Konfederata Italiane e Unioneve të Punëtorëve (CISL) Shpall në një Deklaratë Solidaritetin e Saj me Punëtorët e Iranit
Sekretari i Parë i Konfederatës Italiane të Unioneve të Punëtorëve (CISL) në provincën Marche të Italisë, që mbikëqyr 28 degët e unionit, ka nxjerrë një deklaratë ku dënon fort shkeljet e rënda të të drejtave ligjore të punëtorëve gjatë shpërthimit të koronavirusit në Iran.
Konfederata Italiane e Unioneve të Punëtorëve (CISL) është një nga unionet më të mëdha të punëtorëve në Itali. Ky union u ka bërë thirrje organizatave të punëtorëve dhe të drejtave njerëzore që të ushtrojnë presion mbi regjimin iranian për ta detyruar atë dhe liderët e tij që t’i respektojnë të drejtat ligjore të punëtorëve iranianë.
Kjo deklaratë është firmosur nga Z. Leonardo Piccnno, Sekretar i Parë i CISL më provincën Marche, i cili ka shpallur mbështetjen e tij dhe të 28 degëve të unionit në provincën Marche për protestat e punëtorëve iranianë.
Më poshtë është teksti i plotë i përkthimit në anglisht të deklaratës:
Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI-MEK) shpalli mbasditen e sotme, më 28 korrik 2020, se Koronavirusi ua ka marrë jetën mbi 78,100 njerëzve në 347 qytete të Iranit. Numri i vdekjeve në provinca të ndryshme është: 5620 në Khuzestan, 3605 në Mazandaran, 3390 në Gilan, 3075 në Lorestan, 2087 në Golestan, 2025 në Hamadan, 1990 në Fars, 1920 në Kermanshah, 985 në Semnan, 970 në Hormozgan, 845 në Ardebil, dhe 625 në Qazvin. Kjo është përveç raporteve të marra nga provincat e tjera.
Varrezat Khavaran në Teheranin jugor, varre masive ku besohet se gjenden shumë nga të burgosurit politikë të ekzekutuar në masakrën e 1988-ës
Gjatë kryengritjes mbarëkombëtare të nëntorit 2019 në Iran, forcat shtypëse Basij të Gardës Revolucionare vranë mbi 1,500 protestues të paarmatosur, duke përfshirë 19 fëmijë, brenda vetëm tre ditësh nëpër rrugë.
Informatat e marra nga brenda Iranit tregojnë se shkalla e masakrës është shumë më e rëndë dhe torturimet e ekzekutimet vazhdojnë ende ndaj protestuesve të arrestuar gjatë kryengritjes.
Por kjo nuk është një tragjedi që ndodhi brenda një nate, apo një jave apo muaji. Trajtimi brutal i protestuesve iranianë është rezultat i faktit që regjimi ka mbi katër dekada që gëzon pandëshkueshmëri për krimet e tij kundër njerëzimit.
Më tronditësi nga këta krime është masakra e mbi 30000 të burgosurve politikë iranianë në verën e 1988-ës, që shënon këtë javë 32-vjetorin. Në atë kohë, lideri suprem i atëhershëm i regjimit Ruhollah Khomeini nxori një fatwa për t’i spastruar të gjitha burgjet nga kundërshtarët e regjimit. Brenda vetëm pak javësh, autoritetet iraniane gjykuan dhe ekzekutuan mbi 30,000 të burgosur në mbarë Iranin, shumica e të cilëve ishin mbështetës dhe anëtarë të Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK). Trupat e viktimave i varrosën në varre masive e të pashënuara, për të fshehur provat e këtij akti brutal.
Kjo masakër nuk është hetuar kurrë nga komuniteti ndërkombëtar, dhe autorët e saj nuk janë vënë kurrë para drejtësisë. Kjo mungesë interesi nga komuniteti ndërkombëtar për t’i kërkuar llogari regjimit për krimin e tij kundër njerëzimit vetëm sa i ka nxitur zyrtarët iranianë që të vazhdojnë të përdorin shtypjen, torturën dhe ekzekutimin si mjetet kryesore për mbajtjen e pushtetit.
Pronarët e dyqaneve protestojnë dhe marshojnë në qytetin Qeshm, në Iranin jugor – 26 korrik 2020
Pronarët e dyqaneve në qytetin Qeshm në jug të Iranit zhvilluan një protestë dhe marshim të dielën, më 26 korrik, në protestë ndaj vendimit të zyrtarëve vendorë për ta mbyllur doganën e qytetit e për t’i lënë paketat në port. Shumë nga artikujt po prishen për shkak të kësaj neglizhence.
“Kam blerë mallra nga India që në shkurt dhe ato kanë ardhur. Por e kanë mbyllur doganën për shkak të koronavirusit,” tha njëri nga pronarët e dyqaneve. “Dogana e Dubait është hapur vetëm një javë pas mbylljes për shkak të Covid-19. Ndërsa doganat në Iran vazhdojnë ende të mbyllura. Pronarët e dyqaneve në Qeshm janë në gjendje shumë të vështirë. Covid-19 e ka shkatërruar tregun dhe nga ana tjetër, ata i mbajnë të bllokuara në dogana mallrat e njerëzve.”
Të shtunën më 25 korrik, punonjësit e spitalit Beheshti në qytetin Shiraz, në Iranin jug-qendror, mbajtën një tubim jashtë spitalit për të protestuar ndaj faktit që pagat e tyre nuk janë rritur me 50 përqind siç është bërë për punonjësit e spitaleve që janë nën mbikëqyrjen direkte të Ministrisë së Shëndetësisë dhe strukturave të tjera të regjimit të mullahëve.
Protestuesit jashtë spitalit Beheshti janë dëgjuar duke thirrur, “Zyrtarë të pakualifikuar, jepni dorëheqjen, jepni dorëheqjen!”
Të dielën, banorët e fshatit Dab Heradan në provincën Khuzestan të Iranit jug-perëndimor, me një popullsi prej mbi 2,000 njerëzish, mbajtën një tubim për të protestuar ndaj faktit që në shtëpitë e tyre nuk ka ujë të rrjedhshëm dhe që zyrtarët nuk i kanë mbajtur premtimet në këtë aspekt. Ky tubim u mbajt jashtë zyrës së guvernatorit të Khuzestan.
“Kemi patur shumë vështirësi dhe zyrtarët e fshatit refuzojnë të japin një përgjigje siç duhet për pyetjet tona,” tha një individ. “Aktualisht, jemi të detyruar të udhëtojmë shumë kilometra deri në një zonë pranë qytetit Ahvaz dhe ta blejmë ujin atje.”
Vlen të përmendet se banorët e Dab Heradan jetojnë në një nga provincat më të pasura me ujë të Iranit, e megjithatë nuk kanë ujë të pijshëm, as ujë për rutinën e përditshme, fermat, bagëtitë, apo nevojat e tjera të zakonshme.
Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI-MEK) shpalli mbasditen e sotme, 27 korrik 2020, se Koronavirusi ua ka marrë jetën mbi 77,600 njerëzve në 347 qytete të Iranit. Numri i vdekjeve në provinca të ndryshme është: 19250 në Teheran, 5833 në Khorasan Razavi, 4230 në Qom, 3040 në Lorestan, 3530 në Mazandaran, 2435 në Sistan dhe Baluchistan, 2340 në Azerbaixhanin Perëndimor, 2280 në Azerbaixhanin Lindor, 2048 në Golestan, dhe 1955 në Fars. Kjo është përveç raporteve të marra nga provincat e tjera.
“E vetmja mundësi për regjimin iranian është të ndryshojë dhe të tejkalojë dallimet midis aleatëve. Irani nuk po vepron si një shtet. Ai po ndërhyn në punët e brendshme të vendeve. Po vepron në bazë të interesave të veta gjeopolitike dhe nuk respekton normat ndërkombëtare.
“Ne mendojmë se liria do të jetë e ardhmja e Iranit. Dhe ne besojmë se MEK krijon besim dhe shpresë midis Iranit dhe botës. Irani ka vaksinën për të ardhmen e vet. Është MEK dhe populli që luftojnë për liri. Ju jeni pjesë e familjes sonë dhe ne ju konsiderojmë pjesë e jona. ”
Disa kryefamiljare femra kanë gjetur strehim në periferitë e qyteteve për shkak të varfërisë dhe mungesës së strehimit të përshtatshëm. Ato jetojnë nëpër tunele e vrima poshtë ndërtesave të vjetëruara.
Këto gra janë pjesë e të paktën 38 milion iranianëve që jetojnë nëpër baraka e lagje të varfra.
Fjetja në rrugë, madje edhe në varre bosh – dhe tani edhe në vrima nën tokë – janë disa nga fenomenet që regjimi i mullahëve ia ka imponuar shoqërisë iraniane.
Mbi 80 përqind e iranianëve jetojnë poshtë pragut të varfërisë për shkak të politikave shfrytëzuese të regjimit. Sipas ekspertëve të regjimit, fytyra e varfërisë në Iran është femërore.
Samiti Global për Lirinë e Iranit – 17 korrik 2020
19 korriku shënoi 32-vjetorin e masakrës së 1988-ës ndaj 30,000 të burgosurve politikë në Iran. Shumica e këtyre të burgosurve ishin anëtarë dhe mbështetës të Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK). Pas pranimit të detyruar të një armëpushimi me Irakun, dhe nga frika e shpërthimit të shoqërisë së mjeruar nga lufta, regjimi iranian e kreu këtë krim kundër njerëzimit me qëllimin për ta paralizuar forcën demokratike për ndryshim. Në fakt, regjimi ka kohë që persekuton, burgos dhe vret mizorisht anëtarë e mbështetës të MEK.
Njëkohësisht me vrasjen e disidentëve, regjimi iranian ka zhvilluar gjithashtu një fushatë demonizimi e keqinformimi ndaj kundërshtarëve të tij politikë, kryesisht MEK dhe Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI). Regjimi e përdor fushatën e demonizimit për të:
1- Përgatitur terrenin dhe justifikuar vrasjet e terrorizmin e mëtejshëm kundër anëtarëve e mbështetësve të Rezistencës Iraniane.
2- Diskredituar alternativën e vlefshme ndaj tij dhe portretizuar këtë regjim si të pazëvendësueshëm.
3- Inkurajuar komunitetin ndërkombëtar që ta vazhdojë politikën e paqësimit.
Vitet e fundit, paralelisht me avancimin e teknologjisë kibernetike, regjimi ka përdorur platformat e rrjeteve sociale dhe internetin për të shpërndarë edhe më shumë keqinformim kundër MEK-ut dhe NCRI-së. Duke përdorur qindra llogari të rreme, regjimi përpiqet ta minimizojë impaktin e Rezistencës Iraniane mbi shoqërinë iraniane. Kjo është në fakt ana tjetër e medaljes së vrasjes së protestuesve në mes të ditës dhe mbylljes së internetit në mbarë vendin për ditë të tëra gjatë protestave mbarëkombëtare të Iranit në 2019-ën.
Raportet tregojnë se i burgosuri politik Majid Assadi, i cili më përpara mbahej në burgun Gohardasht të Karaj, në perëndim të kryeqytetit Teheran, është transferuar më 22 korrik në pavijonin 209 të burgut famëkeq Evin ku merret vazhdimisht në pyetje dhe gjendet nën presion ekstrem. Këto masa të fundit nga autoritetet e regjimit janë përgjigje ndaj faktit që Assadi ka firmosur një deklaratë të bërë nga një grup të burgosurish politikë, që ekspozonte një operativ të regjimit me emrin Iraj Mesdaghi, i cili më përpara ka tentuar të mbledhë informata dhe të realizojë komplotet e mullahëve nga brenda opozitës Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI/MEK).
Dosja e Majid Assidi-t, sipas vetë ligjeve të regjimit, është mbyllur pas katër vitesh prapa hekurave dhe pasi kishte kaluar dy të tretat e dënimit të tij në burg, dhe tashmë ai duhet të lirohet. Por Ministria e Inteligjencës dhe Sigurisë (MOIS) e regjimit ka bërë kërkesë për rigjykim dhe ka hapur një dosje të re në prokurorinë e Evin. Duke i vënë të burgosurit nën një presion edhe më të madh, kjo është metoda që mullahët përdorin për të marrë hak ndaj deklaratës së nënshkruar nga mbi 1,000 të burgosur për ekspozimin e operativit të tij.
Komiteti për Sigurinë dhe Anti-terrorizmin i koalicionit opozitar iranian Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI) ka nxjerrë nje deklaratë më 28 qershor ku raportonte lidhur me presionet, kërcënimet dhe ngacmimet e MOIS kundër të burgosurve politikë dhe familjarëve të tyre pas firmosjes së deklaratës së sipër-përmendur kundër Iraj Mesdaghi.
Të burgosurve u është thënë se këto masa të reja shtypëse kundër tyre po merren bazuar në “urdhra nga lart” për faktin që kanë firmosur deklaratën, dhe se duhet t’i tërheqin mbrapsht firmat e tyre. Presionet e regjimit janë zgjeruar përmes krahut të tij lobues, Këshillit Kombëtar Iraniano-Amerikan (NIAC), në Turqi kundër ish të burgosurve, duke i kërcënuar se do të përballen me vështirësi në dosjet e refugjatëve nëse nuk i tërheqin mbrapsht firmat e tyre dhe refuzojnë të shkruajnë letra për ta mohuar të gjithë këtë çështje. Vlen të përmendet se dy protestues të nëntorit 2019 të cilët janë dënuar me vdekje nga drejtësia e regjimit, janë ekstraduar nga Turqia në Iran.
Një rigjykim për një të burgosur politik tashmë të dënuar, si Majid Assadi, i cili ka kaluar dy të tretat e dënimit të tij prapa hekurave, duhet të dënohet globalisht dhe në Kombet e Bashkuara. Duhet të dërgohet një delegacion ndërkombëtar për të vizituar pavijonin 209 të burgut Evin dhe për t’u takuar me të burgosurit që ndodhen në këtë dhomë torturash.
Në tetor 2019, autoritetet e regjimit iranian në burgun Gohardasht të Karaj, në perëndim të Teheranit, ia penguan këtij të burgosuri politik, Majid Assadi, kujdesin e nevojshëm mjekësor duke mos e lejuar transferimin e tij në një spital.
Presidentja e NCRI-së Maryam Rajavi merr pjesë në tubimin për Lirinë e Iranit 2020 në Ashraf 3, Shqipëri, zyrat qendrore të MEK
Ndërkohë që Rezistenca Iraniane përgatitej për zhvillimin e tubimit më të madh të saj online të premten, më 17 korrik, regjimi iranian zhvilloi një sulm kibernetik të gjerë e të para-planifikuar për të parandaluar një mbulim të gjerë të këtij eventi. Në këtë event, me titull “Samiti Global për Lirinë e Iranit 2020,” dhe që u zhvillua përmes një platforme konferencash me video, pati pjesëmarrës nga 30,000 lokacione dhe 102 shtete, si dhe fjalime nga Znj. Maryam Rajavi, presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), dhe dhjetëra personalitete nga e gjithë bota.
Sulmi i koordinuar i regjimit kishte në shënjestër disa faqe interneti, përfshirë Mojahedin.org dhe iranntv.com, faqen e televizionit kombëtar të Rezistencës Iraniane, faqe të cilat po e transmetonin live eventin. Përveç sulmeve direkte ndaj faqeve të internetit të Rezistencës Iraniane, regjimi iranian u përpoq të hynte në një ofrues shërbimesh ëeb-i për t’i dërguar në lokacione të tjera kërkesat e drejtuara ndaj uebsiteve të MEK.
Këto sulme u kryen paralelisht me një tjetër përpjekje të bashkërenduar nga Teherani për të shpërndarë keqinformim dhe akuza të rreme kundër MEK përmes mediave të huaja dhe agjentëve të paguar në shtete të ndryshme.
Por pavarësisht përpjekjeve të regjimit, eventi online për Lirinë e Iranit u shikua dhe u diskutua gjerësisht në internet. Sipas një raporti të Google, gjatë eventit pati një rritje prej 1,000% të kërkimeve për MEK në gjuhët Farsi dhe anglisht, gjë që dëshmon për dështimin e përpjekjeve të regjimit për ta shtypur zërin e lirisë dhe demokracisë në Iran.
Pavarësisht këtij dështimi, përpjekjet e regjimit iranian për ta penguar tubimin e mbështetësve të MEK vetëm sa vërtetojnë se regjimi e sheh këtë organizatë si kërcënimin kryesor ndaj tij, dhe atje ku nuk mundet t’i vrasë në mënyrë direkte anëtarët e opozitës iraniane, ai i drejtohet çfarëdo mjeti tjetër që disponon për ta censuruar zërin e tyre dhe mesazhin për lirinë në Iran.
Regjimi iranian ka një histori të gjatë për sa i përket censurës në internet dhe terrorizmit kibernetik. Gjatë protestave të nëntorit 2019, të cilat i shkundën themelet e pushtetit të mullahëve në Iran, regjimi e bllokoi aksesin në internet për disa ditë në mënyrë që të mos lejonte që lajmet për protestat të mbërrinin deri tek opozita iraniane dhe mediat e huaja.
Ndërkohë, regjimi po shpenzon sasi të mëdha parash për të përftuar dhe zhvilluar teknologji spiunazhi online me qëllimin për ta mbajtur nën kontroll popullsinë gjithnjë e më të trazuar dhe sidomos për t’i identifikuar e arrestuar mbështetësit e MEK.