Kryetari i Komitetit të Senatit për Marrëdhëniet me Jashtë Nxit Sanksione më të Forta, Paralajmëron Kundër një Marrëveshjeje të Keqe me Teheranin

Nga
Shahriar Kia
-

Të martën, më 1 shkurt, senatori amerikan Bob Menendez (D-N.J.), Kryetar i Komitetit të Senatit për Marrëdhëniet me Jashtë, mbajti një fjalim para Senatit për të paraqitur shqetësimet e tij në rritje për raundin më të fundit të negociatave të administratës Biden lidhur me Planin e Përbashkët Gjithëpërfshirës të Veprimit (JCPOA), ndërkohë që regjimi iranian vazhdon të avancojë me shpejtësi në programin e tij bërthamor, programin e raketave balistike, dhe luftënxitjen në Lindjen e Mesme.

“Si dikush që e ka ndjekur ambicien bërthamore të Iranit për pjesën më të madhe të tre dekadave, unë jam këtu sot për të ngritur shqetësime rreth raundit aktual të negociatave mbi Planin e Përbashkët Gjithëpërfshirës të Veprimit dhe programin bërthamor të Iranit që po përshkallëzohet me shpejtësi dhe në mënyrë të rrezikshme duke e vënë atë në prag të disponimit të materialit të mjaftueshëm për një armë bërthamore,” tha kryetari Menendez.

“Me marrjen e detyrës, qeveria Raisi braktisi të gjitha marrëveshjet e mëparshme dhe, siç e përmenda, e bëri absolutisht të qartë se raketat balistike të Iranit dhe rrjetet proksi të tij në rajon janë ‘të panegociueshme’. Për më tepër, në këtë pikë, ne duhet ta pyesim seriozisht veten se çfarë po përpiqemi të shpëtojmë, saktësisht?” tha senatori amerikan.

“Së pari, shqetësimi im kryesor me JCPOA-në ishte se nuk kërkonte çmontimin e plotë të infrastrukturës bërthamore të Iranit.” Kryetari Menendez vazhdoi: “Në vend të kësaj, e ruajti atë infrastrukturë për 10 vjet, duke e bërë shumë të lehtë për Iranin të rifillonte programin e tij të paligjshëm bërthamor në një moment të zgjedhur prej tij. Marrëveshja nuk i kërkoi Iranit të shkatërronte apo çaktivizonte plotësisht asnjë centrifugë të pasurimit të uraniumit. Në fakt, më shumë se gjysma e centrifugave operative të Iranit në atë kohë, ishin në gjendje të vazhdonin punën në kompleksin e tij në Natanz… Sot, Irani ka më shumë materiale të zbërthyeshme – 2500 kg, centrifuga më të avancuara dhe një kohë më të shkurtër breakout-i (koha e nevojshme për ta patur gati materialin e zberthyeshem) – tre deri në katër javë – se sa kishte në vitin 2015”.

Kryetari Menendez nënvizoi se gjatë dy dekadave, regjimi iranian kishte ndjekur të tre elementët e nevojshëm për të krijuar dhe përdorur një armë bërthamore, përkatësisht materialin e zbërthyeshëm që tani tregon se pragu i kohës është tre deri në katër javë, kërkimin dhe zhvillimin shkencor për të ndërtuar kokat bërthamore dhe raketat balistike për t’i lëshuar ato.

Duke përmendur sulmet më të fundit me raketa dhe dronë kundër trupave amerikane në Lindjen e Mesme, Menendez tha: “Unë mbetem shumë skeptik se Irani do të pezullojë ndonjë nga aktivitetet e tjera kërcënuese dhe destabilizuese, që nga zhvillimi i raketave balistike deri te mbështetja për proksit terroristë. Edhe kur Shtetet e Bashkuara, partnerët tanë P5+1 dhe Irani u mblodhën në Vjenë për negociata indirekte për kthimin në JCPOA, liderët e Iranit morën përsipër të krijonin armiqësi me të gjitha palët dhe të tregonin – sipas mendimit tim – qëllimet e tyre të vërteta”.

Kryetari Menendez i bëri thirrje administratës Biden dhe P5+1 që të shqyrtojnë strategji të reja për ta dobësuar programin bërthamor të Teheranit dhe të adresojnë aktivitetet e tij të rrezikshme dhe të liga, si më poshtë:

  • Së pari, ne duhet të kërkojmë ratifikimin e menjëhershëm nga Irani të Protokollit Shtesë në mënyrë që të sigurojmë një marrëveshje të përhershme ndërkombëtare me Iranin për akses në komplekse të dyshimta.
  • Së dyti, ne kemi nevojë për një ndalim të kërkimit dhe zhvillimit mbi centrifugat për të gjithë kohëzgjatjen e një marrëveshjeje të tillë – sepse është ky kërkim dhe zhvillim i avancuar që e ka lejuar Iranin të jetë katër javë larg kalimit të pragut bërthamor, në mënyrë që Irani të mos ketë kapacitetin për një breakout të shpejtë. Ashtu siç janë të padiskutueshme Rezoluta e Këshillit të Sigurimit të OKB-së dhe rikthimi i sanksioneve.
  • Së treti, Irani duhet ta mbyllë kompleksin e pasurimit në Fordow.
  • Së katërti, bota ka nevojë për një pamje të plotë të ‘dimensioneve të mundshme ushtarake të programit të Iranit. Nëse Irani nuk do të bashkëpunojë për një analizim gjithëpërfshirës të dimensioneve ushtarake të programit të tij, atëherë duhet të rikthehen sanksionet automatike.
  • Së pesti, na duhet një marrëveshje e përhershme, jo thjesht të zgjasim afatin e marrëveshjes.
  • Dhe së gjashti, duhet të biem dakord se çfarë ndëshkimesh do të vendosen kolektivisht nga P5+1 për shkeljet iraniane, qofshin të vogla apo të mesme, si dhe nevojitet një deklaratë e qartë në lidhje me të ashtuquajturën klauzolë të gjyshit në paragrafin 37 të JCPOA-së, për t’u siguruar që qëndrimi i SHBA-së për mosmbrojtjen e kontratave të lidhura ligjërisht pas ri-vendosjes së sanksioneve të ndahet edhe nga aleatët tanë.

“Gjithashtu, e rëndësishme do të ishte t’u sigurohen si aleatëve dhe partnerëve lokalë, ashtu edhe instalimeve dhe aseteve të SHBA-së në rajon, kapacitete të zgjeruara mbrojtëse për t’u përballur me çfarëdo veprimesh hakmarrëse që Irani mund të zgjedhë të bëjë, duke sinjalizuar kështu gatishmërinë tonë për të vepruar, në rast nevoje.” shtoi Menendez.

Senatori i lartë përfundoi duke thënë: “Sot i bëj thirrje administratës Biden dhe komunitetit ndërkombëtar që të zbatojnë me energji dhe rigorozitet sanksionet, të cilat kanë rezultuar të jenë ndër mjetet tona më të fuqishme për të ndikuar te liderët e Iranit dhe IRGC-së. Ne nuk mund të lejojmë që të biem pre e kërcënimeve të Iranit për një marrëveshje të keqe ose të përkohshme që e lejon atë të vazhdojë ta rrisë kapacitetin e tij bërthamor… Shpresa është pjesë e natyrës njerëzore, por për fat të keq, ajo nuk është një strategji për sigurinë kombëtare… Ne duhet t’i mirëpresim përdorimet legjitime dhe të verifikueshme si paqësore të energjisë bërthamore, por duhet të mbetemi besnikë ndaj parimeve tona të mospërhapjes dhe dëshirës sonë të palëkundur për të ndërtuar një botë më të qëndrueshme, më të sigurt dhe të begatë ku populli amerikan dhe të gjithë njerëzit paqedashës të lulëzojnë. Për ta bërë këtë, Irani nuk mund dhe nuk duhet të zotërojë një armë bërthamore.

 

Zamaneh Zivieh arrestohet në mënyrë arbitrare së bashku me 8 aktivistë kurdë

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Arbitrary arrests of eight Kurdish civil activists, including Zamaneh ZiviehZamaneh Zivieh, 29 vjeç dhe nënë e një fëmije të vogël

 

Forcat e Departamentit të Inteligjencës të Saqqez-it arrestuan tetë aktivistë civilë kurdë, mes tyre një grua. Këto arrestime të dhunshme dhe arbitrare u bënë më 29 janar 2022.

Forcat e inteligjencës bastisën banesën e Znj. Zamaneh Zivieh dhe e arrestuan atë në datën e përmendur më sipër.

Sipas një burimi të informuar, Zamaneh Zivieh është 29 vjeç dhe nënë e një fëmije të vogël. Ajo është diplomuar për drejtësi në Universitetin Payam-e Noor në Saqqez.

Forcat e inteligjencës nuk paraqitën urdhër-arrest gjyqësor. Nuk ka informacione për vendin ku ajo mbahet dhe arsyen e arrestimit të saj.

Znj. Zivieh është arrestuar më përpara edhe më 6 nëntor 2017, nga forcat e inteligjencës në Saqqez. Ajo u lirua përkohësisht pas tre ditësh me një garanci prej 80 milion Toman.

Në dhjetor 2017, ajo u dënua me 50 goditje kamxhiku plus një pagesë prej 1.8 milion Toman kesh për akuzën e prishjes së rendit publik.

 

Konferenca e NCRI-së Ekspozon Njësitë Detare Proksi të Forcave Quds të IRGC-së

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Më 2 shkurt, përmes zyrës në Uashington, Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI) bëri publike zbulimet e tij më të fundit rreth strategjisë dhe krahut terrorist më të ri të regjimit iranian, Njësisë Detare të Forcave Quds të Gardës Revolucionare, dhe dha detaje rreth misionit e bazave të saj dhe mënyrës më të mirë për t’u përballur me të.

Sipas informacionit të marrë nga rrjeti brenda Iranit i opozitës kryesore iraniane, Organizatës së Muxhahedinëve të Popullit të Iranit (PMOI/MEK), Forca Quds ka rekrutuar mercenarë për disa njësi terroriste të krijuara, të armatosura dhe të trajnuara rishtazi për të sulmuar anijet dhe shënjestrat detare në rajon. IRGC-QF kryen trajnime me kurse të specializuara detare në Iran për mercenarët e saj jemenas, irakianë, sirianë, libanezë dhe afrikanë dhe i dërgon ata në vendet e tyre të origjinës për të formuar njësi detare.

Për herë të parë, zyra e NCRI-SHBA ka zbuluar detajet e formacionit të njësive detare terroriste të IRGC-QF, duke përfshirë ciklin e rekrutimit dhe trajnimit për operacione terroriste nga forcat proksi, si dhe ciklin e furnizimit të tyre me armë dhe mbështetje logjistike.

IRGC ka formuar kohët e fundit Njësinë Detare të Forcave Quds në kontekstin e zgjerimit të aktiviteteve të saj terroriste nga forcat proksi në Irak, Jemen, Siri, Palestinë, Liban dhe disa vende afrikane. Kjo Njësi ofron trajnime të specializuara (komando) dhe formon njësi operacionale për të kryer agresion detar.

Që nga fillimi i vitit 2021, dhe kryesisht që nga gushti 2021, kur Ebrahim Raisi mori detyrën si presidenti i ri i regjimit iranian, Teherani i ka shtuar operacionet e tij terroriste detare duke përdorur mercenarë të huaj, veçanërisht Houthi-t e Jemenit.

Pas eliminimit të komandantit të Forcave Quds, Qassem Soleimani, në janar 2020, një goditje e rëndë kjo ndaj aftësisë së Forcave Quds për të ndërhyrë drejtpërdrejt në vendet e rajonit, kapaciteti i IRGC-së për t’u imponuar në Irak, Liban dhe Siri ka qenë në rënie. Për ta kompensuar këtë, IRGC po mbështetet tek ndërhyrja në Jemen, veçanërisht duke përshkallëzuar aktivitetet terroriste detare dhe duke kërcënuar anijet ndërkombëtare në brigjet e tij.

Operacionet terroriste detare në Detin e Kuq dhe ngushticën Bab al-Mandab mbikëqyren nga komanda qendrore e IRGC-QF, por kryhen nga njësitë detare të krijuara me forcat Houthi.

Zëvendësdrejtori i NCRI-SHBA, Alireza Jafarzadeh, zbuloi detaje në lidhje me kampet e trajnimit dhe qendrat e mëposhtme të Njësisë Detare të IRGC-QF:

  • Akademia e Shkencave dhe Teknologjisë Detare Khamenei në ZibaKenar në vijën bregdetare të Kaspikut në Provincën Gilan.
  • Garnizoni Imam Ali, i vendosur në kilometrin e 20-të të autostradës Teheran-Karaj, Bulevardi Ardestani.
  • Brigada komando e marinës së IRGC-së, e quajtur Aba Abdullah, është e vendosur në ishullin Farur.
  • Qendrat e Marinës së IRGC-së në pjesë të ndryshme të ishullit Qeshm konsiderohen si një nga komplekset trajnuese të Forcës Quds.
  • Shtabi komandues i brigadës detare 112 të Zolfaqar të IRGC-së ndodhet afër fshatit Messen në ishullin Qeshm.
  • Shtabi i pavarur komandues i Marinës së IRGC-së, i quajtur Garnizoni Imamat, si dhe shtabi komandues i rajonit të 2-të detar, i vendosur në Bandar-e-Jask.

 

Konferenca përfshinte gjithashtu informacione rreth mënyrës sesi trupat e trajnuar të Njësisë Detare të Forcës Quds janë organizuar në batalione komando detare, të cilat janë vendosur në mënyrë specifike në Detin Arabik, Bab al-Mandab, dhe në Detin e Kuq për të penguar lundrimin e anijeve tregtare, për të sulmuar portet, për të kryer rrëmbime anijesh, dhe për të vendosur mina, ndër të tjera.

Forcat Quds kanë krijuar një rrjet kontrabande për t’u siguruar armë dhe pajisje proksive të tyre për sulme detare, duke përdorur rrugë dhe metoda të ndryshme nga Jemeni në Somali.

Forcat Quds i kanë pajisur Houthi-t me skafe, raketa, mina dhe armë të tjera. Ato përdorin taktika që shfrytëzojnë skafet dhe luftën asimetrike – të ngjashme me ato të përdorura nga Marina e IRGC në Gjirin Persik – për të zgjeruar konfliktet në Detin Arabik, Bab al-Mandab dhe Detin e Kuq.

Ofertat e vazhdueshme të vendeve perëndimore për lëshime dhe mungesa e llogaridhënies për operacionet terroriste të regjimit iranian dhe vrasjet e tij brenda vendit, e kanë inkurajuar Teheranin ta forcojë edhe më tej sjelljen e tij agresive, duke krijuar kaos në rajon, nënvizoi Përfaqësuesja e NCRI-së në SHBA, Soona Samsami.

Që nga dhjetori 2017, ka pasur tetë kryengritje të mëdha, si dhe protesta të njëpasnjëshme nga sektorë të ndryshëm të shoqërisë iraniane që kërkojnë ndryshime thelbësore. Strategjia më e fundit e Teheranit për të krijuar njësi detare terroriste dhe për ta shtuar kaosin në rajon ka për qëllim të projektojë forcë dhe të mbulojë dobësinë e tij themelore brenda Iranit. Regjimi shpreson se ky imazh do t’i sigurojë më shumë avantazhe brenda dhe jashtë vendit.

Samsami shtoi se pavarësisht se çfarë mund të bëjë regjimi iranian me programin e tij të armëve bërthamore dhe negociatat me P5+1, Teheranit duhet t’i kërkohet llogari për luftërat proksi në rajon, terrorizmin e tij, zhvillimin e raketave balistike, si dhe dhunimet tejet të rënda të të drejtave të njeriut dhe shtypjen e qytetarëve të vet që marrin pjesë në kryengritje të vazhdueshme.

Përkeqësimi i ekonomisë i ka privuar IRGC-në dhe grupet proksi të Teheranit nga burimet jetike që u nevojiten, dhe regjimi kërkon dëshpërimisht lehtësimin e sanksioneve për të financuar forcat e tij shtypëse brenda dhe jashtë Iranit. Me pengesat më të fundit ushtarake në Rajonin Marib të Jemenit, dominimi i regjimit në të gjithë Lindjen e Mesme është dobësuar shumë. Trazirat mbarëkombëtare i kanë dobësuar radhët dhe moralin e IRGC-së dhe bota duhet të shikojë me kujdes se çfarë po ndodh në rrugët e Teheranit, Bejrutit dhe Bagdadit për të mësuar si të tregohet e rreptë dhe të ndjekë shembullin e qytetarëve në këto rrugë.

Iran: Aktivitetet e Njësive të Rezistencës në prag të përvjetorit të Revolucionit Antimonarkik të 1979-ës

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Teheran – Aktivitetet e mbështetësve të MEK dhe Njësive të Rezistencës në prag të revolucionit monarkik të vitit 1979 – “Në luftën e fatit, të gdhendur në kujtesën e vendit tonë, më jep vdekje ose më jep lirinë” – 30 janar 2022

 

Në prag të përvjetorit të kryengritjes antimonarkike të vitit 1979, gjatë së cilës regjimi klerik uzurpoi revolucionin popullor dhe e ktheu atë në një diktaturë tjetër, mbështetësit e Mujahedin-e Khalq (MEK/PMOI) dhe Njësitë e Rezistencës në Teheran dhe qytete të ndryshme, përfshirë Mashhadin. , Ahvaz, Tabriz, Isfahan, Karaj, Mahshahr dhe Saveh kanë postuar pankarta dhe kanë shkruar mbishkrime, duke u bërë thirrje të rinjve të luftojnë për liri. Këto aktivitete synojnë të shkatërrojnë atmosferën e represionit.

Në pankartat shkruhej: “Maryam Rajavi: Ne mund dhe duhet ta çlirojmë atdheun tonë të pushtuar përmes kryengritjes dhe revoltës”, “Turp për ty Khamenei, lëre vendin të lirë”, “Në luftën e fatit, të gdhendur në kujtesën e vendit tonë, më jep vdekje ose më jep lirinë”, “Massoud Rajavi: rinia rebele do të sjellë fitoren”, “Poshtë Khamenei, përshëndetje Rajavi”, “Poshtë Khamenei dhe Raisi, përshëndetje Rajavi, rroftë liria.”

Protestat në Iran: Protestat Mbarëkombëtare të Mësuesve në 120 Qytete

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Protestuesit Thërrasin: “(Ebrahim) Raisi, Analfabet me Gjashtë Klasa Shkollë, Çfarë Ndodhi me Premtimet e Tua?” “Qeveria Tradhëton, Majlis (Parlamenti) e Mbështet”, “Të Burgosurit Politikë Duhet të Lirohen”, “Mësuesit më Mirë Vdesin Sesa të Pranojnë Poshtërimin”, “Mësues Ngrihuni për ta Hequr Qafe Diskriminimin”

  • Ne Nuk ia Kemi Frikën Represionit, dhe Jemi të Gatshëm të Paguajmë Çmimin për Drejtësi dhe Liri. Nëse Kërkesat Tona Nuk Plotësohen, do ta Vazhdojmë Protestën dhe Grevën

Mijëra mësues dhe arsimtarë liridashës në Teheran dhe në 119 qytete e fshatra të tjera protestuan kundër kushteve të papërballueshme të jetesës, pagave të ulëta, mospërfilljes ndaj kërkesave të tyre legjitime dhe arrestimit të mësuesve. Tubimet u zhvilluan në Teheran jashtë parlamentit të regjimit dhe përpara degëve të Ministrisë së Arsimit në qendrat provinciale dhe të qyteteve.

Krahas Teheranit, protestat e mësuesve u zhvilluan edhe në 119 qytete të tjera të Iranit.

Demonstruesit thërrisnin: “Të burgosurit politikë duhet të lirohen”, “Mësuesit e burgosur duhet të lirohen”, “(Ebrahim) Raisi është gënjeshtar”, “(Ebrahim) Raisi, analfabet me gjashtë klasa shkollë, çfarë ndodhi me premtimet e tua?” “Qeveria tradhëton, Majlis (parlamenti) e mbështet”, “Të burgosurit politikë duhet të lirohen”, “Mësuesit vdesin por nuk pranojnë poshtërimin”, “Mësues ngrihuni për të hequr qafe diskriminimin”, “Shteti ka kaq shumë fjalë, por asnjë vepër, “Nuk do të pushojmë derisa t’i fitojmë të drejtat tona”, “Armiku ynë është këtu (shteti), gënjejnë kur thonë se është Amerika”, “Heshtja e çdo mësuesi ofron një mundësi për më shumë shtypje” dhe “Jemi lodhur duke dëgjuar gënjeshtra nga autoritetet.”

Për të mos lejuar që mësuesit të mblidheshin e njerëzit e tjerë të bashkoheshin me ta, Forca represive e Sigurimit të Shtetit dhe agjentët me veshje civile bllokuan rrugët dhe shtigjet për në vendin e grumbullimit, arrestuan mësuesit aktivistë dhe dislokuan forca të shumta në qytete. Megjithatë, për shkak të rezistencës së mësuesve, veçanërisht grave, ata u detyruan të tërhiqeshin. Disa mësues u arrestuan gjatë protestave të sotme, duke përfshirë në Teheran, Marivan dhe provincën Fars. Pavarësisht shtimit të pranisë së forcave të sigurisë në Shiraz, një turmë e madhe marshoi në rrugë, duke kërkuar lirimin e mësuesve të burgosur.

Zonja Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), ka përshëndetur mësuesit liridashës të Iranit të cilët, pavarësisht kërcënimeve dhe arrestimeve, u derdhën sërish nëpër rrugë në mbarë vendin. Thirrjet e tyre si “Mësuesit më mirë vdesin sesa të pranojnë poshtërimin” u kanë mësuar miliona studentëve iranianë që të jenë të lirë. Vazhdimi i guximshëm i protestave në Iran pasqyron aspiratën e përgjithshme të popullit iranian për ta përmbysur regjimin dhe për të vendosur demokracinë, drejtësinë dhe sovranitetin kombëtar, shtoi ajo.

Rrezikohet i Burgosuri Politik

Nga
Shkrimtar i stafit
-

I burgosuri politik Ebrahim Sedighi Hamedani ka bërë një refuzim të informuar për gjashtë ditë, në protestë ndaj keqtrajtimit ndaj tij dhe të birit në burgun e Marivanit. Z. Hamedani ka refuzuar të marrë mjekimin e tij me insulinë.

Ebrahim Sediqhi Hamedani dhe djali i tij Salar u arrestuan nga Ministria e Inteligjencës në Urmia më 23 shkurt 2019 dhe u dënuan me 19 vjet burg për “përkrahje të organizatës Mojahedin-e-Khalq” dhe “propagandë kundër regjimit”.

Më 10 janar, NCRI u bëri thirrje Kombeve të Bashkuara dhe organizatave të tjera ndërkombëtare që të ndërmarrin veprime të menjëhershme për të shpëtuar jetën e këtyre dy të burgosurve politikë, veçanërisht të Ebrahim Siddiq Hamedani, shëndeti i të cilit është në rrezik.

 

Iran: Dita e dytë e protestave mbarëkombëtare të mësuesve në 125 qytete (30 provinca)

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Mësuesit thërrasin: “Mësuesit e burgosur duhet të lirohen”, “Nuk do të tolerojmë kaq shumë shtypje dhe diskriminim”, “Mësuesit e përçmojnë diskriminimin”

Protesta mbarëkombëtare e infermierëve dhe personelit mjekësor kundër kontratave të përkohshme, kushteve të këqija të punës

Sot, më 30 janar 2022, për të dytën ditë radhazi, mësuesit në 125 qytete në 30 provinca organizuan një protestë për të protestuar për kushtet e rënda të jetesës dhe pagat e ulëta dhe mospërmbushjen e kërkesave të tyre nga ana e shtetit. Protesta dhe grumbullimi i mësuesve do të vazhdojë edhe nesër.

Protestuesit mbanin në duar pankarta ku shkruhej: “Mësuesit e burgosur duhet të lirohen”, “Nuk do të tolerojmë kaq shumë shtypje dhe diskriminim”, “Mësuesit e përçmojnë diskriminimin”, “Kaq shumë flet nga shteti, por asnjë veprim”, “Ne kemi dëgjuar vetëm premtime boshe, nuk kemi parë drejtësi”, “jetesa, dinjiteti është e drejta jonë e patjetërsueshme” dhe “arsimimi falas është e drejta e studentëve iranianë”.

Të shtunën, infermierët dhe punonjësit e shëndetësisë në të paktën 15 qytete u mblodhën përpara zyrave provinciale, universiteteve mjekësore dhe qendrave shëndetësore të regjimit për të protestuar ndaj kushteve të rënda të jetesës, mungesës së punësimit formal dhe punës së detyruar të infermierëve, veçanërisht në mes të koronavirusit, nën maskën e kontratave të përkohshme 89-ditore. Këto protesta u mbajtën në Teheran, Isfahan, Mashhad, Shiraz, Ilam, Pol Dokhtar, Asadabad, Bukan, Lasht-e Nesha (Rasht), Firuzabad, Yasuj, Rostam, Kavar, Rudsar, Kermanshah, Bushehr, Urmia dhe Sanandaj.

Zonja Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës Iraniane të Iranit (NCRI), përshëndeti mësuesit, infermierët dhe punonjësit e kujdesit shëndetësor që kanë protestuar kundër shtypjes, diskriminimit dhe represionit të regjimit klerikal. Ajo tha: Varfëria, diskriminimi dhe represioni do të vazhdojnë për sa kohë të ekzistojë diktatura fetare. Vuajtjet dhe varfëria do të marrin fund vetëm duke vendosur demokracinë dhe sovranitetin e popullit.

Përditësimi i koronavirusit të Iranit: Mbi 501,500 vdekje, shumë zona të regjistruara si zona “rrezik”.

Nga
Shkrimtar i stafit
-

 Mbi 501,500 njerëz kanë vdekur nga koronavirusi i ri në 547 qytete në të gjitha 31 provincat e Iranit, sipas raporteve të renditura nga Organizata Muxhahedine Popullore e Iranit (PMOI/MEK) e opozitës iraniane që nga e diela pasdite me orën lokale, më 30 janar. Numri zyrtar i të vdekurve të deklaruar nga regjimi është 132,274, rreth një e katërta e shifrës aktuale.

Ministria e Shëndetësisë e regjimit njoftoi të shtunën numrat e projektuar të Covid-19 të mullahëve nga 24 orët e fundit si 21,996, që tregon një rritje prej 400 për qind në krahasim me të dielën e kaluar. Pas një valë të re që u përhap në të gjithë vendin, presidenti i regjimit Ebrahim Raisi shprehu një theks të ri mbi censurimin e lajmeve në këtë drejtim.

“Çdo raportim për koronavirusin duhet të jetë me koordinim të plotë dhe të saktë në mënyrë që të ofrojë informacion duke u përmbajtur nga shkaktimi i shqetësimit në publik,” tha ai të shtunën. Koronavirusi i ri, i njohur gjithashtu si COVID-19, ka marrë jetën e mbi 500,000 njerëzve në të gjithë Iranin, sipas opozitës iraniane PMOI/MEK.

“Në fillim të këtij piku të gjashtë të koronavirusit, të gjitha provincat raportojnë vdekje nga Covid dhe ka një rritje të ndjeshme të numrit të personave të shtruar në spital në disa provinca. Kjo rritje mund të çojë në rritje të pacientëve në ICU, dhe si rezultat, një numër në rritje të vdekjeve nga koronavirusi,” sipas një raporti të transmetuar të dielën nga agjencia gjysmë zyrtare e lajmeve ISNA.

 

Një tjetër grevë mbarëkombëtare nga mësuesit iranianë në 100 qytete

Nga
Shkrimtar i stafit
-

nationwide strike by Iranian teachers in 100 citiesNë rreth 100 qytete në 29 provinca të Iranit u zhvillua një tjetër grevë mbarëkombëtare nga mësuesit iranianë të shtunën, 29 janar 2022.

Greva mbarëkombëtare e mësuesve iranianë vjen në vazhdën e demonstratave dhe protestave të gjera më 2, 11, 12, 13, 23, 28 dhe 13 janar.

Mësuesit iranianë kërkojnë zbatimin e plotë të planit për rankimin e mësuesve, për të marrë paga në masën 80 për qind të pagave  që marrin pedagogët e shkencave në universitete. Mësuesit në pension gjithashtu duan që pagat e tyre të balancohen me normën aktuale të inflacionit. Mësuesit kërkojnë edhe lirimin e mësuesve të arrestuar që qëndrojnë në paraburgim.

Greva mbarëkombëtare e mësuesve iranianë do të vazhdojë më 30 dhe 31 janar.

nationwide strike by Iranian teachers in 100 cities

nationwide strike by Iranian teachers in 100 cities

Një Ndjesi Urgjence në Rritje Nxit Apelin më të Gjerë për Hetim nga OKB mbi Masakrën e 1988-ës në Iran

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Të enjten, organizata Drejtësi për Viktimat e Masakrës së 1988-ës në Iran (JVMI), me qendër në Mbretërinë e Bashkuar, mbajti një konferencë për shtyp në Church House në Londër, për të përsëritur thirrjen e saj të kahershme për një hetim ndërkombëtar mbi atë që është quajtur si krimi më i rëndë i regjimit iranian kundër njerëzimit. Konferencës për shtyp i parapriu të martën publikimi i një letre të hapur drejtuar Komisionit të Kombeve të Bashkuara për të Drejtat e Njeriut dhe të nënshkruar nga 463 individë dhe institucione të spikatura.

Ish-shefi i Seksionit të të Drejtave të Njeriut të OKB-së në Irak dhe presidenti i JVMI-së, Tahar Boumedra, e përshkroi letrën dhe fushatën ku ajo bazohet si “thirrja më e madhe ndërkombëtare në histori, drejtuar OKB-së nga komuniteti ndërkombëtar i ekspertëve të të drejtave të njeriut për t’u kërkuar llogari zyrtarëve iranianë për masakrën e vitit 1988”.

Boumedra drejtoi konferencën për shtyp të së enjtes së bashku me ish-ministren e Mbretërisë së Bashkuar për Zhvillimin Ndërkombëtar, baroneshën Verma, dhe Struan Stevenson, ish-deputet skocez i Parlamentit Europian dhe drejtor aktual i Fushatës për Ndryshim në Iran. Verma e përdori këtë event për të komentuar mbi ndikimin e mundshëm të letrës, duke vënë në dukje se ajo ka të ngjarë ta përforcojë konkluzionin e mëparshëm të Komisioneres së Lartë të OKB-së për të Drejtat e Njeriut se nuk ka “asnjë  barrierë ligjore për një hetim ndërkombëtar lidhur me masakrën”.

Vetë letra i kërkon Këshillit të të Drejtave të Njeriut “ta sfidojë urgjentisht pandëshkueshmërinë që gëzojnë zyrtarët iranianë duke urdhëruar një hetim ndërkombëtar për ekzekutimet masive të vitit 1988 dhe zhdukjet me forcë të mijëra të burgosurve politikë, që përbëjnë krime të vazhdueshme kundër njerëzimit”.

Përmendja e “pandëshkueshmërisë” të kujtonte një numër deklaratash të mëparshme nga JVMI dhe organizata të tjera, duke përfshirë një deklaratë nga Amnesty International, e cila i referohej zgjedhjes së presidentit iranian Ebrahim Raisi në qershor si një “kujtesë e zymtë se pandëshkueshmëria ka pushtet absolut” në udhëheqjen e vendit. .

Në vitin 1988, Raisi ishte zëvendësprokuror për Teheranin, dhe pas një fetvaje nga Udhëheqësi Suprem Ruhollah Khomeini në lidhje me opozitën e organizuar ndaj regjimit teokratik, ai u bë një nga autorët kryesorë të masakrës që rezultoi. Raisi ishte një nga katër zyrtarët që bënin pjesë në “komisionin e vdekjes” të Teheranit, i cili mbikëqyrte marrjen në pyetje dhe ekzekutimin e të burgosurve politikë në burgjet Evin dhe Gohardasht.

Autoriteti i tij personal më vonë u zgjerua në lokalitete të tjera me urdhër të drejtpërdrejtë të Khomeinit, me sa duket si rezultat i angazhimit të tij të veçantë për implementimin e plotë të fetvasë.

Letra e së martës, duke e cituar këtë dokument të vitit 1988, tregonte se ai kishte në shënjestër grupin kryesor opozitar të Iranit, Organizatën e Muxhahedinëve të Popullit të Iranit PMOI/MEK, dhe dekretonte se ata që “mbesin të palëkundur në mbështetjen e tyre” po “bëjnë luftë kundër Zotit dhe janë të dënuar me ekzekutim”.

Akuza për gjenocid shfaqet në paragrafin e parë të deklaratës për shtyp të JVMI në lidhje me konferencën për shtyp të së enjtes, e cila e cilëson gjithashtu masakrën më në përgjithësi si një “krim kundër njerëzimit”. Ky përshkrim duket i padiskutueshëm për shkak të faktit se komisionet e vdekjes në Teheran dhe qytete të tjera besohet se kanë urdhëruar varje ose vdekje me pushkatim për më shumë se 30,000 të burgosur politikë gjatë një periudhe prej rreth tre muajsh.

Baronesha Verma vuri në dukje në konferencën për shtyp të së enjtes se qeveritë perëndimore kishin qenë pak a shumë të vetëdijshme për vrasjet masive ndërkohë që ato ishin ende në vazhdim, pasi ishin paralajmëruar me shkrim nga kreu i MEK Massoud Rajavi, mes të tjerësh. Prandaj, ajo nxori si përfundim se këto qeveri kanë përgjegjësinë për ta sfiduar pandëshkueshmërinë e Iranit duke përdorur Kombet e Bashkuara si një forum për të nxitur hetime ndërkombëtare mbi këtë dhe krime të tjera kundër njerëzimit të kryera nga regjimi iranian.

Konferenca për shtyp i bëri jehonë mendimit të shprehur në letrën e së martës në lidhje me mundësinë që abuzimet me të drejtat e njeriut në Iran të zgjerohen më tej në mungesë të llogaridhënies për krimet e shkuara.

“Ne jemi të shqetësuar se mungesa e kërkesës së llogarisë ndaj autorëve të krimeve nga ana e komunitetit ndërkombëtar mund t’i inkurajojë autoritetet iraniane për të kryer mizori të mëtejshme kundër protestuesve disidentë dhe të burgosurve politikë, siç u dëshmua gjatë shtypjes gjakatare të protestave mbarëkombëtare të vitit 2019,” thuhet në letër.

Protestat në fjalë shpërthyen spontanisht në gati 200 qytete dhe qyteza në nëntor të atij viti, por u shtypën shumë shpejt nga autoritetet që hapën zjarr mbi turmat duke përdorur municione luftarake. Përafërsisht 1500 demonstrues paqësorë u vranë dhe mijëra të tjerë u arrestuan. Më pas, shumë prej këtyre u përballën me tortura gjatë një periudhe disa mujore, siç detajohet në një raport të Amnesty International, të titulluar “Të shkelësh njerëzimin”.

Fjalët e Struan Stevenson në konferencën për shtyp të JVMI theksuan rolin udhëheqës të Raisit në këtë shtypje, e cila u zhvillua në kohën kur ai ishte kreu i gjyqësorit të Iranit. Stevenson më pas nënvizoi disa nga mjetet me të cilat shtetet individuale dhe entitetet individuale brenda këtyre shteteve mund të ushtrojnë presion mbi abuzuesit iranianë të të drejtave të njeriut ndërkohë që presin që Kombet e Bashkuara të hapin hetimin e kërkuar.

Ai vuri në dukje se kishte bërë personalisht një kërkesë që Raisi të arrestohej në rast se shkelte në tokën skoceze. Kjo me sa duket e pengoi presidentin iranian të merrte pjesë në samitin COP26 për ndryshimet klimatike në Glasgow. Stevenson gjithashtu vuri në dukje se kërkesa të ngjashme u janë paraqitur autoriteteve ligjore edhe në vende të tjera, duke deklaruar më pas se Raisi “bën mirë të jetë i vetëdijshëm se, po të shkelë ndoshta kudo në perëndim, … ai mund të përballet me arrestim të menjëhershëm dhe pandëshkueshmëria e tij do të marrë fund”.

Kërcënimi i arrestimit në tokë të huaj është i besueshëm në dritën e parimit të juridiksionit universal, i cili lejon pothuajse çdo shtet të ndjekë penalisht shkelje të rënda të së drejtës ndërkombëtare, edhe nëse ato shkelje nuk kanë patur ndikim të drejtpërdrejtë në vendin e ndjekjes penale. Në vitin 2019, ky parim u përdor për të përligjur arrestimin e Hamdi Noury, një ish-zyrtar i burgjeve iraniane, gjatë vizitës së tij në Suedi. Noury aktualisht është duke u gjykuar për krime lufte dhe vrasje masive bazuar në pjesëmarrjen e tij në masakrën e vitit 1988. Pas më shumë se tre dekadash, ai është zyrtari i parë i cili po gjykohet për këtë.

Nënshkruesit e letrës së hapur të së martës shpresojnë se ai nuk do të jetë i fundit. Kjo letër duket se pajtohet me mundësinë e ndjekjeve penale të mëtejshme të bazuara në juridiksionin universal, pasi citon një deklaratë të Amnesty International që kërkonte pikërisht këtë zgjidhje.

Megjithatë, fokusi i letrës mbetej në perspektivën për një hetim të udhëhequr nga OKB që do të rezultojë në ndjekje penale në Gjykatën Penale Ndërkombëtare. Në fakt, ky apel forcohej edhe nga fakti se nënshkrimet e letrës përfshijnë atë të gjyqtarit Sang-Hyun Song, ish-president i ICC-së (Gjykatës Penale Ndërkombëtare). Atij iu bashkuan më shumë se 100 zyrtarë të tjerë aktualë dhe të mëparshëm të OKB-së, duke përfshirë ish-krerë të Këshillit të Sigurimit dhe Komisionit të të Drejtave të Njeriut.

Shumë prej këtyre zyrtarëve patën nënshkruar emrat e tyre në një thirrje të mëparshme për veprim në maj 2021, vetëm disa javë përpara se Raisi të emërohej president. Ky zhvillim me sa duket ka sjellë një ndjesi të re urgjence në këtë fushatë përmes “kujtesës së zymtë” të tij për pandëshkueshmërinë e Iranit.

“Ky është një regjim që po e vendos veten mbi ligjin ndërkombëtar,” tha Tahar Boumedra në konferencën për shtyp të së enjtes, “dhe kjo është arsyeja pse ne duhet ta vëmë këtë regjim para përgjegjësisë; ne duhet që të gjithë ata që morën pjesë në këtë krim, përfshirë presidentin e Republikës Islamike, Ebrahim Raisi – duhet t’i kërkojmë llogari të gjithëve.”

1...224225226...730Faqja 225 nga 730