Një Protestues i Burgosur Transferohet në Izolim, Është në Rrezik Ekzekutimi

Nga
Shahriar Kia
-

 

Të burgosurin politik Abbas Mohammadi, një protestues i arrestuar gjatë protestave mbarëkombëtare të 2018-ës në Iran, e kanë transferuar në burgim të izoluar dhe pritet që ta ekzekutojnë së shpejti.
Abbas dhe katër protestues të tjerë të arrestuar që në 2018-ën janë dënuar me dy herë ekzekutim, të akuzuar për “luftë kundër Zotit”. Këta pesë persona, të gjithë në të njëzetat, i kanë thënë gjykatës se janë torturuar për të bërë rrëfime.
Në fund të korrikut 2020, Gjykata Supreme e regjimit miratoi dënimet me vdekje për Abbas Mohammadi-n dhe katër persona të tjerë të arrestuar gjatë protestave të dhjetorit 2017 dhe janarit 2018.
Emrat e këtyre katër personave që janë dënuar me vdekje nga Gjykata Supreme në Isfahan janë Mehdi Salehi Ghale Shahrokhi, Mohammad Bastami, Majid Nazari Kondori, dhe Hadi Kiani.
Abbas Mohammadi është baba i 2 fëmijëve.

 

 

 

 

 

Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI-MEK) u bën thirrje të gjithë bashkatdhetarëve në Iran e jashtë tij, si dhe komunitetit ndërkombëtar, që të ndërhyjnë urgjentisht për të ndaluar ekzekutimin e Abbas Mohammadi-t dhe protestuesve të tjerë, dhe për t’ua shpëtuar jetën protestuesve iranianë e të burgosurve politikë të dënuar me vdekje. Regjimi që sundon Iranin duhet të dënohet me forcë për përdorimin e vazhdueshëm të torturës dhe ekzekutimeve arbitrare, sidomos ndaj të burgosurve politikë.
Më 5 gusht 2020, regjimi klerikal vari Mostafa Salehi-n, një nga të burgosurit e kryengritjes në dhjetor 2017-janar 2018, në burgun Dastgerd në Isfahan. Salehi, 30 vjeç, ishte arrestuar në Kahrizsang, Isfahan, dhe ishte dënuar me vdekje gjatë një gjyqi fals për “udhëheqjen e rebelimeve të Kahrizsang në Najafabad.”
Znj. Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), e ka dënuar fuqishëm varjen barbare të Z. Salehi duke thënë: I detyruar me ngurrim ta ndalë ekzekutimin e tetë protestuesve të tjerë të burgosur pas fushatës së miliona njerëzve në mediat sociale ku bënin thirrje për ndalimin e ekzekutimeve, fashizmi fetar në pushtet e kreu këtë ekzekutim në formë shpagimi dhe për ta terrorizuar publikun e për të parandaluar shpërthimin e një kryengritjeje.
Znj. Rajavi i ka bërë thirrje Kombeve të Bashkuara dhe shteteve anëtare, si dhe organizatave e institucioneve ndërkombëtare që ta dënojnë menjëherë këtë ekzekutim kriminal. Ajo theksoi se, tani më shumë se kurrë, është e domosdoshme të dërgohet një mision ndërkombëtar i gjetjes së fakteve që të vizitojë burgjet iraniane dhe të takohet me të burgosurit.

Veprimtaritë e Vazhdueshme të Njësive të Rezistencës të MEK: Impakti i Tyre mbi Shoqërinë Iraniane dhe mbi Regjimin

Nga
Mohammad Sadat Khansari
-

 

Njësitë e Rezistencës të MEK në Iran

Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI/MEK) ka publikuar shumë filmime të veprimtarive të “Njësive të Rezistencës” dhe të të rinjve të rebeluar brenda ditëve të fundit. Këto veprimtari, në mesin e krizës së koronavirusit dhe masave gjithnjë e më shtypëse të regjimit, shpërndajnë një mesazh shprese dhe rezistence tek populli dhe e mbajnë gjallë flakën e rezistencës. Veprimtaritë e tyre i kanë tmerruar zyrtarët e regjimit.

Njësitë e Rezistencës dhe mbështetësit e MEK i kanë përkujtuar viktimat e masakrës së 1988-ës ndaj të burgosurve politikë si dhe të burgosurin politik që u ekzekutua së fundmi, Mostafa Salehi, në mbarë vendin duke shkruar graffiti e duke ngjitur postera. Duke bërë homazhe për mbi 30,000 martirët e vrarë të masakrave të 1988-ës, Njësitë e Rezistencës të MEK bënë thirrje për drejtësi dhe për ndjekjen penale të autorëve të këtij krimi të urryer, të cilët aktualisht mbajnë pozicione të larta brenda regjimit. Ata i bënë jehonë gjithashtu thirrjes së Presidentes së zgjedhur të opozitës iraniane, Znj. Maryam Rajavi, drejtuar komunitetit ndërkombëtar, që të nisë një hetim të pavarur mbi këtë masakër dhe t’i japë fund pandëshkueshmërisë së zyrtarëve të regjimit.

Amnesty International: Familjet e masakrës së 1988-ës në Iran ende kërkojnë të vërtetën

Nga
Matin Karim
-

Gjatë verës së 1988-ës, mijëra të burgosur politikë, shumica anëtarë të lëvizjes opozitare iraniane Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI/MEK), u masakruan brenda pak javësh.

 

Në verën e 1988-ës, regjimi klerikal që sundon Iranin ekzekutoi në fshehtësi disa mijëra të burgosur politikë. Pas tre dekadash, familjarët dhe të mbijetuarit ende kërkojnë drejtësi.

Në një varg postimesh në Twitter, Amnesty International ka publikuar fragmente nga disa intervista me dëshmitarë dhe të mbijetuar të këtij krimi të tmerrshëm që njihet tashmë si “masakra e 1988-ës.”

Tridhjetë e dy vite pas këtij krimi kundër njerëzimit, shumë familjarë të viktimave ende nuk e kanë marrë vesh fatin dhe vendin e varrosjes së njerëzve të tyre të dashur. Masakra e 1988-ës ndaj të burgosurve politikë, shumica anëtarë, mbështetës dhe simpatizantë të grupit opozitar iranian Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI/MEK), ishte një krim i paprecedent kundër njerëzimit që ka vazhduar deri në ditët e sotme.

Në gusht të atij viti, pak para fillimit të vrasjeve, autoritetet e burgjeve në mbarë Iranin ua ndaluan vizitat familjare mijëra të burgosurve politikë pa ofruar asnjë shpjegim. Mes këtyre të burgosurve ishin mjekë, infermierë, inxhinierë, mësues, akademikë, studentë, dhe punëtorë. Disa prej tyre kishin qenë në shkollë të mesme ose në universitet në kohën e arrestimit.

Shumica e mbështetësve të MEK ishin burgosur për besimet e tyre politike dhe për veprimtari paqësore si shpërndarja e gazetave dhe pamfleteve, pjesëmarrja në demonstrata, dhe ngritja e fondeve për familjet e të burgosurve politikë.

Shumë të burgosur ishin futur në burg në mënyrë arbitrare, pa asnjë gjyq apo dënim. Disave u ishte dhënë dënimi, që fillonte nga burgimi i përjetshëm e deri tek periudha më të shkurtra prej dy apo tre vitesh. Disa të burgosur e kishin kryer dënimin dhe duhej të liroheshin së shpejti por iu tha që do të vazhdonin të mbaheshin në burg për shkak se nuk ishin penduar për mbështetjen e tyre ndaj MEK.

Familjarët e shqetësuar shkonin të pyesnin vazhdimisht nëpër burgje, në gjykatë, e në agjenci të tjera qeveritare, por nuk u jepej informacion i saktë.

Disa njerëz sillnin rroba, ushqime, ilaçe, dhe para me shpresën se do të merrnin një firmë nga familjarët e tyre të burgosur se i kishin marrë këto sende, dhe kështu do të siguroheshin se ata ishin gjallë. Zyrtarët e burgut shpesh i pranonin këto sende pa thënë a ishte gjallë apo jo i burgosuri. Në disa vende, zyrtarët i gënjenin familjarët e viktimave duke u thënë se njerëzit e tyre ishin transferuar në burgje të provincave të tjera, dhe familjarëve u duhej të bënin udhëtime të gjata e të pafrytshme.

 

Ligjvënësit Belgë Nxisin Organizatën e Punëtorëve që t’u Qëndrojë Përkrah Punëtorëve të Naftës që Janë Ngritur në Protestë në Iran

Nga
Sedighe Shahrokhi
-

Komiteti belg i Parlamentarëve dhe Kryebashkiakëve për një Iran Demokratik, në një letër drejtuar Federatës Belge të Punëtorëve, ka shprehur solidaritetin e vet me punëtorët iranianë të naftës dhe industrisë petrokimike të cilët janë në grevë. Ata gjithashtu kanë nxitur Federatën e Punëtorëve që t’u qëndrojë përkrah punëtorëve iranianë dhe t’i mbështesë kërkesat e tyre të drejta.

Ligjvënësit belgë kanë dënuar gjithashtu shkeljet e vazhdueshme ndaj të drejtave njerëzore dhe ekzekutimet e kryera nga regjimi iranian.

Dita e enjte, 13 gusht, shënoi ditën e 13-të të një greve nga dhjetëra mijëra punëtorë iranianë të naftës, gazit, dhe industrisë petrokimike. Këto greva po zhvillohen në 51 zona në provincat Isfahan, Ardabil, Azerbaixhan Lindor, Azerbaixhan Perëndimor, Ilam, Bushehr, Khorasan Razavi, Khuzestan, Fars, Sistan dhe Baluchistan, Markazi, dhe Hormozgan. Grevistët përballen me kushte pune të patolerueshme në nxehtësi ekstreme, si dhe kushte të vështira jetese. Ata nuk kanë siguri pune pasi janë detyruar të firmosin kontrata të përkohshme. Ata nuk mbulohen as nga sigurimi shëndetësor, dhe as nuk marrin pensione. Punëdhënësit mund t’i heqin nga puna në çdo kohë. Pagat e tyre janë shumë herë më të ulëta sesa pragu i varfërisë, dhe as këto paga minimale nuk u janë dhënë për disa muaj.

Iran: Përditësim Lidhur me Koronavirusin, Mbi 88,400 Vdekje, 14 Gusht 2020

Nga
Hamideh Taati
-

 

Iranian regime’s Mismanagement of its Covid-19 Outbreak is a Threat to the Entire WorldIran: Shpërthimi i Koronavirusit

Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI-MEK) shpalli mbasditen e sotme, 14 gusht 2020, se Koronavirusi ua ka marrë jetën mbi 88,400 njerëzve në 379 qytete të Iranit. Numri i vdekjeve në provinca të ndryshme është: 21,735 në Teheran, 6102 në Khuzestan, 4180 në Mazandaran, 2494 në Fars, 2484 në Golestan, 2155 në Kermanshah, 1148 në Hormozgan, 107 në Semnan, 1091 në Markazi (Qendër), 1040 në Ardabil, dhe 710 në Ilam. Kjo është përveç raporteve të marra nga provincat e tjera.

“Nitrati i disidencës” mund të shpërthejë në çdo moment në Iran, paralajmëron media shtetërore

Nga
Mahmoud Hakamian
-

Scene of the November 2019 uprising in IranSkenë nga kryengritja e nëntorit 2019 në Iran

Analizë nga PMOI/MEK

Iran, 12 gusht 2020—E përditshmja shtetërore Asre Iran publikoi të martën një artikull me titull “Nitrati i Disidencës—Duhet të kemi kujdes që Irani të mos bëhet Beiruti i radhës,” ku paralajmëron për shoqërinë si fuçi baruti në vend dhe ku e krahason status quo-në në Iran me atë të Beirutit dhe të të gjithë Libanit. Disidenca tek populli iranian po bëhet shumë e ngjashme me nitratin e amoniakut që ishte akumuluar në portin e Beirutit dhe mund të shpërthejë në çdo moment, thotë artikulli.

Ky shkrim i Asre Iran paraqet shqetësimet e mëdha që po përshkallëzohen tek zyrtarët e regjimit, lidhur me natyrën shpërthyese të shoqërisë së Iranit, sidomos të të rinjve. “Nitrati i amoniakut i grumbulluar në doganën e Beirutit kishte vite që mblidhte pluhur në Magazinën 12 dhe askush nuk i kushtonte vëmendje. Shumë madje e kishin harruar faktin që një bombë 2,750-tonëshe ishte e vendosur mu pranë tyre dhe kalonin atje të shkujdesur ditë pas dite,” vazhdon shkrimi.

“Papritmas, megjithëse me një shkëndijë të vogël që veproi si katalizator, ajo magazinë e heshtur u shndërrua në një shpërthim të përbindshëm dhe Beiruti, me gjithë shkëlqimin dhe bukurinë e tij, u shkatërrua në pak sekonda. Kjo është shumë e ngjashme me historinë tonë dhe me magazinën e madhe në Iran e cila mund të shpërthejë në çdo çast dhe të rrafshojë gjithçka brenda pak sekondash.

 

Iran: Pas Kryengritjeve Masive dhe Mospajtimit Publik, Frika e Teheranit nga MEK Rritet

Nga
Zolal Habibi
-

Maryam Rajavi, NCRI’s President-elect, standing in front of a monument dedicated to Iran's uprising and youth rising up against the mullahs’ dictatorship – Ashraf 3, July 17, 2020

Ashraf-3, shtëpia e MEK në Shqipëri

Deklaratat e fundit publike nga zyrtarët e regjimit iranian kanë qenë goxha të drejtpërdrejta në një mënyrë të pazakontë, lidhur me rreziqet ndaj mbajtjes së pushtetit prej tyre. Në grumbullimet për lutjet e së premtes në qytetet kryesore në fund të korrikut, përfaqësuesit lokalë të Udhëheqësit Suprem të regjimit, Ali Khamenei, e morën në shënjestër të veçantë Organizatën Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI / MEK), duke i paralajmëruar elementët e regjimit që të jenë vigjilentë ndaj veprimeve të mëtejshme të “Njësive të Rezistencës” të MEK. Por duke folur kështu, ata treguan edhe frikën që kanë nga alternativa e vlefshme ndaj regjimit.

Ky do të ishte një shpjegim për një shpërthim veprimtarish nga të rinjtë e rebeluar, që ka koinçiduar pak a shumë me këto fjalime të të premteve. Që nga java e fundit e korrikut e gjatë javës së parë të gushtit, të rinjtë e rebeluar në disa pjesë të Iranit kanë filmuar veten në vende publike duke djegur foto të Ali Khamenei-t e të zyrtarëve të tjerë udhëheqës. Disa madje u kanë vënë flakën imazheve të Khamenei-t dhe themeluesit të regjimit Ruhollah Khomeini në billboard-e, ose kanë ndezur zjarre pranë mureve të ndërtesave që i përkasin forcave represive si Korpusi i Gardës Revolucionare Islamike (IRGC).

Veprime të tilla të drejtpërdrejta kundër autoriteteve të regjimit bëhen edhe më domethënëse nga fakti që komuniteti aktivist i Iranit ka pësuar kohët e fundit atë që mund të quhet rasti më i rëndë i represionit qeveritar që në vitet 1980. Nëntorin e shkuar, MEK luajti rol kyç në një kryengritje spontane mbarëkombëtare kundër regjimit. Pjesëmarrësit në rreth 200 qytete përdorën sërish slloganet që kishin karakterizuar një tjetër kryengritje mbarëkombëtare të ngjashme në janar 2018, duke mos lënë asnjë dyshim lidhur me miratimin e tyre për një platformë të ndryshimit të regjimit. Në panik nga dështimi i tij i mëparshëm në shtypjen e këtij mesazhi, regjimi dërgoi IRGC-në që të hapte zjarr mbi turmat e protestuesve paqësorë, duke vrarë afërsisht 1,500 njerëz brenda pak ditësh.

Këto masa të egra me sa duket ia dolën ta shtynin lëvizjen anti-qeveritare nën tokë sërish, por jo për një kohë të gjatë. Në janar shpërthyen edhe një herë protesta masive publike në disa provinca iraniane, pasi autoritetet e regjimit ishin përpjekur ta fshehnin përgjegjësinë e IRGC-së për rrëzimin e një avioni të Ukraine International Airlines, ngjarje që solli vdekjen e 176 njerëzve. Ashtu si në rastet e dy kryengritjeve të mëparshme, fokusi fillimisht i ngushtë i demonstratave të janarit më pas u zëvendësua me mospajtim ndaj regjimit në tërësi, dhe ndaj praktikave të një kohe të gjatë, të cilat e bënë të mundur një incident të tillë.

Me çdo varg të ri protestash, iranianët tregojnë se po bëhen gjithnjë e më të vetëdijshëm për përbuzjen e natyrshme që regjimi ka për të drejtat njerëzore. Dhe si pionierë të këtyre përpjekjeve, njësitë e rezistencës të MEK janë të vetëdijshme në mënyrë unike për këtë karakteristikë. Ky fakt theksohet qartë në disa nga regjistrimet e bëra nga këta aktivistë gjatë javëve të fundit, si dhe në graffiti-t shoqëruese që sjellin në vëmendje krimet e pandëshkuara nga e kaluara e regjimit.

Në disa mure ka shkrime që mund të përkthehen si: “Vrasja masive është simptoma kryesore e virusit të mullahëve.” Në disa shkrime të tjera nënvizohen raste specifike, veçanërisht masakra ndaj të burgosurve politikë e cila ndodhi në verën dhe vjeshtën e 1988-ës. Në atë kohë, me urdhër të Khomeini-t, sistemi gjyqësor krijoi “komisione të vdekjes” të cilat do t’i merrnin në pyetje disidentët lidhur me pikëpamjet dhe lidhjet e tyre, dhe më pas do t’i ekzekutonin të gjithë ata që vazhdonin ta kundërshtonin autoritetin e regjimit, apo vazhdonin të ishin simpatizantë të MEK. Pas disa muajsh, numri i vdekjeve arriti në mbi 30,000, dhe shumë viktima u hodhën në varre të fshehta masive.

Regjimi Iranian do t’i Shesë Naftë Njerëzve: Një Veprim Mashtrues për ta Plaçkitur më Tej Kombin

Nga
Mohammad Sadat Khansari
-

Oil, Iran

Shitja e naftës popullit iranian vetëm sa do ta shtojë presionin mbi të

Pas pak ditësh mburrjeje për një “lehtësirë ekonomike,” presidenti i regjimit Hassan Rouhani shpalli planin e tij: t’i shesë naftë popullit iranian.

Për shkak të situatës aktuale ekonomike të Iranit, kjo gjë vetëm sa do ta shtojë presionin mbi popullin. Me fjalë të tjera, pas 40 vitesh plaçkitjeje të pasurisë kombëtare, dhe ndërkohë që populli iranian po lufton me varfërinë, regjimi i Iranit do t’ia marrë popullit edhe ato qindarka që i kanë mbetur.

Sipas faqes shtetërore Donya-e Eghtesad: “Qeveria dëshiron të shesë paraprakisht 220 milion fuçi naftë në një vit në formën e ofertës së ‘kontratave paralele të ardhshme të naftës’ çmimi i të cilave përcaktohet duke u bazuar në sistemin zyrtar të qeverisë për kursin e këmbimit. Kjo shifër është e barasvlefshme me 600,000 fuçi në ditë shitje në një vit dhe rreth gjashtë herë më shumë se vlera e shitjeve të naftës iraniane në pesë muajt e parë të këtij viti.”

Ky veprim, ndryshe nga propaganda e regjimit, ka për qëllim vetëm mbushjen e xhepave të mullahëve dhe të grupeve terroriste proksi të tyre. Regjimi iranian ka ndërmend t’ia shesë naftën, e cila është një burim kombëtar, popullit iranian, duke i privuar kështu brezat e tanishëm e të ardhshëm nga burimet më të çmueshme natyrore të tyre dhe nga një burim i madh të ardhurash.

Është asfiksimi ekonomik i regjimit dhe nevoja e tij për para për të financuar grupet terroriste proksi dhe forcat represive brenda Iranit që i ka nxitur mullahët të marrin një vendim kaq kriminal. Ekonomia e regjimit, e cila është e varur nga nafta, është dërrmuar nën peshën e sanksioneve ndërkombëtare, që janë vënë për shkak të veprimtarive të paligjshme të regjimit.

Iran: Përditësim Lidhur me Koronavirusin, Mbi 87,300 Vdekje, 12 gusht 2020

Nga
Hamideh Taati
-

Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI-MEK) shpalli mbasditen e sotme, 12 gusht 2020, se koronavirusi ua ka marrë jetën mbi 87,300 njerëzve në 373 qytete të Iranit. Numri i vdekjeve në provinca të ndryshme është: 21,740 në Teheran, 6388 në Khorasan Razavi, 6042 në Khuzestan, 4099 në Mazandaran, 3828 në Isfahan, 3677 në Gilan, 2500 në Azerbaixhan Lindor, 1090 në Semnan, 1050 në Bushehr, 1043 në Markazi (Qendër), 1025 në Ardabil, 990 në Yazd, 821 në Zanjan, 736 Qazvin, 690 në Ilam, 577 në Chaharmahal & Bakhtiari, 485 në Kohgiluyeh & Boyer Ahmed, dhe 444 në Khorasan Jugor. Kjo është përveç raporteve të marra nga provincat e tjera.

Presidentja e opozitës iraniane Maryam Rajavi bën thirrje për aksion për të shpëtuar të burgosurit në pritje të ekzekutimit

Nga
Zolal Habibi
-

 

Maryam Rajavi, President-elect of the National Council of Resistance of Iran (NCRI)Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI)

Udhëheqësja e opozitës iraniane Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), i ka drejtuar një thirrje urgjente komunitetit ndërkombëtar që të bëjë një përpjekje të përqendruar për t’ua shpëtuar jetën protestuesve të arrestuar gjatë kryengritjeve të fundit, të cilët janë dënuar me vdekje dhe gjenden përballë ekzekutimit. Ka një numër të burgosurish politikë të cilëve u rrezikohet jeta në këtë mënyrë.

NCRI i ka bërë thirrje Sekretarit të Përgjithshëm të OKB-së, Komisioneres së Lartë për të Drejtat e Njeriut dhe Këshillit të të Drejtave Njerëzore, si dhe organizatave të tjera që mbrojnë të drejtat e njeriut që të marrin masa urgjente me qëllimin për të parandaluar dënimin kriminal me vdekje që është dhënë për Hossein Reihani-n. Ky i burgosur politik është arrestuar gjatë kryengritjes së nëntorit 2019 në Iran.

Agjentët e inteligjencës të Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) e arrestuan Reihani-n më 7 dhjetor 2019, në shtëpinë e tij në qytetin Eslam-shahr pranë kryeqytetit iranian Teheran.

Raporte të reja protestash nga pjesë të ndryshme të Iranit

Foto të punëtorëve të industrisë iraniane petrokimike, të naftës dhe gazit natyror në grevë

Njerëz nga pjesë të ndryshme të shoqërisë iraniane po zhvillojnë protesta për të kërkuar rrogat dhe pensionet që u janë vonuar.

Të martën, protesta mbarëkombëtare e punëtorëve në industritë iraniane petrokimike, të naftës dhe të gazit natyror vazhdoi për të njëmbëdhjetën ditë rresht.

Sipas raporteve, rafineria Bidkhoon dhe Iran Ring of Industry Company janë mbyllur plotësisht. Edhe Kompania Tanesh Gostar është në grevë. Gjithashtu, edhe punëtorët e kompanive Omran Sanat, Farzin Moradi, Rugby Pouya, Gil Sanat dhe Kayhan Pars janë në grevë.

Një grup infermierësh të spitaleve të Urmia-s, në Iranin veri-perëndimor, u grumbulluan para zyrës së guvernatorit të hënën, më 10 gusht, për të protestuar ndaj faktit që rrogat u janë vonuar për disa muaj.

Protestuesit thanë që orët e punës u janë shtuar nga 160 orë në muaj në 175 orë në muaj, pa iu rritur rrogat. Çdo infermier detyrohet tani të punojë 50 orë të detyrueshme jashtë orarit në muaj.

Gjithashtu të hënën, punëtorët me kontratë të Kompanisë së Ujit dhe Ujërave të Zeza në Ahvaz u grumbulluan jashtë ndërtesës së kompanisë për të protestuar ndaj vonesave në dhënien e rrogave.

Punonjësit e Planit të Reformës së Sistemit Shëndetësor u grumbulluan përpara Zyrës së Guvernatorit të Khuzestan të hënën. Mes kërkesave të këtyre demonstruesve janë implementimi i planit të klasifikimit të punës, pagesat e rregullta të rrogave, ndryshimi i statusit dhe eliminimi i kompanive kontraktuese.

 

1...381382383...728Faqja 382 nga 728