Monireh Arabshahi ka nevojë për një skanim të tiroides dhe për një operacion sipas diagnozës së mjekut, por ajo është privuar nga trajtimi mjekësor që i nevojitet.
Më 13 dhjetor 2020, një mjek specialist në burgun Kachuii dha urdhër që të bëhej një test për Monireh Arabshahi brenda 48 orësh. Ky test nuk është bërë deri tani, edhe pse kanë kaluar katër ditë.
Znj. Arabshahi ka vështirësi në frymëmarrje për shkak të ënjtjes së fytit.
Monireh Arabshahi dhe e bija, Yasaman Aryani, janë burgosur për faktin se kanë kundërshtuar mbulimin e detyrueshëm. Atyre nuk u jepet leje pasi autoritetet e burgut Evin nuk i kanë transferuar ende dosjet nga Evin në burgun Kachuii.
Komiteti i Punëve të Jashtme i Dhomës së Komuneve në Mbretërinë e Bashkuar, në një raport të ri, nxit qeverinë britanike që ta etiketojë Gardën Revolucionare (IRGC) të regjimit iranian si një organizatë terroriste. Është koha që qeveria britanike t’i nxjerrë jashtë ligjit anëtarët e IRGC-së, si terroristë, gjë që kërkohet nga populli iranian dhe Rezistenca e tij.
“Rekomandojmë nxjerrjen jashtë ligjit të Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) në tërësinë e tij për mbështetjen e qartë e të vazhdueshme që ai u jep terroristëve dhe aktorëve jo-shtetërorë që punojnë për të minuar stabilitetin në rajon,” lexon raporti.
“Dëshmitarë të shumtë i kanë përshkruar shkeljet e të drejtave njerëzore të kryera nga Korpusi i Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) të Iranit kundër popullit iranian dhe si eksportues të terrorizmit në nivel rajonal dhe ndërkombëtar,” shton raporti, duke iu referuar shkeljeve të të drejtave njerëzore nga IRGC.
Gjatë kryengritjes së nëntorit 2019, forcat e IRGC vranë të paktën 1500 protestues. Shumë protestues të tjerë u arrestuan dhe gjenden nën torturë.
Shtetet e Bashkuara e kanë etiketuar IRGC-në në tërësinë e saj si një Organizatë të Huaj Terroriste në 2019-ën. Duke iu referuar këtij fakti, Komiteti britanik i Punëve të Jashtme e ka nxitur qeverinë britanike që të ndërmarrë të njëjtin veprim.
“Jemi të kënaqur që veprimet e Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike i plotësojnë kriteret për nxjerrje jashtë ligjit sipas Aktit të Terrorizmit 2000, dhe e shohim nxjerrjen jashtë ligjit si një zgjatim logjik të kufizimeve ekzistuese që janë vënë mbi anëtarët e IRGC-së nga regjimi i sanksioneve të BE. Filozofia dhe veprimet malinje të IRGC brenda Iranit e në rajon shkojnë kundër interesave të Mbretërisë së Bashkuar dhe atyre të popullit iranian,” shton Komiteti i Punëve të Jashtme.
Më herët, 37 Anëtarë të Parlamentit, me anë të një mocioni, i kanë bërë thirrje qeverisë britanike që ta etiketojë IRGC-në si entitet terrorist, për veprimtaritë e saj terroriste në Lindjen e Mesme dhe jashtë vendit, dhe për shkeljet ndaj të drejtave njerëzore të popullit iranian.
Të mërkurën, Asembleja e Përgjithshme e Kombeve të Bashkuara miratoi rezolutën e 67-të që dënon shkeljet e rënda të të drejtave njerëzore në Iran. Rezoluta e 67-të e OKB nënvizon edhe një herë se shkeljet e të drejtave njerëzore brenda vendit, sidomos ekzekutimet, janë një mjet jetësor që regjimi i mullahëve përdor për të sunduar Iranin.
Rasti më i fundit i shkeljeve të të drejtave njerëzore nga Teherani ishte ekzekutimi i Ruhollah Zam, një qytetar me banim në Europë. Ekzekutimi i Zam ishte vetëm një shembull i brutalitetit të regjimit dhe mospërfilljes totale të tij ndaj ligjeve ndërkombëtare.
Në shtator, regjimi vari kampionin kombëtar të mundjes, NavidAfkari, pavarësisht kritikave të forta globale. Navid-in e kishin detyruar nën torturë që të bënte një rrëfim të rremë dhe më vonë e ekzekutuan mbi bazën e këtij rrëfimi.
Krahas Navid-it, forcat e regjimit kanë vrarë mbi 1500 protestues gjatë protestave të mëdha të Iranit në nëntor 2019. Kur populli protestoi ndaj krizës ekonomike, forcat e sigurisë u përgjigjën me plumba. Në raportin “Duke Shkelur Njerëzimin,” të publikuar në shtator, Amnesty International zbulon rrëfime tronditëse torture e keqtrajtimi në burgjet iraniane kundër disidentëve, sidomos kundër mijëra njerëzve të arrestuar gjatë kryengritjes.
Komiteti i Tretë i Asemblesë së Përgjithshme të OKB nxjerr rezolutën e 67-të që dënon abuzimet e regjimit iranian me të drejtat e njeriut
Asembleja e Përgjithshme e Kombeve të Bashkuara miratoi të mërkurën një rezolutë që dënon abuzimet e regjimit iranian ndaj të drejtave njerëzore. E miratuar me 79 vota pro, kjo është rezoluta e 67-të e OKB mbi situatën e të drejtave njerëzore në Iran që kur morën pushtetin mullahët në 1979-ën.
Kjo rezolutë ngre shqetësime lidhur me “shpeshtësinë alarmuese të dhënies dhe kryerjes së dënimit me vdekje” në Iran. Këtu përfshihen ekzekutimet e ndërmarra kundër personave mbi bazën e rrëfimeve të detyruara, ekzekutimi i minorenëve, dhe ekzekutimet e kryera për krime që “nuk përfshihen në krimet më serioze,” paralajmëron rezoluta. Rezoluta e OKB thekson se regjimi është në shkelje të detyrimeve të tij ndërkombëtare, si dhe në shkelje të konventave ndërkombëtare, Konventa Ndërkombëtare për të Drejtat Civile dhe Politike dhe Konventa për të Drejtat e Fëmijës.
Rezoluta ngre alarmin edhe për përdorimin e gjerë dhe sistematik të arrestimeve e burgosjeve arbitrare, përdorimin e torturës për të nxjerrë rrëfime, si në rastin e kampionit të mundjesNavid Afkari, i ekzekutuar në shtator. Këtu përmenden gjithashtu vdekjet e dyshimta në burg, si dhe shkelje të vjetra që përfshijnë gjyqësinë iraniane dhe agjencitë e sigurisë, duke përfshirë zhdukjet e detyruara dhe ekzekutimet jashtë-gjyqësore.
Regjimi dënohet gjithashtu për shtypjen e të drejtës për liri shprehjeje e opinioni, duke përfshirë kufizimet e rënda mbi aksesin në internet dhe në kontekstet dixhitale, dhe për shtypjen e të drejtës për liri shoqërimi e grumbullimi paqësor, për ngacmimin, frikësimin dhe përndjekjen e kundërshtarëve politikë, mbrojtësve të të drejtave njerëzore, si dhe për të gjitha format e diskriminimit dhe shkeljeve të tjera të të drejtave njerëzore kundër grave dhe vajzave në ligj dhe në praktikë.
Masat represive të regjimit janë shtuar muajt e fundit, ndërkohë që regjimi i afrohej një-vjetorit të kryengritjes së nëntorit 2019, kryengritje në të cilën protestues në mbi 190 qytete të Iranit bënë thirrje për përmbysjen e regjimit. Regjimi ia doli ta ruante pushtetin vetëm me anë të një shtypjeje brutale dhe vrasjes së mbi 1,500protestuesve.
Pas votimit për rezolutën, Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI), nxori një deklaratë, në të cilën përsërit se: “Personat përgjegjës për shumicën e krimeve që u referohet rezoluta janë po ata njerëz që e kthyen kryengritjen e nëntorit 2019 në një kasaphanë, duke vrarë të paktën 1,500 njerëz, përfshirë të rinj, duke plagosur 4,000 e arrestuar 12,000 të tjerë. Po ata zyrtarë që kanë kryer vazhdimisht krime kundër njerëzimit gjatë katër dekadave të fundit, në veçanti masakrën e 1988-ës ndaj të burgosurve politikë.”
Znj. Maryam Rajavi, presidentja e zgjedhur e NCRI-së, tha: “edhe pse kjo rezolutë nuk adreson shumë aspekte të shkeljeve flagrante të të drejtave njerëzore në Iran, ajo nuk lë asnjë dyshim se ky regjim është abuzuesi numër një në botë ndaj të drejtave njerëzore sot, i ka shkelur në mënyrë flagrante të drejtat themelore të kombit iranian në të gjitha aspektet politike, shoqërore dhe ekonomike, dhe nuk përputhet absolutisht me shekullin e 21-të, dhe për këtë arsye duhet të dëbohet nga komuniteti botëror. Ajo shtoi se pandëshkueshmëria për liderët kriminelë të këtij regjimi duhet të marrë fund dhe të gjithë ata duhet të përballen me drejtësinë për 40 vite të mbushura me krime kundër njerëzimit.”
Znj. Rajavi bëri thirrje për një hetim ndërkombëtar që duhej të ishte bërë me kohë lidhur me krimet e regjimit, sidomos lidhur me shtypjen ndaj protestave të nëntorit 2019 dhe me masakrën e 1988-ës ndaj 30,000 të burgosurve politikë. “Mungesa e veprimit përballë krimeve në vazhdim kundër njerëzimit është një njollë në ndërgjegjen e njerëzimit,” tha ajo. “Ka ardhur koha t’u kërkojmë llogari liderëve të regjimit për krimet e tyre në vazhdim kundër njerëzimit, si vrasjet masive gjatë kryengritjes së nëntorit 2019 dhe masakra e 1988-ës ndaj të burgosurve politikë.”
Sipas një zyrtari të ministrisë së shëndetësisë, të paktën 45,000 infermierë iranianë janë infektuar me virusin vdekjeprurës COVID-19.
Kjo ndërkohë që infermierët iranianë marrin rroga më të vogla gjatë pandemisë së rëndë të COVID-19 në vend, tha sot një zyrtar i shëndetësisë.
Në komentet e publikuara nga agjencia shtetërore e lajmeve Tasnim, Shamsodin Shamsi, kryetari i Këshillit Suprem të Organizatës së Infermierëve, ka thënë:” ka patur një mungesë prej 100,000 infermierësh në njërin nga vendet më të prekura në botë”. Ai përmendi gjithashtu se rrogat e infermierëve janë ulur pavarësisht rritjes së ngarkesës së punës gjatë pandemisë.
“Një nga problemet në sektorin e infermierëve janë mungesat në forcën punëtore. Kur ka një mungesë të tillë, cilësia e shërbimeve shëndetësore ulet. Standardet ndërkombëtare kërkojnë 2.5 infermierë për shtrat në spitale. Në vendin tonë, ky numër nuk është as 1. Mesatarisht kemi më pak se 1 infermier për shtrat në spitale.”
Shamsi shtoi se duhen edhe rreth 100 deri në 150 mijë infermierë iranianë për të plotësuar mungesën. Ai parashikoi se rreth 30 mijë infermierë do të rekrutohen vitin e shkuar, por edhe me shtimin e të rekrutuarve, Irani prapë nuk i plotëson standardet ndërkombëtare.
“Kur infermierët infektohen me COVID-19, ata largohen nga puna për dy javë, dhe infermierët e tjerë përballen me një presion edhe më të madh të punës,” tha kryetari i Këshillit Suprem.
Mbështetës të Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK) dhe anëtarë të diasporës iraniane në Europë mbajtën sot një tubim në Vienë dhe Bruksel. Ata protestuan ndaj takimit të supozuar të Ministrisë së Jashtme të regjimit iranian me Komisionin e Përbashkët të Planit të Përbashkët Gjithëpërfshirës të Veprimit (JCPOA) më 16 dhjetor.
Ky takim zakonisht zhvillohet në Palais Coburg të Vienës. Për shkak të pandemisë së koronavirusit, takimi i këtij viti do të bëhet virtualisht. Megjithatë, iranianët kanë organizuar një protestë.
“E rëndësishme është që ideja e bërjes paqe me një regjim terrorist ekziston ende. Individët nuk kanë rëndësi, natyra e këtij regjimi është terroriste, dhe është ide e keqe të merresh me terroristë,” theksuan protestuesit.
Ky takim vjen pas gjyqit të zhvilluar së fundmi ndaj diplomatit terrorist të burgosur të Iranit Assadollah Assadi, i cili është sekretar i tretë në ambasadën e regjimit në Vienë.
Mbështetësit e MEK dhe anëtarët e diasporës iraniane në Vienë zhvillojnë një tubim – 16 dhjetor 2020
Mbështetësit e MEK dhe anëtarët e diasporës iraniane në Vienë zhvillojnë një tubim – 16 dhjetor 2020
Mbi 184,700 njerëz kanë vdekur nga koronavirusi i ri në 470 qytete të shpërndara në mbarë Iranin
Ndërkohë që në shumë vende, vaksinat e Pfizer/BioNTech dhe Moderna për koronavirusin e kanë marrë dritën jeshile, populli iranian përballet ende me politikat çnjerëzore dhe neglizhencën e mullahëve, dhe mbetet mes viktimave më të brishta të Covid-19 në botë.
Kërkesat popullore për vaksinat janë rritur dhe disa zyrtarë e media shtetërore kanë shprehur shqetësim.
“Shpërndarja e vaksinave të koronavirusit në vende të ndryshme ka ngritur një kërkesë të lartë popullore në Iran për vaksinim. Njerëzit pyesin, pse nuk mundet një vend i pasur si Irani, me kaq shumë rezerva nafte, të importojë vaksina të koronavirusit?” shkruan shetërorja Aftab Yazd më 8 dhjetor. Kjo media paralajmëron gjithashtu se, “Nëse sistemi nuk e zgjidh këtë problem, do të ketë një impakt negativ në shoqëri.
Presidenti i regjimit iranian Hassan Rouhani ka thënë se “është ndërmarrë çdo veprim i nevojshëm” për të parandaluar “impaktin negativ në shoqëri.” Ai ka premtuar madje edhe një vaksinë të prodhuar në vend.
Televizioni shtetëror ka shpallur se vaksina iraniane do të mbërrijë në verën e vitit 2021. Ky premtim është kaq i vagullt e jo-realist saqë edhe vetë mediat dhe ekspertët e regjimit po e refuzojnë.
“Kur populli i Iranit të shohë që në shumë vende, duke përfshirë vendet fqinje si Iraku dhe Afganistani, virusi është zbutur për shkak të përdorimit të vaksinave nga kompani me emër, pa dyshim që do të protestojë,” shkruan e përditshmja shtetërore Hamdelli më 12 dhjetor.
Sipas statistikave zyrtare, në Iran, vetëvrasjet e fëmijëve dhe adoleshentëve përbëjnë shtatë përqind të të gjitha vetëvrasjeve të vendit. Megjithatë, ashtu si shumë statistika të tjera që jepen nga qeveria dhe strukturat e saj, ky numër me shumë mundësi është vetëm një fraksion i numrit të vërtetë të vetëvrasjeve të fëmijëve nën sundimin e ajatollahëve.
Irani renditet si një nga vendet me popullsinë më të re në moshë në botë. Por brezat e ri të vendit nuk shohin asnjë frymëzim apo të ardhme të ndritur për shkak të shtypjes sistematike dhe keqmenaxhimit, të cilat e kanë shtyrë vendin deri në prag të rrënimit.
Nuk kalon asnjë ditë pa një lajm dëshpërues lidhur me një vetëvrasje të re të kryer nga një i ri apo adoleshent. Fatkeqësisht, në rrethana të tilla, duke marrë parasysh edhe vdekjet e përditshme për shkak të koronavirusit, kjo dramë është bërë rutinë. Ndërkohë, shumë qytetarë preferojnë të vdesin më mirë sesa të jetojnë nën shtypjen e regjimit teokratik dhe Gardës vrasëse Revolucionare (IRGC) të tij.
Të shtunën, regjimi klerikal i Iranit ekzekutoi Ruhollah Zam-in, një rezident europian. Franca, Gjermania, dhe disa vende të tjera e kanë dënuar këtë ekzekutim. Si përgjigje, regjimi i ka thirrur ambasadorët e këtyre vendeve në Teheran. Çfarë e ka nxitur regjimin e mullahëve ta bëjë këtë?
Shkurtimisht, politika e paqësimit e Bashkimit Europian i ka trimëruar mullahët që jo vetëm të vazhdojnë me shkeljet e të drejtave njerëzore, por edhe të shfaqin reagime ekstreme për kundërshtimin më të vogël ndaj sjelljeve të tyre barbare.
Më 7 dhjetor, ministrat e jashtëm të BE-së miratuan “regjimin global të sanksioneve për të drejtat njerëzore,” duke marrë në shënjestër ata që janë përgjegjës për shkelje të rënda të të drejtave njerëzore. Një javë pas miratimit të këtij regjimi sanksionesh, kreu i politikës së jashtme në BE, Josep Borrell, do të zhvillonte Forumin e Biznesit Europë-Iran. Ishte planifikuar që ai të mbante një fjalim të përbashkët në këtë event me Ministrin e Jashtëm të Iranit, Mohammad Javad Zarif, ministria e të cilit ka mbrojtur shkeljen më të fundit të të drejtave të njeriut duke thirrur ambasadorët e Francës dhe Gjermanisë në Teheran.
Edhe pse ky forum u anullua në momentin e fundit për shkak të ekzekutimit të Ruhollah Zam, ishte e gabuar qoftë edhe të planifikohej një event i tillë. Shkeljet e të drejtave njerëzore nga Irani nuk janë të kufizuara vetëm tek ky ekzekutim i ditëve të fundit. Dhe kjo nuk është hera e parë që Zarif dhe ministria e tij mbështesin shkeljet e të drejtave njerëzore dhe përpiqen t’i justifikojnë krimet e regjimit.
Çfarë mesazhi mund t’i dërgojë regjimit zhvillimi i eventeve të tilla, përveçse ta nxisë të vazhdojë me shkeljet e të drejtave njerëzore dhe se BE e vendos ekonominë përpara vlerave humanitare?
Franca, ku banonte Zam, dhe BE e kanë dënuar ekzekutimin e tij. Por një dënim i thjeshtë me fjalë, pas kryerjes së veprës, pa asnjë veprim deciziv përpara ekzekutimit, nuk ka asnjë efekt.
Mosveprimi nga ana e komunitetit ndërkombëtar përkundrejt shkeljeve të të drejtave njerëzore në Iran, që ka nisur që në vitet 1980, e ka trimëruar regjimin që të vazhdojë me abuzimet ndaj të drejtave të njeriut.
Në këtë kohë vitin e kaluar, për herë të parë, disidentët iranianë shpallën se qeveria kishte vrarë mbi 1,500 protestues dhe kalimtarë gjatë shtypjes së përgjakshme të protestave anti-qeveritare të nëntorit 2019 në Iran. Pak kohë më vonë, Shtetet e Bashkuara dhe Reuters deklaruan të njëjtin numër të marrë nga hetime e raporte të ndara.
Gjithashtu, Forcat e Sigurisë së Shtetit (SSF), Korpusi i Gardës Revolucionare Islamike (IRGC), dhe Ministria e Inteligjencës dhe Sigurisë (MOIS) kanë arrestuar mbi 12,000 njerëz. Shumë familje nuk e kanë mësuar ende fatin e njerëzve të tyre të dashur. Por megjithatë, një numëri të madh familjesh u është dorëzuar më në fund trupi i pajetë i fëmijëve të tyre.
Por kjo nuk ishte historia e plotë. Sipas aktivistëve të rrjeteve sociale, familjet që kanë marrë trupat e njerëzve të tyre kanë vënë re se disa organe ishin hequr në shumë raste. Kjo ndërkohë që qeveria kishte marrë shuma të konsiderueshme parash nga këto familje, para që kërkohen si çmim për plumbat që ua kanë vrarë njerëzit e tyre të dashur.
“Kur prindërit e punëtorit 17-vjeçar Mohsen Mohammadpour e morën kufomën e tij, ata panë se trupit të Mohsen i ishte bërë autopsi dhe organet i ishin hequr. SSF e kishin vrarë Mohsen-in në rrugën Hafez të qytetit Khorramshahr, në provincën Khuzestan. Dëshmitarët okularë kanë thënë se ‘atë e qëlluan në kokë e në gjoks katër herë më 15 nëntor,’” raporton faqja Iran Kargar.
“Mohsen ishte punëtor ndërtimi, dhe ishte i vetmi që fitonte bukën për familjen e tij të paprivilegjuar. Ndërkohë, agjentët e MOIS morën 380 milion rial [$3,300],” shton raporti.
Monireh Arabshahi ka nevojë për një skanim të tiroides dhe për një operacion sipas diagnozës së mjekut, por ajo është privuar nga trajtimi mjekësor që i nevojitet.
Parlamenti Britanik
Të mërkurën, Asembleja e Përgjithshme e Kombeve të Bashkuara miratoi rezolutën e 67-të që dënon shkeljet e rënda të të drejtave njerëzore në Iran. Rezoluta e 67-të e OKB nënvizon edhe një herë se shkeljet e të drejtave njerëzore brenda vendit, sidomos ekzekutimet, janë një mjet jetësor që regjimi i mullahëve përdor për të sunduar Iranin.
Komiteti i Tretë i Asemblesë së Përgjithshme të OKB nxjerr rezolutën e 67-të që dënon abuzimet e regjimit iranian me të drejtat e njeriut
Sipas një zyrtari të ministrisë së shëndetësisë, të paktën 45,000 infermierë iranianë janë infektuar me virusin vdekjeprurës COVID-19.
Mbështetës të Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (
Mbështetësit e MEK dhe anëtarët e diasporës iraniane në Vienë zhvillojnë një tubim – 16 dhjetor 2020
Mbështetësit e MEK dhe anëtarët e diasporës iraniane në Vienë zhvillojnë një tubim – 16 dhjetor 2020
Të shtunën, regjimi klerikal i Iranit ekzekutoi Ruhollah Zam-in, një rezident europian. Franca, Gjermania, dhe disa vende të tjera e kanë dënuar këtë ekzekutim. Si përgjigje, regjimi i ka thirrur ambasadorët e këtyre vendeve në Teheran. Çfarë e ka nxitur regjimin e mullahëve ta bëjë këtë?
Në këtë kohë vitin e kaluar, për herë të parë, disidentët iranianë shpallën se qeveria kishte vrarë mbi