Edhe pas dhjetë muajsh, studentët gjenialë iranianë Ali Younesi dhe Amir Hussein Moradi janë ende të dënuar në Ministrinë e Inteligjencës, në Pavlin 209 të Burgut Evin pa u gjykuar.
Agjentët civilë të Ministrisë së Inteligjencës (MOIS) arrestuan dy studentët gjenialë iranianë në 10 Prill, 2020, në shtëpitë e tyre. Ata i brutalizuan në kohën e arrestimit dhe nuk nxorrën asnjë urdhër për kapjen e tyre. Ali Younesi dhe Amir Hussein Moradi studiuan përkatësisht inxhinieri kompjuterike dhe fizikë, në Universitetin e Teknologjisë Sharif të Teheranit. Amir Hussein Moradi fitoi një medalje argjendi në Olimpiadën Kombëtare të Astronomisë në Iran në 2017. Ali Younesi ishte fitues i medaljes së argjendit në 2016 dhe një fitues i medaljes së artë në 2017, në të njëjtën Olimpiadë. Ali Younesi gjithashtu fitoi një medalje të artë në Olimpiadën e 12-të Globale për Astronominë dhe Astrofizikën e mbajtur në Kinë.
Ky artikull është pjesë e serisë “Vetëvrasjet e Fëmijëve në Iran,” e cila hedh dritë mbi një aspekt tragjik të varfërisë dhe mjerimit që ka pllakosur shumë familje iraniane.
Javën e shkuar, një tjetër punëtor fëmijë kreu vetëvrasje në Iran. Sipas aktivistëve të të drejtave njerëzore, 11-vjeçari Moslem ShahkaramZahi vari veten duke i dhënë fund jetës në fshatin Ziarat të distriktit Saravan në provincën jug-lindore Sistan dhe Baluchestan të Iranit, më 2 shkurt.
Ai jetonte në një familje të madhe e cila vuan nga varfëria dhe e nxjerr bukën e gojës me anë të rritjes së bagëtive. “Moslem kishte nxjerrë delet nëpër kullotat dhe malet përreth fshatit. Por kishte humbur disa dele,” sipas një burimi që ka dijeni për këtë çështje.
“Pas kthimit në shtëpi, ai e njoftoi të ëmën për humbjen e deleve. Por nga frika se i ati do ta rrihte, vari veten në depo,” shton burimi.
Gjatë muajve të fundit, rastet e vetëvrasjeve janë shtuar në mënyrë dramatike në popullin iranian, veçanërisht mes fëmijëve e grave. Shumica shkaktohen nga varfëria e madhe dhe dilemat ekonomike të familjeve. Ekspertët shoqërorë të lidhur me qeverinë e pranojnë se “vetëvrasja është bërë parametri i tretë për vdekjet mes fëmijëve dhe të rinjve nga mosha pesë deri në 24 vjeç.”
Regjimi iranian po e vonon vaksinimin për Covid-19
Gjatë mbledhjes së Taskforcës për Covid-19 të shtunën, presidenti i regjimit iranian Hassan Rouhani tha: “Kur të vijë vera, vaksinat e vendit mund të jenë gati. Por mundësitë tona nuk do të na e lejojnë t’i marrim vaksinat në një apo dy ditë. Pasi vaksina të jetë gati, do të na duhen pesë deri në gjashtë muaj.”
Siç ka ndodhur me Rouhani-n muajt e fundit, ky është thjesht një tjetër justifikim për të vonuar vaksinimin e popullsisë iraniane, ku deri tani ka patur mbi 212,000 viktima të shkaktuara nga pandemia e Covid-19 dhe mungesa e përgjigjes nga ana e qeverisë.
Ambasadori Robert Joseph, ish Nënsekretar amerikan i Shtetit për Kontrollin e Armëve dhe Sigurinë Ndërkombëtare-foto fajli
Të enjten, një gjykatë në Belgjikë dënoi Assadollah Assadi-n, diplomatin terrorist të Iranit, dhe tre bashkëpunëtorët e tij me një total prej 70 vitesh burg për terrorizëm. Assadi mori dënimin maksimal me 20 vite për rolin e tij kryesor në komplotin e dështuar me bombë kundër tubimit Irani i Lirë të opozitës në 2018-ën, në Francë.
Dënimi i Assadi-t shënon një moment historik në marrëdhëniet Europë-Iran dhe konfirmon terrorizmin shtetëror e të institucionalizuar të regjimit iranian.
Gjykata belge dhe Drejtësia Belge e kanë mbaruar detyrën e tyre ligjore, dhe tani është koha që qeveritë perëndimore “të veprojnë në mënyrë decizive, me dijen se bërja e lëshimeve të mëtejshme regjimit vetëm sa do të sjellë më shumë padrejtësi për popullin iranian dhe më shumë akte kriminale e terroriste,” siç tha Ambasadori Robert Joseph, ish Nënsekretar amerikan i Shtetit për Kontrollin e Armëve dhe Sigurinë Ndërkombëtare, gjatë një konference online të enjten.
Ambasadori Robert Joseph: Tani që është shpallur verdikti, drejtësia e ka mbaruar punën e saj. Tani është koha që qeveria të veprojë në mënyrë decizive, me dijen se bërja e lëshimeve të mëtejshme regjimit vetëm sa do të sjellë më shumë padrejtësi për popullin iranian dhe më shumë akte kriminale e terroriste. Për BE-në, kjo duhet të nënkuptojë ndërmarrjen e një politike të rreptë, duke përfshirë etiketimin e MOIS dhe IRGC si entitete terroriste, siç ka thënë Znj. Rajavi, tërheqjen e statusit ligjor për të gjithë agjentët e regjimit në Europë, dhe reduktimin, reduktimin dramatik të nivelit të marrëdhënieve diplomatike deri sa regjimi të demonstrojë angazhimin e tij për të mos kryer më veprimtari terroriste.
Për administratën Biden, shpallja fajtor e Assadi-t dhe bashkëpunëtorëve të tij duhet të peshojë shumë rëndë në rishikimin e politikës ndaj Iranit. Ky akt terrorizmi shtetëror duhet të ketë një efekt kthjellimi. Ai duhet t’i japë fund çdo lëvizjeje për t’i ringjallur politikat e paqësimit të së shkuarës dhe të eliminojë çdo nostalgji të rreme për punën me Ministrin e Jashtëm Zarif si një ndikim i moderuar brenda regjimit. Kjo pasi ai, pa asnjë dyshim, ka qenë në dijeni të sulmit të mbetur në tentativë nga operativët e MOIS që punonin në shërbim të tij. Dhe them “pa asnjë dyshim” sepse tentativa për të hedhur në erë grumbullimin e Parisit përputhet me modelin e përdorur shpesh të përdorimit të ambasadave e diplomatëve të stacionuar në Europë e gjetkë për të planifikuar dhe ekzekutuar operacione terroriste.
Agjentët e inteligjencës kanë arrestuar dhe burgosur disa gra aktiviste në qytete të ndryshme të vendit.
Agjentët e Ministrisë së Inteligjencës kanë hyrë me forcë në shtëpinë e Znj. Roya Jalali dhe e kanë arrestuar atë më 2 shkurt 2021. Aktualisht, nuk ka informacione lidhur me arsyen e arrestimit të saj apo vendndodhjen e saj.
Jalali është një aktiviste kurde me dy fëmijë. Ajo vuan nga skleroza e shumëfishtë. I shoqi, Khabat Mafakheri, është aktivist i mjedisit në Sanandaj dhe është liruar përkohësisht me kusht më 7 janar, pas katër muajsh në qeli.
Azimeh Nasseri është arrestuar më 9 janar gjatë valës së arrestimeve të shtetasve kurdë. Agjentë me veshje civile të maskuar si riparues shkuan në shtëpinë e saj në Bukan gjoja për të ndrequr tubat e gazit, dhe e arrestuan atë.
Regjimi klerikal ka lëshuar një valë arrestimesh të grave aktiviste në qytete të ndryshme të Iranit muajt e fundit, me qëllimin për ta përshkallëzuar represionin në shoqëri dhe për të parandaluar shpërthimin e mospajtimeve e protestave.
Të enjten, parlamentarë dhe ekspertë të punëve të jashtme nga Europa dhe dy Amerikat morën pjesë në një konferencë online që ishte planifikuar të zhvillohej njëkohësisht me përmbylljen e një çështjeje gjyqësore belge lidhur me një komplot terrorist iranian të 2018-ës. Siç pritej, gjykatësi i kësaj çështjeje shpalli fajtor secilin prej katër pjesëmarrësve të njohur dhe dha dënimin maksimal me 20 vite burg për të pandehurin kryesor, diplomatin terrorist të Iranit, Assadollah Assadi.
Konferenca online, e organizuar nga Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI), ofroi një mundësi për shprehjen e vlerësimeve të mëdha për këtë vendim. Folësja kryesore, Presidentja e NCRI-së, Znj. Maryam Rajavi, ishte shënjestra kryesore e komplotit terrorist, por ajo theksoi se vendimi i gjykatës përfaqëson një premtim për drejtësi e triumf për palë të panumërta.
Znj. Rajavi e përshkroi këtë verdikt si “një fitore e shkëlqyer për popullin dhe Rezistencën e Iranit dhe një disfatë e rëndë politike e diplomatike për regjimin.” Shumë nga folësit shprehën të njëjtën ndjenjë, duke u fokusuar gjithashtu tek perspektivat për zgjatjen e kësaj fitoreje dhe shkaktimin e disfatave të mëtejshme një regjimi, udhëheqja e të cilit duket se ka qenë e përfshirë në këtë çështje.
“Dënimi i diplomatit terrorist të regjimit… përfaqëson dënimin e regjimit klerikal në tërësi,” tha Znj. Rajavi, duke iu referuar pozicionit të mëparshëm të Assadi-t si konsullor i tretë në ambasadën e regjimit në Vienë. Dosja e çështjes së komplotit terrorist të 2018-ës ka vërtetuar se Assadi e ka përdorur statusin e tij diplomatik për t’iu shmangur kontrolleve të rëndomta të sigurisë dhe për të kontrabanduar në Europë 500 gram lëndë TATP me eksplozivitet të lartë. Më pas ai ia dorëzoi bombën një çifti iraniano-belg të cilëve u dha për detyrë të infiltroheshin në tubimin e përvitshëm “Irani i Lirë” të NCRI-së, i cili po zhvillohej jashtë Parisit.
Të enjten, një gjykatë në Belgjikë dënoi diplomatin terrorist të burgosur të Iranit, Assadollah Assadi, me 20 vite burg për terrorizëm. Assadi dhe bashkëpunëtorët e tij, të cilët morën gjithashtu dënime të rënda me burg, kishin tentuar të hidhnin në erë një tubim të Rezistencës Iraniane më 30 qershor 2018, në Paris.
Gjykata theksoi se komploti me bombë i 2018-ës nuk ka qenë nismë personale e Assadi-t por një akt terrorizmi shtetëror. Komuniteti ndërkombëtar është i detyruar t’i kërkojë llogari regjimit.
Kësaj kërkese i bëri jehonë Gjenerali James Jones, ish Këshilltar për Sigurinë Kombëtare i Presidentit amerikan Barack Obama, të enjtën. “Procesi gjyqësor mbaroi. Provat për përfshirjen e regjimit iranian në terrorizëm shtetëror janë të pamohueshme, dhe tani është koha t’i japim fund përqasjes tonë pajtuese, kudo që ekziston, ndaj këtij regjimi dhe të përqafojmë një politikë shumë më të rreptë,” tha Gjen. Jones, duke bërë thirrje për një politikë të rreptë më të gjerë për sa i përket regjimit.
Gjenerali Jones viziton muzeun e “120 Viteve Luftë për Liri në Iran”, në Ashraf-3, që është shtëpia e MEK në Shqipëri. Maryam Rajavi flet me të rreth sakrificave të anëtarëve të MEK që janë vrarë nga regjimi iranian.
Guvernatori Tom Ridge, Sekretar i Parë i SHBA për Sigurinë e Atdheut
Guvernatori Tom Ridge flet në panelin online – 4 shkurt 2021
Kjo ishte një kujtesë për botën për faktin që ky ishte një akt terrorizmi shtetëror. Ka një varg aktesh që tregojnë se ky është një vend që ka vepruar me pandëshkueshmëri e paturpsi dhe kundër normave të shoqërisë civile. Ata kanë sjellë kaos e shkatërrim për të ecur drejt realizimit të qëllimeve të veta.
E vërteta është se ky është një shtet vagabond, dhe dhe ka vepruar në mënyrë të tillë për dyzet vite. Ky është thjesht eventi terrorist më i fundit. Ata e kanë eksportuar terrorizmin në Europë në raste të shumta. Ata mbështesin Hamas dhe Hezbollah. Ata mbështesin proksit në Bahrein, Siri, Liban, Jemen, dhe Irak. Kanë torturuar e ekzekutuar mijëra individë. Kanë promovuar komplote në Afrikë. Ata kërcënojnë ujërat ndërkombëtare. Po përpiqen të prodhojnë bomba bërthamore.
Presidenti Bush e pati përshkruar regjimin si një pakicë e pazgjedhur që kërkon t’i shtypë shpresat e popullit iranian për liri. Këto shpresa janë shprehur më së miri nga NCRI. Për ato shtete që duan ta mohojnë terrorizmin e Iranit, veprimi më i rëndësishëm që mund të ndërmarrin është thjesht ta njohin NCRI-në si mishërim të aspiratave dhe shpresave të popullit iranian për liri.
Senator Robert Torricelli
Senator Robert Torricelli flet në panelin online – 4 shkurt 2021
Është e vështirë të ekzagjerohet domethënia e asaj që ka ndodhur. Një nga agjentët diplomatikë të një shteti sovran, anëtar i Kombeve të Bashkuara dhe që ka marrëdhënie diplomatike me Bashkimin Europian, është dënuar për kryerjen e një akti terrorist në zemër të Europës, që mund të kishte vrarë qindra njerëz. Nuk e kuptoj se si liderët europianë që kanë ambasada iraniane në kryeqytetet e tyre mund të vazhdojnë sikur nuk ka ndodhur asgjë. Ngjarjet e sotme e bëjnë të duket absurd faktin që këto marrëdhënie do të ruhen. Çdo kryetar i një vendi europian duhet t’i mendojë seriozisht këto gjëra.
Po sikur bomba të kishte shpërthyer sipas planit? Unë isha i pranishëm në atë tubim, ashtu si edhe ish-Kryeministri i Kanadasë, ministra kabinetesh të Gjermanisë, Francës dhe Italisë. Anëtarë parlamentesh nga Europa dhe SHBA, si dhe zyrtarë ushtarakë. Plani ishte të vritej Presidentja e NCRI, Maryam Rajavi, por shumë nga këta njerëz do të ishin vrarë gjithashtu.
Vazhdimi i marrëdhënieve diplomatike me Iranin përballë asaj që mund të kishte ndodhur është shpërfillje ndaj realitetit. Shtetet duhet t’i mendojnë seriozisht këto gjëra. Nëse qëllimi i administratës Biden është t’i rihapin negociatat bërthamore me Teheranin, ata duhet ta marrin në konsideratë se kush do të jetë në anën tjetër të tyrezës. Zarif? Agjentët e tij? Njerëz që janë dërguar për të na vrarë?
Po të mos kishin ndodhur këto tentativa vrasjesh apo ngjarjet e sotme, kjo do të ishte e kuptueshme. Por tani? A mund të justifikohet futja përsëri në rrjedhën e negociatave pa i marrë parasysh këto ngjarje? Pavarësisht mosmarrëveshjeve tona, duhet ta vazhdojmë presionin mbi regjimin iranian.
Barra tani bie mbi supet e administratës politike dhe në veçanti administratës Biden.
I drejtohem popullit iranian: ju nuk e keni zgjedhur këtë qeveri, dhe e keni paguar këtë me mijëra vrasje e ekzekutime. Qeveria e Teheranit është një regjim terrorist, dhe me çdo mjet të mundshëm, barra e historisë për përmbysjen e tij bie mbi supet tuaja. Ky regjim duhet të rrëzohet, dhe ju të gjithë, kudo që të jeni në Iran, mund të luani një rol, ashtu sikurse të gjithë liderët në Europë e Amerikë duhet të mendojnë për rolet e veta.
Dritësim, rrugëtim drejt të pathënave - Muxhahedinët, rreziku terrorist dhe përplasjet me Iranin
Rreziku terrorist në Europë shtyu një grup zyrtarësh nga më shumë se njëzet vende të kontinentit të lëshonin një deklaratë duke kërkuar që Bashkimi Evropian dhe vendet anëtare të tij të ulin nivelet e marrëdhënieve diplomatike me Republikën Islamike të Iranit. Sipas tyre, diçka e tillë bëhet për t’i dhënë fund kërcënimit të terrorizmit shtetëror iranian. Deklarata u lëshua saktësisht pak kohë përpara vendimit të parashikuar për rastin e Assadollah Assadi, një diplomat i rangut të lartë iranian. Ai u akuzua si truri i një sulmi terrorist në vitin 2018, që kishte synim vendosjen e një bombe në tubimin e mërgimtarëve iranianë në Francë. Gjyqi i Assadit dhe të tre bashkëpunëtorëve të tij filloi në qershor 2020 në Belgjikë. Ai dhe bashkëpunëtorët, Amir Sadouni, gruaja e tij Nasimeh Naami dhe Mehrdad Arefani, u gjykuan për “tentativë vrasje” dhe “pjesëmarrje në një celulë terroriste”. Amir Sadouni dhe Nasimeh Naami u maskuan si mbështetës të MEK-ut për gati 12 vjet. Ata u përpoqën të përdorin këtë pozicion për të çuar bombën në tubimin “Irani i Lirë” në Villepinte të Francës por u arrestuan gjatë rrugës për në Paris. Terroristi i tretë, Mehrdad Arefani, u arrestua në Francë, ndërsa Assadi u arrestua në Gjermani. Të dy u dorëzuan tek autoritetet belge. Njëri prej tyre, Arefani, kishte udhëtuar më parë në Shqipëri në “Ashraf 3” në kompleksin e muxhahedinëve në Manzë, me nënën e një dëshmori. Ai e përdori këtë maskim për mbledhjen e informacionit të mëtejshëm edhe për kampin në vendin tonë. Një episod i tillë ngriti pikëpyetje në të gjitha agjencitë ligjzbatuese por edhe inteligjente në të gjithë Europën, mes tyre dhe Shqipëria e cila mirëpriti rreth 3000 muxhahedinë iranianë që nga marsi i vitit 2013 deri në shtator të vitit 2016, kur mbërritën të fundit nga kampi “Liberty” në Irak. Muxhahedinët iraniane janë një lëvizje opozitare në mërgim, që synon rrëzimin e Republikës Islamike të Iranit. Ajo njihet ndryshe me emrin MEK. Lëvizja u themelua në vitin 1965 nga një grup studentësh të majtë dhe qëllimi ishte të rrëzonin Shahun e Iranit. Kur Shahu u rrëzua nisi një përplasje tjetër, ajo mes muxhahedinëve dhe fondamentalistëve të Ajatollah Khomeinit që morën pushtetin. Ne fund të vitit 1981 pas represionit të regjimit shume anëtare dhe mbështetës te saj u larguan jashtë vendit dhe qendra e tyre kryesore e strehimit u bë Franca. Në vitin 1986 lëvizja e zhvendosi bazën e operacioneve në lindje të Irakut, por situata ndryshoi me pushtimin amerikan. Forcat amerikane vendosën qe ata te mbaheshin ne kampin Ashraf ish-baze ushtarake irakiane. Por me largimin e amerikaneve nga Ashrafi ne 2011-en nisen aktet e dhunës në drejtim të muxhahedinëve. Në të njëjtin vit anëtarët e MEK u zhvendosen ne kampin “Liberty”, jashtë Bagdadit. Për shkak te pasigurisë për jetën dhe bombardimeve të shumta lindi edhe nevoja e zhvendosjes se tyre nga Iraku drejt vendeve te tjera mes te cilave ishte edhe Shqipëria. Siguria e muxhahedinëve është vënë në rrezik edhe në Shqipëri. Më shumë se 60 shtetas të huaj janë shpallur persona të padëshiruar në 3 vitet e fundit. Nga të dhënat e Ministrisë për Europën dhe Punët e Jashtme, rezulton se të paktën 7 prej tyre kanë qenë pjesë e trupave të huaja diplomatike, ku pjesa më e madhe rezulton të jenë nga Irani. Më 23 korrik të vitit 2020, Shqipëria dëboi Dabiel Kassrae. Ish-ministri i Brendshëm, Sandër Lleshaj, urdhëroi dëbimin nga Shqipëria të 29-vjeçarit iranian me nënshtetësi italiane dhe iu ndalua qëndrimi në Shqipëri për një periudhë prej 15 vitesh. Më 18 tetor, po të vitit 2020, u shpall “non grata” një tjetër iranian. Ehsan Bidi, dyshohej se ishte i infiltruar në kampin e muxhahedinëve në Manzë për të marrë informacione për forcat Kuds. Ndonëse rastet e dëbimeve nuk shpjegojnë motivin e qartë, në të gjitha bëhet fjalë për terrorizëm ndërsa vendimet e Tiranës zyrtare u komentuan dhe nga Irani. Në një ambient të tensionuar dëbimesh, shpalljesh persona non grata, por edhe reagimesh, pyetja që shtrohet është se a do të vazhdojë e njëjta situatë në marrëdhëniet diplomatike mes Shqipërisë dhe Iranit? – – –
Të rejat nga burgu Qarchak në Varamin tregojnë se e burgosura politike Zahra Safaei është në gjendje të rëndë shëndetësore, pasi drejtoresha e burgut, Soghra Khodadadi, nuk ka lejuar dërgimin e saj urgjent në një spital jashtë burgut.
Raportet e së martës, 3 shkurt 2021, tregojnë se shëndeti i Zahra Safaei po përkeqësohet me shpejtësi. Ajo po përjeton dhimbje të forta në veshka, të cilat shkarkojnë proteina. Ajo ka nevojë urgjente të vizitohet nga një mjek në një spital dhe të marrë trajtim.
Por Soghra Khodadadi, drejtoresha famëkeqe e Qarchak, i ka thënë se nuk do të lejojë që ajo të dërgohet në asnjë spital jashtë kompleksit të burgut, deri kur t’i jepet dënimi.