Pozicioni i Qeverisë Iraniane Dyzet Vjet pas ‘Eksportit të Revolucionit’

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Qeveria e Iranit, një sistem me botëkuptim retrospektiv dhe devijant, që nga fillimi i saj nuk ka qenë një strukturë bashkëpunuese me botën aktuale. Krahas krimeve të tij brenda vendit, regjimi filloi të pushtonte vende të tjera në Lindjen e Mesme dhe kombe arabe të Afrikës së Veriut, me anë të ndërhyrjeve direkte ose indirekte me ndihmën e grupeve fondamentaliste proksi.

Lideri suprem i atëhershëm, themeluesi i regjimit, Ruhollah Khomeini, e pati justifikuar këtë veprim duke e quajtur “eksporti i revolucionit”. Pasuesi i tij Ali Khamenei e justifikoi këtë veprim me emrat, “prania rajonale”, “pamje ndërkufitare ndaj rajonit” dhe “thellësia strategjike e Republikës Islamike”.

“Sa i përket pranisë sonë në rajon, disa vazhdimisht pyesin pse Irani duhet të jetë i pranishëm në rajon, sistemi i Republikës Islamike është i detyruar të veprojë në mënyrë të tillë që miqtë dhe mbështetësit e tij në rajon të forcohen. Kjo është detyra jonë. Prania jonë nënkupton forcimin e miqve tanë dhe forcimin e mbështetësve tanë. Pra, kjo prani rajonale është e përcaktuar, duhet të ekzistojë dhe do të ekzistojë.” (Khamenei, 8 janar 2021)

“Myslimanët janë thellësia strategjike e sistemit islamik, dhe kombet myslimane në Azi, Afrikë dhe në rajonin tonë e mbështesin sistemin islamik.” (Khamenei, 25 maj 1999)

Për ekzistencën e këtij regjimi, ndërhyrja në shtete të tjera është ‘detyrimi më i rëndësishëm’. Prandaj, nëse ky regjim e ndalon ndërhyrjen në shtete të tjera, ai do ta humbasë kontrollin brenda vendit dhe do të rrëzohet. Kjo është lidhja e pandashme mes represionit dhe terrorizmit.

“Mos e humbisni këtë gjeografi të gjerë rezistence. Mos e humbisni këtë pamje ndërkufitare. Të mos jemi të kënaqur vetëm me rajonin tonë. Kjo pamje e gjerë ndërkufitare, kjo shtrirje e thellësisë strategjike, ndonjëherë është edhe më e rëndësishme se detyrat më të rëndësishme të vendit dhe duhet marrë seriozisht, por shumë nuk e kuptojnë këtë, shumë nuk e respektojnë këtë.

“Tani disa po i kushtojnë vëmendje, por po flasin në favor të armikut [për shembull ata thonë], “As Gaza, as Libani”.

“Por shumë nuk i kushtojnë vëmendje. Ky është realiteti. Mos lejoni që kjo pamje e kësaj zone të gjerë gjeografike, e cila është pjesë e detyrave dhe përgjegjësive të IRGC-së, të dobësohet brenda IRGC-së.” (Khamenei në një takim me komandantët e IRGC, 2 tetor 2019)

Kjo është arsyeja pse shumë prej zyrtarëve të regjimit po sulmojnë sloganin e popullit, “As Gaza, as Libani – Unë sakrifikoj jetën time për Iranin.” Sepse ky slogan i thjeshtë po sulmon një nga shtyllat e ekzistencës së regjimit. Dhe Khamenei po e barazon këtë slogan me “dobësimin e IRGC-së”.

Protestat e fundit të popullit e kanë dobësuar këtë mjet strategjik të regjimit, kështu që një nga të përditshmet shtetërore, në një artikull me titull “Çfarë thellësie ndikimi strategjik?” e sulmoi atë duke numëruar disa nga humbjet e këtij aksioni, duke shkruar:

“Pazhvillimi, gjendja e sistemit ekonomik, struktura jopopullore e qeverisë, pakënaqësia e masave me pushtetarët dhe sundimi i një sistemi të dhunshëm e represiv”, janë rezultat i një politike të tillë.

Dhe regjimi më në fund po detyrohet ta pranojë se kjo politikë ka dështuar dhe po e dëmton regjimin.

“Një studim i saktë dhe i qartë i realiteteve të botës dhe rajonit tonë do të na çojë në rezultate të tjera dhe kjo shpresë [dominimi mbi vendet myslimane dhe krijimi i një perandorie] do të zhduket.

“Prania jonë në disa vende nuk ka themele të forta dhe është krejtësisht e paqëndrueshme. Shumë rryma dhe klerikë shiitë na kundërshtojnë. Le të themi që shtrirja e ndikimit të Shteteve të Bashkuara dhe vendeve arabe të rajonit në Irak nuk është më e vogël se ajo e Iranit, dhe ne jemi dëshmitarë të ndikimit të tyre në situatën politike të këtij vendi.

“Kemi shpenzuar shumë para në Siri, por pozicioni ynë në të ardhmen e këtij vendi është ende i paqartë dhe thuhet se edhe Turqia, e cila është kundër Assadi-t, tani po i shfrytëzon interesat e këtij vendi më shumë ekonomikisht dhe politikisht sesa Irani.

“Në Jemen, për sa kohë që të ketë luftë dhe ne t’i mbështesim Houthi-t, ata do të jenë me ne. Nuk duhet të jemi shumë të kënaqur me situatën në Afganistan, sepse zhdukja e kërcënimit dhe zëvendësimi i tij me një kërcënim tjetër nuk ka lënë vend për lumturi.”

 

Iran: Vdekjet nga Koronavirusi Shkojnë në Mbi 490,800

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Anëtar i Komitetit Shkencor të Task Forcës Kombëtare për Luftimin e Koronavirusit (NCCT): Çdo i infektuar me COVID-19 konsiderohet të ketë variantin Omicron. (E përditshmja Hamshahri, 21 dhjetor 2021)

  • Anëtar i Komitetit Shkencor të NCCT: Tani është koha për parandalim; Pasi harta e statusit të vendit për koronavirusin të ketë marrë ngjyrë të kuqe, asgjë nuk mund të bëhet. (Agjencia e lajmeve ISNA, 21 dhjetor 2021)
  • Universiteti Mjekësor i Isfahanit: Që nga fillimi i pandemisë së COVID-19, përveç Kashanit dhe Aran-va-Bidgolit, 17,217 pacientë me COVID-19 kanë vdekur në Provincën Isfahan. (Agjencia e lajmeve Mehr, 21 dhjetor 2021)
  • Universiteti Mjekësor i Shirazit: Shfaqja e variantit të ri të Koronavirusit, Omicron, ka shënuar fillimin e valës së re. (Agjencia e Lajmeve të Radios dhe Televizionit Shtetëror, 21 dhjetor 2021)
  • Në Fars, në 24 orët e fundit, numri i të shtruarve me COVID-19 është rritur me një numër treshifror, duke shkuar në 124.

Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI/MEK) njoftoi të martën, më 21 dhjetor 2021, se numri i vdekjeve nga COVID-19 në 547 qytete ka shkuar mbi 490,800.

Sipas njoftimit të sotëm të Universitetit Mjekësor të Isfahanit, “Që nga fillimi i pandemisë së COVID-19, 17,217 pacientë me COVID-19 kanë vdekur në qendrat mjekësore nën kujdesin e Universitetit të Shkencave Mjekësore të Isfahanit, përveçse në Kashan dhe Aran-va-Bidgol”. Nëse e marrim të mirëqenë këtë raport për të gjithë vendin, numri i viktimave është rreth 315,000, dy herë e gjysmë më shumë se shifra zyrtare e shpallur nga Ministria e Shëndetësisë e regjimit. Kjo ndodh ndërkohë që shumë nga viktimat e COVID-19 nuk janë regjistruar në spitalet nën kujdesin e Universitetit Mjekësor të Provincës, dhe kushtet shëndetësore në shumë provinca janë shumë më të këqija se në Isfahan.

Një grua tjetër ekzekutohet në burgun Dastgerd të Isfahanit, në Iranin qendror

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Another woman executed in Dastgerd Prison of IsfahanTë paktën shtatë gra janë varur në Iran në më pak se një muaj

Autoritetet e regjimit iranian ekzekutuan një tjetër grua në burgun Dastgerd të Isfahanit mëngjesin e të dielës, më 19 dhjetor 2021.

Viktima ishte Fatemeh Aslani. Ajo kishte vuajtur dënimin në burg për nëntë vjet, supozimisht për vrasjen e të shoqit.

Zonja Aslani kshte deklaruar para gjykatës se ishte e pafajshme.

Gruaja e 129-të e ekzekutuar që në 2013-ën

Mediat shtetërore në Iran ende nuk e kanë shpallur këtë ekzekutim në kohën e publikimit të këtij raporti. Kjo është gruaja e 129-të e ekzekutuar nga regjimi klerikal që nga vera e vitit 2013.

Regjimi iranian ka ekzekutuar të paktën 7 gra në më pak se një muaj. Tridhjetë burra janë ekzekutuar gjithashtu brenda këtij harku kohor.

Autoritetet e burgjeve iraniane ekzekutuan një grua tjetër në burgun e Amolit, në Iranin verior, më 14 dhjetor 2021. Massoumeh Zare’i, 40 vjeç, kishte një vajzë 21-vjeçare. Ajo kishte vrarë bashkëshortin e saj në vetëmbrojtje kundër dhunës në familje.

Ekzekutuesi numër një i grave në botë

Irani mban rekordin e ekzekutimeve në botë, me numrin më të madh të qytetarëve të ekzekutuar per capita. Ai është gjithashtu shteti numër një në botë për ekzekutimin e grave. Në Iran çdo vit ekzekutohen mesatarisht 15 gra. Ekzekutimet janë jashtëzakonisht të padrejta.

Numri i vërrtetë i ekzekutimeve, veçanërisht numri i grave të ekzekutuara, është shumë më i lartë. Regjimi klerikal i kryen shumicën e ekzekutimeve në fshehtësi dhe jashtë syve të publikut. Asnjë dëshmitar nuk është i pranishëm në momentin e ekzekutimit, përveç atyre që e kryejnë atë.

Regjimi iranian e përdor pa u kursyer dënimin me vdekje si formë ndëshkimi. Në mënyrë diskriminuese, ky dënim zbatohet ndaj pakicave fetare dhe etnike, disidentëve politikë dhe grave.

Shumë e grave të ekzekutuara nga regjimi i mullahëve janë vetë viktima të dhunës në familje dhe kanë vepruar në vetëmbrojtje.

Sipas Amnesty International, më shumë se dy të tretat e vendeve të botës e kanë hequr ose pezulluar dënimin me vdekje. Megjithatë, në Iran, makina e vrasjes po e rrit shpejtësinë nën drejtimin e Ebrahim Raisi-t, lakeut famëkeq të masakrës së 1988-ës, dhe Gholam Hossein Mohseni Eje’i, një tjetër gjykatësi famëkeq të përfshirë në këtë gjenocid.

 

Qeveria Iraniane Mbron Ekzekutimin e Minorenëve

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Një nga çudirat e regjimit iranian është krijimi i një institucioni brenda gjyqësorit, i quajtur “Shtabi i të Drejtave të Njeriut”.

Nuk duhet menduar se ky institucion është krijuar për të lehtësuar vendimet brutale të regjimit apo për të kontrolluar sjelljet çnjerëzore të gjyqësorit të regjimit dhe zyrtarëve të burgjeve.

Ky institucion nuk është krijuar për të bërë vizita ndërhyrëse në burgjet famëkeqe të regjimit dhe për të luftuar për të drejtat e të burgosurve, veçanërisht të atyre që janë torturuar, dhe në fund të zbulojë dhe dënojë veprimet çnjerëzore të autoriteteve.

Tani pas miratimit të rezolutës së 68-të të OKB-së që dënon shkeljet e të drejtave të njeriut nga qeveria iraniane, Kazem Gharibabadi, sekretar i Shtabit të të Drejtave të Njeriut të regjimit, ka folur në mbrojtje të ligjeve çnjerëzore të regjimit, duke thënë:

“Rezoluta kritikon vëllimin e ekzekutimeve në Iran. Duhet theksuar se çështja e ndalimit të dënimit me vdekje është një fenomen perëndimor. Nëse dënimi me vdekje shfuqizohet në ligjin perëndimor, a duhet të ndodhë kjo në të gjitha vendet e tjera dhe të bëhet standard universal?

“Të paktën 55 shtete ende e ruajnë dënimin me vdekje në ligjet e tyre. Fakti që vendet perëndimore duan t’i universalizojnë standardet e tyre është në kundërshtim me të drejtat e njeriut dhe me respektimin e parimit të diversitetit kulturor dhe ligjeve kombëtare”. (E përditshmja shtetërore Entekhab, 18 dhjetor 2021)

Më pas ai mbroi ekzekutimin e minorenëve, duke thënë: “Shumica e njerëzve nën moshën 18 vjeç që dënohen me vdekje, në parim dënohen me shpagim. Duhet bërë dallimi ndërmjet ekzekutimit dhe shpagimit; Sepse ekzekutimi është e drejtë e qeverisë, por shpagimi është e drejtë e familjes së viktimës”. (E përditshmja shtetërore Entekhab, 18 dhjetor 2021)

Më pas ai zbuloi natyrën jashtëzakonisht çnjerëzore të regjimit duke thënë: “Një çështje tjetër e ngritur në këtë rezolutë është dënimi me vdekje për personat nën 18 vjeç. Duhet të theksohet se nuk ka asnjë detyrim ndërkombëtar që siguron që personat nën moshën 18 vjeç të mos marrin dënimin me vdekje”. (E përditshmja shtetërore Entekhab, 18 dhjetor 2021)

Kjo është tragjedia e trishtë me të cilën përballet çdo ditë populli iranian. Dhe kjo është diçka që i jep popullit të drejtën për t’iu kundërvënë regjimit dhe për të luftuar për lirinë e tij.

Mediat Shtetërore të Iranit: Varfëri, Pabarazi, dhe një Shoqëri e Trazuar

Nga
Mansoureh Galestan
-

Një vështrim në mediat shtetërore të Iranit në ditët e fundit tregon thellësinë e problemeve të jetesës së popullit dhe frikën e regjimit nga reagimi i tij.

Më 19 dhjetor, regjimi iranian më në fund e pranoi se varianti Omicron i Covid-19 ka hyrë në Iran. Ardhja e këtij varianti sigurisht që do ta rëndojë bilancin e vdekjeve nga Covid-19, i cili po i afrohet me shpejtësi gjysmës së milionti, sipas opozitës iraniane.

Ndërkohë, Eghtesad-e Pouya e drejtuar nga shteti, më 19 dhjetor, pohoi rritjen skandaloze të çmimeve të kujdesit shëndetësor, veçanërisht të ilaçeve.

Iran coronavirus update: Over 490,100 deaths, omicron in Iran confirmed

“Rritja e inflacionit si dhe rritja e jashtëzakonshme  e çmimeve të kujdesit shëndetësor dhe produkteve të lidhura me të e kanë ngritur kufirin e varfërisë në Iran,” shkroi Eghtesad-e Pouya. “Situata ka arritur në atë pikë…sa  që ekspertët paralajmërojnë për sëmundje akute dhe kronike fizike dhe psikologjike në shoqëri për shkak të rritjes së përditshme të çmimeve të ilaçeve dhe kujdesit shëndetësor”.

“Rënia e fuqisë blerëse të popullit tani ka çuar në kequshqyerje, dhe, për pasojë, sëmundje të ndryshme fizike, mendore dhe psikologjike që lidhen me mungesën e lëndëve ushqyese, vitaminave dhe mineraleve po mbizotërojnë shoqërinë. Ne mund ta shohim këtë në rritjen e varfërisë dhenumrit të vdekjeve,” shton Eghtesad-e Pouya.

Medicine shortage crisis in Iran endangers people’s lives

Ndërsa iranianët mezi ia dalin mbanë, zyrtarët e regjimit marrin paga astronomike.

“Sipas raporteve të publikuara, zyrtarët marrin pagë mujore prej 284 milionë dhe 184 milionë toman, ndërsa punonjësit marrin vetëm 3 milionë toman”, shkruante më 19 dhjetor gazeta shtetërore Jomhuri-e Eslami.

Jomhuri-e Eslami pranon se “Ne e dimë se deri në 10% e shoqërisë marrin paga super-astronomike, dhe 90% janë nën kufirin e varfërisë. Tashmë, ekonomistët e konsiderojnë kufirin e varfërisë në vendin tonë 10 milionë toman.”

Rritja e varfërisë së iranianëve mes nepotizmit sistematik në Iran nën regjimin e mullahëve u theksua gjithashtu  më 11 dhjetor nga e përditshmja shtetërore Arman.

“Raportet dhe statistikat tregojnë kushtet e vështira të jetesës së njerëzve. Por situata është edhe më e keqe për familjet e varfra iraniane. Varfëria tani i godet njerëzit deri në kockë dhe kjo është një çështje serioze. Në qoftë se qeveria nuk merr masat e nevojshme, njerëzit do të dërrmohen nën kostot e larta të jetesës”, shkruan e përditshmja Arman.

 

Iranian people cannot afford food under the rule of mullahs

 

Protestat e mëdha të Iranit në vitin 2018, të cilat shpërthyen për shkak të problemeve ekonomike tre vite pas marrëveshjes bërthamore, konfirmuan se kriza ekonomike e Iranit nuk buron nga sanksionet.

E përditshmja Jahan-e Sanat pranon se “inflacioni dhe rritja e jashtëzakonshme e çmimeve i kanë shtypur njerëzit aq sa ata nuk janë në gjendje të tolerojnë më shumë presion. Pra, pse një familje që mezi fiton bukën e gojës do të kujdesej për bisedimet e Vienës?”

Populli iranian e konsideron regjimin si burimin e vërtetë të problemeve të tij. Ai është dëshmitar se si zyrtarët e regjimit dhe të afërmit e tyre marrin rroga astronomike dhe bëjnë jetë luksoze ndërkohë që populli jetojn në varfëri absolute. Si rezultat  janë shtuar protestat në të gjithë Iranin, duke premtuar një tjetër kryengritje mbarëkombëtare.

Perspektiva e një kryengritjeje tjetër i ka tmerruar zyrtarët e regjimit dhe i ka shtyrë mediat shtetërore të paralajmërojnë zyrtarët.

Iran: Numri i të vdekurve nga koronavirusi ka kaluar 489,800

Nga
Shkrimtar i stafit
-

• Universiteti Mjekësor i Azerbajxhanit Perëndimor: Aktualisht, 471 pacientë me COVID-19 janë shtruar në spital, 126 janë në ICU dhe 27 përdorin ventilatorë. (Mehr, 18 dhjetor 2021)

• Statusi COVID-19 i Kashanit është ende i verdhë, duke treguar se COVID-19 po përhapet ende në rajonin e Kashanit. (Agjencia e lajmeve Tasnim, 18 dhjetor 2021)•

Drejtori i Rrjetit Shëndetësor Khorasan Razavi: Situata e koronavirusit në Provincë është jashtëzakonisht e brishtë dhe 800 deri në 1000 pacientë me COVID-19 vizitojnë qendrat shëndetësore çdo ditë. (Tasnim, 18 dhjetor 2021)•

Në Fars janë të shtruar 672 pacientë me COVID-19, nga të cilët 95 janë në ICU. (Mehr, 18 dhjetor 2021) Organizata e Muxhahedinëve të Popullit të Iranit (PMOI/MEK) njoftoi të shtunën, më 18 dhjetor 2021, se numri i vdekjeve nga koronavirusi në 547 qytete ka tejkaluar 489,800.

 

OKB-ja miraton Rezolutën e 68-të të Iranit për të Drejtat e Njeriut pasi abuzimet përshpejtohen nën udhëheqjen e Raisi

Nga
Mahmoud Hakamian
-

Asambleja e Përgjithshme e Kombeve të Bashkuara miratoi një rezolutë të re të premten që dënon abuzimin e vazhdueshëm të të drejtave të njeriut në Iran. Është rezoluta e 68-të e këtij lloji dhe vjen në një kohë kur shumë nga çështjet përkatëse po përshkallëzohen si rezultat i pasigurisë në rritje të regjimit klerikal dhe përpjekjeve të tij për të kompensuar duke konsoliduar pushtetin dhe duke mbyllur radhët.

Në qershor, Ebrahim Raisi u konfirmua si presidenti i ri i regjimit nga lideri suprem Ali Khamenei. Raisi kishte shërbyer më parë për më shumë se dy vjet si shef i gjyqësorit, bazuar gjithashtu në emërimin e Khameneit. Gjatë asaj kohe, ai mbikëqyri aspektet kryesore të një goditjeje ndaj mospajtimit të shkaktuar nga protestat mbarëkombëtare në nëntor 2019. Angazhimi i tij për atë goditje nuk ishte befasi për shkak të historisë së tij dhe ngjitja e tij në presidencë kishte premtuar një rritje të abuzimeve të të drejtave të njeriut në të gjithë rajonin.

Kush është Ebrahim Raisi, një kandidat në zgjedhjet presidenciale të Iranit dhe një xhelat në masakrën e vitit 1988 Ky fakt është konfirmuar nga tendencat alarmante që shfaqen në statistikat në lidhje me ekzekutimet e të burgosurve dhe shqetësime të tjera kryesore të theksuara nga rezoluta e fundit e OKB-së.

Edhe pse ajo rezolutë i referohet pak rolit të Raisit në përshpejtimin e abuzimit të dënimit me vdekje, Rezistenca Iraniane ka gjurmuar statistikat që tregojnë se si është përkeqësuar situata e të drejtave të njeriut që kur Raisi mori detyrën. Një ditë përpara miratimit të rezolutës së OKB-së, Rezistenca Iraniane raportoi se të paktën 31 të burgosur ishin ekzekutuar që nga fillimi i muajit kalendarik iranian më 22 nëntor. Për më tepër, të paktën gjashtë të burgosur u ekzekutuan pak përpara publikimit të raportit, më Vetëm 15 dhjetor.

Raportet e mëparshme nga Iran Human Rights Monitor treguan se numri mesatar i ekzekutimeve mujore ishte rritur ndjeshëm pas emërimit të Raisit në presidencë. Në pesë muajt para këtij zhvillimi, mesatarja ishte afërsisht 26.6, dhe në pesë muajt në vijim u vlerësua në 35.6. Shifrat e disponueshme të ekzekutimeve janë vetëm vlerësime dhe se numri i vërtetë i ekzekutimeve ka të ngjarë të jetë më i lartë.

Kjo do të thotë se gjyqësori i regjimit ka një histori të gjatë të ekzekutimit të dënimeve me vdekje pa i pranuar ato zyrtarisht. Prandaj, vlerësimet vjetore varen nga puna e rrjeteve të shumta të aktivistëve dhe banorëve të burgjeve iraniane, të cilët natyrisht janë të kufizuar në aftësinë e tyre për të zhvilluar një pamje gjithëpërfshirëse të sjelljes së regjimit ndaj të burgosurve.

Për fat të mirë për ta, mjetet në dispozicion të rrjeteve aktiviste janë zgjeruar vitet e fundit dhe kjo ka ndihmuar për të sjellë vëmendje më të madhe ndërkombëtare për çështje të caktuara. Kjo prirje ishte e dukshme nga rezoluta e OKB-së, e cila i referohej “akteve të tmerrshme të kryera nga rojet e burgut në burgun Evin” – akte që u bënë të dukshme nga publikimi i pamjeve të vëzhgimit nga burgu, të cilat ishin marrë nga hakerat.

Iran: I burgosuri politik Haidar Ghorbani u var fshehurazi në Sanandaj

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Thirrje për dënimin e ekzekutimeve dhe marrjen e masave urgjente për të shpëtuar të burgosurit e dënuar me vdekje

  • Vazhdimi dhe zgjerimi i marrëdhënieve politike dhe ekonomike me regjimin klerikal duhet të bazohet në ndalimin e ekzekutimeve dhe torturave.
  • Dosja e të drejtave të njeriut të regjimit duhet t’i referohet Këshillit të Sigurimit të OKB-së për katër dekada të krimeve kundër njerëzimit dhe gjenocidit dhe liderët e tij, veçanërisht Khamenei, Ebrahim Raisi dhe Gholam-Hossein Mohseni-Eje’i, duhet të sillen para drejtësisë.

 

Pavarësisht thirrjeve të shumta të brendshme dhe ndërkombëtare, regjimi klerik ekzekutoi në Sanandaj, Haidar Ghorbanin, një i burgosur politik kurd, sot, e diel, 19 dhjetor 2021, pa njoftim paraprak të avokatit dhe familjes së tij.

 

Sipas agjencisë zyrtare të lajmeve, IRNA, sot, gjyqësori i regjimit në provincën e Kurdistanit njoftoi në një deklaratë se ekzekutimi i Haidar Ghorbanit ishte kryer me akuzën e Moharebeh (luftë kundër Zotit), bashkëpunim në vrasjen e tre shtetasve kurdë. dhe anëtarësimin e tij në Partinë Demokratike të Kurdistanit.

 

Regjimi klerik madje refuzoi t’ia dorëzonte trupin e Haiderit familjes së tij dhe vetëm i informoi ata për vendin e varrimit të tij. Një grup i madh njerëzish në Sanandaj u mblodhën para shtëpisë së Haidar Ghorbanit për të shprehur zemërimin e tyre kundër ekzekutimit brutal të tij.

 

Në muajt e fundit, ekspertë, autoritetet dhe organizatat ndërkombëtare të të drejtave të njeriut kanë kërkuar vazhdimisht që dënimi me vdekje të Ghorbanit të anulohej, duke theksuar se dënimi i tij me vdekje ishte bazuar në rrëfimet e marra nën tortura.

 

Leila Hosseinzadeh i telefonon shtëpisë pas 11 ditësh e mbajtur pa mundësi komunikimi

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Leila Hosseinzadeh in Ward 209 of EvinPas 11 ditësh e mbajtur pa mundësi komunikimi, Leila Hosseinzadeh i telefonoi shtëpisë të shtunën, më 18 dhjetor 2021, nga Pavijoni 209 i Ministrisë së Inteligjencës në Burgun Evin.

Duke mos patur asnjë lajm për të, babai i moshuar i Leila-së, 85 vjeç, më herët atë ditë kishte pyetur për të hetuesin e Gjykatës Revolucionare të Shirazit. Hetuesi, Seyyed Mohammad Khosravani, i tha atij se Leila ishte dërguar në burgun Evin të Teheranit javën e kaluar.

Leila Hosseinzadeh u arrestua më 7 dhjetor 2021, teksa vizitonte Shirazin, qendrën e provincës Fars në Iranin jugor.

Forcat e sigurisë arrestuan Leila Hosseinzadeh dhe nëntë shokë të saj nën kërcënimin e armëve dhe konfiskuan celularët dhe kartat e tyre të identitetit.

Miqtë e saj u lanë të lirë pas disa orësh, por Leila-në e mbajtën në paraburgim.

 

Marrëveshja më e Fundit e Iranit me IAEA-në Është me Shumë Mundësi një Tjetër Shembull i ‘Përpjekjes për të Fituar Kohë’

Nga
Mohammad Sadat Khansari
-

U raportua të enjten se kreu i Agjencisë Ndërkombëtare të Energjisë Atomike, Rafael Grossi, ka lidhur edhe një herë marrëveshje me regjimin iranian për të vonuar kolapsin e plotë të programit monitorues i cili ka qenë jetik për ta mbajtur në jetë paktin bërthamor të vitit 2015 me Iranin.

Që nga shkurti, misioni i IAEA-së në Iran është penguar në masë të madhe nga kufizimet e vendosura nga autoritetet iraniane si pjesë e një përpjekjeje për t’i bërë presion Shteteve të Bashkuara në mënyrë që ato t’i ofrojnë Iranit lehtësim nga sanksionet e rivendosura pas tërheqjes në 2018-ën të SHBA nga Plani Gjithëpërfshirës i Veprimit. Por negociatat e Grossi-t me autoritetet iraniane kanë parandaluar dëbimin e plotë të inspektorëve të IAEA-së nga vendi. Megjithëse nuk u larguan nga vendi, ata hasën pengesa të mëdha në kryerjen e inspektimeve direkte, madje edhe në aksesimin e filmimeve të kamerave të survejimit dhe të dhënave të tjera.

Teherani premtoi se do t’i ruante ato të dhëna dhe do t’ia dorëzonte IAEA-së pas rivendosjes së JCPOA-së. Por në shtator, kjo marrëveshje u përball me një problem pasi pajisjet në fjalë e kaluan afatin e mirëmbajtjes rutinë, pa të cilën hard-disqet nuk do të kishin më vend për regjistrime të reja. Dy javë pas këtij afati, u raportua se Grossi kishte lidhur një marrëveshje tjetër që u lejonte inspektorëve të kryenin mirëmbajtjen e nevojshme dhe të zëvendësonin hard-disqet, megjithëse origjinalet do të mbeteshin ende në posedim të Iranit.

Ndonëse kjo dukej se do ta zgjidhte çështjen, në fakt mbeti një boshllëk dy javor në regjistrin e përhershëm të IAEA-së lidhur me veprimtaritë iraniane, duke e lënë ndërkohë agjencinë të privuar për një kohë të pacaktuar nga qasja në atë regjistër. Për më tepër, shpejt u zbulua se Teherani po e shkelte vetë marrëveshjen e tij në një nga komplekset më të rëndësishme duke refuzuar t’u jepte inspektorëve akses në objektin e prodhimit të centrifugave të njohur si TESA Karaj.

Në qershor, ai objekt pësoi dëme në një ngjarje që Irani e përshkroi si akt sabotimi. Ky pretendim nuk u konfirmua kurrë dhe është e mundur që dëmi të ketë qenë në fakt rezultat i veprimtarive të paligjshme për  përmirësimin e centrifugave të afta për ta pasuruar uraniumin në nivele gjithnjë e më pranë kritereve për prodhimin e një arme. Ky shpjegim alternativ mbështetet nga fakti se Irani kishte instaluar më parë “kaskada” centrifugash disa gjenerata më të avancuara sesa pajisjet IR-1 të lejuara sipas kushteve të JCPOA.

Cilido qoftë shkaku themelor, ajo që ndodhi në TESA Karaj supozimisht dëmtoi njërën nga katër kamerat atje. Në vend që ta riparonin ose ta zëvendësonin atë, autoritetet iraniane i hoqën edhe tre kamerat e tjera, duke e nxitur kështu IAEA-në të shprehte përsëri shqetësim në lidhje me mungesën e transparencës dhe refuzimin e regjimit për të bashkëpunuar. Teherani më pas ofroi një shpjegim të vonuar në lidhje me dyshimet se një apo më shumë kamera ishin hakuar, por nuk dha asnjë provë për ta mbështetur këtë pohim, të cilin Grossi e hodhi poshtë duke e quajtur “absurd” në një intervistë me Associated Press këtë javë.

1...236237238...730Faqja 237 nga 730