Ka prova të mjaftueshme që tregojnë se trazirat e brendshme po shtohen përsëri në Iran. Siç ka thënë udhëheqësja e opozitës iraniane, Znj. Maryam Rajavi, në fjalimin e saj me rastin e Vitit të Ri iranian muajin e shkuar, edhe vetë mediat shtetërore të vendit “e përshkruajnë shoqërinë iraniane si një fuçi baruti që mund të shpërthejë në çdo moment.” Është e sigurt që këto përshkrime do të përsëriten gjerësisht në javët që vijnë, pasi Teherani vazhdon të bëjë thirrje për pjesëmarrje të gjerë publike në farsën e zgjedhjeve presidenciale të qershorit, ndërsa iranianët i kundërvihen asaj që ata e shohin thjesht si një teatër politik të planifikuar për t’i dhënë sistemit teokratik një fasadë demokratike.

“Populli i Iranit dëshiron gjithashtu t’i bojkotojë të ashtu-quajturat zgjedhje presidenciale të ardhshme për shkak se dëshiron një republikë të lirë e të zgjedhur në mënyrë demokratike,” tha Znj. Rajavi në fjalimin e Novruzit.

Pensionistët pushtojnë Zyrën e Sigurimeve Shoqërore në Tabriz

“Kemi dëgjuar shumë gënjeshtra, nuk do të votojmë më,” “Vetëm duke dalë në rrugë do t’i fitojmë të drejtat tona”

Të dielën, më 11 prill 2021, në tubimin e tretë mbarëkombëtar që nga fillimi i vitit të ri pers (20 mars 2021), pensionistët protestuan kundër shtypjes së regjimit klerikal, kushteve të rënda të jetesës, pagave të ulëta, dhe çmimeve jashtëzakonisht të larta të cilat e kanë bërë të pamundur për ta dhe familjet e tyre të mbijetojnë, në Teheran e në 26 qytete të tjera.

Në Teheran, pavarësisht pranisë së dendur të Forcave të Sigurisë së Shtetit (SSF), protesta dhe më pas demonstrata janë zhvilluar përpara godinës së Parlamentit të regjimit, ndërsa në qytete të tjera, përpara degëve të sigurimeve shoqërore. SSF i bllokuan pensionistët dhe sulmuan këdo që përpiqej të bënte video, në mënyrë që të mos i lejonin njerëzit t’i bashkoheshin tubimit dhe të parandalonin përhapjen e lajmeve për protestën.

Znj. Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI) ka thënë: Protestat mbarëkombëtare të pensionistëve plot dinjitet reflektojnë thirrjet protestuese të të gjithë iranianëve për të fituar të drejtat e tyre të plaçkitura nga regjimi pushtues e i korruptuar i mullahëve. Ky regjim e ka çuar dëm pasurinë kombëtare dhe frutin e punës së punëtorëve përmes plaçkitjeve, luftënxitjes, programeve bërthamore e të raketave, dhe shtypjes së popullit. Znj. Rajavi i nxit të gjithë iranianët, sidomos të rinjtë e guximshëm, që të tregojnë solidaritet dhe mbështetje për kërkesat e drejta të pensionistëve. Ajo shton se, për sa kohë që diktatura e mullahëve të mbetet në pushtet, papunësia, inflacioni, korrupsioni, padrejtësia, dhe diferencat klasore do të përkeqësohen gjithnjë e më shumë.

Iranin e ka pllakosur kriza e Covid-19. “Vala e katërt e koronavirusit po poërhapet me shpejtësi në mbarë vendin,” shkruante të enjten e përditshmja shtetërore Mostaghel. Populli po lufton edhe me varfërinë. Kështu, shoqëria e Iranit është në prag të një shpërthimi shoqëror.

Regjimi e ka përdorur krizën e koronavirusit dhe viktimat në masë të saj për të parandaluar një kryengritje tjetër. “Kriza e Covid-19 aktualisht po e pengon rebelimin e popullit të varfër,” the të enjten Ahmad Tavakoli, anëtar i Këshillit të Ekspediencës të regjimit, lidhur me këtë.

Megjithatë, pavarësisht politikave çnjerëzore të regjimit lidhur me Covid-19, pas një pauze të shkurtër në dimër kanë filluar sërish protestat e përditshme nga të gjithë sektorët e shoqërisë, protesta të cilat janë përhapur në mbarë vendin.

Të mërkurën, pensionistët zhvilluan tubimet e tyre mbarëkombëtare për të 10-tën herë rresht. Ata thërrisnin me sllogane si “S’mund ta durojmë më këtë padrejtësi,” “Nuk do të votojmë më. Kemi dëgjuar shumë gënjeshtra,” duke treguar që politika çnjerëzore e regjimit për sa i përket Covid-19 ka dështuar.

Tani regjimi i mullahëve po përballet me dy fakte. Së pari, trazimi i shoqërisë; siç tha Tavakoli, “Njerëzit janë në një gjendje kaq të vështirë saqë ato gjëra [kryengritjet] që s’duhet të ndodhin, ndodhin.” Kjo sepse njerëzit kanë probleme të rënda në sigurimin e jetesës. “Situata për njerëzit me të ardhura të ulëta është e vështirë, dhe çmimet po rriten ditë pas dite. Kjo situatë është shqetësuese,” tha Ahmad Janati, kryetar i Këshillit të Gardianëve të regjimit, të enjten. Njerëzit s’mund t’i durojnë më politikat, veprimet dhe korrupsionin e regjimit, të cilat ua kanë shkatërruar jetën. Kështu, masat shtypëse të regjimit dhe politika e tij çnjerëzore për Covid-19 nuk janë më të afta ta parandalojnë kryengritjen e popullit kur ajo të ndodhë.

 Të dielën e kaluar, protestat u regjistruan se po zhvilloheshin në të paktën 20 qytete iraniane ndërsa afërsisht 18 milion pensionistë të vendit vazhduan aktivitetet e tyre gjatë një cilësie në rënie të jetës dhe mungesës në rritje të aksesit në prodhimet e ndryshme të ushqimit. Disa protesta janë zhvilluar në një shkallë të ngjashme që nga fillimi i këtij viti, dhe duket sikur aktivizmi i pensionistëve po shoqërohet nga një numër në rritje protestash nga të rinjtë e Iranit, shumë prej të cilëve shprehin një axhendë më të gjerë politike dhe një dëshirë të vazhdueshme për ndryshimin e regjimit.Zgjedhjet e rreme parlamentare të regjimit në shkurt 2020, kishin nivelin më të ulët të pjesëmarrjes së votuesve në historinë e regjimit. I njëjti rezultat u nxit gjithashtu nga një lëvizje e gjatë për bojkot elektoral, e udhëhequr nga Organizata Popullore Muxhahedine e Iranit, e cila nxiti popullatën e përgjithshme të mohojë legjitimitetin e sistemit klerikal dhe “të votojë për ndryshimin e regjimit”.