në të cilat lideri suprem i regjimit Ali Khamenei i dëboi reformistët nga qeveria, kjo na tregoi se të ashtuquajturit reformistë nuk kanë asnjë lidhje me protestat e popullit dhe janë thjesht një grusht kriminelësh të koordinuar me regjimin kundër popullit, për ta devijuar popullin nga rruga drejt një zgjidhjeje reale.

Asnjë nga grupet e pavlera reformiste të regjimit, që nga të gjelbrit e deri te ata vjollcë, nuk e ka marrë në konsideratë ndryshimin e regjimit. Gjithashtu, ata janë kujdesur që të mos e kritikonin liderin suprem të regjimit, gjë që konsiderohet si vija e kuqe për regjimin. Ata janë në bashkëpunim me regjimin, e vlerësojnë ekzistencën e tij dhe janë në armiqësi me MEK-un dhe me këdo tjetër që kërkon ndryshim real dhe përmbysje të regjimit.