IRAN: Fjalimi i Khamenei-t dhe Lista Pa Mbarim e Krizave të Teheranit

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Foto fajli

Më 30 janar, Udhëheqësi Suprem i regjimit iranian, Ali Khamenei, u ankua për krizën ekonomike të vendit, duke fajësuar zyrtarët e qeverisë, të emëruar drejtpërdrejt ose tërthorazi prej tij, për normën në rritje të inflacionit në vend.

Komentet e Khameneit ishin në kontrast të plotë me deklaratat e tij të mëparshme për “qëndrueshmëri ekonomike”, duke konfirmuar se pretendimi i regjimit për mbështetje te vetja është një mirazh.

“Nëse zyrtarët e qeverisë do të kishin bashkëpunuar më shumë gjatë viteve të fundit, ne mund të kishim arritur më shumë lavdi,” tha Khamenei. Por menjëherë e ktheu mbrapsht këtë duke thënë: “Sigurisht, statistikat makroekonomike të viteve 2010 janë relativisht të pakënaqshme. Statistikat dhe rritja e PBB-së, formimi i kapitalit, inflacioni, rritja e likuiditetit, strehimi, oferta e makinerive dhe çështje të ngjashme nuk janë të kënaqshme. Impakti në jetesën e njerëzve, për të cilën jemi vazhdimisht të shqetësuar, është i rrënjosur në këto çështje dhe fakte.”

Pavarësisht përpjekjeve të apologjetëve të regjimit për të lënë të kuptohet se krizat e mjerueshme ekonomike të Iranit janë shkaktuar nga sanksionet, Khamenei e pranoi se “shkaku kryesor i këtyre krizave nuk janë sanksionet. Vendimet e gabuara dhe mosveprimi luajnë një rol të rëndësishëm në krijimin e këtyre problemeve.”

Mediat shtetërore pranuan disa fakte në lidhje me situatën e mjerueshme financiare të Iranit dhe vështirësitë e njerëzve. “Banka Qendrore publikoi treguesit e ekonomisë së Iranit në tremujorin e dytë të vitit. Të dhënat e paraqitura në këtë raport konfirmojnë ngadalësimin e rritjes ekonomike në atë periudhë,” shkruante shtetërorja Jahan-e Sanat më 13 janar.

Sipas Jahan-e Sanat, “Një krahasim i normës së likuiditetit në vitet e fundit tregon se vëllimi i përgjithshëm i likuiditetit është rritur me 166 për qind nga viti 2018 deri në fund të shtatorit të këtij viti”.

“Arsyeja kryesore është se qeveria i është drejtuar gjithmonë bankës qendrore për të kompensuar defiçitin buxhetor. Sipas statistikave, borxhi i qeverisë ndaj bankës qendrore ka patur rritje të qëndrueshme gjatë gjithë vitit të kaluar, duke arritur në 50.8% në fund të 2021-it,” shton gazeta.

“Edhe pse Banka Qendrore nuk ka shpallur statistika të inflacionit që nga viti 2019, sipas Qendrës për Statistikat e Inflacionit, ai ende qëndron mbi 40%.”

Shkalla e papunësisë në Iran po rritet gjithashtu.

“Shkalla e papunësisë është 9,6 për qind në tremujorin e dytë të 2021-it. Është rritur me 0,8 për qind që nga pranvera,” shton Jahan-e Sanat.

“Bazuar në normën totale të papunësisë dhe inflacionit këtë verë, indeksi i mjerimit është 55,4%, një rritje prej 9,3% dhe 6,3% krahasuar përkatësisht me dimrin e kaluar dhe me këtë pranverë,” pranoi Jahan-e Sanat.

Me fjalë të tjera, miliona iranianë nuk mund të kenë një jetë të mirë dhe janë nën kufirin e varfërisë.

Ndërkohë që populli mezi fiton bukën e gojës, personat e lidhur me regjimin dhe familjarët e tyre bëjnë jetë luksoze. Lajmet dhe fotot e shtëpive luksoze dhe makinave të shtrenjta të zyrtarëve të regjimit qarkullojnë në internet, njëkohësisht me videot tronditëse të punëtorëve fëmijë iranianë që rrëmojnë nëpër kazanët e plehrave për ushqim.

Krizat aktuale ekonomike të Iranit, të shkaktuara nga paaftësia, korrupsioni dhe keqmenaxhimi i regjimit, e kanë kthyer shoqërinë në një fuçi baruti. Protestat e përditshme nga njerëz të të gjitha sferave të jetës dëshmojnë për këtë gjendje eksplozive. Shumë treguese është sidomos protesta e fundit mbarëkombëtare e mësuesve, të cilët zotohen t’i “Vazhdojnë protestat për të fituar” të drejtat e tyre.

I gjendur përballë një shoqërie të trazuar, Khamenei, i cili është vetë përgjegjës për këtë situatë katastrofike, flet për krizë ekonomike në përpjekje për të larguar vëmendjen e njerëzve nga burimi i vërtetë i korrupsionit, domethënë, kleptokracia në pushtet që ai vetë drejton. Megjithatë, parullat e njerëzve kundër regjimit në tërësi tregojnë se Khamenei ka dështuar dhe do të ketë kryengritje të tjera, siç vazhdojnë të paralajmërojnë mediat shtetërore dhe zyrtarët e qeverisë.

“Thirrja e ushtrisë së të papunëve, fabrikave të falimentuara, problemeve të sigurimit shoqëror, dhe bankave në kolaps, është e fortë dhe e qartë,” shkroi e përditshmja shtetërore Mostaghel më 31 janar.

“Kur korrupsioni institucionalizohet, trazirat serioze sociale janë të pashmangshme,” shkruan Mostaghel, duke cituar Mohammad Askari, një nga deputetët e regjimit.

 

 

 

Mullahët dhe katër dekadat e shkeljeve të të drejtave të grave në Iran

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Women's rights violations in IranGratë iraniane të veshura me hixhab ecin nëpër një rrugë në kryeqytetin Teheran më 7 shkurt 2018. ATTA KENARE/AFP nëpërmjet Getty Images

 

Revolucioni iranian i vitit 1979 është një histori premtimesh të paplotësuara, mundësive të neglizhuara, qeverive të paafta dhe historive të patreguara. Pritshmëritë e miliona iranianëve, të cilët në vitin 1979 votuan për një Republikë Islamike dhe për prosperitet dhe liri, mbeten në mënyrë drastike të paplotësuara. Në vend të demokracisë, iranianët përfunduan me autokraci. Në vend të një qeverie të përgjegjshme, ata përfunduan me korrupsion dhe miqësi. Të drejtat e njeriut dhe të drejtat e grave dhe të pakicave u sakrifikuan të gjitha në emër të fesë.

Në krye të premtimeve të thyera të revolucionit të vitit 1979, qëndron shkelje e të drejtave të grave në Iran. Ideologjia mizogjene e mullahëve u bë aktive menjëherë pas zotërimit të tyre mbi pushtetin. Gratë iraniane, të reja e të vjetra, të cilat ishin aq të dobishme në rrëzimin e regjimit të Shahut, u bënë të burgosura të një regjimi tjetër, këtë herë nën maskën e fesë. Sot, Irani është një nga shtypësit më të mëdhenj të grave në botë.

Kufizimet e regjimit ndaj grave në Iran

Gratë nuk janë në gjendje të largohen nga vendi, madje as të marrin një pasaportë nëse burri i tyre nuk e lejon. Sa i përket shkollimit të lartë, shumë fusha studimi, si inxhinieria apo fushat teknologjike, janë të kufizuara vetëm për meshkujt. Kështu ndodh edhe në vendin e punës. Gratë mund të punojnë nëse bashkëshortët e tyre e lejojnë. Edhe nëse ai e lejon atë, ato janë në gjendje të punojnë vetëm në punë që janë të hapura për gratë dhe shumica janë të hapura vetëm për burrat.

Gratë janë ende të mandatuara të mbajnë hixhabin dhe çadorin sa herë që janë në publik, vetëm duke treguar fytyrat e tyre.

Një nga aktet e para të qeverisë revolucionare ishte pezullimi i Ligjit për Mbrojtjen e Familjes dhe shpërbërja e Gjykatave Familjare. Burrat ishin edhe një herë të lirë të divorcoheshin nga gratë e tyre me një deklaratë të thjeshtë; ata gjithashtu fituan kujdestarinë ekskluzive të fëmijëve të tyre. Gratë nuk mund të bënin më kërkesë për divorc nëse e drejta nuk parashikohej në kontratat e martesës dhe ato humbnin të drejtën për kujdestarinë e fëmijëve.

U hoqën gjithashtu kufizimet për poligaminë.

Në vitin 1981, parlamenti i Iranit miratoi Ligjin Islamik të Ndëshkimit, duke futur fshikullimin, goditjen me gurë dhe pagesën e parave të gjakut për krime që variojnë nga tradhtia bashkëshortore deri te shkelja e kodeve islame të veshjes.

Mosha e martesës për vajzat u reduktua në pubertet, e cila është nëntë sipas ligjit islamik. Sipas ligjit, një vajzë deri në 13 vjeç mund të martohet, ndërsa vajzat edhe më të vogla mund të martohen ligjërisht me pëlqimin gjyqësor të babait. Në gjysmën e parë të vitit 2021, sipas shifrave zyrtare të qeverisë, mbi 16,000 vajza të moshës nga 10 deri në 14 vjeç janë martuar.

Më 16 nëntor 2021, ekspertët e të drejtave të njeriut të OKB-së i kërkuan Iranit të shfuqizojë një ligj të ri të gjerë që kufizon ashpër aksesin në abortin, kontracepsionin, shërbimet e sterilizimit vullnetar dhe informacionin përkatës, duke shkelur drejtpërdrejt të drejtat e njeriut të grave sipas ligjit ndërkombëtar. Ligji për “Popullsinë e të rinjve dhe mbrojtjen e familjes”, i cili synon të rrisë shkallën e lindshmërisë, i ratifikuar nga Këshilli Gardian i Iranit në nëntor, është në “shkelje të qartë të ligjit ndërkombëtar”, vunë në dukje ekspertët. Ligji i ri përmban gjithashtu një dispozitë të formuluar në mënyrë të paqartë në nenin 61, e cila thotë se nëse kryhet në shkallë të gjerë, aborti do të binte nën krimin e “korrupsionit në tokë” dhe do të dënohej me vdekje.

“Pasojat e këtij ligji do të jenë gjymtuese për të drejtën e grave dhe vajzave për shëndet dhe përfaqëson një kthesë alarmante dhe regresive nga një qeveri që ishte lavdëruar për përparimin në të drejtën për shëndet”, thanë ekspertët.

Shumë gra në Iran po përballen me ndëshkime për t’u mbrojtur kundër kësaj shtypjeje. Këto dënime përfshijnë rrahje, tortura dhe burgim. Këto gra po i nënshtrohen një dënimi mizor dhe të pazakontë për aktin e thjeshtë të luftimit kundër shkeljeve të të drejtave të grave në Iran.

Dhe lista vazhdon e vazhdon.

Edhe mullahët pranojnë se Irani nuk është një “Republikë Islamike”

Nga
Shkrimtar i stafit
-

hossein shariatmadari Hossein Shariatmadari, kryeredaktor i gazetës Keyhan

Në editorialin e saj të së hënës, gazeta Kayhan, zëdhënësja e liderit suprem të regjimit iranian Ali Khamenei, paralajmëroi për “hapjen e rrugës për armiqtë”.Në artikull, redaktori i tij menaxhues Hossein Shariatmadari i bëri homazhe Qassem Soleimani, organizatorit të terrorit të eliminuar të regjimit, i cili “paralajmëroi me zgjuarsi që të mos i dërgoni kurrë një mesazh miqësie armikut me veprimet tuaja dhe mos i hapni rrugën armikut duke shtrembëruar vizionin e revolucionit.”

Artikulli është një përgjigje ndaj një deklarate të përbashkët të Asamblesë së Klerikëve dhe Asamblesë së Mësuesve të Seminarit të Qomit. Deklarata, e botuar më 31 janar, paralajmëron për “joefikasitetin e brendshëm” të regjimit që “ka bërë që njerëzit të bëhen të kujdesshëm dhe pesimistë ndaj parimeve të revolucionit të 1979”.

Deklarata paralajmëron se “me çdo moment që kalon, republika zbehet dhe Islami konform republikës margjinalizohet”. Deklarata është një njohje e realitetit për katër dekadat e fundit: “Republika Islamike”, e cila u themelua me premtimin e ndërthurjes së vlerave të demokracisë dhe Islamit, në fakt ka humbur gjurmët e fundit të demokracisë nëse ka pasur ndonjëherë. Por ajo që e bën të rëndësishme është se vjen nga dy institucione që kanë lidhje dhe besnikëri shumë të thella me pushtetin.

Këta janë njerëz që kanë mbështetur regjimin në çdo vendim dhe krim në 43 vitet e fundit. Dhe tani, siç paralajmëroi Shariatmadari, ata po përsërisin fjalët e armiqve të regjimit, duke pranuar se regjimi është saktësisht e kundërta e “islamit” dhe “republikës”. Natyrisht, kjo nuk është hera e parë që të brendshëm të regjimit bëjnë deklarata të tilla. Javët e fundit, kambanat e alarmit po bien nga brenda seminareve, me klerikët që bëjnë thirrje për ndarjen e fesë nga shteti.

Më 24 janar, Hashem Hosseini Boushehri, kreu i Asamblesë së Mësuesve të Seminarit të Qomit, paralajmëroi: “Disa klerikë… po godasin rrënjët dhe thonë se feja është e ndarë nga politika”. Ahmad Khatami, një anëtar i lartë i Këshillit Mbrojtës dhe një udhëheqës i lutjes së së Premtes në Teheran, u ankua më 23 janar: “Disa anëtarë të seminareve dhe autoriteteve fetare… po dërgojnë sinjalin e gabuar duke bërë thirrje për ndarjen e fesë nga politika”.

 

Mohammad Taghi Fazel Meybodi, një anëtar i Asamblesë së Studiuesve dhe Mësuesve të Seminarit të Kumit, pranoi më 4 janar se “shumë besimtarë nuk kanë një pikëpamje pozitive ndaj pranisë së klerikëve në qeveri” dhe ata nuk i duan mullahët ” për të qenë pjesë e elitës në pushtet.”

Dhe Taghi Rostamvandi, zëvendësministri i Brendshëm, tha më 16 janar se ka “prirje drejt modeleve të qeverisjes që mund të interpretohen dhe jofetare” dhe e quajti prirjen “jashtëzakonisht të rrezikshme dhe alarmante”. Tensionet në rritje brenda radhëve të regjimit pasqyrojnë urrejtjen publike ndaj sundimit të mullahëve. Zyrtarët vazhdimisht paralajmërojnë se njerëzit janë të zemëruar për rolin e mullahëve në politikën dhe ekonominë e vendit. Miliona njerëz shohin kontrastin midis gjendjes së tyre të varfër me stilin e jetesës luksoze dhe të pasur të mullahëve; ata i shohin liritë e tyre inekzistente ndaj privilegjeve që gëzojnë mullahët.Ata mund të lidhin lehtësisht pikat dhe të shohin rolin e të ashtuquajturit klerik në shkatërrimin e ekonomisë dhe kulturës së vendit.

Mullahs have destroyed Iran’s economy, state run daily warns

Hendeku midis popullit dhe sundimtarëve të Iranit ka rritur deri në atë pikë sa që edhe mullahët po pranojnë se regjimi i tyre nuk është as islamik dhe as republikë. Dhe ndërsa besnikët e Khameneit përpiqen të paralajmërojnë se komente të tilla po i hapin rrugën “armiqve të huaj”, armiqtë e vërtetë të regjimit, populli iranian dhe lëvizja së tyre e rezistencës po shtrojnë rrugën e tyre drejt ndryshimit të regjimit dhe vendosjes së lirisë.

 

Palestinezët në Gaza shprehin urrejtje ndaj zyrtarëve dhe mercenarëve të regjimit iranian

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Të enjten, më 3 shkurt, sipas televizionit saudit al-Ayn al Akhbariya, palestinezët e zemëruar në Rripin e Gazës i vunë zjarrin imazheve të liderit suprem të regjimit iranian Khamenei, komandantit të vrarë të IRGC-QF Qassem Soleimani dhe Sekretarit të Përgjithshëm të Hezbollahut, Hassan Nasrallah gjatë një proteste në mbështetje të refugjatëve sirianë.

Duke dënuar ndërhyrjen e regjimit iranian dhe të Hezbollahut libanez në vendet e tjera arabe, protestuesit e përshkruan Qassem Soleimani si një xhelat të popullit sirian.

Tribunali Ndërkombëtar Aban rifilloi sot

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Tribunali Ndërkombëtar Aban, një gjyq për të hetuar goditjen dhe vrasjen e protestuesve në nëntor 2019 në Iran, rifilloi raundin e dytë me dyer të mbyllura në Londër, të premten, më 4 shkurt. Sipas organizatorëve, gjyqi do të vazhdojë deri të dielën, 6 shkurt, por vetëm gazetarët lejohen të marrin pjesë në seancat për të garantuar sigurinë e 100 dëshmitarëve të rinj që do të dëgjohen.

 

Dita e parë e kësaj gjykate filloi me fjalimin e Wayne Jordash QC, kryetar i Gjykatës. Ai përsëriti se regjimi iranian ka refuzuar të hetojë krimet e kryera gjatë kryengritjes së nëntorit 2019 dhe ka refuzuar t’i përgjigjet çdo kërkese nga gjykata.

 

Sot dëshmoi gruaja e një prej dëshmorëve të kryengritjes së Nëntorit 2019, një prej të arrestuarve, si dhe një dëshmitare e masakrës së njerëzve në kënetën e Mahshahr, në Iranin e Jugut.

 

Numri i zyrtarëve të regjimit të akuzuar në seancën e parë ishte 133 dhe në raundin e dytë, të pandehurve iu shtuan edhe 27 zyrtarë të tjerë të regjimit, duke përfshirë guvernatorët e Kermanit dhe Isfahanit, komandantin e forcave tokësore të ushtrisë, si dhe 24 të tjerë. Të pandehurit janë akuzuar për vrasje, burgim të paligjshëm, zhdukje me forcë, plagosje dhe goditje të rëndë të demonstruesve.

 

Sipas zyrtarëve të gjykatës, vendimi është dashur të shpallet në raundin e dytë, por për shkak të një numri të madh dëshmish dhe rasteve të rënda kundër zyrtarëve të regjimit, vendimi do të shtyhet deri në fund të pranverës së vitit 2022.

 

Iran: Forcat e Sigurisë së Shtetit Vrasin një të Ri Bashkatdhetar Arab në Shush

Nga
Shkrimtar i stafit
-

 

Sajjad Kaabi (majtas), Osman Bamari (djathtas)

Të hënën, më 31 janar 2022, pas një sulmi të Forcave të Sigurisë së Shtetit (SSF) ndaj një grupi të rinjsh në një park pranë rrugicës Ebrahimabad në qytetin Shush, të rinjtë e rebeluar i rezistuan sulmit, duke i detyruar të tërhiqeshin. SSF hapi zjarr mbi të rinjtë, duke vrarë Sajjad Kaabi, 22 vjeç.

I tmerruar nga një protestë popullore, regjimi klerikal vonoi kthimin e trupit të Sajjad Kaabi tek familja e tij. Një turmë e madhe njerëzish nga Shushi morën pjesë në varrim dhe qëlluan me saçma për të protestuar kundër krimit të regjimit.

Në një tjetër krim të urryer, një hamall 10-vjeçar karburanti u qëllua për vdekje nga IRGC në kufirin Milak në zonën e Zabulit të hënën, 31 janar 2022. Muajin e kaluar, Garda Revolucionare vrau një tjetër fëmijë me etni Baluch, hamall karburanti, të quajtur Osman Bamari, në kufirin Kalegan-Saravan.

Ndërkohë që IRGC kontrabandon cisterna karburanti në të njëjtin rajon, me të ardhura të konsiderueshme, ata vrasin njerëzit që detyrohen të mbartin karburant për të siguruar jetesën për vete dhe familjen.

 

 

 

Kryetari i Komitetit të Senatit për Marrëdhëniet me Jashtë Nxit Sanksione më të Forta, Paralajmëron Kundër një Marrëveshjeje të Keqe me Teheranin

Nga
Shahriar Kia
-

Të martën, më 1 shkurt, senatori amerikan Bob Menendez (D-N.J.), Kryetar i Komitetit të Senatit për Marrëdhëniet me Jashtë, mbajti një fjalim para Senatit për të paraqitur shqetësimet e tij në rritje për raundin më të fundit të negociatave të administratës Biden lidhur me Planin e Përbashkët Gjithëpërfshirës të Veprimit (JCPOA), ndërkohë që regjimi iranian vazhdon të avancojë me shpejtësi në programin e tij bërthamor, programin e raketave balistike, dhe luftënxitjen në Lindjen e Mesme.

“Si dikush që e ka ndjekur ambicien bërthamore të Iranit për pjesën më të madhe të tre dekadave, unë jam këtu sot për të ngritur shqetësime rreth raundit aktual të negociatave mbi Planin e Përbashkët Gjithëpërfshirës të Veprimit dhe programin bërthamor të Iranit që po përshkallëzohet me shpejtësi dhe në mënyrë të rrezikshme duke e vënë atë në prag të disponimit të materialit të mjaftueshëm për një armë bërthamore,” tha kryetari Menendez.

“Me marrjen e detyrës, qeveria Raisi braktisi të gjitha marrëveshjet e mëparshme dhe, siç e përmenda, e bëri absolutisht të qartë se raketat balistike të Iranit dhe rrjetet proksi të tij në rajon janë ‘të panegociueshme’. Për më tepër, në këtë pikë, ne duhet ta pyesim seriozisht veten se çfarë po përpiqemi të shpëtojmë, saktësisht?” tha senatori amerikan.

“Së pari, shqetësimi im kryesor me JCPOA-në ishte se nuk kërkonte çmontimin e plotë të infrastrukturës bërthamore të Iranit.” Kryetari Menendez vazhdoi: “Në vend të kësaj, e ruajti atë infrastrukturë për 10 vjet, duke e bërë shumë të lehtë për Iranin të rifillonte programin e tij të paligjshëm bërthamor në një moment të zgjedhur prej tij. Marrëveshja nuk i kërkoi Iranit të shkatërronte apo çaktivizonte plotësisht asnjë centrifugë të pasurimit të uraniumit. Në fakt, më shumë se gjysma e centrifugave operative të Iranit në atë kohë, ishin në gjendje të vazhdonin punën në kompleksin e tij në Natanz… Sot, Irani ka më shumë materiale të zbërthyeshme – 2500 kg, centrifuga më të avancuara dhe një kohë më të shkurtër breakout-i (koha e nevojshme për ta patur gati materialin e zberthyeshem) – tre deri në katër javë – se sa kishte në vitin 2015”.

Kryetari Menendez nënvizoi se gjatë dy dekadave, regjimi iranian kishte ndjekur të tre elementët e nevojshëm për të krijuar dhe përdorur një armë bërthamore, përkatësisht materialin e zbërthyeshëm që tani tregon se pragu i kohës është tre deri në katër javë, kërkimin dhe zhvillimin shkencor për të ndërtuar kokat bërthamore dhe raketat balistike për t’i lëshuar ato.

Duke përmendur sulmet më të fundit me raketa dhe dronë kundër trupave amerikane në Lindjen e Mesme, Menendez tha: “Unë mbetem shumë skeptik se Irani do të pezullojë ndonjë nga aktivitetet e tjera kërcënuese dhe destabilizuese, që nga zhvillimi i raketave balistike deri te mbështetja për proksit terroristë. Edhe kur Shtetet e Bashkuara, partnerët tanë P5+1 dhe Irani u mblodhën në Vjenë për negociata indirekte për kthimin në JCPOA, liderët e Iranit morën përsipër të krijonin armiqësi me të gjitha palët dhe të tregonin – sipas mendimit tim – qëllimet e tyre të vërteta”.

Kryetari Menendez i bëri thirrje administratës Biden dhe P5+1 që të shqyrtojnë strategji të reja për ta dobësuar programin bërthamor të Teheranit dhe të adresojnë aktivitetet e tij të rrezikshme dhe të liga, si më poshtë:

  • Së pari, ne duhet të kërkojmë ratifikimin e menjëhershëm nga Irani të Protokollit Shtesë në mënyrë që të sigurojmë një marrëveshje të përhershme ndërkombëtare me Iranin për akses në komplekse të dyshimta.
  • Së dyti, ne kemi nevojë për një ndalim të kërkimit dhe zhvillimit mbi centrifugat për të gjithë kohëzgjatjen e një marrëveshjeje të tillë – sepse është ky kërkim dhe zhvillim i avancuar që e ka lejuar Iranin të jetë katër javë larg kalimit të pragut bërthamor, në mënyrë që Irani të mos ketë kapacitetin për një breakout të shpejtë. Ashtu siç janë të padiskutueshme Rezoluta e Këshillit të Sigurimit të OKB-së dhe rikthimi i sanksioneve.
  • Së treti, Irani duhet ta mbyllë kompleksin e pasurimit në Fordow.
  • Së katërti, bota ka nevojë për një pamje të plotë të ‘dimensioneve të mundshme ushtarake të programit të Iranit. Nëse Irani nuk do të bashkëpunojë për një analizim gjithëpërfshirës të dimensioneve ushtarake të programit të tij, atëherë duhet të rikthehen sanksionet automatike.
  • Së pesti, na duhet një marrëveshje e përhershme, jo thjesht të zgjasim afatin e marrëveshjes.
  • Dhe së gjashti, duhet të biem dakord se çfarë ndëshkimesh do të vendosen kolektivisht nga P5+1 për shkeljet iraniane, qofshin të vogla apo të mesme, si dhe nevojitet një deklaratë e qartë në lidhje me të ashtuquajturën klauzolë të gjyshit në paragrafin 37 të JCPOA-së, për t’u siguruar që qëndrimi i SHBA-së për mosmbrojtjen e kontratave të lidhura ligjërisht pas ri-vendosjes së sanksioneve të ndahet edhe nga aleatët tanë.

“Gjithashtu, e rëndësishme do të ishte t’u sigurohen si aleatëve dhe partnerëve lokalë, ashtu edhe instalimeve dhe aseteve të SHBA-së në rajon, kapacitete të zgjeruara mbrojtëse për t’u përballur me çfarëdo veprimesh hakmarrëse që Irani mund të zgjedhë të bëjë, duke sinjalizuar kështu gatishmërinë tonë për të vepruar, në rast nevoje.” shtoi Menendez.

Senatori i lartë përfundoi duke thënë: “Sot i bëj thirrje administratës Biden dhe komunitetit ndërkombëtar që të zbatojnë me energji dhe rigorozitet sanksionet, të cilat kanë rezultuar të jenë ndër mjetet tona më të fuqishme për të ndikuar te liderët e Iranit dhe IRGC-së. Ne nuk mund të lejojmë që të biem pre e kërcënimeve të Iranit për një marrëveshje të keqe ose të përkohshme që e lejon atë të vazhdojë ta rrisë kapacitetin e tij bërthamor… Shpresa është pjesë e natyrës njerëzore, por për fat të keq, ajo nuk është një strategji për sigurinë kombëtare… Ne duhet t’i mirëpresim përdorimet legjitime dhe të verifikueshme si paqësore të energjisë bërthamore, por duhet të mbetemi besnikë ndaj parimeve tona të mospërhapjes dhe dëshirës sonë të palëkundur për të ndërtuar një botë më të qëndrueshme, më të sigurt dhe të begatë ku populli amerikan dhe të gjithë njerëzit paqedashës të lulëzojnë. Për ta bërë këtë, Irani nuk mund dhe nuk duhet të zotërojë një armë bërthamore.

 

Zamaneh Zivieh arrestohet në mënyrë arbitrare së bashku me 8 aktivistë kurdë

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Arbitrary arrests of eight Kurdish civil activists, including Zamaneh ZiviehZamaneh Zivieh, 29 vjeç dhe nënë e një fëmije të vogël

 

Forcat e Departamentit të Inteligjencës të Saqqez-it arrestuan tetë aktivistë civilë kurdë, mes tyre një grua. Këto arrestime të dhunshme dhe arbitrare u bënë më 29 janar 2022.

Forcat e inteligjencës bastisën banesën e Znj. Zamaneh Zivieh dhe e arrestuan atë në datën e përmendur më sipër.

Sipas një burimi të informuar, Zamaneh Zivieh është 29 vjeç dhe nënë e një fëmije të vogël. Ajo është diplomuar për drejtësi në Universitetin Payam-e Noor në Saqqez.

Forcat e inteligjencës nuk paraqitën urdhër-arrest gjyqësor. Nuk ka informacione për vendin ku ajo mbahet dhe arsyen e arrestimit të saj.

Znj. Zivieh është arrestuar më përpara edhe më 6 nëntor 2017, nga forcat e inteligjencës në Saqqez. Ajo u lirua përkohësisht pas tre ditësh me një garanci prej 80 milion Toman.

Në dhjetor 2017, ajo u dënua me 50 goditje kamxhiku plus një pagesë prej 1.8 milion Toman kesh për akuzën e prishjes së rendit publik.

 

Konferenca e NCRI-së Ekspozon Njësitë Detare Proksi të Forcave Quds të IRGC-së

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Më 2 shkurt, përmes zyrës në Uashington, Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI) bëri publike zbulimet e tij më të fundit rreth strategjisë dhe krahut terrorist më të ri të regjimit iranian, Njësisë Detare të Forcave Quds të Gardës Revolucionare, dhe dha detaje rreth misionit e bazave të saj dhe mënyrës më të mirë për t’u përballur me të.

Sipas informacionit të marrë nga rrjeti brenda Iranit i opozitës kryesore iraniane, Organizatës së Muxhahedinëve të Popullit të Iranit (PMOI/MEK), Forca Quds ka rekrutuar mercenarë për disa njësi terroriste të krijuara, të armatosura dhe të trajnuara rishtazi për të sulmuar anijet dhe shënjestrat detare në rajon. IRGC-QF kryen trajnime me kurse të specializuara detare në Iran për mercenarët e saj jemenas, irakianë, sirianë, libanezë dhe afrikanë dhe i dërgon ata në vendet e tyre të origjinës për të formuar njësi detare.

Për herë të parë, zyra e NCRI-SHBA ka zbuluar detajet e formacionit të njësive detare terroriste të IRGC-QF, duke përfshirë ciklin e rekrutimit dhe trajnimit për operacione terroriste nga forcat proksi, si dhe ciklin e furnizimit të tyre me armë dhe mbështetje logjistike.

IRGC ka formuar kohët e fundit Njësinë Detare të Forcave Quds në kontekstin e zgjerimit të aktiviteteve të saj terroriste nga forcat proksi në Irak, Jemen, Siri, Palestinë, Liban dhe disa vende afrikane. Kjo Njësi ofron trajnime të specializuara (komando) dhe formon njësi operacionale për të kryer agresion detar.

Që nga fillimi i vitit 2021, dhe kryesisht që nga gushti 2021, kur Ebrahim Raisi mori detyrën si presidenti i ri i regjimit iranian, Teherani i ka shtuar operacionet e tij terroriste detare duke përdorur mercenarë të huaj, veçanërisht Houthi-t e Jemenit.

Pas eliminimit të komandantit të Forcave Quds, Qassem Soleimani, në janar 2020, një goditje e rëndë kjo ndaj aftësisë së Forcave Quds për të ndërhyrë drejtpërdrejt në vendet e rajonit, kapaciteti i IRGC-së për t’u imponuar në Irak, Liban dhe Siri ka qenë në rënie. Për ta kompensuar këtë, IRGC po mbështetet tek ndërhyrja në Jemen, veçanërisht duke përshkallëzuar aktivitetet terroriste detare dhe duke kërcënuar anijet ndërkombëtare në brigjet e tij.

Operacionet terroriste detare në Detin e Kuq dhe ngushticën Bab al-Mandab mbikëqyren nga komanda qendrore e IRGC-QF, por kryhen nga njësitë detare të krijuara me forcat Houthi.

Zëvendësdrejtori i NCRI-SHBA, Alireza Jafarzadeh, zbuloi detaje në lidhje me kampet e trajnimit dhe qendrat e mëposhtme të Njësisë Detare të IRGC-QF:

  • Akademia e Shkencave dhe Teknologjisë Detare Khamenei në ZibaKenar në vijën bregdetare të Kaspikut në Provincën Gilan.
  • Garnizoni Imam Ali, i vendosur në kilometrin e 20-të të autostradës Teheran-Karaj, Bulevardi Ardestani.
  • Brigada komando e marinës së IRGC-së, e quajtur Aba Abdullah, është e vendosur në ishullin Farur.
  • Qendrat e Marinës së IRGC-së në pjesë të ndryshme të ishullit Qeshm konsiderohen si një nga komplekset trajnuese të Forcës Quds.
  • Shtabi komandues i brigadës detare 112 të Zolfaqar të IRGC-së ndodhet afër fshatit Messen në ishullin Qeshm.
  • Shtabi i pavarur komandues i Marinës së IRGC-së, i quajtur Garnizoni Imamat, si dhe shtabi komandues i rajonit të 2-të detar, i vendosur në Bandar-e-Jask.

 

Konferenca përfshinte gjithashtu informacione rreth mënyrës sesi trupat e trajnuar të Njësisë Detare të Forcës Quds janë organizuar në batalione komando detare, të cilat janë vendosur në mënyrë specifike në Detin Arabik, Bab al-Mandab, dhe në Detin e Kuq për të penguar lundrimin e anijeve tregtare, për të sulmuar portet, për të kryer rrëmbime anijesh, dhe për të vendosur mina, ndër të tjera.

Forcat Quds kanë krijuar një rrjet kontrabande për t’u siguruar armë dhe pajisje proksive të tyre për sulme detare, duke përdorur rrugë dhe metoda të ndryshme nga Jemeni në Somali.

Forcat Quds i kanë pajisur Houthi-t me skafe, raketa, mina dhe armë të tjera. Ato përdorin taktika që shfrytëzojnë skafet dhe luftën asimetrike – të ngjashme me ato të përdorura nga Marina e IRGC në Gjirin Persik – për të zgjeruar konfliktet në Detin Arabik, Bab al-Mandab dhe Detin e Kuq.

Ofertat e vazhdueshme të vendeve perëndimore për lëshime dhe mungesa e llogaridhënies për operacionet terroriste të regjimit iranian dhe vrasjet e tij brenda vendit, e kanë inkurajuar Teheranin ta forcojë edhe më tej sjelljen e tij agresive, duke krijuar kaos në rajon, nënvizoi Përfaqësuesja e NCRI-së në SHBA, Soona Samsami.

Që nga dhjetori 2017, ka pasur tetë kryengritje të mëdha, si dhe protesta të njëpasnjëshme nga sektorë të ndryshëm të shoqërisë iraniane që kërkojnë ndryshime thelbësore. Strategjia më e fundit e Teheranit për të krijuar njësi detare terroriste dhe për ta shtuar kaosin në rajon ka për qëllim të projektojë forcë dhe të mbulojë dobësinë e tij themelore brenda Iranit. Regjimi shpreson se ky imazh do t’i sigurojë më shumë avantazhe brenda dhe jashtë vendit.

Samsami shtoi se pavarësisht se çfarë mund të bëjë regjimi iranian me programin e tij të armëve bërthamore dhe negociatat me P5+1, Teheranit duhet t’i kërkohet llogari për luftërat proksi në rajon, terrorizmin e tij, zhvillimin e raketave balistike, si dhe dhunimet tejet të rënda të të drejtave të njeriut dhe shtypjen e qytetarëve të vet që marrin pjesë në kryengritje të vazhdueshme.

Përkeqësimi i ekonomisë i ka privuar IRGC-në dhe grupet proksi të Teheranit nga burimet jetike që u nevojiten, dhe regjimi kërkon dëshpërimisht lehtësimin e sanksioneve për të financuar forcat e tij shtypëse brenda dhe jashtë Iranit. Me pengesat më të fundit ushtarake në Rajonin Marib të Jemenit, dominimi i regjimit në të gjithë Lindjen e Mesme është dobësuar shumë. Trazirat mbarëkombëtare i kanë dobësuar radhët dhe moralin e IRGC-së dhe bota duhet të shikojë me kujdes se çfarë po ndodh në rrugët e Teheranit, Bejrutit dhe Bagdadit për të mësuar si të tregohet e rreptë dhe të ndjekë shembullin e qytetarëve në këto rrugë.

Iran: Aktivitetet e Njësive të Rezistencës në prag të përvjetorit të Revolucionit Antimonarkik të 1979-ës

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Teheran – Aktivitetet e mbështetësve të MEK dhe Njësive të Rezistencës në prag të revolucionit monarkik të vitit 1979 – “Në luftën e fatit, të gdhendur në kujtesën e vendit tonë, më jep vdekje ose më jep lirinë” – 30 janar 2022

 

Në prag të përvjetorit të kryengritjes antimonarkike të vitit 1979, gjatë së cilës regjimi klerik uzurpoi revolucionin popullor dhe e ktheu atë në një diktaturë tjetër, mbështetësit e Mujahedin-e Khalq (MEK/PMOI) dhe Njësitë e Rezistencës në Teheran dhe qytete të ndryshme, përfshirë Mashhadin. , Ahvaz, Tabriz, Isfahan, Karaj, Mahshahr dhe Saveh kanë postuar pankarta dhe kanë shkruar mbishkrime, duke u bërë thirrje të rinjve të luftojnë për liri. Këto aktivitete synojnë të shkatërrojnë atmosferën e represionit.

Në pankartat shkruhej: “Maryam Rajavi: Ne mund dhe duhet ta çlirojmë atdheun tonë të pushtuar përmes kryengritjes dhe revoltës”, “Turp për ty Khamenei, lëre vendin të lirë”, “Në luftën e fatit, të gdhendur në kujtesën e vendit tonë, më jep vdekje ose më jep lirinë”, “Massoud Rajavi: rinia rebele do të sjellë fitoren”, “Poshtë Khamenei, përshëndetje Rajavi”, “Poshtë Khamenei dhe Raisi, përshëndetje Rajavi, rroftë liria.”

1...226227228...733Faqja 227 nga 733