Dështojnë përpjekjet e dëshpëruara të regjimit iranian për ta heshtur zërin e rezistencës
Mbrëmjen e së dielës, më 10 gusht, faqja zyrtare në internet e Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI / MEK) u sulmua në mënyrë të vazhdueshme nga ushtria kibernetike e regjimit klerikal duke filluar nga ora 10:50 e mbrëmjes, CEST. Këto sulme të egra, që vazhdojnë edhe sot, janë zmbrapsur dhe përpjekja e dëshpëruar kibernetike e mullahëve për të bllokuar aksesin e përdoruesve në faqen e Mojahedin-e Khalq ka dështuar.
Regjimi klerikal i kryen sulmet e tij kibernetike duke përdorur qindra IP dhe server-a për të bërë një sulm DDoS me në shënjestër faqen e MEK. Në këto sulme, me referenca masive e artificiale, ushtria kibernetike e IRGC-së dhe e ministrisë së inteligjencës të regjimit klerikal është përpjekur t’i saturojë server-at e faqes së MEK dhe ta bëjë atë të paaksesueshme nga përdoruesit. Një përpjekje që u bllokua nga ‘firewalls’ të server-it dhe nuk pati asnjë problem në aksesimin e faqes.
Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI-MEK) shpalli mbasditen e sotme, 11 gusht 2020, se Koronavirusi ua ka marrë jetën mbi 86,700 njerëzve në 373 qytete të Iranit. Numri i vdekjeve në provinca të ndryshme është: 5987 në Khuzestan, 4370 në Qom, 4074 në Mazandaran, 3527 në Lorestan, 2721 në Sistan dhe Baluchistan, 2425 në Fars, 2397 në Glestan, 2110 në Kermanshah, 1327 në Kerman, 1317 në Khorasan Verior, 1323 në Kerman, dhe 1185 në Hormozgan. Kjo është përveç raporteve të marra nga provincat e tjera.
Në përpjekje të dëshpëruar për të parandaluar kryengritjet popullore duke frikësuar e terrorizuar publikun, fashizmi fetar që sundon Iranin është duke dhënë dënime me vdekje për protestuesit e arrestuar dhe të burgosurit politikë.
Një gjykatë në Islamshahr, në jug të Teheranit, ia ka referuar çështjen e Hossein Reyhani-t Gjykatës Supreme për një vendim përfundimtar. Ai akuzohet për Moharebeh (luftë kundër Zotit), për pjesëmarrjen e tij në kryengritjen e nëntorit 2019. Reyhani u arrestua kur agjentët e Organizatës së Inteligjencës të Gardës Revolucionare ia bastisën shtëpinë në Islamshahr më 22 nëntor 2019. Ai është marrë në pyetje dhe është torturuar në Qendrën e Paraburgimit të Inteligjencës të Gardës Revolucionare në burgun Evin dhe më pas është transferuar në Burgun e Teheranit të Madh (Fashafuyeh).
Javët e fundit, Gjykata Supreme e mullahëve ka miratuar dënimet me vdekje për tetë të burgosur politikë në Teheran dhe Isfahan, por regjimi është detyruar ta pezullojë implementimin e këtyre dënimeve për shkak të fushatave “Jo ekzekutimit” dhe “heqje e menjëhershme e dënimit me vdekje”.
Ndërkohë, më 5 gusht, Mustafa Salehi, një protestues i burgosur, u ekzekutua për pjesëmarrjen e tij në kryengritjen e dhjetor 2017-janar 2018.
Të enjten, më 6 gusht, Gjykata Supreme miratoi dënimin me vdekje për të burgosurin politik Haidar Ghorbani nga Kamyaran, dhe çështja e tij iu referua “Sektorit të Zbatimit të Gjykatës në Sanandaj.” Ai është arrestuar në 2016-ën nga Ministria e Inteligjencës dhe është torturuar për një kohë të gjatë.
Dy të burgosur politikë kurdë, Houshmand Alipour (nga Sardasht) dhe Mohammad Ostad Qader (nga Saqez), të cilët kanë qenë në burg që në gusht 2018, janë dënuar gjithashtu me vdekje nga një gjykatë në Sanandaj në janar 2018.
Në një tjetër zhvillim, disa të burgosur Sunni në Iranin lindor janë dënuar me vdekje nga gjykata revolucionare e Mashhad, të akuzuar si “Mohareb,” dhe dënimet i janë referuar Gjykatës Supreme të mullahëve për miratim.
Znj. Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), nxit Këshillin e Sigurimit të OKB-së, Sekretarin e Përgjithshëm të OKB-së, Komisioneren e Lartë të OKB-së për të Drejtat e Njeriut dhe Këshillin e OKB-së për të Drejtat e Njeriut, si dhe organizata e organe të tjera që mbrojnë të drejtat njerëzore, që të veprojnë menjëherë për t’i anulluar këto dënime me vdekje dhe për t’ua shpëtuar jetën të burgosurve. Ajo përsërit nevojën për dërgimin e një delegacioni ndërkombëtar të gjetjes së fakteve në Iran, për të vizituar burgjet dhe të burgosurit iranianë, sidomos të burgosurit politikë.
Znj. Rajavi shtoi: Fashizmi fetar që sundon Iranin duhet të dënohet fuqishëm dhe të dëbohet nga komuniteti ndërkombëtar për përdorimin e vazhduar të torturës dhe ekzekutimeve arbitrare, sidomos ndaj të burgosurve politikë, dhe për shkeljet e tij brutale e sistematike të të drejtave njerëzore.
Gjatë fjalës së tij në mbledhjen e Taskforcës së Koronavirusit të dielën, Presidenti i regjimit iranian Hassan Rouhani përmendi se është nën presion lidhur me zhvillimin e ceremonive të Muharram-it dhe të tubimit të përvitshëm të zisë për Hossein ibn Ali, nipin e Profetit Muhamed.
“Më kanë shkruar se ceremonia e Hajj, e cila është e detyrueshme (në traditat islamike), nuk u mbajt këtë vit, por ju këmbëngulni që të zhvillohen ceremonitë e zisë për Imamin Hossein, gjë që nuk është e detyrueshme,” tha Rouhani. “Nëse themi që nuk duhet të ketë ceremoni zie në muajin Muharram, nuk do të ishte e drejtë dhe do të ishte e padurueshme për shoqërinë tonë… kjo ia copëton zemrën popullit tonë… mund të mbajmë zi, por me turma më të vogla.”
Protesta e kundërshtime, edhe brenda regjimit
Në kontrast me këmbënguljen e Rouhani-t dhe Liderit Suprem të regjimit Ali Khamenei, stafet mjekësore janë kundër zhvillimit të ceremonive të zisë të Muharram-it dhe disa anëtarë të Komitetit të Taskforcës së Koronavirusit kanë paralajmëruar se ceremonitë e zisë nuk përputhen me protokollet e Covid-19.
Minou Mohrez, një anëtare e Komitetit, tha: “Protokollet nuk do ta parandalojnë përhapjen e COVID-19 gjatë ceremonive të zisë të Muharram-it. Me maska nuk mund ta parandalojmë përhapjen e virusit gjatë muajit Muharram.”
Militantët e mbështetur nga Irani kanë qenë nën sulme të vazhdueshme nga mejete të panjohura ajrore në Siri
Katërmbëdhjetë anëtarë të grupeve militante që mbështeten nga regjimi iranian, të dërguar në Siri në përpjekje për të mbajtur në pushtet Bashar Assad-in, janë vrarë nga disa sulme ajrore mëngjesin e së dielës, sipas Observatorit Sirian të të Drejtave Njerëzore.
Këta militantë kishin qenë të stacionuar në bazat që ndodhen në qytetin Deir Ezzur në Sirinë lindore. Vlen të përmendet që këta individë janë kryesisht iranianë e irakenë, dhe shumica e tyre janë të plagosur rëndë. Numri i viktimave ka mundësi që të rritet, sipas raportit të Observatorit.
Regjimi i mullahëve ka një histori të gjatë të rekrutimit të njerëzve nga vendet e rajonit për t’i dërguar ata në luftën e Sirisë si mish për top. Raportet tregojnë se të hënën, më 27 korrik, disa zyrtarë të Burgut Qendror në Karaj, që ndodhet në perëndim të kryeqytetit iranian Teheran, së bashku me një delegacion që janë parë me veshje të cilësisë së lartë, kanë vizituar pavijonet e këtij burgu në kërkim të të burgosurve për t’i dërguar në Siri që të luftojnë si mish për top në krah të forcave të regjimit të Assad.
Ky delegacion u ka kërkuar të burgosurve të dënuar me vdekje apo burgim të gjatë për vrasje apo rrëmbim, që të pranojnë të dërgohen në Siri për të luftuar së bashku me forcat e regjimit iranian që përpiqen të mbajnë në pushtet Bashar Assad-in në Damask. Këtyre individëve u është premtuar se do të lirohen nga burgu nëse pranojnë të luftojnë në Siri.
Gratë luajnë rol udhëheqës në Organizatën Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK)
Një nga prodhuesit e dokumentarëve të regjimit iranian, Iman Goudarzi, e ka pranuar se Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI/MEK) ka fituar me sukses interesimin e grave dhe vajzave në Iran. Ndërkohë që mediat shtetërore të regjimit përpiqen ta portretizojnë MEK-un si një lëvizje jo-popullore dhe të vdekur, Goudarzi pranoi se kjo lëvizje po fiton popullaritet në mbarë vendin dhe vetë zyrtarët e regjimit janë dëshmitarë për rolin në rritje të MEK në organizimin e protestave në Iran.
Goudarzi shprehu gjithashtu keqardhje për faktin që regjimi nuk ka bërë dokumentarë për MEK-un përpara kryengritjes mbarëkombëtare pas zgjedhjeve të 2009-ës, dhe që Hassan Rouhani ka miratuar një rezolutë në Këshillin Kombëtar të Sigurisë për të mos lejuar asnjë veprimtari lidhur me MEK.
Iman Goudarzi:
“Fatkeqësisht, mediat dhe shkrimet në vend kanë një perspektivë të gabuar për sa i përket MEK, dhe e paraqesin strukturën e tyre si të vjetër e të dalë mode. U themi të gjithëve që ajo është një lëvizje e vdekur ndërkohë që po e shohim rolin e saj në protestat në mbarë vendin.
“Z. Rouhani miratoi një rezolutë në Këshillin Kombëtar të Sigurisë për të ndaluar çdo veprimtari të lidhur me MEK. Fatkeqësisht, deri në 2009-ën, nuk kemi bërë asnjë dokumentar për MEK.
“Shumica e anëtarëve të MEK janë të diplomiuar nga universitete…. MEK ka arritur t’i tregojë vajzave të reja një fytyrë të re të gruas… shumë akademikë e madje edhe studentë të rinj e adoleshentë janë tërhequr nga kjo organizatë, dhe një pjesë e madhe e të arrestuarve gjatë viteve 80 kanë qenë adoleshentë 16 e 17 vjeçarë.” (agjencia e lajmeve Daneshjoo, 5 gusht 2020.)
Natyra mizogjiniste e regjimit
Që kur morën pushtetin në Iran pas revolucionit të 1979-ës, mullahët e bënë mizogjinizmin një nga shtyllat kryesore të sundimit të tyre. Që nga mbulimi i detyrueshëm e deri tek kufizimet në arsimim e punësim, regjimi u mundua me të gjitha mënyrat t’i privonte gratë nga të drejtat e tyre bazë dhe t’i detyronte të rrinin në shtëpi. E vetmja organiztatë që luftoi për të drejtat e grave që në fillim të revolucionit ishte MEK. Pas revolucionit, anëtaret femra të MEK luajtën një rol kyç në ofrimin e një modeli për vajzat dhe gratë në Iran, duke u treguar atyre se nuk kanë pse t’i përulen presionit dhe rregullave çnjerëzore të mullahëve dhe se mund të ngrihen e të luftojnë për të drejtat e tyre.
Në vitet 1980, regjimi i mullahëve ekzekutoi dhe torturoi mijëra gra dhe vajza të reja për faktin që ishin mbështetëse, simpatizante, apo anëtare të MEK. Mbi bazën e një fatwa të Liderit të atëhershëm Suprem të regjimit, Ruhollah Khomeini, marrja e jetës, pasurisë dhe nderit të anëtarëve e mbështetësve të MEK u cilësua “hallall”. Ithtarët e Khomeini-t nëpër burgje kanë torturuar mijëra gra në “njësitë rezidenciale“, “varret”, “qivuret” dhe “kafazet,” si dhe në korridoret e vdekjes. Kjo gjë nuk ua hoqi vendosmërinë grave të MEK, të cilat u bënë shembull i rezistencës në burgjet e regjimit.
Rezistenca e grave të MEK
Në një konferencë virtuale ndërkombëtare në Ashraf 3 në 39-vjetorin e fillimit të rezistencës kundër regjimit të mullahëve, Massoumeh Malek Mohammadi, 63 vjeç, zëvendës Sekretare e Përgjithshme e MEK, rrëfeu dëshminë e saj se si Garda Revolucionare (IRGC) kishte hapur zjarr mbi demonstratën paqësore të mbështetësve të MEK në Teheran në qershor 1981.
Ajo u njoh me MEK gjatë Revolucionit anti-monarkik të 1979-ës kur ishte studente në universitet. Ajo e nisi aktivizmin e saj politik si simpatizante e MEK.
Massoumeh Malek Mohammadi u arrestua më 20 janar 1983 dhe u burgos në Burgun Evin ku e torturuan mizorisht për tre vite.
“Ashtu si dhjetëra mijëra anëtarë e mbështetës të PMOI, unë i kalova fillimet e viteve 1980 në burg. Historitë se si ithtarët e Khomeini-t kanë kryer krime çnjerëzore kundër të burgosurve të tyre janë treguar deri në njëfarë pike. Por pak dihet për motrat tona dhe sa trimërisht kanë rezistuar dhe i kanë duruar torturat në burg ato,” shpjegoi Massoumeh Malek Mohammadi dhe shtoi se “Unë kam qenë dëshmitare e disa torturave e vrasjeve nëpër burgje.”
Roli udhëheqës i grave në Rezistencën Iraniane
Për shumë vite, regjimi iranian është përpjekur ta heshtë zërin e MEK me anë të ekzekutimeve masive, torturave, dhe shpenzimit të bilionave për fushata propagandistike, por sot vetë zyrtarët, ekspertët dhe studiuesit e regjimit po e pranojnë se këto përpjekje kanë dështuar. Mbështetja për MEK brenda vendit dhe rrjeti i saj i zgjeruar po rriten dita ditës dhe kjo është shqetësuese për regjimin.
Ndërkohë që regjimi vazhdon t’i shtypë të drejtat e grave në Iran, gratë kanë vazhduar të luajnë rol kyç në udhëheqjen e rezistencës së MEK kundër tiranisë së mullahëve.
Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI), koalicioni opozitar në të cilin MEK bën pjesë, udhëhiqet gjithashtu nga një grua, Znj. Maryam Rajavi, e cila është një mbrojtëse e fortë e të drejtave të barabarta për gratë dhe burrat. Plani me dhjetë pika i Znj. Rajavi për të ardhmen e Iranit bën thirrje për “Barazi e plotë gjinore në të drejtat politike, shoqërore, kulturore dhe ekonomike, dhe pjesëmarrje e barabartë e grave në udhëheqjen politike; heqja e çdo forme diskriminimi; e drejta për të zgjedhur vetë veshjen, dhe për martesë, divorc, arsimim dhe punësim; ndalimi i çdo forme shfrytëzimi të grave me çfarëdo preteksti.”
Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI / MEK) shpalli mbasditen e sotme, më 9 gusht 2020, se koronavirusi ua ka marrë jetën mbi 85,500 njerëzve në 373 qytete të Iranit. Numri i vdekjeve në provinca të ndryshme është: 5932 në Khuzestan, 3994 në Mazandaran, 3607 në Gilan, 3482 në Lorestan, 2696 në Sistan dhe Baluchistan, 2332 në Golestan, 2090 në Kermanshah, 1749 në Kurdestan, 1287 në Khorasan Verior, 1030 në Bushehr, 811 në Zanjan, 680 në Ilam, 567 në Chaharmahal dhe Bakhtiari. Kjo është përveç raporteve të marra nga provincat e tjera.
Parlamentarët belgë kanë dënuar ekzekutimin e Mostafa Salehi nga regjimi iranian, si dhe shkeljet e vazhdueshme të të drejtave njerëzore në Iran, në një letër drejtuar Josepp Borrell, Përfaqësuesit të Lartë të Bashkimit Europian për Punët e Jashtme.
Në një përpjekje të dëshpëruar për të ta qetësuar shoqërinë e trazuar iraniane, regjimi iranian ekzekutoi Mostafa Salehi-n më 5 gusht. Z. Salehi ishte arrestuar gjatë protestave mbarëkombëtare të 2018-ës në Iran. Në letrën e tyre, ligjvënësit belgë folën edhe për masakrën e 1988-ës ndaj të burgosurve politikë iranianë. Gjatë verës së vitit 1988, zyrtarët e regjimit iranian ekzekutuan në mënyrë jashtëgjyqësore mbi 30,000 të burgosur politikë, mbi bazën e një fatwa të nxjerrë nga Ruhollah Khomeini, Udhëheqësi i atëhershëm Suprem i regjimit. Shumica e viktimave ishin anëtarë e mbështetës të Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK).
Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI-MEK) shpalli mbasditen e sotme, 8 gusht 2020, se Koronavirusi ua ka marrë jetën mbi 84,900 njerëzve në 373 qytete të Iranit. Numri i vdekjeve në provinca të ndryshme është: 21,000 në Teheran, 6,288 në Khorasan Razavi, 2,450 në Azerbaixhanin Lindor, 2,365 në Fars, 1,715 në Kurdistan, 1,281 në Kerman, 1,088 në Hormozgan, 1,065 në Semnan, 455 në Kohgiluyeh& Boyer Ahmed, dhe 410 në Khorasan Jugor. Kjo është përveç raporteve të marra nga provincat e tjera.
I bëhet thirrje Kombeve të Bashkuara dhe organizatave të të drejtave njerëzore që të veprojnë menjëherë për të parandaluar ekzekutimin e tij
Të enjten, 6 gusht 2020, Dega 27 e Gjykatës Supreme të regjimit klerikal miratoi dënimin me vdekje për të burgosurin politik Haidar Ghorbani nga Kamyaran (Provinca Kurdistan) dhe ia referoi çështjen prokurorisë së Sanandaj që është përgjegjëse për ekzekutimin e verdiktit.
Haidar Ghorbani është arrestuar nga Ministria e Inteligjencës e regjimit në 2016-ën dhe është transferuar në Burgun Qendror të Sanandaj, ku e kanë torturuar rëndë për një kohë të gjatë.
Të mërkurën, 5 gusht, regjimi çnjerëzor klerikal ekzekutoi protestuesin Mostafa Salehi, me pretekstin se kishte udhëhequr protestat e Kahrizsang në Najafabad, në burgun Dastgerd në Isfahan.
Dështojnë përpjekjet e dëshpëruara të regjimit iranian për ta heshtur zërin e rezistencës
Dështojnë përpjekjet e dëshpëruara të regjimit iranian për ta heshtur zërin e rezistencës
Në përpjekje të dëshpëruar për të parandaluar kryengritjet popullore duke frikësuar e terrorizuar publikun, fashizmi fetar që sundon Iranin është duke dhënë dënime me vdekje për protestuesit e arrestuar dhe të burgosurit politikë.
Gratë luajnë rol udhëheqës në Organizatën Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK)
I bëhet thirrje Kombeve të Bashkuara dhe organizatave të të drejtave njerëzore që të veprojnë menjëherë për të parandaluar ekzekutimin e tij