Si e Ka Shkatërruar Regjimi i Mullahëve Industrinë e Çelikut dhe Ekonominë e Iranit?

 

Steel Industrial Complex in SemnanKompleks Industrial i Çelikut në Semnan (foto fajli)

Keqmenaxhimi i regjimit klerikal i ka shkatërruar të gjitha fushat e ekonomisë iraniane dhe i ka plaçkitur burimet kombëtare të vendit. Një nga zonat ekonomike që regjimi ka shkatërruar dhe plaçkitur është industria e çelikut.

Industria iraniane e çelikut është një nga burimet më të rëndësishme të të ardhurave për vendin brenda dhe jashtë.

Ashtu si në aspekte të tjera të ekonomisë iraniane, Garda Revolucionare (IRGC) e regjimit e ka monopolizuar industrinë e çelikut në vend. Mafia e lidhur me IRGC-në, e cila kontrollon industrinë e çelikut në Iran, e ka rritur çmimin e produkteve të çelikut brenda vendit. Kështu është rritur edhe çmimi i produkteve të lidhura direkt apo indirekt me çelikun.

“Habibullah Ansari, president i Shoqatës së Industrisë së Pajisjeve Shtëpiake, ka thënë: ‘një rritje prej 212% në çmimin e çelikut dhe një rritje mesatare prej 150 përqind në inputin e prodhimit ka qenë arsyeja e rritjes së çmimeve të pajisjeve shtëpiake,” ka raportuar më 27 tetor faqja shtetërore Akharin Khabar, apo Lajmet e Fundit.

Edhe Mullah Alireza Salimi, Anëtar i Parlamentit (Majles), e ka pranuar që qeveria e shet çelikun me çmim më të lartë në tregun e brendshëm, sipas agjencisë shtetërore të lajmeve të Majles më 27 tetor.

“Njerëzve u duhet ta blejnë çelikun me një çmim $100 më të lartë sesa çmimi i eksportit. Pse ia shesim popullit tonë çelikun në këtë mënyrë ndërkohë që e eksportojmë tepricën? Në gjashtë muajt e parë të këtij viti, rreth 22% e shufrave të arit apo argjendit janë ofruar në tregun e bursës. Ku ka shkuar pjesa tjetër? Kjo ka krijuar një mbishitje në këtë produkt. Ky është problemi i parë.”

Salimi e pranoi gjithashtu se mafiat e organizuara të regjimit e kanë nën kontrollin e tyre industrinë e çelikut të Iranit.

“Problemi i dytë këtu është ekzistenca e një mafieje të ndërlikuar [në industrinë e çelikut]. Problemi i tretë është mungesa e transparencës. Kemi eksportuar të paktën 16 milion ton çelik vitin e shkuar (2019). Me fjalë të tjera, vitin e shkuar, kemi fituar rreth $5 bilion nga eksportet e çelikut. Pyetja është, si ka hyrë kjo monedhë në ciklin ekonomik të vendit? A është kthyer apo jo? Si është përdorur sasia e kthyer?”

$5 bilion të ardhurat e plaçkitura të eksportit të çelikut janë të barasvlefshme me të gjitha subvencionet e popullit iranian për gati katër vite dhe të barabarta me pagën vjetore të mbi gjashtë milion punëtorëve, të cilët fitojnë 71 dollarë në muaj.

 

Regjimi Iranian Pretendon se i Ka Falur Protestuesit e Burgosur: Një Gënjeshtër për të Fshehur Krimet e Tij

 

mek, Iran, navid afkari, salehiMostafa Salehi (majtas), Navid Afkari (djathtas)

Gholam-Hossein Ismaili, zëdhënësi i Drejtësisë së regjimit iranian, shpalli të martën se kanë falur 157 të ashtu-quajtur “të dënuar për çështje sigurie.” Kjo është një masë e dëshpëruar e regjimit, në vigjilje të protestave madhore të Iranit nëntorin e shkuar, për ta qetësuar shoqërinë e trazuar.

“Në evolucionin e amnestisë dhe amnestive të propozuara, sidomos në amnestinë e fundit, baza e punës së ekspertëve është një rishikim i detajuar i çështjeve gjyqësore, monitorimi i veprimeve dhe sjelljes së të dënuarve gjatë dënimit në komisionet provinciale dhe qendrore të amnesitsë dhe duke konsideruar që në procesin e amnestisë të sigurohet që të dënuarit janë penduar dhe rehabilituar,” tha Esmaili gjatë një konference për shtyp të transmetuar në televizionin shtetëror të martën.

“Sepse në raste të tilla ku punojnë ekspertët, shohim që ata të cilëve u janë falur dënimet rrallë kryejnë krim përsëri, ose nuk kryejnë krim më kurrë,” shtoi Esmaili.

Puna e ekspertëve të cilës i referohet Esmaili është trajtimi çnjerëzor i të burgosurve nga regjimi, sidomos i atyre që janë arrestuar gjatë protestave madhore të Iranit në 2018 –ën dhe 2019-ën.

Kohët e fundit, Amnesty International ka publikuar një raport tronditës me titull “Duke Shkelur Njerëzimin,” ku jep detaje për torturat dhe keqtrajtimet e përdorura nga agjentët e regjimit kundër protestuesve të arrestuar.

“Tortura është përdorur për t’i ndëshkruar, frikësuar dhe poshtëruar të burgosurit. Gjiithashtu, është përdorur rregullisht për t’i detyruar të burgosurit të bëjnë “rrëfime” dhe deklarata inkriminuese, jo vetëm për përfshirjen e tyre në protesta, por gjithashtu për lidhjet e tyre të supozuara me grupe opozitare, mbrojtës të të drejtave njerëzore, media jashtë Iranit, si dhe me qeveri të huaja,” lexon raporti i Amnesty.

Raporti Mujor i Iran HRM: Regjimi i Mullahëve i Ka Shtuar Shkeljet ndaj të Drejtave në Vigjilje të Përvjetorit të Protestave të Iranit31

“Tetori shpalosi përqasjen e dhunshme të Forcave të Sigurisë së Shtetit ndaj qytetarëve iranianë, të cilët madje janë torturuar në publik,” shkruan Monitoruesi i të Drejtave Njerëzore në Iran (Iran HRM) në raportin e tij mujor të tetorit lidhur me abuzimet e vazhdueshme të të drejtave njerëzore në Iran.

Në vigjilje të përvjetorit të protestave kombëtare të Iranit në nëntor 2019, të cilat i shkundën themelet e regjimit, regjimi i ka shtuar masat shtypëse për ta qetësuar shoqërinë e trazuar. “Kjo vjen paralelisht me faktin që regjimi klerikal po i zgjeron planet e tij represive për ta vënë nën kontroll pakënaqësinë shoqërore gjithnjë në rritje, veçanërisht në vigjilje të përvjetorit të protestave të nëntorit 2019,” shkruan Iran HRM lidhur me këtë çështje.

Videot ku shfaqet Mehrdad Sepehri, një i ri në Mashhad të Iranit veri-lindor, të cilin e qëllonin me gaz lotsjellës deri në vdekje, kanë tronditur botën.

“Më 18 tetor, forcat SSF e lidhën një djalë të ri, Mehrdad Sepehri, në një shtyllë në rrugë në qytezën Hojjat në Mashhad. E torturuan atje në rrugë duke përdorur armë trullosëse dhe gaz lotsjellës, gjë që çoi në vdekjen e tij,” shkruan Iran HRM.

Konferencë e Madhe Transatlantike Online

Iran: Perspektivat për ndryshim një vit më vonë – politika e duhur nga ana e Perëndimit

Për të shënuar përvjetorin e protestave të nëntorit 2019 në Iran, iranianët dhe mbështetësit e opozitës demokratike po e përkujtojnë atë kryengritje me një konferencë online të martën. Ata theksojnë vullnetin e tyre për ta vazhduar kryengritjen deri në përmbysjen e regjimit që sundon Iranin.

Më 15 nëntor 2019, në qytete të ndryshme iraniane shpërtheu një kryengritje masive. Protestat zgjatën rreth një javë dhe u përhapën në mbi 190 qytete në të 31 provincat e Iranit. Kryengritja e nëntorit 2019 ishte e paprecedent në 40 vitet e fundit, sidomos për shkak të gjerësisë së saj, shpejtësisë së përhapjes, organizimit, trimërisë së protestuesve, dhe gatishmërisë së tyre për të rrezikuar jetën.

Dhjetëra zyrtarë e media shtetërore në Iran ia vunë fajin opozitës kryesore iraniane, Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK), për udhëheqjen e protestave përmes ekipeve të vogla të quajtura “Njësi Rezistence.”

Me urdhër të Liderit Suprem të regjimit Ali Khamenei, të paktën 1500 protestues u masakruan nëpër rrugë. Mbi 4000 u plagosën dhe të paktën 12000 u arrestuan.

Znj. Maryam Rajavi, presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), është folësja kryesore në eventin e sotëm. Në fjalimin e saj, ajo tha: “Njësitë e Rezistencës dhe të rinjtë e guximshëm i mbajnë gjallë flakët e kryengritjes së nëntorit 2019”. Ajo shtoi: “Jemi mbledhur bashkë me rastin e përvjetorit të kryengritjes së nëntorit 2019 për të bërë homazhe për njerëzit dhe të rinjtë e guximshëm që e filluan atë. Flakët që ata ndezën nuk do të shuhen deri sa sundimi i fashizmit fetar të mullahëve të digjet e të bëhet hi.“

Znj. Rajavi theksoi gjithashtu se: “Sot, vetë ekspertët dhe zyrtarët e regjimit po e pranojnë, njëri pas tjetrit, se kanë arritur në rrugë qorre dhe se nuk kanë më opsione për të ardhmen.
Por e vërteta edhe më e madhe është se po bien këmbanat për përmbysjen e këtij regjimi.”

Rajavi iu drejtua komunitetit ndërkombëtar duke thënë:”Politika e paqësimit nuk mund të përsëritet, por edhe nëse përsëritet, ajo nuk do t’i zgjidhte asnjë prej problemeve të regjimit. U ka mbaruar koha politikave që mbajnë anën e mullahëve. Kjo politikë do të korrte vetëm dëme e humbje.”

Një tjetër folëse në konferencë, ish-Senatorja kolumbiane Ingrid Betancourt, tha: “MEK ka treguar rrënjët e thella të Rezistencës në Iran. Të rinjtë e të rejat po u bashkohen Njësive të Rezistencës për të luftuar për të drejtat e tyre, për ndryshim regjimi, jo për reforma të thjeshta.”

Online Conference Marking Anniversary of Iran Protests November 10, 2020

Iran: Kryengritja e Nëntorit 2019 dhe Amplifikimet e Saj

Facebook Tëitter LinkedIn Pinterest Reddit

Natën e së premtes, 15 nëntor 2019, një kryengritje masive shpërtheu në qytete të ndryshme iraniane pasi autoritetet e regjimit shpallën planin për ta trefishuar çmimin e gazolinës. Protestat zgjatën rreth një javë dhe u përhapën në mbi 190 qytete në të 31 provincat e Iranit. Edhe pse shkëndija e këtyre trazirave ishte rritja e çmimit të gazolinës, protestuesit u fokusuan tek vetë natyra e regjimit si burimi i politikave kaq shkatërrimtare. Kryengritja e nëntorit 2019 ishte e paprecedent në 40 vitet e fundit, veçanërisht për shkak të gjerësisë së saj, shpejtësisë së përhapjes, trimërisë së protestuesve, dhe gatishmërisë për të rrezikuar jetën, si dhe për shkak të organizimit.

Protestat u bënë të organizuara në mënyrë të konsiderueshme dhe bënë thirrje menjëherë për ndryshim regjimi duke thirrur “vdekje [Ali] Khamenei,” “vdekje [Hassan] Rouhani,” dhe “vdekje diktaturës” ndërkohë që konfrontoheshin me forcat shtypëse të regjimit. Sipas vetë zyrtarëve të regjimit, dhjetëra qendra represioni, si Korpusi i Gardës Revolucionare Islamike (IRGC), Bassij, dhe zyrat qendrore të policisë janë sulmuar apo djegur. Dhjetëra zyrtarë dhe media në Iran fajësuan opozitën kryesore Mujahedin-e Khalq (MEK) për udhëheqjen e protestave me anë të ekipeve të vogla të quajtura “Njësi Rezistence,” dhe për ofrimin e mbështetjes logjistike, taktike, financiare dhe informative për demonstruesit.

 

Pse u Bën Presion Regjimi i Mullahëve të Afërmve të Dëshmorëve të Protestave Iraniane?

 

Foto të disa dëshmorëve të protestave të nëntorit 2019 në Iran

Në vigjilje të përvjetorit të protestave madhore të 2019-ës në Iran, regjimi i ka rritur masat shtypëse për t’iu kundërvënë një kryengritjeje të mundshme.

Raportet e marra nga Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI/MEK) nga brenda vendit tregojnë se regjimi po u bën presion familjarëve të dëshmorëve të kryengritjes së nëntorit të shkuar.

Sipas MEK, të dielën, agjentët e Ministrisë së Inteligjencës dhe Sigurisë (MOIS) të regjimit kanë kërcënuar familjarët e njërit prej dëshmorëve të kryengritjes së nëntorit, i identifikuar si Mohammad, që të mos organizojnë ceremoni përkujtimore për të birin.

Nëna e këtij dëshmori thotë: “MOIS thirrën burrin dhe djalin tim pak ditë më parë. Ata [agjentët e MOIS] i kanë kërcënuar që të mos përdorin hashtag-e në rrjetet sociale lidhur me kryengritjen e nëntorit. Ata madje arrestuan një shok të djalit tim të ndjerë, i cili vetëm sa kishte vendosur një foto të Mohammad-it me një hashtag lidhur me kryengritjen. Pasi e morën në pyetje, ata [agjentët e MOIS] ia konfiskuan celularin.”

Në një tjetër akt të dëshpëruar të dielën, forcat e regjimit në Behbahan të Iranit jug-perëndimor shkatërruan rrugën që të shpie në varrezat Behesht-e Rezvan, ku janë të varrosur martirët e kryengritjes së nëntorit. Sipas MEK, byroja e MOIS në Behbahan ka urdhëruar shkatërrimin e rrugës për në varrezat Behesht-e Rezvan

Behbahan ka qenë skenë e protestave të shumta popullore. Një numër i madh protestuesish janë vrarë në këtë qytet nga forcat e regjimit.

E burgosura politike kurde Sakineh Parvaneh dërgohet në izolim

Kurdish political prisoner Sakineh Parvaneh sent to solitary confinementTë burgosurën politike kurde Sakineh Parvaneh e kanë transferuar në burgim të izoluar me urdhër të autoriteteve të burgut të Quchan.

Znj. Parvaneh e dërguan në një qeli të izoluar të hënën, më 9 nëntor 2020, si përgjigje ndaj grevës së urisë që ajo nisi që më 31 tetor në protestë ndaj Ajozhvendosjes së saj të mundshme përsëri në burgun e Isfahan-it. Në ditën e tetë të grevës së urisë, ajo qepi buzët.

E burgosura politike kurde SakinehParvaneh ka bërë gjithashtu kallëzim ndaj autoriteteve të burgut për faktin se e kanë torturuar dhe transferuar në spitalin psikiatrik Aminabad në Shahr-e Rey. Atë e kanë rrahur brutalisht disa herë deri tani në burgjet e Evin dhe Qarchak.

Më 25 qershor 2020, Sakineh Parvaneh publikoi historinë e arrestimit të saj në vjeshtën e 2019-ës.

Në një letër të hapur nga burgu, ajo shkruan se fillimisht ka kaluar dhjetë ditë në qendrat e paraburgimit në Marivan dhe Sanandaj, në provincën Kurdistan. Më pas, autoritetet e dërguan në burgun Evin të Teheranit. Gjatë kohës së saj në Pavijonin 209 të burgut Evin, ajo ka pësuar tortura të egra fizike gjatë marrjes në pyetje.

Në mars 2020, atë e dërguan në burgun Qarchak si ndëshkim për faktin se kishte shkruar graffiti në muret e Evin. Gjatë këtij transferimi e kanë rrahur brutalisht dhe e kanë mbajtur në burgim të izoluar me gjymtyrët në pranga. Më pas, për ta shtuar presionin mbi këtë të burgosur politike kurde dhe për t’ia thyer guximin, autoritetet e Burgut Qarchak e dërguan atë në spitalin psikiatrik të Aminabad në Teheran. Pas 25 ditësh, e kthyen në seksionin e karantinës të burgut Qarchak.

Më 25 maj 2020, Gjykata Revolucionare e Teheranit e dënoi Sakineh Parvaneh me 5 vite burg dhe e privoi nga anëtarësimi në çdo grup politik për tre vite. Atë nuk e kanë lejuar të përfaqësohej ligjërisht nga askush gjatë procedurave të gjyqit.

Policia iraniane qëllon për vdekje në kokë babain kurd 29-vjeçar

Khosro SharifiImage credit: Hengaë

Policia iraniane ka qëlluar për vdekje një të ri kurd në Iranin perëndimor. 29-vjeçari, baba fëmijësh, i identifikuar si Khosrow Sharifi, ka ndërruar jetë në spital dje nga plagët e rënda.

Sipas një raporti nga Organizata Hengaw, Sharifi është qëlluar për vdekje nga policia në Baneh, dhe më pas është dërguar në spital.

Një person i afërt me familjen Sharifi ka thënë për Hengaw se Khosrow Sharifi, i cili e përdorte makinën e tij si taksi, po transportonte pasagjerët më 28 tetor pranë zonës kufitare Kileh në Iranin perëndimor, kur policia ia ndaloi makinën dhe nisi ta qëllonte.

Një burim i informuar tha se Sharifi-n e kanë çuar në spitalin Kowsar në Sanandaj, dhe ka qenë në terapi intensive për 10 ditë.

Burimi thotë se familja Sharifi kishte bërë kallëzim në Gjykatën e Saqqez kundër forcave të policisë përgjegjëse për të shtënat.

Nuk është publikuar asnjë raport zyrtar që të shpjegojë se pse është marrë në shënjestër taksisti i ri por disa burime thonë se ai kishte në makinë hamej kufiri apo kolbar. Regjimi i kategorizon kolbar-ët si “kontrabandistë” dhe i qëllon e vret rregullisht ata.

Iran: Autoritetet Tani po i Lënë të Vdesin Urie të Burgosurit Politikë

Rojat e burgjeve po i lënë “të vdesin urie sistematikisht” të burgosurit politikë iranianë në mënyrë që t’ua thyejnë vullnetin, t’i detyrojnë të bëjnë rrëfime të rreme, dhe të japin deklarata publike pendimi, sipas koordinatorit të Fushatës për Ndryshim në Iran, Struan Stevenson.

 

Të Rinjtë Rrahen Publikisht me Kamxhik në Iranin Veri-Lindor për Vjedhje

Iranian man lashed in publicDënimet publike me kamxhik për dy të rinj janë kryer sot në qytetin Golbahar në Iranin veri-lindor.

Një zyrtar gjyqësor në provincë e ka shpallur ndëshkimin publik duke thënë se dënimet me kamxhik për dy të rinj të akuzuar për vjedhje janë kryer në publik në qytetin Golbahar.

Në komentet e tij të transmetuara nga mediat shtetërore, Prokurori Publik dhe Revolucionar i Golbahar ka thënë se këta dy persona janë goditur secili 74 herë.
Golbahar ndodhet 35 km në veri-perëndim të Mashhad.

Qindra persona rrahen me kamxhik si rutinë në Iran çdo vit, ndonjëherë në publik. Në rastin më të fundit, rojat e burgut rrahën katër të burgosur muajin e shkuar në Burgun Qendror të Karaj pranë kryeqytetit iranian, Teheran.

Këta katër të burgosur, të gjithë nën moshën 30 vjeç, janë rrahur me kamxhik të mërkurën më 21 tetor. Dy nga të burgosurit janë identifikuar si Behrouz Momeni dhe Mohsen Torkashvand, të cilët janë akuzuar për vjedhje dhe janë dënuar me rrahje me kamxhik. Nuk është e qartë pse janë rrahur dy të burgosurit e tjetër.

Sipas ligjit iranian, mbi 100 “shkelje” janë të dënueshme me rrahje me kamxhik. Këto shkelje përfshijnë vjedhje, sulm, vandalizëm, shpifje dhe mashtrim. Ato mbulojnë gjithashtu akte që nuk duhet të kriminalizohen, si tradhëtia bashkëshortore, marrëdhëniet intime para martesës, “shkeljet e moralit publik” dhe marrëdhëniet seksuale mes personave të të njëjtit seks, me pëlqimin e të dy personave.

Regjimi jep rregullisht dënime me kamxhik për protestuesit, disidentët, dhe për personat e akuzuar për tradhëti bashkëshortore dhe vjedhje, mes të tjerash. Rrahja me kamxhik është një ndëshkim mizor e poshtërues dhe është i barasvlefshëm me torturën.