Pas rritjes së numrit të vdekjeve për shkak të ndotjes së ajrit në Teheran, komisioni i inxhinierisë së ndërtimit dhe transportit të regjimit në Këshillin Bashkiak të Teheranit paralajmëroi: Rreziku i ndotjes së ajrit për ne dhe vdekjes së mijëra qytetarëve është më i madh nga sa mendojmë.
Me grimcat e pezulluara nën 10 mikron me një indeks prej 500 pasdite, qyteti i Teheranit është bërë një nga qytetet më të ndotura në botë, tha shefi i Komisionit, Jafar Tashkari.
Ai shtoi: Ne duhet të gjejmë një zgjidhje përpara se gjërat të përkeqësohen dhe mbyllja e shkollave e zyrave nuk është dhe nuk ka qenë kurrë nje zgjidhje.
Disa media shtetërore, duke përfshirë gazetën Sharq, kanë raportuar se një ngjarje e veçantë, ku të famshëm dhe artistë u ftuan për të darkuar iftar me presidentin e regjimit iranian Ebrahim Raisi, u anulua për shkak të refuzimit të ftesës nga një numër i madh artistësh. Agjencia zyrtare e lajmeve IRNA i denoncoi raportet dhe i quajti ato gënjeshtra të pastra, duke përmendur ndotjen e ajrit si arsyen e anulimit.
Sipas gazetës Shargh, gjatë ditëve të fundit, zyra presidenciale dhe zyra e ministrit të kulturës dhe udhëzimit islamik po përpiqeshin të kontaktonin dhe koordinonin me artistë dhe kinematografë të famshëm, ku pothuajse 99% e tyre kërkonin falje për anulimin e pjesëmarrjes se tyre, nën pretekstin e kontraktimit të sëmundjes Covid-19 gjate udhëtimit.
Heroinat iraniane, rezistenca epike e të cilave shpëtoi Ashrafin. Një nga konfrontimet më të guximshme në historinë botërore të luftërave nacionaliste dhe lëvizjeve çlirimtare u zhvillua më 8 prill 2011, në Ashraf, Irak, selia e lëvizjes opozitare iraniane në atë kohë.
Të kryesuar nga 1000 heroina iraniane, luftëtarët e lirisë së PMOI u ngritën përballë një kolone prej dhjetë brigadash të blinduara, këmbësorie, të mekanizuara dhe batalioneve të forcave irakiane që sulmuan qytetin Ashraf me urdhër të regjimit iranian për të masakruar të gjithë banorët e tij të pambrojtur, për të shkatërruar qytetin dhe asgjësojnë opozitën.
Sapo flasim për përdorimin e drogës, po i referohemi të gjitha përdorimeve të drogave të paligjshme si heroina, amfetamina, barbituratet, kanabisi, kokaina, halucinogjenët dhe opioidet. Konsumimi i tyre është një krijues serioz i problemeve kryesore shëndetësore, psikosociale dhe socio-ekonomike në botë dhe mund të çojë në disa probleme të ndërlikuara për individët e varur, familjet e tyre dhe shoqërinë.
Ka dallime gjinore në përdorimin e drogës në komunitete. Megjithatë, shkalla e përdorimit të drogës tek meshkujt ka qenë dukshëm më e lartë se tek femrat, edhe pse ky hendek gjinor ka ardhur në rënie të vazhdueshme. Lënda narkotike, vetë një mall i rëndësishëm global, ekziston në mënyrë të dukshme në historinë e Iranit. E gjitha filloi me opiumin në kohët e lashta.
Pacea qetësuese, kulture fitimprurëse, dehëse poetike dhe banore seksuale. Në rrjedhën e shekullit të njëzetë, përdoruesit tradicionalë të opiumit u gjendën në një peizazh semantik të populluar me shpalljen e modernitetit. Një “revolucion psikoaktiv” kishte ndodhur në mbarë botën, në të cilin iranianët morën pjesë në mënyrë aktive. Njerëzit fituan fuqinë për të ndryshuar gjendjen e tyre mendore, sipas dëshirës së tyre dhe përmes konsumimit të substancave psikoaktive.
Disponueshmëria e drogave psikoaktive ishte ngulitur në strukturën socio-ekonomike të botës moderne, duke plotësuar përdorimin tradicional të drogës, në veçanti të opiumit, si një ilaç mjekësor. Me produktivitetin e lartë të drogës dhe lidhjet më të shpejta tregtare në fillim të shekullit të njëzetë, narkotikët u bënë gjerësisht të disponueshme në mbarë botën. Irani, për këtë çështje, prodhoi sasi të mëdha opiumi që nga komercializimi i bujqësisë, i cili ndodhi në fund të shekullit të nëntëmbëdhjetë.
Pavarësisht nga zhvillimet dramatike politike në 1979 dhe një sërë ndryshimesh të gjera politikash për më shumë se një shekull, përdorimi i drogës në Iran ka mbetur jashtëzakonisht i fortë.
Samiti i OKB-së për të Drejtat e Njeriut u mbajt në Gjenevë më 1 prill 2022. Përfaqësuesit e Islandës, Moldavisë, Maqedonisë së Veriut dhe Mbretërisë së Bashkuar votuan në favor të një rezolute për zgjatjen e mandatit të Raportuesit Special për Iranin. Kjo rezolutë synonte të zgjaste edhe për një vit misionin e Raportuesit Special Javaid Rehman në lidhje me shkeljen e të drejtave të njeriut në Iran. Rezoluta bën thirrje për lehtësimin e veprimeve të Raportuesit Special në Iran. Me votë pro të 19 nga 47 shtete anëtare të Këshillit të OKB-së për të Drejtat e Njeriut, mandati i Javaid Rahman, Raportuesit Special për të Drejtat e Njeriut në Iran, u zgjat edhe për një vit.
Ditët e fundit, dhjetëra organizata të të drejtave të njeriut aktive në fushën e Iranit, duke iu referuar “shkeljes së gjerë dhe sistematike të të drejtave të njeriut” nga zyrtarët e Republikës Islamike, kanë theksuar se “në rrethana të tilla, mandati i Raportuesit Special mbi të drejtat e njeriut në Iran për të monitoruar, dokumentuar dhe raportuar në Këshillin e OKB-së për të Drejtat e Njeriut, është më jetik se kurrë. Organizatat e të drejtave të njeriut në Iran i kanë kërkuar gjithashtu Këshillit të të Drejtave të Njeriut që të ushtrojë më shumë presion mbi qeverinë iraniane për të lejuar Javaid Rehman të vizitojë vendin për një kohë të pacaktuar dhe të mos lejojë që cikli i mosndëshkimit të zyrtarëve iranianë të vazhdojë. Rehman u emërua si raportuesi i tretë për Iranin më 6 korrik 2018, pas Asma Jahangir dhe Ahmed Shaheed. Avokati pakistanez-britanik ka doktoraturë në të drejtën ndërkombëtare dhe ka nxjerrë raporte të shumta të dokumentuara të abuzimeve të të drejtave të njeriut në Iran në vitet e fundit. HRC kishte rivendosur mandatin e një raportuesi për situatën e të drejtave të njeriut në Iran në vitin 2011, pas përfundimit të një të mëparshmi në vitin 2002. Këshilli i kërkoi Rehmanit, profesor i drejtësisë në Universitetin Brunel të Londrës, t’i dorëzonte një raport Asamblesë së Përgjithshme të OKB-së në sesionin e 77-ë në shtator 2022 dhe në sesionin e 52-të të KDNJ-së në shkurt-mars 2023.
Përfaqësuesi francez në emër të shteteve anëtare të BE-së deklaroi se BE-ja mbështet misionin e Raportuesit Special për Iranin. Ai theksoi se Bashkimi Evropian mbetet thellësisht i shqetësuar për situatën e të drejtave të njeriut në Iran. Përfaqësuesi francez kërkoi gjithashtu qasje të lirë për raportuesin special për të udhëtuar në Iran.
Javaid Rehman u bëri thirrje autoriteteve iraniane që t’i përgjigjen komunitetit ndërkombëtar për shkeljet e të drejtave të njeriut.
Në raportin e tij të fundit, të botuar në shkurt 2021, Javaid Rehman i bëri thirrje komunitetit ndërkombëtar që të “mbajë përgjegjëse” autoritetet e Republikës Islamike për shkelje të shumta të të drejtave të njeriut, duke përfshirë ekzekutimet “arbitrare” të vitit 1988 dhe shtypjen e protestave të nëntorit 2019. .
Ai e nisi raportin e tij duke shprehur shqetësimin për rritjen e ndjeshme të numrit të ekzekutimeve, veçanërisht të atyre që akuzohen për raste “të lidhura me drogën”, vitin e kaluar. Vetëm në vitin 2021, të paktën 275 persona, duke përfshirë dy fëmijë (Arman Abdolali dhe Sajjad Sanjari) u ekzekutuan në Iran. Sipas raportit, 40 nga të ekzekutuarit në vitin 2021 ishin shtetas Baluç dhe 50 ishin shtetas kurdë.
Pika të tjera kryesore të raportit të fundit të Javaid Rahman ishin rrëfimet nën tortura, shtypja e dhunshme e protestave të përhapura në vend kundër mungesës së ujit, veçanërisht në Khuzestan, pushkatimi i bashkëpunëtorëve, marrja peng e shtetasve të huaj dhe e atyre me shtetësi të dyfishtë, cenimi i lirisë së shprehjes duke përfshirë ndalimin e mediave, arrestimin e qytetarëve-gazetarë dhe aktivistëve të shoqërisë civile dhe kufizimet e censurën e internetit, si dhe kushtet diskriminuese ndaj grave dhe pakicave, veçanërisht ndaj Baha’i-ve në Republikën Islamike.
Të hënën, më 4 prill, me fillimin e muajit të shenjtë të Ramazanit, i parë nga myslimanët në mbarë botën si muaj agjërimi, lutjeje, reflektimi dhe bashkimi, Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit organizoi konferencën me titull “Të Bashkuar Kundër Fondamentalizmit dhe Nxitjes së Luftës, Për Paqe dhe Vëllazëri”, në selinë e saj në Auvers-sur-Oise, në periferi të Parisit, Francë.
Mijëra anëtarë të Mujahedin-e Khalq (PMOI/MEK) banues në Ashraf-3 të Shqipërisë, iu bashkuan konferencës online.
Një gamë e gjerë liderësh politikë, socialë, dijetarë dhe fetarë nga vende të ndryshme myslimane, duke përfshirë Jordaninë, Koalicionin e Opozitës Siriane, Algjerinë, Tunizinë, Kuvajtin, Irakun, Jemenin dhe Palestinën, iu bashkuan udhëheqësve francezë të komunitetit mysliman, të krishterë dhe hebre dhe morën pjesë në konferencë.
Në lidhje të drejtpërdrejtë nga Ukraina e shkatërruar nga lufta, Kira Rudik, anëtare e parlamentit dhe udhëheqëse e Partisë Golos, si dhe ish-ministri i ekonomisë dhe këshilltari presidencial Tymofiy Mylovanov, morën pjesë në konferencë dhe mbajtën fjalime prekëse.
Si folëse kryesore e eventit, Presidentja e zgjedhur e NCRI, znj. Maryam Rajavi, e hapi
fjalimin e saj duke folur për frymën e vërtetë të Ramazanit, ku myslimanët shmangin dëshirat e natyrshme instinktive dhe praktikojnë vetëpërmbajtje dhe disiplinë për të fituar ndërgjegjësim dhe vetëdije të vazhdueshme, gjë që përmblidhet në një fjalë, devotshmëri ose në terma kuranorë, Takua. Parime që u sollën dhe u mësuan nga Profeti Muhamed (a.s.) për të rritur paqen, vëllazërinë dhe prosperitetin mes njerëzve.
“Nëse agjërimi kufizohet në të përmbajturit nga të ngrënët dhe të pirët për disa orë, dhe nëse nuk zgjon ndërgjegjen e shoqërisë për t’u rebeluar kundër shtypjes, varfërisë dhe urisë, nuk do të arrinte objektivin e tij,” tha zonja Rajavi. “Pra, si munden ata që agjërojnë të qëndrojnë të heshtur dhe ambivalent përballë teokracisë sunduese që po shkatërron pasurinë dhe popullin e Iranit dhe që është mishërimi i padrejtësisë, plaçkitjes dhe korrupsionit?”
Duke kujtuar politikat çnjerëzore të përcaktuara nga klerikët në pushtet në Iran, ajo shtoi: “Vitin e kaluar, numri i vdekjeve nga koronavirusi në Iran kaloi gjysmë milioni. Sikur Khamenei të mos e kishte hapur qëllimisht rrugën për përhapjen e sëmundjes dhe sikur të kishte shpenzuar një pjesë të pasurisë prej 1 trilion dollarësh të fondacioneve të tij grabitqare për të kontrolluar Covid-19, numri i vdekjeve në Iran do të kishte qenë disa herë më i ulët.
Duke ofruar statistika tronditëse mbi një mori problemesh që mundojnë shoqërinë iraniane, përfshirë rritjen e varfërisë absolute, rritjen e numrit të vetëvrasjeve, shitjen e pjesëve të trupit, shitjen e të porsalindurve, kequshqyerjen, punën e fëmijëve, të pastrehët dhe numrin shqetësues të njerëzve pa kujdes shëndetësor, znj. Rajavi vuri në dukje: “Krahasuar me të gjitha vendet e tjera të Lindjes së Mesme, Irani ka numrin më të madh të miliarderëve, të cilët, direkt apo indirekt, përfitojnë nga lidhja e tyre me Khamenein… Ai i detyron njerëzit të punojnë pa pagesë dhe e ka kthyer fuqinë punëtore të Iranit në më të lirën në botë. Ai i lë shumicën dërrmuese të njerëzve të vdesin nga uria dhe plaçkit pasurinë dhe pronat publike, i çon të sëmurët drejt vdekjes dhe dëbon njerëzit nga shtëpitë e tyre.”
Duke recituar vargje të ndryshme të Kuranit që paralajmërojnë se si lakmia dhe plaçkitja e fëmijëve të Zotit ngjall zemërimin e tij, Presidentja e zgjedhur e NCRI tha: “Përmbushja e zotimeve ndaj Zotit dhe njerëzve në mbrojtjen e të drejtave dhe lirive të të shtypurve dhe arritjen e lirisë, drejtësisë dhe barazisë është akti më i madh i devotshmërisë në kohën tonë. Kjo shpjegon pse Muxhahedinët e Popullit kanë pesë dekada që po zhvillojnë luftë kundër Shahut dhe mullahëve. Për tridhjetë vjet, ata kanë hequr dorë nga shtëpitë dhe familjet e tyre për të zhvilluar një betejë të pamëshirshme kundër seksizmit dhe individualizmit vetëlavdërues. Ata e kanë përqafuar këtë provë të madhe të devotshmërisë në kohën tonë për të përmbysur fashizmin fetar në pushtet dhe për të vendosur lirinë dhe sovranitetin popullor”.
“Situata shpërthyese e Iranit fuqizon forcat e kryengritjes dhe anëtarët trima të Njësive të Rezistencës,” tha zonja Rajavi, duke parashikuar rrugën që kanë përpara. “Pa dyshim, tirania fetare, e dështuar në të gjitha sferat intelektuale dhe ideologjike, nuk do të mbijetojë përballë kësaj force gjigante, Njësive të Rezistencës dhe Ushtrisë së madhe të Lirisë. Dhe kështu do të vendoset fati i popullit iranian”, theksoi ajo.
“Regjimi iranian po i shkakton vazhdimisht dhimbje popullit të Palestinës, ndërkohë që pretendon se po i qëndron pranë”, tha në takim ish-kryetari i drejtësisë palestineze Sheikh Taisir Al-Tamimi. “Ne qëndrojmë përkrah rezistencës iraniane për të çliruar popullin e Iranit nga kthetrat e këtij regjimi. Ky regjim abuzon me Islamin dhe pretendon se është aleat i vendeve islamike. Ai vret pa dallim njerëzit në rajon dhe përhap luftën. Prandaj, është përgjegjësi e të gjithë njerëzve të rajonit që të ngrihen kundër këtij regjimi.”
Deputetja ukrainase dhe liderja e Partisë Politike Golos, Kira Rudik tha: “Unë dua që çdo kriminel lufte të ndiqet penalisht. Kam dëgjuar për atë që ju ka ndodhur në Ashraf dhe dua t’ju them se tani e di se çfarë keni kaluar. Ajo që po i ndodh Ukrainës nuk mund të harrohet. Po i flas të gjithë liderëve dhe organizatave botërore. Ju duhet të veproni tani. Dyzet ditë janë mjaftueshëm. Duhet të dini se ku janë vijat e kuqe. Ka qytete të vogla si Bucha, ku fëmijët po vriten dhe gratë po përdhunohen. Kjo duhet të ndalohet. Ne duam t’i japim fund kësaj lufte dhe gjërave të tmerrshme që po shohim. Dëshiroj t’ju falënderoj dhe të ndaj dhimbjen që po kalon kombi juaj.”
Tymofiy Mylovanov, Ministri ukrainas i Zhvillimit Ekonomik dhe Tregtisë (2019-2020) dhe këshilltar i Kreut të Zyrës Presidenciale, vuri në dukje: “Tirania mund të luftohet vetëm kur të gjitha kombet të bashkohen dhe të luftojnë së bashku. Deri në momentin që filluan bombardimet në Kiev, dhe pashë familje të masakruara, nuk e kuptoja gjendjen e vështirë të kombeve të tjera. Ajo që mësojmë sot është se nuk ka kufij kur bëhet fjalë për të luftuar tiraninë. Nëse dal nga kjo situatë, do të fokusohem më shumë se vetëm te Ukraina. Unë do të kujdesem për popullin tuaj, për popullin e Sirisë, Gjeorgjisë dhe Afganistanit. Kjo është një sëmundje dhe duhet ndalur.”
“Opozita në Irak po përpiqet të çlirojë Bagdadin nga kthetrat e Gardës Revolucionare të regjimit iranian, të cilët po shkatërrojnë Iranin dhe popullin e tij, tha në takim Aiham Alsammarae- ish-ministri i Elektricitetit i Irakut. “Ne jemi me ju dhe me luftën tuaj dhe ju urojmë fitore. Fitorja juaj është edhe e jona. Irani duhet të lirohet dhe t’i kthehet popullit të tij.”
Ahmed Jarallah- gazetar kuvajtian, kryeredaktor i kuvajtianes Al-Seyassah dhe Arab Times tha: “Njerëzit në mbarë botën janë dëshmitarë të aktiviteteve të zonjës Rajavi për t’i dhënë fund këtij regjimi, regjim i cili ka shkaktuar vuajtje për popullin e Iranit, popullin e botës arabe dhe të mbarë globit. Shpresoj që në Ramazanin e ardhshëm ta keni përmbysur këtë regjim.”
Ish-kreu i Zyrës së OKB-së për të Drejtat e Njeriut në Irak (UNAMI) dhe këshilltari i Përfaqësuesit Special të Sekretarit të Përgjithshëm të OKB-së (PSSP) në Irak, Tahar Boumedra tha: “Banorët e Ashrafit u vranë, të privuar nga shërbimet mjekësore, por askush nuk fliste për to. AP, Reuters… shtypi heshti. Njerëzit në Ashraf u vranë në heshtje, ata ishin të pambrojtur. Banorët e Ashrafit luftuan shumë. Ata rezistuan dhe rezistenca e tyre dha rezultat. U hapi atyre rrugë që të dilnin nga ferri i Irakut dhe të shkonin në Shqipëri për të filluar jetën e tyre në Ashraf 3”.
“Të gjitha këto kujtime tregojnë se kur njerëzit e duan lirinë, ata sakrifikojnë për të dhe e arrijnë,” shtoi z. Boumedra. “Ju keni bërë një rrugë të gjatë në luftën dhe në rezistencën tuaj për të kthyer situatën. Tani keni status ndërkombëtar. Po arrini fitore çdo ditë. Dhe me mençurinë dhe guximin e udhëheqjes suaj, sigurisht që do të arrini më shumë fitore. Është e sigurt se do t’i nxirrni para drejtësisë ata që ju persekutuan. Procesi tashmë ka filluar. Një nga autorët e masakrës së të burgosurve politikë në vitin 1988 po gjykohet tashmë para një gjykate suedeze. Ky është fillimi. Më shumë gjyqe do të vijnë së shpejti. Ju jeni një lëvizje rezistence që nuk do të dorëzohet. Ajo jo vetëm do të sigurojë fitoren, por edhe do të nxjerre para drejtësisë autorët e krimeve”.
Rabini Moshe Levin, Zëvendës Kryerabini nga Franca tha: “Për shumë vite, kam qenë dëshmitar i luftës suaj për paqe dhe barazi në rajon. Të gjitha fetë respektojnë ndarjen e shtetit nga feja dhe unë uroj paqe për të gjithë njerëzit në mbarë botën.”
“Populli i Sirisë qëndron krah për krah me popullin e Iranit kundër regjimit. Regjimi i Iranit gjithmonë ka eksportuar terrorizëm dhe fondamentalizëm në mbarë botën. Populli i Sirisë ka vuajtur shumë në duart e regjimit iranian dhe përfaqësuesve të tij në Siri. Populli ynë ka vuajtur shumë për shkak të mizorive që ata kanë kryer në vendet tona. Për fat të keq, komuniteti ndërkombëtar i ka mbyllur sytë ndaj asaj që po ndodh në vendin tim”, vuri në dukje Salem Al-Meslet, Kryetar i Koalicionit Sirian.
“Ne jemi në krahun tuaj, në krah të atyre që qëndrojnë kundër regjimit terrorist të Iranit,” nënvizoi Ahmad Al-Mosabli, Këshilltar i Ministrit të Punëve Publike të Jemenit. “Dëshirat tona janë të njëjta, të heqim qafe armikun tonë të përbashkët. Kjo është arsyeja pse ne ju mbështesim dhe ju na mbështesni. Milicitë e mbështetura nga Irani po i shkaktojnë vuajtje dhe dhimbje popullit tonë. Ne duam ta çlirojmë popullin nga ky armik i përbashkët. Jam i sigurt se fitorja është e arritshme. Nëse milicitë iraniane në Jemen mposhten, mullahët në Qom dhe Teheran do të rrëzohen. Ne marrim energji nga ju dhe aktivitetet tuaja në Iran. Liria nuk i jepet askujt. Ju duhet ta merrni atë.”
Deputeti jordanez Ahmad al-Khalayeleh tha: “Populli i Jordanisë dhe Iranit janë vëllezër. Shpresoj që vëllazëria dhe miqësia jonë të vazhdojë dhe herën tjetër që do të takohemi, ta keni arritur qëllimin tuaj dhe zonja Rajavi ta ketë realizuar planin prej dhjetë pikash për Iranin. Shpresojmë që së shpejti ky regjim do rrëzohet dhe ne në botën arabe do çlirohemi nga ndërhyrja e tij në shtetet tona”.
Kryetari i Komitetit të Feve dhe Denominimeve të NCRI-së, Jalal Ganjei, vuri në dukje: “Mbështetja për Rezistencën Iraniane dërgon një mesazh të rëndësishëm për botën. Myslimanët kanë nevojë për një interpretim të ri të Islamit, i cili ekspozon fondamentalizmin që po predikohet nën emrin e tij. Mbështetja e një gruaje myslimane që mbron barazinë midis të gjitha feve, dhe në veçanti, barazinë midis burrave dhe grave, është një alternativë e rëndësishme ndaj fondamentalizmit të mullahëve që sundojnë Iranin.
“Njerëzit në Iran dhe në vendet e tjera duhet të bashkohen,” tha Cheikh Dhaou Meskine, Sekretari i Përgjithshëm i Këshillit të Imamëve të Francës. “Irani duhet të luajë rolin e tij në komunitetin ndërkombëtar dhe të marrë pozicionin që meriton në botë. Populli i Iranit dhe bota kanë nevojë për ju, zonja Rajavi. Ne duhet të qëndrojmë dhe të luftojmë në krahun tuaj kundër diktaturës që sundon Iranin. Ky regjim është një regjim terrorist. Kurani është kundër diktaturës dhe sundimit të një personi.”
“Ka 42 vjet që masakra vazhdon në Iran,” u ankua Khalil Merroun, Drejtor i Xhamisë së Madhe të Avery në Paris. “Unë nuk jam iranian, por urrej të shoh keqpërdorimin e fesë sime për këto lloj aktivitetesh. Duke çliruar Iranin, ne do të çlirojmë Islamin. Duhet të bëjmë përpjekjet tona për ta realizuar këtë liri sa më shpejt të jetë e mundur. Regjimi ka falsifikuar Islamin.”
Jacques Gaillot, një klerik i njohur francez dhe aktivist social tha në takim: “Shumë iranianë janë ngritur dhe po luftojnë për të drejtat e tyre. Ëndrra e tyre do ta lejojë Iranin të heqë qafe mullahët dhe të bëhet një komb i lirë.”
“Kurani thotë se nëse vret një person, ke vrarë njerëzimin”, tha Sadek Abrous, President i Këshillit Rajonal të Myslimanëve të rajonit Ile-de-France. “Kjo është ajo që bën regjimi iranian. Regjimi iranian po e vjedh popullin. Ai promovon terrorizëm dhe dhunë në rajon. Kur luftoni kundër këtij regjimi, ju mbroni besimet tona. Ju uroj suksese në luftën tuaj për të përmbysur regjimin iranian.”
Në një intervistë me Khabar Online të drejtuar nga shteti, Mohammad Taghi Rahbar, përfaqësuesi i Udhëheqësit Suprem dhe udhëheqësi i përkohshëm i lutjes së së Premtes në Isfahan tha: “Për sa i përket lejimit të grave për të hyrë në stadium, ne nuk mund ta lëshojmë thjesht këtë leje. Meqenëse veshja e meshkujve që luajnë futboll është një lloj… sipas Islamit, ato duhet të mbahen larg syve të grave.”
“Sigurisht, meqenëse mohimi nuk duhet të jetë një arsye që njerëzit të urrejnë fenë, ne mund të marrim masa për të siguruar që gratë të shkojnë në stadium dhe të mos bien në mëkat,” shtoi Rahbar. “Vitin e kaluar, për shembull, në qytetin e Isfahanit, pati shumë ndjeshmëri për çiklizmin e femrave dhe tema u bë një debat i nxehtë. Në lutjet e xhumasë, duke diskutuar për format fetare të pedalimit nga gratë në rrugë para syve të jo të afërmve, ne propozuam të specifikohej një park për gratë, ku gratë mund të ngasin biçikleta dhe, falë Zotit, ato nuk do të bëhen të prirura për faj. Theksoj se duhet të shmangim situatën ku njerëzit, veçanërisht të rinjtë, do të përçmojnë Islamin dhe klerin.”
Duke pranuar shqetësimet serioze të regjimit, Rahbar tha: “Disa njerëz besojnë se ka një hendek midis popullit dhe klerit. Dobësimi i kësaj marrëdhënieje dhe ndryshimi i pamjes së njerëzve ndaj klerit nuk ka të bëjë fare me këto çështje. Njerëzit mërzitin klerin për shkak të presionit që shkaktohet nga inflacioni dhe probleme të tilla si papunësia dhe… Shumë herë, njerëzit në rrugë apo dyqane më ndalonin dhe protestonin kundër situatës, madje ndonjëherë edhe zemëroheshin.”
“Ne krijuam llogari të reja në Twitter, duke përdorur identitetin e influencuesve të tjerë të Twitter, të cilët ishin kryesisht aktivistë anti-revolucionarë. Llogaria jonë kishte vetëm një karakter të ndryshëm dhe ishte mjaft e ngjashme me atë të vërtetën. Përdorëm të njëjtën foto dhe të njëjtin emër, por gjithçka ishte e rreme. Pasi krijuam llogaritë, filluam me aktivitetet tona. Ishte një operacion psikologjik dhe njerëzit vepronin pa kufizime. Sapo një nga këto llogari postonte diçka në Twitter, të tjerët, që supozohej se ishin miqtë e tij, e ripostonin përmbajtjen. Në fund, edhe miqtë e vërtetë të atij influencuesi ripostojnë tweet-et e llogarisë false.”
Këto ishin fjalët e një zyrtari të regjimit iranian, i cili tani mbikëqyr projektligjin parlamentar që me siguri do të kufizojë përdoruesit e internetit dhe aksesin e tyre në rrjedhën e informacionit brenda Iranit. Ruhollah Mo’men Nasab, ish-drejtues i Qendrës së Medias Dixhitale të Ministrisë së Kulturës dhe pikërisht personi që i kërkoi gjyqësorit të regjimit iranian t’i dërgonte fletëthirrje themeluesit të Facebook, Mark Zuckerberg, në 2014, e pranoi pjesërisht atë që ai e quajti “informacion i vjetër”, në një intervistë në 28 mars.
Përveç disa dhjetëra organizatave ushtarake dhe të sigurisë që specializohen në terrorizimin e shoqërisë iraniane dhe botës, regjimi klerikal dihet se ka një rrjet të gjerë të inteligjencës dhe kundërinteligjencës për të monitoruar, manipuluar dhe dominuar hapësirën kibernetike. Ky rrjet zhvillon kryesisht dy lloje operacionesh. Më famëkeqja është një forcë e hapësirës kibernetike e cila është përgjegjëse për hakimet dhe llojet e tjera të sulmeve në internet. Është edhe një forcë tjetër, e cila edhe pse më pak e njohur, më pak teknike, më pak e gjurmuar dhe e identifikuar, nuk i ka shërbyer më pak Teheranit.
Kjo degë e ushtrisë kibernetike është një rrjet i gjerë i krijuar me qëllim shpërndarjen dhe promovimin e fjalimeve të qeverisë në internet, si dhe dëmtimin e disidentëve dhe grupeve opozitare, identifikimin e përdoruesve që janë kundër regjimit dhe mbështetjen e aktiviteteve të regjimit. Njësia speciale e inteligjencës e Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike (IRGC-IU) së bashku me Ministrinë e Inteligjencës (MOIS) të regjimit iranian kanë iniciuar një sistem shumë të madh me dhjetëra mijëra llogari të mediave sociale. Fjala kibernetike i atribuohet posaçërisht llogarive të rreme të lidhura me regjimin, në Twitter, Facebook, Instagram dhe të tjera si këto. Shumë prej këtyre llogarive, ndonjëherë të identifikuara si përdorues të zakonshëm, shfaqen si “ateistë” ose “monarkistë”, të cilët duket se kanë një këndvështrim të kundërt ose kritik mbi regjimin, por në praktikë, dhe ndonjëherë në mënyra më komplekse, janë në përputhje me shtetin dhe u shërbejnë objektivave të tij.
Deri më sot, asnjë nga organizatat apo institucionet në Iran nuk e ka pranuar zyrtarisht përgjegjësinë për ushtrinë kibernetike, por provat e disponueshme sugjerojnë se si IRGC-IU ashtu edhe MOIS kanë një marrëdhënie komplekse dhe të ndërthurur në drejtimin e saj. Mes provave ka referenca të shpërndara për një sërë zyrtarësh të regjimit që kanë pranuar veprimtarinë e kësaj force speciale.
Të enjten, gjyqi i Hamid Noury-t arriti seancën e 80-të që nga arrestimi i tij në 2019 në Suedi. Noury, një zyrtar i burgut iranian, u kap për shkak të rolit të tij në masakrën e 1988 të 30,000 të burgosurve politikë.
Shumica e viktimave ishin anëtarë të Muxhahedine-ve Khalq (MEK/PMOI). Gjatë seancës së së enjtes, Alireza Akbari Sepehr, një ish i burgosur politik nga organizata e luftës për emancipimin e klasës punëtore (Paykar), ndau kujtimet e tij të dhimbshme në burg. Sepehr u arrestua në vitin 1982 në Iranin juglindor së bashku me gruan e tij shtatzënë, muaj pasi organizata që ai mbështeste ishte çmontuar.
Gruaja e Sepehr-it lindi djalin e tyre disa muaj më vonë në një qeli të izoluar. Akbari Sepehr dëshmoi të enjten se kishte pasur tre takime me Hamid Noury, i njohur si Abbasi, në burgun famëkeq Evin, ku Abasi ishte ndihmës prokuror. Z. Akbari Sepehr u dënua me 12 vjet burg. Në vitin 1987, pas grevës së urisë së të burgosurve politikë në burgun Evin, Akbari Sepehr dhe qindra anëtarë të MEK-ut u transferuan në burgun e Gohardashtit.
Akbari dëshmoi për të ashtuquajturin tuneli i vdekjes. Me mbërritjen e të burgosurve, gardianët filluan të rrihnin egërsisht të burgosurit që duhej të kalonin nëpër një korridor të rrethuar nga roje. Pasi kaluam nëpër tunel, të burgosurit e MEK-ut dhe unë u transferuam në një qeli, ku rojet na zhveshën lakuriq dhe na lidhën sytë, pastaj vazhduan të na rrihnin, tha ai në gjykatë.
Akbari Sepehr i tha gjykatës se ditë para masakrës së 1988, gardianët morën televizorin me pretekstin e rregullimit të tij dhe gjithashtu ndaluan të sillnin gazeta. Të gjitha takimet u anuluan dhe të burgosurit u informuan përmes kodeve morse se Komisioni i Vdekjes kishte ardhur në burg. Të ashtuquajturat Komisione të Vdekjes u krijuan menjëherë pasi udhëheqësi suprem i regjimit, Ruhollah Khomeini, nxori një fetva për të eliminuar të burgosurit politikë, kryesisht anëtarët e MEK. Ata identifikuan vetëm anëtarët e MEK-ut që refuzuan të mohonin organizatën dhe idealet e saj demokratike.
Presidenti aktual i regjimit, Ebrahim Raisi, i njohur ndryshe si gjykatësi i varur, ishte një anëtar kyç i Komisionit të Vdekjes.
Të burgosurit marksistë, si Akbari Sepehr, u detyruan të luteshin dhe të bënin një intervistë duke dënuar qëndrimet e tyre të mëparshme. Kur u bëra i sigurt për ekzekutimet, pranova të lutesha dhe të bëja intervistën,- tha ai. Sepehr konfirmoi rolin e Noury-t në masakrën e 1988-ës dhe dëshmoi nën betim se Hamid Noury është me të vërtetë Hamid Abbasi famëkeq, i cili punoi në burgun e Gohardashtit si zëvendës gardian.
Njëkohësisht me gjyqin e Noury-t, mbështetësit e MEK-ut dhe anëtarët e familjeve të viktimave vazhduan protestën e tyre jashtë gjykatës në Stokholm, duke kërkuar nga komuniteti botëror të mbajë përgjegjës liderët e regjimit gjenocidal (shkaterrues) të Iranit për krimet e tyre kundër njerëzimit.
Gratë qëndruan prapa dyerve të mbyllura të stadiumit Imam Reza në Mashhad
Gratë dhe vajzat iraniane u sulmuan dhe u spërkatën me piper në vend që të lejoheshin të hynin në stadium për të parë një ndeshje futbolli.Regjimi mizogjen klerik i ndaloi gratë dhe vajzat të hynin në stadiumin Imam Reza në Mashhad më 29 mars 2022.
Gratë kishin blerë legalisht biletat për të parë ndeshjen e futbollit midis ekipeve kombëtare të Iranit dhe Libanit. (Asriran.com i drejtuar nga shteti, 30 mars 2022)Sipas raportimeve, zyrtarët i penguan gratë të hynin në stadium pavarësisht se u shisnin bileta grave. Videot e postuara në rrjetet sociale tregojnë se Forcat e Sigurisë së Shtetit (SSF) spërkasin piper në kokat dhe fytyrat e grave dhe vajzave që përpiqen të hyjnë në stadium.
Sipas rregullave të FIFA-s dhe FSHF-së, zyrtarët e sportit nuk kanë të drejtë të pengojnë gratë të hyjnë në stadium.Komiteti i Grave i Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI) dënon ashpër regjimin e mullahëve për ndalimin e grave dhe vajzave të hyjnë në stadiumin Imam Reza në Mashhad dhe i sulmoi ato me piper. Gratë që mbajnë protesta pas dyerve të mbyllura jashtë stadiumit në Mashhad Disa përdorues të rrjeteve sociale kritikuan vendimin e Ministrisë së Sporteve.
Ata thanë se masa pengoi përpjekjen e regjimit për të mashtruar FIFA-n duke pretenduar se lejonte gratë të hynin në stadium.Mbrëmjen e së martës, më 29 mars 2022, u zhvillua ndeshja e futbollit ndërmjet ekipeve kombëtare të Iranit dhe Libanit. Kjo ndeshje sportive ishte një nga ndeshjet kualifikuese të Katarit për Botërorin 2022, e cila përfundoi me fitoren 2-0 të Iranit.Më herët, më 12 tetor 2021, në stadiumin Azadi u zhvillua një ndeshje futbolli mes ekipeve të Iranit dhe Koresë së Veriut pa asnjë shikues. Për të parandaluar hyrjen e grave në stadium, regjimi i ndaloi të gjithë spektatorët të hynin në stadiumin Azadi duke u justifikuar për pandeminë Covid-19.
Pas rritjes së numrit të vdekjeve për shkak të ndotjes së ajrit në Teheran, komisioni i inxhinierisë së ndërtimit dhe transportit të regjimit në Këshillin Bashkiak të Teheranit paralajmëroi: Rreziku i ndotjes së ajrit për ne dhe vdekjes së mijëra qytetarëve është më i madh nga sa mendojmë.
Disa media shtetërore, duke përfshirë gazetën Sharq, kanë raportuar se një ngjarje e veçantë, ku të famshëm dhe artistë u ftuan për të darkuar iftar me presidentin e regjimit iranian Ebrahim Raisi, u anulua për shkak të refuzimit të ftesës nga një numër i madh artistësh. Agjencia zyrtare e lajmeve IRNA i denoncoi raportet dhe i quajti ato gënjeshtra të pastra, duke përmendur ndotjen e ajrit si arsyen e anulimit.
Heroinat iraniane, rezistenca epike e të cilave shpëtoi Ashrafin. Një nga konfrontimet më të guximshme në historinë botërore të luftërave nacionaliste dhe lëvizjeve çlirimtare u zhvillua më 8 prill 2011, në Ashraf, Irak, selia e lëvizjes opozitare iraniane në atë kohë.
Sapo flasim për përdorimin e drogës, po i referohemi të gjitha përdorimeve të drogave të paligjshme si heroina, amfetamina, barbituratet, kanabisi, kokaina, halucinogjenët dhe opioidet. Konsumimi i tyre është një krijues serioz i problemeve kryesore shëndetësore, psikosociale dhe socio-ekonomike në botë dhe mund të çojë në disa probleme të ndërlikuara për individët e varur, familjet e tyre dhe shoqërinë.
Samiti i OKB-së për të Drejtat e Njeriut u mbajt në Gjenevë më 1 prill 2022. Përfaqësuesit e Islandës, Moldavisë, Maqedonisë së Veriut dhe Mbretërisë së Bashkuar votuan në favor të një rezolute për zgjatjen e mandatit të Raportuesit Special për Iranin. Kjo rezolutë synonte të zgjaste edhe për një vit misionin e Raportuesit Special Javaid Rehman në lidhje me shkeljen e të drejtave të njeriut në Iran. Rezoluta bën thirrje për lehtësimin e veprimeve të Raportuesit Special në Iran. Me votë pro të 19 nga 47 shtete anëtare të Këshillit të OKB-së për të Drejtat e Njeriut, mandati i Javaid Rahman, Raportuesit Special për të Drejtat e Njeriut në Iran, u zgjat edhe për një vit.
Të hënën, më 4 prill, me fillimin e muajit të shenjtë të Ramazanit, i parë nga myslimanët në mbarë botën si muaj agjërimi, lutjeje, reflektimi dhe bashkimi, Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit organizoi konferencën me titull “Të Bashkuar Kundër Fondamentalizmit dhe Nxitjes së Luftës, Për Paqe dhe Vëllazëri”, në selinë e saj në Auvers-sur-Oise, në periferi të Parisit, Francë.
Në një intervistë me Khabar Online të drejtuar nga shteti, Mohammad Taghi Rahbar, përfaqësuesi i Udhëheqësit Suprem dhe udhëheqësi i përkohshëm i lutjes së së Premtes në Isfahan tha: “Për sa i përket lejimit të grave për të hyrë në stadium, ne nuk mund ta lëshojmë thjesht këtë leje. Meqenëse veshja e meshkujve që luajnë futboll është një lloj… sipas Islamit, ato duhet të mbahen larg syve të grave.”
“Ne krijuam llogari të reja në Twitter, duke përdorur identitetin e influencuesve të tjerë të Twitter, të cilët ishin kryesisht aktivistë anti-revolucionarë. Llogaria jonë kishte vetëm një karakter të ndryshëm dhe ishte mjaft e ngjashme me atë të vërtetën. Përdorëm të njëjtën foto dhe të njëjtin emër, por gjithçka ishte e rreme. Pasi krijuam llogaritë, filluam me aktivitetet tona. Ishte një operacion psikologjik dhe njerëzit vepronin pa kufizime. Sapo një nga këto llogari postonte diçka në Twitter, të tjerët, që supozohej se ishin miqtë e tij, e ripostonin përmbajtjen. Në fund, edhe miqtë e vërtetë të atij influencuesi ripostojnë tweet-et e llogarisë false.”
Të enjten, gjyqi i Hamid Noury-t arriti seancën e 80-të që nga arrestimi i tij në 2019 në Suedi. Noury, një zyrtar i burgut iranian, u kap për shkak të rolit të tij në masakrën e 1988 të 30,000 të burgosurve politikë.
Gratë qëndruan prapa dyerve të mbyllura të stadiumit Imam Reza në Mashhad
