Raisi, kasapi i Masakrës së 1988-ës në Iran

Ebrahim Raisi

Një rikthim në ditë më të errëta apo një deklaratë e karakterit të regjimit teokratik?

Më 19 qershor, Raisi u përzgjodh si President pas një bojkoti mbarëkombëtar të farsës së zgjedhjeve të Iranit.

Kush është Raisi, dhe çfarë nënkupton presidenca e tij për Iranindhe botën?

I njohur si kasapi i 88-ës, Raisi ka qenë njëri nga katër anëtarët e komisionit të vdekjes për burgjet Evin dhe Gohardasht pranë Teheranit gjatë masakrës së 1988-ës ndaj 30,000 të burgosurve politikë.

Geoffrey Robertson:

Nga fundi i korrikut 1988, kur lufta me Irakun po mbaronte, burgjet e mbushura plot e përplot me kundërshtarë politikë në Iran papritmas u mbyllën. Të gjitha vizitat familjare u anuluan, televizioni dhe radioja u fikën. Të burgosurit mbaheshin në qelitë e tyre. E vetmja vizitë që lejohej ishte nga një delegacion, me mjekra e çallma, një gjykatës fetar, një prokuror publik, dhe një shef inteligjence. Para tyre paraqitej shkurtimisht dhe individualisht, pothuajse çdo i burgosur, dhe kishte me mijëra prej tyre që ndodheshin në burg për shkak të lidhjeve me MEK.

Delegacioni kishte vetëm një pyetje për këta të rinj e të reja, dhe ndonëse ata nuk e dinin, nga përgjigja varej vetë jeta e tyre.

Ata që përmes përgjigjes së tyre tregonin vazhdimin e lidhjes me MEK, u lidheshin sytë dhe urdhëroheshin t’i bashkoheshin një radhe të gjatë që çonte drejt e në trekëmbësh. Ata vareshin nga vinça, nga 4 përnjëherësh, ose në grupe prej 6 vetash, nga litarë që vareshin nga pjesa e përparme e podiumit të sallës së mbledhjeve. Disa dërgoheshin në kazerma ushtrie natën, ku qëlloheshin nga skuadra e pushkatimit. Trupat e tyre lageshin me dezinfektant, futeshin në kamionë frigoriferë dhe varroseshin natën në varre masive.

Muaj më vonë, familjarëve të tyre të dëshpëruar për informacione lidhur me fëmijët e partnerët e tyre, u jepej një qese plastike me sendet e pakta të viktimave dhe nuk u jepej asnjë informacion rreth vendndodhjes së varreve. Atyre u jepej urdhër gjithashtu të mos bënin asnjëherë ceremoni mortore në publik. Nga mesi i gushtit 1988, mijëra të burgosur ishin vrarë në këtë mënyrë nga shteti, pa gjyq, pa apelim dhe pa asnjë pikë mëshire.

Montazeri drejtuar Raisi-t, Pour-Mohammadi-t, Nayyeri-t dhe Eshraqi-t (anëtarë të lartë të komisionit të vdekjes të masakrës së 1988-ës):

Krimi më i rëndë i kryer nën Republikën Islamike, për të cilin do të na ndëshkojë historia, është kryer prej jush. Emrat tuaj në të ardhmen do të shkruhen në analet e historisë si kriminelë.”

Që nga fillimi, Raisi ka shërbyer si marrës në pyetje, prokuror, dhe prokuror i përgjithshëm; ndërsa që në mars të 2019-ës ka shërbyer si kryegjyqtar. Nën drejtimin e tij janë ekzekutuar mbi 500 njerëz, dhe 1500 janë qëlluar për vdekje nga afër nëpër rrugë gjatë nëntorit 2019

Dhe tani, ai beson se duhet të “lavdërohet dhe inkurajohet” për brutalitetin e tij

Tani është komuniteti ndërkombëtar ai që duhet të marrë një pozicion

Populli i Iranit e ka shprehur ‘Jo-në’ e tij historike ndaj tërësisë së këtij regjimi

A do të mbani anën e popullit iranian?

• Njihni Masakrën e 1988-ës ndaj 30,000 të burgosurve politikë si krim kundër njerëzimit
• Jepini fund pandëshkueshmërisë & ndiqni penalisht autorët e këtij krimi
• Mos negocioni me ekzekutuesit e popullit iranian

Të martën, Ebrahim Raisi u betua si presidenti i ri i regjimit, dhe mandati i Hassan Rouhani-t si president i mullahëve mori fund zyrtarisht.

Raisi e ka marrë pushtetin në një regjim teokratik dhe përmes një procesi jodemokratik. Lideri Suprem i regjimit e njohu zyrtarisht Raisi-n si president të ri të Iranit, por ai vetë e kishte zgjedhur Raisi-n për këtë post shumë kohë përpara farsës së zgjedhjeve.

Raisi njihet në Iran dhe në mbarë botën për historikun e tij të errët të dhunimeve të të drejtave njerëzore. Inaugurimi i tij vjen pak ditë pas ekzekutimit të 18 individëve nga regjimi iranian.

Ali Khamenei ka emëruar Ebrahim Raisi-n, ekzekutuesin e 1988-ës dhe vrasësin e Muxhahedinëve të Popullit (PMOI/MEK), si president në një situatë ku thirrjet “vdekje diktatorit,” “vdekje Khamenei-t,” dhe “vdekje parimit Velayat-e-Faqih” jehojnë nga Ahvazi në Teheran, Tabriz, Mashhad, e në mbarë Iranin. Kjo është tentativa e fundit e Khamenei-t për ta ruajtur regjimin dhe sinjalizon fundin e tij.

Presidenca e Ebrahim Raisi-t u ka dhënë fund përgjithmonë të gjitha iluzioneve për ekzistencën e moderimit apo reformimit në këtë regjim. Bojkoti masiv i farsës së zgjedhjeve në qershor është ana tjetër e medaljes së kryengritjeve nga viti 2017 e deri sot, dhe demonstron dëshirën e popullit iranian për ta përmbysur regjimin. Kjo është një gjë të cilën Khamenei po përpiqet me të gjitha mundësitë ta parandalojë duke shfrytëzuar pandeminë e koronavirusit dhe viktimat njerëzore në masë.

Sot, Khamenei dhe Raisi e pranuan gjendjen shpërthyese të shoqërisë duke pohuar ekzistencën e varfërisë së madhe, inflacionit 44%, një deficiti buxhetor prej 4,500,000 bilion rial, dhe një rritjeje me 680% të likuiditetit. Ata kanë pohuar gjithashtu ekzistencën e padrejstësive dhe korrupsionit të gjerë por u përpoqën për fajësonin për gjithçka Hassan Rouhani-n dhe kabinetin e tij.

Por në sytë e popullit iranian, të gjithë liderët e regjimit, sidomos Khamenei, Raisi, dhe krye-gjyqtari Gholam Hossein Mohseni Eje’i, duhet të përballen me drejtësinë për kryerjen e gjenocidit dhe krimeve kundër njerëzimit, dhe për katër dekada vrasje, plaçkitje, e shkatërrim të aseteve dhe burimeve të vendit.

Politika e paqësimit të fashizmit fetar në pushtet në Iran nuk është më konstruktive apo e efektshme. As ky regjim vrasës, as ruajtja e marrëdhënieve me të nuk kanë më asnjë legjitimitet. Komuniteti ndërkombëtar dhe Këshilli i Sigurimit i OKB duhet t’i qëndrojnë përkrah popullit iranian dhe Rezistencës, dhe dëshirës së popullit për të themeluar një republikë demokratike të bazuar në të drejtën universale të votës dhe ndarjen e fesë nga shteti.

Sekretariati i Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI)

3 gusht 2021

Më 3 gusht, Ebrahim Raisi do të inaugurohet si presidenti i ri i Republikës Islamike të Iranit, dhe nuk ka dyshim që populli iranian do të shqyrtojë reagimet perëndimore ndaj këtij zhvillimi. Shumë komentatorë në komunitetin e mërgimtarëve aktivistë i kanë kritikuar tashmë këto qeveri për heshtrjen e tyre relative pas “zgjedhjes” së Raisi-t më 18 qershor, udhëheqësja e Rezistencës Iraniane, Maryam Rajavi, ka thënë se Shtetet e Bashkuara, Britania dhe Bashkimi Europian do të përballen me një “test lakmusi” për parimet e tyre vetëm pasi Irani të hyjë në “epokën e tij të re” me inaugurimin e Raisi-t.

Rajavi i ka thënë këto fjalë në Samitin Botëror për Iranin e Lirë, një event i transmetuar live online globalisht, i organizuar nga Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit. Dhjetëra mbështetës amerikanë e europianë të NCRI-së kanë folur në këtë samit, shpesh duke përsëritur thirrjet e koalicionit për një hetim mbi historikun e Raisi-t dhe për ushtrimin e një presioni shumë më të rreptë mbi Republikën Islamike në tërësi.

Kjo perspektivë hetimesh ka të bëjë me rolin e Raisi-t në masakrën ndaj të burgosurve politikë në verën e vitit 1988. Si zëvendës prokurori publik i Teheranit në atë kohë, ai raportohet të ketë luajtur një rol kyç në “komisionin e vdekjes” i cili kishte për detyrë implementimin e fatwa-s së Ajatollah Khomeini-t, e cila i etiketonte anëtarët e grupeve opozitare si fajtorë për krimin kapital të njohur si Moharebeh, ose armiqësi kundër Zotit. Si rezultat i kësaj urdhërese fetare, llogaritet të jenë ekzekutuar brenda tre muajsh rreth 30,000 individë, shumica prej të cilëve ishin anëtarë të grupit kryesor aktivist pro demokracisë, Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit.

Që atëherë, zyrtarët iranianë dhe mediat shtetërore përgjithësisht kanë promovuar idenë se PMOI nuk ka qenë gjë tjetër veçse një “kult” në vitet pas kësaj masakre. Por kjo narrativë u hodh poshtë në janar 2018 kur vetë Lideri Suprem Ali Khamenei e pranoi se ky grup kishte luajtur një rol kyç në promovimin e një kryengritjeje mbarëkombëtare që ishte në kulmin e vet në atë kohë. Në mënyrë të ngjashme, PMOI-së iu atribuan edhe një varg demonstratash të mëvonshme po atë vit, të cilat përdornin të njëjtat sllogane anti-qeveritare, si dhe një kryengritje tjetër mbarëkombëtare, edhe më e madhe, në nëntor 2019.

Kjo kryengritje e fundit krijoi sfondin nga ku Raisi e shumëfishoi trashëgiminë e tij si dhunues i të drejtave njerëzore. Duke qenë se kishte marrë kryesimin e pushtetit gjyqësor disa muaj më herët, ai e drejtoi një pjesë të madhe të përgjigjes së regjimit ndaj atyre trazirave dhe ndihmoi për ta bërë situatën shumë më gjakatare sesa në periudhën pas kryengritjes së parë. Vetëm pak ditë pas shpërthimit të protestave në nëntor 2019, afërsisht 1,500 njerëz u vranë nga të shtënat e forcave të sigurisë dhe të Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike. Të paktën 12,000 njerëz u arrestuan rreth të njëjtës kohë, dhe shumë prej tyre përfunduan nën torturë sistematike gjatë një periudhe disa-mujore.