Dega e 28-të e Gjykatës Revolucionare të Teheranit ka dënuar katër qytetarë të besimit Bahai me një total prej 12 vitesh burg.

Sipas Agjencisë së Lajmeve për të Drejtat Njerëzore, këta katër bura e gra, të identifikuar si Mona Mehrabi, Elham Kerempisheh, Afsaneh Yadegar Ardestani dhe Ehsanollah Yadegar Ardestani ishin gjykuar më përpara në mungesë në vitin 2019 dhe ishin dënuar me një total prej 20 vitesh, që më vonë u ndryshua në 3 vite burg për secilin person.

Katër qytetarët Bahai janë dënuar me “anëtarësi në organizata të paligjshme të cilat përbëjnë kërcënim për sigurinë kombëtare”.

Iranianët e fesë Bahai privohen nga liria e besimit, liri e cila deklarohet në nenin 18 të Traktateve Themelore Ndërkombëtare të të Drejtave të Njeriut.

Në mesin e përhapjes së Covid-19, populli iranian po vuan edhe nga një krizë uji në pjesë të ndryshme të Iranit, krizë që përfshin ndotjen e ujit. Shumë nga burimet ujore të Iranit po thahen për shkak të keqmenaxhimit të regjimit.

Në Ahvaz të Iranit jug-perëndimor, uji i pijshëm është tejet i ndotur, dhe shumë njerëz janë infektuar me Hepatitin A, që transmetohet nga uji.

“Uji i tubave që u vjen njerëzve duhet të jetë në gjendje të mirë për sa i përket mbetjeve të klorit dhe turbullimit. [Ndotja e] ujit të pijshëm vazhdon të jetë një problem serioz në rrethina e qytete. Rreth 50 deri në 60% e kampioneve të ujit nga zonat rurale nuk janë të kthjellëta dhe në shumë kampione të komplekseve rurale të furnizimit me ujë është vrojtuar ndotje e shpeshtë. Kemi vrojtuar 1 deri në 1.5 metra baltë në pellgjet 2-metërshe, gjë që shkakton turbullimin e ujit. Komplekset duhet të pastrohen nga dheu në mënyrë të shpeshtë me qëllim që mos të rritet turbullimi i ujit dhe kontaminimi mikrobial,” shkruan faqja shtetërore Asr-e Jonoob më 9 mars, duke cituar Mehran Ahmadi Baloutaki, kreun e Qendrës Shëndetësore të Ahvazit Perëndimor.

Sipas Asr-e Jonoob, të paktën 5 fëmijë janë infektuar me hepatit në fshatet e distriktit Ismaili në Ahvaz. Sipas Asr-e Jonoob, shkaku i shpërthimit të hepatitit është “kontaminimi i ujit të pijshëm dhe mungesa e trajtimit të duhur dhe klorinimit në komplekset e trajtimit që ofrojnë ujë të pijshëm për dhjetëra fshatra nga Ahvaz në Khorramshahr.”

Provinca Khuzestan është një nga provincat më të pasura të Iranit për sa i përket burimeve natyrore. E megjithatë, regjimi nuk i kushton aspak vëmendje kësaj zone. Në fillim të janarit, përmbytjet në Khuzestan i shkaktuan dëme jetës së njerëzve. Shumë banorë vendas janë infektuar me hepatitin A pasi kanë konsumuar ujë të përzier me ujëra të zeza, gjë që është shkaktuar nga përmbytjet e kohëve të fundit në këtë provincë dhe keqmenaxhimi i regjimit.

Më 9 mars 2021, çështja e shkeljeve të të drejtave të njeriut në Iran u diskutua në Këshillin e Kombeve të Bashkuara për të Drejtat e Njeriut. Dr. Illir Nezaj nga Ambasada Shqiptare në Gjenevë që përfaqëson Shqipërinë, shprehu shqetësimin e tij kundër shkeljeve të të drejtave të njeriut në Iran. Ai gjithashtu bëri vërejtje në përgjigje të pretendimeve të regjimit iranian se Shqipëria po pret terroristë. Të njëjtat akuza kundër Shqipërisë shprehen edhe agjentët e regjimit iranian në Shqipëri.

• Saeed Namaki, Ministri i Shëndetësisë i regjimit: Mos udhëtoni. Edhe nëse ju dërgojnë një paketë udhëtimi falas, duhet ta dini që në fakt po ju dërgojnë një ftesë për t’u infektuar me COVID-19 dhe për të vdekur. (e përditshmja Hamdeli, 9 mars 2021)
• Zëdhënësi i Ministrisë së Shëndetësisë: Virusi britanik është pikasur në shumë provinca, shumë njerëz që janë infektuar me këtë lloj virusi nuk kanë histori udhëtimi, gjë që tregon se virusi është përhapur. (agjencia e lajmeve Mehr, 10 mars 2021)
• Kryetari i Shoqatës së Infermierëve: Politikat e gabuara janë shkaku i vdekjes së infermierëve. Në asnjë vend tjetër nuk ka patur kaq shumë vdekje infermierësh nga koronavirusi. (e përditshmja Hamshahri, 10 mars 2021)
• Qendra Shëndetësore në Mahshahr: Për herë të parë në këtë qytet, numri i shtrimeve në spital për COVID-19 ka shkuar mbi 100, dhe për shkak të mungesës së shtretërve bosh, ka dhjetë pacientë që po presin në radhë për shtrim. (agjencia e lajmeve ILNA, 10 mars 2021)
• “Edhe pse shifrat e Ministrisë së Shëndetësisë për vdekjet dhe infektimet nga COVID-19 janë të ulëta, në spitalet e Teheranit nuk ka as edhe një shtrat bosh.” (e përditshmja Jahan-e-Sanat, 10 mars 2021)

Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI/MEK) shpalli më 10 mars 2021 se numri i vdekjeve nga koronavirusi në 518 qytete ka shkuar mbi 229,000.

Nën sundimin e mullahëve, Irani tashmë mban rekordin në largimin e studentëve elitarë nga vendi

Që kur mori pushtetin në 1979-ën në Iran, regjimi i mullahëve e ka shkatërruar vendin dhe popullin e Iranit. Përveçse kanë plaçkitur pasuritë kombëtare, kanë shtypur popullin, dhe i kanë zhytur njerëzit në moçalin e varfërisë, politikat e gabuara të mullahëve kanë shkaktuar edhe një largim masiv të trurit.

Regjimi i ka vënë nën një presion dhe varfëri kaq të madhe studentët dhe ekspertët elitarë, saqë ata nuk kanë zgjedhje tjetër veçse të largohen nga vendi. Largimi i trurit nga Irani po rritet vit pas viti. Çdo vit largohen nga vendi 150,000 deri në 180,000 elita dhe specialistë, dhe për sa i përket largimit të trurit, Irani nën regjimin e mullahëve renditet i pari në botë. Në elitat që largohen nga Iranit përfshihen profesorët e universiteteve dhe ekspertët.

Kjo krizë ka arritur deri në atë pikë sa mediat shtetërore dhe zyrtarët e regjimit detyrohen t’i pohojnë disa aspekte të saj.

Gjatë seancës së hapur të parlamentit më 7 mars, ku u diskutua mbi buxhetin e qeverisë për Vitin e Ri pers 1400, Reza Monadi, deputet nga Azerbaixhani Lindor dhe kryetar i Komisionit të Arsimit dhe Kërkimit, e pohoi krizën e largimit të trurit në Iran.

“Nga marsi 2019 deri në mars 2020, nga Irani janë larguar rreth 900 profesorë. Një profesor me 40 vite eksperiencë paguhet me 140 milion rial [$560 sipas kursit të këmbimit të dollarit në tregun e lirë] çdo muaj. Ndërsa një anëtar i bordit menaxhues [të universitetit] merr 500 milion rial [$2,000] në muaj. A është e mundur të krahasohen këto të dyja?” tha Monadi.

Hadi Beiginejad, një tjetër deputet i regjimit, iu referua një raporti që Ministri i Arsimit ia kishte treguar kryetarit të Organizatës iraniane të Buxhetit dhe Planifikimit, Mohammad Bagher-Nobakht, raport ku thuhet: “Disa qindra profesorë universitetesh janë larguar nga vendi gjatë këtyre muajve të fundit.”

“Do të doja të sillja në vëmendjen e kolegëve të mi largimin masiv të trurit dhe emigrimin e të rinjve nga vendi. Ky është një nga problemet serioze të Iranit aktualisht. Po përballemi me zhvlerësimin e monedhës kombëtare. Si rrjedhojë, ndonëse kanë arritur majat [akademike] pas 20 vitesh eksperiencë, të ardhurat e tyre janë më pak se $1,000. Kurse vendet fqinje u ofrojnë nga $10,000 deri në $15,000 profesorëve të universiteteve dhe elitave,” tha Anoushirvan Mohseni-Bandpei, një tjetër deputet i regjimit.

Mediat shtetërore të Iranit e pranojnë që krizat sociale dhe ekonomike të Iranit janë shkaktuar nga keqmenaxhimi i mullahëve, dhe këto kriza e kanë kthyer shoqërinë në një fuçi baruti në prag të shpërthimit.

Në një intervistë me të përditshmen shtetërore Eghtesad-e Pooya të martën, Mohammad Reza Mahboubfar, një nga sociologët e regjimit, nënvizoi “përhapjen shumë të shpejtë të varfërisë” në Iran.

“Fatkeqësisht, statistikat zyrtare tregojnë se pragu i varfërisë në qytetet e mëdha llogaritet të jetë në shifrën 10 milion toman, që do të thotë se varfëria është përhapur në Iran. Varfëria ka pushtuar shoqërinë për shkak të rritjes së kostos së jetesës, problemeve në biznese, si dhe papunësisë. Kjo shkakton shumë fenomene shoqërore,” tha Mahboubfar për Eghtesad-e Pooya.

Një nga këto fenomene është rritja e numrit të familjeve që i shesin vajzat e tyre apo i përdorin ato për punë. “Një nga mënyrat për të siguruar jetesën në ditët e sotme [për familjet] është përdorimi i vajzave të tyre, që është shtuar. Kjo tregon se klasa e mesme e shoqërisë ka rënë fatkeqësisht në nivelin e klasës së paprivilegjuar, që do të thotë se 80% e popullit jetojnë ose në varfëri, ose nën pragun e varfërisë,” shtoi Mahboubfar.

Vitet e fundit, gazetaria qytetare ka regjistruar dhe publikuar disa skena dëshpëruese të varfërisë ekstreme në Iran, gjë që ekspozon gënjeshtrat e apologjetëve të regjimit se gjoja iranianët nën regjimin e mullahëve nuk vuajnë. Në vend që t’i ndihmojë të varfrit, regjimi i arreston ata që i publikojnë këto momente.

“Duhet të zgjidhim thelbin e problemeve, e jo të fajësojmë njerëzit që publikojnë videot e fotot,” tha Mahboubfar lidhur me këtë.

Më pas ai i paralajmëroi zyrtarët e regjimit për “probleme sigurie,” një term që zyrtarët e regjimit e përdorin për të përshkruar kryengritjet e popullit. “Autoritetet duhet të përpiqen të fitojnë kënaqësinë e popullit sepse, nëse populli nuk është i kënaqur, në vend nuk do të ketë as progres, as siguri,” tha ai.

Që me protestat e nëntorit 2019 në Iran, të cilat i shkundën themelet e regjimit, zyrtarë e media të ndryshme shtetërore paralajmërojnë vazhdimisht njëri-tjetrin për një kryengritje të re dhe përpiqen të fajësojnë njëri-tjetrin për këtë.

Thirrje Komisioneres së Lartë të OKB për të Drejtat e Njeriut që të veprojë urgjentisht për të siguruar lirimin e grave të burgosura politikisht

Znj. Rajavi nxit Raportuesen Speciale të OKB mbi Dhunën ndaj Grave që të hetojë gjendjen dhe shëndetin e Maryam Akbari dhe Golrokh Ebrahimi Eraei

Regjimi klerikal ka ekzekutuar tre vëllezër dhe një motër të Maryam Akbari

Të martën, 10 mars 2021, regjimi klerikal e transferoi papritmas të burgosurën politike Maryam Akbari Monfared nga burgu Evin në atë të Semnan. Ajo ka 12 vite e burgosur. Për të mos lejuar transferimin me forcë të Maryam Akbari-t, të burgosurat e tjera protestuan kundër transferimit të saj kur mësuan për të. Por rojat e pamëshirshme të burgut e nxorën me dhunë nga qelia.

Akbari Monfared, të cilës regjimi klerikal i ka ekzekutuar tre vëllezër dhe një motër, është arrestuar në dhjetor 2009 pas kryengritjes së 2009-ës dhe është dënuar me 15 vite burg. Gjatë këtyre viteve, asaj nuk i është dhënë as edhe një ditë leje për trajtimin e domosdoshëm mjekësor.

Alireza Akbari, anëtar i Mujahedin-e Khalq (MEK/PMOI), është ekzekutuar në vitin 1981. Gholamreza Akbari, gjithashtu anëtar i MEK, është vrarë nën torturë në 1985-ën. Anëtarët e MEK Abdulreza dhe Roghiyeh Akbari janë ekzekutuar gjatë masakrës së 1988-ës.

Znj. Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), e ka përsëritur vazhdimisht domosdoshmërinë që një delegacion ndërkombëtar të vizitojë burgjet e regjimit klerikal dhe të takohet me të burgosurit, sidomos ata politikë. Znj. Rajavi nxit Raportuesen Speciale të OKB mbi Dhunën ndaj Grave që të hetojë gjendjen shëndetësore të Maryam Akbari dhe Golrokh Ebrahimi Eraei.