Ashraf-3, shtëpia e MEK në Shqipëri

Deklaratat e fundit publike nga zyrtarët e regjimit iranian kanë qenë goxha të drejtpërdrejta në një mënyrë të pazakontë, lidhur me rreziqet ndaj mbajtjes së pushtetit prej tyre. Në grumbullimet për lutjet e së premtes në qytetet kryesore në fund të korrikut, përfaqësuesit lokalë të Udhëheqësit Suprem të regjimit, Ali Khamenei, e morën në shënjestër të veçantë Organizatën Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI / MEK), duke i paralajmëruar elementët e regjimit që të jenë vigjilentë ndaj veprimeve të mëtejshme të “Njësive të Rezistencës” të MEK. Por duke folur kështu, ata treguan edhe frikën që kanë nga alternativa e vlefshme ndaj regjimit.

Ky do të ishte një shpjegim për një shpërthim veprimtarish nga të rinjtë e rebeluar, që ka koinçiduar pak a shumë me këto fjalime të të premteve. Që nga java e fundit e korrikut e gjatë javës së parë të gushtit, të rinjtë e rebeluar në disa pjesë të Iranit kanë filmuar veten në vende publike duke djegur foto të Ali Khamenei-t e të zyrtarëve të tjerë udhëheqës. Disa madje u kanë vënë flakën imazheve të Khamenei-t dhe themeluesit të regjimit Ruhollah Khomeini në billboard-e, ose kanë ndezur zjarre pranë mureve të ndërtesave që i përkasin forcave represive si Korpusi i Gardës Revolucionare Islamike (IRGC).

Veprime të tilla të drejtpërdrejta kundër autoriteteve të regjimit bëhen edhe më domethënëse nga fakti që komuniteti aktivist i Iranit ka pësuar kohët e fundit atë që mund të quhet rasti më i rëndë i represionit qeveritar që në vitet 1980. Nëntorin e shkuar, MEK luajti rol kyç në një kryengritje spontane mbarëkombëtare kundër regjimit. Pjesëmarrësit në rreth 200 qytete përdorën sërish slloganet që kishin karakterizuar një tjetër kryengritje mbarëkombëtare të ngjashme në janar 2018, duke mos lënë asnjë dyshim lidhur me miratimin e tyre për një platformë të ndryshimit të regjimit. Në panik nga dështimi i tij i mëparshëm në shtypjen e këtij mesazhi, regjimi dërgoi IRGC-në që të hapte zjarr mbi turmat e protestuesve paqësorë, duke vrarë afërsisht 1,500 njerëz brenda pak ditësh.

Këto masa të egra me sa duket ia dolën ta shtynin lëvizjen anti-qeveritare nën tokë sërish, por jo për një kohë të gjatë. Në janar shpërthyen edhe një herë protesta masive publike në disa provinca iraniane, pasi autoritetet e regjimit ishin përpjekur ta fshehnin përgjegjësinë e IRGC-së për rrëzimin e një avioni të Ukraine International Airlines, ngjarje që solli vdekjen e 176 njerëzve. Ashtu si në rastet e dy kryengritjeve të mëparshme, fokusi fillimisht i ngushtë i demonstratave të janarit më pas u zëvendësua me mospajtim ndaj regjimit në tërësi, dhe ndaj praktikave të një kohe të gjatë, të cilat e bënë të mundur një incident të tillë.

Me çdo varg të ri protestash, iranianët tregojnë se po bëhen gjithnjë e më të vetëdijshëm për përbuzjen e natyrshme që regjimi ka për të drejtat njerëzore. Dhe si pionierë të këtyre përpjekjeve, njësitë e rezistencës të MEK janë të vetëdijshme në mënyrë unike për këtë karakteristikë. Ky fakt theksohet qartë në disa nga regjistrimet e bëra nga këta aktivistë gjatë javëve të fundit, si dhe në graffiti-t shoqëruese që sjellin në vëmendje krimet e pandëshkuara nga e kaluara e regjimit.

Në disa mure ka shkrime që mund të përkthehen si: “Vrasja masive është simptoma kryesore e virusit të mullahëve.” Në disa shkrime të tjera nënvizohen raste specifike, veçanërisht masakra ndaj të burgosurve politikë e cila ndodhi në verën dhe vjeshtën e 1988-ës. Në atë kohë, me urdhër të Khomeini-t, sistemi gjyqësor krijoi “komisione të vdekjes” të cilat do t’i merrnin në pyetje disidentët lidhur me pikëpamjet dhe lidhjet e tyre, dhe më pas do t’i ekzekutonin të gjithë ata që vazhdonin ta kundërshtonin autoritetin e regjimit, apo vazhdonin të ishin simpatizantë të MEK. Pas disa muajsh, numri i vdekjeve arriti në mbi 30,000, dhe shumë viktima u hodhën në varre të fshehta masive.

Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI)

Udhëheqësja e opozitës iraniane Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), i ka drejtuar një thirrje urgjente komunitetit ndërkombëtar që të bëjë një përpjekje të përqendruar për t’ua shpëtuar jetën protestuesve të arrestuar gjatë kryengritjeve të fundit, të cilët janë dënuar me vdekje dhe gjenden përballë ekzekutimit. Ka një numër të burgosurish politikë të cilëve u rrezikohet jeta në këtë mënyrë.

NCRI i ka bërë thirrje Sekretarit të Përgjithshëm të OKB-së, Komisioneres së Lartë për të Drejtat e Njeriut dhe Këshillit të të Drejtave Njerëzore, si dhe organizatave të tjera që mbrojnë të drejtat e njeriut që të marrin masa urgjente me qëllimin për të parandaluar dënimin kriminal me vdekje që është dhënë për Hossein Reihani-n. Ky i burgosur politik është arrestuar gjatë kryengritjes së nëntorit 2019 në Iran.

Agjentët e inteligjencës të Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) e arrestuan Reihani-n më 7 dhjetor 2019, në shtëpinë e tij në qytetin Eslam-shahr pranë kryeqytetit iranian Teheran.

Raporte të reja protestash nga pjesë të ndryshme të Iranit

Foto të punëtorëve të industrisë iraniane petrokimike, të naftës dhe gazit natyror në grevë

Njerëz nga pjesë të ndryshme të shoqërisë iraniane po zhvillojnë protesta për të kërkuar rrogat dhe pensionet që u janë vonuar.

Të martën, protesta mbarëkombëtare e punëtorëve në industritë iraniane petrokimike, të naftës dhe të gazit natyror vazhdoi për të njëmbëdhjetën ditë rresht.

Sipas raporteve, rafineria Bidkhoon dhe Iran Ring of Industry Company janë mbyllur plotësisht. Edhe Kompania Tanesh Gostar është në grevë. Gjithashtu, edhe punëtorët e kompanive Omran Sanat, Farzin Moradi, Rugby Pouya, Gil Sanat dhe Kayhan Pars janë në grevë.

Një grup infermierësh të spitaleve të Urmia-s, në Iranin veri-perëndimor, u grumbulluan para zyrës së guvernatorit të hënën, më 10 gusht, për të protestuar ndaj faktit që rrogat u janë vonuar për disa muaj.

Protestuesit thanë që orët e punës u janë shtuar nga 160 orë në muaj në 175 orë në muaj, pa iu rritur rrogat. Çdo infermier detyrohet tani të punojë 50 orë të detyrueshme jashtë orarit në muaj.

Gjithashtu të hënën, punëtorët me kontratë të Kompanisë së Ujit dhe Ujërave të Zeza në Ahvaz u grumbulluan jashtë ndërtesës së kompanisë për të protestuar ndaj vonesave në dhënien e rrogave.

Punonjësit e Planit të Reformës së Sistemit Shëndetësor u grumbulluan përpara Zyrës së Guvernatorit të Khuzestan të hënën. Mes kërkesave të këtyre demonstruesve janë implementimi i planit të klasifikimit të punës, pagesat e rregullta të rrogave, ndryshimi i statusit dhe eliminimi i kompanive kontraktuese.

Dështojnë përpjekjet e dëshpëruara të regjimit iranian për ta heshtur zërin e rezistencës

Mbrëmjen e së dielës, më 10 gusht, faqja zyrtare në internet e Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI / MEK) u sulmua në mënyrë të vazhdueshme nga ushtria kibernetike e regjimit klerikal duke filluar nga ora 10:50 e mbrëmjes, CEST. Këto sulme të egra, që vazhdojnë edhe sot, janë zmbrapsur dhe përpjekja e dëshpëruar kibernetike e mullahëve për të bllokuar aksesin e përdoruesve në faqen e Mojahedin-e Khalq ka dështuar.

Regjimi klerikal i kryen sulmet e tij kibernetike duke përdorur qindra IP dhe server-a për të bërë një sulm DDoS me në shënjestër faqen e MEK. Në këto sulme, me referenca masive e artificiale, ushtria kibernetike e IRGC-së dhe e ministrisë së inteligjencës të regjimit klerikal është përpjekur t’i saturojë server-at e faqes së MEK dhe ta bëjë atë të paaksesueshme nga përdoruesit. Një përpjekje që u bllokua nga ‘firewalls’ të server-it dhe nuk pati asnjë problem në aksesimin e faqes.