Buxheti i Iranit për 2022-2023: Zero Punësim dhe Prodhim, Rritje e Plaçkitjeve

Nga
Mansoureh Galestan
-

Një nga problemet kryesore ekonomike të Iranit është papunësia e lartë dhe nivelet e ulëta të prodhimit. Por buxheti i Iranit për 2022-2023 i ka neglizhuar këta faktorë.

Shifrat e punësimit, inflacioni dhe prodhimi janë tre treguesit kryesorë të gjendjes ekonomike të një vendi.

Burimet e buxhetit të regjimit iranian për 2022-2023 përfshijnë eksportin e naftës (1.2 BPD), shitjen e letrave me vlerë dhe obligacioneve të qeverisë, rritjen e taksave, një ulje relative të pagave (sipas rritjes së normës së inflacionit) dhe të ardhura të kufizuara nga eksportet e lëndëve petrokimike dhe të çelikut.

Shitja e naftës, veçanërisht 1.2 BPD, është e pamundur për shkak të sanksioneve ndërkombëtare dhe infrastrukturës së dëmtuar të sektorit të naftës të Iranit. Madje edhe shitja e naftës me 60 dollarë për fuçi nuk do t’i mbulonte tërësisht shpenzimet e regjimit. Vlen të theksohet se tregu i naftës ka patur një rënie të ndjeshme, dhe është luhatur për shkak të pandemisë Covid-19.

Burimet kryesore të buxhetit të regjimit nuk përmenden fare në projektligjin e buxhetit, siç janë printimi i kartëmonedhave, të ardhurat nga tregu i kapitalit, nxjerrja e kriptomonedhave dhe të ardhurat nga shërbimet.

Projektligji i buxhetit tregon qartë se regjimi nuk ka absolutisht dëshirë për ta rritur prodhimin dhe nuk do t’i rrisë normat e prodhimit bujqësor e blegtoral apo industrial.

Vlen të theksohet se likuiditeti i vendit do të rritet me printimin e kartëmonedhave. Norma e inflacionit do të rritet ndjeshëm pasi regjimi refuzon të rrisë prodhimin dhe punësimin.

Kjo situatë ka bërë që ky regjim të renditet në fund të tabelës së sipërmarrësve në statistikat globale të sipërmarrjes.

Raporti i vitit 2020 i konsorciumit Global Entrepreneurship Watch (GEM) vlerëson situatën në Iran, së bashku me 44 vende të tjera si Gjermania, Australia, Hollanda, Egjipti, Kuvajti, Kili, Kanadaja, Italia, Omani, Norvegjia, India, Angola, dhe Greqia.

Sipas vlerësimeve të konsorciumit, Irani renditet i 41-ti nga 45 vende për sa i përket “frikës nga dështimi në sipërmarrje”. Kjo shpjegon pse investimet në prodhim në Iran po shkojnë vazhdimisht drejt zeros.

Me pak fjalë, regjimi iranian ka gërmuar edhe më thellë në xhepat e popullit duke rritur taksat, duke printuar kartëmonedha, duke rritur inflacionin dhe çmimet e mallrave bazë e ushqimeve thelbësore.

Dy gra dhe një fëmijë të vrarë nga granatimet e fshatrave të Baluçëve

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Two women and a child killed in the shelling of Baluch villagesTë paktën dy gra dhe një fëmijë u vranë nga bombardimet e dy fshatrave të Baluçëve në Iranin juglindor. Dhjetëra u plagosën.

Dhjetra automjete ushtarake sulmuan rajonin Shuro pranë Zahedanit, kryeqyteti i provincës Sistan dhe Baluchestan. Lajmi bën me dije se nga sulmi janë vrarë dy gra dhe një fëmijë.

Një konfrontim i rëndë shpërtheu në orët e para të së shtunës, 1 janar 2022, në fshatin Saeedabad të qarkut Kurin. Forcat ushtarake nisën një sulm, u përleshën me banorët Baluç dhe kërkuan përforcime. Ata përdorën armë të lehta dhe të rënda në këtë sulm. Konfrontimi u zgjerua më pas në fshatin Shuro, ku forcat ushtarake granatuan shtëpitë e njerëzve duke përdorur artileri.

Rënia e Sporteve Kombëtare të Iranit

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Sporti kombëtar i Iranit, i cili solli shumë nderime për vendin, në të kaluarën dhe madje edhe në epokën e momenteve më të errëta të Iranit, tani po përjeton zbehjen e tij.

Qeveria e Iranit një simbol i një sistemi mesjetar në shekullin e 21-të, e ka bërë detyrimin e saj shkatërrimin e kulturës dhe vlerave kombëtare të vendit.

Mullahët po e varrosin vendin nën pluhurin e një feje të paraqitur në mënyrë mashtruese, e cila është në kundërshtim me mendimet e njerëzve që vazhdimisht këmbëngulin për ndarjen e fesë nga pushteti.

Populli i Iranit i shikon gjithmonë heronjtë e sportit që konsiderohen si simbole të sportit kombëtar me nderimet e vendit.

Këto nderime për të gjithë iranianët që u përkasin rrymave, shtresave dhe grupeve etnike të ndryshme. Por në këtë regjim, me ideologjinë e tij të degjeneruar dhe të prapambetur, me karakteristikën antipopullore, ai synon të heqë sportin kombëtar nga identiteti i vendit dhe të imponojë mendimet e tij reaksionare mbi komunitetin sportiv iranian, në kundërshtim me dëshirat dhe besimet e popullit.

Por e kundërta e kësaj, ikonat sportive të Iranit nuk i pranuan presionet e regjimit dhe ideologjinë e prapambetur. Prandaj, populli iranian i ka mbështetur gjithmonë dhe i ka kujtuar si simbole kombëtare.

Sporti kombëtar i Iranit po vuan nga çdo dëmtim dhe shtrirja e tij po zvogëlohet çdo ditë e më shumë për shkak të presioneve të regjimit dhe po zbret edhe nga shumë vende të Azisë, e cila dikur konsiderohej si një nga vendet më përparimtare në të gjithë. fusha sportive.

Shumë sportistë, me shpirtin e tyre liberal, nuk i pranuan mendimet reaksionare dhe i rezistuan shtypjes, prandaj sportistët më të vlefshëm iranianë u torturuan dhe u ekzekutuan nga regjimi. Dhe atletet gra vuajtën më së shumti nga presionet e regjimit për shkak të kulturës mizogjene të regjimit.

Pionieri i këtyre heronjve ishte kapiteni i kombëtares iraniane, Habib Khabiri, i cili u ekzekutua nga regjimi në vitin 1984.

Forouzan Abdi, një anëtare e ekipit kombëtar iranian të volejbollit për femra, u var për mbështetjen e Organizatës Muxhahedin Khalq gjatë masakrës së vitit 1988.

Houshang Montazer Al-Zohour, një anëtar i ekipit kombëtar iranian të mundjes në Lojërat Olimpike të Montrealit-1976, u ekzekutua nga regjimi në vitin 1981.

Ala Koushali ishte një lojtare e ekipit kombëtar të futbollit Daraei, Persepolis dhe iranian, të cilët u ekzekutuan në një pyll nga regjimi në vitin 1981.

Mahshid Razaghi, një anëtar i ekipit kombëtar Omid Iran dhe i Klubit Homa, u vra nga regjimi në vitin 1988.

Javad Nasiri, një anëtar i ekipit kombëtar iranian të skermës, u ekzekutua në vitin 1988.

Aktivistët shpresojnë për sfida ndaj mosndëshkimit të regjimit të Iranit, pas një viti abuzimesh në rritje

Nga
Mansoureh Galestan
-

Në mënyrë simbolike, 2021 ishte një tjetër vit shkatërrues për të drejtat e njeriut në Iran. Muaji gusht sollipërurimin zyrtar të Ebrahim Raisit si president i vendit, pas emërimit të tij dy muaj më parë përmes një procesi zgjedhor të kontrolluar fort dhe të rremë, në të cilin shumica dërrmuese e votuesve të mundshëm të Iranit refuzuan të merrnin pjesë.

Ai bojkot zgjedhor u shoqërua nga një sërë protestash publike që tërhoqën vëmendjen në historinë personale të Raisit për shkeljet e të drejtave të njeriut. Këto u përballën çuditërisht nga shtypje me forcë, i cili pasoi gjithashtu një sërë protestash të tjera që u mbajtën gjatë gjithë vitit me fokus në çështje të ndryshme specifike shqetësuese.

Kur Raisi u konfirmua si president në qershor, Amnesty International lëshoi ​​një deklaratë duke e quajtur atë një “kujtues të zymtë se pandëshkueshmëria mbretëron në Iran” dhe duke sugjeruar se Raisi duhej t’i nënshtrohej hetimit për “krimet kundër njerëzimit të vrasjes, zhdukjes me forcë, dhe tortura”, në vend që të ngjitej në presidencë. Këto akuza erdhën kryesisht nga pjesëmarrja e Raisit në dy krime kundër njerëzimit, një në 1988 dhe tjetri shumë më i fundit, në 2019.

Në radhë të parë, presidenti aktual shërbeu si një nga katër zyrtarët në “komisionin e vdekjes” të Teheranit gjatë verës së vitit 1988, kur rreth 30,000 të burgosur politikë u ekzekutuan sistematikisht në përputhje me një fetva nga lideri suprem i atëhershëm Ruhollah Khomeini, i cili konsiderohej kundërshtim i organizuar ndaj sistemit teokratik një shembull i «armiqësisë kundër Perëndisë». Detajet e përfshirjes së tij u ekspozuan para një auditori ndërkombëtar gjatë vitit 2021 si autor i asaj masakre, ish-zyrtari i burgut iranian Hamid Noury, u përball me gjyq në Suedi dhe më vonë në Shqipëri – Detyrim mbi bazën e “juridiksionit universal” të së drejtës ndërkombëtare për shkelje të rënda..

Video: Nënat e viktimave të protestave të Iranit i bëjnë jehonë thirrjeve për përgjegjësi

Nga
Shamsi Saadati
-

Aban MothersNënat e viktimave të nëntorit 2019 morën pjesë duke nderuar Amir Hossain Zarezadeh, i cili u vra gjatë protestave të nëntorit 2019.

 

“Nuk kam nevojë për lejen e askujt për të mbajtur një ceremoni për djalin tim”, këto janë fjalët e fuqishme të një nëne, fëmija i së cilës u vra nga regjimi iranian gjatë kryengritjes së nëntorit 2019.

Të mërkurën, nënat e viktimave të nëntorit 2019 morën pjesë duke nderuar Amir Hossain Zarezadeh, i cili u vra gjatë protestave të nëntorit 2019. Ceremonia e tij përkujtimore u mbajt në shtëpinë e tij të fëmijërisë, të organizuar nga nëna e tij.

Familja e Amir Hossain kishte njoftuar më parë se ata do të mbanin ceremoninë e tij përkujtimore në varrin e tij pranë Emamzadeh Ebrahim në Karaj. Por forcat e sigurisë së regjimit penguan familjen e zisë që të zhvillonte ceremoninë e tyre në Karaj. Prandaj, nëna e Amir Hossain përkujtoi djalin e tij duke mbajtur një ceremoni në shtëpinë e saj.

Nëna e guximshme e Amir Hossain vendosi gjithashtu një pankartë pranë shtëpisë së saj, duke nderuar të gjithë dëshmorët e protestës së nëntorit 2019. Autoritetet u përpoqën ta frikësonin, por një video e publikuar në rrjetet sociale tregon se ajo me guxim bën thirrje për drejtësi për djalin e saj të vrarë dhe dëshmorët e tjerë.

Gathering of Mothers of the November 2019 Martyrs

 

Mesazhi i Maryam Rajavi për Vitin e Ri 2022

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Maryam Rajavi: Fundi i regjimit vrasës në Iran është fillimi i një bote të çliruar nga burgu i fondamentalizmit dhe terrorizmit

Miq të dashur, bashkatdhetarë, dhe mbështetës të Rezistencës Iraniane në mbarë botën!
Në vigjilje të Vitit të Ri, në emër të Rezistencës së popullit iranian, ju uroj me zemër të gjithëve shumë bekime me ardhjen e vitit 2022.
Kombit tonë të madh i uroj triumfin e lirisë, demokracisë, paqes, dhe drejtësisë. Lutem që Irani, Lindja e Mesme, dhe e gjithë bota të çlirohen nga efektet e pandemisë globale, si dhe nga terrorizmi, luftënxitja, dhe represioni fondamentalist i regjimit iranian.
Me Vitin e Ri vjen një shpresë dhe vendosmëri e re për të ndryshuar atë që duket e pamundur dhe për t’i kapërcyer pengesat e mposhtur dëshpërimin.
Çlirimi i Lindjes së Mesme dhe botës nga rreziqet e programit bërthamor të regjimit iranian, injorancës së plotë dhe politikave të tij regresive, krimeve, dhe dhunës së grupeve proksi të tij, do të realizohet duke mbështetur të drejtën e popullit iranian për t’u ngritur dhe rezistuar, dhe jo përmes politikave paqësuese.
E fillojmë Vitin e Ri me një mesazh drejtuar gjithë popujve të botës që t’i bashkohen përpjekjes së popullit iranian për t’i dhënë fund fashizmit fetar në Iran dhe mjerimit që ai sjell për të gjithë.
Fundi i regjimit vrasës në Iran është fillimi i një bote të çliruar nga burgu i fondamentalizmit, terrorizmit, dhe luftërave.
Zoti ju bekoftë të gjithëve.

 

Iran: Në Mungesë të Një Strehe, Njerëzit Flenë në Autobusë

Nga
Mansoureh Galestan
-

“Ata duhet të ndërrojnë autobusin çdo 45 minuta. Kështu i kalojnë netët e tyre, duke fjetur në autobusë ndërsa durojnë temperaturat nën zero,” raportonte media shtetërore e Iranit më 29 dhjetor, duke pohuar tragjedinë e njerëzve që flinin në autobusë.

Rritja e varfërisë së qytetarëve i ka lënë iranianët pa zgjidhje tjetër veçse të marrin masa ekstreme për të mbijetuar. Këtu përfshihen banorët e varreve dhe grumbulluesit e plehrave, njerëzit që marrin me qira çatitë, banorët e lagjeve të varfëra, gratë që jetojnë në gropa dhe kanale dhe tani, edhe njerëzit që flenë në autobusët e transportit publik (BRT).

“Fjetja në BRT është zgjedhja e tyre e vetme dhe një vend në autobus është kështjella e tyre e lirë në kryeqytet. Por kjo shtëpi e lirë u kushton atyre nga 3.5 deri në 7.5 milion rial (20-30 USD) në muaj. Ata janë të punësuar, por pagat e tyre minimale i pengojnë të marrin një dhomë me qira”, shkruante shtetërorja Tejarat News më 29 dhjetor.

“Raportet tregojnë se 60 deri në 70% e të ardhurave të familjeve urbane shpenzohen për banim. Banesat e shtrenjta i detyrojnë shumë njerëz të zhvendsen në periferi të qytetit, ku disa nuk mund të përballojnë as një vend në lagjet e varfëra,” shton Tejarat News.

 

 

 

Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI) Zhvillon Seancën e Tij Bienale

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI) mbajti seancën e tij të radhës, që mbahet çdo dy vjet, në Paris më 27 dhe 28 dhjetor 2021. Znj. Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e NCRI, kryesoi seancën.

Për shkak të pandemisë së Koronavirusit, anulimeve të fluturimeve dhe kufizimeve të tjera mbrojtëse të vendosura për të parandaluar përhapjen e shpejtë të variantit Omicron, anëtarët e NCRI në shtete të ndryshme dhe në Ashraf 3 të Shqipërisë morën pjesë virtualisht në këtë seancë.

Në ditën e parë të takimit ishin të pranishëm si vëzhgues një numër mbështetësish dhe aleatësh të NCRI-së, disa prej të cilëve folën gjatë takimit.

Në fjalën e saj të hapjes së seancës së NCRI-së, zonja Rajavi tha se lideri suprem i regjimit Ali Khamenei vendosi Ebrahim Raisi-n, ekzekutuesin e masakrës së 1988-ës, si president (në 2021-in) dhe më pas intensifikoi represionin, arrestimet, ekzekutimet dhe presionin mbi të burgosurit politikë.

Megjithatë, pavarësisht sfidave ekstreme dhe ndikimeve të rënda të fatkeqësisë së Koronavirus tek populli iranian gjatë vitit të kaluar, çdo katër muaj në Iran ka shpërthyer një kryengritje e madhe, duke sinjalizuar një rrymë të fuqishme që nxit një forcë të madhe dhe të organizuar rebele. kështu, arrestimet e shumta dhe të pashpallura, rrëfimet e detyruara të marra nën tortura dhe fushatat demonizuese kundër Mujahedin-e Khalq (MEK/PMOI) dhe NCRI – si e vetmja alternativë demokratike dhe e pavarur – kanë rezultuar të paefektshme dhe të kota.

Përsa i përket Lëvizjes për Drejtësi (për viktimat e masakrës së 1988-ës), zonja Rajavi tha: Sipas librit me titull “Krimi kundër njerëzimit”, masakra e të burgosurve politikë ka ndodhur në të paktën 110 qytete të Iranit dhe emrat e 35 anëtarëve të Komiteteve të Vdekjes, të cilët ishin përgjegjës për masakrën në krahina të ndryshme, janë zbuluar dhe publikuar. Lëvizja për Drejtësi do të vazhdojë aktivitetin e saj derisa të zbardhet e vërteta për të gjitha masakrat në të gjithë Iranin dhe të gjithë zyrtarët dhe autorët e këtij gjenocidi dhe krimi të madh të ekspozohen dhe të dalin para drejtësisë në gjykatat e popullit iranian në vendin tonë.

Gjatë gjyqit të Hamid Noury-t, një prej lakejve të masakrës së 1988-ës, që filloi në gusht 2021 në një Gjykatë Suedeze, të gjithë e dëgjuan sesi i akuzuari deklaroi qartë se nëse nuk i referohej MEK-ut duke përdorur epitetet poshtërues “hipokritë” ose “sekt”, ai do të arrestohej dhe dënohej nga regjimi me të mbërritur në vend.

Kjo e bëri të qartë se edhe shqiptimi i emrit zyrtar të MEK-ut është vija e kuqe më e pakapërcyeshme e regjimit. kështu, përdorimi i etiketave si “sekt” dhe “hipokritë” nga kushdo për t’iu referuar MEK-ut do të ishte një tregues i unitetit dhe afërsisë të atij personi me regjimin. Gjatë proceseve gjyqësore suedeze, regjimi dhe agjentët e tij bënë të pamundurën për të shtrembëruar imazhin e MEK-ut, shtoi zonja Rajavi.

Sundimi i Mullahëve merr jetën e grave çdo ditë

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Një nga karakteristikat kryesore të regjimit iranian është dhuna ndaj grave. Sundimi i Iranit i kontrolluar nga mullahët fundamentalistë ka krijuar një ferr në Iran për gratë, të cilat po përballen me çdo lloj presioni. Ligjet e tyre të prapambetura kanë krijuar një nga atmosferat më të këqija të mizogjinisë në botë.

Bërja e hixhabit të detyrueshëm për gratë i ka lejuar regjimit të zbatojë çdo lloj represioni ndaj grave. Nuk u lanë të drejta, prandaj sipas ligjeve të regjimit gratë janë qytetare të dorës së dytë, duke mos pasur as gjysmën e të drejtave të një burri.

Që në fillim regjimi e filloi regjimin me parullën “ose mbulohu, ose goditje në kokë” për të poshtëruar dhe terrorizuar gratë dhe për të ndjekur popullatën e përgjithshme. Kjo çoi në zbatimin brutal të një kodi të veshjes. Bërja e grave të pambrojtura, fatkeqësisht, pati shumë pasoja sociale, që po lexojmë çdo ditë nga mediat e vendit.

Pak ditë më parë, në një rast të ri, dy vajza u qëlluan për vdekje nga familjarët e tyre në një fshat të provincës Sistan dhe Baluchestan.

Një video e postuar në rrjetet sociale tregoi se vendasit gjetën trupat e dy vajzave pranë një rruge. Mediat shtetërore të regjimit konfirmuan lajmin dhe thanë se arsyeja e këtij veprimi ishte për shkak të zhgënjimit të familjeve të tyre për ikjen e tyre nga shtëpia për disa ditë. E përditshmja Hamshahri Online raportoi se vajzat ishin 17 dhe 18 vjeç.

Nuk ka asnjë numër të saktë për numrin e vrasjeve për nder në Iran. Por sipas agjencisë shtetërore të lajmeve ISNA, midis 375 dhe 450 vrasje për nder ndodhin çdo vit në Iran dhe vrasjet për nder përbëjnë rreth 20 për qind të të gjitha vrasjeve dhe 50 për qind të vrasjeve familjare në Iran.

Arsyeja kryesore për një krizë të tillë sociale është për shkak të ligjeve çnjerëzore të regjimit. Sipas ligjit të regjimit të Iranit, jetët njerëzore nuk kanë fare vlerë dhe jeta e tyre vlerësohet në bazë materiale. Prandaj, vlera e një gruaje është gjysma e vlerës së një burri. Shenjat e pavlefshmërisë së jetës njerëzore shihen mirë në ligjet penale dhe ndëshkimin islam.

Sipas ligjit civil iranian, gratë nuk janë qenie të pavarura por janë në pronësi të baballarëve, gjyshërve, vëllezërve, xhaxhallarëve, pra në pronësi të burrave të familjes, dhe ky është një terren shumë i fortë për vrasje dhe dhunë ndaj grave në përgjithësi. Me fjalë të tjera, ka leje ligjore indirekte për të gjitha format e dhunës dhe formën më të mprehtë të saj, vrasjen, në ligj.

Por kjo nuk është e gjitha. Një arsye tjetër për këtë janë sulmet e përditshme të elementeve të regjimit kundër grave. Më 28 dhjetor 2021, mëngjes, kur disa gra shkojnë në parkun e rrugës Darakhti në qytetin Maryam (Faza e parë e Andisheh) në Shahriar për stërvitje në mëngjes, ato ndeshen me një ngjarje të çuditshme.

Pas shkurreve fshihej një burrë i maskuar, një element i regjimit dhe kur gratë filluan stërvitjen, ky burrë u hodh me acid grave dhe u largua. Për shkak të kësaj vepre penale, njëra nga gratë është dërguar në spital për shkak të plagëve të shkaktuara nga acidi.

 

Senatori Harry Reid, një mik i popullit iranian, ndërron jetë

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Senatori demokrat i SHBA-së, Harry Reid, ndërroi jetë të martën, më 28 dhjetor 2021.

Ai ishte një ligjvënës i dalluar dhe, në shumë raste, mbështeti popullin iranian dhe Rezistencën e tij.

CNN raportoi se senatori Reid u ngrit “nga fillimet e përulura në Searchlight, Nevada, për t’u bërë politikani më i fuqishëm në historinë e Nevada, duke mbyllur karrierën e tij politike si udhëheqësi demokrat në Senat, duke përfshirë tetë vjet në mazhorancë”.

Mesazhet e ngushëllimit u derdhën pas vdekjes së Senatorit Reid të martën.

Presidenti i SHBA Joe Biden lëshoi ​​një deklaratë pas vdekjes së senatorit Reid, duke e quajtur atë një nga “udhëheqësit më të mëdhenj të shumicës së Senatit të të gjitha kohërave në historinë tonë”.

“Ai ishte udhëheqësi im, mentori im, një nga miqtë e mi më të dashur. Ai është larguar, por ai do të ecë në krah të shumë prej nesh në Senat çdo ditë”, tha udhëheqësi i shumicës në Senat, Chuck Schumer në një deklaratë të martën në mbrëmje.

1...235236237...733Faqja 236 nga 733