Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI / MEK) shpalli mbasditen e sotme, 4 tetor 2020, se Koronavirusi ua ka marrë jetën mbi 116,000 njerëzve në 450 qytete në mbarë Iranin. Numri i vdekjeve në provinca të ndryshme është: 27421 në Teheran, 8694 në Khorasan Razavi, 5834 në Isfahan, 5432 në Mazandaran (Qendër), 5142 në Lorestan, 4656 në Gilan, 3978 në Azerbaixhan Lindor, 3185 në Alborz, 3116 në Kurdistan, 3017 në Azerbaixhan Perëndimor, 2543 në Kermanshah, 1778 në Kerman, 1701 në Semnan, 1555 në Hormozgan, 1505 në Markazi (Qendër), 1410 në Bushehr, dhe 1098 në Zanjan. Kjo është krahas raporteve të marra nga provincat e tjera.
Dega e 2-të e Gjykatës Penale të Urmias ka dënuar Arash Ali Akbari-n me prerje të katër gishtave të dorës së djathtë për vjedhje. Babai 32-vjeçar është arrestuar në shtator 2019 për 16 akuza vjedhjeje dhe është gjykuar më 9 korrik. Dënimi me prerje të gishtave është shpallur më 28 korrik nga Gjykata Penale e Urmias.
Arash ka një diplomë dhe punon si saldator. Atij i është mohuar e drejta për të patur një avokat të zgjedhur vetë.
Shoqata e Miqësisë Shqiptaro-Iraniane u trondit kur dëgjoi për ekzekutimin e tmerrshëm të mundësit kampion 27-vjeçar Navid Afkari. Ne e dënojmë këtë akt të egër dhe mizor me indinjatën më të fortë.
Ekzekutimi i Navid, megjithë protestat ndërkombëtare kundër ekzekutimit, është një shenjë e dëshpërimit të regjimit për t’u përballur me protestat popullore dhe kryengritjen e afërt të popullit iranian që lufton për një Iran të lirë dhe demokratik dhe një jetë të lulëzuar.
Navid Afkari u arrestua në Shiraz, Iran, nën akuza të rreme për vrasjen e një punonjësi të qytetit gjatë protestave mbarëkombëtare në vitin 2018. Injorimi i thirrjeve në të gjithë botën për mëshirë nga personalitete kryesore të sportit, politikanë, Komiteti Olimpik Ndërkombëtar, Amnistia Ndërkombëtare dhe presidenti i SHBA. Autoritetet Iraniane e torturuan Navidin për javë të tëra për ta detyruar për të bërë një deponim të rremë. Bazuar në vërejtjet e Z. Afkari dhe organizatave të të drejtave të njeriut, ai u torturua rëndë për të dhënë një deponim të rremë për vrasjen, por krimi i tij i vetëm ishte pjesëmarrja në protestat anti-qeveritare.
Ekzekutimi i Navid Afkari ishte i pamëshirshëm dhe arbitrar, i imponuar pas një procesi që nuk plotësonte as standardet më themelore ose proçedurale të gjykimit të drejtë.
Ne mbështesim thirrjen e zonjës Raxhavi drejtuar Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara, Këshillit të Kombeve të Bashkuara të të Drejtave të Njeriut, Komisionerit të Lartë të Kombeve të Bashkuara për të Drejtat e Njeriut dhe të gjitha autoriteteve ndërkombëtare për të drejtat e njeriut për të marrë masa praktike dhe efektive kundër regjimit klerik në Iran që ekzekutoi Navid Afkarin dhe dhjetëra e mijëra të ekzekutuar për arsye politike.
Ne gjithashtu nxisim Kombet e Bashkuara të dërgojnë një komitet hetimor në Iran për të hetuar situatën e të burgosurve veçanërisht të burgosurve politikë në burgje.
Është e vështirë të gjesh dikë që nuk e ndien se situata shoqërore dhe politike e Iranit është më e brishtë se kurdoherë tjetër. Pritet një shpërthim shumë i madh politik, i cili do të rezultonte në rrëzimin e regjimit të mullahëve pas 42 vitesh. Forca kryesore shtytëse e këtij ndryshimi janë të rinjtë e Iranit.
Protestat e mëdha të Iranit në nëntor 2019 dhe janar 2020 e shtynë regjimin deri në prag të rrëzimit. Këto kryengritje u nxitën nga probleme të tilla si rritja e papritur e çmimit të gazolinës në nëntor dhe rrëzimi nga regjimi i një avioni ukrainas pasagjerësh në janar. Por shpejt, protestat u bënë politike, duke u përhapur në mbarë Iranin, me njerëzit që kërkonin ndryshim regjimi. Një fakt mbresëlënës ishte prania e madhe e të rinjve në këto protesta. Në fakt, shumë nga 1500 dëshmorët e protestave iraniane në nëntor dhe mijëra të arrestuarit në të dyja këto kryengritje ishin të rinj.
Populli iraken kremtoi përvjetorin e parë të “Revolucionit të Tetorit” dhe fillimin e kryengritjes së tij mbarëkombëtare që vazhdon akoma kundër korrupsionit dhe ndërhyrjeve vdekjeprurëse të regjimit iranian në vendin e tij, të enjten.
Njerëz nga të gjitha sferat e jetës në qytete të ndryshme në mbarë Irakun morën pjesë në protestat e të enjtes. Studentët e universiteteve në Bagdad, në kryeqytetin iraken, thërrisnin me sllogane kundër regjimit iranian dhe grupeve terroriste proksi të tij e zyrtarëve të korruptuar të lidhur me të, duke mbajtur ndërkohë foto të dëshmorëve të kryengritjes së tyre.
Pjesëmarrësit në të gjitha këto protesta nëpër Irak theksuan se nuk do t’i ndalin protestat derisa ta arrijnë qëllimin e tyre dhe t’i japin fund pranisë ndjellakeqe të regjimit iranian në Irak.
Regjimi i ka përshkruar Irakun, Sirinë dhe Libanin si “thellësinë strategjike” të tij, si një nga shtyllat që e ndihmojnë të mbajë pushtetin. Roli kryesor i Gardës Revolucionare (IRGC) të regjimit dhe i Forcave Quds, me Qassem Soleimani si komandantin e tyre, ishte ta ruanin këtë thellësi strategjike. Regjimi i mullahëve ka plaçkitur pasurinë kombëtare për të fortifikuar “thellësinë strategjike” të tij, dhe i ka realizuar komplotet e tij përmes grupeve terroriste proksi.
Iraku me shumicën e tij Shi’ite është shumë i rëndësishëm për regjimin. Ambasadori i regjimit në Irak, Iraj Masjedi, vepron si guvernatori i fshehtë i Irakut. Soleimani dhe Masjedi kanë luajtur një rol kyç në shtypjen e kryengritjes së popullit iraken dhe në vrasjen e qytetarëve të pafajshëm duke përdorur grupet proksi të regjimit si Brigadat Badr, Kataib Hezbollah dhe Forcat e Mobilizimit Popullor (PMF).
Për sa i përket veprimtarive të Forcave Quds në Irak, Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI), në një raport ekskluziv, ka shkruar: Gjatë luftës Iran-Irak, Mohsen Rezaei, komandanti i atëhershëm i Gardës Revolucionare, është përpjekur gradualisht t’i mbulojë të gjitha veprimtaritë terroriste të regjimit jashtë vendit dhe të komunikojë me grupet e huaja të mbështetura nga regjimi, kështu që i mori këto forca nën komandën e tij. Ky ishte hapi i parë serioz i marrë nga IRGC për t’i përfshirë plotësisht veprimtaritë terroriste, luftënxitëse, dhe ndërhyrëse të regjimit jashtë vendit. Për këtë qëllim, Rezaei formoi Brigadën e 9-të Badr, e cila përbëhej nga disa të burgosur irakenë të luftës dhe ata që ishin dëbuar nga Iraku. Hadi Ameri, kryetari aktual i grupit Badr, është një nga pjesët më kritike në formimin e forcave irakene Al Hashd-al Sha’bi.
Gjatë javës së shkuar, media të shumta perëndimore dhe arabe i kanë mbuluar veprimtaritë e Rezistencës Iraniane në përpjekjen e saj për ndryshim regjimi dhe për vendosjen e demokracisë në Iran.
Këto raportime nga mediat ishin lidhur me veprimtaritë e Njësive iraniane të Rezistencës, një rrjet i brendshëm i Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK), dhe me konferencën transatlantike të ditëve të fundit të organizuar nga Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI), si dhe veprimtaritë e tjera të NCRI-së. Disa nga këto media kanë publikuar gjithashtu artikuj të shkruar nga Rezistenca Iraniane ose në mbështetje të përpjekjes së saj për ndryshim regjimi.
Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI-MEK) shpalli mbasditen e sotme, më 3 tetor 2020, se Koronavirusi ua ka marrë jetën mbi 115,100 njerëzve në 450 qytete në mbarë Iranin. Numri i vdekjeve në provinca të ndryshme është: 27,201 në Teheran, 8584 në Khorasan Razavi, 7473 në Khuzestan, 5774 në Isfahan, 5097 në Lorestan, 3943 në Azerbaixhan Lindor, 3386 në Sistan& Baluchistan, 3101 në Fars, 3077 në Hamedan, 3002 në Azerbaixhan Perëndimor, 2034 në Khorasan Verior, 1356 në Ardabil, 1083 në Zanjan, 1069 në Qazvin, 960 në Ilam, 873 në Chaharmahal& Bakhtiari, dhe 837 në Khorasan Jugor. Kjo është krahas raporteve të marra nga provincat e tjera.
Terrorizmi shtetëror dhe përdorimi i tradhtarëve ose të përjashtuarve nga radhët e Rezistencës janë metoda të regjimit iranian për të ndjekur terrorizmin e tij dhe për të heshtur zërin e çdo opozite jashtë vendit. Regjimi iranian përdor një fushatë demonizuese për të përgatitur terrenin për operacionet e tij terroriste. Objektivi kryesor i fushatës demonizuese të regjimit dhe operacioneve pasuese terroriste janë anëtarët dhe mbështetësit e Organizatës Popullore Mojahedin të Iranit (PMOI / MEK) dhe Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI). Që nga viti 2018, regjimi iranian dhe agjentët e tij në Shqipëri po ndjekin gjithashtu një fushatë poshtërimi dhe shpifjesh kundër shtëpisë së PMOI / MEK në Shqipëri, Ashraf3.
Ambasadat e regjimit iranian në Evropë janë qendrat kryesore të regjimit të spiunazhit dhe terrorizmit.
Një shembull është gjykimi aktual i diplomatit terrorist të regjimit Asadollah Assadi në Belgjikë. Gjyqi i Assadit dhe të tre bashkëpunëtorëve të tij filloi më 14 qershor 2020, në Belgjikë. Të katër u arrestuan për përpjekjen për të bombarduar mbledhjen vjetore të NCRI “Irani i Lirë” në Paris në 30 qershor 2018. Para se të arrestohej, Assadi ishte Sekretari i Tretë në ambasadën e regjimit Iranian në Austri.
Assadollah Assadi, terroristi diplomat i regjimit Iranian
Assadi dhe bashkëpunëtorët e tij, Amir Sadouni, gruaja e tij Nasimeh Naami dhe Mehrdad Arefani, po gjykohen për tentivë vrasje dhe pjesëmarrje në një bërthamë terroriste. Amir Sadouni dhe Nasimeh Naami u maskuan si mbështetës të MEK-ut për gati 12 vjet dhe u përpoqën të përdorin këtë pozicion për të çuar bombën në tubimin “Irani i Lirë” në Villepinte, Francë, por u arrestuan gjatë rrugës për në Paris.
Terroristi i tretë, Mehrdad Arefani, u arrestua në Francë, ndërsa Assadi u arrestua në Gjermani. Të dy u dorëzuan tek autoritetet belge.
Arefani kishte udhëtuar më parë në Ashraf 3, Shqipëri, kompleksi i MEK, me nënën e një dëshmori të MEK. Ai e përdori këtë maskim për mbledhjen e informacionit të mëtejshëm.
Iranian opposition warns against uptick in Tehran’s terrorist activities
Në tetor 2019, shefi i policisë shqiptare ekspozoi një nga bërthamat terroriste të regjimit iranian. Komandantët e Gardës Revolucionare të Forcave Quds (IRGC-QF) të regjimit po udhëzonin dhe komandonin këtë grup nga Irani.
Kjo bërthamë terroriste kishte për detyrë të kryente një shpërthim në festën e Vitit të Ri Persian të MEK-ut në Tiranë, në 22 Mars 2019, duke vendosur një kamion shpërthyes përpara ndërtesës.
Regjimi iranian kishte përdorur një person të quajtur Alireza Naghashzadeh për të mbledhur informacion. Ai kishte udhëtuar në Shqipëri, me pretekstin e takimit me të afërmit e tij, për të mbledhur informacionin e nevojshëm për komplotin e bombave.
Ambasada e regjimit iranian në Shqipëri kishte mbledhur më parë disa informacione primitive në lidhje me ngjarjet e mundshme të MEK-ut në vende të veçanta në Shqipëri. Ai më pas ia dha Ministrisë së Inteligjencës dhe Sigurisë (MOIS).
Në atë kohë Mustafa Rudaki, shefi i stacionit të inteligjencës së regjimit ishte në ambasadën e regjimit në Tiranë, për të verifikuar dhe azhurnuar informacionin dhe për udhëzimet e vendndodhjes.
Gjithashtu, Massoud Khodabandeh dhe gruaja e tij Anne Singelton, dy agjentë të njohur të MOIS, janë përpjekur të mbledhin më shumë informacion rreth Ashraf 3 duke kontaktuar agjentë të tjerë në Tiranë, të cilët janë dëbuar nga MEK. MOIS ka ngarkuar Khodabandeh dhe gruan e tij që të kontaktojnë “gazetarët miqësorë” të mollahëve që t’i intervistojnë agjentët e tjerë të MOIS nën siglën e “ish anëtarëve të MEK” ose të përpiqen të mbledhin informacione rreth Ashraf 3, me pretekstin e përgatitjes së raporteve dhe dokumentarëve .
Iran's disinformation campaign against the MEK via 'friendly journalists'
Komiteti i Sigurisë Kundër Terrorizmit i NCRI, në një deklaratë në 10 Gusht, 2020, zbuloi: “Pasi Qeveria e Shqipërisë dëboi Mohammad Ali Arz Peyma dhe Ahmad Hosseini Elsat, dy diplomatë të tjerë-terroristë të regjimit klerik, në Janar 2020 dhe ushtroi vigjilencë më të madhe në lidhje me aktivitetet e ambasadës së mullahëve, Ministria e Inteligjencës dhe Sigurisë e regjimit (MOIS) dhe Forcat terroriste Quds po kryejnë aktivitetet e tyre dhe komunikimet me agjentët e tyre indirekt nga Teherani, vendet e Ballkanit dhe të Evropës Perëndimore. ”
“Massoud Khodabandeh dhe gruaja e tij Anne Singleton, agjentët famëkeq të MOIS me qendër në Londër, janë dy persona që janë në kontakt të përditshëm me disa agjentë lokalë të MOIS në Shqipëri, përfshirë Gjergji Thanasin dhe Olsi Jazexhi. Thanasi dhe Jazexhi janë në kontakt të drejtpërdrejtë me dezertorët e MEK të rekrutuar nga MOIS, duke përfshirë Hassan Heyrani. Agjentët lokalë rrijnë në një kafene në zonën e Freskut në Tiranë, ku ata koordinojnë aktivitetet e tyre të spiunazhit. Heyrani, i cili drejton kafenenë , gjithashtu paguan qiranë dhe kostot e tjera të përfshira. MOIS po organizon mercenarët e saj përmes dy dezertorëve, Hassan Heyrani dhe Gholamreza Shekari, të cilët po paraqiten si “ish-anëtarë” ose “anëtarë të ndarë” të MEK. Një tjetër agjent, Ehsan Bidi, i cili u ekspozua nga Komiteti i Sigurisë dhe Kundër Terrorizmit i NCRI, është vendosur në arrest shtëpiak në një kamp të mbyllur që nga gushti i vitit 2019. Gjatë kësaj periudhe, ai mori para dhe udhëzime përmes agjentëve të tjerë të regjimit, “shtoi deklarata.
Një shembull tjetër se si regjimi iranian përpiqet të marrë informacion në lidhje me MEK duke dërguar agjentë të tij, të maskuar si mbështetës të MEK, është çështja e dy agjentëve të MOIS, Ahmad Reza Mohammadi Doostdar dhe Majid Ghorbani, të arrestuar nën akuzën e terrorizmit dhe spiunazhit.
Në një njoftim për shtyp më 15 janar 2020, Departamenti i Drejtësisë i Shteteve të Bashkuara njoftoi: “Ahmadreza Mohammadi-Doostdar, 39 vjeç, një shtetas me dy nënshtetësi SHBA-Iran dhe Majid Ghorbani, 60 vjeç, një shtetas iranian dhe banor i Kalifornisë, janë dënuar me afate burgimi përkatësisht prej 38 muajsh dhe 30 muajsh, për dënimet e tyre penale në lidhje me sjelljen e tyre duke kryer mbikëqyrje dhe mbledhur informacion identifikues në lidhje me shtetasit amerikanë dhe personave me kombësi amerikane të cilët janë anëtarë të grupit Mujahedin-e Khalq (MEK). ”
Në një rast tjetër, MOIS dërgoi Meysam Panahi në Gjermani për të spiunuar Rezistencën Iraniane. Panahi u përjashtua nga MEK në vitin 2012 në Kampin e Lirisë, Irak. Në korrik 2016, një gjykatë në Gjermani e dënoi Panahi me dy vjet burg për spiunazh kundër MEK dhe NCRI.
Që nga vitet 1990, agjentët e MOIS janë përpjekur të mbledhin informacion në lidhje me Rezistencën Iraniane, duke u paraqitur si mbështetës të Rezistencës ose kundërshtarë të regjimit. Më poshtë janë disa shembuj se si regjimi përdori agjentët e tij për të mbledhur informacion për aktivitetet terroriste:
Dr. Kazem Raxhavi
Vrasja e Dr. Kazem Raxhavi, përfaqësuesi i NCRI në Zvicër, më 20 Prill 1990: Regjimi iranian përdori Saied Shahsavandi, një ish anëtar i MEK dhe agjent i MOIS, për të mbledhur informacion për komplotin e vrasjes kundër Dr. Raxhavi. Për të koordinuar lidhjet midis terroristëve, vrasësve dhe spiunëve të regjimit, Shahsavandi ngriti një degë të inteligjencës nën maskën e një librarie në Hamburg, Gjermani. MOIS e financoi këtë librari.
Në vitin 1994 Jamshid Abedini, një agjent i MOIS, u arrestua në Suedi me akuzat e infiltrimit dhe mbledhjes së informacionit për komplotet e vrasjes për llogari të regjimit iranian kundër zyrtarëve të MEK-ut në Suedi. Ai ishte maskuar si një mbështetës i MEK, duke fituar kështu një pjesë të besimit të mbështetësve të MEK, dhe mori disa informacione për komplotet terroriste të regjimit. Suedia dëboi tre nga terroristët diplomatë të regjimit në shkurt 2000 në lidhje me këtë rast.
Në një rast tjetër në Turqi, MOIS punësoi një burrë të quajtur Reza Masoumi në vitin 1994. Masoumi ishte në gjendje të fitonte besimin e mbështetësve të MEK dhe refugjatëve iranianë në Turqi duke u prezantuar si një kundërshtar i regjimit dhe një mbështetës i MEK. Ai iu afrua zyrtarëve të MEK, përfshirë zonjën Zahra Raxhabi, e cila kishte udhëtuar në Turqi për të ndihmuar refugjatët iranianë. Ai i dha MOIS informacionin që çoi në vrasjen e zonjës Raxhabi dhe mbështetësit të MEK Ali Moradi në vitin 1996 në Turqi.
Në janar të vitit 2001, MOIS caktoi një agjent tjetër, Hamid Khorsand, të infiltronte në radhët e mbështetësve të MEK në Gjermani. Ai mori të paktën dy herë nga 12,500 marka gjermane nga Ministria e Inteligjencës e regjimit për këtë mision. Një zyrtar i inteligjencës i lidhur me konsullatën iraniane në Berlin fillimisht drejtonte aktivitetet e Khorsand.
Personat e njohur me MEK, platformën dhe udhëheqjen e tij e kuptojnë se ai ka qenë zëri kryesor për demokracinë në Iran përgjatë katër dekadave. Prandaj, mullahët janë përpjekur të njollosin imazhin e MEK si grupi kryesor i opozitës. Detajet e dy kryengritjeve të fundit, mbarëkombëtare në Iran treguan edhe një herë ndikimin e gjerë shoqëror të MEK. Por Teherani ende mund të përpiqet të luftojë dhëmbë për dhëmbë për të krijuar një imazh të rremë të parëndësisë së MEK.
Regjimi iranian ka qenë duke u përpjekur për të krijuar këtë imazh të rremë dhe fushatë demonizuese, në formën e një fushate të koordinuar dezinformimi të drejtuar nga Ministria e Inteligjencës dhe Sigurisë së Iranit (MOIS). MEK me sukses e ka sfiduar këtë disinformim të rremë në gjykatë ndërsa ka lëshuar raporte të ndryshme të tyre që demaskojnë besueshmërinë e burimeve tek të cilat Teherani mbështetet për të përhapur propagandën e tij jashtë vendit.
Regjimi, nga ana e tij, është përpjekur të përdorë rrjetet e tij të “gazetarëve miqësorë”, për të diskredituar rezistencën iraniane dhe ata që mbështesin kauzën e tij.
Një shembull i mirë është artikulli i botuar nga Der Spiegel. Kjo pjesë e njëanshme dhe e goditur u bazua në disa akuza nga MOIS, dhe më në fund gjykata urdhëroi Der Spiegel të hiqte këto akuza nga neni i saj. Interesant është fakti se, disa ditë para se Der Spiegel të publikonte këtë artikull, media shtetërore e regjimit e publikoi atë në version Farsi.
International support for Maryam Rajavi’s ten-point plan for a democratic Iran
Regjimi i mullahëve qan për ato ditë kur MEK u përcaktua si një organizatë terroriste, nga qeveritë perëndimore, për shkak të politikës së tyre të paqëtimit ndaj regjimit. Këto emërtime u hoqën më vonë pasi 19 çështje të veçanta gjyqësore përcaktuan se ato ishin të pabazuara dhe se veprimtaritë politike të MEK përbënin opozitë të ligjshëme ndaj një qeverie shtypëse.
Propaganda iraniane rregullisht pretendon se MEK ka pak mbështetje brenda Iranit. Por ky pretendim është kundërshtuar nga askush tjetër përveç Udhëheqësit Suprem të regjimit, Ali Khamenei, i cili mbajti një fjalim në Janar 2018 që konfirmoi rolin udhëheqës të MEK gjatë kryengritjes së atëhershme anti-qeveritare. Kryengritja përfshiu më shumë se 150 qytete dhe rajone iraniane, frymëzoi protesta të panumërta që përsëritën thirrjet e saj për ndryshimin e regjimit gjatë vitit pasardhës, dhe vendosi bazën për një kryengritje tjetër mbarëkombëtare në nëntor 2019, me MEK që luan një rol kryesor.
Regjimi iranian publikoi 14 libra të plotë kundër MEK në vetëm një periudhë 12-mujore midis vitit 2016 dhe 2017 Propaganda e regjimit kundër PMOI / MEK është përhapur në mënyrë drastike në vitet e fundit, me botimin e dhjetëra librave dhe bërjen e disa qindra filmave dhe serive dokumentare për demonizimin e MEK ndërsa vazhdon gjithashtu botimin e një reviste mujore dhe mirëmban më shumë se një duzinë uebsajtesh dhe shoqërish të panumërta sociale profile mediatike kushtuar demonizimit të Rezistencës.
Teherani nuk do të ndalojë kurrë së demonizuari MEK dhe përhapur dezinformimin, duke e quajtur atë një lëvizje të varur. Por ka të dhëna të qarta të disponueshme për këdo që kujdeset të hetojë, të cilat tregojnë se Rezistenca iraniane financohet tërësisht nga donacione nga individë që kanë përjetuar personalisht dhembshurinë dhe përkushtimin e MEK për dinjitetin e të gjithë njerëzve, të cilët besojnë në planin me 10 pika shkruar nga Presidentja e NCRI Marjam Raxhavi dhe të cilët presin që një ditë do t’i lejojë ata të kthehen në një Iran të lirë dhe demokratik
Mina Rad, poete dhe shkrimtare nga Lorestan, dërgohet në burgun e Qarchak
Mina Rad është nga qyteti Doroud në provincën Lorestan të Iranit perëndimor. Poetja dhe shkrimtarja nga Lorestani është thirrur në gjykatën e medias dhe kulturës më 4 korrik 2020. Kjo gjykatë e gjykoi atë për akuzën e “propagandës kundër shtetit” dhe e dënoi me dy muaj burg si dhe i dha një dënim të pezulluar me 8 muaj në qeli. Gjykata e Rishikimit e miratoi dënimin e saj më 23 gusht 2020. Më 24 shtator 2020 e transferuan në burgun e Qarchak.
NUMRI I VIKTIMAVE (DERI MË 4 tetor 2020):
Një i burgosur në Urmia të Iranit veri-perëndimor është dënuar me prerje të katër gishtave, sipas 
Njësitë e Rezistencës të MEK brenda Iranit
Gjatë javës së shkuar, media të shumta perëndimore dhe arabe i kanë mbuluar veprimtaritë e Rezistencës Iraniane në përpjekjen e saj për ndryshim regjimi dhe për vendosjen e demokracisë në Iran.
Terrorizmi shtetëror dhe përdorimi i tradhtarëve ose të përjashtuarve nga radhët e Rezistencës janë metoda të regjimit iranian për të ndjekur terrorizmin e tij dhe për të heshtur zërin e çdo opozite jashtë vendit. Regjimi iranian përdor një fushatë demonizuese për të përgatitur terrenin për operacionet e tij terroriste. Objektivi kryesor i fushatës demonizuese të regjimit dhe operacioneve pasuese terroriste janë anëtarët dhe mbështetësit e Organizatës Popullore Mojahedin të Iranit (PMOI / MEK) dhe Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI). Që nga viti 2018, regjimi iranian dhe agjentët e tij në Shqipëri po ndjekin gjithashtu një fushatë poshtërimi dhe shpifjesh kundër shtëpisë së PMOI / MEK në Shqipëri, Ashraf3.
Assadollah Assadi, terroristi diplomat i regjimit Iranian
Dr. Kazem Raxhavi
Personat e njohur me MEK, platformën dhe udhëheqjen e tij e kuptojnë se ai ka qenë zëri kryesor për demokracinë në Iran përgjatë katër dekadave. Prandaj, mullahët janë përpjekur të njollosin imazhin e MEK si grupi kryesor i opozitës. Detajet e dy kryengritjeve të fundit, mbarëkombëtare në Iran treguan edhe një herë ndikimin e gjerë shoqëror të MEK. Por Teherani ende mund të përpiqet të luftojë dhëmbë për dhëmbë për të krijuar një imazh të rremë të parëndësisë së MEK.
Mina Rad, poete dhe shkrimtare nga Lorestan, dërgohet në burgun e Qarchak