Irani: Gratë, viktima të spastrimit politik të mullahëve

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Lajmet rreth vendimit të regjimit iranian për të shkarkuar dy shtetas iranianë nga profesionet e tyre janë bërë një nga temat dhe diskutimet kryesore midis përdoruesve të internetit të Iranit në javët e fundit.

Çuditërisht të dyja janë gra, duke theksuar praktikat e vazhdueshme mizogjene të regjimit. Kjo pason veprimet e mëparshme çnjerëzore kundër një grupi grash jashtë stadiumit të Mashhad-it, të cilat u bënë kryetituj javën e kaluar.

Maryam Karim Beigi, studente e diplomuar në sociologji, u informua përmes një telefonate se ishte përjashtuar nga universiteti që ndiqte. Ajo nuk është informuar për arsyen e përjashtimit të saj, si në shumë raste të mëparshme.

Para këtij vendimi të fundit, ajo në disa raste është kërcënuar me përjashtim nga universiteti. Zonja Karim Beigi është motra e Mostafa Karim Beigi, një nga viktimat e protestave mbarëkombëtare të Iranit të vitit 2009. Ekziston një besim i fortë se ministria e inteligjencës e regjimit ishte pas dëbimit të saj.

Znj. Atena Daemi, aktiviste civile dhe ish e burgosur politike, e cila së fundmi u lirua nga burgu, shkroi në Twitter se zonja Karim Beigi ishte përjashtuar nga universiteti për shkak të një rasti të fundit ndaj saj nga Ministria e Inteligjencës.

Në fillim të marsit, agjentët e ministrisë së inteligjencës bastisën shtëpinë e zonjës Shahnaz Akmali, nënës së Karim Beigi, konfiskuan sendet e saj dhe vajzës së saj dhe paralajmëruan Maryam Karim Beigi se ajo duhet të paraqitet në gjykatën Evin deri më 29 mars. Përjashtimi nga universiteti tani mund të jetë një prelud për arrestimin dhe burgosjen e zonjës Karim Beigi.

Zonja Mahsa Kamali, e cila u thirr në Komitetin Disiplinor të Futsalit për shkak të kundërshtimit të saj ndaj pushtimit ushtarak rus të Ukrainës, ka njoftuar se emri i saj është hequr nga lista e kombëtares së futbollit për femra.

Mbi 500 Studiues Iraniano – Amerikanë Nxisin Presidentin e SHBA ta Mbajë IRGC-në në ‘Listën e Terrorit’ të Departamentit të Shtetit

Nga
Mahmoud Hakamian
-

OIAC online conference: “Iran: Global Threat, Domestic Repression, Prospects for Change”OIAC 2020, konferencë virtuale – SH.B.A. 21 Maj 2020

Më shumë se 500 studiues të shquar iraniano-amerikanë nënshkruan një letër të hapur drejtuar Presidentit të SHBA Joe Biden të martën, më 12 prill, ku i bëjnë thirrje administratës që të mbajë Korpusin e Gardës Revolucionare të regjimit iranian (IRGC) në listën e Organizatave të Huaja Terroriste (FTO) të Departamentit të Shtetit. Kjo nismë u drejtua nga Komiteti Ad Hoc i Profesionistëve iranianë për Politikat e Iranit. Shumica e nënshkruesve janë mbështetës të koalicionit të opozitës iraniane, Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI) dhe planit prej dhjetë pikash të Presidentes së zgjedhur të NCRI, Maryam Rajavi.

Letra thekson se IRGC është instrumenti i Teheranit për të ushqyer dhe zgjeruar terrorizmin jashtë vendit, si dhe për të vendosur masa të rënda shtypëse ndaj popullit iranian në të gjithë vendin.

Shkencëtarët, studiuesit, profesorët, mjekët, drejtuesit e industrive, profesionistët dhe sipërmarrësit e suksesshëm iraniano-amerikanë, theksojnë faktin se “heqja e IRGC nga lista e FTO do të shfaqë haptazi mospërfillje për shpresën dhe luftën legjitime të iranianëve për liri dhe dinjitet”.

GOP Senators urge Biden not to remove Iran’s IRGC from list of terrorist organizations

“Për më shumë se një shekull, populli i Iranit ka luftuar për lirimin nga tirania e Shahut (dhe paraardhësve të tij) dhe mullahëve që sundojnë aktualisht në Iran,” nënvizuan nënshkruesit. Letra i kërkon administratës Biden që të qëndrojë krah për krah me popullin iranian në luftën e tyre të vazhdueshme për të vendosur paqen, demokracinë dhe lirinë në një republikë jo-bërthamore në Iran.

“Ndërsa mirëpresim kundërshtimin e Presidentit Biden për heqjen e IRGC-së nga lista e FTO-ve, ne mbetemi vigjilentë dhe të shqetësuar për çdo lëshim ndaj regjimit terrorist të Teheranit. Nuk ka asnjë dallim midis IRGC-së dhe forcës Quds. Ato funksionojnë si një njësi e vetme për të financuar, promovuar dhe zbatuar axhendën e Khameneit. Përcaktimi aktual është i justifikuar dhe duhet të mbetet i paprekur”, tha në një intervistë për mediat profesori Kazem Kazerounian i Universitetit të Konektikatit, një nga organizatorët kryesorë të kësaj letre dhe koordinatori kryesor i Komitetit Ad Hoc të Profesionistëve iranianë për Politikat e Iranit.

“Ky regjim ka mbijetuar mbi dy shtylla,” tha për Fox Neës Digital profesori i Universitetit të Konektikatit dhe dekani i Shkollës së Inxhinierisë, Kazem Kazerounian. “Një është represioni në vend dhe terrorizmi jashtë vendit. IRGC ka qenë instrumenti kryesor në sigurimin e mbijetesës së tij dhe në ndjekjen e këtyre dy objektivave të liga… Kjo është arsyeja pse ata janë kaq të prirur për të hequr IRGC nga lista e FTO-ve.”

GOP Senators urge Biden not to remove Iran's IRGC from list of terrorist organizations

Top US General: IRGC Quds Force is a terrorist organization

Pavarësisht nga fakti se lista e FTO-ve e Departamentit të Shtetit fokusohet në aktivitete terroriste, komuniteti ndërkombëtar nuk duhet ta anashkalojë historinë e gjatë të represionit të IRGC-së kundër popullit iranian, veçanërisht vrasjen e mbi 1500 protestuesve gjatë kryengritjes mbarëkombëtare të nëntorit 2019.

Top US General: IRGC Quds Force is a terrorist organization

“Letra pasqyron pikëpamjet e shumë iraniano-amerikanëve që janë në kontakt me familjarët e tyre në Iran, shumë prej të cilëve janë viktima të represionit brutal të IRGC-së në vend,” tha znj. Sima Yazdani, eksperte e njohur e teknologjisë së informacionit.

“Po të shikosh protestat e vazhdueshme kundër regjimit brenda Iranit, ata duan që ky regjim të zhduket. Ky regjim është i dobët, i mungon legjitimiteti dhe opozita kryesore, MEK, po fiton terren brenda Iranit”, tha Kazerounian për Fox Neës Digital duke iu referuar opozitës Organizata e Muxhahedinëve të Popullit të Iranit (PMOI/MEK). “Ne duhet ta shikojmë çështjen e Teheranit në mënyrë më holistike për hir të paqes dhe stabilitetit botëror.”

How the Revolutionary Guards (IRGC) became the sticking point of Iran’s nuclear talks

Hoë the Revolutionary Guards (IRGC) became the sticking point of Iran’s nuclear talks

Vlen gjithashtu të theksohet se IRGC-ja mbikqyr dhe kontrollon programin e armëve bërthamore të regjimit iranian dhe zhvillimet e raketave, dhe ata kërkojnë të përfitojnë jashtëzakonisht shumë nga një marrëveshje e mundshme bërthamore në Vjenë si dhe duke u hequr nga lista e FTO-ve e Departamentit të Shtetit.

“Bisedimet në Vjenë legjitimojnë një regjim brutal dhe terrorist në Teheran. Asnjë lëshim nuk duhet t’i ofrohet mullahëve, IRGC-së apo presidentit të tyre vrasës, Ebrahim Raisit. Përkundrazi, Amerika duhet t’i kërkojë llogari me fakte regjimit të mullahëve për abuzimet e tij me të drejtat e njeriut në vend, për terrorizmin jashtë vendit dhe për mbështetjen shkatërrimtare ndaj proksive terroristë në rajon,” tha në një intervistë me Al Arabiya English Dr. Shahin Toutounchi, një inxhinier i shquar nga Lattice Semiconductor Corporation.

“Nuk është rastësi që regjimi iranian e ka vendosur kërkesën për heqjen e IRGC nga lista terroriste mbi çdo çështje tjetër. Një veprim i tillë i SHBA-së do të ndërsejë sërish këtë grup të tmerrshëm – mbi popullin iranian dhe mbi vendet e tjera në rajon”, shtoi ajo, duke theksuar se shumë prej atyre që nënshkruan letrën e së martës dhe familjet e tyre i kanë përjetuar personalisht mizoritë e kryera nga IRGC.

US lawmakers warn of dangers of reviving flawed nuclear deal with Iran

“Sigurisht që vlen të përmendet se IRGC nuk ka dhënë as shenjën më të vogël të ndonjë përpjekjeje në ndalimin e sjelljeve keqdashëse apo avancimin e institucioneve demokratike. Përkundrazi, IRGC po luan një rol më të madh në krijimin e njësive proksi të terrorit detar, përdorimin e UAV-ve për operacione terroriste dhe financimin e terrorizmit në mbarë globin,” thuhej në letër.

 

IRAN: Në dhomën e pritjes së vdekjes Të burgosurit e sëmurë lënë për të vdekur mes krizës së mosndëshkimit për mohimin fatal të kujdesit mjekësor

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Raporti i ri i Amnesty International mbi Iranin

14 Prill, 2022

Raporti i ri i Amnesty International mbi Iranin

Raporti i ri i Amnesty International mbi Iranin:

Zyrtarët e burgut iranian po kryejnë shkelje tronditëse të së drejtës për jetë duke mohuar me dashje të burgosurit e sëmurë për të jetuar shëndetin shëndetësor dhe duke refuzuar të hetojnë dhe të sigurojnë përgjegjësi për vdekjen e paligjshme në paraburgim, tha sot Amnesty International. Në një konferencë të re, në dhomën e pritjes së vdekjes: Vdekjet në paraburgim pas mohimit të qëllimshëm të kujdesit mjekësor në burgjet e Iranit, organizata dokumenton se si autoritetet e burgut në mënyrë rutinore shkaktojnë ose kontribuojnë në vdekje në paraburgim, duke përfshirë bllokimin ose vonimin e qasjes së të burgosurve në spitalin emergjent.

Në përputhje me modelet e ngulitura të mosndëshkimit sistematik në Iran, deri më sot, autoritetet kanë refuzuar të kryejnë ndonjë hetim të pavarur dhe transparent në vdekje në paraburgim që përfshin raportet e mohimit të kujdesit mjekësor dhe kanë dështuar të sigurojnë që ata të dyshuar për përgjegjësi penale ndiqen dhe dënohen .

“Mospërfillja e ftohjes së autoriteteve iraniane për jetën njerëzore ka kthyer në mënyrë efektive burgjet e Iranit në një dhomë pritjeje të vdekjes për të burgosurit e sëmurë, ku kushtet e trajtueshme tragjikisht bëhen fatale”, tha Diana Eltahawy, Zëvendës Drejtor Rajonal për Lindjen e Mesme dhe Afrikën e Veriut në Amnesty International .

“Vdekjet në paraburgim që rezultojnë nga mohimi i qëllimshëm i kujdesit shëndetësor përbën privimin arbitrar të jetës, që është një shkelje serioze e të drejtave të njeriut sipas ligjit ndërkombëtar. Vdekja e një të burgosuri në paraburgim përbën gjithashtu një ekzekutim jashtëgjyqësor, një krim sipas ligjit ndërkombëtar, nëse ata që janë përgjegjës ose kanë për qëllim të shkaktojnë vdekjen ose e dinin me një shkallë të mjaftueshme sigurie se vdekja do të ishte pasoja e duhur e veprimeve të tyre të paligjshme, por vazhduan “.

Brifingu, i cili detajon rrethanat që rrethojnë vdekjen në paraburgim të 92 burrave dhe katër grave në 30 burgje në 18 provinca në të gjithë Iranin që nga janari i vitit 2010, bazohet në dokumentacionin e Amnesty International për një përzgjedhje të rasteve ilustruese, gjetjet afatgjata për mohimin e qëllimshëm e qasjes në kujdesin shëndetësor adekuat në burgjet e Iranit dhe një rishikim gjithëpërfshirës të raportimit nga grupi i pavarur i të drejtave të njeriut.

96 rastet e rishikuara janë ilustruese, sesa shteruese, pasi numri i vërtetë i vdekjeve në paraburgim ka të ngjarë të jetë shumë më i lartë. Kjo është për shkak se shkeljet e të drejtave të njeriut në Iran shpesh nuk raportohen për shkak të frikës së bazuar të hakmarrjes.

Lista e rasteve përjashton vdekjet në paraburgim që përfshin raporte të besueshme të torturës fizike ose përdorimin e armëve të zjarrit, të cilat Amnesty International adresoi në një prodhim të veçantë në shtator 2021.

Të burgosurit e sëmurë u larguan

Amnesty International dokumentoi pasojat fatale që rezultojnë nga praktika e zakonshme e zyrtarëve të burgjeve të mohimit ose vonimit të transfertave spitalore për të burgosurit në mënyrë kritike.

Organizata gjithashtu dokumentoi se si zyrtarët e burgjeve shpesh mohojnë të burgosurit qasje në kujdesin shëndetësor adekuat, duke përfshirë testet diagnostike, kontrollet e rregullta dhe kujdesin pas operacionit, që çon në përkeqësimin e problemeve shëndetësore, shkakton dhimbje dhe vuajtje shtesë për të burgosurit e sëmurë, dhe në fund të fundit shkakton ose kontribuon në vdekjen e tyre të parakohshme.

Në Iran, klinikat e burgjeve nuk janë të pajisura me objektet e nevojshme për adresimin e problemeve komplekse shëndetësore. As nuk kanë personel nga një numër i përshtatshëm i mjekëve të kualifikuar të kualifikuar, e lëre specialistët mjekësorë, të cilët vetëm të kërkohet për të vizituar një ose disa orë gjatë javës “sipas nevojës”. Si rezultat, të burgosurit që përjetojnë emergjenca mjekësore dhe kanë nevojë për kujdes mjekësor të specializuar duhet të transferohen menjëherë në objektet e jashtme mjekësore.

Gomshadzehi i Abdolhhed vdiq në burgun kryesor në Zahedan në maj 2016. Mjekët e burgut kishin paralajmëruar se kishte nevojë për hospitalizim, por zyrtarët kishin refuzuar. Grupet e të drejtave të njeriut thanë se 19-vjeçari, i cili ishte një fëmijë në kohën e arrestimit, vdiq nga mpiksjen e gjakut të lënë pas dore në trurin e tij, i cili kishte rezultuar nga rrahjet e pësuara gjatë arrestimit dhe / ose marrjes në pyetje dy vjet më parë. Gjatë burgimit të tij, kërkesat e tij të shumëfishta për trajtim ishin mohuar.

Mospërfillja e trillimit të autoriteteve iraniane për jetën njerëzore ka kthyer në mënyrë efektive burgjet e Iranit në një dhomë pritjeje të vdekjes për të burgosurit e sëmurë, ku kushtet e trajtueshme tragjikisht bëhen fatale.

Diana Eltahawy, Amnesty International

 

Gjashtëdhjetë e katër nga 96 të burgosurit, rastet e të cilëve Amnesty International shqyrtoi, vdiqën në burg. Shumë vdiqën në qelizat e burgut të tyre, që do të thotë se nuk u janë dhënë mbikëqyrje mjekësore bazë në orët e fundit të tyre. Disa vdiqën gjatë mbajtjes së klinikave të burgut të pajisura keq dhe të stafit.

Të paktën 26 të burgosur vdiqën gjatë transferimit ose menjëherë pas pranimit në spital, pas vonesave të qëllimshme nga stafi mjekësor i burgjeve dhe / ose zyrtarët e burgjeve, të cilat u vërtetuan fatale.

Në të paktën gjashtë raste, të burgosurit e sëmurë në mënyrë kritike u zhvendosën në izolim, repartet e dënimit ose në seksionet e karantinës; Katër prej tyre vdiqën vetëm në burg ndërsa dy u autorizuan përfundimisht për transfertat spitalore, por kjo u provua shumë vonë.

Në shumë raste, të dy stafit mjekësor të klinikës së burgjeve dhe zyrtarëve të burgjeve akuzuan të burgosurit duke përjetuar emergjenca mjekësore të “falsifikimit” ose “ekzagjerimit” simptomat e tyre.

Për shembull, Nader Alezhi u akuzua për “falsifikim” sëmundjen e tij nga kreu i klinikës në burgun kryesor në Zahedan. Ai vdiq në nëntor 2017, në moshën 22 vjeçare. Sipas grupeve të të drejtave të njeriut, Nader u refuzua për kujdesin mjekësor të specializuar për sëmundjen e tij të zemrës dhe u dërgua nga stafi i klinikës me ilaçe gastrointestinale.

Jeton shkurtuar të shkurtër

Në shumicën dërrmuese të rasteve, të burgosurit që vdiqën ishin të moshës së re ose të mesme – 23 ishin midis moshave 19 dhe 39 vjeç dhe 26 midis moshës 40 dhe 59 vjeç, duke rritur shqetësimet e mëtejshme që jetojnë janë duke u shkurtuar nga mohimi i kujdesit shëndetësor.

Burgjet me popullsi të lartë të minoriteteve të shtypura shfaqin veçanërisht shumë – 22 nga 96 vdekjet e regjistruara u zhvilluan në burg në Urumieh, Provinca e Azerbajxhanit Perëndimor, ku shumica e të burgosurve janë nga minoritetet turke të Kurdish dhe Azerbajxhanit. Trembëdhjetë vdekje u regjistruan në burgun kryesor në Provincën Zahedan, Sistan dhe Baluchestan, ku të burgosurit më së shumti i përkasin minoritetit të shtypur të Baluchit të Iranit.

Të paktën 11 të burgosur vdiqën pasi u mohuan kujdesin shëndetësor adekuat për dëmtimet traumatike që rezultojnë nga incidente specifike që ndodhën në kohën e arrestimit ose gjatë burgimit. 85 të burgosurit e tjerë vdiqën pasi u mohuan kujdesin adekuat mjekësor për emergjencat serioze mjekësore që përfshijnë, midis gjërave, sulmeve të zemrës dhe goditjeve, komplikimeve gastrointestinale, komplikimeve të frymëmarrjes, problemeve të veshkave, covid-19 ose sëmundjeve të tjera infektive, të cilat ose ishin të lidhura me të Sëmundjet e para-ekzistuese për të cilat ata nuk kishin marrë kujdesin shëndetësor të veçantë të specializuar gjatë burgimit të tyre.

Rastet e 20 të burgosurve ishin të një natyre politike. Pjesa e mbetur ishte dënuar ose akuzuar për vepra jo politike.

Mosndëshkim

Kriza e mosndëshkimit sistemik që mbizotëron në Iran ka inkurajuar zyrtarët e burgjeve për të vazhduar me mohimin vdekjeprurës të kujdesit mjekësor për të burgosurit.

Kriza karakterizohet jo vetëm nga refuzimi sistematik i autoriteteve për të hetuar, por edhe me promovimin e tregimeve që lavdërojnë cilësinë e shërbimeve shëndetësore të ofruara për të burgosurit si “shembull” ose “të pashembullt” në të gjithë botën, gjë që tregon se nuk kanë asnjë qëllim për të ndryshuar kursin.

Duke pasur parasysh këtë kontekst, Amnesty International përsërit thirrjen e saj për Këshillin e të Drejtave të Njeriut për të ngritur një mekanizëm hetimor dhe llogaridhënës për të mbledhur, ruajtur dhe analizuar dëshmitë e krimeve më serioze sipas ligjit ndërkombëtar dhe shkeljeve të të drejtave të njeriut të kryera në Iran për të lehtësuar procedurat e drejta penale .

“Hija e vdekjes do të vazhdojë të hetohet për të burgosurit e sëmurë të Iranit derisa të kryhen hetime efektive, të plota, transparente, të paanshme dhe të pavarura dhe të pavarura për të përcaktuar rrethanat që kanë të bëjnë me vdekjen në paraburgim dhe përgjegjësinë e atyre që janë të përfshirë në vdekje”, tha Diana Eltahawy.

Hija e vdekjes do të vazhdojë të hedhë mbi të burgosurit e sëmurë të Iranit derisa të kryhen hetimet efektive, të plota, transparente, të paanshme dhe të pavarura dhe të pavarura për të përcaktuar rrethanat që kanë të bëjnë me vdekjen në paraburgim dhe përgjegjësinë e atyre që janë të përfshirë në vdekje.
Diana Eltahawy, Amnesty International

Për të parandaluar humbjen e mëtejshme të jetës si rezultat i mohimit të kujdesit shëndetësor Vital, Amnesty International po u kërkon autoriteteve iraniane të kërkojnë, në ligj dhe praktikë, që, në pritje të përmirësimeve strukturore në klinikat e burgjeve, të burgosurit që përjetojnë emergjenca mjekësore transferohen menjëherë në objekte mjekësore burgu jashtë. Të burgosurit e diagnostikuar me sëmundje serioze para-ekzistuese ose shenjat e shfaqjes së shenjave dhe simptomave të asaj që mund të jenë probleme serioze shëndetësore duhet të transferohen në mënyrë të menjëhershme në objektet mjekësore jashtë burgut për kujdes mjekësor adekuat.

Amnesty International gjithashtu u bën thirrje autoriteteve iraniane të reformojnë dispozitat e thella në rregulloret e burgjeve të Iranit, të cilat i japin drejtorëve të burgut dhe zyrtarëve të prokurorisë fuqinë për të injoruar ose anuluar këshillat mjekësore dhe për të marrë vendime shëndetësore në lidhje me transferimin e të burgosurve për trajtim.

Terrorizmi i kuq i shtetit,Si Irani garanton vendosmëri.

Nga
Mohammad Sadat Khansari
-

Javën e kaluar, dy burra të paraqitur si agjentë federalë u arrestuan në Shtetet e Bashkuara. Spiunët e arrestuar u kishin dorëzuar agjentëve aktualë të shërbimit sekret dhurata dhe apartamente falas në Uashington. Burrat, Arian Taherzadeh, 40 vjeç dhe Haider Ali, 35 vjeç, u arrestuan të mërkurën.

Ndërsa shpalosen më shumë informacione, çështja bëhet edhe më shqetësuese, ndërsa dyshimet rriten për lidhjet e të pandehurve me regjimin iranian dhe Pakistanin.

Dyshja duket se ishte informuar për bastisjen dhe arrestimin e mundshem të FBI-së dhe janë përpjekur të heqin disa sende potencialisht inkriminuese nëpërmjet një agjenti të Shërbimit Sekret të caktuar për të mbrojtur Shtëpinë e Bardhë, citoi Daily Beast sipas raportit te prokurorëve më 10 prill.

Associated Press citoi ndihmësin e prokurorit të SHBA-së Joshua Rothstein më 7 prill, duke thënë se  burrat po përpiqeshin të kënaqin veten dhe integrohen me agjentët federalë të SHBA dhe njerëzit që kanë punuar në komunitetin e mbrojtjes së SHBA.

Këto raste tregojnë rrezikun e mundshëm të përpjekjeve të Teheranit për të minuar sigurinë dhe stabilitetin në demokracitë perëndimore. Vlen të përmendet se i ashtuquajturi “diplomat” iranian Assadollah Assadi, me qendër në Vjenë, është burgosur që nga viti 2018 së bashku me bashkëpunëtorët e tij pas përpjekjes së tyre të dështuar për të bombarduar tubimin e opozitës iraniane në Francë në të njëjtin vit.

Kërcënimi i terrorizmit ne Teheran është si elefanti në dhomë që, për fat të keq, liderët perëndimorë e kanë injoruar në masë të madhe. Megjithatë, terrorizmi kërkon vendosmëri dhe kjo është mënyra e vetme për të ndaluar terrorizmin e institucionalizuar të Teheranit.

 

I shoqi i ka vënë zjarrin Halimeh ParhizNuk ka fund vrasja e grave apo vrasjet e nderit nën sundimin mizogjenist të mullahëve

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Halimeh Parhiz set on fire by her husbandHalimeh Parhiz, një grua 27-vjeçare nga provinca Kohgiluyeh dhe Boyer-Ahmad, është djegur nga bashkëshorti i saj. Ai donte ta detyronte të abortonte në 5 muajsh. Nuk kalon asnjë ditë apo javë në Iran, nën sundimin mizogjen të mullahëve, që të mos dëgjojmë lajme për femicide dhe vrasje për nder.Kjo e re ishte banore e fshatit Zilaei të kësaj krahine dhe nënë e tre fëmijëve. Ajo ishte shtatzënë me fëmijën e saj të katërt, por u vra nga i shoqi pasi refuzoi të abortonte fëmijën e saj dhe këmbënguli ta mbante atë.

Halimeh Parhiz nuk donte të abortonte

Burri i saj i bëri presion 27-vjeçares Halimeh Parhiz që të abortonte pasi u njoftua për shtatzëninë e saj të katërt. Halimeja nuk pranoi dhe këmbënguli në atë që është e drejta e dhënë nga Zoti i nënës për të lindur dhe rritur fëmijën e saj.Pasi sfidoi kërkesën e të shoqit, ajo u përball me presionin dhe dhunën në rritje prej tij. Halimeja duhej të kthehej në shtëpinë e babait të saj. Ajo u kthye në shtëpi pas një kohe siç i kishte dhënë i shoqi premtimin. Bashkëshorti i Halimeh-s i nxori fëmijët e tyre nga shtëpia ditën e incidentit dhe më pas i vuri zjarrin Halimeh duke i derdhur benzinë.Halimeh Parhiz kishte përjetuar më parë dhunë nga bashkëshorti i saj.

Fqinjët dyshohet se e kanë çuar trupin e saj gjysmë të gjallë dhe gjysmë të djegur në spital. Por Halimeja, e cila ishte shtatzënë në muajin e pestë, nuk ia doli mbanë dhe vdiq në spital. Ata që ishin me Halimeh para se të vdiste thonë se ajo konfirmoi se ishte burri i saj që i vuri zjarrin. (E përditshmja shtetërore Sharq – 5 prill 2022)Shkalla e vetëvrasjeve dhe vetëdjegjeve të grave është e lartë në provincën Kohgiluyeh dhe Boyer-Ahmad, në jugperëndim të Iranit.

Një vështrim mbi femicidet e ndodhura vitet e fundit tregon se pavarësisht nëse lajmi publikohet zyrtarisht apo groposet në zemrat e viktimave të tij, vrasjet e grave nuk kufizohen në një klasë të caktuar. Nga Gilani (V) në Khuzestan (JP), nga Sanandaj (W) në Urmia (VP), gratë janë bërë viktima të femicideve në të katër anët e vendit. Kriza shkon përtej paragjykimeve fisnore, duke kujtuar nevojën për të zbatuar ligjin.” (E përditshmja shtetërore Sharq – 5 prill 2022)Vetëm pak kohë më parë, trupi i një gruaje 33-vjeçare të quajtur Sara (Razieh) Shadifar u gjet pas 20 ditësh në arat me rërë të qytetit Amol, në provincën Mazandaran, në veri të Iranit.

Vëllai i Sarës e vrau sepse ajo donte të emigronte në Turqi pas dy martesave fatkeqe. (Agjencia shtetërore e lajmeve IMNA – 2 prill 2022)Komiteti i Grave NCRI u bën thirrje të gjitha organizatave dhe personaliteteve të të drejtave të grave në mbarë botën që të dënojnë situatën e urryer të dhunës ndaj grave në Iran.

 

Shfaqja e Teheranit në Dubai Expo ishte “katastrofike” dhe “e turpshme”, raporton Agjencia Shtetërore e Lajmeve

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Dubai Expo doli të ishte një tjetër siklet për regjimin iranian.“E vetmja gjë që do të jepet nga Dubai Expo ishte vëllimi i kritikave në lidhje me rreth 14 milionë dirhamë të shpenzuara për një pavijon të zbrazët në Dubai”, raportoi sot agjencia e lajmeve Tasnim e drejtuar nga Quds Force.

“Ekspertët e cilësuan emisionin tonë si “katastrofik” dhe “të turpshëm”.Tasnim shtoi: “Duhet pyetur se ku ishte pozicioni i Iranit në ekspozitë? A ia doli të demonstronte qytetërimin tonë të lashtë apo planin tonë për të ardhmen? Si u shfaq iraniani aktual? A mund të konsiderohet si një nga vendet që ka një plan për të ardhmen e tij? Asnje! Sepse nuk arriti as të shfaqte si duhet disa atraksione.

”Më 4 janar, Tasnim raportoi se Ministri i Minierave dhe Industrive i regjimit iranian ka shkarkuar Hassan Zamani, CEO i Kompanisë Ndërkombëtare të Ekspozitave të Iranit dhe kreu i pavijonit të regjimit në Dubai Expo, dhe emëroi “Hooman Razdar” në vend të tij.

Shtetasit afganë sulmuan konsullatën e regjimit iranian në Herat

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Të indinjuar nga keqtrajtimi i regjimit iranian ndaj refugjatëve afganë, qytetarët afganë organizuan një tubim para konsullatës së regjimit në Herat sot, duke hedhur gurë në ndërtesën e konsullatës dhe duke i vënë flakën asaj.

Forcat talebane qëlluan me të shtëna ajrore për të shpërndarë protestuesit. Protestuesit kanë thyer edhe kamerat e sigurisë dhe raportohet se situata është e tensionuar.

 

Organi shtetëror paralajmëron Raisin se pabarazia gjinore do të shtohet në krye të krizave të mëdha

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Gazeta shtetërore Hamdeli shkroi sot: “Në një letër drejtuar Presidentit, Shoqata Islamike e Mësuesve të Universitetit diskutoi incidentet e fundit në Mashhad dhe poshtërimin e grave që donin të shikonin një ndeshje futbolli, duke theksuar se ishte shqetësuese për të gjithë pjesët e shoqërisë.”

Duke cituar vetë letrën, Hamdeli shtoi: “Pse Ministria e Brendshme, e cila duhej të hetonte seriozisht dhe neutralisht ngjarjen tragjike, në vend të kësaj po përpiqet ta eliminojë problemin përmes një raporti të paqartë dhe po fajëson vetë gratë?!”

“Ne paralajmërojmë se në një situatë ku rajoni është i prirur për incidente të përgjakshme që vijnë nga konflikte të rënda etnike, fetare dhe lokale, një incident si ai që ndodhi në stadiumin Mashhad po u shërben vetëm grupeve të huaja që duan të aktivizojnë çështjen e pabarazisë gjinore. ashtu si të gjitha krizat e tjera,” paralajmëroi gazeta.

Populli iranian jep “me qira” bukën ndërkohë që regjimi shpenzon biliona për luftë dhe terrorizëm

Nga
Shamsi Saadati
-

iran leasing bread“Varfëria ka marrë dhenë në rrethinat e Tabrizit (një qytet i madh në Iranin veriperëndimor). Madje ka njerëz që japin bukë me qira,” ka thënë së fundi Alireza Monadi, anëtar i Majlis-it (parlamentit) të regjimit.

Ndërkohë që njerëzit në Perëndim zakonisht “japin me qira” makinat e tyre apo blerje të tjera më të mëdha ose përdorin karta krediti për të blerë ushqime apo sende të tjera, miliona iranianë janë aq të varfër sa u mungojnë paratë e xhepit për të blerë qoftë edhe disa copa bukë. Furrat e bukës në të gjithë Iranin kanë filluar t’i lejojnë njerëzit të marrin sasinë e nevojshme ditore të bukës dhe ta bëjnë pagesën më vonë kur ta kenë marrë rrogën apo pensionin e tyre mujor.

Është tronditëse të mendosh se në shekullin e 21-të ka njerëz që jetojnë në metropole të mëdha dhe që e marrin bukën me qira. Sidomos kur marrim parasysh faktin se Irani ka rezervat e dyta më të mëdha të gazit natyror në botë dhe rezervat e katërta më të mëdha të naftës bruto. Edhe më shqetësues është fakti që e dimë se këto pohime të zyrtarëve të regjimit dhe mediave shtetërore janë vetëm maja e ajsbergut.

Raportet nga brenda Iranit tregojnë se ka njerëz që kanë pesë vjet që nuk kanë ngrënë mish. Ose një nënë që nuk mund t’i ushqejë pesë fëmijët e saj dhe mendon të “shesë njërin” për të ushqyer katër të tjerët dhe nuk di cilin të shesë. Edhe pse të thyhet zemra vetëm ta mendosh një gjë të tillë, për fat të keq ka një numër në rritje të familjeve në mbarë Iranin që po shesin fëmijët e tyre.

Sigurimi i jetesës është bërë aq i vështirë për miliona njerëz në të gjithë Iranin, saqë ata nuk kanë asnjë mundësi tjetër përveç përballjes me vdekjen si pasojë e urisë, shitjes së një organi të trupit apo edhe të një fëmije. Të tjerë po i drejtohen vetëvrasjes.

Rastet e vjedhjeve janë gjithashtu në rritje në mbarë Iranin. Sipas një artikulli të publikuar nga e përditshmja shtetërore Hamdeli më 12 mars, autoritetet e regjimit thonë se 50 për qind e rasteve të vjedhjeve të vogla kryhen nga njerëz që nuk kanë vjedhur më parë. Këtu përfshihen vjedhja e këpucëve nga hyrjet e shtëpive, rrobave të varura në tel, madje edhe kapakëve të kanalizimeve nga rrugët.

Një situatë e tillë katastrofike është e paprecedent në 100 vitet e fundit që nga kriza e fundit e urisë në Iran në vitin 1917, e cila zgjati përafërsisht dy vjet. Nuk do të ishte ekzagjerim të thuhej se regjimi i mullahëve që sundon Iranin po e detyron aktualisht popullin iranian t’i nënshtrohet një lloji të ri krize të urisë.

Sërish, po flasim për një vend që gëzon burime natyrore tetë herë më të larta se mesatarja globale. Nuk duhet të harrojmë se të ardhurat e Iranit nga nafta në vitet e fundit kanë kaluar shifrën 1 trilion dollarë.

Iran: Raporti mujor mbi lirinë dhe shkeljet e të drejtave të njeriut – Mars 2022.

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Gjatë viteve, regjimi iranian ka pranuar një sërë traktatesh të rëndësishme ndërkombëtare detyruese me partnerë kontraktualë nga pothuajse çdo vend i botës. Regjimi i ka pranuar publikisht detyrimet qe vijne nga traktatet – megjithatë vazhdon të shkelë kushtet e këtyre traktateve çdo ditë, nëpërmjet torturës, ndalimit arbitrar dhe heqjes së të drejtës së grave dhe pakicave.

Teherani është kritikuar në mënyrë rutine nga organet e OKB-së dhe raportuesit specialë, më shpesh se pothuajse çdo shtet tjetër në botë. Me refuzimin e regjimit iranian për t’i dhënë fund abuzimeve të të drejtave të njeriut në vend, rezolutat e OKB-së për Iranin shpesh identifikojnë të njëjtat shkelje vit pas viti.

Përpara se të gërmojmë në shkeljet e të drejtave të njeriut të regjimit gjatë gjithë marsit 2022, këtu është një përzgjedhje e mizorive që ata kanë kryer gjatë katër dekadave të fundit.

  1. Torturë dhe trajtim mizor, çnjerëzor dhe poshtërues, ose dënim duke përfshirë fshikullimin dhe amputimin.
  2. Ekzekutime të shumta janë kryer në kundërshtim me garancitë e njohura ndërkombëtarisht, përkatësisht ekzekutimet publike dhe ekzekutimet e të miturve.
  3. Rreziku i ekzekutimit për ata që janë në robëri dhe me nje shumicë që përballen rregullisht me gjyqe të vonuara të ekzekutimit, është bërë rutinë për zyrtarët e burgjeve të regjimit.
  4. Diskriminimi në rritje, dhe shkelje të tjera të të drejtave të njeriut, ndaj anëtarëve të pakicave fetare, qofshin të njohura apo jo.
  5. Ndalimi dhe shtypja e dhunshme e grave që ushtrojnë të drejtat e tyre për të protestuar në mënyrë paqësore, vendosja e dënimeve kundër këtyre grave, një fushatë frikësimi kundër mbrojtësve të të drejtave të njeriut të grave dhe diskriminimi i vazhdueshëm ndaj grave dhe vajzave në ligj dhe praktikë.
  6. Kufizimet e vazhdueshme, sistematike dhe të ashpra për lirinë e protestave paqësore, lirinë e organizimit dhe lirinë e mendimit dhe të shprehjes, si dhe bllokimin periodik të internetit.

Trendi i vazhdueshëm i represionit dhe i shkeljeve të të drejtave të njeriut në Iran gjatë marsit 2022 nuk tregoi shenja ngadalësimi. Situata në vend vazhdon të përkeqësohet me kalimin e çdo muaji dhe populli iranian është ai që ka mbetur duke vuajtur nën sundimin e teokracisë mesjetare.

1...207208209...727Faqja 208 nga 727