Ndërkohë që Irani arrin në mbi 108,800 vdekje, Khamenei krahason krizën e COVID-19 me luftën Iran-Irak duke e quajtur bekim

Nga
Shahriar Kia
-

Iran, IRGC, Iran Protests, mek, coronavirus, war, khameneiGjatë fjalimit të tij në përvjetorin e luftës Iran-Irak, lideri suprem i regjimit iranian Ali Khamenei e pranoi edhe një herë politikën kriminale të regjimit për përdorimin e COVID-19 për ta vënë nën kontroll shoqërinë, duke e krahasuar situatën me kohën e luftës e duke thënë se ka qenë bekim për regjimin.

“Lufta është natyrisht një dukuri e tmerrshme dhe e dhunshme. Por kjo dukuri e dhunshme dhe e tmerrshme që zgjati tetë vite solli bekime për ne, siç i numërova më herët, dhe mund të thuhet edhe më shumë për këtë. Me fjalë të tjera, ne fituam të mira e freski nga ajo.”

Khamenei e krahasoi situatën aktuale në Iran me kohën e luftës, duke konfirmuar kështu se ka ndërmend ta përdorë koronavirusin vdekjeprurës për ta mbajtur të shtypur shoqërinë e trazuar iraniane, ashtu si pararendësi i tij, Ruhollah Khomeini.

Lufta Iran-Irak, të cilën Khomeini e zgjati për tetë vite, rezultoi në vdekjen e një milion iranianëve, plagosjen e dy milion njerëzve dhe shpërnguljen e dy milion njerëzve të tjerë nëpër Iran. Edhe pse qeveria irakene propozoi një armëpushim pas shumë muajsh shkatërrimi më 17 qershor 1982, Khomeini nuk e pranoi ofertën. Khomeini e mirëpriti luftën si një gjë të miër, duke e quajtur atë “një bekim hyjnor,” teksa e përdorte në mënyrë demagogjike për të goditur çdo kundërshtim ndaj regjimit të tij duke e quajtur kolonë të pestë irakene.

Khamenei e ka quajtur pandeminë e COVID-19 një “sprovë dhe bekim” edhe prillin e shkuar duke thënë: “Për sa i përket problemit aktual të vendit – shpërthimit të koronavirusit – epo, kjo është një epidemi dhe një sprovë. Ka patur sprova edhe më të mëdha, i kemi parë disa edhe në vendin tonë. Kjo nuk është diçka e jashtëzakonshme. Këto incidente ndodhin nëpër vende, megjithëse nuk po përpiqem ta minimizoj problemin, por nuk duhet ta ekzagjerojmë. Kjo është diçka që ka ndodhur dhe do të kalojë. Por eksperiencat që do të fitojmë nga kjo sprovë, veprimtaritë e njerëzve dhe organizatave mund të kthehen në një mundësi. Nëse i mbajmë këto mundësi, kjo sprovë do të kthehet në një bekim dhe ky kërcënim do të kthehet në një mundësi.”

Një student iranian në luftën Iran-Irak

Ministria e Arsimit e regjimit pati shpallur më 5 janar 1989 se gjatë luftës kishte dërguar 440,000 studentë në vijat e para në fushat e minuara. Në mënyrë të ngjashme, në 2020-ën regjimi zhvilloi provimet e pranimit në universitete në gusht dhe rihapi shkollat, pavarësisht paralajmërimeve të përsëritura nga profesionistët e shëndetit se kjo gjë mund ta rrisë më tej numrin e infektimeve me COVID-19 dhe numrin e vdekjeve mes studentëve.

Mbi 250 Parlamentarë Europianë e Arabë Mbështesin Sanksionet e OKB mbi Regjimin e Iranit

Nga
Mahmoud Hakamian
-

 

Iran, IRGC, Iran Protests, nuclearNë një njoftim për shtyp të martën, Komiteti Britanik për Lirinë e Iranit (BCFIF) shpalli mbështetjen e mbi 250 parlamentarëve nga Europa e vendet arabe për rikthimin e të gjitha sanksioneve të Kombeve të Bashkuara mbi regjimin iranian për veprimtaritë e tij të paligjshme dhe për përpjekjen për të ndërtuar armë bërthamore. Nënshkruesit e kësaj deklarate bënë thirrje gjithashtu për etiketimin ndërkombëtar të Gardës Revolucionare (IRGC) të regjimit dhe për mbështetje për popullin iranian e lëvizjen e tij të rezistencës.

Iranianët dhe Mbështetësit e MEK në SHBA dhe Europë Mirëpresin Sanksionet mbi Regjimin Iranian

Nga
Shamsi Saadati
-

 

Iranianë mbështetës të Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK), mbajtën një tubim përpara Shtëpisë së Bardhë të martën në mbështetje të sanksioneve mbi regjimin e mullahëve. Ata nxitën gjithashtu komunitetin ndërkombëtar që t’i kërkojë llogari regjimit iranian për krimet e tij kundër njerëzimit. Ata përsëritën edhe një herë se fakti që komuniteti ndërkombëtar nuk u ka kërkuar llogari mullahëve për masakrën e 1988-ës ndaj 30,000 të burgosurve politikë iranianë e ka trimëruar regjimin për të vazhduar me shkeljet e të drejtave njerëzore, veçanërisht vrasjen e 1500 protestuesve gjatë protestave mbarëkombëtare të Iranit në nëntor 2019 dhe ekzekutimin e kampionit të mundjes Navid Afkari.

Mbështetësit e MEK dhe pjesëtarët e diasporës iraniane e zhvilluan këtë tubim njëkohësisht me fjalimet vjetore të Asemblesë së Përgjithshme të Kombeve të Bashkuara.

Iranianët në këtë tubim përsëritën faktin se regjimi i mullahëve kupton vetëm gjuhën e rreptësisë dhe paqësimi i këtij regjimi mesjetar e terrorist vetëm sa do ta shtojë vuajtjen e popullit iranian dhe përhapjen e terrorizmit në mbarë globin.

Rikthimi i Sanksioneve dhe Aktivizimi i Mekanizmit ‘Snapback’: Pasojat për Regjimin e Iranit

Nga
Mohammad Sadat Khansari
-

 

Shtetet e Bashkuara kanë aktivizuar mekanizmin ‘snapback’, një provizo e paktit bërthamor të 2015-ës të Iranit me fuqitë botërore, duke dhënë si shkak veprimtaritë e paligjshme të regjimit iranian dhe shkeljet e vazhdueshme të detyrimeve të tij nën kushtet e marrëveshjes. Rivendosja e sanksioneve do të ketë pasoja të rënda për regjimin.

Të hënën, Sekretarët amerikanë të Shtetit, Mbrojtjes dhe Thesarit, në një konferencë të përbashkët për shtyp, shpallën rivendosjen e vargut të parë të këtyre sanksioneve mbi regjimin e mullahëve. Ata shpallën vënien e sanksioneve të reja, sipas një Urdhri Ekzekutiv nga Presidenti amerikan Donald J. Trump, për sa i përket rikthimit të të gjitha sanksioneve mbi regjimin iranian.

Gjithashtu, gjatë konferencës për shtyp të hënën, Sekretari i Shtetit Mike Pompeo, duke kritikuar marrëveshjen bërthamore të Iranit me fuqitë botërore në 2015-ën, e quajti atë “një ushtrim në paqësim,” i cili “i dhuroi biliona regjimit dhe përgatiti terrenin që Irani të bëhej tregtari i zgjedhur i armëve për grupe terroriste e diktatorë në mbarë botën brenda vetëm pesë vitesh.”

Regjimi iranian ka qenë nën këto sanksione më përpara, por cili është ndryshimi këtë herë? A do të rikthehet situata e regjimit në atë që ka qenë para nënshkrimit të paktit bërthamor?

  1. Siç e ka përmendur Sekretari Pompeo, regjimi iranian e ka gëzuar për vite të tëra politikën e paqësimit nga qeveritë perëndimore. Për shkak të politikës së paqësimit, shumë nga sanksionet nuk janë implementuar plotësisht, dhe regjimi e ka përdorur këtë mundësi për të vazhduar me veprimtaritë e tij të paligjshme.
  2. Ç’është më e rëndësishmja, situata e shoqërisë iraniane ka ndryshuar shumë. Dy protesta të mëdha iraniane në 2018-ën dhe 2019-ën i kanë shkundur themelet e regjimit. Populli iranian, veçanërisht gjatë protestave të nëntorit, duke sakrifikuar mbi 1500 dëshmorë, tregoi dëshirën e tij për ndryshim regjimi. Kjo dëshirë dhe vendosmëri u reflektuan edhe në slloganet e tyre si “vdekje diktatorit.” Ata refuzuan gjithashtu politikat luftënxitëse të regjimit duke thirrur “As Gaza, as Libani, jeta ime vetëm për Iranin.”
  3. Për shumë vite, regjimi iranian e ka përdorur politikën e paqësimit të qeverive perëndimore dhe luftërat në rajon për të vazhduar me politikat e tij luftënxitëse dhe për të eksportuar kaosin e brendshëm jashtë vendit. Duke i quajtur Irakun, Jemenin, Libanin, dhe Sirinë “thellësinë strategjike” të tij, regjimi iranian e ka përdorur mundësinë, veçanërisht Luftën e Dytë të Gjirit Persik, për ta rritur praninë dhe dominimin e tij vdekjeprurës në rajon. Forcat Quds të Gardës Revolucionare (IRGC)dhe komandanti i tyre, Qassem Soleimani, kanë avancuar plotësisht me politikat luftënxitëse të mullahëve dhe kanë përhapur frikë e kaos në Lindjen e Mesme. Eliminimi i Qassem Soleimani-t dhe protestat e vazhdueshme në Irak, Liban e Siri, si dhe krijimi i një fronti ndërkombëtar kundër terrorizmit të regjimit, e kanë shkatërruar tashmë “thellësinë strategjike” të regjimit.
  4. Për shkak të korrupsionit të institucionalizuar, keqpërdorimit të pasurisë kombëtare për të financuar terrorizmin, dhe politikave të gabuara ekonomike, regjimi iranian është në prag të një asfiksimi ekonomik. Sanksionet i kanë tharë burimet e mullahëve për ndjekjen e veprimtarive të paligjshme në rajon. Politikat e gabuara ekonomike të regjimit dhe korrupsioni i kanë shtyrë drejt varfërisë edhe më shumë qytetarë iranianë, duke e shndërruar kështu shoqërinë iraniane në një fuçi baruti.
  5. Krahas krizave ekonomike e shoqërore, regjimi iranian dhe populli po luftojnë tani kundër pandemisë së COVID-19. Politika e regjimit për t’i përdorur viktimat në masë të COVID-19-ës për të parandaluar një tjetër kryengritje, politikë si pjesë e së cilës mullahët kanë vazhduar me mosveprimin e fshehjen kriminale të fakteve, ka dështuar për shkak të njohurive në rritje të popullit dhe protestave të tij të vazhdueshme.

Pikat e mësipërme tregojnë se nga rikthimi i sanksioneve dhe aktivizimi i mekanizmit ‘snapback,’ pasojat për regjimin e Iranit do të jenë krejtësisht ndryshe nga situata nën sanksionet e mëparshme.

SHBA Vë Sanksione të Reja mbi Regjimin Iranian, Njëkohësisht me Aktivizimin e Mekanizmit ‘Snapback’

Nga
Mahmoud Hakamian
-

Më 21 shtator, Departamentet e Shtetit, Thesarit, dhe Tregtisë të Shteteve të Bashkuara vunë sanksione të reja mbi regjimin iranian për veprimtaritë e tij malinje dhe përpjekjet e tij për të patur një bombë bërthamore. Këto veprime u shpallën në një deklaratë të nxjerrë nga Departamenti i Shtetit të hënën.

“Regjimi e përdor programin e tij bërthamor për ta zhvatur komunitetin ndërkombëtar dhe për të kërcënuar sigurinë rajonale e ndërkombëtare. Irani posedon forcën më të madhe të raketave balistike në Lindjen e Mesme, dhe u ka eksportuar raketa dhe teknologji të prodhimit të raketave aktorëve të dhunshëm jo-shtetërorë si militantët Houthi në Jemen dhe terroristët e Hizballah në Liban e Siri. SHBA dhe forcat partnere i kanë ndaluar vazhdimisht armët iraniane të drejtuara për tek Houthi-t gjatë vitit të shkuar, gjë që tregon se regjimi vazhdon ta përdorë arsenalin e tij të armëve konvencionale për ta destabilizuar Lindjen e Mesme dhe për të nxitur dhunë sektare e terrorizëm në rajon,” lexon deklarata.

“Këto veprime theksojnë se Shtetet e Bashkuara nuk do të ngurrojnë t’u kundërvihen kërcënimeve bërthamore, të raketave, e të armëve konvencionale të Iranit të cilat bënë që Këshilli i Sigurimit i OKB të vendoste unanimisht sanksione mbi Iranin për herë të parë duke filluar në vitin 2006. Këto masa janë përsëri në fuqi kundër Iranit, falë rikthimit të sanksioneve bazuar në rezolutën 2231 të Këshillit të Sigurimit të OKB,” shton deklarata, duke iu referuar mekanizmit ‘snapback’.

 

Komunitetet iraniane në shtete të ndryshme bëjnë thirrje për sanksione kundër Teheranit

Nga
Matin Karim
-

300 Iranian communities from the U.S., Europe, Australia, and Canada call for sanctions against Iran's regime300 komunitete iraniane nga SHBA, Europa, Australia, dhe Kanadaja bëjnë thirrje për sanksione kundër regjimit të Iranit

Raportim nga PMOI/MEK

Iran, 21 shtator 2020—Teksa regjimi iranian vazhdon t’i intensifikojë abuzimet ndaj të drejtave njerëzore brenda vendit dhe eksportimin e terrorizmit jashtë vendit, gjithnjë e më shumë iranianë po i bëjnë thirrje komunitetit ndërkombëtar që të vërë sanksione mbi regjimin dhe të marrë anën e popullit iranian, i cili ka kohë që bën thirrje shumë qartë për ndryshim regjimi në vend.

Në një letër të hapur nga 300 komunitete iraniane në Europë, Shtetet e Bashkuara, Australi, dhe Kanada, nënshkruesit përsëritën se e vetmja mënyrë për t’u përballur me kërcënimin që përbën regjimi iranian është mbështetja për dëshirën e popullit iranian për liri e demokraci.

“Gjatë kryengritjeve të 2017-ës, si dhe në nëntor 2019 e janar 2020, populli iranian e shprehu dëshirën e vet për ta përmbysur regjimin me slloganet ‘Vdekje Khamenei-t, Rouhani-t,’ ‘Reformist, principlist, loja mbaroi,’ dhe ‘Vdekje tiranit, qoftë ai Shahu apo udhëheqësi,’” lexon letra.

Komunitetet iraniane përsërisin gjithashtu se populli i Iranit nuk mund ta durojë më faktin që regjimi e shpërdoron pasurinë e popullit për luftërat proksi në vendet e rajonit. “

Atëherë si mund të ndihmojë komuniteti ndërkombëtar? Komunitetet iraniane theksojnë tre masa thelbësore:

  1. Një embargo e plotë armësh mbi regjimin dhe rikthimi i gjashtë rezolutave të Këshillit të Sigurimit dhe i të gjitha sanksioneve të OKB. “Ideja se sanksionet kanë në shënjestër popullin është demagogjike,” shkruajnë nënshkruesit e letrës, duke shtuar se të ardhurat e Iranit nga nafta “shpenzohen plotësisht për represion e nxitje për luftë, ose vidhen nga liderët e regjimit. Çdo plumb që i shitet regjimit përdoret kundër popullit iranian dhe kundër paqes në rajon.”
  2. Mbyllja e ambasadave të regjimit iranian në Europë si “qendra aktesh terroriste” dhe dëbimi i të gjithë agjentëve të regjimit që veprojnë si diplomatë.
  3. Njohja e të drejtës së popullit iranian për të luftuar kundër fashizmit fetar dhe për të themeluar demokracinë dhe sundimin e popullit në Iran. “Zgjidhja përfundimtare për krizën iraniane është përmbysja e regjimit klerikal nga populli iranian dhe rezistenca iraniane,” shkruhet në një pjesë të letrës.

Në mbyllje të letrës, komunitetet iraniane përsërisin se, mbështetja për Organizatën Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK) dhe për Njësitë e Rezistencës është “detyrim kombëtar i çdokujt që është i përkushtuar ndaj lirisë së Iranit.”

“Plani me dhjetë pika i Znj. Maryam Rajavi, Presidentes së zgjedhur të Këshillit Kombëtar të Rezistencës (NCRI), për Iranin e së ardhmes, i bazuar në një republikë pluraliste që mbështetet tek ndarja e fesë nga shteti, barazia mes burrave dhe grave, liria e shprehjes dhe mendimit, barazia dhe të drejtat e të gjitha kombësive dhe ndjekësve të të gjitha feve, dhe një Iran jo-bërthamor, thekson garancinë për demokraci në Iran dhe paqe e miqësi në rajon e në botë,” shkruajnë komunitetet iraniane.

 

Përditësim lidhur me koronavirusin në Iran: Mbi 106,800 vdekje, Khamenei fajëson popullin për krizën e Covid-19

Nga
Shkrimtar i stafit
-

The novel coronavirus, also known as COVID-19, has taken the lives of over 107,500 people throughout Iran, according to the Iranian opposition PMOI/MEKKoronavirusi i ri, i njohur gjithashtu si COVID-19, ua ka marrë jetën mbi 106,800 njerëzve në mbarë Iranin, sipas opozitës iraniane PMOI/MEK

Mbi 106,800 njerëz kanë vdekur nga koronavirusi i ri në 440 qytete të shpërndara në të 31 provincat e Iranit, sipas raporteve të mbledhura nga opozita iraniane Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI/MEK), deri mbasditen e së hënës sipas kohës lokale, 21 shtator. Numri zyrtar i vdekjeve i deklaruar nga regjimi është 24,478, pra rreth një e pesta e shifrës së vërtetë.

Infografikë-Mbi 106,800 të vdekur nga koronavirusi (COVID-19) në Iran

 

Lideri Suprem i regjimit iranian Ali Khamenei, duke qenë zyrtari më i lartë përgjegjës për krizën e tmerrshme të Covid-19 në Iran, theu heshtjen e tij disa-javëshe mbi këtë çështje për t’ia vënë fajin edhe një herë popullit. “Mos e nënvlerësoni Covid-19-ën. A është një problem i thjeshtë të kesh rreth 150 vdekje çdo ditë?! Kura është në duart tona. Zyrtarët po vetë-sakrifikohen vërtet. Që nga mjekët, infermierët e drejtorët e ndryshëm, ata po përpiqen vazhdimisht. Ne, populli, duhet të marrim masa mbi bazën e përgjegjësive tona. Distancimi social, maskat e udhëzimet, larja e duarve, këto janë masa të domosdoshme,” tha ai.

Ndërkohë që qeveria irakene më 12 shtator i ndaloi udhëtimet e njerëzve nga Irani në Irak për ceremoni fetare, Khamenei u përpoq të paraqiste një imazh të përgjegjshëm për veten. “Pjesëmarrja në këto ceremoni fetare duhet të miratohet së pari nga zyrtarët e shëndetësisë të vendit. Nëse ata thonë jo, atëherë duhet të jetë jo. Tani për tani, ata kanë thënë jo,” tha ai.

Gjatë mbledhjes së Tasforcëcs së Koronavirusit të dielën, ministri i shëndetësisë Saied Namaki i tha presidentit të regjimit Hassan Rouhani, “Parashikimet tona tregojnë se numri i vdekjeve në Isfahan do të rritet me një ritëm të tmerrshëm në javët që vijnë.”

Gjatë po kësaj seance, Alireza Raisi, zëvendës ministri i shëndetësisë, tha se në Qom koronavirusi është në rritje të madhe. “Që javën e shkuar, numri i pacientëve të shtruar në spitale është rritur nga 271 në 531. Edhe vdekjet do të rriten,” tha ai. “Të gjitha diskutimet për imunitetin e tufës e të turmës janë pa baza. Raportet e disa njerëzve se në Qom, 70 përqind e njerëzve nuk do të infektohen më nga virusi janë të pavërteta.”

Situata në burgje është kaq e keqe saqë Abdolreza Rahmani Fazli, ministri i brendshëm, i tha Rouhani-t se në burgje, edhe numri i vdekjeve, edhe i rasteve, është i lartë, dhe burgjet janë tepër të mbipopulluara. Rahmani Fazli i kërkoi prokurorit të përgjithshëm të marrë një vendim lidhur me këtë për shkak të “çështjes delikate.”

Znj. Rajavi i bën thirrje edhe një herë komunitetit ndërkombëtar që ta detyrojë regjimin t’i lirojë të burgosurit të paktën për sa kohë të zgjasë pandemia, dhe të dërgojë një delegacion i cili të vizitojë burgjet dhe të takohet me të burgosurit, sidomos të burgosurit politikë.

Për t’iu kundërvënë më mirë abuzimeve të të drejtave të njeriut në Iran, kundërshtoni  propagandën e tij kundër MEK

Nga
Shahriar Kia
-

Shkruar nga Shahriar Kia

22nd Shtator 2020

Ashraf-3, shtëpia e anëtarëve të MEK në Shqipëri

Kryengritjet e fundit mbarëkombëtare në Iran janë shenja të qarta të dështimit të regjimit klerikal për të shtypur disidencën e organizuar. Në të njëjtën kohë, këto kryengritje mund të pritet t’i japin regjimit stimuj shtesë për të rritur përpjekjet e tij shtypëse.

Sigurisht, këto përpjekje do të përfshijnë arrestimin, gjykimin dhe ndëshkimin e ashpër të aktivistëve pro-demokracisë dhe kërcënime të tjera të perceptuara ndaj sistemit teokratik. Komuniteti ndërkombëtar duhet të vendosë të mbajë nën presion regjimin për shkelje të tilla të të drejtave të njeriut. Por duhet gjithashtu të pranojë që jo të gjitha veprimtaritë shtypëse të këtijregjimi janë kaq  flagrante ose aq të lehta për tu njohur.

Ky fakt u theksua nga një ish-drejtor i Ministrisë së Inteligjencës dhe Sigurisë së Iranit, Nasser Razavi, në një manual të vitit 2019 me titull, Strategjia dhe Asgjë tjetër. Kur u intervistua për atë libër, Razavi përshkroi strategjinë e regjimit për t’iu kundërvënë Organizatës Mojahedin të Popullit të Iranit, ose MEK, e cila ka kohë që është njohur si kërcënimi më i madh për mullahët që mbajnë pushtetin.

“Në vitet 1990, ne patëm një rishikim thelbësor të metodave dhe strategjive për të luftuar MEK,” tha ai. “Ne arritëm në përfundimin se nuk mund ta shkatërrojmë organizatën duke kryer operacione dhe sulme ushtarake … Sa më shumë që goditen, aq më të fortë dhe më koherentë bëhen ata. Ata do të rekrutojnë më shumë njerëz dhe aktiviteti i tyre do të intensifikohet më shumë nëse nuk shkojmë për operacione psikologjike kundër tyre … ”

Me fjalë të tjera, pas lulëzimit të terrorizmit të mbështetur nga Irani në vitet 80 dhe 90, regjimi filloi të mbështetej më shumë te propaganda dhe dezinformimi për të shtypur disidencën. Pjesa më e madhe e kësaj strategjie u përqendrua në demonizimin e MEK si brenda dhe jashtë vendit, me shpresën për të parandaluar organizimin e mëtejshëm të aktiviteteve anti-qeveritare nën siglën e organizatës.

IRGC dhe MOIS përpiqen të demonizojnë Rezistencën iraniane nga frika se mos rinia u bashkohet atyre
Ky riorientim strategjik është i dukshëm në trendet që janë vërejtur në transmetimet dhe botimet e mediave shtetërore. Gjatë katër dekadave, botuesit e komanduar nga shteti prodhuan 526 vëllime të përqendruara në portretizime negative të MEK. Por ndërsa shkalla e botimit ishte mesatarisht 11 libra në vit nga fillimi i regjimit deri në 2016, norma u rrit në 19 libra në vit gjatë tre viteve të mëtejshme.

Prodhimi shtetëror i filmave, dokumentarëve dhe serialeve televiziv tregon një histori edhe më të hollësishme rreth fiksimit në rritje të regjimit kundër armikut të tij të kahershëm. Ndërsa një pjesë e vogël e veprave të tilla u krijuan në secilën prej tre dekadave të mëparshme, orari i prodhimit u përshpejtua shumë herë në mënyrë dramatike në vitin 2010, kështu që midis asaj kohe dhe 2018-shit, 169 filma dhe shfaqje marramendëse u transmetuan me qëllim që të demonimizohej MEK, disa nga ato shumë herë.

Vlen për tu përmendur se, këto të dhëna mbulojnë vetëm një periudhë kohe që mbaron pak pas kryengritjes mbarëkombëtare që ndodhi gjatë pjesës më të madhe të Janarit 2018. Nuk përfshin të gjithë “vitin plot me kryengritje” që u rrit nga ajo lëvizje mbarëkombëtare sipas Këshillit Kombëtar të Rezistencës të Presidentes së zgjedhur të Iranit Marjam Raxhavi. Dhe mbarojnë në kryengritjen e rindezur në nëntor 2019, e cila vlerësohej të ishte afërsisht 30 për qind më e madhe se kryengritja e mëparëshme dhe që nxiti gjithashtu disa nga shembujt më të këqij të dhunës flagrante nga autoritetet e regjimit që para “rishikimit themelor” të metodave të MOIS në vitet 1990.

Kryengritja e dytë u përhap menjëherë në rreth 200 qytete dhe qyteza, por Trupat e Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) ishin po aq të shpejtë për të hapur zjarr kundër demonstruesve duke përdorur municione të vërteta dhe duke shtënë për të vrarë. Pas një periudhe prej vetëm disa ditësh, forca paramilitare e vijës së ashpër kishte vrarë afro 1,500 demonstrues paqësorë. Rreth 12,000 të tjerë u arrestuan dhe disa prej tyre janë dënuar me vdekje. Ka më shumë gjasa të shtohen reprazaljet, përveç nëse bashkësia ndërkombëtare e detyron regjimin të besojë se do të përballet me pasoja të forta po qe se vazhdon me këto shkelje të të drejtave të njeriut.

Dikush mund të supozojë se kjo është një detyrë shumë më e ngutshme për fuqitë botërore sesa çdo përpjekje për t’iu kundërvënë propagandës iraniane. Dhe sigurisht, kjo është e vërtetë në sipërfaqen e saj. Por bashkësia ndërkombëtare duhet gjithashtu të ketë parasysh se presioni është dobësuar për llojet e politikave që mund të parandalojnë krimet iraniane kundër njerëzimit kur propaganda e regjimit lejohet të zhvillohet e shfrenuar.

Prevalenca në rritje e asaj propagande nuk është vetëm një çështje e brendshme. Është bërë zakon për të infektuar narrativat globale të medias, shpesh përmes rrjeteve të “gazetarëve miqësorë” të cilët regjimi i ka kultivuar me kujdes gjatë viteve. Pikat e bisedimeve të Teheranit në lidhje me MEK mund të vërtetohen edhe nga ish-anëtarë të supozuar të organizatës, megjithëse këto pa dyshim rezultojnë të jenë asete të inteligjencës së MOIS ose që paraqiten si të internuar nga MEK ose veprojnë të detyruar pas kërcënimeve që u bëhen atyre ose familjeve të tyre.

Iran's disinformation campaign against the MEK via 'friendly journalists'

Këto taktika të ndikimit të huaj janë ekspozuar në një numër çështjesh gjyqësore, përfshirë një që përfundoi këtë vit dhe një ishte vitin e kaluar, të dyja në të njëjtin qark gjerman. Në secilin rast, botimet e brendshme u urdhëruan të hiqnin elementët kryesorë të artikujve të tyre në lidhje me përbërjen e MEK në Shqipëri të njohur si Ashraf 3, pasi u përcaktua që reporterët nuk ishin mbështetur në standardet e duhura për verifikimin e burimeve të tyre ose pretendimet e marra prej tyre.

Fatkeqësisht, konkluzione të tilla gjyqësore nuk janë të mjaftueshme nga ana e tyre për të parandaluar përhapjen e dezinformimit në lidhje me grupin disident që luajti rolin kryesor në kryengritjet e vitit 2018 dhe 2019. Pa dyshim, informacioni i rremë u përhap përtej faqeve të Der Spiegel dhe Frankfurter Algeimeiner Zeitung para se të tërhiqej. Dhe prej aty, ka shumë të ngjarë të shërbejë për të vërtetuar politikat më të gabuara të Iranit që kanë zënë vend në Perëndim gjatë viteve.

Këto politika kanë tendencë dërrmuese në drejtim të një qasje pajtuese ndaj regjimit klerikal, bazuar në supozimin e rremë se nuk ka asnjë alternativë praktike që mund të funksionojë drejt ndryshimeve brenda Iranit. Kjo nga ana tjetër kufizon shkallën e gatishmërisë së qeverive perëndimore për të ushtruar presion të vërtetë mbi regjimin, dhe sigurisht i ndalon ata të ofrojnë mbështetje të rëndësishme politike për MEK, i cili ka kohë që është hequr si një grup margjinal dhe një “kult” siç cilësohej nga propaganduesit e Iranit.

Kryengritjet e fundit paraqesin një sfidë të jashtëzakonshme kundër asaj propagande, por ajo duhet të çrrënjoset në mënyrë aktive. Jo vetëm që është e mundur por është absolutisht jetike që këto përpjekje të shkojnë krah për krah me kritikat kundër përpjekjeve të regjimit Iranian për të goditur mbështetësit e brendshëm të MEK dhe mbështetësit e tjerë që luftojnë për një Iran demokratik.

 

 

 

 

Grupet e të Drejtave të Njeriut Nxisin OKB-në të Hetojë Masakrën e 1988-ës në Iran

Nga
Shamsi Saadati
-

Njëzet e një grupe të të drejtave njerëzore i kanë bërë apel Organizatës së Kombeve të Bashkuara që të nisë një hetim mbi masakrën e 1988-ës ndaj të burgosurve politikë në Iran.

Masakra e 1988-ës, e cila çoi në ekzekutimin e mbi 30,000 të burgosurve politikë, kryesisht anëtarë të opozitës Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI ose MEK), nuk është hetuar asnjëherë, dhe autorëve të saj nuk u është kërkuar asnjëherë llogari.

 

Zyrtarët Paralajmërojnë për Protesta të Mëtejshme në Iran për Shkak të Krizave Ekonomike e Shoqërore

Nga
Mohammad Sadat Khansari
-

 

Teksa krizat ekonomike e shoqërore në Iran rriten për shkak të keqmenaxhimit nga regjimi, zyrtarët dhe mediat shtetërore po paralajmërojnë për protesta të reja anti-regjim dhe për disfatën e mullahëve në horizont.

Gjatë seancës publike të Parlamentit të regjimit të dielën, dhe në mes të grindjeve të brendshme të tyre, disa nga deputetët e regjimit e pranuan krizën aktuale ekonomike. Gjithashtu, ata identifikuan korrupsionin sistematik e të institucionalizuar si arsyen kryesore për sfidat ekonomike. Në këtë mënyrë, ata hodhën poshtë të gjitha përpjekjet dhe pretendimet e mullahëve e apologjetëve të tyre për të fajësuar sanksionet për problemet ekonomike e shoqërore të Iranit.

“Rritja ekonomike e vendit ka qenë negative për tetë vite. Qeveria që pretendonte se do t’i zgjidhte problemet e popullit tashmë është e dëshpëruar për një zgjidhje. Të ardhurat e vendit janë ulur me 34% që në 2013-ën. Fuqia blerëse e njerëzve është ulur në një të tretën e vitit të kaluar dhe çmimet kapin majat në mënyrë të papritur e vazhdimisht. Lëndët bujqësore si gruri, soja, etj., rriten 10-fish brenda natës, lëndët e ndërtimit rriten më shumë se 10 deri në 20 herë, dhe çmimet e mishit kapin majat,” tha Kamal Alipour, një nga deputetët e regjimit, të dielën.

1...370371372...728Faqja 371 nga 728