Mbështetje dypartiake nga Ligjvënësit e SHBA-së të një Republike demokratike dhe laike në Iran

Nga
Shamsi Saadati
-

Në 43-vjetorin e revolucionit antimonarkik të vitit 1979 në Iran, dhjetëra anëtarë të Dhomës së Përfaqësuesve të Shteteve të Bashkuara morën pjesë në një konferencë online më 11 shkurt, duke rinovuar mbështetjen e tyre për aspiratat demokratike të popullit iranian. Ndërsa vlerësuan revolucionin e popullit iranian në vitin 1979, i cili përmbysi diktaturën ushtarake të Shahut, ligjvënësit amerikanë nënvizuan se shpirti dhe aspiratat e njerëzve që çuan në atë revolucion nuk janë zbehur.

Ata shprehën gjithashtu mbështetje për krijimin e një republike demokratike, laike dhe jo-bërthamore në Iran.Znj. Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), i dërgoi gjithashtu një videomesazh kësaj ngjarjeje, duke nënvizuar: “Sot ekziston një alternativë demokratike që ka një bazë të fuqishme sociale. Ajo e ka ngritur pakënaqësinë e përhapur sociale drejt një lufte të orientuar drejt qëllimit për të përmbysur regjimin në tërësinë e tij.

”Konferenca dhe pjesëmarrësit e saj u zotuan të vazhdojnë mbështetjen e tyre për popullin iranian dhe thirrjet e tyre për ndryshimin e regjimit dhe krijimin e republikës së zgjedhur në mënyrë demokratike në Iran. Konferenca u bëri thirrje gjithashtu qeverive perëndimore, përfshirë SHBA-në, që të miratojnë një politikë të fortë kundrejt teokracisë në pushtet në Teheran, duke shtuar se kjo ishte mënyra e vetme për të parandaluar regjimin nga përhapja e kaosit në rajon.

 

Panairi i dështuar i përvjetorit të regjimit të Iranit tregoi mungesën e legjitimitetit

Nga
Mohammad Sadat Khansari
-

Gjatë historisë, të gjithë diktatorët janë përpjekur të legjitimojnë sundimin e tyre duke grumbulluar turma, me detyrim apo me nxitje. Por teokracia sunduese e Iranit dhe “panairi i tij” qesharak i përvjetorit ia kaluan veprimeve të ndërmarra nga diktatorë si Hitleri, Musolini dhe Franko.

Duke mos patur asnjë lloj legjitimiteti brenda Iranit, regjimi iranian fjalë për fjalë bën gjithçka për t’i treguar audiencës së tij të huaj se gëzon mbështetje popullore.

11 shkurti shënoi përvjetorin e revolucionit antimonarkik të Iranit të vitit 1979. Një revolucion, i rrëmbyer nga Ruhollah Khomeini dhe të ngjashëm me të. Si trashëgimtari i vërtetë i Shahut, Khomeini, dhe rrjeti i tij i klerikëve, uzurpuan pushtetin në mungesë të anëtarëve aktualë të opozitës, të cilët Shahu i kishte burgosur ose ekzekutuar.

Në fjalimin e tij të fundit, Ali Khamenei, udhëheqësi suprem i regjimit iranian, bëri thirrje për mbajtjen e panairit të përvjetorit të regjimit “më të lavdishëm se kurrë”. Megjithatë, me gjithë mobilizimin e rëndë të mullahëve, ata mjerisht nuk arritën as të bënin një shfaqje të organizuar nga skena.

Regjimi kishte mobilizuar të gjitha forcat e tij paraushtarake Basij për të parakaluar në rrugë duke hipur mbi motoçikleta ndërsa mbante fotografi të organizatorit të eliminuar të terrorit, Qassem Soleimani dhe Ruhollah Khomeinit, themeluesit të regjimit. Ky grumbull motoçikletash dhe makinash që lëviznin nëpër rrugë, duke u shkaktuar bllokime dhe bezdisje qytetarëve iranianë kishte për qëllim të mbulonte pjesëmarrjen e pakët në ngjarjen e organizuar nga qeveria.

12 muajt e fundit sinjalizojnë një rrugë të trazuar përpara për regjimin e IranitRaportet nga rrjeti i opozitës iraniane nga mbi 200 qytete anembanë Iranit tregojnë pjesëmarrje të pakët në përvjetoret e regjimit. Në Teheran pretendohet se disa dhjetëra mbështetës të mullahëve ishin në sheshin Imam Hossein, ku regjimi mblidhte forcat e tij përpara se të fillonte marshimin. Fotot ajrore nga sheshi Azadi i Teheranit dhe pikat e tjera kryesore të grumbullimit në qytete të ndryshme treguan shumë pak njerëz.

Romina, Mona dhe gratë e pambrojtura nën tiraninë e Iranit

Nga
Shkrimtar i stafit
-

The catastrophic rise in honor killings in Iran is rooted in misogyny and the patriarchal culture institutionalized in the laws and society.Në të gjithë Iranin, ‘vrasjet për nder’ të grave të reja janë një fenomen shumë i zakonshëm dhe shfaqen rregullisht në titujt e lajmeve këto ditë. Në një raport të fundit nga 5 shkurti, në provincën jugperëndimore të Khuzestanit, një i ri u pa në sheshin Kassaei në Ahvaz duke mbajtur kokën e një gruaje të re që i ishte prerë koka. Shikuesit, duke përfshirë një grup mekanikësh që rregullonin automjetet, kujtuan vrasësin që bërtiste: “Kjo është koka e saj; ne e sollëm.” Viktima është identifikuar si 17-vjeçarja Mona (Qazal) Heidari.

Edhe disa ditë pas kësaj ngjarje traumatike, dëshmitarët okularë mbeten të tronditur dhe një atmosferë e rëndë e ka hijezuar vendin. “Një aksident!? Ishte një fatkeqësi”, iu përgjigj një burrë një gazetari të pavarur, i cili u përpoq të hedhë dritë mbi aspekte të tjera të krimit. “Nëse zyrtarët e quajnë këtë një aksident, kështu që ata duhet të vrasin një qytet të tërë për ta quajtur një fatkeqësi.”

Dëshmitari okular shtoi: “Ne tregtarët nuk mund të flinim e as të hanim diçka për tre ditë. Ne ishim duke punuar kur një automjet ndaloi në shesh dhe një burrë zbriti me kokën e një vajze. Më vonë kuptuam se e lanë trupin e prerë të vajzës në rrugën Nasser Khosro dhe e sollën kokën këtu për ta treguar.”

Në të njëjtën ditë, faqja gjysmë zyrtare e Rokna publikoi videon e burrit dhe historinë. Një ditë më vonë, zyrtarët deklaruan se faqja e internetit ishte mbyllur për shkak të postimit të videos. Në përgjigje, më 8 shkurt, zëdhënësi i gjyqësorit Zabihollah Khodaeian tha: “Këto raste dëmtojnë opinionin publik dhe kanë ndikim psikologjik”.

Megjithatë, vëzhguesit besojnë se qeveria përpiqet të minimizojë krimin. Ata u kujtuan njerëzve rindalimin e filmit “Khane Pedari” [Shtëpia e babait] për “vrasjet për nder” në Iran dy vjet më parë. Veçanërisht, gjyqësori kishte ngritur një padi kundër producentëve të filmit, përfshirë regjisorin Kianush Ayyari.

 

Mona nuk është rasti i parë

Mona Heidari u detyrua të martohej me burrin e saj Sajjad në moshën 14-vjeçare. Nga frika e dhunës dhe kërcënimeve të të shoqit, Mona u largua në Turqi. Megjithatë, babai i saj përfundimisht e bindi atë të kthehej në Iran, ku Sajjad priti ta vriste.

“Në rrethin tonë, të gjithë e quanin Sajjadin të dobët. Ai preu dhe e tregoi kokën e Monës për të treguar se ishte një njeri i zellshëm. Djali im e kishte kërcënuar se do t’i priste kokën Monës,” ankonte nëna e Sajjadit, duke u përpjekur të justifikonte vrasësin.

Nën sistemin mizogjinist të Iranit, Mona Heidari nuk ishte as viktima e parë e “vrasjeve për nder” dhe as e fundit. Në të vërtetë, kushtetuta e Republikës Islamike e ka institucionalizuar diskriminimin gjinor, duke i lënë burrat të kryejnë çfarë të duan kundër grave, veçanërisht kundër grave dhmotrave të tyre dhe vajzave, pa u ndëshkuar.

Iran: U shtuan ekzekutimet. Pse?

Nga
Shamsi Saadati
-

Shumë vende e kanë hequr dënimin me vdekje. Megjithatë, Irani, nën teokracinë sunduese, ku Kiri i Madh shkroi deklaratën e parë të të drejtave të njeriut, e njohur zakonisht si Cilindri i Kirit, renditet i pari për sa i përket ekzekutimeve për frymë.

Sipas burimeve, që kur Ebrahim Raisi ka marrë detyrën, të paktën 271 janë varur, 54 vetëm në vitin 2022. Në gusht, presidenti i vetëshpallur “i moderuar” i regjimit iranian, Hassan Rouhani, i dha fund mandatit të tij tetë-vjeçar me mbi 5000 ekzekutime të varura mbi përgjegjësinë e “zbatimit të urdhrit të Zotit”, një term që ai përdori për të justifikuar varjet, ndaj Ebrahim Raisi. Udhëheqësi suprem i regjimit vendosi Raisin, një zyrtar gjyqësor analfabet, i cili u ngjit në gradat e regjimit për shkak të pamëshirshmërisë së tij, për të shërbyer si një mashtrues duke qëndruar kundër shoqërisë sfiduese dhe gjithnjë e më të shqetësuar të Iranit.

Pasi ka shërbyer si anëtar i “Komisionit të Vdekjes” të Teheranit gjatë gjenocidit të vitit 1988, ku u ekzekutuan dhjetëra mijëra të burgosur politikë, Raisi simbolizon thelbin e dhunshëm të regjimit. Ai u ngjit në pushtet pas dekadash krimesh kundër njerëzimit, si roli i tij në torturimin e mijëra të burgosurve politikë kur ishte prokuror në burgjet e Hamedanit dhe Karajit dhe arrestimi dhe torturimi arbitrar i mijëra protestuesve gjatë kryengritjes së nëntorit 2019.

Në qershor, pak pasi regjimi e shpalli Raisin fitues të zgjedhjeve të rreme, të bojkotuara në mbarë vendin, Sekretarja e Përgjithshme e Amnesty International, Agnès Callamard tha: “Fakti që Ebrahim Raisi është ngritur në presidencë në vend që të hetohej për krimet kundër njerëzimit të vrasjes, zhdukjes me forcë dhe torturave, është një kujtesë e zymtë se pandëshkueshmëria mbretëron suprem në Iran.”

Zonja Callamard nënvizoi gjithashtu rolin e Raisit në masakrën e 1988 të 30,000 të burgosurve politikë, kryesisht anëtarë të organizatës Mujahedin-e Khalq (MEK). Për më tepër, zonja Callamard dhe gjashtë Raportues të tjerë Specialë të OKB-së lëshuan një letër në dhjetor 2020, duke nënvizuar se masakra e vitit 1988 “mund të jetë krim kundër njerëzimit”.

Iran një grua, ekzekutohet në Qazvin pas pesë vitesh burg

Në një letër të hapur më 27 janar, më shumë se 460 zyrtarë aktualë dhe ish-zyrtarë të OKB-së, ish-Presidenti i Gjykatës Penale Ndërkombëtare, dhe juristë të tjerë të njohur globalisht, i kërkuan OKB-së që të “ngrejë menjëherë një hetim për masakrën e Iranit të vitit 1988, e cila përbën “krime kundër njerëzimit dhe “gjenocid””.

Më 10 dhjetor 2021, që shënon Ditën Ndërkombëtare të të Drejtave të Njeriut, Josep Borrell, Përfaqësuesi i Lartë i Bashkimit Evropian, tha: “BE do të vazhdojë të mbështesë universalitetin e të drejtave të njeriut dhe të ushtrojë vigjilencë ndaj çdo përpjekjeje për të minuar angazhimet ndërkombëtare. Në Ditën e të Drejtave të Njeriut, ne angazhohemi të dyfishojmë përpjekjet tona për të qëndruar dhe për të folur për të shtypurit dhe ata që janë nën kërcënim, kudo që të jetojnë.”

Presidenti i SHBA, Joe Biden, nënvizoi gjithashtu në tetor se “Shtetet e Bashkuara janë të gatshme të punojnë me partnerët dhe aleatët për të ndihmuar në udhëheqjen e botës drejt një të ardhmeje më paqësore, më të begatë, të bazuar në respektimin e dinjitetit njerëzor”.

Ndërkohë, administrata amerikane, z. Borrell, dhe kolegët e tij në demokracitë evropiane po bëjnë çmos për të ringjallur marrëveshjen bërthamore të Iranit të vitit 2015. Ata janë të prirur për të ofruar lehtësim sanksionesh ndaj regjimit vrasës të Iranit që nuk ka absolutisht asnjë respekt për standardet ndërkombëtare të të drejtave të njeriut.

Çfarë mesazhi i dërgon Teheranit një qasje e tillë për shkeljet e të drejtave të njeriut? Pse regjimi u kushton vëmendje dhjetëra dënimeve ndërkombëtare, të tilla si shprehjet e përsëritura të shqetësimeve për numrin në rritje të ekzekutimeve në Iran nga zyrtarët e SHBA-së dhe BE-së? Bërja e një syri qorr ndaj shkeljeve skandaloze të të drejtave të njeriut nga regjimi e ka përjetësuar kulturën e mosndëshkimit në Iran?

Presidenti John F. Kennedy tha: “Të drejtat e çdo njeriu pakësohen kur të drejtat e një njeriu kërcënohen”. Pra, a nuk ka ardhur koha që demokracitë perëndimore të kërkojnë llogari nga regjimi iranian për abuzimet e të drejtave të njeriut që kanë shkelur të drejtat e gjithë njerëzimit?

Iran: 43 fushata kundër shtypjes nga të rinjtë sfidues në 43 vjetorin e Revolucionit Anti-monarkik

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Djegia e hyrjeve të qendrave të shtypjes dhe torturës dhe banderolave ​​të Khameneit dhe Soleimani Në prag të përvjetorit të revolucionit antimonarkik të vitit 1979 dhe ndërkohë që forcat e sigurimit të regjimit ishin në gatishmëri maksimale, të rinjtë rebelë prishën ceremoninë e propagandës së mullahëve me rastin e përvjetorit të revolucionit antimonarkik, të enjten, më 10 shkurt 2022, duke djegur tabelat hyrëse të qendrave të shtypjes dhe torturës dhe duke i vënë flakën pankartave të mëdha të Khameneit dhe Qassem Soleimani në qytete të ndryshme të Iranit.

Fushatat minuan atmosferën e shtypjes në qytete të ndryshme të Iranit. Midis këtyre qendrave ishte Departamenti i Drejtësisë në Teheran, i cili lëshon vendime për shumicën e arrestimeve, torturave dhe ekzekutimeve, dhe 24 qendra shtypëse Basij, përgjegjëse për shtypjen e protestave popullore dhe disa qendra plaçkitëse të njohura si Komitetet e Ndihmës. Këto fushata, përveç Teheranit, u kryen edhe në Mashhad, Isfahan, Qazvin, Hamedan, Karaj, Shiraz, Rasht, Zahedan, Bandar Abbas, Eslamabad, Khalkhal, Savojbolagh, Marvdasht, Neyshabur, Borkhar (Kerman), Semirom, Kuchesfahan, Lahijan, Varamin, Rigan (Kerman), Takestan, Kuhdasht, Zeh-e Kalut dhe Khark dhe u mirëpritën nga banorët vendas.

 

Iran: Transmetimi i sloganeve “Vdekje Khamenei, Forca Rajavi”, “Iranianët janë vigjilentë dhe urrejnë Shahun dhe Mullahët” dhe “Vdekje Khamenei dhe Raisi!” në prag të Revolucionit Antimonarkik në Shahr-e Rey

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Mbrëmjen e së enjtes, 10 shkurt, në 43-vjetorin e revolucionit antimonarkik, brohoritën “Vdekje Khamenei, Forca Rajavi”, “Iranianët janë vigjilentë dhe e urrejnë Shahun dhe mullahët” dhe “Vdekje Khamenei dhe Raisi”, u transmetua nga Njësitë e Rezistencës në qendrën tregtare kryesore në qendër të qytetit. në Shahr-e Rey, në jug të Teheranit. Njëkohësisht, në Fardis (Karaj), thirrjet “Vdekje Khamenei, forca Rajavi”, “Poshtë Khamenei, i mallkuar qoftë Khomeini”, “Jo kurorës dhe as turbanit, ditët e mullahëve mbaruan”, “Raisi, ti je përgjegjës në masakrën e1988-ës”, jehoi me zë të lartë në zonën qendrore tregtare të qytetit.

“Poshtë Khamenei, përshëndetje Rajavi” – Njerëzit shënojnë përvjetorin e Revolucionit të Iranit të vitit 1979Gjithashtu, në Sarasiab (Karaj), brohoritën “Vdekje Khamenei, forca Rajavi”, “Poshtë Khamenei, mallkuar qoftë Khomeini”, “Jo kurorës, as turbanit, ditët e mullahëve kanë mbaruar”, “Raisi, ti je përgjegjës në masakrën e1988-ës”, u transmetuan me zë të lartë nga Njësitë e Rezistencës në lagjen e madhe tregtare, në rrugën e quajtur “Imam”. Fragmente të shkurtra nga fjalime të zonjës Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI) në lidhje me rënien e pashmangshme të regjimit klerik, dhe pjesë e një fjalimi të mbajtur nga z. Massoud Rajavi, udhëheqësi i Rezistencës Iraniane , në lidhje me “popullin heroik iranian që përmbysi regjimin” u transmetuan vazhdimisht.

Njëkohësisht, në prag të përvjetorit të revolucionit antimonarkik, të rinjtë sfidues brohoritën slogane të tilla si “Vdekje Khamenei, forca Rajavi, vdekje diktatorit, vdekje Khamenei, mallkuar qoftë Khomeini, jo kurorës, as turbanit, ditët e mullahëve kanë mbaruar”, në rrugë dhe parqe në Teheran dhe qytete të ndryshme duke përfshirë Isfahan, Ahvaz, Mashhad, Bandar Abbas, Shiraz, Rasht, Karaj, Arak, Sari, Hamedan, Yazd, Lahijan, Khorramabad, Eslamshahr, Andimeshk, Shahroud, Varamin, Garmsar, Neyshabur, Mehrshahr, Karaj dhe Shush.

Iran: Aktivitetet e Njësive të Rezistencës në qytete të ndryshme në përvjetorin e Revolucionit Antimonarkik

Nga
Shkrimtar i stafit
-

“Khamenei, turp për ty, lëre vendin” Në prag të 43-vjetorit të revolucionit antimonarkist më 11 shkurt 1979, mbështetësit e Mujahedin-e Khalq (MEK/PMOI) dhe Njësive të Rezistencës në Teheran dhe qytete të tjera duke përfshirë Shirazin, Isfahanin, Qomin, Tabrizin, Ahvazin.

, Bandar Abbas, Abadan, Khorramabad, Babol dhe Kahrizak postuan pankarta dhe shkruan grafite, duke u bërë thirrje të rinjve që t’i bashkohen Njësive të Rezistencës në luftën për liri. Aktivitetet synonin të shkatërronin atmosferën e shtypjes të imponuar nga regjimi klerik. Parullat përfshinin, “Maryam Rajavi për të rinjtë iranianë: Bashkohuni me Njësitë e Rezistencës për lirinë e Iranit”, “Turp për ty Khamenei, lëshoje vendin”, “Massoud Rajavi: Rebelët do të fitojnë “, “Massoud Rajavi: Shpërbërja e IRGC përmes luftës së rinisë rebele, është një parakusht për fitoren, “Poshtë Khamenei, përshëndetje Rajavi”, “Poshtë Khamenei dhe Raisi, përshëndetje Rajavi”.

Teheran – Aktivitetet e mbështetësve të MEK dhe Njësive të Rezistencës në përvjetorin e revolucionit antimonarkik – “Maryam Rajavi: Bashkohuni me Njësitë e Rezistencës” – 9 shkurt 2022

Teheran – Aktivitetet e mbështetësve të MEK dhe Njësive të Rezistencës në përvjetorin e revolucionit antimonarkik – “Massoud Rajavi: Rebelët do të fitojnë”- 9 shkurt 2022

Shiraz dhe Qom – Aktivitetet e mbështetësve të MEK dhe Njësive të Rezistencës në përvjetorin e revolucionit antimonarkik – “Massoud Rajavi: Shpërbërja e IRGC përmes luftës së rinisë rebele, është një parakusht për fitoren”- 9 shkurt 2022

Kronologjia e opozitës së Iranit që ekspozon rrjetet terroriste të regjimit dhe projektet e raketave balistike

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Për rreth katër dekada, edhe përpara se provat të dokumentoheshin në rrjetin mbarëbotëror, Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI) filloi të paralajmëronte botën për kërcënimin më të ri për paqen dhe sigurinë rajonale dhe globale: Fundamentalizmin Islamik.

Ekspozimi i luftënxitjes së regjimit iranian nën pretekstin e ‘eksportit të Revolucionit për të krijuar përfundimisht një ‘Kalifat të ri Islamik’, duke hedhur dritë mbi ambicjen e Ruhollah Khomeinit për të vazhduar luftën e përgjakshme me Irakun, duke i treguar botës për shkeljet e rënda të të drejtave të njeriut dhe masakrat në Burgjet dhe birucat e Iranit, duke zbuluar ambiciet e tij bërthamore, si dhe programin e tij të raketave balistike janë disa prej këtyre përpjekjeve.

Kronologjia demonstron disa nga rrëfimet ku Rezistenca iraniane është përpjekur të hedhë dritë në qoshet më të errëta të botës, ku regjimi iranian po komplotonte, organizonte dhe kryente krime që kanë çuar ose mund të kishin çuar në humbjen e jetëve të pafajshme.Megjithëse raporti është vetëm një përmbledhje, ai jep një vlerësim të kontributit që Rezistenca iraniane ka dhënë për sigurinë botërore. Raporti nuk përfshin mijëra raporte mediatike që kanë raportuar zbulimet.

 

Ngjarja vjetore e grupeve parlamentare “Miqtë e një Irani të Lirë” pret presidenten e opozitës iraniane Maryam Rajavi

Nga
Shamsi Saadati
-

Sesioni vjetor i grupeve parlamentare “Miqtë e Iranit të Lirë” ka nisur të mërkurën, më 9 shkurt, ku marrin pjesë deputetë të Parlamentit Evropian dhe deputetë nga parlamentet e 19 vendeve.

Znj. Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e koalicionit opozitar iranian, Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI), ishte folësja kryesore në ngjarje me pjesëmarrës nga Mbretëria e Bashkuar, Gjermania, Franca, Italia, Zvicra, Finlanda, Norvegjia, Islanda, Holanda, Belgjika, Spanja, Portugalia, Irlanda, Rumania, Malt, Lituania, Sllovenia, Polonia dhe San Marino. Mori pjesë edhe një delegacion nga Australia.“Si mik i Iranit të Lirë, ne shprehim mbështetjen tonë për luftën e popullit iranian dhe Rezistencës për të përmbysur këtë tirani fetare dhe për krijimin e një republike demokratike dhe pluraliste që do t’i shërbejë paqes dhe stabilitetit.

Ne e fillojmë sesionin e sotëm të përbashkët me fjalët hyrëse nga zonja Maryam Rajavi, e cila do të na japë informacion të dorës së parë mbi situatën aktuale në Iran, perspektivat për të ardhmen e Iranit, “tha Antonio Stango, President i Federatës Italiane për të Drejtat e Njeriut.

Zonja Rajavi përshëndeti martirët dhe udhëheqësit e vërtetë të revolucionit antimonarkik të Iranit të vitit 1979, duke shtuar se rezistenca e popullit iranian kundër diktaturës aktuale fetare është, në fakt, vazhdimi dhe evolucioni i revolucionit të 1979-ës. Populli iranian, i cili përmbysi regjimin e Shahut 43 vjet më parë, tani po thërrasin: “Poshtë shtypësi, qoftë Shahu apo udhëheqësi”, ky i fundit duke iu referuar Udhëheqësit Suprem të regjimit Ali Khamenei.

Shumica e dilemave përpara shoqërisë së Iranit sot janë bërë kritike dhe kanë arritur një pikë pa kthim kundër vetë regjimit, duke çuar në ngritjen e revoltës së punëtorëve, fermerëve, mësuesve dhe sektorëve të tjerë të shoqërisë.Nga fundi i vitit 2017 e deri sot, Irani ka qenë dëshmitar i protestave të shumta mbarëkombëtare. Pavarësisht pretendimeve të regjimit, mullahët nuk gëzojnë asnjë mbështetje nga shtresa e ulët e shoqërisë, shpjegoi zonja Rajavi.

Në rrethana të tilla, Khamenei iu drejtua vendosjes së Ebrahim Raisit, të njohur si “Kasapi i masakrës së 1988”, si president i mullahëve.Khamenei u përpoq të frenonte krizat e regjimit duke mbyllur radhët për të konsoliduar kontrollin e tij në pushtet. Megjithatë, gjashtë muaj pas mandatit të Raisit si president i regjimit, kabineti i tij është bërë kabineti më i paaftë në katër dekadat e fundit për regjimin.Nëse sdo të ishte për Rezistencën iraniane, regjimi i mullahëve do të kishte fituar kontrollin e plotë mbi të gjithë rajonin përmes eksportimit të fondamentalizmit islamik.

Regjimi iranian e konsideron PMOI/MEK dhe tërësinë e Rezistencës Iraniane si një kërcënim ekzistencial. Kështu, përballja me Rezistencën iraniane konsiderohet si prioriteti i saj kryesor në politikat e brendshme dhe të jashtme. Pjesa më e madhe e forcave të sigurisë, propagandës dhe luftës psikologjike të mullahëve po përdoret për t’u përballur me Rezistencën iraniane, vazhdoi zonja Rajavi.Anëtarë të ndryshëm të FOFI gjithashtu mbajtën fjalime gjatë seancës, duke u bërë thirrje veçanërisht qeverive dhe parlamenteve evropiane që të njohin masakrën e vitit 1988 në Iran si “gjenocid dhe krim kundër njerëzimit”.Mbi 30,000 të burgosur politikë, kryesisht anëtarë dhe mbështetës të PMOI/MEK, u ekzekutuan në të gjithë Iranin në harkun e vetëm disa muajve gjatë verës dhe fillimit të vjeshtës të vitit 1988.Ish-kryeministri irlandez John Perry kritikoi qasjen paqësore të miratuar nga qeveritë në të gjithë Evropën përballë regjimit të mullahëve në Iran.”Heshtja e qeverisë evropiane, e cila është e patolerueshme, ka qenë një mundësi e rëndësishme për regjimin e Teheranit që të vazhdojë krimet e tij të tmerrshme të brendshme, terrorizmin e huaj, ambiciet bërthamore, pa u ndëshkuar plotësisht deri më sot, dhe ne sigurisht mendojmë se duhet t’u bëjmë thirrje qeverive kombëtare evropiane.

”, tha ai.“Ne duhet të japim mbështetjen tonë dhe mund të bashkëpunojmë me NCRI-në si një alternativë e qëndrueshme demokratike ndaj regjimit që ka aftësinë të krijojë një republikë demokratike, pluraliste dhe jobërthamore,” përfundoi zoti Perry. “Një vlerësim real i situatës iraniane tregon se përgjigja qëndron në përmbysjen e diktaturës fetare. Ne jemi anëtarë të komiteteve që mbështesin rezistencën demokratike, dhe për këtë arsye jemi objektiv i sulmeve nga regjimi iranian”, tha Leo Dautzenberg, kreu i FOFI – Gjermani dhe ish-deputet i Bundestagut.

 

Hipokrizia mediatike e Khameneit

Nga
Shkrimtar i stafit
-

ali khamenei speech airforce commandersUdhëheqësi suprem i regjimit iranian Ali Khamenei mban fjalimin para një grupi komandantësh të forcave ajrore

 

Në një fjalim drejtuar komandantëve të forcave ajrore të regjimit iranian, udhëheqësi suprem i regjimit Ali Khamenei u ankua për diktaturën dhe censurën në mediat e huaja dhe platformat online dhe bëri thirrje për një strategji sulmi të shumëanshëm.

 

Khamenei pohoi se regjimi i Iranit është shënjestruar me një “sulm të gjithanshëm nga armiku”, duke shtuar, “Ne nuk mund të jemi në mbrojtje përgjithmonë”.

 

Khamenei theksoi se regjimi duhet të shkojë në sulm në fusha të ndryshme, duke përfshirë “median, sigurinë dhe ekonominë” dhe u bëri thirrje zyrtarëve të regjimit që të udhëheqin përpjekjet në këtë drejtim.

 

Khamenei ishte veçanërisht i zemëruar për dështimin e regjimit të tij për të kontrolluar rrjetet e mediave sociale, të cilat ai i përshkroi si “diktaturë”.

 

“Ju nuk mund të përmendni emrin e martirit Soleimani sepse ai do të fshihet,” tha Khamenei, duke iu referuar organizatorit të terrorit të eliminuar të regjimit Qassem Soleimani. “Ata kontrollojnë mediat sociale dhe nuk mund ta durojnë emrin dhe foton e Soleimanit. Sot çdo gjë që është në kundërshtim me politikat perëndimore do të ndalohet. Dhe pastaj ata përdorin të njëjtën hapësirë ​​për të përforcuar problemet e Republikës Islamike ose për të minuar islamin dhe vlerat islame.”

 

Ironikisht, regjimi i Khameneit ka disa nga politikat më të rrepta të censurës së medias. Rrjetet e mediave sociale janë të ndaluara në Iran. Televizioni, radio dhe media të tjera kombëtare janë ose në pronësi ose të kontrolluara fort nga regjimi dhe i shërbejnë vetëm politikave propagandistike të regjimit.

 

Mediat shtetërore censurojnë lajmet për protestat, abuzimet e të drejtave të njeriut në burgjet e Iranit, mashtrimin dhe korrupsionin në nivelet më të larta të pushtetit, vdekjet nga Covid-19 dhe problemet ekonomike të shkaktuara nga politikat e Khameneit. Në vend të kësaj, ajo përpiqet të pikturojë një tablo të begatë dhe të fuqishme të regjimit iranian.

 

Mediat iraniane e kanë humbur besueshmërinë e saj deri në atë pikë sa shumica e sondazheve tregojnë se shumë pak njerëz i drejtohen mediave të lidhura me regjimin. Dhe praktikisht në çdo protestë, transmetuesi shtetëror bëhet objekt përbuzjeje dhe talljeje për protestuesit, të cilët e quajnë atë një “turp kombëtar”.

Shumica e iranianëve i marrin lajmet e tyre nga rrjetet sociale, faqet e internetit dhe rrjetet satelitore. Irani ka një nga rekordet më të këqija globale në shtypjen e lirisë së fjalës, burgosjen, persekutimin dhe madje edhe vrasjen e gazetarëve dhe goditjen e protestave paqësore. Regjimi ka një histori të përgjakshme të torturimit dhe ekzekutimit të disidentëve brenda Iranit dhe vrasjes së tyre jashtë vendit.

1...224225226...733Faqja 225 nga 733