Sipas raporteve të paraqitura nga mbrojtësit e të drejtave të njeriut, autoritetet iraniane vranë dhe plagosën të paktën pesë shtetas, përfshirë një djalë pesë vjeçar, brenda 48 orësh. Ndërkohë, ajatollahët kanë intensifikuar masat shtypëse në javët para zgjedhjeve presidenciale.
Kjo foto është pjesë e disa artikujve tanë që mbulojnë zgjedhjet e rreme presidenciale të regjimit iranian.
Ndërsa regjistrimi për kandidatët në zgjedhjet e rreme presidenciale të Iranit fillon, grindjet fraksionale të regjimit të mullahëve rriten. Çdo fraksion po lufton për më shumë pushtet dhe pjesë në plaçkitjen e pasurisë kombëtare të vendit.
Ndërsa Këshilli i Ruajtjes së regjimit vendosi disa kritere të reja për kandidatët, kriza e brendshme e regjimit u intensifikua dhe arriti një nivel të ri ditët e fundit.
Presidenti i regjimit Hassan Rouhani i ka hedhur poshtë këto kritere. Të enjten, Abodolreza Rahmani Fazli, Ministria e Brendshme e regjimit, tha: “rregulli i zgjedhjeve as nuk është anuluar dhe as është modifikuar”.
Kjo ndërsa Këshilli i Kujdestarit i kishte njoftuar Ministrisë së Brendshme rezolutën e tij të re. Sidoqoftë, me urdhër të Rouhani, Ministria e Brendshme injoroi Këshillin e Kujdestarit dhe regjistroi kandidatët sipas ligjeve të mëparshme.
“Vëzhgimet e një reporteri të Fars bazuar në selinë zgjedhore tregojnë se regjistrimi bëhet sipas rregullave të mëparshme, pavarësisht nga udhëzimet e Këshillit të Kujdestarit,” shkroi të hënën agjencia shtetërore e lajmeve Fars
Më pas, më 11 maj, Abbasali Kadkhodaie, zëdhënësi i Këshillit të Kujdestarit, edhe një herë, nënvizoi se “Regjistrimet pa dokumentet dhe kriteret e nevojshme nuk janë të vlefshme dhe nuk do të rishikohen”.
Me ngritjen e grindjeve fraksionale, Rouhani u lut me fraksionin rival të Enjten për të lejuar anëtarët e ngjashëm të tij të marrin pjesë në këto zgjedhje farsë. “Qeveria beson thellësisht se uniteti përcaktohet nga pjesëmarrja, jo nga eliminimi.”
Khamenei ka kërcyer për të eleminuar fraksionin rival dhe monopolizuar regjimin e tij si një pjesë e politikës së tij të tkurrjes për shkak të krizave të brendshme dhe ndërkombëtare të regjimit të tij. Pas kryengritjes së madhe në Iran në fillimin e vitit 2017, dhe për shkak të ndezjes së shoqërisë, Khamenei nuk mund të pranojë as ata nga fraksioni rival që janë angazhuar në mënyrë aktive në terrorizëm dhe shtypje.
Megjithatë, ndërsa luftimet e regjimit rriten, pozicioni i Khamenei në regjim bëhet i pasigurt. Khamenei synon të zgjedhë Ebrahim Raisi, Shefi aktual i Gjyqësorit dhe një nga autorët kryesorë të masakrës së vitit 1988, në mënyrë që ai të parandalojë që regjimi i tij të shembet.
Ndërkohë, ai e di se mes thirrjeve në rritje në të gjithë vendin për bojkotimin e zgjedhjeve të regjimit, eliminimi i kandidatëve të fraksionit rival do të dëmtojë numrin e ulët të pjesëmarrësve të bashkëpunëtorëve të regjimit. Kjo ndërsa Khamenei ka nevojë të legjitimojë regjimin e tij duke pasur një pjesëmarrje të madhe të votuesve. “Pjesëmarrja më e lartë është kryesore dhe rezulton në siguri,” nënvizoi Khamenei të hënën.
Por siç pranoi të mërkurën e përditshme shtetërore Hamdeli, “Provat tregojnë se një atmosferë e ftohtë dominon zgjedhjet presidenciale. S’është e sigurt të thuhet se i njëjti [bojkot mbarëkombëtar] i zgjedhjeve të njëmbëdhjeta parlamentare do të përsëritet. ”
Luftimet e papara të regjimit përpara një zgjedhje që Khamenei më 2 maj i quajti “zgjedhjet më të ndjeshme” të historisë së regjimit tregojnë thellësinë e krizës së regjimit. Kjo është e njëjta krizë për të cilën Khamenei paralajmëroi në 16 dhjetor 2020 dhe tha. “Zyrtarët nuk duhet të humbasin unitetin, [sepse do të rezultojë] në copëzim [të regjimit],”
Shqetësimi kryesor për të dy fraksionet është tërbimi i shoqërisë dhe një kryengritje tjetër popullore.
“A e dinë ata që veprimi i tyre krijon përçarje të gjera në sistemin që do të përdorë armiku? A nuk e kujtoi [Khamenei] 2009 [kryengritjen] që ishte rezultat i krijimit të një çarjeje në trupin e sistemit gjatë zgjedhjeve? ” e përditshmja shtetërore Mostaghel shkroi të hënën, duke shtuar, “A nuk kemi qenë dëshmitarë të një zinxhiri protestash shoqërore në vend gjatë katër muajve të fundit, shoqëruar me parulla të mprehta politike? Dhe a nuk e dimë që përhapja e këtyre protestave ka pasoja të rrezikshme dhe të pakthyeshme të sigurisë? ”
Qaemshahr, Lahijan dhe Gorgan – Aktivitetet e mbështetësve të MEK dhe Njësive të Rezistencës që bëjnë thirrje për bojkotin e zgjedhjeve të rreme të regjimit – Java e dytë e majit 2021
Nga 6 deri më 10 maj, mbështetësit e Mojahedin-e Khalq (MEK / PMOI) dhe Njësitë e Rezistencës në qytete të ndryshme në Iran bënë thirrje për bojkot të zgjedhjeve të rreme presidenciale të regjimit klerikal duke instaluar parulla dhe pankarta, mbishkrime dhe shpërndarë fletushka.
Përveç zonave të ndryshme të Teheranit, aktivitetet u zhvilluan në Mashhad, Isfahan, Shiraz, Ilam, Kermanshah, Hamedan, Birjand, Saveh, Qaemshahr, Lahijan, Gorgan, Neyshabur, Saqqez dhe Kahnooj.
Midis parullave ishin: “Maryam Rajavi: po për një republikë të zgjedhur në mënyrë demokratike”, “Maryam Rajavi: bojkot në të gjithë vendin ditën e zgjedhjeve, një përgjigje ndaj vrasësve të 1.500 dëshmorëve të kryengritjes së nëntorit 2019”, “Maryam Rajavi: Jo regjimit të mollahëve, jo për tiraninë fetare, jo për shtypjen dhe plaçkitjen, PO për një republikë të zgjedhur në mënyrë demokratike “,” Maryam Rajavi: Një kryengritje popullore është duke pritur mullahët dhe do të çojë në përmbysjen e tyre “,” Massoud Rajavi: Bojkotimi i zgjedhjeve të rreme janë një detyrë patriotike “,” Massoud Rajavi: Fati i Iranit të përcaktohet jo nga kutia e votimit të mullahëve, por nga kryengritja e fëmijëve trima të Iranit “,” Vota ime është ndryshimi i regjimit, po për një republikë të zgjedhur në mënyrë demokratike, “” Ne nuk do të votojmë, përshëndesim Rajavi “,” Massoud Rajavi: Vota jonë është ndryshimi i regjimit dhe bojkoti i zgjedhjeve të rreme “,” Demokracia, liria, me Maryam Rajavi “,
dhe “Vota e çdo punëtori është: Për të përmbysur regjimin e keq klerik.
Teheran – Aktivitetet e mbështetësve të MEK dhe Njësive të Rezistencës që bëjnë thirrje për bojkotin e zgjedhjeve të rreme të regjimit – Java e dytë e majit 2021
Të paktën 130 infermierë iranianë kanë vdekur deri tani nga Covid-19 dhe mbi 95,000 janë infektuar, sipas Drejtorit të Përgjithshëm të Shtëpisë së Infermierëve, Mohammad Sharifi Moghaddam, i cili tha në prill se vonesa e vaksinës po i masakron infermierët.
Ai tha: “Për sa i përket vonesës në vaksinimin e infermierëve, mund të thuhet se infermierët po masakrohen nëpër spitale. Fatkeqësisht, me 130 infermierë të vdekur që kanë luftuar kundër COVID-19, ne jemi mes vendeve me numrin më të madh të infektimeve dhe vdekjeve mes infermierëve.”
Mohammad Mirza Beigi, kreu i Organizatës së Infermierëve të Iranit, pati thënë në mars se bilanci i vdekjeve ishte 110 dhe numri i të infektuarve ishte 90,000, gjë që tregon se kanë vdekur edhe 20 të tjerë janë infektuar edhe 5,000 të tjerë vetëm në atë muaj.
Atëherë pse nuk po i vaksinon regjimi punonjësit e shëndetësisë, kur Irani ka qenë epiqendra e pandemisë në rajon?
Së pari, Lideri Suprem Ali Khamenei ka ndaluar blerjen e vaksinave të prodhuara në Britani apo SHBA, duke thënë se ato po testohen tek iranianët, por e përditshmja shtetërore Jahan-e Sanat pohoi muajin e shkuar se në këtë rast regjimi po i vë përparësi ekonomisë përmbi shëndetësinë.
Ndërkohë, edhe Minoo Mohraz, anëtare e Komitetit Shkencor të Taskforcës Kombëtare për Luftimin e Koronavirusit (NCCT), edhe Zafarghandi, kreu i Organizatës Mjekësore të regjimit, e kanë pranuar se importimi i vaksinës është tepër i ngadaltë dhe nuk lejon vaksinim efikas as të atyre që janë më shumë të riskuar.
Më e keqja është se vaksinat e importuara shiten në tregun e zi. E përditshmja shtetërore Donya-e-Eghtesad shkroi më 11 maj: “Vaksina është e disponueshme në tregun e zi, por nuk është e qartë nëse kjo vaksinë është e vërtetë apo jo, konsumatori duhet të besojë dhe të paguajë një mijë euro për vaksinën ruse.
Teheran, Khavaran- Mbështetësit e MEK protestojnë kundër shkatërrimit të varreve të njerëzve të tyre të dashur. Shkrimet lexojnë: (Ebrahim) Raisi, Laro i Masakrës së 1988-ës
Sot mbasdite, një grup familjarësh të dëshmorëve të Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK) u grumbulluan në varrezën Khavaran të Teheranit duke thirrur me sllogane si “(Ebrahim) Raisi, Laro i 1988-ës.” Shumë dëshmorë të MEK të ekzekutuar në masakrën e 1988-ës ndaj të burgosurve politikë janë të varrosur në varre masive në Khavaran, vend që është shndërruar në një përmendore për familjet e dëshmorëve.
Mbështetësit e MEK, duke mbajtur foto të njerëzve të tyre të rënë dëshmor, vendosën lule në varret e pashënuara. Familjarët mbanin gjithashtu afishe ku shkruhej: “Khavaran, dokument i fortë i krimeve kundër njerëzimit në Iran, masakrës së 1988-ës” dhe “Deri kur kriminelët të ndiqen penalisht dhe t’u kërkohet llogari, ne as nuk do të falim, as nuk do të harrojmë.”
Në një letër drejtuar Sekretarit të Përgjithshëm të Kombeve të Bashkuara dhe liderëve të Bashkimit Europian e Shteteve të Bashkuara më 4 maj 2021, familjarët e dëshmorëve të MEK bënë thirrje për masa urgjente për të parandaluar shkatërrimin e mëtejshëm të varreve të njerëzve të tyre nga fashizmi fetar që sundon Iranin. Duke iu referuar fatwa-s kriminale të Khomeini-t që dha urdhër për eliminimin e gjithë të burgosurve politikë, anëtarë të MEK, të cilët nuk ishin përkulur në mbështetjen e tyre për MEK, letra lexon: ”Regjimi iranian ka nisur një fushatë për zhdukjen e gjurmëve të provave lidhur me masakrën, duke shkatërruar varret masive ku ata janë të varrosur.” Ata bënë thirrje për “masa të menjëhershme për të parandaluar shkatërrimin e mëtejshëm të varreve të dëshmorëve dhe zhdukjen e gjurmëve të krimeve, gjë që përbën torturë psikologjike ndaj mijëra familjeve që kanë humbur njerëzit e tyre të dashur në mbarë Iranin.”
Në të njëjtën kohë, organizata “Drejtësi për Viktimat e Masakrës së 1988-ës në Iran-JVMI” ka shpallur se 152 ish-zyrtarë të OKB, ekspertë të të drejtave njerëzore të spikatur në skenën ndërkombëtare, dhe ekspertë ligjorë i kanë shkruar një letër Komisioneres së Lartë të OKB për të Drejtat e Njeriut, Michelle Bachelet, letër ku bëjnë thirrje për krijimin e një komisioni ndërkombëtar hetimor mbi masakrën e 1988-ës ndaj mijëra të burgosurve politikë në Iran. Këtë masakër, Raportuesit Specialë të OKB e kanë përshkruar si krim kundër njerëzimit në shtator 2020.
Nënshkruesit e kësaj letre të hapur përfshijnë Mary Robinson, ish-Komisionere e Lartë e OKB për të Drejtat e Njeriut dhe ish-Presidente e Irlandës; ish-Presidentin e Timorit Lindor; ish-Kryeministrin e Kanadasë; ish Zëvendës Sekretarin e Përgjithshëm të Kombeve të Bashkuara; 28 ish-Raportues specialë të OKB mbi të Drejtat e Njeriut; si dhe ish-kryetarë të Komisionit Hetimor të OKB mbi Dhunimet e të Drejtave Njerëzore në Eritrea dhe në Korenë e Veriut; ish-Kryeprokurorin e Gjyqit Penal të OKB për Ish-Jugosllavinë dhe Ruandën; ish-prokurorin e Gjykatës Speciale Libaneze dhe Presidentin e parë të Gjykatës Speciale të OKB për Sierra Leone; ish Zëvendës Presidentin e Gjykatës Europiane të të Drejtave të Njeriut; dhe tre ish-gjykatës të Gjykatës Europiane të Drejtësisë; plus gjashtë fitues të Çmimit Nobel për Paqen.
Në 1988-ën, Khomeini nxori një fatwa ku jepte urdhër për ekzekutimin e gjithë të burgosurve politikë të lidhur me organizatën Mujahedin-e Khalq (MEK). Letra nga ekspertë të OKB dhe të tjerë lexon: “Ka një pandëshkueshmëri sistematike që gëzohet nga ata që urdhëruan dhe kryen ekzekutimet jashtë-gjyqësore.” Shumë prej tyre, si Ebrahim Raisi, Kryegjyqtari aktual, dhe Alireza Avaei (AKA Avayi), Ministri i Drejtësisë i regjimit, kanë marrë pozicione të larta në institucione gjyqësore, të prokurorisë, dhe të shtetit.
Znj. Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), i ka nxitur Këshillin e Sigurimit të OKB dhe të gjitha shtetet anëtare të OKB që ta dënojnë zyrtarisht fatwa-n e Khomeini-t për masakrën e 1988-ës ndaj të burgosurve politikë si gjenocid dhe krim kundër njerëzimit.
Maryam Rajavi: U uroj Fitër Bajramin popullit të Iranit dhe gjithë myslimanëve në mbarë botën.
U realizoftë Fitri i vërtetë i çlirimit të popullit të Iranit dhe Lindjes së Mesme me përmbysjen e fashizmit fetar të mullahëve, armikut të lig të Zotit dhe të popullit të Tij.
Duke patur parasysh vullnetin e popullit iranian për rezistencë e kryengritje, dita e fitores nuk është larg.
Zgjedhjet e rreme presidenciale të Iranit do të mbahen më 18 qershor. Ndërsa afrohet data e zgjedhjeve, luftërat e regjimit rriten. Kështu, media e drejtuar nga shteti paralajmëron për pasojat e grindjes fraksionale.
Ditët e fundit, Këshilli i Ruajtjes së regjimit filloi të eleminonte kandidatët e fraksionit rival për të ashtuquajturat zgjedhje të këshillave islamikë të qytetit. Këshilli i Kujdestarit është nën mbikëqyrjen e Khamenei dhe vepron në emër të tij, ka për detyrë të verifikojë kandidatët.
E përditshmja shtetërore Mostaghel të hënën e quajti këtë eliminim një “procedurë të rrezikshme përpara zgjedhjeve presidenciale pasi përforcon dyshimin se parakushtet për eliminimin e gjerë të kandidatit reformist në zgjedhjet presidenciale do të sigurohen sa më shumë që të jetë e mundur”.
Këta të ashtuquajtur “reformistë” janë zyrtarët e regjimit që janë angazhuar në mënyrë aktive në eksportin e terrorizmit dhe shkeljeve të të drejtave të njeriut. Presidenti i ashtuquajtur “i moderuar” dhe “reformist” Hassan Rouhani ka një rekord të errët të shtypjes dhe eksportit të terrorizmit. Gjatë mandatit të Rouhanit, gati 5,000 njerëz janë ekzekutuar, 1500 protestues gjatë kryengritjes së Nëntorit u qëlluan me armë, dhe diplomati-terrorist i Rouhani, Assadollah Assadi po vuan 20 vjet burg në Belgjikë për përpjekjen e tij për të bombarduar tubimin e opozitës në 2018.
Mostaghel çdo ditë nënvizon rolin e këtyre të ashtuquajturve “reformistë” në aktivitetet malinje të regjimit dhe paralajmëron për pasojat e eliminimit të tyre. “Ajo që [fraksioni rival] nuk e kupton ose nuk dëshiron ta kuptojë është dëmi i madh që ata sjellin për Republikën Islamike. A e dinë ata se heqja e pjesëve të mëdha të sistemit, ndërsa shumë prej të cilëve kanë qenë përgjegjës për ruajtjen dhe zhvillimin e Republikës Islamike për 42 vjet dhe janë pëlhura e sistemit, do të dëmtojë tërë trupën e Republikës Islamike? ” Shkruan Mostaghel.
Artikulli i Mostaghel paralajmëron më pas se këto grindje fraksionale se eliminimi masiv i kandidatëve do të përfitojë nga lëvizja i Rezistencës Iraniane dhe mund të shkaktojë protesta.
“A e dinë ata që veprimi i tyre krijon përçarje të gjera në sistemin që do të përdorë armiku? A nuk e kujtoi [Khamenei] 2009 [kryengritjen] që ishte rezultat i krijimit të një çarjeje në trupin e sistemit gjatë zgjedhjeve? ” Gazeta e përditshme Mostaghel shkruante, duke shtuar, “A nuk kemi qenë dëshmitarë të një zinxhiri protestash shoqërore në vend gjatë katër muajve të fundit, shoqëruar me parulla të mprehta politike? Dhe a nuk e dimë që përhapja e këtyre protestave ka pasoja të rrezikshme dhe të pakthyeshme të sigurisë? ”
Mostaghel më pas pasqyron frikën e regjimit nga opozita e organizuar e Iranit, Organizata Popullore Mojahedin e Iranit (PMOI / MEK) dhe roli i saj në mobilizimin e shoqërisë së paqëndrueshme të Iranit drejt ndryshimit të regjimit.
Protesta në qytete të ndryshme iraniane
Të hënën, 10 maj, punonjësit e Sepahan Cement mbajtën një protestë për pagat e vonuara dhe shpërblimin special. Punëtorët gjithashtu protestojnë ndaj rojeve të sigurimit të kompanisë duke kërcënuar vazhdimisht se do t’i pushojnë nga puna.
Pas hapjes së fabrikës, bonusi i punës dhe produktiviteti i punonjësve u paguan vazhdimisht. Por që kur Ghadir Holding, i cili i përket Gardës Revolucionare, mori pronësinë e Sepahan Cement, të gjitha përfitimet e punonjësve janë ndërprerë.
Të hënën, 11 maj, mësuesit nga shumë qytete anembanë Iranit mbajtën një tubim para Majlis për të tretën ditë radhazi, duke protestuar ndaj refuzimit të Ministrisë së Arsimit për t’i punësuar ata.
Vlen të përmendet se këta rreth 25,000 mësues kanë kaluar testin e punësimit dhe ministria e arsimit duhet t’u sigurojë atyre punësim, por refuzon ta bëjë këtë.
Të hënën, 10 maj, punëtorët e industrisë së naftës mbajtën një tubim përpara Majlis (parlamentit) duke kërkuar të drejtat e tyre. Këta punëtorë po kërkojnë paga më të larta. Pensionistët e industrisë së naftës kanë njoftuar gjithashtu synimin e tyre për t’u bashkuar me tubimin. Punëtorët dhe punonjësit që nuk mund të shkonin në Teheran shprehën mbështetjen e tyre nëprotestën e 10 majit para parlamentit.
Në të njëjtën kohë, një grup punonjësish të naftës u mblodhën para Kompanisë Kombëtare të Naftës në qytetin e Ahvaz. Këta punëtorë nuk mund të merrnin pjesë në tubimin e Teheranit.
Protesta në qytete të ndryshme iraniane
Të hënën, 10 maj, punonjësit e Sepahan Cement mbajtën një protestë për pagat e vonuara dhe shpërblimin special. Punëtorët gjithashtu protestojnë ndaj rojeve të sigurimit të kompanisë duke kërcënuar vazhdimisht se do t’i pushojnë nga puna.
Pas hapjes së fabrikës, bonusi i punës dhe produktiviteti i punonjësve u paguan vazhdimisht. Por që kur Ghadir Holding, i cili i përket Gardës Revolucionare, mori pronësinë e Sepahan Cement, të gjitha përfitimet e punonjësve janë ndërprerë.
Të hënën, 11 maj, mësuesit nga shumë qytete anembanë Iranit mbajtën një tubim para Majlis për të tretën ditë radhazi, duke protestuar ndaj refuzimit të Ministrisë së Arsimit për t’i punësuar ata.
Vlen të përmendet se këta rreth 25,000 mësues kanë kaluar testin e punësimit dhe ministria e arsimit duhet t’u sigurojë atyre punësim, por refuzon ta bëjë këtë.
Të hënën, 10 maj, punëtorët e industrisë së naftës mbajtën një tubim përpara Majlis (parlamentit) duke kërkuar të drejtat e tyre. Këta punëtorë po kërkojnë paga më të larta. Pensionistët e industrisë së naftës kanë njoftuar gjithashtu synimin e tyre për t’u bashkuar me tubimin. Punëtorët dhe punonjësit që nuk mund të shkonin në Teheran shprehën mbështetjen e tyre nëprotestën e 10 majit para parlamentit.
Në të njëjtën kohë, një grup punonjësish të naftës u mblodhën para Kompanisë Kombëtare të Naftës në qytetin e Ahvaz. Këta punëtorë nuk mund të merrnin pjesë në tubimin e Teheranit.
Protesta në Iran
Që kur mullahët morën pushtetin në Iran pas revolucionit të vitit 1979, vendi ka qenë në një rrugë të rritjes negative dhe rënies ekonomike. Regjimi plaçkiti pasurinë, burimet e kombit dhe plaçkiti prodhimin dhe rritjen industriale, të gjitha për të çuar përpara qëllimet e veta të liga. Sot, ekonomia e Iranit kontrollohet nga ajo që është bërë e njohur si “Mafia e Fuqisë dhe Pasurisë”, një rrjet i institucioneve të regjimit dhe partnerëve të tyre që kanë bërë një pasuri në kurriz të popullit iranian. Ndërsa mafia gëzon pasuri të madhe dhe jetë luksoze, shumica e popullsisë së Iranit jeton në varfëri të plotë, një situatë që është përkeqësuar më shumë gjatë shpërthimit të covid-19 dhe shpërfilljes së regjimit për efektin e pandemisë në jetën e njerëzve dhe ekonominë e vendit.
