Ndërkohë që mediat shtetërore dhe zyrtarët e shëndetësisë të Iranit paralajmërojnë për një numër në rritje të viktimave të Covid-19, regjimi refuzon të sigurojë vaksina për t’ua shpëtuar jetën njerëzve. Përkundrazi, ai ua merr jetën peng popullit për të arritur qëllimin e tij politik.

Regjimi vazhdon të luajë me jetën e njerëzve, ndërkohë që numri i vdekjeve nga Covid-19 i afrohet me shpejtësi shifrës 200,000, bazuar në raportet e mbledhura nga grupi kryesor opozitar i Iranit, Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI or MEK).

“Me një masë të nxituar, mund të rikthehemi sërish aty ku ishim. Kufizimet e karantinës do të vazhdojnë edhe në javët në vijim pasi gjendja në Teheran është portokalli, dhe duhet të ecim përpara me më shumë kujdes,” tha të hënën Alireza Zali, kreu i Taskforcës së Covid-19 në Teheran, sipas të përditshmes shtetërore Hamshahri.

Kur vaksina e Covid-19 u bë zyrtarisht e disponueshme, zyrtarët, duke përfshirë presidentin e regjimit Hassan Rouhani, pretenduan se sanksionet e Shteteve të Bashkuara nuk e lejojnë Iranin të blejë vaksina.

Por kur kreu i Bankës Qendrore të Iranit Abdolnasser Hemmati, më 7 dhjetor, fajësoi sanksionet për vonesën e regjimit në importimin e vaksinave të Covid-19 përmes sistemit të pagesave COVAX, i cili menaxhohet bashkërisht nga Aleanca e Vaksinave me bazë në Gjenevë, Gavi, dhe nga Organizata Botërore e Shëndetësisë, Gavi e refuzoi menjëherë këtë pretendim.

Zëdhënësi i Gavi-t tha se nuk ka asnjë “barrierë ligjore” ndaj sigurimit të vaksinave nga Irani përmes COVAX, pasi Zyra e Thesarit Amerikan për Kontrollin e Aseteve të Huaja ka lëshuar një liçencë që mbulon prokurimin e vaksinave të koronavirusit.

Ngjarjet e 2020-ës treguan se shoqëria iraniane gjendet në prag të shpërthimit, ndërkohë që regjimi vazhdon të kapet pas pushtetit të tij të brishtë me anë të shtypjes brutale dhe eksportit të terrorizmit jashtë vendit. Ndryshe nga qeveritë e tjera të cilat kanë patur si prioritet ta vënë nën kontroll Covid-19-ën, regjimi i Iranit është përpjekur ta përdorë pandeminë për të zgjatur sundimin e tij.

Irani është një vend tek i cili duhet t’i fokusojë në mënyrë efektive përpjekjet e tij komuniteti ndërkombëtar. Irani është goditur më rëndë se çdo vend tjetër rreth tij nga shpërthimi i koronavirusit, dhe kjo vështirësi është thelluar nga përkeqësimi i kushteve në fusha të tjera. Krizat në fushën e të drejtave njerëzore janë një karakteristikë e vazhdueshme e regjimit teokratik. Të dyja këto kriza janë përkeqësuar gjatë 2020-ës, pjesërisht për shkak të fajësisë së regjimit në mos-vënien nën kontroll të infektimeve, si dhe për shkak se regjimi është treguar tepër agresiv ndaj disidencës me qëllimin për ta qetësuar ankthin e vet për sa i përket shpërthimit të mospajtimit popullor kohët e fundit.

Koronavirusi, i njohur gjithashtu si COVID-19, ka marrë jetën e mbi 193.900 njerëzve në të gjithë Iranin, sipas opozitës iraniane PMOI / MEK

Mbi 193.900 njerëz kanë vdekur nga koronavirusi në 475 qytete të kontrolluara në të gjitha 31 provincat e Iranit, sipas raporteve të mbledhura nga opozita iraniane Organizata Mojahedin Popullor i Iranit (PMOI / MEK) që nga e marta pasdite, 29 dhjetor. Numri zyrtar i të vdekurve i deklaruar nga regjimi qëndron në 54,946 rreth një e treta e shifrës aktuale.

Infographic-PMOI / MEK raporton mbi 193.900 vdekje koronavirus (COVID-19) në Iran

Numri i rasteve Covid-19 të regjistruara çdo ditë po rritet në mënyrë të pabesueshme. Nga 21 dhjetori deri më sot ne kemi qenë dëshmitarë të një rritje prej 40% të numrit të pacientëve të shtruar në spital, “sipas një raporti të së martës botuar nga agjencia zyrtare e lajmeve IRNA e regjimit në lidhje me provincën Mazandaran në veri të Iranit.” Me kalimin e kohës përhapja e këtij virusi ka fituar një shpejtësi të jashtëzakonshme. Teksa ishin 993 persona të shtruar në spital më 21 dhjetor, të hënën kishim 1205. Me fjalë të tjera, numri mesatar i pacientëve të rinj që u janë shtuar atyre që janë shtruar në spital që nga 21 dhjetori është njëmbëdhjetë herë më shumë se periudha tetor-nëntor dhe tre herë ajo e periudhës nëntor-dhjetor, ”shton raporti.

Në një tjetër krim çnjerëzor, regjimi iranian ka ekzekutuar një tjetër grua në periudhën që i paraprin fillimit të vitit 2021. Përpjekja e saj dhe e familjes së saj për të siguruar 28,000 dollarë si para gjaku dështoi në momentin e fundit.

Më 27 dhjetor, autoritetet iraniane ekzekutuan 43-vjeçaren Zeinab Khodamoradi në Burgun Qendror të Sanandaj në provincën Kurdistan të Iranit perëndimor. Sipas aktivistëve të të drejtave njerëzore, ajo ishte nga krahina Qorveh.

Shoqata Jo Burgut – Jo Ekzekutimit ka raportuar se Forcat e Sigurisë së Shtetit (SSF) e kishin arrestuar Zeinab Khodamoradi-n për vrasjen e fëmijëve të saj më 31 gusht 2015—që do të thotë se ajo ka kaluar mbi pesë vite në pritje të ekzekutimit.

“Për shkak të presionit të ushtruar nga i shoqi, dhe gjendjes së rëndë mendore të saj, kjo grua vrau djalin e saj 12-ditësh, Mohammad Javad, dhe vajzën shtatë vjeçare, Hadis, të të shoqit” thonë mbrojtësit e të drejtave njerëzore.

Zeinab Khodamoradi më vonë tentoi të vriste veten, por dështoi në momentin e fundit, sipas shoqatës Jo Burgut – Jo Ekzekutimit. “Para se ta kryente krimin, ajo kishte shkruar në këmbë se, ‘për shkak të bashkëshortit dhe nënës e motrës së tij, i jap fund jetës sime dhe jetës së fëmijëve,” raportojnë aktivistët.

Në tetor, autoritetet e transferuan atë në burgim të izoluar për të implementuar dënimin me vdekje. Ndërkohë, familja e të shoqit kishte rënë dakord që të hiqej dënimi me vdekje në këmbim të 7 bilion rialëve [$28,000] si Dieh [para gjaku në kushtetutën e Republikës Islamike]. Por në fund, kjo grua fatkeqe nuk arriti ta siguronte këtë shumë kaq të madhe parash deri në afatin e specifikuar.

Tre të burgosur kanë vdekur në burgun Evin të Teheranit në periudhën midis 24 dhe 28 dhjetorit. Këta tre të burgosur vuanin nga COVID-19 por ishin braktisur nga zyrtarët e klinikës së burgut Evin, dhe ishin lënë pa asnjë trajtim mjekësor.

Të hënën më 28 dhjetor, Amir Hossein Mottaghian vdiq nga COVID-19 në pavijonin 4 të burgut Evin. Ai u rrëzua përtokë dhe humbi ndjenjat. Ai vdiq pas transferimit në klinikën e burgut. Zyrtarët e klinikës thanë se ai kishte vdekur nga një ndërprerje e furnizimit të trurit me gjak.

Ai kishte kontaktuar me klinikën më 27 dhjetor dhe kishte kërkuar trajtim, por autoritetet e klinikës e kishin nxjerrë jashtë. Pas 24 orësh, atij i ra të fikët dhe shokët e qelisë e çuan në klinikë por ishte tepër vonë.

Të burgosurit protestuan ndaj vdekjes së tij të shkaktuar nga mungesa e trajtimit mjekësor, por mjeku i burgut dhe autoritetet e klinikës i trajtuan keq protestuesit.