Deklaratë Urgjente nga Miqtë e një Irani të Lirë në Parlamentin Europian

Nga
Shkrimtar i stafit
-

 

Shkruar nga njëShkrimtar i Stafit

5 gusht 2020

Mëngjesin e sotëm, regjimi klerikal në Iran vari Mostafa Salehi-n, një nga të burgosurit e kryengritjes në dhjetor 2017-janar 2018, në burgun Dastgerd në Isfahan. Salehi, 30 vjeç, ishte arrestuar në Kahrizsang të Isfahanit, dhe ishte dënuar me vdekje gjatë një gjyqi fals, për “udhëheqje të rebelimeve të Kahrizsang në Najafabad.”
Miqtë e një Irani të Lirë (FoFI), ka nxjerrë një deklaratë urgjente lidhur me këtë ngjarje. Deklarata e dënon këtë ekzekutim dhe i bën thirrje BE-së që të veprojë lidhur me këtë çështje.
“E nxisim Përfaqësuesin e Lartë të Bashkimit Europian, Z. Joseph Borrell, që ta dënojë fuqishëm ekzekutimin e Mostafa Salehi-t, dhe i bëjmë thirrje regjimit iranian që t’i respektojë të drejtat e qytetarëve për liri shprehjeje dhe liri shoqërimi, si dhe që t’i lirojë të gjithë të burgosurit. Ne kërkojmë që të dërgohet një mision i gjetjes së fakteve i cili të vizitojë burgjet e Iranit, dhe të bëhet një raport mbi kushtet e të burgosurve, para se të varen të burgosur të tjerë,” lexon një pjesë e deklaratës.

Agjentja e Inteligjencës e Regjimit Klerikal e Ka Joshur Gholamreza Mansouri-n për ta Çuar në Rumani, Është Larguar nga Vendi Menjëherë pas Arrestimit të Mansouri-t

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Përmes agjentëve e operativëve të tij të njohur e të fshehtë, regjimi klerikal është përpjekur ta paraqesë vrasjen e gjykatësit të korruptuar Gholamreza Mansouri, i cili ishte arratisur për në Rumani, si vetëvrasje. Regjimi po e bën këtë për t’iu shmangur pasojave të rrezikshme të kryerjes së vrasjes e terrorizmit ndërkombëtar në Europë. Kjo është e ngjashme me skenarin e regjimit në komplotin për të shpërthyer një bombë në tubimin e madh ndërkombëtar të iranianëve në Paris më 30 qershor 2018. Regjimi iranian i ka urdhëruar agjentët e tij të shpërndajnë gënjeshtrën se ai komplot kishte qenë i organizuar nga vetë rezistenca.

Pas rikthimit të trupit dhe dosjes së Mansouri-t në Teheran, po dalin në dritë aspekte të tjera të sjelljes terroriste dhe taktikave kurth-ngritëse të Ministrisë së Inteligjencës dhe Sigurisë (MOIS) të regjimit.

  • Mansouri u largua nga Irani në drejtim të Turqisë dhe Francës. Farnaz Eftekhari, një agjente e Ministrisë së Inteligjencës dhe Sigurisë e stacionuar në Francë, e cila kishte qenë në kontakt që më parë me Mansouri-n, u miqësua me të. Ajo e prezantonte veten si një studente e Universitetit Islamik të Teheranit, e cila kishte shkuar në Francë gjoja për të vazhduar studimet. Eftekhari i dha Mansouri-t një numër telefoni dhe një kartë SIM.
  • Mansouri udhëtoi me të në rrugë tokësore nga Franca në Gjermani, më pas në Austri, dhe që aty në Rumani. Ata ishin në një qytet bregdetar të quajtur Constance në fund të shkurtit 2020.
  • Pas arrestimit të Mansouri-t në Rumani, ajo u largua nga Rumania menjëherë të premten më 12 qershor, dhe u rikthye në Francë.
  • Llogaria e Farnaz Eftekhari-t në rrjetet sociale deri ditën para vdekjes së Mansouri-t e prezantonte atë si banore të Parisit, të diplomuar nga Universiteti Islamik Azad në veri të Teheranit. Ditën para se Mansouri të vritej, fotoja e Eftekhari-t u hoq nga profili i saj, dhe mbiemri u zëvendësua me shkrojnën E. Dhjetë ditë më vonë, më 1 korrik, emri i kësaj llogarie ndryshoi përsëri, dhe “Farnaz” u bë “Sahar.”

Ngritja e kurtheve nga agjentet femra është një mënyrë e njohur veprimi e MOIS, e cila është ekspozuar që më parë brenda dhe jashtë Iranit, përfshirë edhe në Norvegji (Shih deklaratën e NCRI-së, 23 tetor 2018).

Kombet e Bashkuara duhet të caktojnë një komision ndërkombëtar për të kryer një hetim gjithëpërfshirës mbi këtë çështje. Personat përgjegjës dhe autorët e këtij krimi duhet të ndiqen penalisht dhe të ndëshkohen.

Komiteti për Sigurinë dhe Anti-terrorizmin i Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI) 

4 gusht 2020

Iran: Përditësim Lidhur me Koronavirusin, Mbi 82,600 Vdekje, 4 Gusht 2020

Nga
Hamideh Taati
-

Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI-MEK) shpalli mbasditen e sotme, më 4 gusht 2020, se koronavirusi ua ka marrë jetën mbi 82,600 njerëzve në 350 qytete të Iranit. Numri i vdekjeve në provinca të ndryshme është: 20,500 në Teheran, 6,168 në Khorasan Razavi, 5,730 në Khuzestan, 3,865 në Mazndaran, 3,492 në Gilan, 2,530 në Alborz, 2,225 në Fars, 2,095 në Hamedan, 2,010 në Kermanshah, 1,222 në Khorasan Verior, 1,226 në Kerman, 947 në Markazi (Qendër), 925 në Bushehr, 665 në Qazvin, dhe 430 në Kohgiluyeh & Boyer Ahmed. Kjo është përveç raporteve të marra nga provincat e tjera.

Të Kuptojmë Grevën e Punëtorëve të Naftës në Iran dhe Pasojat e Saj për Regjimin e Mullahëve

Nga
Shahriar Kia
-

Punëtorët e naftës dhe industrive petrokimike po zhvillojnë greva në provincat jugore të pasura me naftë të Iranit. Edhe pse çdo ditë bëhen protesta të ndryshme me njerëz nga të gjitha sferat e jetës në Iran, greva e punëtorëve të naftës ka një impakt të drejtpërdrejtë mbi ekonominë e regjimit e cila është e varur nga nafta. Slloganet e punëtorëve, kërkesat e tyre dhe, më e rëndësishmja, fakti që ata e identifikojnë regjimin si burimin e problemeve të tyre, i shfuqizojnë përpjekjet e vazhdueshme të regjimit për të fajësuar sanksionet amerikane si burimi i vërtetë i krizës ekonomike.

Këto greva nisën të shtunën, kur punëtorët e rafinerive në Abadan dhe Mahshahr, të Rafinerisë së Naftës në Qeshm, si dhe punonjësit e Rafinerisë Parsian, Kompanisë Petrokimike në Lamerd të provincës Fars, dhe të fazave 22 e 24 të Pars-it Jugor në Kangan të provincës Bushehr protestuan ndaj kushteve të vështira të punës, mungesës së kushteve minimale të sigurisë, dhe rrogave të vonuara. Këta punëtorë kritikuan ata që e prishin grevën dhe theksuan se emrat e tyre do të publikohen në fazën e ardhshme të fushatës së protestave.

Lidhur me këtë, Znj. Maryam Rajavi, presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), i ka lavdëruar grevistët dhe ka theksuar se punëtorët e shtypur janë ngritur për të fituar të drejtat e tyre të vjedhura nga regjimi anti-punëtor. “Me anë të kontratave shtypëse, regjimi klerikal i shfrytëzon punëtorët dhe nuk ua paguan as ato rroga të vogla që kanë. Regjimi e shpërdoron kapitalin e vendit për projekte bërthamore e raketash, si dhe për terrorizëm, ose e vjedh atë dhe e fut në llogaritë bankare të zyrtarëve të tij e familjeve të tyre jashtë vendit,” nënvizoi Znj. Rajavi.

Bankat kineze dhe ruse refuzojnë të punojnë me regjimin iranian

Nga
Shkrimtar i stafit
-

 

At a time when the mullahs ruling Iran are in desperate need of foreign investments, Chinese and Russian banks are distancing from Iran’s markets [A bank in China - File photo]Në një kohë kur mullahët që sundojnë Iranin kanë dëshpërimisht nevojë për investime të huaja, bankat kineze dhe ruse po distancohen nga tregjet e Iranit [Një bankë në Kinë – foto fajli]

Raportim nga PMOI/MEK

Iran, 3 gusht 2020—Majid-reza Hariri, drejtori i Dhomës së Tregtisë Iran-Kinë, ka bërë kohët e fundit disa komente befasuese lidhur me krizat ekonomike që kanë përmbytur regjimin e mullahëve që sundojnë Iranin. “Aktualisht ne nuk kemi transaksione bankare me Rusinë dhe Kinën. Nëse një individ me pasaportë iraniane kërkon shërbime bankare në këto vende, ai refuzohet,” shpjegoi Hariri, sipas një artikulli të publikuar më 2 gusht në faqen shtetërore Tejarat Neës.

“Ndjekja e kësaj çështjeje ka treguar se kur vjen puna tek Irani, edhe shtetet miqësore janë detyruar të ndërmarrin përqasje të reja në përputhje me standardet e FATF. Si rezultat, ato i kanë kufizuar transaksionet bankare dhe bashkëpunimet financiare,” shpjegoi ai. Kina dhe Rusia po tregohen shumë të kujdesshme në transaksionet e tyre financiare me individë dhe/apo entitete iraniane dhe shkojnë deri aty sa refuzojnë t’i kryejnë transaksione të tilla. Ky raport është konfirmuar nga drejtori i Dhomës së Tregtisë Iran-Kinë dhe po merren masa lidhur me këtë çështje specifike.

“Duhet ta marrim në konsideratë faktin që dilema jonë kryesore për sa i përket transaksioneve nuk është tek sistemi SËIFT, por tek fakti që asnjë bankë nuk është e gatshme të bashkëpunojë me ne sepse dyshohemi për pastrim parash,” shtoi Hariri.

“Tani ne kemi dy probleme themelore në sistemet tona bankare. Njëri janë sanksionet amerikane të cilat i fusin në rrjetën e tyre të gjitha shtetet që bashkëpunojnë me ne. Problemi i dytë ka të bëjë me FATF pas refuzimit tonë për t’i pranuar kushtet e tyre. Për shembull, javën e kaluar, ky organ financiar u ka dërguar herë pas here deklarata sistemeve bankare në mbarë botën, ku theksohet se Irani është një vend me rrezik të lartë dhe se transaksionet e tij financiare duhet të kontrollohen me rreptësi,” vazhdoi ai.

 

 

 

Komuniteti Botëror Duhet t’i Kërkojë Llogari Regjimit të Iranit për Krimet e Tij – Fjalimi i Louis Freeh në “Samitin Global për Lirinë e Iranit”

Nga
Mansoureh Galestan
-

 

Regjimi iranian ka qenë për vite të tëra një burim paqëndrueshmërie në Lindjen e Mesme dhe në mbarë botën. Karakteristika të tjera të regjimit të mullahëve janë shtypja e përditshme ndaj popullit iranian, privimi i njerëzve nga të drejtat e tyre bazë, korrupsioni i institucionalizuar, dhe politikat e gabuara ekonomike.

Që në fillim, mullahët ishin të vetëdijshëm për paaftësinë e tyre për ta udhëhequr Iranin dhe për të menaxhuar forcën në rritje të një popullsie të çliruar nga shtypja monarkike, kështu që u përpoqën t’u ndryshonin drejtim energjive të çliruara të një shoqërie të shtypur. Si rrjedhim, ata nisën represionin ndaj popullit, ekzekutimin e mijëra personave, dhe arrestimin e më shumë njerëzve. Themeluesi i regjimit, Ruhollah Khomeini, e zgjati luftën shkatërrimtare, të panevojshme, dhe jo-patriotike Iran-Irak për tetë vite dhe e përdori atë si mjet për të kontrolluar dhe shtypur shoqërinë e trazuar iraniane. Regjimi nuk i ka ndalur kurrë veprimtaritë e tij terroriste, të tilla si shpërthimi i bombave në Kullat Khobar e në kampet e Marinës Amerikane në Beirut të Libanit, sulmi i kohëve të fundit mbi rafinerinë e naftës të Arabisë Saudite dhe komploti i parandaluar me bombë kundër tubimit të përvitshëm për Lirinë e Iranit të Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI) në 2018-ën në Paris.

Gjithashtu një vepër kriminale me qëllimin për ta shtypur forcën e ndryshimit ishte edhe masakrimi i mbi 30,000 të burgosurve politikë në Iran, kryesisht anëtarë e mbështetës të Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK).

Regjimi filloi edhe përpjekjet për të ndërtuar një bombë bërthamore, me qëllimin për t’ia zgjatur jetën vetes.

Nëse NCRI dhe MEK nuk do t’i kishin zbardhur veprimtaritë bërthamore të regjimit, tashmë do të kishte ndodhur një katastrofë. Rezistenca Iraniane zgjodhi të mos e lejonte një fashizëm fetar agresiv, sektar e represiv që të fitonte një potencial armësh bërthamore, dhe kështu ta shpëtonte Iranin, rajonin dhe botën nga tmerret e një skenari të tillë.

Tani, pas kryengritjes së lavdishme të popullit iranian në nëntor 2019, e cila tregoi se iranianët nuk e duan këtë regjim, nevoja që komuniteti botëror të mbajë anën e popullit iranian është bërë edhe më urgjente.

Regjimi i mullahëve nuk do ta ndalë shtypjen e popullit apo eksportin e terrorizmit jashtë vendit. Siç tha ish-drejtori i FBI-së Louis Freeh gjatë “Samitit Global për Lirinë e Iranit” të NCRI-së më 17 korrik: “Duhet të ketë llogaridhënie. Dikush duhet ta marrë vendimin dhe të ketë burimet e vullnetin për t’u kërkuar llogari këtyre kriminelëve.”

Iran: Punëtorët e Naftës Dalin në Grevë

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Znj. Rajavi përshëndet punëtorët e shtypur, u bën thirrje të gjithëve që t’i mbështesin ata për të fituar të drejtat e tyre
Sot, e shtunë 1 gusht 2020, punëtorët e rafinerive në Abadan dhe Mahshahr, të Rafinerisë së Naftës në Qeshm, si dhe punëtorët e Rafinerisë Parsian, Kompanisë Petrokimike në Lamerd (Provinca Fars), dhe të fazave 22 dhe 24 të Pars-it Jugor në Kangan (Provinca Bushehr) dolën në grevë në protestë ndaj kushteve të vështira të punës, mungesës së sigurisë minimale në punë, dhe mos-dhënies së rrogave e bonuseve.
Në një deklaratë, grevistët dënuan ata që e thyejnë grevën dhe theksuan se emrat e tyre do të publikohen në fazën tjetër të fushatës së protestave.
Të mërkurën, më 29 korrik, punëtorët e fushës së naftës në Azadegan-in Verior e ndalën punën në protestë ndaj rrogave të ulëta. Greva u bë pasi drejtori ekzekutiv i fushës së naftës kishte kërcënuar se do t’i hiqte nga puna disa nga punëtorët.
Znj. Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), ka përshëndetur punëtorët grevistë në Abadan, Mahshahr, Qeshm, Parsian, Lamerd, dhe Pars Jugor, duke theksuar se punëtorët e shtypur janë ngritur për të fituar të drejtat e tyre të vjedhura nga regjimi anti-punëtor.
Znj. Rajavi nënvizoi se, me anë të kontratave shtypëse, regjimi klerikal i shfrytëzon punëtorët dhe nuk ua paguan madje as rrogat e tyre të vogla. Regjimi e shpërdoron kapitalin e vendit për projekte bërthamore e raketash, si dhe për terrorizëm, ose e vjedh atë dhe e fut në llogaritë bankare të zyrtarëve të tij e familjeve të tyre jashtë vendit.
Znj. Rajavi i bëri thirrje të gjithëve që t’i mbështesin punëtorët që kanë dalë në grevë për të fituar të drejtat e tyre të shkelura.

 

Shoqëria Iraniane Është në një Gjendje Shpërthyese, dhe çdo Pakënaqësi do të Nxiste Protesta

Nga
Sedighe Shahrokhi
-

Shkruar nga Sedighe Shahrokhi

Iranian Society Is in an Explosive State, and Any Dissatisfaction would Trigger a Protest Protestat në Iran-Forcat represive të regjimit iranian duke shtypur demonstruesit-nëntor 2019

Situata kritike e shoqërisë iraniane dhe perspektiva e një kryengritjeje për përmbysjen e regjimit klerikal kanë arritur deri në atë pikë sa edhe mediat shtetërore detyrohen ta pranojnë. Më 1 gusht, faqja shtetërore Etemad Online, në një artikull, në kontekstin e një interviste me një studiues, foli për çështjen e rrjeteve sociale dhe hashtag-ut “#NoExecutionsInIran #اعدام_نکنید“ (JoEkzekutimeNëIran). Artikulli pranoi se, ndërkohë që mediat sociale vetëm i lidhin bashkë njerëzit, ajo që i shkakton këto protesta është situata eksplozive që po krijohet me shpejtësi në shoqërinë iraniane.

Artikulli pranoi gjithashtu se shoqëria iraniane është në një gjendje “kryengritjeje” dhe se çdo pakënaqësi do të shndërrohej me shpejtësi në protesta. Ky artikull reflekton situatën shpërthyese të shoqërisë iraniane.

Keqinformimi i Pengon Fuqitë Perëndimore të Ndërmarrin një Strategji Realiste ndaj Iranit

Nga
Shahriar Kia
-

 

Shkruar nga Shahriar Kia  (Fragmente)

Disinformation Holds Western Powers Back from Realistic Iran StrategyKeqinformimi i Pengon Fuqitë Perëndimore të Ndërmarrin një Strategji Realiste ndaj Iranit

Më 19 korrik, Lincoln P. Bloomfield Jr., diplomat amerikan dhe këshilltar i sigurisë kombëtare, mori pjesë në një video-konferencë ndërkombëtare mbi çështjet e Iranit dhe rekomandime politike se si duhet trajtuar regjimi iranian. Në fjalimin e tij në këtë event të organizuar nga Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit, Bloomfield paraqiti një përmbledhje të strategjisë së regjimit për ruajtjen e pushtetit.

“Pse po përpiqen ata ta diskreditojnë NCRI-në dhe MEK-un?” pyeti ai, duke iu referuar koalicionit të madh të Rezistencës Iraniane dhe grupit kryesor përbërës të tij, Organizatës Muxhahedine të Popoullit të Iranit (PMOI-MEK). “Pse nxituan ta mbronin regjimin e Bashar Assad në 2011-ën kundër popullit sirian? Pse u futën në negociata të gjata me Europën dhe Shtetet e Bashkuara dhe P5+1 për të folur për armët bërthamore? Për të mos i lejuar SHBA-në dhe Europën të veprojnë kundër regjimit. Arsyeja është gjithmonë e njëjta, e njëjta arsye, për të mbajtur në pushtet një regjim të dobët e jo-legjitim.”

Përveç Bloomfield, në konferencë folën dhjetëra personalitete të tjera, duke përfshirë amerikanë me background në qeverisje e politikë të jashtme, si dhe përfaqësues shtetesh nga mbarë bota. Të gjithë ata shprehën një pikëpamje të ngjashme lidhur me strategjinë e mbijetesës të regjimit dhe me përgjigjen jo të duhur që është ofruar nga fuqitë e mëdha botërore vitet e fundit. Kritika ndaj përqasjes perëndimore ndaj regjimit erdhën edhe nga mërgimtarë iranianë dhe të mbijetuar të represionit të regjimit, të cilët e shohin status quo-në politike si refuzim të vështirësive që ata kanë kaluar.

Ekziston një histori tronditëse dhe e gjatë e këtyre padrejtësive. Ndonëse komuniteti ndërkombëtar e ka dënuar shpesh regjimin iranian për historikun e tij të shkeljeve të të drejtave njerëzore, ky komunitet u ka kthyer gjithashtu shpinën disa prej krimeve më të rënda të regjimit, edhe në rastet kur ndërhyrjet politike mund të kishin shpëtuar qindra apo edhe mijëra jetë.

Në verën e 1988-ës, regjimi iranian themeloi “komisionet e vdekjes” për të marrë në pyetje të burgosurit politikë në mbarë vendin. Aktivistët e MEK-ut e kuptuan shpejt se çfarë po ndodhte, dhe se ata do të ishin shënjestrat kryesore të këtyre masave të ashpra. Por pasi iu drejtuan politikëbërësve dhe mediave perëndimore, përgjigjja që iu dha ishte një heshtje e rëndë. Në fakt, gjatë gjithë kohës që të burgosurit politikë thirreshin nga qelitë, u kërkohej t’i refuzonin idealet e tyre, dhe vareshin menjëherë kur nuk e bënin këtë, disa zëra në Perëndim vazhdonin ende të mbështesnin perspektivën e “moderimit” brenda radhëve të regjimit iranian.

Në masakrën e 1988-ës u vranë rreth 30,000 burra, gra e fëmijë të pafajshëm. Po t’i shtohet ky numër të gjitha rasteve të tjera të vrasjeve me motive politike gjatë 40 viteve, MEK ka humbur, sipas raporteve, 120,000 anëtarë në rivalitetin e saj me diktaturën teokratike. Sikur bota të ishte e drejtë, një numër kaq i madh vdekjesh do të njihej në mbarë botën, sidomos nga qeveri e politikëbërës që e konsiderojnë veten si mbrojtës të parimeve universale të të drejtave njerëzore.

Por në botën e vërtetë, gjendja e MEK-ut është shpërfillur pothuajse plotësisht nga qeveritë që duhet ta shohin këtë organizatë si një aleate të natyrshme në luftën kundër terrorizmit, tiranisë, dhe ekstremizmit. Gjatë katër dekadave, politikëbërësit perëndimorë kanë krijuar me efektshmëri një realitet të çuditshëm alternativ ku vetë të moderuarit e regjimit iranian gjoja janë armiqtë e regjimit të cilit i shërbejnë, dhe ku MEK pothuajse nuk ekziston fare.

Liderët perëndimorë nuk e kanë krijuar vetë këtë narrativë. Ata kanë patur një ndihmë të madhe nga informacionet e rreme të ardhura nga Ministria iraniane e Inteligjencës dhe Sigurisë. Bloomfield e theksoi këtë dukuri kur iu referua përpjekjeve të regjimit për të “diskredituar NCRI-në dhe MEK-un.”

Iran: Një dëshirë e ndritshme, MEK-u, dhe një alternativë e vlefshme

Nga
Shkrimtar i stafit
-

 

Maryam Rajavi, the President-elect of the National Council of Resistance of Iran (NCRI) at the Free Iran Global Summit 2020 at Ashraf 3, main headquarters of the People’s Mojahedin Organization of Iran (PMOI/MEK) in Albania - July 17, 2020Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI) në Samitin Global për Lirinë e Iranit 2020 në Ashraf 3, ku ndodhet baza kryesore e Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK) në Shqipëri – 17 korrik 2020

Samiti i përvitshëm Global për Lirinë e Iranit i Rezistencës Iraniane, i zhvilluar online për shkak të pandemisë së koronavirusit të ri, është konsideruar si tubimi më i madh online në botë nga shumë vrojtues. Kjo iniciativë e madhe, që lidhi bashkë 30,000 lokacione në 102 shtete, nxori në pah aftësitë dhe fuqinë e jashtëzakonshme të Rezistencës së organizuar të Iranit në konfrontimin e strategjisë çnjerëzore të Liderit Suprem të mullahëve Ali Khamenei, i cili e ka përdorur pandeminë e koronavirusit si mjet për të ruajtur regjimin e tij.

Qartësia e mesazhit të Samitit Global për Lirinë e Iranit 2020

Ky event kishte tre mesazhe.

Së pari, PMOI/MEK i qëndron përkrah popullit të Iranit, Njësive Iraniane të Rezistencës dhe kryengritjeve për përmbysjen e regjimit.

Së dyti, PMOI/MEK dhe rrjeti i saj i brendshëm, Njësitë e Rezistencës, janë më të vendosura, më të organizuara e më të fuqishme se kurrë për të kapërcyer çdo pengesë në mënyrë që ta përmbysin regjimin.

Dhe së treti, komuniteti ndërkombëtar u bë dëshmitar për faktin se Irani ka një alternativë politike të vlefshme, të fuqishme, dhe të organizuar për të zëvendësuar fashizmin fetar dhe për të themeluar një republikë demokratike. Një alternativë të bazuar në barazinë gjinore, laicizmin, dhe një Iran jo-bërthamor.

Maryam Rajavi, President-elect of NCRI, at the Free Iran Global Summit 2020 in Ashraf 3, MEK camp in AlbaniaMaryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI) në Samitin Global për Lirinë e Iranit 2020 në Ashraf 3, ku ndodhet baza kryesore e Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK) në Shqipëri – 17 korrik 2020

MEK supporters and Resistance Units voice solidarity with the Free Iran Global Summit—July 13, 2020Mbështetësit e MEK dhe Njësitë e Rezistencës shprehin solidaritet me Samitin Global për Lirinë e Iranit—13 korrik 2020

MEK supporters and Resistance Units voice solidarity with the Free Iran Global Summit—July 13, 2020Mbështetësit e MEK dhe Njësitë e Rezistencës shprehin solidaritet me Samitin Global për Lirinë e Iranit—13 korrik 2020

Pas eventit, nga frika e rritjes së mbështetjes për MEK, regjimi i mullahëve ka nisur një fushatë për demonizimin dhe përhapjen e gënjeshtrave kundër MEK-ut.

Mesazhi i këtij eventi mbarëbotëror online

Shoqëria iraniane është në prag të një revolucioni. Dhjetëra miliona njerëz të varfër nuk kanë asnjë shpresë jetese nën sundimin e mullahëve. Miliona të rinj të papunë nuk shohin të ardhme, ashtu si shumë të tjerë që janë plaçkitur nga regjimi.

Rrethanat e duhura ekzistojnë. Por për një revolucion, populli ka nevojë për shpresë dhe një perspektivë. Regjimi jo pa arsye po tenton ta përdorë Covid-19 si mjet për të përhapur një ndjesi konstante dëshpërimi në shoqëri. Pavarësisht të gjitha paralajmërimeve nga vetë ekspertët e tij lidhur me përhapjen e koronavirusit, regjimi po këmbëngul për zhvillimin e ritualeve të Muharram, që përfshijnë ceremoni zije për vrasjen e Ḥusayn ibn Ali, nipit të Profetit Muhamet.

 

1...384385386...728Faqja 385 nga 728