Mediat dhe zyrtarët e regjimit e përshkruajnë rihapjen e shkollave pa pajisje mbrojtjeje e dezinfektimi si një “gjenocid” dhe një “katastrofë humanitare”

“Po shohim një shpërthim të ri të Koronavirusit dhe valën e tretë të sëmundjes.” Kjo është deklarata e fundit e Ministrit të Shëndetësisë të regjimit, i cili ka shpallur fillimin e valës së tretë të Koronavirusit në Iran. (Agjencia shtetërore e lajmeve Mehr- 22 shtator 2020)

Në Teheran, Alireza Zali, kreu i Taskforcës Kombëtare për Luftimin e Koronavirusit, tha “Në Teheran po shkojmë drejt valës së tretë të sëmundjes. Mbërritja e valës së tretë në Teheran do të jetë shumë më herët sesa në provincat e tjera.” (E përditshmja shtetërore Hamshahri – 15 shtator 2020)

Resalat, një e përditshme shtetërore, ka raportuar: “Nisur nga numri i vdekjeve në ditë për shkak të Koronavirusit, Irani është një nga pesë vendet e prekura më rëndë në botë. Në të njëjtën kohë, Irani mban vendin e 19-të për sa i përket popullsisë, që do të thotë se në Iran, numri i infektimeve dhe vdekjeve nga Koronavirusi është më i lartë sesa mesatarja globale.” (E përditshmja shtetërore Resalat – 17 shtator 2020)

Iraj Harirchi, Zëvendës Ministër i Shëndetësisë, e ka quajtur valën e tretë të Koronavirusit në Iran “një katastrofë.” (Televizioni shtetëror – 21 shtator 2020)

Duke shpjeguar tragjedinë, ai shtoi: “Shtrimet në spital në javë kanë arritur në 9,640. Në pikun e sëmundjes në mars dhe prill, ky numër ishte 7,900, dhe shkoi në 1,971 nga fundi i prillit. Tani është rritur pesë herë.”

Në fillim të valës së tretë të Koronavirusit në Iran, zyrtarët e regjimit e përshkruajnë situatën si “super të kuqe,” “kritike,” dhe “të stuhishme.” Ata thonë gjithashtu se sistemi i shëndetësisë i vendit po “shembet.” Katastrofa e Koronavirusit është përhapur në mbarë Iranin, por megjithatë, regjimi i ka rihapur shkollat në këto rrethana.

Matja e temperaturës në Shkollën Shahed për vajza në Teheran.

Një milion fëmijë të ekspozuar ndaj valës së tretë të Koronavirusit në Iran

Pavarësisht paralajmërimeve nga mjekët dhe ekspertët, shkollat dhe universitetet u rihapën herët, 15 ditë para datës së zakonshme të hapjes, që është 22 shtator.

“Një milion fëmijë iranianë janë të ekspozuar ndaj valës së tretë dhe të katërt të Koronavirusit,” sipas një gazete të përditshme shtetërore. (E përditshmja shtetërore Setareh-Sobh – 17 shtator 2020)

Megjithatë, asnjë nga shkollat dhe universitetet e vendit nuk i kanë kushtet dhe mjetet e nevojshme për zbatimin e protokolleve standarde të parandalimit. Asafari, një anëtar i parlamentit të regjimit, zbuloi se: “Shumë zona nuk kanë dërguar personel nëpër shkolla për t’i dezinfektuar.” (Agjencia shtetërore e lajmeve ICANA, 6 shtator 2020)

Ismaili, një anëtar i Komisionit të parlamentit të regjimit për Arsimin dhe Kërkimin, tha: “Nëse duam të zhvillojmë klasa me praninë fizike të nxënësve, shkollat duhet të dezinfektohen çdo ditë, dhe studentët duhet të përdorin maska dhe xhel; këto gjëra i detyrojnë familjet që të ndërmarrin shpenzime të mëdha. Është gjithashtu nevoja për matjen e vazhdueshme të temperaturës, gjë për të cilën nuk jemi të përgatitur aktualisht.” (Agjencia shtetërore e lajmeve Mehr, 12 shtator 2020)

Hossein Gheshlaghi, anëtar i Këshillit Suprem Mjekësor, tha: “Nëse qeveria do të kishte marra masa strikte karantine nga 10 marsi 2020 deri më 8 prill 2020, vala e parë e koronavirusit do të kishte qenë më pak e dhimbshme dhe stafi mjekësor nuk do të ishte përballur me një punë aq të lodhshme. Një tjetër gabim që e rrit shumë rrezikun e përhapjes së virusit dhe numrin e vdekjeve është rihapja e shkollave. Mbajtja mbyllur e shkollave do të kishte qenë një faktor kontrollues në reduktimin e valës së tretë të Koronavirusit.” (Agjencia shtetërore e lajmeve Mehr, 14 shtator 2020)

Disa media dhe zyrtarë të shtetit e kanë përshkruar këtë lëvizje të regjimit si një “gjenocid” dhe një “katastrofë humanitare.”

“Ndoshta kjo nuk duhet thënë, por rihapja e shkollave do të shkaktojë gjenocid fizik, sidomos për të varfrit, duke qenë se është paralajmëruar vazhdimisht se kjo vjeshtë do të jetë më e vështira në kohët tona.” (E përditshmja shtetërore Resalat – 7 shtator 2020)

Fëmijët e familjeve të varfra e me të ardhura të ulëta nuk kanë as çanta shkolle; ata përdorin thasë orizi bosh.

Irani ka ekzekutuar gruan e 108-të nën presidencën e Hassan Rouhani-t

Regjimi iranian ekzekutoi një grua mëngjesin e së mërkurës, 23 shtator, duke e çuar në 108 numrin total të grave të ekzekutuara në vend që kur Presidenti supozimisht i moderuar Hassan Rouhani mori detyrën në vitin 2013.

Mahtab Shafii, 32 vjeç, u var në burgun e Gohardasht (njohur ndryshe si burgu Rajaiishahr) në Karaj. Ajo kishte kaluar shtatë vite në burgun Qarchak, e akuzuar për vrasje, por edhe kjo është e dyshimtë për shkak të faktit se regjimi nuk i klasifikon vrasjet sipas gradës.

Duke qenë se shumë gra iraniane i nënshtrohen dhunës në familje pa asnjë mbështetje ligjore për ta arrestuar abuzuesin e tyre, për të siguruar një urdhër ndalimi, apo për të fituar një divorc, ato rrezikojnë humbjen e gjithçkaje, edhe të fëmijëve të tyre, duke u larguar, ose rrezikojnë të qëndrojnë në shtëpi dhe mundësisht të humbin jetën. Për këtë arsye, shumë gra iraniane, të cilat vuajnë nga sindroma e personit të abuzuar, i vrasin sulmuesit e tyre për t’u vetë-mbrojtur.

E burgosura politike Golrokh Ebrahimi Iraee pati shkruar në korrik 2019: “Nga njohja me gra të dënuara për vrasje, kam mësuar se një përqindje e madhe e tyre kanë vrarë bashkëshortët —në çast apo sipas një plani të paramenduar—pas shumë vitesh që janë poshtëruar, rrahur, madje edhe torturuar nga burrat e tyre, dhe për shkak se u është mohuar e drejta e divorcit. Ndonëse e konsiderojnë veten kriminele, ato janë të bindura se, nëse kërkesat e tyre të vazhdueshme për divorc do të ishin pranuar, nuk do ta kishin kryer një krim të tillë.”

Gjykata Supreme e Iranit ka miratuar dënimin me vdekje kundër një të burgosuri i cili ka vuajtur për gati 29 vite në pritje të ekzekutimit.

Ky i burgosur, Moein Salavarzi, është dergjur i lënë pezull mizorisht pas arrestimit dhe akuzimit për vrasjen e të vëllait në vitin 1991.

Në një telefonatë me familjen e tij javën e shkuar, 55-vjeçari tha se dënimi i tij me vdekje ishte miratuar nga Gjykata Supreme.

Zyrtarët gjyqësorë gjatë viteve të kaluara kanë thënë se çështja e këtij të burgosuri mungonte dhe se e kanë miratuar dënimin për shkak të kërkesave të fëmijëve të viktimës.

Kodi Penal islamik i Iranit e lejon familjen e një viktime vrasjeje që të këmbëngulë për ekzekutimin apo ta falë vrasësin dhe të marrë kompensim financiar. Autoritetet iraniane pretendojnë se qesas – dënimi për personat e akuzuar për vrasje – nuk është ekzekutimi, edhe pse njerëzit e dënuar me qesas ekzekutohen nga shteti. Ky pretendim nuk pranohet në ligjin ndërkombëtar.

Moein Salavarzi-t i është mohuar prania e një avokati gjatë kësaj periudhe sepse nuk mund të përballonte kostot ligjore.

Shumë të burgosur në Iran kalojnë vite të tëra në agoninë e pritjes për ekzekutimin përpara se të varen.

Në një tjetër rast tronditës, një i burgosur i identifikuar si Abdullah Banaei i ka qepur bashkë buzët dhe ka nisur një grevë urie që më 22 shtator në burgun e Urmia-së për të protestuar ndaj mbajtjes së vazhduar në burg pas 15 vitesh në pritje.

Abdullah Banai u ka kërkuar zyrtarëve të burgut që, ose ta lirojnë me kusht, ose ta realizojnë dënimin e tij me vdekje.

Presidenti i regjimit iranian Hassan Rouhani fajëson popullin e Iranit për përhapjen e shfrenuar të Covid-19 në mbarë vendin

Ndërkohë që Irani vuan nga një numër i lartë viktimash njerëzore për shkak të krizës së vazhdueshme të koronavirusit, presidenti i regjimit Hassan Rouhani e ka fajësuar përsëri, në mënyrë skandaloze, vetë popullin për valën e tretë të virusit.

E burgosura politike kurde, Zeinab Jalalian, zhvendoset në burgun e Kermanshah

Të burgosurën politike kurde Zeinab Jalalian e kanë zhvendosur nga Burgu Qendror i Kerman në burgun famëkeq Dieselabad të Kermanshah, në Iranin perëndimor.

E burgosura politike kurde Zeinab Jalalian ka kaluar tre muaj në burgim të izoluar në pavijonin e karantinës të Burgut Qendror të Kerman-it, në Iranin jugor. Atë e zhvendosën në burgun e Kermanshah më 24 shtator 2020.

Lydia dhe prindërit e saj të krishterë, Sam Khosravi dhe Maryam Fallahi

Vendimi i gjykatës ndan më dysh familjen e krishterë në Iran

Një gjykatë e regjimit iranian ka nxjerrë një vendim çnjerëzor për ta ndarë një vogëlushe 2-vjeçare nga prindërit e saj të krishterë pavarësisht “lidhjeve të forta emocionale” të saj. Sipas vendimit, vajzën e vogël e kanë ndarë nga prindërit dhe ia kanë dorëzuar Organizatës së Mirëqenies.

Vogëlushja 2-vjeçare me emrin Lydia ka lindur myslimane por është adoptuar nga një çift i krishterë kur ishte vetëm dhjetë javëshe.

Gjykata Rishikuese në Bushehr vendosi më 23 shtator 2020 se, meqë vogëlushja ka lindur myslimane, ajo nuk mund të adoptohet nga një çift i krishterë.

Ky vendim i gjykatës u mor pavarësisht “lidhjeve të forta emocionale” midis 2-vjeçares dhe prindërve të saj të krishterë, Maryam Fallahi dhe Sam Khosravi.

Lydia vuan nga probleme të zemrës dhe probleme gastrointestinale. Ajo do të përballej me një të ardhme të pasigurtë nëse do të dërgohej në jetimoren e Organizatës së Mirëqenies. Ka shumë pak mundësi që ajo të adoptohet nga një familje tjetër, për shkak të sëmundjes që ka.

Maryam Fallahi ka punuar për vite të tëra si infermiere në Spitalin e Zemrës në Bushehr. Vëzhguesi i Organizatës së Mirëqenies dhe Zyra Mjeko-ligjore kanë konfirmuar se ajo është kujdesur më së miri për Lydia-n gjatë dy viteve të fundit.

Ky vendim bie në kontradiktë me ligjet e regjimit klerikal.

Sipas nenit 3 të Ligjit për Mbrojtjen e Fëmijëve dhe Adoleshentëve, fëmijët që nuk kanë kujdestarë apo kanë kujdestarë të papërshtatshëm mund të adoptohen nga çdo shtetas iranian që banon në Iran. Ky nen nuk përmend asgjë për sa i përket fesë së prindërve që adoptojnë fëmijën.

Kushtetuta iraniane e njeh Krishterimin si fe. Kushtetuta sanksionon adoptimin e një fëmije nga prindër që besojnë në një prej feve të njohura nga Kushtetuta.

Prerja e gjymtyrëve në Iran

Janë duart e regjimit klerikal, Lideri Suprem Khamenei dhe konglomeratet e tij, si dhe IRGC, Gjyqësori, parlamenti, dhe qeveria e tij që duhet të priten e të hiqen nga jeta dhe pasuria e popullit iranian, dhe sovraniteti i uzurpuar duhet t’i rikthehet popullit iranian.

Drejtësia kriminale e regjimit klerikal ka dënuar katër të burgosur në Urmia me prerje të gjymtyrëve, për akuzën e vjedhjes. Ky dënim i neveritshëm vjen në një kohë kur Khamenei, Rouhani, Ebrahim Raisi, dhe klerikë të tjerë të lartë së bashku me bijtë e bijat e tyre të korruptuara, si dhe liderët e Gardës Revolucionare, janë pa dyshim hajdutët më të mëdhenj në historinë e Iranit. Ata vjedhin qindra biliona dollarë nga pasuria e popullit. Kjo bëhet me koston e urisë, varfërisë, dhe papunësisë së dhjetëra mijëra njerëzve, inflacionit që kap majat, dhe shkatërrimit të ekonomisë së vendit.