Lajmet e fundit: Regjimi klerikal në Iran vari mundësin Navid Afkari

 

 

Regjimi Iranian ka ekzekutuar të burgosurin politik Navid Afkari pasi e ka torturuar për ta detyruar të pranojë akuzat. Dënimi i tij me vdekje është kryer pavarësisht një fushate globale që ka bërë thirrje për t’ia kursyer jetën Afkari-t.

Varja e mundësit Navid Afkari mëngjesin e sotëm reflekton nevojën e dëshpëruar të regjimit për ta shtuar represionin. Pavarësisht këtyre akteve vrasëse, regjimi nuk mund ta ndalë dallgën në rritje të trazirave popullore dhe të kryengritjes së popullit. Pandëshkueshmëria në nivel global e ka lejuar regjimin e Iranit që t’i vazhdojë krimet e tij brutale kundër popullit iranian. Komuniteti ndërkombëtar duhet t’u kërkojë llogari mullahëve për abuzimet e tyre ndaj të drejtave të njeriut.

Lidhur me këtë akt kriminal, Znj. Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), tha: Regjimi kriminal i mullahëve vari Navid Afkari-n mëngjesin e sotëm. Populli i Iranit dhe rinia e tij trime nuk do të mbeten të heshtur ndaj ekzekutimit burracak të këtij biri të guximshëm të Shiraz-it. Ata do të ngrihen në solidaritet me popullin heroik të Fars-it. UNSC (Këshilli i Sigurimit i OKB), shtetet e tij anëtare, Komisionerja e Lartë e OKB-së për të Drejtat e Njeriut, BE, dhe të gjitha autoritetet ndërkombëtare të të drejtave të njeriut duhet të marrin masa praktike dhe të efektshme kundër regjimit në Iran për ekzekutimin e Navid Afkari dhe 120,000 të burgosurve politikë. Heshtja dhe mosveprimi i japin dritën jeshile këtyre krimeve dhe konsiderohen si bashkëfajësi në këto krime

Maryam Rajavi poston në Twitter në lidhje me ekzekutimin e Navid:

Regjimi kriminal i mullahëve vari #NavidAfkari mëngjesin e sotëm. Populli i  #Iranit dhe rinia e tij trime nuk do të mbeten të heshtur ndaj ekzekutimit burracak të këtij biri të guximshëm të #Shiraz-it. Ata do të ngrihen në solidaritet me njerëzit heroikë të Fars-it.

Fashizmi fetar që sundon #Iranin nuk mbijeton as edhe një ditë pa ekzekutime, torturë dhe shtypje ndaj popullit. Duke derdhur gjakun e të rinjve si #NavidAfkari, mullahët kërkojnë ta ruajnë pushtetin e tyre të gjendur përballë #Protestave të Iranit.

Ekzekutimi i #NavidAfkari vetëm sa do t’i ushqejë edhe më shumë flakët e zemërimit të popullit iranian dhe do ta hedhë sundimin e mullahëve në koshin e plehrave të historisë.

UNSC (Këshilli i Sigurimit i OKB), shtetet anëtare të tij, @UNHumanRights, Komisionerja e Lartë e OKB për #të drejtat njerëzore, BE &  të gjitha autoritetet ndërkombëtare të të drejtave të njeriut duhet të marrin masa praktike e të efektshme kundër regjimit në #Iran për ekzekutimin e #NavidAfkari & 120,000 të burgosurve politikë.

Heshtja dhe mosveprimi i japin dritën jeshile këtyre krimeve dhe konsiderohen si bashkëfajësi në këto krime.

 

 

 

MEK: Si e plaçkit ekonominë e Iranit Korpusi i Gardës Revolucionare Islamike

Korpusi i Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) u themelua në fillim të viteve 1980
Që në fillim, IRGC është marrë me shtypjen e disidentëve të regjimit
IRGC ishte gjithashtu një nga forcat kryesore të regjimit në luftën Iran-Irak, si pjesë e fushatës “Quds përmes Karbala-së” të regjimit.

How the Islamic Revolutionary Guards Corps IRGC plunders Iran’s economy

 

 

Korrupsioni Sistematik i Regjimit Iranian dhe Presioni Ekonomik mbi Popullin

Shkruar nga Shahriar Kia

Corruption, Iran, MEK, NCRI, IRGC, KhameneiKorrupsioni i institucionalizuar dhe sistematik i regjimit iranian ka rezultuar në shtim të presionit ekonomik mbi popullin. Nga frika se këto vështirësi ekonomike mund të çojnë në kryengritje të shkallës së protestave të nëntorit, zyrtarët e regjimit janë duke paralajmëruar njëri-tjetrin.

Seanca parlamentare e regjimit të mërkurën e paraqiti mirë frikën e madhe të regjimit për një kryengritje në horizont dhe se si urrejtja shoqërore për regjimin e mullahëve i ka shtuar grindjet e brendshme të regjimit. Anëtarët e Parlamentit e pranuan se, pavarësisht përpjekjeve të mullahëve dhe apologjetëve të tyre për të fajësuar sanksionet, në fakt është keqmenaxhimi, politikat e gabuara ekonomike, dhe korrupsioni sistematik i regjimit që kanë krijuar një krizë ekonomike në Iran.

Jalil Rahimi Jahanabadi, një deputet nga Torbat-e Jam, tha: “Mund ta shohim qartë se problemi i vendit është fakti që ka vendim-marrës nga hijet. Ministritë nuk kontrollohen nga ministrat, por nga mafiat në shpurën e tyre. Brenda 100 ditëve të fundit që kur morën detyrën (si deputetë), çmimi i orizit është rritur katër herë, çmimi i automjeteve është rritur trefish. Vlerat e monedhës kombëtare kanë rënë me 300 përqind. Ndërkohë, tarifa e rinovimit të sigurimeve të fshatarëve ka shkuar nga 600,000 rial në 7,000,000 rial, çfarë keni bërë?”

Lidhur me këtë, në një artikull të enjten, shtetërorja Seday-e Eslahat (Zëri i Reformës) shkroi: “Nëse situata ekonomike e vendit do të ishte duke operuar mirë, mund t’i kishim pyetur njerëzit pse nuk investojnë në ciklin e prodhimit. Por vlera e monedhës së vendit bie çdo ditë, dhe njerëzit po e shohin kapitalin e tyre tek tkurret. Nuk duhet t’i pyesim njerëzit, por duhet t’i pyesim ata që mbajnë pushtetin se çfarë lloj ekonomie është kjo që keni krijuar ju? Çfarë keni bërë me prodhimin e vendit? Si e keni dëmtuar vlerën e monedhës së vendit? Nëse njerëzit nuk i mbrojnë zotërimet e tyre, ekonomia e paorganizuar iraniane [e regjimit] i plaçkit ato.”

Këto deklarata e zbulojnë qartë origjinën e çmimeve të larta. Origjina e varfërisë së paprecedent të popullit iranian gjendet kryesisht tek pushteti absolut i bandave mafioze, apo siç i përshkruan regjimi, “mbretërve” të cilët kontrollojnë çdo produkt dhe i zaptojnë të gjitha punët ekonomike të vendit. Të gjitha mallrat dhe shërbimet kontrollohen tani nga bandat mafioze të lidhura me shtetin. Nga çeliku tek sheqeri, nga produktet petrokimike tek automjetet, dhe nga strehimi tek bitumi, këto mafia kanë gjetur çmime të pabesueshme.

Me pak fjalë, regjimi iranian plaçkit pasurinë kombëtare për të vënë në lëvizje makineritë luftënxitëse dhe të shtypjes ndaj popullit. Kohët e fundit, Garda Revolucionare (IRGC) e regjimit ka testuar raketa të reja balistike gjatë ditës së dytë të fazës finale të stërvitjeve të tyre detare në Iranin jugor. Më herët, më 20 maj, në një intervistë me agjencinë shtetërore të lajmeve Etemad Online, Heshmatollah Falahatpisheh, ish-deputet nga Kermanshah dhe ish-anëtar i Komisionit të Majlis për Sigurinë Kombëtare, e pranoi se regjimi i mullahëve ka shpërdoruar pasurinë kombëtare për të financuar diktatorin sirian Bashar-al Assad. “Kur shkova në Siri, disa njerëz u ankuan se kisha shkaktuar shpenzime, por do ta them përsëri: Mund t’i kemi dhënë Sirisë 20-30 bilion dollarë. Paratë e popullit tonë janë shpenzuar atje,” tha Felahatpisheh.

Ndërkohë, populli iranian po lufton me varfërinë dhe tashmë edhe me krizën e koronavirusit.

Lexo më shumë

Iran: Përditësim Lidhur me Koronavirusin, Mbi 101,800 Vdekje, 11 Shtator 2020

 

NUMRI I VIKTIMAVE (DERI MË 11 Shtator 2020):

Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI / MEK) shpalli mbasditen e sotme, më 11 shtator 2020, se Koronavirusi ua ka marrë jetën mbi 101,800 njerëzve në 427 qytete të Iranit. Numri i vdekjeve në provinca të ndryshme është: 24695 në Teheran, 7327 në Khorasan Razavi, 6717 në Khuzestan, 4967 në Mazandaran, 4694 në Isfahan, 4655 në Qom, 4512 në Lorestan, 4212 në Gilan, 3113 në Sistan dhe Baluchistan, 2709 në Azerbaixhan Perëndimor, 1366 në Hormozgan, 1284 në Yazd, 1278 në Bushehr, 899 në Gazvin, 862 në Ilam. Kjo është krahas raporteve të marra nga provincat e tjera.

Amnesty i bën thirrje Iranit që ta ndalë torturën psikologjike ndaj familjarëve të të burgosurve politikë të ekzekutuar

The heinous execution of three Kurdish political prisoners, Ramin Hossein Panahi, Zaniar and Loghman Moradi, stirred a wave of global condemnations against the mullahs’ regime ruling Iran.Ekzekutimi i urryer i tre të burgosurve politikë kurdë, Ramin Hossein Panahi, Zaniar dhe Loghman Moradi, ka bërë që e gjithë bota ta dënojë regjimin e mullahëve që sundojnë Iranin.

Raportim nga PMOI/MEK

Iran, 10 shtator, 2020—Regjimi çnjerëzor i mullahëve në Iran vazhdon të mos i lejojë familjarët e tre të burgosurve politikë të ekzekutuar, Ramin Hossein Panahi, Zanyar Moradi, dhe Loghman Moradi, të kërkojnë informacion për vendvarrimin e njerëzve të tyre të dashur.

Më 9 shtator, Amnesty International u bëri thirrje zyrtarëve të regjimit iranian që t’i japin fund fshehtësisë dhe vuajtjes që u është imponuar familjeve të të ekzekutuarve.

“Vuajtja e rëndë psikologjike që u është imponuar familjarëve të Ramin Hossein Panahi, Zanyar Moradi, dhe Loghman Moradi nga autoritetet iraniane duke i fshehur qëllimisht vendvarrimet e tyre është një shkelje e ndalimit të torturimit dhe trajtimeve e ndëshkimeve të tjera mizore, çnjerëzore apo poshtëruese që gjendet nën nenin 7 të Konventës Ndërkombëtare për të Drejtat Civile dhe Politike. Fshehtësia për sa i përket vendvarrimit shkel të drejtën e familjarëve për të kërkuar, marrë dhe shpërndarë informacion lidhur me këtë. Përveç kësaj, autoritetet iraniane nuk kanë lejuar zhvillimin e ceremonive mortore, dhe ua kanë ndaluar familjeve që të ngrenë gur varri apo t’i dekorojnë varret e njerëzve të tyre me lule, fotografi, simbole, apo mesazhe përkujtimore, dhe kjo gjë ka shkelur të drejtat kulturore të familjarëve për të marrë pjesë në varrime. Ata shkelin gjithashtu ritualet mortore në të cilat besojnë. Kjo shkel nenin 15 të Konventës Ndërkombëtare për të Drejtat Ekonomike, Sociale dhe Kulturore, në të cilën Irani është nënshkrues,” lexon deklarata e Amnesty International.

Image

 

“Nuk ka një varr ku ta qajmë. Kam qenë shumë e shqetësuar gjatë këtyre ditëve. Kam qarë tek varri i fëmijës tim tjetër, Ashraf Hossein Panahi. Ramin-i im ishte i pafajshëm. Pse nuk na lejoni në këtë moshë të shkuar, mua dhe babain e tij, që të vizitojmë varrin e fëmijës tonë?” pyeti me trishtim nëna e Ramin Hossein Panahi.

Ramin Hossein Panahi, 24 vjeç, Loghman Moradi, 32 vjeç, dhe Zaniar Moradi, 30 vjeç, ishin tre të burgosur politikë kurdë që u ekzekutuan në burgun Gohardasht të Karaj, në perëndim të Teheranit, më 8 shtator 2018. Gjyqet e të treve ishin jashtëzakonisht të padrejta. Të treve u është mohuar aksesi tek avokatët dhe familjet e tyre pas arrestimit dhe janë torturuar për t’i detyruar të pranojnë akuzat.

Në atë kohë, Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e opozitës iraniane Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI), e pati dënuar fuqishëm ekzekutimin e këtyre tre aktivistëve kurdë.

 

Situata e Grave në Burgun Sepidar të Ahvazit: Torturim, me Ndërprerje të Ujit dhe Elektricitetit në Kulmin e të Nxehtit, Krahas Krizës së Koronavirusit

 

 

Situata e grave në burgun Sepidar të Ahvazit është jashtëzakonisht kritike. Torturimet dhe ngacmimet e pafundme, së bashku me krizën e koronavirusit, me ndërprerjet e vazhdueshme të ujit dhe elektricitetit, dhe me mungesën e pajisjeve më minimale të freskimit, e kanë bërë situatën të padurueshme për të burgosurat, sidomos për të burgosurat politike. Kjo gjendje është e rrezikshme për gratë e moshuara dhe të sëmura dhe u ka shkaktuar atyre probleme të rënda të frymëmarrjes.

I vetmi kondicioner i vjetëruar në pavijonin e grave është i prishur. Si rezultat i nxehtësisë ekstreme dhe mbipopullimit, gjendja e të burgosurave është përkeqësuar deri në atë pikë saqë, për shkak të të nxehtit, njërës prej të burgosurave i ra të fikët dhe u rrëzua përtokë.

Një nga të burgosurat, e cila dyshohej për infektim me Koronavirus, u dërgua në një spital jashtë burgut, por e kthyen më pas në të njëjtin pavijon pa e karantinuar. Deri tani, të paktën 50 gra në këtë burg janë infektuar me Koronavirus.

Protestat e të burgosurave janë shpërfillur nga zyrtarët e burgut, dhe e vetmja linjë telefonike me botën e jashtme ndërpritet vazhdimisht, duke e bërë virtualisht të pamundur për të burgosurat që të komunikojnë me familjet e tyre.

Komiteti i Grave i Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit e nxit komunitetin ndërkombëtar, si dhe mbrojtësit e aktivistët e të drejtave njerëzore dhe të të drejtave të grave që të veprojnë urgjentisht për t’ua shpëtuar jetën të burgosurave, veçanërisht të burgosurave politike, dhe që të organizojnë një vizitë nga një komision ndërkombëtar hetimi i cili të takohet me të burgosurit, sidomos të burgosurat femra.

Iran: Përditësim Lidhur me Koronavirusin, Mbi 101,300 Vdekje, 10 Shtator 2020

 

NUMRI I VIKTIMAVE (DERI MË 10 shtator 2020):

Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI / MEK) shpalli mbasditen e sotme, 10 shtator 2020, se Koronavirusi ua ka marrë jetën mbi 101,300 në 427 qytete të Iranit. Numri i viktimave në provinca të ndryshme është: 7292 në Khorasan Razavi, 4919 në Mazandaran, 4639 në Isfahan, 4192 në Gilan, 2942 në Azerbaixhan Lindor, 2868 në Alborz, 2858 në Golestan, 2856 në Fars, 2371 në Kermanshah, 2019 në Kurdestan, 1669 në Khorasan Verior, 1625 në Kerman, 1327 në Semnan, 1313 në Markazi (Qendër), 969 në Zanjan, 747 në Chaharmahal dhe Bakhtiari. Kjo është përveç raporteve të marra nga provincat e tjera.

Informacionet e Rreme të Iranit Kundër MEK Mund të Bëjnë Edhe Më Shumë Dëm Sesa Represioni dhe Terrorizmi i Tij

 

 

Regjimi iranian është famëkeq botërisht për terrorizmin e tij ndërkombëtar. Edhe historia e tij e represionit kundër popullit të vet njihet mirë, ndonëse me shumë më pak detaje sesa historia e sulmeve të tij ndaj aseteve arabe e perëndimore. Ndërkohë, duket se nuk po i kushtohet pothuajse aspak vëmendje strategjisë paralele që regjimi iranian përdor për të mbjellur keqinformim lidhur me situatën brenda vendit në mënyrë që të ndikojë tek vendimet politike të kundërshtarëve të huaj.
Megjithatë, disa parlamentarë dhe ekspertë perëndimorë të politikës së jashtme janë përpjekur për disa kohë që ta korrigjojnë këtë mungesë kujdesi. Shumë prej tyre morën pjesë në një video-konferencë të organizuar në korrik nga Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI). Edhe pse nuk ishte i fokusuar specifikisht në strategjinë e keqinformimit të regjimit, ai event bëri përpjekje të mëdha për t’iu kundërvënë narrativave zyrtare të regjimit lidhur me grupet opozitare të brendshme që janë pjesë përbërëse e koalicionit NCRI, veçanërisht lidhur me Organizatën Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI-MEK). Mbështetësit shprehën pikëpamjen se ky grup përbën një kërcënim të rëndësishëm ndaj ruajtjes së pushtetit nga regjimi, dhe u përpoqën gjithashtu të shpjegonin pse qeveritë e tyre nuk e kanë bërë ende të njëjtën gjë.
Mes këtyre folësve ishte edhe Ambasadori amerikan dhe ish Ndihmës Sekretari i Shtetit Lincoln Bloomfield. Komentet e tij u fokusuan kryesisht tek gjetjet e një hetimi që ai ka bërë lidhur me MEK një vit para se kjo organizatë të çlirohej më në fund nga përfshirja e saj e gabuar në listën e grupeve terroriste të Departamentit të Shtetit. Bloomfield vuri në dukje se këto gjetje e shtynë që ai të bëhej bashkë-autor i një libri mbi historinë e MEK, me qëllimin që të ndreqte shumë pavërtetësi që ishin përhapur nëpër botë me rrënjët në propagandën shtetërore iraniane.
“Në mënyrë të pabesueshme,” tha ai në eventin e NCRI-së, “shtatë vite pas publikimit të këtij libri – në 2020-ën – mediat perëndimore dhe raportet e think tank-eve vazhdojnë ende t’i përsërisin po ato akuza që janë hedhur poshtë plotësisht, zyrtarisht, nga gjykatat në Francë, në Bashkimin Europian, në Mbretërinë e Bashkuar dhe në Shtetet e Bashkuara.” Bloomfield dhe personalitete të tjera më pas shpjeguan se ky keqinformim i vazhdueshëm është përgjithësisht rezultat i përpjekjeve të vazhduara nga ana e Ministrisë iraniane të Inteligjencës dhe Sigurisë për të infiltruar në mediat perëndimore me tematikat e saj, shpesh duke përdorur operativë të qeverisë që hiqen si ekspertë të pavarur apo edhe si ish-anëtarë të MEK.

Iran's disinformation campaign against the MEK via 'friendly journalists'

Nëse ka ndonjë dyshim lidhur me këtë, duhet ditur se Teherani është plotësish gati plotësisht transparent për sa i përket përpjekjeve të tij për të infiltruar komunitetet e MEK jashtë vendit duke përdorur operativë që hiqen si njerëz që aspirojnë të bëhen pjesë e MEK, apo si të afërm të anëtarëve ekzistues. Madje, Ministria e Inteligjencës drejton një institucion të cilin e quan “Shoqëria Nejat,” gjoja me objektivin për të ndihmuar familjarë të ribashkohen me aktivistët e MEK që jetojnë aktualisht në kompleksin në Shqipëri që njihet si Ashraf-3.

Në prill të këtij viti, ky institucion nxori një deklaratë që thoshte: “përfaqësuesit e Shoqërisë Nejat janë aktivizuar gjerësisht në 27 provinca të vendit” për të mbledhur firma të njerëzve që i kërkojnë qeverisë shqiptare të lëshojë viza për personat që dëshirojnë të vizitojnë Ashraf 3. Por pretendimi se këto viza do të lëshoheshin për familjarë të MEK hidhet poshtë nga fakti se në të shkuarën, thjesht të qenit familjar i një anëtari të MEK ka qenë arsye për t’u ndëshkuar rëndë nga drejtësia iraniane. Madje, vizita tek familjarët pjesëtarë të MEK ka rezultuar dënim me vdekje në shumë raste.
Në 2006-ën, një 59-vjeçar me emrin Ali Saremi u dënua me një vit burg pse i kishte bërë vizitë të birit në Kampin Ashraf, komunitetin në Irakun lindor ku banonin shumë nga banorët aktualë të Ashraf 3 deri kur u zhvendosën pas sulmeve të shumta nga ana e operativëve iranianë. Disa kohë pas lirimit të Saremi-t në maj 2007, autoritetet vendosën që ndëshkimi i tij kishte qenë i papërshtatshëm dhe se vizita tek i biri me shumë mundësi nënkuptonte se edhe ai vetë ishte mbështetës i MEK. Për këtë, ai u akuzua për shfaqje të “armiqësisë ndaj Zotit,” dhe u dënua me vdekje. Ky dënim u krye në mënyrë të papritur në dhjetor 2010.

Ali Saremi (right) visiting his son Akbar Saremi (left) Ali Saremi (djathtas) duke u takuar me të birin Akbar Saremi (majtas) në Kampin Ashraf, Irak

Amnesty International iu përgjigj këtij incidenti duke lëshuar një deklaratë për aksion urgjent lidhur me shtatë persona të tjerë që kishin vizituar Kampin Ashraf, të cilët ishin ende në burg dhe në rrezik për t’u ekzekutuar në mënyrë të ngjashme. Kjo deklaratë sillte në vëmendje padrejtësinë e gjyqeve të tyre, si dhe keqtrajtimin ndaj tyre dhe mungesën e aksesit në kujdes mjekësor gjatë kohës në burg. E megjithatë kjo deklaratë mori shumë pak vëmendje nga fuqitë perëndimore dhe një muaj më vonë, dy nga këta shtatë persona – Jaraf Kazemi dhe Mohammad Ali Haj-Aqai – i varën gjithashtu.

Jaraf Kazemi (right) and Mohammad Ali Haj-Aqai (left) Jaraf Kazemi (djathtas) dhe Mohammad Ali Haj-Aqai (majtas) gjatë vizitave të tyre, veçmas nga njëri-tjetri, në Kampin Ashraf, Irak

Do të ishte një përmbysje e pabesueshme e perspektivës nga ana e regjimit iranian nëse, nga ekzekutimi i familjarëve të anëtarëve të MEK, tani ai do të përpiqej në mënyrë aktive t’i ndihmonte që ata të ribashkoheshin përmes “Shoqërisë Nejat.” Duket fare qartë që ky institucion është pjesë e një përpjekjeje të vazhduar për të infiltruar në Ashraf 3, me qëllimin e dyfishtë për të organizuar sulme ndaj kundërshtarëve të regjimit dhe për t’i dhënë besueshmëri propagandës që bëhet gjithnjë në shkallë botërore lidhur me këta kundërshtarë.
Objektivi i parë deri tani ka dështuar. Por rreziku i tij u nënvizua në 2018-ën kur qeveria shqiptare përjashtoi dy diplomatë iranianë pas zbulimit se ata kishin qenë të përfshirë në planifikimin e sulmeve terroriste ndaj Ashraf 3. Por ovjektivi i keqinformimit ka qenë disi më i suksesshëm. Në disa raste të ndryshme, mediat perëndimore kanë cituar “ish-anëtarë” të MEK në rrëfime shpifëse për sa i përket kushteve në Ashraf 3, madje edhe pasi ishte vërtetuar se anëtari në fjalë nuk ishte larguar vetë nga grupi por ishte dëbuar për shkak të dyshimeve për lidhje të tij me inteligjencën iraniane.

 

Me “Gënjeshtra të Paturpshme,” Teherani Shpreson ta Zbusë Zemërimin Publik Për Koronavirusin

 

Iran’s regime acknowledges to MEK’s role in Iran protestsProtestat e Iranit – nëntor 2019

Në mes të marsit, presidenti i regjimit iranian Hassan Rouhani e lavdëroi regjimin e tij supozimisht për transparencën lidhur me krizën e koronavirusit në vend. “E mësuam më 19 shkurt se koronavirusi kishte ardhur,” tha ai. “Më pas u njoftua populli. Nuk vonuam as edhe një ditë.” Siç ka thënë Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit, NCRI, kjo ishte pjesë e “gënjeshtrave të paturpshme” të regjimit, dhe veçanërisht të Rouhani-t. Këto gënjeshtra me sa duket vazhdojnë edhe sot dhe përfshijnë llogaritjet zyrtare të Ministrisë së Shëndetësisë të cilat raportojnë dhjetëra mijëra më pak raste sesa numri i vërtetë i rasteve fatale të Covid-19 .

NCRI e ka gjurmuar numrin e vërtetë të vdekjeve që nga zbulimi më 19 shkurt. Sipas raporteve të mbledhura nga Rezistenca Iraniane, numri i rasteve në atë kohë tregonte për një shpërthim të sëmundjes që kishte qenë aktiv për një disa kohë. Kjo u konfirmua më vonë kur Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI/MEK) siguroi dokumente nga Organizata Kombëtare e Emergjencave, të cilat listonin disa raste të dyshuara për infektim me koronavirus që datonin gati një muaj përpara njoftimit të regjimit.

Teherani është mbështetur gjithnjë e më shumë tek Kina si një litar shpëtimi ekonomik, dhe udhëtimet mes dy vendeve janë shtuar paralelisht. Për më tepër, regjimi iranian i ka dhënë përparësi interesave të veta në kurriz të jetës së njerëzve. Kështu, mos-gatishmëria e tij për t’i ndryshuar politikat ekzistuese çoi në refuzimin e hershëm të regjimit për t’i limituar këto udhëtime. Në fakt, edhe pas mbylljes së kufijve iranianë, Mahan Airlines ka vazhduar të fluturojë drejt Kinës dhe nga Kina me urdhër të Gardës Revolucionare (IRGC).

 

Rrëfimet e Detyruara në TV: Një Tjetër Shenjë e Shkeljeve Sistematike të të Drejtave të Njeriut që Kryen Regjimi Iranian

 

Evin, confession, Iran, mek, afkari, navid, younesiPas një fushate ndërkombëtare për të ndaluar ekzekutimin e Navid Afkari-t, një protestues i arrestuar në 2018-ën, regjimi iranian i ka transmetuar rrëfimet e tij të detyruara përsëri të hënën.

Transmetimi i rrëfimeve të detyruara në televizion tregon se mullahët kanë ndërmend ta ekzekutojnë Navid-in dhe është një shenjë e shkeljeve sistematike të të drejtave të njeriut që kryejnë mullahët.

Navid Afkari – Vahid Afkari

Navid Afkari Sangari, 27 vjeç, është kampion në mundje. Atë e kanë arrestuar në 2018-ën, së bashku me dy vëllezërit e tij. Pas disa muajsh tortura të tmerrshme, dhe pas një rrëfimi të transmetuar në televizion, Navid-in e dënuan me dy herë ekzekutim.

Në një letër nga burgu, Navid shkruan: “Për rreth 50 ditë më është dashur të duroj torturat më të tmerrshme fizike e psikologjike. Më rrihnin me shkopinj, duke më goditur në krahë, këmbë, bark e shpinë. Më vinin një qese në kokë e më torturonin derisa më merrej fryma gati në prag të vdekjes. Më kanë hedhur edhe alkool në hundë.”

Në një zhvillim të ngjashëm, regjimi iranian ka ekzekutuar Mostafa Salehi, një protestues i arrestuar në 2018-ën në qytetin Isfahan, më 5 gusht. Mostafa është torturuar mizorisht për ta detyruar të pranonte se kishte vrarë një agjent të forcave të sigurisë. Një burim i afërt me familjen e Mostafa Salehi ka thënë: “Gjatë marrjeve në pyetje, Mostafa-it ia kishin thyer dorën dhe të dyja këmbët. Gjithashtu, agjentët kanë përdorur gjilpëra për ta shpuar nën thonj. Torturat ishin kaq të rënda saqë ai ishte dëmtuar edhe në qafë e në shtyllën kurrizore.”

Iran: Mullahs' judiciary admits arrest of Amir Hossein Moradi and Ali Younesi, Sharif University of Technology elite studentsAl Younesi-Amirhossein Moradi

Gjithashtu, dy të burgosur politikë, Ali Younesi dhe Amir Hossain Moradi, studentë elitarë të arrestuar në prill, janë tashmë nën presion për të bërë rrëfime të detyruara në televizion. Lidhur me këtë, motra e Ali Younesi shkroi në Tëitter të shtunën: “Të mërkurën (2 shtator), vëllait tim Ali Younesi i kanë thënë t’i pranojë akuzat kundër tij në një rrëfim në televizion. Nëse e bën këtë, ai do të dënohet me burgim të përjetshëm e jo me vdekje. Pas pesë muajsh që e kanë mbajtur në burg, e kanë vënë në izolim, dhe e kanë marrë në pyetje publikisht, ata ngulin këmbë për një intervistë televizive, duke e kërcënuar e duke i bërë presion për tre javë.”