Thirrje për veprim të menjëhershëm për të siguruar lirimin e të burgosurve politikë dhe për një hetim ndërkombëtar mbi gjendjen e burgjeve
Të burgosurin politik Soheil Arabi, 35 vjeç, e kanë transferuar në burgim të izoluar në pavijonin 2-A të burgut Evin. Ky seksion është nën kontrollin e divizionit famëkeq të inteligjencës së IRGC-së. Rreth një muaj më parë (18 shtator 2020), Soheil-in e transferuan papritmas nga Burgu i Teheranit të Madh (Fashafuyeh) në një vendndodhje të panjohur. Atij nuk i lejohej të merrte vizita gjatë asaj periudhe dhe nuk mund të kontaktonte familjen. Kjo është hera e tretë këtë vit që Arabi transferohet në Pavijonin 2-A dhe merret në pyetje.
Regjimi ka për qëllim të ngrejë një çështje kundër tij nën pretekstin qesharak të “propagandës kundër shtetit” dhe të hapë gjyq edhe një herë kundër tij për t’ia parandaluar lirimin, pasi dënimi i tij me burg pothuajse ka mbaruar.
Rojat e burgut e kanë sulmuar, ngacmuar dhe torturuar vazhdimisht Soheil-in në Burgun e Teheranit të Madh. Në njërin nga këto sulme, ata ia kanë thyer hundën, dëmtim për të cilin nuk është trajtuar asnjëherë, dhe si rezultat, ai vazhdon të ketë vështirësi në frymëmarrje.
Duke luftuar me një nga pandemitë virale më vdekjeprurëse në historinë moderne, çdo vend po përpiqet për të kontrolluar armikun e padukshëm. Sidoqoftë, regjimi iranian po tregon simptoma të shpeshta se po e vlerëson rastin, duke u përpjekur të shfrytëzojë tragjedinë globale për përfitimet e veta.
Në tremujorin e katërt të vitit 2020, Irani është raportuar ndër vendet më të goditura nga Coronavirus, duke tejkaluar Brazilin, Rusinë, Indinë dhe SHBA në shkallën e vdekshmërisë. Pavarësisht se Teherani është famëkeq kur bëhet fjalë për temën “transparenca ndaj mediave ndërkombëtare”, lajmet e përditshme në lidhje me numrat marramendës nga autokracia e Lindjes së Mesme shokojnë analistët politikë për qasjen e fundit të regjimit.
Por çuditërisht, pothuajse çdo artikull i botuar në botimet perëndimore që mbulon tragjedinë e fundit në Iran vështirë se arrin të ndajë pandeminë nga sanksionet e SHBA. Eshtë si një protestë e sinkronizuar që Washingtoni të lehtësojë presionin e tij maksimal dhe të lejojë regjimin “të ndihmojë” njerëzit e tij për të kapërcyer krizën. Duhet një vlerësim i thellë i natyrës komplekse në mënyrën e të menduarit të regjimit për maskim dhe mashtrim për të kuptuar se si mënyrat e ndryshme të propagandës në Teheran po tërheqin fijet.
Mediat ndërkombëtare të lajmeve gjithashtu kanë raportuar se Irani po përjeton një betejë serioze me virusin COVID-19, duke e quajtur atë “vala e tretë”. Ndërsa leximi i numrit të valëve tregon një cikël të një takimi të vazhdueshëm dhe disa ngritje dhe ulje që luftojnë pandeminë në pothuajse çdo vend, termi është në të vërtetë një koncept i mirë-menduar për regjimin për të mbuluar paaftësinë e tij (ose mosgatishmërinë) për t’iu përgjigjur krizës.
“Kjo nuk ka të bëjë me një valë të dytë ose të tretë – ne po përballemi me një pandemi të vazhdueshme dhe kemi një luftë të ashpër përpara,” u tha studentëve kreu i Universitetit të Shkencave Mjekësore të Iranit, Abbas Ali Karimi.
Që nga fillimi i pandemisë, lideri suprem i regjimit iranian Ali Khamenei e ka quajtur atë një bekim. Duke treguar luftën Iran-Irak, ai tha: “Lufta është natyrshëm një fenomen i tmerrshëm dhe i dhunshëm. Por ky fenomen i dhunshëm dhe i tmerrshëm, i cili zgjati tetë vjet, ka bekime për ne sic thashë më parë dhe ka ende shumë për të thënë për këtë. Me fjalë të tjera, kemi arritur të mirën dhe freskinë prej saj. ”
Më 18 tetor, Teherani shpalli se embargo e armëve e Kombeve të Bashkuara ka mbaruar zyrtarisht. Edhe pse ky lajm nuk ishte aspak i vërtetë, mediat shtetërore reaguan dhe refuzuan pretendimet e rreme të mullahëve për fitore.
Rishtazi, Shtetet e Bashkuara kanë aktivizuar mekanizmin e OKB-së për rikthimin e sanksioneve të OKB-së, të implementuar si pjesë e paktit bërthamor të 2015-ës që regjimi iranian ka firmosur me fuqitë botërore, duke cituar veprimtaritë malinje të regjimit. SHBA ka vënë një varg të ri sanksionesh mbi regjimin, duke etiketuar 18 banka iraniane, duke e bërë pothuajse të pamundur çdo tregti armësh me Teheranin.
Për sa i përket popullit iranian, i cili po përleshet me krizat e varfërië, inflacionit, dhe të COVID-19, mundësia për të blerë apo shitur armë nuk ka rëndësi për të. Për njerëzit në Iran dhe në Lindjen e Mesme, çdo plumb dhe dollar që i jepet këtij regjimi nënkupton vdekje e shkatërrim.
Lidhur me këtë, faqja shtetërore e lajmeve Tejarat shkroi të martën: “Heqja e këtyre sanksioneve nuk do të ketë impakt të konsiderueshëm [mbi ekonominë e Iranit dhe tregun e bursës.] Ne [regjimi] nuk kemi të ardhura të qëndrueshme nga marrja e valutës së huaj me shitjen e armëve, madje edhe kostoja e blerjes së armëve është shumë më e lartë se shitja e tyre.”
Pavarësisht disfatës së dukshme, pse Rouhani pretendon në mënyrë të gabuar për fitore?
Duke qenë se embargoja e armëve e kishte kufizuar aftësinë e regjimit për të ndjekur politikat e tij luftënxitëse, pas heqjes së saj, mullahët do të kenë mundësi ta përhapin edhe më tej kaosin. Për këtë arsye, presidenti i regjimit Hassan Rouhani ka deklaruar fitore.
Duke refuzuar pretendimet e Rouhani-t, e përditshmja shtetërore Jahan-e Sanat shkroi të martën: “Ah sikur Presidenti t’i kishte dhënë popullit një lajm më të mirë.”
Sipas Ministrisë së Shëndetësisë, për herë të parë numri i pacientëve të infektuar në 24 orë e ka kaluar shifrën 5,000
Spitali Masih Daneshvari: Vdekshmëria aktuale ka qenë e parashikuar, dhe nëse (protokollet) nuk zbatohen, do të arrijë në 600 në ditë.
Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), duke shprehur ngushëllimet e saj për familjet në zi, tha: Kjo tragjedi e tmerrshme është rezultat i politikave kriminale dhe plaçkitëse të Khamenei-t dhe Rouhani-t, të cilët në vend që t’ua plotësonin punëtorëve shpenzimet e jetesës, i kanë detyruar ata t’i rikthehen punës në fushën e minuar të Koronavirusit, dhe pastaj fajësojnë popullin se nuk zbaton protokollet. Znj. Rajavi shtoi: në një shembull tjetër vjedhjesh e sjelljesh kriminale, ndërkohë që shëndeti i miliona iranianëve është vënë në rrezik nga pamjaftueshmëria e ilaçeve të diabetit, Garda Revolucionare dhe bandat mafioze të regjimit po kontrabandojnë barna në vendet fqinje me qëllimin për të mbushur xhepat e tyre ose për të financuar veprimtari terroriste. Populli iranian shpreh zemërimin dhe urrejtjen e tij, duke thirrur ‘ne nuk duam raketa; duam ilaçe.’
Ali Zolghadr, kreu i Forcave të Sigurisë së Shtetit [SSF], gjatë një konference me forcat[e ashtu-quajtura] të promovimit të virtytit dhe parandalimit të vesit, tha: Atyre [grave] që nuk e mbajnë shaminë në hapësirën virtuale do t’u tërhiqet vërejtje,” raportoi të martën agjencia shtetërore e lajmeve Aftabnews.
Agjencitë e lajmeve të regjimit klerikal kanë raportuar për arrestimin e një gruaje që ka hequr shaminë ndërkohë që i jepte biçikletës. Komiteti i Grave i NCRI-së e dënon arrestimin e pajustifikuar të kësaj gruaje për faktin që i është kundërvënë mbulimit të detyrueshëm dhe bën thirrje për lirimin e menjëhershëm të saj.
Forcat e sigurisë kanë arrestuar një grua në Najafabad, raporton agjencia shtetërore e lajmeve Fars më 20 tetor 2020.
Najafabad është një nga qytetet më të mëdha të provincës Isfahan, në Iranin qendror.
Videoja ku shfaqet një grua që i jep biçikletës ndërkohë që flokët i ka të pambuluar ka qarkulluar në rrjetet sociale më 19 tetor. Guvernatori i Najafabad ka thënë se i kanë identifikuar dhe arrestuar edhe personat që kanë filmuar dhe shpërndarë videon.
NCRI është e përkushtuar ndaj Konventës për Eliminimin e të Gjitha Formave të Diskriminimit Kundër Grave (CEDAW), thekson Plani me Dhjetë Pika i presidentes së zgjedhur të NCRI-së, Maryam Rajavi.
Plani me Dhjetë Pika dënon gjithashtu çdo formë diskriminimi kundër grave dhe përsërit të drejtën e grave iraniane për ta zgjedhur lirshëm veshjen e tyre.
Regjimi klerikal duhet ta lirojë menjëherë këtë grua të pafajshme e cila thjesht po ushtronte të drejtën e saj për liri opinioni dhe liri zgjedhjeje.
Iranianët kanë zhvilluar të paktën nëntë protesta brenda dy ditëve për të shprehur vështirësitë e tyre ekonomike dhe sidomos për të kërkuar rrogat e papaguara.
Të dielën dhe të hënën, iranianët në Teheran u mblodhën për të protestuar ndaj “ligjeve familjare” të regjimit jashtë Godinës së Asemblesë Konsultative Islamike, ndërsa pronarët e sallave të mbrëmjeve e dasmave u mblodhën jashtë Dhomës së Shoqërive të Teheranit. Në Dehdasht të Iranit jug-perëndimor, zjarrfikësit u mblodhën jashtë ndërtesës së zyrave të tyre për të kërkuar rrogat e papaguara. Pensionistët e industrisë së naftës u mblodhën në Ahëaz të Iranit jug-perëndimor dhe në Isfahan të Iranit qendror për të shprehur ankesat e tyre ekonomike, ndërsa blerësit e mashtruar të makinave u mblodhën në Azerbaixhanin Lindor, në Veri-perëndim të Iranit, për të kërkuar makinat e tyre.
Pensionistët e naftës kërkojnë pensionet e tyre
Pensionistët e naftës në Ahëaz dhe Isfahan u mblodhën për të protestuar ndaj ndryshimeve në Kodin e Fondit të Pensioneve të Naftës, ndryshime të cilat ua kanë hequr pensionistëve një pjesë të rrogave të tyre.
Abdulsaheb Ghalebi, përfaqësuesi i pensionistëve, tha për faqen Naft Online se, duke qenë se pensionistët janë “të brishtë, të moshuar e të sëmurë” dhe fëmijët e tyre janë të papunë, ata nuk mund ta sigurojnë jetesën kur nuk marrin pensionin.
Në artikujt e ditëve të fundit, mediat shtetërore të Iranit kanë paralajmëruar zyrtarët për afrimin e protestave madhore për shkak të krizave ekonomike, shoqërore, e të COVID-19, së bashku me keqmenaxhimin e regjimit.
E përditshmja shtetërore Arman
“Në shoqërinë tonë duket qartë që njerëzit janë të pakënaqur. Problemet e vendit shkaktohen nga fakti që nuk ka lidhje me botën e jashtme. Problemet tona shkaktohen nga fakti që e kemi humbur lidhjen me sistemin ndërkombëtar. Me sa duket [zyrtarët] nuk e kuptojnë që jemi të gjithë në të njëjtën situatë, dhe vazhdojnë e sulmojnë njëri-tjetrin,” shkruan e përditshmja shtetërore Arman të dielën.
E përditshmja shtetërore Etemad
Regjimi iranian dhe apologjetët e tij janë mburrur se embargo e armëve e OKB-së do të shfuqizohej më 18 tetor. Presidenti i regjimit Hassan Rouhani madje tha se njerëzit do të ishin të lumtur. Lidhur me këtë, e përditshmja shtetërore Etemad shkroi të dielën: “Në kundërshtim me pikëpamjen e presidentit, lajmi i heqjes së embargos së armëve nuk është lajm i mirë për publikun dhe madje është pritur me kritika të rënda në rrjetet sociale.”
“Hendeku midis opinionit publik dhe konsideratave qeveritare lidhur me sanksionet nuk do të jetë pozitiv,” paralajmëroi Etemad.
Gazeta shtetërore Jahan-e Sanat
Gjithashtu, gazeta shtetërore Jahan-e Sanat shkroi të dielën: “Deklarata e Rouhani-t se ditën pas mbarimit të embargos së armëve Irani do të mundë të shesë e blejë armë nuk është lajm i mirë për popullin. Të paktën në situatën aktuale të Iranit dhe në mesin e krizës së koronavirusit.” Artikulli vazhdon: “Në vend të shpalljes së këtij lajmi, Rouhani duhej t’ua kishte vënë veshin thirrjeve e ankesave të popullit lidhur me ekonominë të cilën ai e ka patur për detyrë ta menaxhojë … Në situatën aktuale, organizimi i ekonomisë ka përparësi më të lartë.”
Në një artikull tjetër të hënën, e përditshmja Jahan-e Sanat, duke e quajtur urrejtjen gjithnjë e më të madhe të popullit për regjimin si “dhuna e shoqërisë,” i paralajmëron zyrtarët për mundësinë e protestave të mëdha për shkak të problemeve ekonomike dhe shoqërore.
“Pa dyshim, vazhdimi i rënies ekonomike dhe boshatisja e thesarit të qeverisë e bankës qendrore nga rialët e dollarët, si dhe ndarja e pamjaftueshme e burimeve për grupe të ndryshme janë disa nga arsyet më të rëndësishme të dhunës së shoqërisë,” lexon artikulli.
Shprehja e frikës nga kryengritjet e popullit
E përditshmja shtetërore Seday-e Eslahat
E përditshmja shtetërore Seday-e Eslahat të hënën identifikoi “mashtrimet dhe korrupsionin” e regjimit si rrënjën e asaj që e quan “mosbesim i popullit” tek sistemi. “Duhet ta kërkojmë rrënjën e këtij problemi [të mosbesimit të popullit] tek gënjeshtrat dhe mashtrimet. As korrupsioni nuk duhet të shpërfillet. Fakti është që po përballemi me forma të ndryshme korrupsioni, në masë të gjerë, përmasat e të cilave nuk janë zbuluar ende. Ky korrupsion nuk është domosdoshmërisht i lidhur me një apo dy qeveri,” lexon artikulli.
E përditshmja shtetërore Hamdeli
Në një intervistë me të përditshmen shtetërore Hamdeli të dielën, Farshad Momeni, një ekonomist i regjimit, paralajmëroi regjimin për kriza të rrezikshme që po dalin në sipërfaqe. “Vendi ynë është i ekspozuar ndaj një dukurie jashtëzakonisht të rrezikshme për shkak të neglizhencës dhe mungesës së profesionalizmit në fushën e politikë-bërjes dhe në ndarjen e burimeve. Si rrjedhim, mendjet e politikë-bërësve të vendit duhet të përqendrohen në çështjet përtej varfërisë, siç është mjerimi. Nëse nuk merremi ndershmërisht me këtë situatë, ka shumë mundësi që të ekspozohemi ndaj problemeve, rebelimeve, e krizave jashtëzakonisht të rrezikshme,” tha Momeni për të përditshmen Hamdeli.
Nga frika e shtimit të protestave e kryengritjeve popullore, fashizmi fetar që sundon Iranin ka përdorur arrestimet në masë në provinca të ndryshme.
Sipas agjencisë shtetërore të lajmeve Tasnim, më 18 tetor, kreu i Forcave represive të Sigurisë së Shtetit (SSF) në provincën Zanjan (në Iranin veri-perëndimor) ka shpallur se 1,500 njerëz janë arrestuar me pretekstin e “prishjes së sigurisë” gjatë tetë muajve të fundit.
Në të njëjtën ditë, kreu i SSF në provincën Kermanshah (në Iranin perëndimor) shpalli arrestimin e 5,550 njerëzve nën pretekstin se janë “hajdutë, banditë, dhe huliganë” gjatë gjashtë muajve të fundit.
Pak ditë më parë, më 14 tetor, kreu i SSF, anëtar i Gardës Revolucionare, për provincën Semnan, shpalli arrestimin e 3,000 njerëzve gjatë një periudhe gjashtë-mujore.
Më 17 tetor, kreu i SSF-së represive të regjimit në Kuhdasht të provincës Lorestan (në Iranin perëndimor) shpalli arrestimin e 98 njerëzve.
Arrestimet arbitrare e të paligjshme të të rinjve nën pretekste të ndryshme, si dhe ekzekutimi i protestuesve të burgosur, dënimet me prerje gjymtyrësh dhe rrahja e poshtërimi i të rinjve me pretekstin se janë “banditë,” përfaqësojnë përpjekjet e kota të fashizmit fetar për të krijuar një atmosferë terrori dhe për të parandaluar përshkallëzimin e protestave e kryengritjeve.
Një i burgosur politik i vuri flakën vetes përpara nëndrejtorit të burgut dhe gjykatësit vëzhgues. Incidenti ndodhi të Dielën, 18 Tetor, në Burgun Qendror të Urmisë.
Adel Mokarram i cili pësoi djegie në këmbën e djathtë është transferuar në izolim. Ai aktualisht është në grevë urie duke protestuar për statusin e tij të papërcaktuar në burg.
Një burim i informuar ka raportuar se Adel Mokarram u vetëndez përpara gjyqtarit vëzhgues dhe nënkryetarit të Burgut të Urmisë. Pantallonat e tij u ngjitën në lekuren e këmbës dhe ai u dërgua në ambulancën e burgut për t’u trajtuar nga djegiet.
Mokarram ka kërcënuar të bëjë vetëvrasje nëse statusi i tij mbetet i papërcaktuar pas 10 muajsh.
Adel Mokarram filloi një grevë urie më 4 tetor 2020 dhe qepi buzët e tij, pas së cilës ai u burgos në një qeli të vetmuar.