Regjimi iranian refuzoi të blinte vaksina të besueshme COVID-19 sepse lideri i tij suprem, Khamenei, i ndaloi ato në janar kur udhëheqësit botërorë po përpiqeshin të blinin vaksina për të mbrojtur qytetarët e tyre kundër virusit vdekjeprurës dhe normalizuar jetën.
Një deputet iranian tha dje se regjimi refuzoi të blinte vaksina të huaja sepse ata po punonin në vaksinat e prodhuara në shtëpi. Kjo është ndërkohë që vaksina e tyre COVIran Barekat, një nga 10 që supozohet se po bën regjimi, është ende duke kaluar provat e fazës III. Sidoqoftë, vaksina është miratuar për përdorim urgjent dhe regjimi ka administruar 1 milion doza në mesin e iranianëve. Raportet e iranianëve në platformat e mediave sociale tregojnë se vaksina nuk ka praktikisht asnjë efikasitet kundër variantit delta, i cili ka infektuar dhe vrarë mijëra në vendin më të goditur nga lindja e mesme.
Para kësaj, më 12 gusht, kreu i Shtabit Luftarak të Koronavirusit në Teheran, Dr. Alireza Zali, u tha gazetarëve se regjimi parandaloi importet e vaksinave sepse ata menduan se ishte shumë e shtrenjtë. Sidoqoftë, regjimi shpenzoi miliona për prodhimin e vaksinave të prodhuara nga Irani, shumë më tepër sesa çmimi i vaksinave Pfizer ose Moderna. Si një justifikim për vonesën e tyre në vaksinim, një zyrtar i regjimit madje mburrej në mediat shtetërore se ata ndërtuan objekte vaksine nga fillimi për të prodhuar vaksina kur mund të kishin blerë vaksina të huaja dhe të shpëtonin jetë.
Një arsye tjetër e rëndësishme që regjimi refuzoi të blinte vaksina të huaja ishte se përhapja e virusit midis iranianëve ishte një mënyrë efektive për ta mbajtur vendin në një gjendje krize dhe larg normales, duke kontrolluar kështu popullsinë dhe parandaluar protestat, të ngjashme me të cilat shpërthyen Irani në Nëntor 2019.
Por tani, pothuajse të gjithë në Iran që kanë humbur të paktën një të dashur nga virusi fajësojnë Udhëheqësin Suprem të regjimit për ndalimin e vaksinave kur u duheshin më shumë.
Qendra Statistikore e Iranit tha dje se numri i martesave të vajzave nga mosha 10 deri në 14 vjeç është rritur me 10.5% në 2020-ën krahasuar me 2019-ën.
Raporti, i publikuar nga agjencia shtetërore e lajmeve ROKNA, thotë se 31,379 vajza të moshës 10-14 vjeç janë martuar në 2020-ën dhe se 1,346 foshnja kanë lindur nga nëna nën 15 vjeç.
Raporti thotë gjithashtu se në 2020-ën janë martuar 20 djem nën moshën 15 vjeç dhe një vajzë nën moshën 10 vjeç. Kjo tregon se mijëra vajzat 10–14-vjeçare nuk janë martuar me djem moshatarë të tyre.
Sipas Qendrës Statistikore të Iranit, 154,242 vajza të moshës 15 deri në 19 vjeç janë martuar në 2020-ën, gjë që tregon një rritje me 6% krahasuar me vitin e mëparshëm. Raporti thotë se 21,278 djem të të njëjtës grupmoshë janë martuar në 2020-ën.
Këto statistika mbulojnë vetëm martesat e regjistruara. Shumë iranianë, kryesisht në zonat e largëta, nuk i regjistrojnë zyrtarisht martesat e fëmijëve të tyre.
Martesat e fëmijëve kanë një impakt shkatërrimtar mbi vajzat e vogla. Atyre u vidhet fëmijëria, përballen me një rrezik shumë më të lartë abuzimi e komplikacionesh shëndetësore, dhe shpesh privohen nga arsimimi.
Parlamenti iranian e ka refuzuar vazhdimisht projektligjin që propozon rritjen e moshës së martesës për fëmijët.
Projektligji i ashtu-quajtur “për bashkëshortët fëmijë”, i prezantuar në parlament në 2016-ën, propozon një ndalim absolut të martesave të vajzave iraniane nën 13 vjeç dhe të djemve nën 16.
Sipas deputetit Hassan Nourozi, i cili është një mbështetës i fortë i refuzimit të këtij projektligji, ky projektligj ka “probleme”.
“Në opinionin tonë, ka disa probleme në projektligjin e propozuar sepse shumë nga kriteret janë të papranueshme. Sipas përfaqësuesve në Komisionin Ligjor, një vajzë 15-vjeçare nuk konsiderohet fëmijë… dhe është e përshtatshme për t’u martuar,” thotë ky klerik.
Nourozi thotë se, sipas ligjeve të sheriatit, jurisprudencës së Qom, dhe ekspertëve iranianë e libanezë, një vajzë hyn në pubertet në moshën 9 vjeçare dhe mund të konsiderohet e përshtatshme për t’u martuar.
Konventa e OKB-së për të Drejtat e Fëmijës i ndalon martesat e fëmijëve.
Qeveria iraniane njihet si një regjim mizogjinist. Që nga fillimi i sundimit të saj teokratik, viktimat kryesore të këtij sundimi mizor kanë qenë gratë e shtypura nga ligje e politika fondamentaliste. Ato janë përjashtuar nga të gjitha agjendat dhe pozicionet kryesore sociale sepse në sytë e mullahëve, gratë janë thjesht njerëz të dorës së dytë.
Natyra e kabinetit të Iranit dhe mungesa e grave është një mospërfillje e qartë ndaj gjysmës së popullsisë së vendit, pa i marrë në konsideratë të drejtat e tyre të patjetërsueshme njerëzore e sociale.
Kabineti i propozuar nga Presidenti Ebrahim Raisi është prezantuar pa praninë e asnjë gruaje. Nga ana tjetër, detyrat e grave në zëvendës-presidencat nuk janë përcaktuar ende, dhe parashikohet se gratë nuk do të kenë ndonjë vend të madh në strukturën e re të kabinetit.
Edhe po të supozohet se gra nga ekstremi fondamentalist i djathtë janë zgjedhur për zëvendës-presidencën, të paktën tregohej se kishte një besim tek prania e grave në postet e larta menaxhuese në qeverinë e re, dhe se në këto nivele merret në konsideratë respekti dhe dinjiteti i grave. Por këtë herë, regjimi nuk mundi t’i toleronte as gratë e klasës së tij të cilat janë besnike ndaj parimeve të regjimit.
Vlen të përmendet që edhe në qeverinë e Mahmoud Ahmadinejad ka patur një grua në kabinet, edhe pse, sigurisht, ajo u hoq nga kabineti në mënyrën më të keqe të mundshme për problemin më të vogël, por në kabinetin e Raisi-t, nuk shohim as edhe një grua të vetme.
Kriza e Covid-19 në Iran thellohet dita ditës. Ky përkeqësim i krizës po ndodh për shkak të politikave çnjerëzore të regjmit lidhur me Covid-19. Në janar 2021, Lideri Suprem i regjimit, Ali Khamenei, i ndaloi vaksinat e besueshme kundër Covid-19. Për shkak se themelet e regjimit të tij u tronditën nga protestat e mëdha të Iranit në nëntor 2019, Khamenei e quajti virusin vdekjeprurës të Covid-19 si një “bekim” dhe u përpoq ta përdorte atë për ta qetësuar shoqërinë e trazuar të Iranit. Për këtë arsye, ai i ndaloi vaksinat.
Krahas kësaj, Khamenei nguli këmbë në prodhimin e “vaksinës së vendit,” e cila më vonë u zbulua se ishte një tjetër plan për t’i plaçkitur iranianët. Në gusht, Irani përjetoi krizën e pestë të Covid-19, dhe varianti i rrezikshëm Delta u përhap anembanë vendit. Me shifra rekord të vdekjeve çdo ditë, Khamenei e ndjeu se politika e tij çnjerëzore për Covid-19, e cila vazhdonte ende, vetëm sa do ta shtonte urrejtjen e popullit.
Më 11 gusht, ai u shfaq në televizion duke thënë, “[zyrtarët] duhet të sigurojnë vaksina për popullin. Populli duhet të ketë akses në miliona vaksina.” Për shkak të Khamenei-t dhe politikave kriminale të regjimit të tij, mbi 370,000 iranianë kanë humbur jetën deri tani që nga fillimi i përhapjes së Covid-19 në Iran.
Thuhet shpesh në rrethet politike që “njerëzit janë politikë.” Mund të mësohet shumë rreth qëllimeve të një lideri nga karakteri i njerëzve me të cilët ai e rrethon veten. Presidenti i ri i Iranit, Ebrahim Raisi, së fundmi ka zbuluar shumë rreth politikave që mund të priten nga administrata e tij kur shpalli emrat e njerëzve që ka caktuar në krye të ministrive të ndryshme të qeverisë.
Gjatë fushatës së tij zgjedhore, Raisi pretendoi se garonte si “i pavarur” dhe u betua se do të formonte një “qeveri të unitetit kombëtar”. Pasi siguroi postin, ai vazhdoi t’i nxiste pjesëtarët e rrethit të brendshëm të regjimit që të besonin se ai do t’i zgjidhte ministrat sipas kualifikimit e jo tribalizmit. Por kur lista e 19 personave u bë publike, u bë gjithashtu e qartë edhe një herë se Raisi dhe Lideri Suprem Ali Khamenei kishin prioritete të tjera në mendje.
Si pjesë e një fushate mbarëkombëtare për drejtësi për viktimat e masakrës së 1988-ës ndaj të burgosurve politikë, Opozita Iraniane ka hedhur dritë mbi historikun e errët të Raisi-t në 2017-ën, herën e parë që Khamenei e nxori si kandidat për president të vendit. Bojkoti publik që rezultoi nga kjo, u bashkua me mobilizimin e fraksioneve rivavle të Khamenei-t për të shkaktuar një disfatë të madhe dhe turpërim për Raisi-n. Por katër vite më vonë, Ali Khamenei bëri gjithçka që kishte në dorë për të instaluar njeriun e tij si kreun e ekzekutivit. Por çmimi i këtij veprimi ishte një izolim total i elitës në pushtet, dhe kjo do të rezultojë fatale për regjimin në muajt që vijnë, për të mos thënë javët që vijnë.
Raisi, Kasapi i Masakrës së 1988-ës në Iran
Për të garantuar që të mos kishte asnjë pengesë serioze për Ebrahim Raisi-n gjatë fushatës presidenciale, Khamenei eliminoi madje edhe disa prej njerëzve të tij më të besuar si Ali Larijani, këshilltari i tij i lartë dhe personi në krye të Programit 25-Vjeçar të Bashkëpunimit Iran-Kinë. Ish-presidenti Mahmoud Ahmadinejad, zëvendës-presidenti në detyrë i atëhershëm Eshaq Jahangiri dhe Saeed Mohammad, komandanti i Khatam-al Anbiya të IRGC-së, u skualifikuan të gjithë nga Këshilli i Gardianëve i cili ishte përzgjedhur me kujdes. Kjo e ushqeu edhe më shumë bojkotin historik të zgjedhjeve presidenciale të 2021-it. Madje shumë nga ata që ishin detyruar të tërhiqeshin, si anëtarë të personelit ushtarak dhe familjet e tyre, hodhën fletë votimi të lëna bosh.
Në një lëvizje të paprecedent, Amoli Larijani, vëllai i Ali Larijani dhe anëtar i Këshillit të Gardianëve, refuzoi nënshkruanin në kredencialet e Ebrahim Raisi-t, dhe të dy vëllezërit Larijani, së bashku me Ahmadinejad, refuzuan të merrnin pjesë në ceremoninë e inaugurimit më 5 gusht, duke i shtuar kështu edhe më shumë mosmarrëveshjet e brendshme të regjimit.
Kabineti i Ebrahim Raisi-t është që tani një turp ndërkombëtar. Katër nga kandidatët e zgjedhur (Ahmad Vahidi, Mohammad Reza Ashtiani, Ezattollah Zarghami, dhe Rostam Ghasemi) janë në listat e sanksioneve amerikane dhe europiane. Vahidi, zgjedhja e Raisi-t për Ministrinë e Brendshme, është subjekt i një urdhri të Interpolit për rolin e tij në shpërthimet e bombave në AMIA në vitin 1994 në Buenos Aires. Ai gjithashtu ka planifikuar dhe komanduar operacionin terrorist për sulmimin e kullave Khobar në Arabinë Saudite në qershor 1996.
Hossein Amir Abdollahian, i cili do të marrë postin e ministrit të jashtëm, dikur është hequr nga posti direkt nga Javad Zarif në mesin e përshkallëzimit të një beteje për influencë. Abdollahian është etiketuar si terrorist nga SHBA për shkak të rolit të tij të supozuar si përfaqësues i Forcave Quds të IRGC në Ministrinë e Punëve të Jashtme dhe një person të cilit Khamenei i ka besuar koordinimin e grupeve proksi të regjimit si Houthi-t në Jemen dhe Hezbollah në Liban. Kjo tregon se kabineti i Raisi-t është një grup personash me lidhje të forta mes autoriteteve konservatore, por jo me kualifikime të veçanta. Nga nëntëmbëdhjetë kandidatë, vetëm tre kanë përvoja të mëparshme në krye të një ministrie nën presidencën e Mahmoud Ahmadinejad.
Një djalë i ri i arrestuar gjatë protestave në Teheran në 2019-ën është në gjendje kritike, sipas një të burgosuri tjetër politik i cili aktualisht është në lirim të përkohshëm nga Burgu i Teheranit të Madh. Hossein Qashqaei shkroi në një postim në Twitter më 16 gusht se, pavarësisht përkeqësimit të gjendjes, autoritetet e burgut refuzojnë ta lirojnë të burgosurin politik Amir Hossein Moradi.
Qashqaei tha se Amir Hossein Moradi nuk mund t’i përballojë kushtet e burgut dhe se zyrtarët e burgut refuzojnë t’ia japin ilaçet, pavarësisht sëmundjeve të tij.
Sipas Qashqaei, Moradi ishte në gjendje kritike kur u kthye nga departamenti i inteligjencës dhe nuk rrinte dot më këmbë, vuante rëndë nga të vjellat dhe temperatura, dhe kishte rënë në peshë.
Qashqaei shkruan në postimet e tij se Amir Hossein Moradi-n e kanë fyer dhe e kanë trajtuar me përbuzje në departamentin e inteligjencës, si dhe nuk ia kanë dhënë ilaçet që i nevojiten aq shumë. Nuk e kanë lejuar të bëjë dush për dy javë pavarësisht kushteve jo-higjienike.
“Sëmundja e lëkurës i është përkeqësuar përsëri dhe ka dhimbje në të gjithë trupin,” shkruan Qashqaei.
I burgosuri politik thotë se ka qëndruar me Moradi-n, i cili nuk mundte as të gëlltiste ujin, ditë e natë derisa e transferuan në spital.
Sipas nënës së tij, gjendja e tij është përkeqësuar edhe më shumë sesa më përpara në spital.
“Nëna e tij thotë se gjendja e tij është edhe më e keqe sesa kur unë isha me të. Nuk mund ta imagjinoj se si mund të jetë edhe më keq se më përpara dhe se çfarë mund të jetë duke përjetuar,” thotë shoku i tij.
“Nëna e tij thotë se Amir Hossein e ka humbur shpresën dhe për këtë arsye nuk po i funksionon trajtimi. Pse e mbajnë në burg kur ai vuan nga kjo sëmundje?” shkruan ai.
I burgosuri politik Amir Hossein Moradi fillimisht ishte dënuar me vdekje për pjesëmarrje në protestat e 2019-ës në Teheran. Dënimi me vdekje nuk u miratua nga Gjykata Supreme. Pak javë më parë thuhej se atij dhe dy të burgosurve të tjerë u ishte dhënë amnisti. Por raportet tregojnë se ai është dënuar me 25 vite burg. I burgosuri politik Hossein Qashqaei është dënuar me 2 vite burg për veprimtaritë e tij në rrjetet sociale. Babai i tij, Mohammad Moradi, ka kryer vetëvrasje dhe ka ndërruar jetë në shtator 2020.
Mediat shtetërore iraniane së fundmi kanë publikuar disa komente të bëra nga Alireza Zali, kreu i komitetit të përgjigjes ndaj Covid-19 në Teheran, komente të cilat konfirmojnë detajet e përgjigjes së dështuar të regjimit ndaj krizës. Zali e pranoi se autoritetet e regjimit kishin refuzuar të blinin doza të vaksinave të vërtetuara thjesht sepse nuk u pëlqente ideja e përballimit të kostove të tyre. Njëkohësisht, regjimin nuk e kanë shqetësuar kostot e përfshira në mbështetjen e tij ndaj grupeve militante rajonale apo në përpjekjet e tij për të shtuar forcat detare dhe për të kërcënuar transportin detar në ujërat e Lindjes së Mesme.
Teherani është i gatshëm ta lërë popullin të vuajë tmerrësisht nëse alternativa e vetme do të ishte t’i braktiste projektet e tij duke e ndaluar projektimin e forcës që në fakt maskon dobësinë e regjimit.
Mungesa e gatishmërisë nga ana e regjimit për të paguar çmimin e plotë për vaksinat e Covid-19 është pjesë e një vargu më të gjatë vendim-marrjesh që nuk e kanë lejuar vendin të aplikojë siç duhet izolimin apo të ndërmarrë përpjekje të tjera serioze për zbutjen e krizës. Këtë javë, autoritetet e regjimit më në fund shpallën se do të nisnin një izolim të ri të vendit, por specifikuan gjithashtu se kjo do të zgjaste vetëm gjashtë ditë – kohë që nuk mjafton as për inkubimin e plotë të infektimeve të reja përpara se njerëzit e infektuar të rifillojnë ndërveprimin me të tjerët. Lideri Suprem Ali Khamenei ka personalisht nën kontroll qindra biliona dollarë në asete, shumë prej të cilave mbahen në të ashtu-quajturat fondacione fetare.
Korpusi i Gardës Revolucionare Isamike ka nën kontroll sasi të ngjashme parash përmes disa kompanive frontale dhe entiteteve të sektorit privat të lidhura me të. IRGC ka nën kontroll pjesën më të madhe të prodhimit të brendshëm bruto të Iranit dhe e çon atë në drejtim të proksive të huaj, zhvillimit të raketave, dhe projekteve të tjera që shërbejnë për ta ruajtur regjimin.
Disa ditë pas inaugurimit të presidentit të ri të regjimit iranian, Ebrahim Raisi, agjencia atomike e OKB theksoi se “Irani e ka përshpejtuar pasurimin e uraniumit shumë afër një niveli të përshtatshëm për prodhimin e armëve bërthamore,” sipas Reuters.
“Në maj, Agjencia Ndërkombëtare e Energjisë Atomike pati raportuar se Irani po përdorte një kaskadë centrifugash të avancuara për ta pasuruar uraniumin deri në 60% në kompleksin e pasurimit në Natanz. IAEA i informoi shtetet anëtare të martën se Irani po përdor tani edhe një kaskadë të dytë po për këtë qëllim,” shton Reuters.
Siç pohon Reuters, “Kjo lëvizje është më e fundit në një varg të gjatë veprimesh të Iranit për shkeljen e kufizimeve të vëna nga pakti bërthamor i 2015-ës, i cili kishte e kishte kufizuar deri në 3.67% pasurimin e lejueshëm të uraniumit nga Teherani.”
Në shkurt 2021, Agjencia Ndërkombëtare e Energjisë Atomike (IAEA) konfirmoi se regjimi kishte prodhuar 3.6 gramë metal uraniumi në kompleksin bërthamor të Isfahanit. Ndonëse regjimi pretendon se ka “qëllime civile” për prodhimin e metalit të uraniumit, nënshkruesit europianë të paktit bërthamor të 2015-ës kanë shprehur “shqetësim të madh” dhe i kanë përshkruar këto veprime si një “hap kyç drejt zhvillimit të një arme bërthamore.”
Gjithashtu, pas raportit të IAEA mbi rritjen e prodhimit të metalit të uraniumit, zëdhënësi i Departamentit të Shtetit të SHBA, Ned Price, nënvizoi se regjimi “nuk ka asnjë nevojë të besueshme për prodhimin e metalit të uraniumit, i cili ka lidhje të drejtpërdrejtë me zhvillimin e armëve bërthamore.”
Regjimi iranian nuk i ka zbatuar kurrë angazhimet e tij sipas paktit bërthamor, të njohur zyrtarisht si Plani i Përbashkët Gjithëpërfshirës i Veprimit ose JCPOA.
Agjencia Ndërkombëtare e Energjisë Atomike (IAEA) paralajmëron se regjimi iranian ka prodhuar 200 gramë metal uranium të pasuruar deri në 20 përqind
Regjimi iranian vazhdon të prodhojë materiale që mund të përdoren për bomba bërthamore, sipas Agjencisë Ndërkombëtare të Energjisë Atomike, të Kombeve të Bashkuara. IAEA i ka zbuluar këto gjetje në një raport të publikuar të martën, dhe tregon se regjimi iranian po bën përparime alarmuese për sa i përket ambicieve të tij bërthamore.
Në këtë raport, Drejtori i Përgjithshëm i IAEA-së, Rafael Grossi, tha se inspektorët e tij kishin konfirmuar që Teherani ka prodhuar 200 gramë metal uraniumi të pasuruar deri në 20 përqind.
Në shkurt, inspektorët e IAEA-së patën konfirmuar se regjimi kishte prodhuar 3.6 gramë metal uraniumi në kompleksin bërthamor të Isfahanit. Regjimi pretendon se i duhet uraniumi i pasuruar në nivel të lartë për qëllime civile. Por anëtarët europianë të paktit bërthamor të 2015-ës, i njohur zyrtarisht si Plani i Përbashkët Gjithëpërfshirës i Veprimit (JCPOA), kanë shprehur “shqetësim të thellë” lidhur me prodhimin e metalit të uraniumit dhe thonë se Teherani nuk ka asnjë nevojë civile për të. Ata e kanë përshkruar këtë lëvizje si një “hap kyç drejt zhvillimit të një arme bërthamore.”
Hossein Amir Abdollahian (djathtas), i nominuari i Ebrahim Raisi-t për Ministrinë e Jashtme, me Qassemi Soleimani-n (majtas)
Ministri i Jashtëm i ardhshëm i regjimit iranian e ka përsëritur përkushtimin e ministrisë së tij për ta promovuar dhe mbështetur terrorizmin. Sipas agjencisë së lajmeve Fars, Hossein Amir Abdollahian, i nominuari i Ebrahim Raisi-t për Ministrinë e Jashtme, tha në parlamentin e regjimit se do ta “vazhdojë rrugën e Qassem Soleimani-t,”. Qassem Soleimani ka qenë komandanti i Forcave Quds të IRGC-së, i akuzuar për përhapjen e terrorizmit dhe kaosit nëpër botë. Soleimani i drejtonte dhe i mbështeste grupet proksi të regjimit në rajon, ka marrë pjesë personalisht në Luftën Civile të Sirisë, dhe ka penguar rrëzimin e diktaturës së Bashar-al Assad. Ai njihej si “vrasës fëmijësh.”
Kush ishte Qassem Soleimani?
Ai u vra nga një sulm me dron në janar 2020 ndërkohë që po shkonte fshehtazi në Irak.
Amir Abdollahian nënvizoi se një pjesë e madhe të përvojës së tij e ka fituar kur ka “bashkëpunuar me Soleimani-n në fushën e politikës së jashtme.”
Ministria e Jashtme e regjimit iranian gjithmonë i ka mbështetur veprimtaritë terroriste të regjimit.
Në një regjistrim audio të zbuluar në fund të prillit 2021, Mohammad Javad Zarif, ministri i jashtëm i ashtu-quajtur “i moderuar,” nënvizoi se politika e jashtme e mullahëve shërben vetëm për të justifikuar terrorizmin e regjimit jashtë shtetit.
Në këtë regjistrim audio, duke i quajtur veprimtaritë terroriste të regjimit si “fusha,” ai theksoi se “fusha ushtarake mbizotëron.” “E kam sakrifikuar diplomacinë për fushën ushtarake, dhe fusha nuk i ka shërbyer diplomacisë,” shtoi Zarif. Ai theksoi gjithashtu se Ministria e Jashtme e regjimit ka patur një “sturkturë sigurie.”
Në janar 2021, Mohsen Baharvand, Zëvendës Ministri i Zarif-it për Çështjet Ligjore dhe Ndërkombëtare, konfirmoi marrëdhënien e ngushtë të Zarif-it me Soleimani-n.
“Nuk do ta harroj kurrë që kur shkoja te Zyra e Studimeve Politike në Ministrinë e Punëve të Jashtme pothuajse çdo të martë në 7:30 të mëngjesit për të marrë pjesë në një mbledhje strategjike mbi marrëdhëniet me jashtë, shihja dëshmorin e lavdishëm, Gjeneral Haxh Qassem Soleimani, i cili përcillej jashtë sallës së mbledhjes nga Dr. Zarif,” shkruan Baharvand, sipas agjencisë gjysmë-zyrtare të lajmeve ILNA.
Bota u trondit kur në 2018-ën, diplomati terrorist i regjimit, AssadollahAssadi, tentoi të shpërthente një bombë në tubimin e opozitës në Francë pasi kishte transportuar 500 gram eksplozivë TATP. Assadi më vonë u shpall fajtor dhe u dënua me 20 vite burg. Ministria e Jashtme ka luajtur një rol të rëndësishëm në lehtësimin e këtij komploti të parandaluar.
Çfarë duhet të dini për sa i përket rrjetit iranian të terroristëve e spiunëve në BE
Amir Abdollahian ka qenë pjesë e aparatit “të sigurisë” të Ministrisë së Jashtme për vite të tëra. Ngaqë ishte Zëvendës Ministër i Jashtëm për Çështjet Arabe dhe Afrikane, ai bashkëpunonte ngusht me Soleimani-n.
Nominimi i tij nga Raisi tregon edhe një herë se regjimi është i gatshëm t’i shtojë kërcënimet terroriste. Vetë Raisi ka luajtur një rol të rëndësishëm në financimin dhe mbështetjen për terrorizmin, veçanërisht kur ishte kujdestar i Astan-e Quds Razavi, një institut tepër i madh financiar i lidhur me Liderin Suprem të regjimit Ali Khamenei.
Siç është pohuar nga Rezistenca Iraniane, administrata aktuale tregon fytyrën e vërtetë të një regjimi “plaçkitës e terrorist.” Komuniteti botëror duhet ta kuptojë që terrorizmi dhe diplomacia e regjimit ecin krah për krah. Siç e ka pohuar edhe ish-presidenti i regjimit Hassan Rouhani, “fronti dhe diplomacia janë dy krahë” të regjimit. Prandaj, të dy duhet të merren në shënjestër nga komuniteti ndërkombëtar.
Ali Khamenei – AP
