Në vend që t’i sigurojnë kujdes mjekësor dhe trajtim një gruaje 60-vjeçare që vuan nga herpes zoster, autoritetet e burgut të Tabrizit e bëjnë atë të flejë në oborr në netët e ftohta të vjeshtës.

Autoritetet e burgut në Tabriz fillimisht e transferuan Shahin Solhjoo në ambulancë dhe më pas në izolim pasi ajo kontraktoi herpes zoster. Por meqenëse rojet e burgut kishin frikë nga prekja e sëmundjes, ata e kthyen përsëri në pavijonin e përgjithshëm pas dy ditësh.

Në një masë tjetër çnjerëzore, rojet kanë urdhëruar zonjën Solhjoo, 60 vjeç dhe me dhimbje nga herpes zoster, të flinte në oborr.

Të burgosurit në pavijonin e grave të Burgut Qendror të Tabrizit kanë kundërshtuar këtë masë çnjerëzore. Ata kërkojnë transferimin e Shahin Solhjoo në një spital pasi ajo gjithashtu mund të jete infektuar me COVID-19. Ajo duhet të ekzaminohet nga një mjek. Autoritetet e burgut thonë se nuk kanë buxhet për ta çuar në spital.

Forcat iraniane të sigurisë kanë qëlluar për vdekje dy qytetarë, duke përfshirë një djalë 17-vjeçar, në Iranin perëndimor dhe jugor.

Ashkan Azizi, i cili ishte në makinë së bashku me kushëririn e tij Borhan Azizi, është qëlluar për vdekje nga policia iraniane në Kermanshah të Iranit perëndimor më 15 tetor. Borhan, gjithashtu 17 vjeç, është plagosur rëndë.

Sipas Organizatës Hengaw, Borhan është aktualisht në gjendje kome në spital. Dy të miturit janë banorë të rajonit Dareh Deraz, në rrethinat e Kermanshah.

17 17 vjeçari Ashkan Azizi pasi është qëlluar nga forcat e sigurisë.

Policia pretendon se ka hapur zjarr mbi makinën për shkak se nuk kishte targë, edhe pse fotot e makinës në rrjetet sociale tregojnë se makina ishte e pajisur me targë.

Në një tjetër incident më 16 tetor, forcat detare hapën zjarr mbi dy qytetarë në një barkë në Sirik të Iranit jugor.

Sipas raportit nga Agjencia e Lajmeve për të Drejtat Njerëzore, dy qytetarët janë identifikuar si Mohammad Rostam Zadeh dhe Ali Ashurania. Ali Ashurania është qëlluar në këmbë dhe ka marrë plagë të rënda, ndërsa Mohammad Rostam Zadeh, i qëlluar në stomak, ka ndërruar jetë nga humbja e gjakut dhe vonesa në marrjen e kujdesit mjekësor.

Një burim i informuar ka thënë se, për shkak të mungesës së punëve të përshtatshme, këta dy qytetarë Baluch e përdornin barkën e tyre për të transferuar lëndë djegëse në mënyrë që të fitonin bukën e gojës.

“Barka e tyre është konfiskuar nga oficerët detarë. Mohammad dhe Ali kishin nisur të ecnin qetësisht në drejtim të oficerëve për të parandaluar konfiskimin e lëndës djegëse, dhe u qëlluan,” thotë burimi.

Banorët vendas në Sirik dogjën gomat e makinave dhe bllokuan rrugën kryesore nga Minab (në veri të Sirik) drejt Jask (në jug të Sirik) dje, në protestë ndaj kësaj vrasjeje.

Irani nën sundimin e mullahëve, pavarësisht burimeve të konsiderueshme ekonomike, pasurisë kombëtare dhe historisë e kulturës antike, me politika ekonomike gjithnjë e më shkatërruese dhe plaçkitje të pasurisë kombëtare, shkaktoi varfëri në rritje.

Për herë të parë në 1993, Asambleja e Përgjithshme e KB miratoi një rezolutë që përcakton 17 tetorin si ditën botërore të zhdukjes së varfërisë. Në këtë ditë, është thelbësore të kujtohet Irani, ku mbi 80% e popullsisë jeton nën kufirin e varfërisë.

Që nga viti 1993, ulja e varfërisë ka qenë një detyrë për qeveritë. Pas kësaj, qeverive u kërkohej të miratonin strategji të përshtatshme për të zhdukur varfërinë. Disa vende në zhvillim, duke përfshirë Singaporin, Taxhikistanin, Indonezinë dhe Tanzaninë, kanë marrë masa adekuate për të luftuar varfërinë dhe pasuruar familjet e tyre.

Irani në Ditën Ndërkombëtare për Zhdukjen e Varfërisë

Ndërkohë, Irani nën sundimin e mullahëve, pavarësisht burimeve të konsiderueshme ekonomike, pasurisë kombëtare dhe historisë e kulturës antike, me politika ekonomike gjithnjë e më shkatërruese dhe plaçkitje të pasurisë kombëtare shkaktoi varfëri në rritje.

Statistikat e varfërisë dhe privimit në shoqërinë Iran

Fatkeqësisht, nën regjimin e korruptuar të mullahëve, në prag të ditës botërore të zhdukjes së varfërisë, ne jemi duke parë një rritje të varfërisë dhe privimit në shoqërinë iraniane, duke përfshirë:

• Më shumë se 80% e njerëzve janë nën kufirin e varfërisë.
• 38 milion njerëz jetojnë në kasolle
• 7 milion fëmijë punëtorë
• 3 milion kryefamiljare femra
• 14 milion të droguar
• 13 vetëvrasje në ditë. Më shumë se 70% e vetëvrasjeve vijnë nga varfëria

Populli i Iranit nuk mund të përballojë ushqim nën sundimin e mollaheve

Ndërsa regjimi iranian shpenzon pasurinë e Iranit në eksportin e terrorizmit dhe armëve të shkatërrimit në masë, populli iranian lufton me varfërinë. Për më tepër, ata nuk mund të përballojnë as ushqim minimal për familjet e tyre. Gjithashtu, shumë nga populli iranian (80% + sipas mediave) janë nën kufirin e varfërisë.

Dhe duhet thënë se mullahët fajësojnë sanksionet për krizën ekonomike në Iran. Megjithatë, ata nuk përmendin pse rrethi i ngushtë i zyrtarëve të regjimit iranian, duke përfshirë udhëheqësin suprem Ali Khamenei, Presidentin Hassan Rouhani dhe të tjerë, po bëhen më të pasur dhe investojnë miliarda dollarë në armatime të shkatërrimit masiv dhe terrorizmin në rajon.

Amir Hossein Moradi, i cili është arrestuar gjatë protestave në nëntor 2019 dhe ka marrë dënim me vdekje,  është infektuar me COVID-19 dhe e kanë transferuar në një vend të panjohur.

Afërsisht 20 ditë pas humbjes së babait të tij, të burgosurin politik Amir Hossein Moradi nuk e kanë lejuar ende të shkojë në shtëpi për të takuar familjen apo për të marrë pjesë në ceremonitë përkujtimore për të atin.

Amir Hossein Moradi është njëri nga një duzinë protestues që janë dënuar me vdekje pas arrestimit gjatë protestave të nëntorit 2019 në Iran.

Familja e Z. Moradi i ka kërkuar leje Prokurorisë që ai të marrë pjesë në ceremoninë përkujtimore për të atin, qoftë edhe nën masa sigurie. Zëvendës prokurori u ka thënë se i burgosuri nuk mund të marrë pjesë në asnjë ceremoni deri sa Gjykata Supreme të japë verdiktin për çështjen e tij. Madje edhe kur kjo të ndodhë, ai mund të marrë pjesë vetëm nëse dënimi me vdekje hiqet nga Gjykata Supreme.

Babai i Amir Hossein Moradi-t, Nasser, vrau veten më 28 shtator në bodrumin e shtëpisë së vet. Raportohet që e ëma ka thënë se babai fliste për Amir Hossein gjatë gjithë kohës deri në momentin e fundit të jetës së tij. Dëshira e tij e vetme ishte ta shihte edhe një herë të birin dhe gjithë familjen të hanin së bashku, ka thënë Znj. Moradi.

Ka patur shumë presion mbi Z. Moradi, ka thënë Babak Paknia, avokati i të burgosurit politik Amir Hossein Moradi. Presioni u rrit edhe më shumë pas dënimit me vdekje të të birit dhe sidomos pas ekzekutimit të Navid Afkari.

Djathtas: Navid Afkari i ri Majtas: Dëshmi e shkruar nga Shahin Naseri për torturimin e Navid-it

Nuk ka të reja për gjendjen dhe vendndodhjen e shokut të qelisë të NavidAfkari-t i cili ka dëshmuar në gjyq për torturimin e të burgosurit politik tashmë të ekzekutuar. Shahin Naseri është transferuar nga burgu Adel Abad i Shiraz-it 10 ditë më parë, gjë që ngre shqetësimin se ai mund të jetë nën torturë për ta detyruar ta tërheqë mbrapsht dëshminë e tij.

Sipas Mehdi Mahmoudian, një politikan “reformist” i cili e ka ndjekur çështjen e Navid-it, familja e Shahin Naseri-t ka thënë se nuk kanë patur kontakte me të për për 10 ditë.

Raporte të tjera tregojnë se Shahin-in e kanë dërguar në Departamentin e Hetimeve Kriminale të Policisë së Shiraz-it ku të burgosurit zakonisht torturohen dhe keqtrajtohen përpara se të shkojnë në burg, dhe ku ai ka qenë dëshmitar për torturimin e Navid Afkari-t.

“Ka 10 ditë që familja nuk është informuar për vendndodhjen e tij. Duket sikur e kanë dorëzuar tek institucioni kundër të cilit ai ka dëshmuar,” postoi sot në Tëitter Mahmoudi ndërkohë që publikonte dëshmitë e shkruara të Naseri-t.