Pas disa kryengritjeve popullore gjatë dy viteve të mëparshme, protestat iraniane ndaluan për një kohë të shkurtër për shkak të situatës së pandemisë së koronavirusit. Kjo nuk do të thotë që zemërimi i popullit ndaj keqmenaxhimit ekonomik dhe korrupsionit qeveritar është zbutur. Thjesht organizimi i demonstratave në shkallë të gjerë u bë më i vështirë përballë shpërthimit vdekjeprurës të virusit që e ka prekur Iranin shumë më rëndë sesa vendet përreth.
Gjithsesi, një gjë që nuk është zbutur fare është pikërisht ankthi i regjimit iranian lidhur me trazirat publike. Në fakt, ka arsye për të besuar se ky ankth vetëm sa është thelluar edhe më shumë gjatë periudhës së pandemisë, teksa qytetarët iranianë u bënë gjithnjë e më të vetëdijshëm për dështimin e plotë të regjimit në konfrontimin e krizës së shëndetit publik.
Regjimi e ka lejuar qëllimisht sëmundjen të përhapet në Iran në mënyrë relativisht të pakontrolluar, duke i përdorur njerëzit si një mjet për uljen e shkallës së protestave për një periudhë afat-shkurtër, por gjithashtu edhe si një mjet për të konsoliduar kontrollin e tij mbi shoqërinë civile. Komentet nga Lideri Suprem i regjimit Ali Khamenei, i cili e përshkruan pandeminë si një “bekim,” dhe fakti që Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike i është dhënë autoriteti për të kontrolluar derë më derë në çdo lagje, gjoja për të identifikuar dhe izoluar të infektuarit, konfirmojnë se qëllimi i regjimit ka qenë përdorimi i viktimave në masë për të parandaluar një kryengritje.
Iranianët filluan Vitin e tyre të Ri sot në 20 Mars. Nënat e të burgosurve politikë dhe të burgosurit politik të ekzekutuar festuan Vitin e Ri pranë burgjeve ose pranë varreve të fëmijëve të tyre.
Farangis Mazloum, nëna e të burgosurit politik Soheil Arabi dhe nëna e të burgosurit politik Arsham Rezaii, festuan Vitin e Ri pranë Burgut Gohardasht në Karaj. Zonja Mazloum tha se nuk u lejohej të vendosnin Haft-seen e tyre pranë burgut, kështu që ata duhej ta bënin atë pak më larg.
Farangis Mazloum përgëzoi të gjithë iranianët në Iran dhe jashtë tij dhe shprehu dëshirën që viti i ardhshëm të jetë viti i lirisë së Iranit. Ajo tha, “Shpresoj që vitin e ardhshëm, të gjithë të jemi së bashku dhe të gjithë iranianët të mund të jetojnë së bashku në lumturi dhe liri.”
Gjithashtu, znj. Sedigheh Maleki, gruaja e të burgosurit politik Hashem Khastar dhe Fatemeh Sepehri, motra e Mohammad Hussein Sepehri, u mblodhën jashtë Burgut Qendror të Mashhad (a.k.a. Burgu Vakilabad) në fund të vitit.
Nëna dhe të afërmit e të burgosurit politik të ekzekutuar Navid Afkari, gjithashtu festuan Nowruz-in dhe ardhjen e Vitit të Ri pranë varrit të tij.
Nënat e të burgosurve politikë dhe dëshmorëve kërkojnë drejtësi për të dashurit e tyre të cilët janë burgosur pafajësisht ose ekzekutuar nga regjimi klerik pa një gjykim të drejtë.
Sot, e Shtunë, 20 Mars 2021, shënon Vitin e Ri Iranian, Nevruz. Duke parë që shpërthimi i koronavirusit arriti përmasa me të vërtetë globale marsin e kaluar, është e sigurt të thuhet se viti 1399 në kalendarin persian ishte përcaktuar edhe më plotësisht nga pandemia se viti 2020 në kalendarin perëndimor.
Për qytetarët e Iranit, kjo nuk ka të bëjë vetëm me vuajtjet e shkaktuara nga pandemia, por edhe me tendencat që ndërpreu. Për më shumë se dy vjet para se të regjistroheshin rastet e para të brendshme të Covid-19, vendi kishte qenë vendi i trazirave pak a shumë të vazhdueshme të drejtuara nga grupe aktiviste që mbrojnë hapur për përmbysjen e diktaturës teokratike.
Protestat e para të tilla filluan në dhjetor 2017 dhe zgjatën në pjesën më të madhe të muajit pasardhës, duke u përhapur në mbi 100 qytete dhe qyteza përgjatë rrugës. Udhëheqësi Suprem i regjimit të Iranit Ali Khamenei pranoi në një fjalim të janarit 2018 që grupi kryesor i opozitës pro-demokracisë, Organizata Popullore Muxhahedine e Iranit (PMOI-MEK), kishte “planifikuar për muaj” për të lehtësuar kryengritjen. Autoritetet u përgjigjën me masa brutale shtypëse, duke vrarë dhjetëra protestues dhe duke burgosur sistematikisht mijëra aktivistë të njohur dhe të dyshuar.
Këto demonstrata ndihmuan për të mbajtur parullat nga kryengritja e mëparshme në qarkullimin e zakonshëm. Kjo, nga ana tjetër, krijoi bazën që ata të kthehen në rëndësi kombëtare në nëntor 2019, kur njoftimi i regjimit për rritjen e çmimit të benzinës shkaktoi zemërim të ri midis një popullsie që tashmë ishte çuar në varfëri të thellë. Duke parë njoftimin si një shenjë të qartë të vetë-interesit të regjimit dhe shpërfilljes së nevojave thelbësore të njerëzve të tij, qytetarët e gati 200 qyteteve dhe qyteteve dolën në rrugë në mënyrë që edhe një herë të kërkojnë heqjen e qeverisë ekzistuese në tërësinë e saj.
Mesazhe nga të burgosurit politikë, Njësitë e Rezistencës, vërejtje dhe mesazhe nga 84 parlamentarë dhe personalitete politike nga 20 vende
Në fjalimin e saj për Noruz, zonja Rajavi përgëzoi popullin e Iranit dhe nënvizoi:
Gatishmëria e popullit iranian për përmbysjen e regjimit është përtej hijes së një dyshimi, dhe mashtrimi për zgjedhjet presidenciale të mullahëve do të përballet me bojkotin e tyre vendimtar.
Përparimi i madh i vitit iranian 1399 ishte rinia e guximshme e Iranit që nxitonte të bashkohej me Muxhahedin-e Khalq (MEK / PMOI) dhe duke zgjeruar rrjetin e mbështetësve të tij në qytetet iraniane.
Gjermania, Belgjika dhe Franca duhet të publikojnë të gjitha dokumentet e marra nga diplomati terrorist i regjimit dhe të zbulojnë emrat dhe kontaktet e agjentëve që punojnë me regjimin klerik dhe Ministrin e tij të Inteligjencës.
Ceremonitë që shënojnë Nevruzin dhe ardhjen e Vitit të Ri Iranian, 1400, u mbajtën me praninë e Znj. Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), dhe të gjithë mbështetësve të Rezistencës iraniane nga e gjithë Bota. Kjo ceremoni u transmetua drejtpërdrejt nga Simay-e Azadi në Iran, me mijëra vendndodhje në SH.B.A., Kanada, Evropë dhe Iran. Anëtarët e Organizatës Popullore Muxhahedine të Iranit (PMOI / MEK) në Ashraf-3, Shqipëri, u bashkuan me ngjarje online. Ceremonia përcolli mesazhin pasionant të kryengritjes dhe përmbysjes së diktaturës fetare në vitin 1400 dhe krijimin e një republike demokratike, të pavarur të bazuar në ndarjen e fesë dhe shtetit në Iranin e nesërm të lirë.
Ka kaluar më shumë se një vit që nga fillimi i epidemisë së koronavirusit në Iran. Deri tani kanë vdekur mbi 231,000 njerëz, sipas koalicionit të rezistencës iraniane NCRI. Sipas statistikave jo-zyrtare të Iranit, kanë vdekur mbi 150,000 njerëz. Dhe sipas statistikave zyrtare, për shkak të koronavirusit kanë vdekur mbi 61,000 Iranianë.
Ndërkohë që numri i madh i vdekjeve është katastrofik, kjo katastrofë shumëfishohet edhe nga fakti që regjimi merr anën e virusit.
Një vit pas përhapjes së pandemisë Covid-19 në Iran, regjimi i mullahëve vazhdon me politikën e tij çnjerëzore të fshehjes së fakteve dhe mosveprimit. Komentet kontradiktore të zyrtarëve të regjimit dhe vonesa në vaksinimin e njerëzve në vigjilje të Novruzit (Vitit të Ri pers) parathonë një katastrofë.
Varianti i ri i Covid-19 është përhapur në mbarë Iranin. “Por mutacioni i ri i virusit është identifikuar dhe po qarkullon në 28 provinca të vendit tonë,” tha më 13 mars zëdhënësi i Taskforcës Kombëtare të regjimit për Covid-19.
Ndërkohë, presidenti i regjimit Hassan Rouhani, më 13 mars, pretendonte se: “Përveç provincës Khuzestan, e cila është në një gjendje të veçantë, provincat e tjera janë në gjendje të mirë dhe normale. Mund të jemi përballur me [variantin e ri të Covid-19] në një provincë, por jo në mbarë vendin.”
Teksa pushimet e Novruzit afrohen, Ministri i Shëndetësisë i regjimit, Saied Namaki, u kërkon njerëzve që të mos udhëtojnë, gjoja “për hir të Zotit.” E megjithatë, qeveria ka implementuar protokolle shëndetësore.
“Z. Ministër i Shëndetësisë u lutet njerëzve të mos udhëtojnë. Ministri i Brendshëm thotë se qyteteve do t’u vihen ngjyra [sipas] përhapjes së Covid-19. Ministria e Trashëgimisë Kulturore thotë se po e organizojmë turin me protokoll. Le të regjistrohemi. Këto komente [kontradiktore] i lënë njerëzit në pasiguri,” i tha një reporter televizioni Zëvendës Ministrit të Shëndetësisë Iraj Harirchi, më 13 mars.
Iranianët e festojnë Novruzin me festivale tradicionale, dhe kjo ditë ka qenë festë kombëtare që në kohën e sundimit të Kirit të Madh (538 p.k.).
Për shkak të keqmenaxhimit të regjimit, këtë vit iranianëve u ka rënë barra më e rëndë e një ekonomie të shkatërruar, e cila bën që disa njerëz ta paguajnë me këste bukën e të presin në radha të gjata për artikuj bazë ushqimorë.
Kur Irani të zhvillojë festimet e Vitit të Ri Novruz këtë fundjavë, pa dyshim që do të jetë ende nën peshën e një numri krizash të pazgjidhura. Pandemia e koronavirusit vazhdon të bëjë kërdinë në të gjithë vendin, e përkeqësuar edhe nga një urdhër i Liderit Suprem të regjimit Ali Khamenei, i cili e ka ndaluar importimin e vaksinave efikase të prodhuara në SHBA dhe Britani. Dhe ndonëse frika e shtimit të infektimeve ka bërë që të zvogëlohet shkalla e trazirave të brendshme gjatë vitit të fundit, ka shenja që tregojnë se populli iranian është në një pikë kritike që mund të çojë në kryengritjen e madhe të radhës, dhe ndoshta edhe në përmbysjen e shumë-dëshiruar të diktaturës klerikale.
Nga fillimi i këtij muaji, Presidentja e zgjedhur e Rezistencës Iraniane, Zonja Maryam Rajavi, mbajti fjalimin kryesor në një konferencë virtuale të organizuar nga Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI), me rastin e Ditës Ndërkombëtare të Gruas. Në këtë fjalim, ajo theksoi rolin e spikatur që gratë iraniane kanë luajtur në lëvizjen protestuese pro-demokratike të vendit, si dhe në përplasjet me autoritetet si ato që po ndodhnin në atë kohë në provincën jug-lindore Sistan dhe Baluchistan.
Në këtë provincë, hamajtë e varfër kishin organizuar protesta kundër ndërhyrjeve të Gardës Revolucionare (IRGC) në mënyrën e tyre të vetme për sigurimin e jetesës. Kur demonstratat u përballën me të shtëna që shkaktuan vrasjen e disa hamajve, banorët vendas u ngritën në mbrojtje të tyre, duke i vënë zjarrin ndërtesës së qeverisë. IRGC dhe forcat rajonale të sigurisë sulmuan protestuesit e pambrojtur duke vrarë e plagosur dhjetëra prej tyre. Kjo kryengritje ishte një dëshmi e tendencave të shumta që përbëjnë bazën e zemërimit publik ndaj regjimit, tendenca që përfshijnë mospërfilljen e qëllimshme ndaj komuniteteve të margjinalizuara, kufizimin e fjalës së lirë, dhe përgjigjen me dhunë ndaj çdo sfide.
Ndërkohë që iranianët privohen nga festimi i Vitit të Ri pers (Novruz) për shkak të varfërisë ekstreme, regjimi ka ekspozuar një qytet të ri të raketave balistike.
“Ceremonia e përurimit të qytetit të ri të raketave të forcës detare të IRGC dhe aneksimit të pajisjeve raketore nga kjo forcë u zhvillua mëngjesin e sotëm, më 15 mars, me praninë e Brigadier Gjeneralit Hossein Salami, Kryekomandant i IRGC, Brigadier Gjeneral Alireza Tangsiri, Komandant i forcave detare të IRGC, dhe një grupi komandantësh. Sipas reporterit tonë, në qytetin e raketave të forcës detare të IRGC-së janë ekspozuar një numër i madh sistemesh raketore kruz dhe balistike, si dhe raketash me rreze të ndryshme veprimi,” shkruante më 15 mars agjencia shtetërore e lajmeve Tasnim, e cila është e lidhur me Forcën terroriste Quds.
Garda Revolucionare (IRGC) e regjimit iranian ka lëshuar dhjetëra raketa gjatë të ashtu-quajturës “hakmarrje të egër” të saj për kryemjeshtrin e eliminuar të terrorit Qassem Soleimani në janar 2020. Kostoja e prodhimit të raketave balistike me rreze të shkurtër veprimi, të cilat janë përdorur në këto sulme dhe në operacione të tjera, është miliona dollarë.
Të enjten, Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI) zhvilloi një konferencë për shtyp, gjatë së cilës dha informacione mbi dy komplekse të IRGC-së për raketat balistike në Iranin perëndimor, komplekse të cilat janë përdorur për sulme kundër vendeve fqinje. Këto informacione, njëkohësisht me përurimin nga IRGC të qytetit të saj të raketave, hedhin poshtë pretendimet e regjimit se prodhon raketa për t’u “mbrojtur” ndaj armiqve të huaj.
Ndërkohë që IRGC ndërton raketa dhe mburret për fuqinë e saj ushtarake, iranianët vuajnë nga varfëria. IRGC plaçkit pasurinë kombëtare të Iranit dhe e përdor atë për veprimtaritë e saj malinje.
Imazh satelitor i vendndodhjes së Komplekseve të Konesht dhe Panj Pelleh
Të enjten më 18 mars 2021, Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI) organizoi një konferencë për shtyp ku dha informacione mbi dy komplekse të IRGC për raketat balistike në Iranin perëndimor, të cilat janë përdorur për sulme kundër vendeve fqinje.
Mes pjesëmarrësve në këtë konferencë ishin Ambasadori Giulio Terzi, Ministër i Jashtëm i Italisë (2011-2013) dhe Dr. Walid Phares, Bashkë-Sekretar i Përgjithshëm i Grupit Parlamentar Transatlantik për Anti-terrorizmin, këshilltar për Anti-Terrorizmin Kaukaz në Dhomën e Përfaqësuesve të SHBA, dhe ekspert mbi Lindjen e Mesme.
Ali Safavi nga Komiteti i Punëve të Jashtme i NCRI-së dha informacionet e mëposhtme:
Detaje mbi dy komplekse të Gardës Revolucionare për raketat balistike në Iranin perëndimor
Programi i raketave balistike i regjimit iranian, një nga mjetet ushtarake strategjike të mullahëve, është bërë një nga shqetësimet kryesore të komunitetit ndërkombëtar vitet e fundit.
Forca Aerohapësinore e Gardës Revolucionare është një nga pesë forcat e IRGC-së. Me rritjen e rolit të programit të raketave në strukturën ushtarake të mullahëve, regjimi e shndërroi Forcën Ajrore të IRGC-së në Forcën Aerohapësinore të IRGC-së në tetor 2009.
Sot do t’ju zbuloi detajet e dy prej komplekseve më të rëndësishme të raketave balistike të IRGC-së në Iranin perëndimor. Ky informacion është siguruar nga rrjeti i Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK).
Këto dy komplekse janë:
Kompleksi i raketave në kanionin Konesht që ndodhet në veri-lindje të Kermanshah në Iranin perëndimor. Më përpara, në këtë vend ndodhej Brigada e 9-të Badr (proksit irakianë të IRGC-së).
Kompleksi i raketave në Panj Pelleh që ndodhet në Kermanshah.
Imazhe satelitore të vendndodhjes së komplekseve në Konesht dhe Panj Pelleh
Komanda e raketave e IRGC-së në Iranin perëndimor ndodhet në kompleksin e Panj Pelleh, që është një nga qendrat raketore më të vjetra e më të rëndësishme të IRGC-së.
Siç e dini, pas vrasjes së Qassem Soleimani në Irak më 3 janar 2020, Khamenei i dha urdhër IRGC-së të sulmonte me raketë bazën e Ain al-Assad në provincën Anbar në Irakun perëndimor më 8 janar 2020. Regjimi nuk e deklaroi kurrë me saktësi se nga ku ishin lëshuar këto sulme.
Sipas informacioneve të siguruara nga burimet e MEK brenda Iranit, specifikisht nga brenda regjimit, duke përfshirë Gardën Revolucionare, sulmet janë kryer nga këto dy komplekse raketash. Bazuar në informacione të marra së fundmi, këto dy komplekse, të cilët janë afër njëri-tjetrit, rreth dy-tre km larg njëri-tjetrit në dy anët e një mali, janë të lidhura me tunele nëntokësore.
Brigadier Gjeneral Amir Ali Hajizadeh, komandant i Korpusit Aerohapësinor të IRGC-së, e kishte komanduar personalisht atë operacion dhe bazën e kishte patur në kompleksin e Panj Pelleh. Sipas këtij informacioni, më pak se gjysëm ore pas rrëzimit nga IRGC të fluturimit ukrainas 752, natën e 8 janarit, Hajizadeh është rikthyer me shpejtësi në aeroportin e Kermanshah, nga ku ka shkuar për në Teheran.
Kompleksi i raketave në kanionin Konesht në Kermanshah
Kjo vendndodhje, duke qenë afër kufijve perëndimorë të vendit, përbën një pikë strategjike për mbajtjen dhe lëshimin e raketave drejt shënjestrave potenciale. Ky vend është gjithashtu tepër i përshtatshëm për mbajtjen e platformave të lëvizshme të lëshimit të raketave dhe zhvendosjen e tyre drejt vendndodhjeve të dëshiruara pranë kufirit.
Ky kompleks është ndërtuar shumë vite më parë nga firmat inxhinierike të lidhura me bazën Khatam al-Anbia dhe përdoret nga Garda Revolucionare, dhe specifikisht nga krahu i saj raketor. Ai konsiderohet për mbajtjen dhe linçimin e raketave në Iran. Disa nga këto ndryshime e zgjerime janë bërë në 2020-ën.
Për shkak të rëndësisë së këtij kompleksi, IRGC ka përfshirë një territor të madh përreth tij dhe nuk i lejon banorët të hyjnë në këtë zonë. Në mënyrë që të ruhet informacioni dhe lëvizjet në këtë kompleks, ushtarët që ruajnë zonën e jashtme të tij zëvendësohen çdo dy muaj.
Koordinatat gjeografike të kompleksit të raketave në Ngushticë
Kompleksi i Raketave në Kanionin Konesht ndodhet në veri të qytetit Kermanshah, i cili është qendra e provincës Kermanshah, në kufirin perëndimor të Iranit. Kjo zonë rrethohet nga malësi në veri dhe lindje dhe si rrjedhim, kompleksi është i fshehur mirë midis maleve. Përbri kësaj pike ndodhet një zonë gjysmë-malore dhe zona të shpërndara banimi në anën lindore. Nga jugu ndodhen dy qytete me një popullsi pothuajse plotësisht ushtarake, të emërtuara Takawar (“rojtar” në gjuhën Farsi) dhe Zafar (“fitore” në gjuhën Farsi). Aeroporti i Kermanshah ndodhet 10 km nga jugu, dhe është më afër objektit të lëshimit të raketave.
Në këtë kompleks mbahen tipe të ndryshme raketash balistike të IRGC-së, konkretisht familjet Shahab 2 dhe Shahab 3, dhe raketat Zulfiqar.
Porta ekskluzive e ruajtur e këtij kompleksi ndodhet në jug të tij, nga ku dilet në anët veriore të qyteteve Zafar dhe Takawar.
Kompleksi përfshin plot 5 baza dhe disa hangarë, të vendosur larg njëri-tjetrit. Me sa kuptohet, të paktën 5 kapanxha janë të distancuara nga tunelet të cilat janë shumë të ngjashme me vendet e fshehjes së raketave dhe platformat e lëshimit të tyre që IRGC ka, ashtu si në klipet e transmetuara nga mediat shtetërore. Për tunelin ka dy hyrje të cilat duket se shërbejnë për futjen e raketave në objektet nëntokësore për t’i ruajtur dhe për t’i mbajtur të gatshme për lëshim me anë të platformave të lançimit.
Njëra nga bazat ndodhet 4 km në veri të kompleksit, dhe që në fillim të 2020-ës, regjimi ka krijuar dy tunele të reja në këtë vend. (shih pamjet satelitore)
E vetmja hyrje për në kompleks ndodhet në pjesën perëndimore të tij, e cila është në veri të qyteteve Zafar dhe Takawar.
Pamjet satelitore shfaqin të dhëna të përgjithshme gjeografike të objektit për lëshimin e raketave të IRGC-së në Konesht, si dhe të kompleksit të ri, në veri, dhe në veri-lindje të qytetit Kermanshah Pamjet diagonale satelitore tregojnë objektin e lëshimit të raketave, në veri-lindje të Kermanshah, në mes të pllajave. Pamjet satelitore tregojnë kampin ushtarak dhe portën hyrëse të objektit të lëshimit të raketave Pamjet satelitore tregojnë dy tunele në zonën lindore të kompleksit
Koordinatat:
34°23’45.0″V 47°13’19.9″L
34°23’43.9″V 47°13’22.4″L Pamjet satelitore demonstrojnë ekzistencën e objekteve nëntokësore në fund të zonës së lëshimit të raketave Imazhet satelitore tregojnë sipërfaqen e përgjithshme të kompleksit dhe tunelet në veri të tij Pamjet satelitore demonstrojnë tunelet në veri të kompleksit
