Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit, një koalicion i grupeve iraniane pro-demokracisë, ka mbajtur një mori konferencash në internet muajt e fundit me qëllim zgjerimin e diskutimeve të politikës perëndimore në lidhje me Republikën Islamike. Grupi kryesor përbërës i NCRI, Organizata Muxhahedine e popullit te Iranit (PMOI / MEK),  ka qënë një forcë kryesore në nxitjen e kryengritjeve mbarëkombetare në 3 vitet e fundit, dhe konferencat kanë treguar shumë shpesh se ky trend është një mundësi për SHBA dhe BE që ta ndihmojnë popullin iranian të realizojë një ndryshim të një shkalle të lartë në vendin e tij.

Konferenca e fundit u zhvillua të Mërkurën, 7 Tetor 2020, organizuar nga Miqtë e Iranit të Lirë (FOFI) në Parlamentin Evropian dhe ishte përqëndruar në “politikën e saktë” dhe “detyrimet politike dhe etike” për kombet europiane përballë “krimeve të vazhdueshme kundër njerëzimit”. Në të morën pjesë afërsisht 36 anëtarë të Parlamentit Evropian, nga grupe të ndryshme politike të cilët rishikuan politikën aktuale të BE-së mbi Iranin.

Ata paralajmëruan për situatën në përkeqësim të të drejtave të njeriut në Iran, veçanërisht për shkak të valës së re të ekzekutimeve të disidentëve dhe protestuesve iranianë, ndër to dhe varja e Navid Afkari, mundësit iranian i cili u var pasi mori pjesë në protestën e fundit kundër regjimit. Eurodeputetët nxitën një politikë më të fortë mbi Iranin me një fokus në të drejtat e njeriut.

Një numër pjesëmarrësish theksuan rolin e rëndësishëm që Rezistenca Iraniane ka luajtur duke iu referuar mbledhjes së Iranit të Lirë ne 2018 në Paris, kur operativët e regjimit iranian u përpoqën të kryenin një sulm terrorist në atë tubim, i cili u organizua nga NCRI. Megjithëse komploti u pengua me bashkëpunim nga autoritete të shumta evropiane, ai padyshim zbuloi shumë për lidhjen mes financimin terrorist të Iranit dhe aktiviteteve të tij zyrtare në politikën e jashtme.  Komploti gjithashtu demonstroi se regjimi klerik e shikon lëvizjen e Rezistencës si një kërcënim të vërtetë për mbajtjen e pushtetit.

Gjithashtu Znj. Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), drejtoi samitin në internet dhe propozoi një politikë të trefishtë, e cila përfshinte:

Së pari “Të drejtat e njeriut për njerëzit e Iranit, embargo gjithëpërfshirëse e regjimit diktatorial, dhe njohjen e Rezistencës së Popullit Iranian për liri dhe demokraci ”

Së dyti miratimin e një legjislacioni detyrues, për të dëbuar agjentët e regjimit iranian nga Europa, për të mbyllur ambasadat e regjimit në të gjitha vendet anëtare të BE, dhe për të njohur IRGC dhe përfaqësuesit e tij në Irak, Siri, Liban, Jemen dhe vendet e tjera si grupe terroriste.

Dhe së treti krijimin e një misioni te pavarur ndërkombëtar i cili duhet të hetojë masakrën e 30,000 të burgosurve politikë në Iran dhe therjen e më shumë se 1,500 protestuesve ne Khamenei gjatë kryengritjeve të nëntorit 2019. Misioni duhet gjithashtu të hetojë gjendjen e burgjeve dhe të burgosurve në Iran, veçanërisht të burgosurit politikë duke kërkuar gjithashtu lirimin e këtyre te fundit.

Në rast të mosprishjes se komplotit, lista e viktimave do të kishte përfshirë personalitete të profilit të lartë evropian dhe / ose amerikan, duke përfshirë ndoshta disa nga eurodeputetët që kontribuan në konferencën e së mërkurës.

Sigurisht që pjesëmarrësit në Paris po interesohen personalisht në çështjen Assadi, por në rishikimin e tyre eurodeputetet theksuan më së shumti rëndësinë e mbajtjes së përgjegjësisë se regjimit iranian për historinë e tij të gjatë të terrorizmit, financimit të terrorizmit dhe shkeljeve të të drejtave të njeriut brenda dhe jashtë vendit

Masakra e 30000 të burgosurve politikë në 1988 ka qenë në qendër të deklaratave të panumërta nga NCRI dhe nga grupet politike perëndimore që mbështesin ndjekjen e drejtësisë. Krimi 32-vjeçar kundër njerëzimit filloi kur “komisionet e vdekjes” u mblodhën në burgjet e shumta iraniane me qëllimin për të shtypur kundërshtimin e sistemit teokratik.

Në veçanti, MEK, u bë fokusi i marrjes në pyetje nga “komisionet e vdekjes” dhe në vetëm disa muaj anëtarët e saj përbënin pjesën më të madhe të viktimave,  30,000 viktima.

Deri më sot, askush nuk ka mbajtur përgjegjësi për këto vrasje. Përkundrazi, autorët kryesorë janë shpërblyer vazhdimisht nga qeveria e tyre ndërsa janë injoruar në mënyrë direkte nga kundërshtarët e huaj të supozuar të Teheranit. Sot, autorët kryesorë të vrasjeve përfshijnë kreun e gjyqësorit iranian dhe Ministrin e Drejtësisë , së bashku me një mori zyrtarësh të tjerë. Keta luajnë një rol të rëndësishëm në udhëheqjen e regjimit për t’u përballur me një lëvizje të Rezistencës e cila dështoi 32 vjet më parë.

Konferenca e së mërkurës theksoi situatën në Iran duke sugjeruar se është në interesin e vetë kombeve perëndimore të përballen me krimet aktuale dhe të kaluara të Teheranit, sepse ndjenja e mosndëshkimit i shtyn zyrtarët e regjimit të bëjnë përpjekje të mëtejshme mbi udhëheqësit e Rezistencës, duke rrezikuar jetën e shtetasve perëndimorë gjate ketij procesi.

Pjesëmarresit në konferencë gjithashtu këmbëngulën se edhe në mungesë të kërcënimeve për sigurinë e tyre, qeveritë perëndimore kanë përgjegjësi për të sanksionuar dhe izoluar diplomatikisht regjimin iranian për shtypjen me forcë të Rezistencës demokratike.

Për më tepër, rekomandimet e “politikës së saktë” që dolën nga konferenca përfshinin njohjen zyrtare të asaj lëvizjeje të Rezistencës. Disa nga folësit të mërkurën vunë në vëmendje planin e znj. Rajavi me 10 pika për të ardhmen e Iranit, i cili përshkruan një sistem të bazuar në zgjedhje të lira dhe të ndershme, ndarjen e fesë nga shteti dhe mbrojtje të barabartë për gratë dhe pakicat. Disa argumentuan gjithashtu se ishte kjo platformë në veçanti ajo që ndihmoi për të motivuar një kryengritje mbarëkombëtare brenda Republikës Islamike në fillim të vitit 2018, e cila nga ana tjetër motivoi komplotin e terrorit të atij viti dhe e shtyu Teheranin të pranonte se Rezistenca Iraniane mbetet një sfidë serioze për sistemin.

Ashraf 3, Shqipëri, Shtëpia e anëtarëve të MEK – Konferenca Thirrje për Drejtësi, 19 Korrik

Pasi ka dështuar në përpjekjen për ta shkatërruar opozitën demokratike me një masakër ndaj të burgosurve politikë në 1988-ën, dhe me ekzekutime e sulme më pas, regjimi i Iranit ka punuar me shumë mund për ta delegjitimizuar lëvizjen e Rezistencës në sytë e botës. Këto përpjekje përfshijnë një rrebesh të dendur lajmesh të rreme nga Ministria iraniane e Inteligjencës, lajme të rreme të cilat kanë në shënjestër grupin kryesor opozitar, Organizatën Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI-MEK). Por kjo propagandë brenda vendit është e efektshme vetëm në promovimin e objektivave më të gjera të regjimit, sepse depërton rregullisht në mediat globale, duke i turbulluar perspektivat ndërkombëtare për sa i përket mundësisë për ndryshim regjimi dhe qeverisje demokratike në Iran.

Kjo është pika ku përfshihen Lobet e Iranit në Perëndim. Ata i shpërndajnë me lehtësi pikat e diskutimit të regjimit klerikal kundër MEK, duke marrë pozicionin e gazetarëve apo ekspertëve mbi Iranin, në media apo në rrjetet sociale. Burimi i lajmit apo analizës, lobuesi, mund të duket legjitim, por duke gërmuar më thellë dhe duke vënë re pikat e tyre të diskutimit, bëhet e qartë që, prapa kravatës dhe pamjes perëndimore të “ekspertit mbi Iranin” apo “gazetarit,” mund të shohësh çallmën e mullahëve. Një etiketim i zakonshëm që ata përdorin dhe e përsërisin shumë shpesh kundër MEK-ut është narrativa e regjimit që e përshkruan MEK-un si një kult.

Që nga fundi i 2017-ës, Irani është shkundur nga dy kryengritje mbarëkombëtare anti-qeveritare dhe nga protesta të panumërta të një shkalle më të vogël. Vetë autoriteti më i lartë i vendit, Lideri Suprem i regjimit Ali Khamenei, e pranoi në një fjalim në janar 2018 se MEK kishte luajtur një rol udhëheqës në organizimin dhe lehtësimin e qindra demonstratave që vazhdonin ende. Sikur vetëm kjo gjë të merrej parasysh, duhej ta kishte shkatërruar narrativën e vjetër të regjimit që e përshkruan MEK-un si një “kult” dhe një “grup i vogël” i paefektshëm.

Problemi i dukshëm është thjesht se propaganda iraniane ka qenë e rrënjosur tepër thellë në mediat perëndimore për një kohë shumë të gjatë. MEK dhe mbështetësit e saj të ndryshëm perëndimorë kanë punuar për ta çrrënjosur këtë ndikim duke e ekspozuar rregullisht “rrjetin e gazetarëve miqësorë” të regjimit dhe asetet iraniane të inteligjencës që e prezantojnë veten nën maskën e ekspertëve mbi strategjinë e Lindjes së Mesme apo mbi Iranin dhe si ish-anëtarë të MEK.

Në Mars 2019 dhe sërish në korrik 2020, një gjykatë gjermane dha gjykime që miratuan kundërshtimet që koalicioni përfshirës i MEK, Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI), kishte paraqitur ndaj dy botimeve, Der Spiegel dhe Frankfurter Algemeine Zeitung. Të dyja këto gjyqe vërtetuan se propaganda iraniane vazhdon të ushtrojë ndikim të fortë mbi mediat perëndimore, pasi burime që dyshohen si asete të inteligjencës iraniane citoheshin në mënyrë jo-kritike në artikuj të cilët dukej se ishin të angazhuar për ta portretizuar MEK-un si një kult.

“Maryam Rajavi: Liria dhe fitorja janë të arritshme”
“Poshtë diktatori, qoftë ai Shah-u apo Lideri (Khamenei)”

Në një varg veprimtarish në mbarë vendin, Njësitë e Rezistencës dhe mbështetësit e Mujahedin-e Khalq (MEK/PMOI) theksuan nevojën për ta shpërbërë Gardën Revolucionare (IRGC) nisur nga roli i saj në shtypjen e popullit iranian dhe në plaçkitjen e pasurisë kombëtare dhe aseteve të vendit. Ata kanë shkruar graffiti dhe kanë ngjitur postera dhe afishe në qytete të ndryshme. Ata kanë vënë gjithashtu foto të Znj. Maryam Rajavi, Presidentes së zgjedhur të Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), dhe fragmente nga fjalimet e saj në pjesë të ndryshme të qyteteve në mbarë Iranin.

Ata kanë shkruar gjithashtu graffiti ku refuzojnë si Shahun, ashtu edhe diktaturën e klerikëve, duke shfaqur aspiratat e popullit për një republikë demokratike të bazuar në votat e popullit. Këto veprimtari janë kryer në Teheran, Karaj, Isfahan, Rasht, Shahriar, Khorramabad, Kerman, Ahvaz, Shiraz, Mashhad, Hamedan, Dorud, dhe Lahijan, mes qytetesh të tjera.

Disa nga slloganet e ngjitura apo të shkruara në vende publike janë: “IRGC dhe Lideri Suprem i regjimit janë përgjegjës për krime,” “Shpërbërja e Gardës Revolucionare është domosdoshmëri për arritjen e fitores për popullin iranian,” “Në mënyrë që Koronavirusi të frenohet, diktatura fetare duhet të zhduket.” “Demokraci, liri me Maryam Rajavi,” “Poshtë Khamenei,” “Poshtë Khamenei, rroftë liria,” “Maryam Rajavi: Liria dhe fitorja janë të arritshme,” “Përmbysja e regjimit klerikal është e mundshme me përpjekjet e Njësive të Rezistencës,” “As kurorën, as çallmën, mullahët janë në grahmat e fundit,” “Poshtë diktatori, qoftë ai Shahu apo Lideri (Khamenei),” “Poshtë Khamenei, lavdi Rajavi.”

Teheran – veprimtaritë e mbështetësve të MEK- “Maryam Rajavi: Ngrihuni për përmbysjen e diktaturës së velayat-e faqih” – 4 tetor 2020

Teheran – Veprimtaritë e Njësive të Rezistencës – 4 tetor 2020  Teheran dhe Lahijan – “Maryam Rajavi është frymëzim për gratë iraniane që kërkojnë lirinë”- 4 tetor 2020

Ahvaz – Graffiti nga një Njësi Rezistence: “Poshtë parimi i velayat-e faqih, rroftë liria” – 4 tetor 2020

  Mashhad – Veprimtaritë e mbështetësve të MEK – Ngjitja e fletushkave në vende publike – 4 tetor 2020

Rasht dhe Kerman – “As Shahu, as lideri (Khamenei), nuk duam të zgjedhim midis të keqes dhe më të keqes” – 4 tetor 2020

Dorud dhe Lahijan – Veprimtaritë e Njësive të Rezistencës: “Jo kurorës, jo çallmës, mullahët janë në grahmat e fundit” – 4 tetor 2020

 Karaj – Ngjitja e posterit të Maryam Rajavi-t nga mbështetësit e MEK: “Ngrihuni për të përmbysur diktaturën fetare” – 1 tetor 2020

Teheran – poster i Maryam Rajavi-t nga Njësitë e Rezistencës: “Maryam Rajavi: Liria dhe fitorja janë të arritshme” – 1 tetor 2020

Veprimtaritë e Njësive të Rezistencës në qytete të ndryshme – “Poshtë Khamenei, rroftë liria” – 1 tetor 2020

Qytete të ndryshme – IRGC dhe Lideri Suprem i regjimit janë përgjegjës për kryerje krimesh” – 1 tetor 2020

Shkruar nga Shahriar Kia

Twitter shpalli të mërkurën se kishte fshirë afërsisht 130 llogari që me sa duket e kanë patur origjinën në Iran dhe përpiqeshin të krijonin trazira në bisedat rreth debatit të parë presidencial në SHBA. Kjo gjë tregon për një tendencë në vazhdim të përdorimit nga ana e regjimit iranian të taktikave të keqinformimit në mediat sociale, dhe se si lobuesit e Iranit në Perëndim po i keqpërdorin rrjetet sociale për të përhapur pikat e diskutimit të regjimit.

Në shkurt të këtij viti, u raportua se Facebook, ashtu siç ka bërë tani Twitter, kishte fshirë qindra llogari mashtruese që ishin të lidhura me Iranin dhe vende të tjera.

Këto bllokime llogarish nga Twitter dhe Facebook kanë ndodhur pothuajse rregullisht për disa vite. Vazhdimësia e kësaj dukurie edhe tani është një shenjë që tregon se sa i vështirë është të menaxhohet ky problem pasi kjo do të thotë se bot-et dhe troll-et janë rikthyer edhe pas fshirjes së miliona llogarive të tilla nga Twitter në një spastrim të madh nga këto platforma në maj e qershor 2018. Dhe kjo vështirësi mund të thuhet se shumëfishohet nga impakti që kanë profilet false e keqinformuese përtej ndërveprimeve të tyre të ngushta.

Që nga spastrimi i 2018-ës, Twitter dhe Facebook kanë bërë disa njoftime të mëtejshme për sa i përket fshirjes së llogarive të lidhura me Iranin, dhe me disa shtete të tjera. Në disa raste, raportet shoqëruese të mediave kanë treguar se para se të identifikoheshin si të rreme, disa nga llogaritë e fshira ia kanë dalë ta publikojnë përmbajtjen e tyre në outlet-e të ndryshme lokale lajmesh. Kjo paraqet potencialin që po kjo përmbajtje të citohet në media të tjera duke iu referuar direkt llogarive që janë ekspozuar tashmë si jo legjitime.

Kjo shpërndarje organike e pikave të fabrikuara të diskutimit është një taktikë që propagandistët iranianë e kanë përdorur, sipas raporteve, për përfitimet e veta. Kritikët e regjimit iranian, duke përfshirë opozitën kryesore demokratike, Organizatën Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI-MEK), kanë shumë kohë që paralajmërojnë për faktin që Ministria iraniane e Inteligjencës dhe Sigurisë (MOIS) ushtron ndikim mbi mediat perëndimore me anë të agjentëve të saj dhe një “rrjeti gazetarësh miqësorë.”

MEK ka qenë shënjestra direkte e një pjese të madhe të kësaj influence. MOIS i ka kanalizuar pikat e bisedës rreth këtij grupi përmes lobuesve të saj në Perëndim dhe të ashtu-quajturve ish-anëtarë të MEK.

Mbizotërimi në rritje i mediave sociale e ka bërë më të lehtë e më të gjerë rekrutimin dhe operacionet e mëpasshme të MOIS. Ndërkohë që vendosja direkte e pikave të diskutimit të MOIS në mediat perëndimore mbetet me një vlerë unike, regjimi iranian mund të arrijë objektiva të ngjashme, edhe pse më të ngushta, thjesht duke i bombarduar rrjetet sociale me llogari të rreme me shpresën se pikat e tyre të diskutimit do të merren nga përdorues të tjerë derisa të shkojnë tek mediat profesionale dhe ndërgjegjja publike.

Është e pamundur të thuhet se cilat do të kishin qenë detajet e këtyre pikave të diskutimit nëse llogaritë e fshira së fundmi do të ishin lejuar të vazhdonin të operonin. Por është shumë e mundshme që përmbajtja e tyre do të kishte përfshirë njollosje të njohura kundër MEK, organizatë e cila ka shumë kohë që është identifikuar si zëri udhëheqës për demokracinë në Iran dhe kërcënimi kryesor ndaj mbajtjes së pushtetit për mullahët. Ky kërcënim vetëm sa është bërë më i qartë gjatë tre viteve të fundit, pasi edhe vetë zyrtarët e lartë të regjimit ia kanë atribuar MEK-ut udhëheqjen e dy kryengritjeve mbarëkombëtare anti-qeveritare.

Kjo gjë e ka bërë edhe më të domosdoshme për regjimin iranian prishjen e veprimtarive të MEK dhe de-legjitimizimin e saj. Në qershor 2018, dy operativë iranianë nën urdhrat e një diplomati të rangut të lartë tentuan të transportonin një pajisje shpërthyese drejt një tubimi pro-demokracisë në Francë, tubim i cili ishte organizuar nga koalicioni që përfshin MEK-un, Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit. Pas parandalimit të këtij komploti nga autoritetet europiane, MEK raportoi një rritje të madhe në operacionet e propagandës të regjimit iranian, brenda dhe jashtë Iranit.

Kampi Ashraf, Irak.

Efektshmëria me raste e këtyre përpjekjeve është theksuar nga dy çështje gjyqësore në Gjermani, njëra në mars 2019 dhe tjetra në korrik 2020, të cilat rezultuan në dhënien e urdhërit që dy botime të famshme të fshinin akuzimet e rreme kundër MEK. Këto përmbajtje fyese përfshinin referenca ndaj abuzimeve ndaj anëtarëve të thjeshtë të grupit nga liderët e tij në kompleksin e tyre të ndërtuar vetë, Ashraf 3, në Shqipëri. Akuzime të tilla janë në thelb identike me ato që janë bërë lidhur me rezidencën e mëparshme të MEK në Irak, Kampin Ashraf.