Cila është arsyeja prapa fenomenit alarmues të largimit të trurit në Iran?

Under the rule of the mullahs, Iran has become a record holder in elite students leaving the countryNën sundimin e mullahëve, Irani ka kapur rekorde në largimin e studentëve elitarë nga vendi

Shoqëria e Iranit vuan nga kriza paralele shoqërore, ekonomike, dhe mjedisore. Të gjitha këto kriza i kanë rrënjët tek regjimi i mullahëve që sundojnë vendin. Disa nga këto kriza janë kaq të ngulitura në jetën e përditshme saqë kthehen menjëherë në çështje politike dhe përballen me reagime të forta nga shoqëria, që shpesh manifestohen në protesta, madje edhe në kryengritje mbarëkombëtare. Por disa nga këto kriza janë si plagë të hapura në shoqëri, dhe efektet e tyre, në dukje të fshehura, janë gjithmonë të pranishme në politikën, ekonominë, shkencën, sportet, dhe kulturën e vendit. Një nga këto kriza të Iranit që sundohet prej mullahëve është edhe largimi i trurit.

Emigrimi i shkencëtarëve, studentëve elitarë, dhe ekspertëve me aftësi të larta nga Irani daton që nga ditët e para të sundimit të Ruhollah Khomeini-t në 1979-ën. Vitet e mëvonshme e përkeqësuan këtë fenomen dhe shifrat janë rritur. Ky përshpejtim dhe kjo rritje eksponenciale në largimin e talentit të lakmuar nga vendi ka mbërritur deri në atë pikë sa Irani nën sundimin e mullahëve qëndron në krye të listës botërore për sa i përket largimit të trurit.

Në nëntor të 1979-ës, kur u ngrit çështja e largimit të trurit në shtyp, Khomeini e shprehu shkoqur kundërshtimin e tij ndaj shkencës, kulturës, ekspertizës, dhe qytetërimit, duke thënë: “Hipokritët thonë se po arratiset truri. Në djallë të shkojë arratisja! T’i lemë të ikin këta të diplomuar nga universitetet, ata që flasin të gjithë për shkencë e qytetërim!”

Më herët, në verën e 1979-ës, Khomeini iu drejtua intelektualëve iranianë dhe kritikuesve të monopolit fetar, duke thënë: “Ju nuk doni që të kthehemi 1,400 vite më parë.”

Këta dy shembuj e tregojnë qartë arsyen thelbësore të largimit të trurit, apo emigrimin e elitave nga Irani nën sundimin e mullahëve.

Iran: Letra e Ekspertëve të OKB, një “Pikë Kthese” në Rrugën për t’i Kërkuar Llogari Regjimit për Masakrën e 1988-ës

Të mërkurën, Amnesty International mirëpriti publikimin e një letre të firmosur nga shtatë ekspertë të OKB-së për të drejtat e njeriut, duke e quajtur atë një “pikë kthese” në betejën tre-dekadëshe midis diktaturës teokratike të Iranit dhe individëve të panumërt të prekur nga krimi më i rëndë i regjimit kundër njerëzimit. Letra u është dërguar në shtator zyrtarëve të regjimit, dhe është publikuar të mërkurën.

Gjatë verës së 1988-ës, mbi 30,000 të burgosur politikë, kryesisht anëtarë e mbështetës të Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI, Mujahedin-e Khalq ose MEK), u ekzekutuan brenda vetëm pak muajve.

 

 

Dënimi Ndërkombëtar për Masakrën e 1988-ës në Iran

Maryam Rajavi visits a memorial of the 30,000 victims of Iran’s 1988 massacre of political prisoners outside France’s National Assembly, October 29, 2019

Maryam Rajavi viziton një përkujtimore të 30,000 viktimave të masakrës së 1988-ës në Iran ndaj të burgosurve politikë, jashtë Asemblesë Kombëtare të Francës, 29 tetor 2019

Gjatë masakrës në verën e 1988-ës, autoritetet e regjimit iranian zhdukën me forcë dhe masakruan mbi 30,000 të burgosur politikë. Shumica e viktimave ishin anëtarë dhe mbështetës të Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK).

Rezistenca Iraniane nisi një Lëvizje në Kërkim të Drejtësisë në 1988-ën dhe që atëherë është përpjekur vazhdimisht ta mobilizojë komunitetin ndërkombëtar për t’i kërkuar llogari regjimit për këtë krim kundër njerëzimit. Kjo lëvizje arriti një kulm të ri në 2016-ën për shkak të përpjekjeve të Znj. Maryam Rajavi, presidentes së zgjedhur të opozitës, e cila bëri thirrje për një hetim ndërkombëtar mbi këtë krim të urryer.

Më poshtë paraqesim zhvillimet kryesore për sa i përket vëmendjes ndërkombëtare ndaj masakrës së 1988-ës gjatë tre viteve të fundit.

Raportuesit Specialë të OKB e Dënojnë Masakrën e 1988-ës në Iran si ‘Krime Kundër Njerëzimit’

Raportuesit specialë të OKB

Shtatë ekspertë të OKB-së për të drejtat njerëzore i kanë shkruar një letër regjimit të Iranit ku vënë në dukje se masakra e 1988-ës ndaj mijëra të burgosurve politikë mund të quhet “krime kundër njerëzimit.”

Letra e Raportuesve specialë, e datës 3 shtator 2020, u bë publike nga Kombet e Bashkuara më 9 dhjetor 2020.

Letra i bën thirrje regjimit iranian që t’i ndjekë penalisht autorët e masakrës së 1988-ës. Gjithashtu shton se, nëse Teherani do të vazhdojë ta refuzojë përmbushjen e detyrimeve të tij sipas ligjeve ndërkombëtare të të drejtave të njeriut, ekspertët e OKB i bëjnë thirrje komunitetit ndërkombëtar që të nisë një hetim të vetin mbi këtë masakër, “qoftë edhe përmes krijimit të një grupi hetimor ndërkombëtar.”

 

SHBA i Bën Jehonë Thirrjes së OKB për Hetim të Pavarur mbi Masakrën e 1988-ës në Iran

Robert A. Destro, Ndihmës Sekretar i Departamentit amerikan të Shtetit për Demokracinë, të Drejtat Njerëzore dhe Punën, ka nënvizuar mbështetjen e qeverisë së tij për thirrjen për drejtësi për viktimat e masakrës së 1988-ës në Iran, thirrje e bërë nga Raportuesit Specialë të OKB.

“Shtetet e Bashkuara i bëjnë jehonë thirrjes së OKB për një hetim të pavarur mbi zhdukjet masive dhe ekzekutimet e nxituara në Iran në 1988-ën, ndonëse përfshirja e dyshuar e zyrtarëve të lartë aktualë bën që të ketë shumë pak gjasa që regjimi të hetojë veten,” shkroi ai në Twitter, duke nënvizuar refuzimin e sigurtë të regjimit për të hetuar krimin e vet.

SHBA Nxit Komunitetin Ndërkombëtar të Kryejë një Hetim të Pavarur mbi Masakrën e 1988-ës

Zëdhënësja e Departamentit të Shtetit të SHBA, Morgan Ortagus, më 17 korrik 2020 i bëri thirrje komunitetit ndërkombëtar që të kryejë hetime të pavarura mbi masakrën e 1988-ës dhe që të kërkojë llogari dhe drejtësi. Ajo tha: “19 korriku shënon përvjetorin e fillimit të të ashtu-quajturave ‘Komisione të Vdekjes’ në Iran. Me urdhër të Ajatollah Khomeini, këto komisione raportohet se kanë zhdukur me forcë, dhe kanë ekzekutuar në mënyrë jashtëgjyqësore, mijëra disidentë të burgosur politikë. Kreu aktual i Gjyqësorit në Iran dhe Ministri aktual i Drejtësisë janë identifikuar të dy si ish-anëtarë të këtyre ‘Komisioneve të Vdekjes.’ Drejtësia iraniane perceptohet gjerësisht si institucion ku mungon garancia e një gjyqi të drejtë e të pavarur, dhe Gjykatat Revolucionare janë veçanërisht skandaloze për sa i përket shkeljes së të drejtave të njeriut. Të gjithë zyrtarëve iranianë që kryejnë shkelje apo abuzime të të drejtave njerëzore duhet t’u kërkohet llogari. Shtetet e Bashkuara i bëjnë thirrje komunitetit ndërkombëtar që të kryejë hetime të pavarura dhe të kërkojë llogari e drejtësi për viktimat e këtyre shkeljeve të tmerrshme të të drejtave njerëzore, të organizuara nga regjimi iranian.”

Lexo më shumë

Sekretari i Përgjithshëm i OKB Shpreh Shqetësim për Vështirësitë me të cilat Përballen Familjarët e Viktimave të Masakrës së 1988-ës

Më 26 shkurt 2018, Sekretari i Përgjithshëm i Kombeve të Bashkuara, António Guterres, iu drejtua Këshillit të të Drejtave të Njeriut duke thënë:

“OHCHR ka vazhduar të marrë letra nga familjet e viktimave që janë ekzekutuar me nxitim apo janë zhdukur me forcë gjatë ngjarjeve të 1988-ës. Sekretari i Përgjithshëm mbetet i shqetësuar nga vështirësitë me të cilat janë përballur familjet në përpjekjet e tyre për të marrë informacion mbi ngjarjet e 1988-ës, dhe nga ngacmimet ndaj atyre që vazhdojnë të bëjnë thirrje për informacione të mëtejshme lidhur me këto ngjarje.”

Lexo më shumë

Raporti i Treadstone 71 mbi Terrorizmin Kibernetik të Iranit Kundër MEK Konfirmon Frikën e Regjimit nga Alternativa e Vlefshme që Ekziston ndaj Tij

 

Ashraf-3, shtëpia e anëtarëve të MEK

Një raport i ri gjithëpërfshirës nga Treadstone 71, një kompani e sigurisë kibernetike, mbi fushatën keqinformuese të Iranit kryesisht kundër Znj. Maryam Rajavi, presidentes së zgjedhur të Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI) dhe grupit kryesor opozitar, Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK), nënvizon shqetësimin dhe frikën e mullahëve nga opozita e organizuar.

Rasti i studimit në raportin e Treadstone 71 flet për mobilizimin kibernetik të regjimit në korrik 2020, njëkohësisht me konferencën e përvitshme “Irani i Lirë” të Rezistencës Iraniane, që këtë herë u mbajt online për shkak të pandemisë. Megjithatë, me Ashraf 3, kompleksin e MEK në Shqipëri, u lidhën mbi 30,000 lokalitete. Folësja kryesore e këtij eventi ishte Znj. Maryam Rajavi, dhe regjimi bëri që “hashtag-u kryesor… të merrte në shënjestër Maryam Rajavi-n,” sipas raportit.

Këtë fushatë e udhëhoqën ekipet kibernetike të Gardës Revolucionare (IRGC) dhe të forcave Basij të regjimit. Shumë nga këto llogari shtireshin sikur ishin disidentë apo kritikë të regjimit, por në fakt operonin nga Irani dhe ishin llogari të rreme të IRGC-së.

Sipas raportit, këto llogari, “shumica me numër të madh ndjekësish, e përshkruanin veten si ‘monarkist,’ ‘reformist,’ apo ‘pro ndryshimit të regjimit’ në platforma të ndryshme të rrjeteve sociale. Një karakteristikë e rëndësishme e këtyre llogarive është maskimi si gra të reja duke tërhequr e joshur përdorues që u besonin, me qëllimin për të zgjeruar rrjetin e mesazheve dhe për bashkëpunime të mundshme.”

“IRGC ka përdorur një ekip thelbësor llogarish proksi, me shumë mundësi ekipe kibernetike të forcave Basij, për të nxitur mesazhet dhe për të udhëhequr fushatën. Ata ndërtuan llogari me numër të madh ndjekësish, zakonisht duke përdorur identitete femërore që prezantoheshin si kritike të qeverisë, por edhe më kritike ndaj MEK,” shton raporti.

Three day Free Iran Global Summit 2020 Largest virtual gathering the world

Në Iran, regjimi i ka ndaluar të gjitha platformat e rrjeteve sociale. Ndërkohë që regjimi dhe operativët e tij shtireshin sikur ishin iranianë kundër MEK-ut dhe zonjës Rajavi, Treadstone 71 nënvizon: “Pothuajse 50% e llogarive të përdorura në këtë fushatë ishin me pak ndjekës, të sapo-krijuara, apo llogari të fjetura, gjë që tregon se fushata me shumë mundësi ka përdorur programe autonome për të përhapur mesazhet, si dhe llogari zombi.”

Për ta bërë hashtag-un e vet një trend në Twitter, regjimi ka përdorur uebsitet dhe llogaritë e tij të njohura. Sipas raportit, “Uebsite të drejtuara nga netajngo.org (një krijim i MOIS me fokus demonizimin dhe shkatërrimin e MEK-ut me bazë në Shqipëri) kanë përhapur mesazhe me terma negativë ndaj MEK-ut.”

Regjimi ka shumë kohë që përpiqet ta diskreditojë Rezistencën Iraniane, qoftë online përmes llogarive të rreme, apo në mediat më të ndjekura. Pas dështimit të përpjekjes për të hedhur në erë tubimin “Irani i Lirë” të NCRI-së në 2018-ën, regjimi është përpjekur dëshpërimisht ta diskreditojë alternativën e vlefshme që ekziston ndaj tij duke zhvilluar një fushatë online. Por përsëri, kjo gjë dështoi.

Raporti i Treadstone 71 vjen pas gjyqit të diplomatit terrorist të burgosur të Iranit, Assadollah Assadi, dhe tre bashkëpunëtorëve të tij, në Belgjikë. Assadi dhe operativët e tij, Amir Sadouni me të shoqen Nasmieh Naami dhe Mehrdad Arefani, tentuan të shpërthenin një bombë në tubimin “Irani i Lirë” në Paris në 2018-ën. Por u arrestuan të gjithë.

Gjatë seancës së dytë të gjyqit të tyre më 3 dhjetor në Anversa të Belgjikës, terroristi i regjimit Arefani, i cili për vite të tëra është shtirur si poet ateist, u përpoq ta mohonte lidhjen e tij me Assadi-n, pavarësisht provave të pamohueshme. Ai e prezantonte veten si intelektual, poet ateist, i cili është kundër Islamit, për t’u infiltruar tek mbështetësit e MEK dhe për të zhdukur çdo dyshim se mund të jetë agjent i regjimit.

Pasi në shikim të parë, dikush mund të mendojë se për të qenë operativ i një regjimi të ashtu-quajtur “islamist”, një person duhet të jetë besimtar. Arefani u përpoq më kot ta shfrytëzonte këtë pretekst në gjyq.

Avokati i terroristes tjetër Nasimeh Naami, e cila është arrestuar duke patur në posedim 500 gramë eksploziv TATP, u përpoq ta paraqiste Naami-n si një shpirt i pafajshëm, familja e së cilës janë “monarkistë” dhe kundër “mbulimit.”

Iranian diplomat Assadollah Assadi faces terrorism trial in Belgium court

Qëllimi i regjimit, pavarësisht pretendimit se është shtet fetar, është ta ruajë pushtetin e vet me çdo kusht dhe ta eliminojë alternativën e vlefshme ndaj tij. Në vitet 1980, Ruhollah Khomeini, Lideri Suprem i atëhershëm i regjimit, u jepte urdhër torturuesve të tij të mos agjëronin gjatë muajit të shenjtë të Ramazanit, në mënyrë që të ishin në gjendje t’i torturonin disidentët dhe anëtarët e MEK.

Ngaqë regjimi nuk mundi të realizonte një operacion terrorist kundër opozitës, ai iu drejtua terrorizmit kibernetik, i cili sipas Treadstone 71, “me shumë mundësi ka shkelur politikat e Twitter si manipulimi i platformës dhe politika e spam-eve, politika e falsifikimit, dhe politika e mediave sintetike dhe të manipuluara.”

Regjimi i përdor të gjitha mjetet e mundshme për të arritur qëllimin e tij malinj. Ky është po ai regjim që e bllokoi plotësisht internetin gjatë kryengritjes së nëntorit 2019 për të masakruar protestuesit, ndërkohë që i përdor rrjetet sociale për ta demonizuar opozitën.

Assadi i ka përdorur gjithashtu privilegjet e tij diplomatike për të transferuar një bombë në Europë duke përdorur një avion pasagjerësh, para se t’ua dorëzonte atë terroristëve të tjerë.

Raporti, dhe përpjekjet e regjimit për ta marrë në shënjestër Rezistencën Iraniane, shfaqin gjithashtu frikën e regjimit nga alternativa e vlefshme ndaj tij, të cilën mullahët e fajësojnë për kryengritjen e nëntorit, kryengritje që ia shkundi themelet regjimit.

Kështu që është koha që komuniteti ndërkombëtar të veprojë me vendosmëri. Misionet diplomatike dhe qendrat e ashtu-quajtura fetare e kulturore të regjimit duhet të mbyllen. Twitter dhe platformat e tjera të rrjeteve sociale duhet t’i ndalojnë llogaritë e regjimit, të cilat vetëm sa përhapin urrejtje dhe përgatisin terrenin për terrorizëm.

Dy aktiviste për të drejtat e grave në Iran dënohen me 15 vite burg

 

Two women’s rights activists in Iran sentenced to 15 years in prisonGjykata Revolucionare e Teheranit ka dënuar dy aktiviste të të drejtave të grave në Iran, Hoda Amid dhe Najmeh Vahedi, me 15 vite burg, krahas privimit nga veprimtaritë shoqërore.

Gjithashtu, në kuadër të vazhdimit të zhvendosjes së të burgosurve nga pavijoni i grave i burgut Evin, Saba Kord Afshari është transferuar në burgun famëkeq Qarchak.

Dega e 15-të e Gjykatës Revolucionare të Teheranit ka dënuar Hoda Amid, avokate dhe aktiviste e të drejtave të grave, me 8 vite burg, duke ia ndaluar të drejtat shoqërore për dy vite, dhe praktikimin e profesionit të avokates për dy vite.

Gjykata ka dënuar gjithashtu Najmeh Vahedi me 7 vite burg dhe e ka privuar atë nga disa nga të drejtat e saj shoqërore për dy vite.

Abolghassem Salavati, i cili kryesoi gjyqin, ka qenë i përfshirë në masakrën ndaj të burgosurve politikë në 1988-ën, dhe vazhdon ende të mbajë një pozicion vendim-marrës.

Hoda Amid dhe Najmeh Vahedi janë arrestuar njëkohësisht por veç njëra-tjetrës më 1 shtator 2018, në banesat e tyre. Najmeh Vahedi është aktiviste për të drejtat e grave dhe është diplomuar për sociologji nga Universiteti Allameh i Teheranit. Aktualisht studion çështjet e grave. Këto dy aktiviste për të drejtat e grave në Iran zhvillonin workshop-e edukative për gratë ku u mësonin të drejtat e tyre.

Amnesty International ka nxjerrë një deklaratë më 3 shtator 2018, ku paralajmëron se arrestimet e avokatëve dhe aktivistëve të të drejtave të grave në Iran sinjalizojnë intensifikimin e shtypjes mbi shoqërinë civile.

Ali Younesi, Amir Hossein Moradi nën presion për të bërë rrëfime të detyruara

 

Ali Younesi and Amir Hossein MoradiAli Younesi, Amir Hossein Moradi nën presion për të bërë rrëfime të detyruara

Ali Younesi dhe Amir Hossein Moradi janë ende të burgosur në pavijonin 209 të burgut Evin të Ministrisë së Inteligjencës, dhe po u bëhet presion për t’i detyruar të pranojnë akuzat kundër tyre.

Të dy të rinjtë gjenden nën torturë dhe u është shtuar presioni për të bërë rrëfime të rreme.

Tetë muaj pas arrestimit, dy studentët elitarë janë nën presionin e Ministrisë së Inteligjencës për të shprehur pendim dhe për të dalë në televizion.

Çështja e këtyre dy studentëve i është referuar Degës 29 të Gjykatës Revolucionare të Teheranit në nëntor 2020, por dy studentët elitarë mbeten ende të burgosur në Pavijonin 209 të burgut Evin.

Ata janë arrestuar për lidhjet e tyre me Organizatën Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK).

Rezistenca Iraniane Nxit OKB-në, Shtetet e BE-së, Sidomos Francën, që ta Dënojnë me Forcë Ekzekutimin e Ruhollah Zam

 

Shkruar nga Sekretariati i Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI)

Thirrje për sanksione kundër regjimit klerikal për abuzimet e tij brutale ndaj të drejtave njerëzore dhe për ekzekutimet jashtë-gjyqësore

Rezistenca Iraniane e dënon fort ekzekutimin e Ruhollah Zam dhe nxit Kombet e Bashkuara, organizatat e të drejtave njerëzore, si dhe Bashkimin Europian dhe shtetet e tij anëtare, sidomos Francën, që ta dënojnë fuqishëm këtë krim të urryer. Rezistenca përsërit gjithashtu nevojën për sanksione ndërkombëtare kundër regjimit klerikal për shkeljet e tij brutale e sistematike të të drejtave njerëzore, dhe për ekzekutimet masive, arbitrare e jashtë-gjyqësore. Rezistenca Iraniane nënvizon domosdoshmërinë e ndërmarrjes së masave të nevojshme për t’ua shpëtuar jetën të burgosurve të dënuar me vdekje, sidomos të burgosurve politikë.

Vala e arrestimeve në Ahvaz – Maryam Ameri, Azhar Albughabish, Zeinab Savari

wave of arrests in AhvazRaportet nga Irani tregojnë për një valë arrestimesh në Ahvaz, qendër e provincës Khuzestan.

Të enjten, më 10 dhjetor 2020, forcat e inteligjencës bastisën shtëpinë e Maryam Ameri. Ata e arrestuan Maryam-in dhe ia morën sendet private.

Familja e Maryam Ameri nuk ka mundur të mësojë gjë lidhur me vendin e burgosjes së saj.

Agjentët e inteligjencës e kishin thirrur vazhdimisht Maryam Ameri-n gjatë 10 ditëve të fundit, për ta pyetur atë lidhur me veprimtaritë e saj kulturore.

Znj. Ameri është arrestuar një ditë pas arrestimit të mikeshës dhe koleges së saj Fatemeh Tamimi, një aktiviste e kulturës arabe. Këto dy gra mblidhnin tregime, ninulla dhe këngë arabe nëpër fshatra.

Në një tjetër zhvillim, Inteligjenca e IRGC ka arrestuar Azhar Albughabish, një aktiviste sociale, dhe dy vëllezërit e saj Abbas dhe Reza në Shadegan, në fillim të dhjetorit 2020. Të tre këta persona janë nën 20 vjeç. Azhar Albughabish ka qenë e përfshirë në ndihmën ndaj të varfërve në qytetin Shadegan, pranë Ahvaz.

Gjithashtu, të premten më 11 dhjetor, Zeinab Savari, një mësuese që banon në Howeizeh, është arrestuar së bashku me të vëllain Hamza, dhe me motrën e vogël.

 

Epidemiologu thotë se Irani ka 3.3% të vdekjeve globale nga COVID-19

 

Iran Covid19Me 1% të popullsisë së botës, Irani ka 3.3% të vdekjeve globale nga COVID-19, më lart se mesatarja botërore, ka thënë një profesor dhe epidemiolog në Universitetin e Shkencave Mjekësore të Iranit. Sipas një raporti nga agjencia shtetërore e lajmeve Mehr, Abbas Motavalian ka thënë se kjo llogaritje është e bazuar në rezultatet pozitive të testeve, të shpallura zyrtarisht, por theksoi se shifrat e vërteta të infektimeve dhe vdekjeve janë shumë më të larta.

Ministria e Shëndetësisë në Iran e shpalli sot numrin e vdekjeve si 51,728. Kjo është shumë më e ulët sesa shifrat e shpallura nga Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit, i cili sot shpalli se 182,500 iranianë kanë vdekur nga ky virus.

Në tetor, një zyrtar iranian tha se Irani gjendet në pesë vendet e para për sa i përket vdekshmërisë nga COVID-19.

Në nëntor, një zyrtar i shëndetësisë tha se një e treta e punonjësve të shëndetësisë në Iran ishin infektuar me virusin vdekjeprurës COVID-19. Infermierët iranianë punojnë njëzet e katër orë dhe shumë prej tyre nuk i kanë parë familjet për muaj të tërë. Shumë infermierë dhe punonjës të shëndetit kanë kërkuar të largohen nga vendi  gjatë muajve të fundit.

Shumë punonjës të shëndetit detyrohen të shkojnë në spitale dhe të punojnë dy apo tre turne edhe në rastet kur kanë rezultuar pozitiv për COVID-19.

Rëndësia e Letrës së Ekspertëve të OKB për Masakrën e 1988-ës: Fitore për Lëvizjen në Kërkim të Drejtësisë

Letra e shtatë Raportuesve Specialë të Kombeve të Bashkuara, e bërë publike të mërkurën, mbi masakrën e 1988-ës ndaj të burgosurve politikë iranianë, është një zhvillim i rëndësishëm në lëvizjen që kërkon drejtësi për viktimat e këtij krimi kundër njerëzimit.

Në verën e 1988-ës, regjimi iranian masakroi mbi 30,000 të burgosur politikë, kryesisht anëtarë dhe mbështetës të Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK).

Raportuesit Specialë të OKB që kanë nënshkruar letrën janë Luciano Hazan, Krye-Raportues i Grupit të Punës për Zhdukjet e Detyruara apo Kundër Vullnetit; Agnes Callamard, Raportuese Speciale për ekzekutimet jashtë-gjyqësore, të nxituara apo arbitrare; Clement Nyaletsossi Voule, Raportues Special për të drejtën e lirisë për mbledhje dhe shoqërim paqësor; Javaid Rehman, Raportues Special mbi situatën e të drejtave njerëzore në Republikën Islamike të Iranit; Fionnuala Ní Aoláin, Raportuese Speciale për promovimin dhe mbrojtjen e të drejtave njerëzore dhe lirive themelore në betejën kundër terrorizmit; Nils Melzer, Raportues Special mbi torturën dhe trajtime apo ndëshkime të tjera mizore, çnjerëzore apo poshtëruese; dhe Fabian Salvioli, Raportues Special mbi promovimin e të vërtetës, drejtësisë, dëmshpërblimit dhe garancive për mos-përsëritje.

Raportuesit Specialë të OKB

Raportuesit Specialë të OKB kanë nënvizuar se, nëse regjimi iranian vazhdon t’i shpërfillë detyrimet e tij sipas ligjeve ndërkombëtare të të drejtave të njeriut, ata nxisin komunitetin ndërkombëtar që të nisë një hetim të vetin mbi këtë masakër, “përfshirë edhe me anë të krijimit të një grupi hetimor ndërkombëtar.”

Ata nënvizuan gjithashtu se masakra e 1988-ës “mund të jetë e barasvlefshme me krime kundër njerëzimit” dhe “fshehja sistematike e fatit dhe vendndodhjes së viktimave përbën një krim në vazhdim kundër njerëzimit me zhdukje të detyruar.”

Robert A. Destro, Ndihmës Sekretari i Shtetit për Demokracinë, të Drejtat Njerëzore dhe Punën në Departamentin amerikan të Shtetit, ka nënvizuar nevojën për një hetim të pavarur mbi masakrën e 1988-ës, duke theksuar se regjimi i mullahëve do të vazhdojë ta refuzojë nisjen e një hetimi për këtë krim.

“Shtetet e Bashkuara i japin jehonë thirrjes së OKB për një hetim të pavarur mbi zhdukjet masive dhe ekzekutimet e nxituara në Iran gjatë 1988-ës, ndonëse përfshirja e dyshuar e zyrtarëve të lartë aktualë bën që të ketë shumë pak gjasa që regjimi të hetojë veten. Regjimi nuk u ka dhënë familjarëve llogari për fatin e njerëzve të tyre të dashur. Përkundrazi, ata i kërcënojnë familjet dhe përdhosin zonat e varreve. Iranianët meritojnë drejtësi. I bëjmë thirrje komunitetit ndërkombëtar që t’i kërkojë llogari regjimit përballë kërkesave të OKB-së,” shkruan ai në Twitter.

Amnesty International e ka përshkruar këtë letër si një “pikë kthese” në luftën tre-dekadëshe për drejtësi.