Amnesty i bën thirrje Iranit që ta ndalë torturën psikologjike ndaj familjarëve të të burgosurve politikë të ekzekutuar

Nga
Shamsi Saadati
-

The heinous execution of three Kurdish political prisoners, Ramin Hossein Panahi, Zaniar and Loghman Moradi, stirred a wave of global condemnations against the mullahs’ regime ruling Iran.Ekzekutimi i urryer i tre të burgosurve politikë kurdë, Ramin Hossein Panahi, Zaniar dhe Loghman Moradi, ka bërë që e gjithë bota ta dënojë regjimin e mullahëve që sundojnë Iranin.

Raportim nga PMOI/MEK

Iran, 10 shtator, 2020—Regjimi çnjerëzor i mullahëve në Iran vazhdon të mos i lejojë familjarët e tre të burgosurve politikë të ekzekutuar, Ramin Hossein Panahi, Zanyar Moradi, dhe Loghman Moradi, të kërkojnë informacion për vendvarrimin e njerëzve të tyre të dashur.

Më 9 shtator, Amnesty International u bëri thirrje zyrtarëve të regjimit iranian që t’i japin fund fshehtësisë dhe vuajtjes që u është imponuar familjeve të të ekzekutuarve.

“Vuajtja e rëndë psikologjike që u është imponuar familjarëve të Ramin Hossein Panahi, Zanyar Moradi, dhe Loghman Moradi nga autoritetet iraniane duke i fshehur qëllimisht vendvarrimet e tyre është një shkelje e ndalimit të torturimit dhe trajtimeve e ndëshkimeve të tjera mizore, çnjerëzore apo poshtëruese që gjendet nën nenin 7 të Konventës Ndërkombëtare për të Drejtat Civile dhe Politike. Fshehtësia për sa i përket vendvarrimit shkel të drejtën e familjarëve për të kërkuar, marrë dhe shpërndarë informacion lidhur me këtë. Përveç kësaj, autoritetet iraniane nuk kanë lejuar zhvillimin e ceremonive mortore, dhe ua kanë ndaluar familjeve që të ngrenë gur varri apo t’i dekorojnë varret e njerëzve të tyre me lule, fotografi, simbole, apo mesazhe përkujtimore, dhe kjo gjë ka shkelur të drejtat kulturore të familjarëve për të marrë pjesë në varrime. Ata shkelin gjithashtu ritualet mortore në të cilat besojnë. Kjo shkel nenin 15 të Konventës Ndërkombëtare për të Drejtat Ekonomike, Sociale dhe Kulturore, në të cilën Irani është nënshkrues,” lexon deklarata e Amnesty International.

Image

 

“Nuk ka një varr ku ta qajmë. Kam qenë shumë e shqetësuar gjatë këtyre ditëve. Kam qarë tek varri i fëmijës tim tjetër, Ashraf Hossein Panahi. Ramin-i im ishte i pafajshëm. Pse nuk na lejoni në këtë moshë të shkuar, mua dhe babain e tij, që të vizitojmë varrin e fëmijës tonë?” pyeti me trishtim nëna e Ramin Hossein Panahi.

Ramin Hossein Panahi, 24 vjeç, Loghman Moradi, 32 vjeç, dhe Zaniar Moradi, 30 vjeç, ishin tre të burgosur politikë kurdë që u ekzekutuan në burgun Gohardasht të Karaj, në perëndim të Teheranit, më 8 shtator 2018. Gjyqet e të treve ishin jashtëzakonisht të padrejta. Të treve u është mohuar aksesi tek avokatët dhe familjet e tyre pas arrestimit dhe janë torturuar për t’i detyruar të pranojnë akuzat.

Në atë kohë, Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e opozitës iraniane Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI), e pati dënuar fuqishëm ekzekutimin e këtyre tre aktivistëve kurdë.

 

Situata e Grave në Burgun Sepidar të Ahvazit: Torturim, me Ndërprerje të Ujit dhe Elektricitetit në Kulmin e të Nxehtit, Krahas Krizës së Koronavirusit

Nga
Shkrimtar i stafit
-

 

 

Situata e grave në burgun Sepidar të Ahvazit është jashtëzakonisht kritike. Torturimet dhe ngacmimet e pafundme, së bashku me krizën e koronavirusit, me ndërprerjet e vazhdueshme të ujit dhe elektricitetit, dhe me mungesën e pajisjeve më minimale të freskimit, e kanë bërë situatën të padurueshme për të burgosurat, sidomos për të burgosurat politike. Kjo gjendje është e rrezikshme për gratë e moshuara dhe të sëmura dhe u ka shkaktuar atyre probleme të rënda të frymëmarrjes.

I vetmi kondicioner i vjetëruar në pavijonin e grave është i prishur. Si rezultat i nxehtësisë ekstreme dhe mbipopullimit, gjendja e të burgosurave është përkeqësuar deri në atë pikë saqë, për shkak të të nxehtit, njërës prej të burgosurave i ra të fikët dhe u rrëzua përtokë.

Një nga të burgosurat, e cila dyshohej për infektim me Koronavirus, u dërgua në një spital jashtë burgut, por e kthyen më pas në të njëjtin pavijon pa e karantinuar. Deri tani, të paktën 50 gra në këtë burg janë infektuar me Koronavirus.

Protestat e të burgosurave janë shpërfillur nga zyrtarët e burgut, dhe e vetmja linjë telefonike me botën e jashtme ndërpritet vazhdimisht, duke e bërë virtualisht të pamundur për të burgosurat që të komunikojnë me familjet e tyre.

Komiteti i Grave i Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit e nxit komunitetin ndërkombëtar, si dhe mbrojtësit e aktivistët e të drejtave njerëzore dhe të të drejtave të grave që të veprojnë urgjentisht për t’ua shpëtuar jetën të burgosurave, veçanërisht të burgosurave politike, dhe që të organizojnë një vizitë nga një komision ndërkombëtar hetimi i cili të takohet me të burgosurit, sidomos të burgosurat femra.

Iran: Përditësim Lidhur me Koronavirusin, Mbi 101,300 Vdekje, 10 Shtator 2020

Nga
Hamideh Taati
-

 

NUMRI I VIKTIMAVE (DERI MË 10 shtator 2020):

Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI / MEK) shpalli mbasditen e sotme, 10 shtator 2020, se Koronavirusi ua ka marrë jetën mbi 101,300 në 427 qytete të Iranit. Numri i viktimave në provinca të ndryshme është: 7292 në Khorasan Razavi, 4919 në Mazandaran, 4639 në Isfahan, 4192 në Gilan, 2942 në Azerbaixhan Lindor, 2868 në Alborz, 2858 në Golestan, 2856 në Fars, 2371 në Kermanshah, 2019 në Kurdestan, 1669 në Khorasan Verior, 1625 në Kerman, 1327 në Semnan, 1313 në Markazi (Qendër), 969 në Zanjan, 747 në Chaharmahal dhe Bakhtiari. Kjo është përveç raporteve të marra nga provincat e tjera.

Informacionet e Rreme të Iranit Kundër MEK Mund të Bëjnë Edhe Më Shumë Dëm Sesa Represioni dhe Terrorizmi i Tij

Nga
Mahmoud Hakamian
-

 

 

Regjimi iranian është famëkeq botërisht për terrorizmin e tij ndërkombëtar. Edhe historia e tij e represionit kundër popullit të vet njihet mirë, ndonëse me shumë më pak detaje sesa historia e sulmeve të tij ndaj aseteve arabe e perëndimore. Ndërkohë, duket se nuk po i kushtohet pothuajse aspak vëmendje strategjisë paralele që regjimi iranian përdor për të mbjellur keqinformim lidhur me situatën brenda vendit në mënyrë që të ndikojë tek vendimet politike të kundërshtarëve të huaj.
Megjithatë, disa parlamentarë dhe ekspertë perëndimorë të politikës së jashtme janë përpjekur për disa kohë që ta korrigjojnë këtë mungesë kujdesi. Shumë prej tyre morën pjesë në një video-konferencë të organizuar në korrik nga Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI). Edhe pse nuk ishte i fokusuar specifikisht në strategjinë e keqinformimit të regjimit, ai event bëri përpjekje të mëdha për t’iu kundërvënë narrativave zyrtare të regjimit lidhur me grupet opozitare të brendshme që janë pjesë përbërëse e koalicionit NCRI, veçanërisht lidhur me Organizatën Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI-MEK). Mbështetësit shprehën pikëpamjen se ky grup përbën një kërcënim të rëndësishëm ndaj ruajtjes së pushtetit nga regjimi, dhe u përpoqën gjithashtu të shpjegonin pse qeveritë e tyre nuk e kanë bërë ende të njëjtën gjë.
Mes këtyre folësve ishte edhe Ambasadori amerikan dhe ish Ndihmës Sekretari i Shtetit Lincoln Bloomfield. Komentet e tij u fokusuan kryesisht tek gjetjet e një hetimi që ai ka bërë lidhur me MEK një vit para se kjo organizatë të çlirohej më në fund nga përfshirja e saj e gabuar në listën e grupeve terroriste të Departamentit të Shtetit. Bloomfield vuri në dukje se këto gjetje e shtynë që ai të bëhej bashkë-autor i një libri mbi historinë e MEK, me qëllimin që të ndreqte shumë pavërtetësi që ishin përhapur nëpër botë me rrënjët në propagandën shtetërore iraniane.
“Në mënyrë të pabesueshme,” tha ai në eventin e NCRI-së, “shtatë vite pas publikimit të këtij libri – në 2020-ën – mediat perëndimore dhe raportet e think tank-eve vazhdojnë ende t’i përsërisin po ato akuza që janë hedhur poshtë plotësisht, zyrtarisht, nga gjykatat në Francë, në Bashkimin Europian, në Mbretërinë e Bashkuar dhe në Shtetet e Bashkuara.” Bloomfield dhe personalitete të tjera më pas shpjeguan se ky keqinformim i vazhdueshëm është përgjithësisht rezultat i përpjekjeve të vazhduara nga ana e Ministrisë iraniane të Inteligjencës dhe Sigurisë për të infiltruar në mediat perëndimore me tematikat e saj, shpesh duke përdorur operativë të qeverisë që hiqen si ekspertë të pavarur apo edhe si ish-anëtarë të MEK.

Iran's disinformation campaign against the MEK via 'friendly journalists'

Nëse ka ndonjë dyshim lidhur me këtë, duhet ditur se Teherani është plotësish gati plotësisht transparent për sa i përket përpjekjeve të tij për të infiltruar komunitetet e MEK jashtë vendit duke përdorur operativë që hiqen si njerëz që aspirojnë të bëhen pjesë e MEK, apo si të afërm të anëtarëve ekzistues. Madje, Ministria e Inteligjencës drejton një institucion të cilin e quan “Shoqëria Nejat,” gjoja me objektivin për të ndihmuar familjarë të ribashkohen me aktivistët e MEK që jetojnë aktualisht në kompleksin në Shqipëri që njihet si Ashraf-3.

Në prill të këtij viti, ky institucion nxori një deklaratë që thoshte: “përfaqësuesit e Shoqërisë Nejat janë aktivizuar gjerësisht në 27 provinca të vendit” për të mbledhur firma të njerëzve që i kërkojnë qeverisë shqiptare të lëshojë viza për personat që dëshirojnë të vizitojnë Ashraf 3. Por pretendimi se këto viza do të lëshoheshin për familjarë të MEK hidhet poshtë nga fakti se në të shkuarën, thjesht të qenit familjar i një anëtari të MEK ka qenë arsye për t’u ndëshkuar rëndë nga drejtësia iraniane. Madje, vizita tek familjarët pjesëtarë të MEK ka rezultuar dënim me vdekje në shumë raste.
Në 2006-ën, një 59-vjeçar me emrin Ali Saremi u dënua me një vit burg pse i kishte bërë vizitë të birit në Kampin Ashraf, komunitetin në Irakun lindor ku banonin shumë nga banorët aktualë të Ashraf 3 deri kur u zhvendosën pas sulmeve të shumta nga ana e operativëve iranianë. Disa kohë pas lirimit të Saremi-t në maj 2007, autoritetet vendosën që ndëshkimi i tij kishte qenë i papërshtatshëm dhe se vizita tek i biri me shumë mundësi nënkuptonte se edhe ai vetë ishte mbështetës i MEK. Për këtë, ai u akuzua për shfaqje të “armiqësisë ndaj Zotit,” dhe u dënua me vdekje. Ky dënim u krye në mënyrë të papritur në dhjetor 2010.

Ali Saremi (right) visiting his son Akbar Saremi (left) Ali Saremi (djathtas) duke u takuar me të birin Akbar Saremi (majtas) në Kampin Ashraf, Irak

Amnesty International iu përgjigj këtij incidenti duke lëshuar një deklaratë për aksion urgjent lidhur me shtatë persona të tjerë që kishin vizituar Kampin Ashraf, të cilët ishin ende në burg dhe në rrezik për t’u ekzekutuar në mënyrë të ngjashme. Kjo deklaratë sillte në vëmendje padrejtësinë e gjyqeve të tyre, si dhe keqtrajtimin ndaj tyre dhe mungesën e aksesit në kujdes mjekësor gjatë kohës në burg. E megjithatë kjo deklaratë mori shumë pak vëmendje nga fuqitë perëndimore dhe një muaj më vonë, dy nga këta shtatë persona – Jaraf Kazemi dhe Mohammad Ali Haj-Aqai – i varën gjithashtu.

Jaraf Kazemi (right) and Mohammad Ali Haj-Aqai (left) Jaraf Kazemi (djathtas) dhe Mohammad Ali Haj-Aqai (majtas) gjatë vizitave të tyre, veçmas nga njëri-tjetri, në Kampin Ashraf, Irak

Do të ishte një përmbysje e pabesueshme e perspektivës nga ana e regjimit iranian nëse, nga ekzekutimi i familjarëve të anëtarëve të MEK, tani ai do të përpiqej në mënyrë aktive t’i ndihmonte që ata të ribashkoheshin përmes “Shoqërisë Nejat.” Duket fare qartë që ky institucion është pjesë e një përpjekjeje të vazhduar për të infiltruar në Ashraf 3, me qëllimin e dyfishtë për të organizuar sulme ndaj kundërshtarëve të regjimit dhe për t’i dhënë besueshmëri propagandës që bëhet gjithnjë në shkallë botërore lidhur me këta kundërshtarë.
Objektivi i parë deri tani ka dështuar. Por rreziku i tij u nënvizua në 2018-ën kur qeveria shqiptare përjashtoi dy diplomatë iranianë pas zbulimit se ata kishin qenë të përfshirë në planifikimin e sulmeve terroriste ndaj Ashraf 3. Por ovjektivi i keqinformimit ka qenë disi më i suksesshëm. Në disa raste të ndryshme, mediat perëndimore kanë cituar “ish-anëtarë” të MEK në rrëfime shpifëse për sa i përket kushteve në Ashraf 3, madje edhe pasi ishte vërtetuar se anëtari në fjalë nuk ishte larguar vetë nga grupi por ishte dëbuar për shkak të dyshimeve për lidhje të tij me inteligjencën iraniane.

 

Me “Gënjeshtra të Paturpshme,” Teherani Shpreson ta Zbusë Zemërimin Publik Për Koronavirusin

Nga
Sedighe Shahrokhi
-

 

Iran’s regime acknowledges to MEK’s role in Iran protestsProtestat e Iranit – nëntor 2019

Në mes të marsit, presidenti i regjimit iranian Hassan Rouhani e lavdëroi regjimin e tij supozimisht për transparencën lidhur me krizën e koronavirusit në vend. “E mësuam më 19 shkurt se koronavirusi kishte ardhur,” tha ai. “Më pas u njoftua populli. Nuk vonuam as edhe një ditë.” Siç ka thënë Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit, NCRI, kjo ishte pjesë e “gënjeshtrave të paturpshme” të regjimit, dhe veçanërisht të Rouhani-t. Këto gënjeshtra me sa duket vazhdojnë edhe sot dhe përfshijnë llogaritjet zyrtare të Ministrisë së Shëndetësisë të cilat raportojnë dhjetëra mijëra më pak raste sesa numri i vërtetë i rasteve fatale të Covid-19 .

NCRI e ka gjurmuar numrin e vërtetë të vdekjeve që nga zbulimi më 19 shkurt. Sipas raporteve të mbledhura nga Rezistenca Iraniane, numri i rasteve në atë kohë tregonte për një shpërthim të sëmundjes që kishte qenë aktiv për një disa kohë. Kjo u konfirmua më vonë kur Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI/MEK) siguroi dokumente nga Organizata Kombëtare e Emergjencave, të cilat listonin disa raste të dyshuara për infektim me koronavirus që datonin gati një muaj përpara njoftimit të regjimit.

Teherani është mbështetur gjithnjë e më shumë tek Kina si një litar shpëtimi ekonomik, dhe udhëtimet mes dy vendeve janë shtuar paralelisht. Për më tepër, regjimi iranian i ka dhënë përparësi interesave të veta në kurriz të jetës së njerëzve. Kështu, mos-gatishmëria e tij për t’i ndryshuar politikat ekzistuese çoi në refuzimin e hershëm të regjimit për t’i limituar këto udhëtime. Në fakt, edhe pas mbylljes së kufijve iranianë, Mahan Airlines ka vazhduar të fluturojë drejt Kinës dhe nga Kina me urdhër të Gardës Revolucionare (IRGC).

 

Rrëfimet e Detyruara në TV: Një Tjetër Shenjë e Shkeljeve Sistematike të të Drejtave të Njeriut që Kryen Regjimi Iranian

Nga
Shahriar Kia
-

 

Evin, confession, Iran, mek, afkari, navid, younesiPas një fushate ndërkombëtare për të ndaluar ekzekutimin e Navid Afkari-t, një protestues i arrestuar në 2018-ën, regjimi iranian i ka transmetuar rrëfimet e tij të detyruara përsëri të hënën.

Transmetimi i rrëfimeve të detyruara në televizion tregon se mullahët kanë ndërmend ta ekzekutojnë Navid-in dhe është një shenjë e shkeljeve sistematike të të drejtave të njeriut që kryejnë mullahët.

Navid Afkari – Vahid Afkari

Navid Afkari Sangari, 27 vjeç, është kampion në mundje. Atë e kanë arrestuar në 2018-ën, së bashku me dy vëllezërit e tij. Pas disa muajsh tortura të tmerrshme, dhe pas një rrëfimi të transmetuar në televizion, Navid-in e dënuan me dy herë ekzekutim.

Në një letër nga burgu, Navid shkruan: “Për rreth 50 ditë më është dashur të duroj torturat më të tmerrshme fizike e psikologjike. Më rrihnin me shkopinj, duke më goditur në krahë, këmbë, bark e shpinë. Më vinin një qese në kokë e më torturonin derisa më merrej fryma gati në prag të vdekjes. Më kanë hedhur edhe alkool në hundë.”

Në një zhvillim të ngjashëm, regjimi iranian ka ekzekutuar Mostafa Salehi, një protestues i arrestuar në 2018-ën në qytetin Isfahan, më 5 gusht. Mostafa është torturuar mizorisht për ta detyruar të pranonte se kishte vrarë një agjent të forcave të sigurisë. Një burim i afërt me familjen e Mostafa Salehi ka thënë: “Gjatë marrjeve në pyetje, Mostafa-it ia kishin thyer dorën dhe të dyja këmbët. Gjithashtu, agjentët kanë përdorur gjilpëra për ta shpuar nën thonj. Torturat ishin kaq të rënda saqë ai ishte dëmtuar edhe në qafë e në shtyllën kurrizore.”

Iran: Mullahs' judiciary admits arrest of Amir Hossein Moradi and Ali Younesi, Sharif University of Technology elite studentsAl Younesi-Amirhossein Moradi

Gjithashtu, dy të burgosur politikë, Ali Younesi dhe Amir Hossain Moradi, studentë elitarë të arrestuar në prill, janë tashmë nën presion për të bërë rrëfime të detyruara në televizion. Lidhur me këtë, motra e Ali Younesi shkroi në Tëitter të shtunën: “Të mërkurën (2 shtator), vëllait tim Ali Younesi i kanë thënë t’i pranojë akuzat kundër tij në një rrëfim në televizion. Nëse e bën këtë, ai do të dënohet me burgim të përjetshëm e jo me vdekje. Pas pesë muajsh që e kanë mbajtur në burg, e kanë vënë në izolim, dhe e kanë marrë në pyetje publikisht, ata ngulin këmbë për një intervistë televizive, duke e kërcënuar e duke i bërë presion për tre javë.”

Iran: Përditësim Lidhur me Koronavirusin, Mbi 100,500 Vdekje, 8 Shtator 2020

Nga
Hamideh Taati
-

Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI-MEK) shpalli mbasditen e sotme, 8 shtator 2020, se Koronavirusi ua ka marrë jetën mbi 100,500 njerëzve në 427 qytete të Iranit. Numri i vdekjeve në provinca të ndryshme është: 7214 në Khorasan Razavi, 6642 në Khuzestan, 4589 në Isfahan, 4447 në Lorestan, 4137 në Gilan, 2907 në Azerbaixhan Lindor, 2851 në Alborz, 2848 në Golestan, 2831 në Fars, 2694 në Azerbaixhan Perëndimor, 1619 në Khorasan Verior, 1610 në Kerman, 1356 në Hormozgan, 1303 në Markazi (Qendër), 1263 në Yazd, 1261 në Bushehr, 712 në Chaharmahal& Bakhtiari, dhe 582 në Khorasan Jugor. Kjo është përveç raporteve të marra nga provincat e tjera.

Iran: Numri Tronditës i Vdekjeve nga Koronavirusi në 427 Qytete Shkon Mbi 100,000

Nga
Shkrimtar i stafit
-

 

maryam rajavi, statement, Iran coronavirus, covid-19, mek, ncriMaryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e NCRI-së

Znj. Maryam Rajavi: Kjo tragjedi është rezultat i politikave të Khamenei-t dhe Rouhani-t. Ata do të shkaktojnë një tragjedi edhe më të madhe duke rihapur shkollat

Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI/MEK) shpalli të hënën, më 7 shtator 2020, se numri i vdekjeve nga Koronavirusi në 427 qytete të Iranit e ka tejkaluar tragjikisht shifrën 100,000. Numri i viktimave në Teheran është 24,345, Khorasan Razavi 7,164, Mazandaran 4,854, Isfahan 4,574, Lorestan 4,402, Semnan 1,307, Yazd 1,249, Qazvin 874, dhe Ilam 852.

Lidhur me krizën tragjike të Koronavirusit në Iran dhe mbi 100,000 viktimave, Znj. Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), tha: Një shkallë e tillë e numrit të vdekjeve është rezultat i drejtpërdrejtë i politikave kriminale e çnjerëzore të ndjekura nga Khamenei dhe Rouhani. Kjo gjë ka qenë plotësisht e parandalueshme. Tani ata po krijojnë një katastrofë edhe më masive duke i dërguar fëmijët në shkolla. Khamenei dhe Garda Revolucionare nuk shpenzojnë as edhe një grimë nga qindra biliona dollarët që i kanë vjedhur popullit iranian për të luftuar koronavirusin. Ata as nuk ua paguajnë rrogat infermierëve, mjekëve e stafit mjekësor që punojnë gjithë ditën dhe rrezikojnë jetën e vet e të familjeve të tyre për t’ua shpëtuar jetën pacientëve. Edhe pse ekspertët dhe zyrtarët e mesëm të regjimit e përshkruajnë unanimisht hapjen e shkollave si të rrezikshme, sepse do të shkaktojë viktima në masë, regjimi ka për qëllim të krijojë një barrierë kundër krizës së përmbysjes duke i errësuar kryengritjet popullore.

Torturimi i të Burgosurve Politikë për Rrëfime të Detyruara në Televizion

Nga
Shkrimtar i stafit
-

 

Iran: Mullahs' judiciary admits arrest of Amir Hossein Moradi and Ali Younesi, Sharif University of Technology elite studentsAl Younesi-Amirhossein Moradi

Nxitet OKB të vizitojë burgjet dhe të takohet me Moradi, Younesi, dhe vëllezërit Afkari,
Duhet aksion urgjent për lirimin e të burgosurve politikë, protestuesve të arrestuar

Në një postim në Twitter më 5 shtator 2020, motra e të burgosurit politik Ali Younesi, i cili është një student fitues i çmimeve në Universitetin e Teknologjisë Sharif dhe që ka pesë muaj në burg, shkruante: “Të mërkurën (më 2 shtator), vëllait tim Ali Younesi i është thënë t’i pranojë akuzat kundër tij në një rrëfim televiziv, dhe nëse e bën këtë do t’i jepet një dënim me burgim të përjetshëm në vend të dënimit me vdekje. Pas pesë muajsh që e kanë mbajtur në burg, e kanë vënë në izolim, dhe e kanë marrë në pyetje, ata kanë këmbëngulur për një intervistë televizive, duke e kërcënuar e duke i bërë presion gjatë këtyre tre javëve të fundit.”

Raporti tronditës i Amnesty International më 2 shtator 2020, me titull “Duke shkelur mbi njerëzimin: Arrestimet masive, zhdukjet, dhe torturimet që nga protestat e nëntorit 2019 në Iran,” tregon dhjetëra shembuj të këtij brutaliteti kundër protestuesve.

Amir Hossein Moradi dhe Ali Younesi, dy studentë elitarë në Universitetin e Teknologjisë Sharif, u zhdukën më 10 prill 2020. Drejtësia e mullahëve e pranoi me ngurrim arrestimin e tyre më 5 maj 2020, pas një fushate ndërkombëtare dy-mujore për lirimin e këtyre dy studentëve. Më 16 korrik, agjencia e lajmeve Fars, e cila është e lidhur me IRGC-në, publikoi një raport mbi marrjen në pyetje publikisht të këtyre dy studentëve nga hetuesit dhe Shoqatat Islamike, marrje në pyetje që kishte për qëllim t’u bënte presion atyre në mënyrë që të pranonin me forcë akuzat dhe t’ua thyente rezistencën.

Ali ka fituar medaljen e artë në Olimpiadën e 12-të Ndërkombëtare të Astronomisë dhe Astrofizikës që është zhvilluar në Kinë në 2018-ën. Më përpara, ai kishte fituar medaljen e argjendtë dhe të artë në Olimpiadën Kombëtare të Astronomisë në 2016-ën dhe 2017-ën. Edhe Amir Hossein e ka fituar medaljen e argjendtë në këtë olimpiadë në 2017-ën.

Duke patur parasysh se tortura sistematike është një shembull i qartë i një krimi kundër njerëzimit, Rezistenca Iraniane e nxit Këshillin e Sigurimit të OKB-së dhe shtetet e saj anëtare, Sekretarin e Përgjithshëm, Komisioneren e Lartë për të Drejtat e Njeriut, dhe Këshillin e të Drejtave të Njeriut, si dhe Bashkimin Europian, që t’i dënojnë torturimet e vazhdueshme dhe krimet kundër njerëzimit në Iran. Rezistenca u bën gjithashtu thirrje atyre që të marrin masa urgjente për të siguruar lirimin e protestuesve të arrestuar dhe të burgosurve politikë, si dhe thekson nevojën për dërgimin e një komisioni ndërkombëtar hetimi që të vizitojë burgjet e regjimit dhe të takohet me Amir Hossein Moradi, Ali Younesi, dhe vëllezërit Afkari.

 

Raporti i IAEA-së Rrit Domosdoshmërinë që Bota t’i Ndalë Ambiciet Bërthamore të Regjimit Iranian

Nga
Mahmoud Hakamian
-

 

Iran nuclearPas vizitës së Rafael Grossi-t, Drejtor i Përgjithshëm i Agjencisë Ndërkombëtare të Energjisë Atomike (IAEA), në Iran, në raportin e saj më të ri, siç raportohet nga Reuters, kjo agjenci e OKB-së ka konfirmuar ambiciet bërthamore të regjimit iranian. Gjetjet e këtij raporti e bëjnë të qartë që është e domosdoshme që komuniteti botëror t’i rivendosë të gjitha sanksionet mbi regjimin.

“Irani e ka lejuar agjencinë bërthamore të OKB-së që të inspektojë njërën nga dy zonat për të cilat kishte pranuar javën e shkuar të jepte akses, pas një bllokimi për një kohë të gjatë, ndërkohë që rezervat e uraniumit të pasuruar të Teheranit janë rritur edhe më shumë, thanë të premten raportet e agjencisë,” shkruan Reuters.

Sipas Reuters, raporti i IAEA-së pas inspektimit të zonës së parë bërthamore të regjimit ka konfirmuar se “Rezervat e uraniumit të pasuruar në nivele të ulëta (loë-enriched uranium – LEU) të Iranit janë rritur me 534 kg gjatë tremujorit më të fundit, afërsisht e njëjta sasi si në tre muajt e mëparshëm, duke arritur në 2,105.4 kg. Kjo është mbi 10 herë më shumë sesa limiti prej 202.8 kg i vendosur nga pakti bërthamor i 2015-ës i Iranit me fuqitë e mëdha.”

1...374375376...728Faqja 375 nga 728