Ekonomia e Iranit është pllakosur nga kriza të ndryshme. Sipas mediave shtetërore të Iranit, këto kriza janë shkaktuar nga korrupsioni dhe politikat e gabuara ekonomike të regjimit. Më poshtë vijojnë disa fakte të publikuara nga mediat shtetërore të regjimit në ditët e fundit. Iranianët tani po luftojnë me varfërinë dhe përhapjen e Covid-19.
Sipas shtetërores Jahan-e Sanat më 9 gusht, “raportet zyrtare tregojnë se kushtet e jetesës për të gjithë sektorët e shoqërisë janë përkeqësuar.”
“Pragu i varfërisë vitin e shkuar u rrit me 38% krahasuar me 2019-ën—inflacion i lartë në ushqime dhe strehim. Strehimi dhe ushqimi janë dy shqetësimet e vetme të familjeve të varfra. Kjo është cituar si një nga arsyet kryesore të ngritjes së pragut të varfërisë gjatë vitit të shkuar,” shkruan Jahan-e Sanat.
Të përzgjedhur me kujdes nga zyra e Khamenei-t, IRGC, Forcat Quds, Gjyqësori, dhe konglomerati Astan-e Quds
Znj. Rajavi: Kabineti i ekzekutuesit të masakrës së 1988-ës, Ebrahim Raisi-t: Mishërim i katër dekadave të diktaturës fetare e terrorizmit të mullahëve, misioni kryesor i të cilëve është të shtypin kryengritjet e popullit dhe ta plaçkitin pasurinë kombëtare, ta intensifikojnë terrorizmin dhe luftënxitjen, dhe t’i zgjerojnë programet jo-patriotike bërthamore e balistike. As instalimi i Raisi-t, as grumbullimi i vrasësve e hajdutëve në kabinetin e tij, nuk mund ta shpëtojnë regjimin nga përmbysja e pashmangshme.
Ebrahim Raisi, ekzekutuesi i masakrës së 1988-ës, i ka dorëzuar parlamentit të regjimit të mërkurën më 11 gusht 2021 listën e ministrave të kabinetit të tij, i diktuar nga Lideri Suprem i regjimit, Khamenei. Kjo është një listë e përbërë nga 19 vrasës, terroristë dhe hajdutë të përzgjedhur me kujdes nga Zyra e Khamenei-t dhe organet e varura prej saj, si IRGC, Forcat Quds, Gjyqësori, dhe konglomerati gjigant Astan-e Quds Razavi:
Ministri i Brendshëm: Brigadier Gjeneral i IRGC-së, Ahmad Vahidi, ish-komandant i Forcave terroriste Quds;
Ministri i Rrugëve dhe Zhvillimit Urban: Rostam Ghasemi, Ministër i Naftës në kabinetin e Mahmoud Ahmadinejad. Një nga zyrtarët e përfshirë në vjedhjen e qindra biliona dollarëve nga të ardhurat kombëtare të naftës në shërbim të Gardës Revolucionare, për programet bërthamore dhe të raketave balistke, si dhe oër projekte terroriste. Ish kreu ekonomik i Forcave Quds, ish-drejtor i qendrës plaçkitëse të IRGC-së, e njohur si Khatam al-Anbia (krahu kryesor inxhinierik i IRGC-së dhe një nga kontraktuesit më të mëdhenj të regjimit në projektet industriale dhe të zhvillimit). Ghasemi njihet gjithashtu për vjedhjen e platformave të naftës dhe kontrabandimin e shufrave të arit jashtë vendit;
Ministër i Punëve të Jashtme: Hossein Amir-Abdollahian, ndihmës i kriminelit Qassem Soleimani dhe përfaqësuesi i Forcave Quds;
Ministër i Mbrojtjes dhe Logjistikës së Forcave të Armatosura: Brig. Gjen. Mohammad Reza Ashtiani, i cili ka vepruar nën mbrojtjen e Gjeneral Majorit tashmë të eliminuar Ali Sayad Shirazi, zëvendës-kryetari i atëhershëm i Shtabit të Përgjithshëm të Forcave të Armatosura, dhe një nga vrasësit e popullit të Kurdistanit;
Ministër i Trashëgimisë Kulturore, Artizanatit dhe Turizmit: Brig. Gjen. i IRGC-së, Ezattollah Zarghami, një nga pengmarrësit e Ambasadës Amerikane, një nga zyrtarët e lartë të raketave të IRGC-së dhe në krye të censurës, represionit, njollosjes, dhe rrëfimeve të detyruara si drejtor i Radios dhe Televizionit Shtetëror për 10 vite;
Ministër i Sporteve dhe Rinisë: Seyed Hamid Sajjadi Hazaveh, CEO i Klubit Sportiv Saipa, që është nën pronësinë e Korpusit të Gardës Revolucionare, i përfshirë në vjedhje dhe pastrim parash;
Ministër i Inteligjencës dhe Sigurisë: Kleriku Esmail Khatib, i cili ka punuar në organizatën e Inteligjencës dhe Operacioneve të IRGC-së në vitin 1980. Ai ka qenë ish-drejtori i përgjithshëm i Departamentit të Inteligjencës në provincën Qom, ka shërbyer si drejtor i Departamentit të Sigurisë dhe Inteligjencës të Gjyqësorit, dhe si Drejtor i Lartë i Sigurisë për Astan-e Quds Razavi nën Raisi-n, dhe më vonë si pjesëtar i stafit në Zyrën e Khamenei-t;
Ministër i Drejtësisë: Amin Hossein Rahimi, i cili e ka nisur karrierën e tij në pushtetin gjyqësor të regjimit kur ishte vetëm 18 vjeç. Ish-Kryetar i Gjykatave të Përgjithshme e Revolucionare në Teheran, “Gjykatës Special”, Zëvendës i Prokurorit të Përgjithshëm për Politikën dhe Sigurinë dhe Këshilltar i Lartë i Kryegjyqtarit;
Ministër i Naftës: Javad Owji, një nga menaxherët e “Ekzekutimit të Urdhrit të Khomeini-t” dhe “Fondacionit Mostazafan,” i përfshirë në vjedhje e kontrabandim;
Ministër i Kulturës dhe Udhëheqjes Islamike: Mohammad Mehdi Esmaeili, Zëvendës Drejtor i Qendrës së Dokumentacionit të Revolucionit Islamik në Ministrinë e Inteligjencës dhe këshilltar i Ebrahim Raisi-t, kur ky i fundit ishte kujdestar i Astan-e Quds Razavi;
Ministër i Industrisë, Minierave dhe Tregtisë: Seyyed Reza Fatemi Amin, Zëvendës Kujdestar i Astan-e Quds Razavi, nën Raisi-n;
Ministër i Punës: Hojjat Abdolmaleki, anëtar i Bordit të Administratorëve të Fondit të Ndihmave të Khomeini-t, i njohur për plaçkitjen e pasurisë e burimeve publike;
Ministër i Shkencës, Kërkimit dhe Teknologjisë: Mohammad Ali Zolfigol, nga batalioni i IRGC-së në Qom gjatë luftës anti-patriotike Iran-Irak; dhe
Ministër i Arsimit: Hossein Baghgoli, nip i vjehrrit të Ebrahim Raisi-t. Anëtar i Bordit Rinor të Astan-e Quds Razavi;
Nëntë nga këta individë kanë qenë ministra ose zëvendës ministra në kabinetin e Ahmadinejad. Katër prej tyre janë në listat e sanksioneve amerikane dhe europiane (Vahidi, Ashtiani, Zarghami, dhe Ghasemi).
Zonja Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), e ka quajtur kabinetin e Ebrahim Raisi-t si mishërim të katër dekadave të diktaturës fetare e terroriste të mullahëve, misioni i të cilëve është t’i shtypin kryengritjet popullore, të plaçkitin pasurinë dhe burimet kombëtare, ta intensifikojnë terrorizmin dhe luftënxitjen, dhe t’i zgjerojnë projektet jo-patriotike bërthamore e raketore. Por as instalimi i ekzekutuesit të masakrës së 1988-ës si president, as grumbullimi i vrasësve e hajdutëve në kabinetin e tij nuk mund ta shpëtojnë regjimin nga përmbysja e pashmangshme. Këto veprime vetëm sa do ta intensifikojnë zemërimin publik dhe do të çojnë në kryengritje popullore.
Mohammad Mokhber (majtas) dhe Gholamhossein Esmaili (djathtas) do të shërbejnë si zëvendës president i parë dhe shef i shtabit për presidentin e regjimit iranian, Ebrahim Raisi
Të dielën, Ebrahim Raisi, presidenti kriminel i regjimit iranian, deklaroi dy emërimet e para për kabinetin e tij. Mohammad Mokhber do të jetë zëvendës president i parë i Raisi-t, ndërsa Gholam Hossein Esmaili do të jetë shefi i shtabit. Nuk është e habitshme që, ashtu si vetë Raisi, të emëruarit e tij janë dy zyrtarë të regjimit me histori të thella kriminaliteti.
Mokhber ka qenë caktuar si kreu i Ekzekutimit të Urdhrit të Khomeini-t (EIKO) në 2007-ën. EIKO është një konglomerat i madh ekonomik që bën pjesë tek institucionet e përjashtuara nga taksat dhe që raporton direkt tek Ali Khamenei, lideri suprem i regjimit. Gjatë dekadave, EIKO ka plaçkitur biliona dollarë nga asetet e popullit iranian. Sipas një raporti të Reuters në 2013-ën, asetet e EIKO vlejnë $95 bilion. Në janar 2021, SHBA vuri sanksione mbi EIKO dhe mbi institucione të tjera të drejtuara nga regjimi, duke i përshkruar ato si entitete asetet e të cilave “janë përdorur nga Lideri Suprem Ali Khamenei për të pasuruar zyrën e tij, shpërblyer aleatët e tij politikë, dhe persekutuar ata që regjimi i percepton si armiq.”
Para se të bëhej drejtor i EIKO, Mokhber ka qenë Zëvendës Drejtor i Tregtisë dhe Transportit për Fondacionin Mostazafan, një tjetër konglomerat i korruptuar dhe i drejtuar nga regjimi. Ai ka shërbyer gjithashtu si Kryetar i Bordit të Drejtuesve të Sina Bank.
Gholam Hossein Esmaili ka qenë kreu i Organizatës së Burgjeve të regjimit nga 2009 deri në 2014. Skandali i torturimit të të burgosurve, sidomos në Evin, e detyroi regjimin ta hiqte atë nga ai post. Para këtij posti, Esmaili ka qenë Prokurori Publik dhe Prokurori Revolucionar i Mashhadit, dhe gjatë mandatit të tij janë bërë një numër i madh arrestimesh, torturimesh e ekzekutimesh. Më pas, ai u bë Prokuror i Teheranit dhe Zëdhënës i Gjyqësorit. Në prill 2011, Bashkimi Europian vuri sanksione mbi Esmaili-n për abuzime të shumta e të rënda ndaj të drejtave njerëzore, si përfshirja e tij në burgosjen e të burgosurve politikë dhe fshehjen e dhunimeve të të drejtave njerëzore në burgje.
Ebrahim Raisi, presidenti i ri i regjimit iranian, u inaugurua të enjten e shkuar. Të nesërmen, si një prej veprimeve të tij të para zyrtare pas marrjes së detyrës, Raisi zhvilloi takime me përfaqësues të disa proksi-ve militantë nga pjesë të ndryshme të rajonit. Mes të ftuarve të tij atë ditë ishin Sheikh Naeem Qasim, zëvendës krye-sekretari i Hezbollah, Faleh al-Fayadh, kreu i rrjetit të militantëve irakianë të njohur si Forcat e Mobilizimit Popullor, dhe zyrtarë nga Hamas dhe nga Xhihadi Islamik në Palestinë. Dy ditë më parë, përpara inaugurimit zyrtar, Raisi ishte takuar gjithashtu me Mohammad Abdul Salam, një i dërguar special nga Jemeni ku Irani ka kohë që mbështet Houthi-t në luftën disa vjeçare civile e cila ka çuar në rrëzimin nga Houthi-t të presidentit të njohur ndërkombëtarisht të vendit
Raisi, Kasapi i Masakrës së 1988-ës në Iran
Raisi, Butcher of 1988 Massacre in Iran
Përpjekjet e hershme të Raisi-t për t’i vënë përparësi militantizmit rajonal theksojnë pritshmërinë e gjerë se administrata e tij do të mbikëqyrë një përshkallëzim të përgjithshëm në veprimtaritë malinje të regjimit, si në politikën e brendshme, ashtu edhe në atë të jashtme. Përshkallëzimi në politikën e brendshme pritej qartë duke patur parasysh faktin që trashëgimia e Raisi-t është karakterizuar për shumë kohë nga kontributet e tij në represionin politik brenda vendit. Në verën e vitit 1988, ai pati luajtur një rol kyç në ekzekutimin e mbi 30,000 të burgosurve politikë, si një nga katër anëtarët e një “komisioni të vdekjes” të formuar në Teheran në përgjigje të një fetva për disidentët politikë, të lëshuar nga themeluesi dhe lideri i parë suprem i regjimit, Ruhollah Khomeini.
VIDEO: The untold story of the 1988 Massacre in Iran
Pak ditë pas shpërthimit të kryengritjes së dytë në rreth 200 lokalitete në nëntor 2019, autoritetet e regjimit qëlluan për vdekje afërsisht 1,500 njerëz. Në atë kohë, Ebrahim Raisi shërbente si kryegjyqtar, dhe duke ushtruar këtë funksion, ai mbikëqyri drejtpërdrejt politikën e arrestimeve masive dhe torturimeve sistematike që u bënë pas këtyre vrasjeve dhe vazhduan për disa muaj më pas. Ky incident i vërtetoi Liderit Suprem Ali Khamenei se Raisi mbetej ende plotësisht i përkushtuar ndaj shtypjes brutale të disidencës. Si rrjedhojë, Khamenei mundësoi kandidimin e Raisi-t në farsën e zgjedhjeve presidenciale të fundit, dhe përmes Këshillit të Gardianëve të kontrolluar prej tij, i përjashtoi të gjithë kandidatët që mund të ishin pengesë për të, duke hapur kështu rrugën për emërimin e tij.
Ka shumë arsye për të besuar se dhuna e regjimit brenda vendit dhe eksporti i terrorizmit do të shtohen, sidomos duke patur parasysh se regjimi ka disa vite që lufton për të kapërcyer sfida të rënda të brendshme dhe për të kompensuar efektet e izolimit e presionit ndërkombëtar gjithnjë në rritje. Protesta që spikaste në janar 2018 dhe nëntor 2019 u vu në pauzë në 2020-ën kur Irani u mbërthye nga një prej valëve më të rënda të Covid-19 në botë. Por në fillim të këtij viti, Presidentja e zgjedhur e NCRI-së, zonja Maryam Rajavi, iu referua zhvillimit të protestave të reja si provë që tregon se “zjarri i kryengritjeve është ngritur nga hiri i koronavirusit.”
Kjo është një gjë për të cilën komuniteti ndërkombëtar duhet të jetë i vetëdijshëm, dhe të cilën duhet ta ndjekë me vëmendje ndërkohë që Raisi fillon veprimtaritë e tij si president. Bota duhet të reagojë duke i kërkuar llogari Raisi-t dhe regjimit në tërësi për dhunimet e të drejtave njerëzore brenda Iranit dhe për eksportin e terrorizmit jashtë vendit.
Të martën në kryeqytetin suedez Stokholm nisi gjyqi për Hamid Noury, një nga ekzekutuesit e masakrës së 1988-ës ndaj të burgosurve politikë.
Njëkohësisht me fillimin e këtij procesi gjyqësor, qindra mbështetës të lëvizjes kryesore opozitare, Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK), protestuan jashtë Gjykatës së Distriktit të Stokholmit.
Masakra e 1988-ës ndaj të burgosurve politikë
Iran: A Fatwa Which Took the Life of 30,000 Political Prisoners in 1988 Massacre
Në korrik 1988, Lideri Suprem i atëhershëm i regjimit iranian, Ruhollah Khomeini, nxori një dekret ku deklarohej se të gjithë të burgosurit politikë që i qëndrojnë besnikë lëvizjes opozitare iraniane, Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK), duhet të ekzekutohen. Fakte dhe detaje të mëtejshme kanë vërtetuar se regjimi e kishte planifikuar këtë masakër shumë kohë përpara se ajo të ndodhte.
Iran: Një Fetva që ua Mori Jetën 30,000 të Burgosurve Politikë në Masakrën e 1988-ës
Sipas fetvas së Khomeini-t, u formuan ‘Komisione të Vdekjes‘ në Teheran, si dhe anë e mbanë Iranit. Të burgosurit silleshin përpara Komisionit (me tre-katër anëtarë), dhe fati i tyre vendosej brenda pak minutash. Të burgosurit politikë që refuzonin t’i braktisnin idetë e tyre ekzekutoheshin.
Brenda pak muajsh, të paktën 30,000 të burgosur politikë u masakruan, 90 përqind e të cilëve ishin pjesëtarë të MEK. Viktimat, shumë prej të cilave i kishin bërë disa vite burg dhe e kishin mbaruar madje dënimin por nuk ishin liruar, varroseshin në varre masive të fshehta.
Pothuajse të gjithë liderët dhe zyrtarët e lartë të regjimit iranian kanë qenë të përfshirë në këtë masakër. Që atëherë, ata kanë gëzuar një pandëshkueshmëri totale.
Masakra e 1988-ës ndaj të burgosurve politikë në Iran- Komisionet e Vdekjes-5 gusht 2021
The 1988 massacre of political prisoners in Iran- The Death Commissions-Aug 5, 2021
Kush është Hamid Noury?
Hamid Noury (i njohur gjithashtu si Hamid Abbasi) ishte një nga ithtarët e regjimit i përfshirë në masakër si asistent i Zëvendës Prokurorit në burgun Gohardasht të Karaj (në perëndim të Teheranit). Ai ka qenë ekzekutuesi i një numri të madh të burgosurish. Disa vjet më parë, Rezistenca Iraniane e identifikoi atë si një nga autorët e masakrës së 1988-ës.
Përpara kësaj, ai ka qenë anëtar i Gardës Revolucionare (IRGC) dhe për shumë vite ka marrë në pyetje e torturuar të burgosurit në burgun famëkeq Evin në Teheran. Në 1988-ën, Noury u transferua në burgun Gohardasht të qytetit Karaj, në perëndim të Teheranit, ku luajti një rol aktiv në masakrën ndaj të burgosurve politikë, sipas dekretit të liderit të atëhershëm suprem Rouhollah Khomeini.
Noury kishte veçanërisht për detyrë t’i drejtonte të burgosurit tek “Komisioni i Vdekjes” dhe që atje, drejt vendit të ekzekutimit në burg. Ai i ka ekzekutuar personalisht disa të burgosur. Shumë dëshmi nga të mbijetuarit e masakrës konfirmojnë se ai u thoshte mbështetësve të PMOI-së se të gjithë ata që vazhdonin ta mbështesin PMOI-në do të ekzekutoheshin. Për t’i thyer moralisht të burgosurit, ai nganjëherë shpërndante ëmbëlsira pas ekzekutimit të një grupi të burgosurish.
Arrestimi i Hamid Noury në Suedi
Në nëntor 2019, pas vizitës së tij në Suedi, ai u arrestua nga autoritetet suedeze. Pas 21 muajsh hetime, u ngritën akuzat kundër tij më 27 korrik 2021. Procesi gjyqësor ndaj tij është planifikuar të nisë më 10 gusht.
Gjatë hetimeve, anëtarët dhe mbështetësit e MEK, që kanë qenë dëshmitarë të krimeve të kryera nga Noury, kanë dhënë dëshmitë e tyre përpara autoriteteve suedeze duke ofruar prova e dokumente të shumta. Pjesa më e madhe e palës paditëse të përbërë nga 35 persona në çështjen e Noury janë anëtarë e mbështetës të MEK. Shumë prej tyre kanë qenë dëshmitarë të pranisë së Noury në korridorin e vdekjes të burgut Gohardasht, ku të burgosurit viheshin në radhë për t’u çuar në sallën e ekzekutimit.
Aktakuza
Prokurorët në Gjykatën e Distriktit të Stokholmit kanë paraqitur një aktakuzë kundër Hamid Noury më 27 korrik 2021. Hetimi është mbikëqyrur që në fillim nga Prokurorja e Lartë Publike, Kristina Lindhoff Carleson. Aktakuza i referohet fetvas (urdhrit fetar) të lëshuar nga lideri suprem i atëhershëm i regjimit, Ruhollah Khomeini, që deklaronte se “të gjithë të burgosurit në burgjet iraniane të cilët ishin pjesë apo simpatizantë të Muxhahedinëve dhe që mbeteshin besnikë ndaj ideve të tyre, duhej të ekzekutoheshin.
Pak kohë pas kësaj filluan ekzekutimet masive të mbështetësve/simpatizantëve të Muxhahedinëve që mbaheshin në burgjet iraniane.”
Sipas aktakuzës, “Nga 30 korriku 1988 deri më 16 gusht 1988, Hamid Noury, si asistent prokuror apo me ndonjë rol tjetër të ngjashëm, në bashkëpunim me autorë të tjerë të krimit në burgun Gohardasht në Karaj, Iran, ka ekzekutuar një numër të madh të burgosurish që ishin anëtarë apo simpatizantë të muxhahedinëve.
Aktakuza dhe dosja e çështjes përmbajnë tekste të intervistave dhe dokumente që dhjetëra anëtarë e simpatizantë të MEK kanë paraqitur si dëshmitarë apo paditës në intervistat me Prokurorinë. Intervistat me 16 anëtarë të MEK në Ashraf 3 të Shqipërisë janë kryer përmes video-konferencave, ndërsa intervista të tjera janë kryer ose personalisht në Suedi, ose në vende të tjera përmes video-konferencave. Këta individë janë të mbijetuar të kësaj masakre, të cilët kanë qenë dëshmitarë të krimeve të kryera nga Hamid Noury në korridorin e vdekjes të burgut Gohardasht gjatë masakrës së 1988-ës, ose janë familjarë të të ekzekutuarve.
Thirrje për Hetim Ndërkombëtar
Raisi, Kasapi i Masakrës së 1988-ës në Iran
Më 3 shtator 2020, shtatë Raportues Specialë të Kombeve të Bashkuara u shkruan autoriteteve iraniane një letër ku thuhej se ekzekutimet jashtë-gjyqësore dhe zhdukjet me forcë të 1988-ës ndaj mijëra të burgosurve politikë “mund të përbëjnë krime kundër njerëzimit.” Në letër shtohet se, nëse regjimi “vazhdon të mos pranojë t’i zbatojë detyrimet e tij sipas ligjit ndërkombëtar të të drejtave të njeriut, i bëjmë thirrje komunitetit ndërkombëtar që të marrë masa për t’i hetuar këto çështje, përfshirë me anë të nisjes së një hetimi ndërkombëtar.” Sekretari i Përgjithshëm i Amnesty International tha në një deklaratë më 19 qershor 2021: “Fakti që Ebrahim Raisi është ngritur në postin e presidentit në vend që të hetohet për krime kundër njerëzimit është një kujtesë e errët se pandëshkueshmëria ka pushtet absolut në Iran.
Javaid Rehman, Raportuesi Special i OKB mbi situatën e të drejtave njerëzore në Republikën Islamike të Iranit, tha më 29 qershor 2021, se gjatë viteve zyra e tij ka mbledhur dëshmi dhe prova për ekzekutimet e urdhëruara nga shteti ndaj mijëra të burgosurve politikë në 1988-ën. Ai tha se zyra e tij është e gatshme t’i ndajë ato nëse Këshilli i të Drejtave të Njeriut i OKB apo ndonjë organ tjetër do të fillojë një hetim të paanshëm, duke shtuar: “Është shumë e rëndësishme tani që Z. Raisi është president, që të fillojmë të hetojmë se çfarë ka ndodhur në 1988-ën dhe cili ka qenë roli i individëve.”
Në maj 2021, një grup prej mbi 150 personash të përfshirë në fushata për të drejtat njerëzore, duke përfshirë ish-zyrtarë të lartë të OKB, laureatë të çmimit Nobel, dhe ish-kryetarë shtetesh e qeverish, bënë thirrje për një hetim ndërkombëtar mbi vrasjet e 1988-ës.
Junqan – Demonstrata kundër arrestimit të dy qytetarëve 2 – 10 gusht 2021
Iran – Protesta
Njerëzit e Junqan (në Provincën Chaharmahal dhe Bakhtiari) dolën në rrugë për të protestuar kundër arrestimit dhe rrahjes së dy banorëve, Habib dhe Behzad Fadaei dhe kërkuan lirimin e tyre. Forca represive e Sigurisë së Shtetit (SSF) sulmoi protestuesit, duke qëlluar dhe duke përdorur gaz lotsjellës kundër tyre, për të parandaluar përhapjen e protestës. Demonstruesit bllokuan rrugën kryesore duke i vënë zjarrin gomave dhe demonstratat vazhduan. Protestuesit rrethuan stacionin policor të qytetit duke kërkuar lirimin e banorëve të ndaluar. Ndër parullat e protestuesve ishin “Habib dhe Behzad Fadaei duhet të lirohen”, “Njerëzit e Junqanit, uniteti, uniteti” dhe “I burgosuri politik duhet të lirohet”. Regjimi klerikal ka dërguar njësi kundër trazirave në rajon.
Junqan – Demonstrata kundër arrestimit të dy qytetarëve – 10 gusht 2021Junqan-Protestuesit i vunë zjarrin gomave dhe vunë pengesa në rrugë për të bllokuar forcat shtypëse kundër trazirave-10 gusht 2021
Eshtë e qartë për vëzhguesit iranianë të të drejtave të njeriut se me Ebrahim Raisi si president të regjimit dhe Gholam-Hossein Mohseni-Eje’i si kreu i ri i gjyqësorit të regjimit, situata e të drejtave të njeriut në Iran do të përkeqësohet dhe njerëzit do të dëshmojnë më shumë ekzekutime dhe sprova të tjera mesjetare.
Ajo që ka ndodhur gjatë muajit të kaluar në lidhje me abuzimet e të drejtave të njeriut në Iran është një dëshmi e kësaj. Gati 40 ekzekutime dhe varje janë kryer në burgjet iraniane vetëm korrikun e kaluar.
Një hamall kurd i kufirit, apo siç njihet ndryshme “kolbar,” është vrarë dje nga policia kufitare në Baneh të Iranit perëndimor.
Sipas faqes së Organizatës Hengaw, ky kolbar është identifikuar si 47-vjeçari Omid Khezri. Gjatë të shtënave është plagosur edhe një tjetër hamall.
Omid ishte i martuar dhe baba i dy fëmijëve.
Në një tjetër rast më 30 korrik, forcat e Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) hapën zjarr mbi një grup hamejsh dhe dy persona u plagosën. Këta dy persona janë identifikuar si Mohammad Chokali dhe Mohammad Hosseinzadeh.
Kolbar-ët paguhen për të mbartur ngarkesa të rënda përtej kufirit për një pagesë tepër të vogël. Për shkak të mungesës së zhvillimit ekonomik, varfërisë në rritje, dhe papunësisë në Iranin perëndimor, gjithnjë e më shumë kurdë iranianë detyrohen të merren me këtë punë të rrezikshme e të rëndë. Regjimi i kategorizon kolbar-ët si “kontrabandistë” dhe i qëllon e i vret rregullisht.
Të premten më 7 gusht, opozita iraniane Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI/MEK) deklaroi se numri i viktimave të koronavirusit ka shkuar mbi 350,000. “Mbi 350,000 njerëz kanë vdekur nga koronavirusi i ri në 547 qytete të shpërndara në të 31 provincat e Iranit deri mbasditen e të premtes, sipas orës lokale, më 6 gusht,” deklaroi PMOI/MEK.
350,000 Vdekje nga COVID-19, Rezultat i Keqmenaxhimit të Qeverisë
Kjo ndërkohë që qeveria dhe zyrtarët e shëndetësisë e fshehin vazhdimisht numrin e vërtetë të fataliteteve, për të fshehur keqmenaxhimin e tyre të tmerrshëm gjatë pandemisë. Në të njëjtën ditë, Ministria e Shëndetësisë dhe Arsimit Mjekësor shpalli se 93,086 njerëz kanë humbur jetën si rezultat i Covid-19, shifër që është e barasvlefshme me një të katërtën e shifrës së deklaruar nga opozita.
350,000 COVID-19 Death Toll, the Result of Government’s Mismanagement
Por sipas deklaratës së ministrisë, numri i fataliteteve të Covid-19 më 6 gusht ishte shifra më e lartë zyrtare në 101 ditët e fundit. “Rreth 458 pacientë të infektuar me Covid-19 kanë humbur jetën në 24 orët e fundit, dhe numri total i fataliteteve ka arritur në 93,086,” citohet të ketë deklaruar Ministria e Shëndetësisë nga agjencia zyrtare e lajmeve IRNA.
Abuzimet e regjimit me të drejtat njerëzore duhet t’i referohen Këshillit të Sigurimit të OKB
Tre ditë pas inaugurimit të Ebrahim Raisi-t, regjimi klerikal ka varur 10 të burgosur në Iran. Nëntë të burgosur u ekzekutuan të dielën, më 8 gusht, dhe një tjetër u ekzekutua të hënën më 9 gusht. Regjimi vari Nabi NotiZehi, Ebrahim Ghanbarzehi, Zabihollah Hormozi, Majid GolehBacheh, Azam Mohammad Hassani (Kiazehi), dhe Seyed Esmail Kurdtamini, si dhe tre të burgosur të tjerë në burgjet e Kerman, Birjand dhe Isfahan, përkatësisht të dielën. Afshar Minaei u ekzekutua dje në burgun Dizel-Abad të Kermanshah.
Regjimi i mullahëve ka ekzekutuar kështu të paktën 37 njerëz që më 23 korrik 2021. Njëri nga të ekzekutuarit, Sajjad Sanjari, ka qenë 15 vjeç në kohën e arrestimit dhe u var në burgun Dizel-Abad të Kermanshah më 4 gusht, pasi kishte kaluar 11 vjet i burgosur.
Ndërkohë, të hënën, Garda Revolucionare qëlloi për vdekje një hamall dhe plagosi rëndë një tjetër në kufirin Baneh (Kurdistan).
Duke intensifikuar represionin dhe shtuar ekzekutimet, regjimi klerikal kërkon të parandalojë përhapjen e kryengritjeve popullore dhe zemërimit publik. Por këto masa represive nuk do ta minojnë vendosmërinë e popullit për ta përmbysur këtë regjim kriminal.
Rezistenca Iraniane nxit sërish Sekretarin e Përgjithshëm të OKB, Këshillin e të Drejtave të Njeriut të OKB, Komisioneren e Lartë të OKB për të Drejtat e Njeriut, dhe vendet europiane që të marrin masa të menjëhershme për t’ua shpëtuar jetën të burgosurve të dënuar me vdekje. Është koha që regjistri tronditës i dhunimeve të të drejtave njerëzore dhe krimeve kundër njerëzimit të kryera nga mullahët për katër dekada rresht t’i referohet Këshillit të Sigurimit të OKB për marrjen e masave konkrete dhe ndëshkimore.
Junqan – Demonstrata kundër arrestimit të dy qytetarëve 2 – 10 gusht 2021
Eshtë e qartë për vëzhguesit iranianë të të drejtave të njeriut se me Ebrahim Raisi si president të regjimit dhe Gholam-Hossein Mohseni-Eje’i si kreu i ri i gjyqësorit të regjimit, situata e të drejtave të njeriut në Iran do të përkeqësohet dhe njerëzit do të dëshmojnë më shumë ekzekutime dhe sprova të tjera mesjetare.
Abuzimet e regjimit me të drejtat njerëzore duhet t’i referohen Këshillit të Sigurimit të OKB