Një gjykatë në Iran ka konfirmuar dënimet me burg për tre banorë të një qyteti jug-perëndimor të cilët kanë marrë pjesë në protestat mbarëkombëtare të nëntorit 2019.
Dega e 102-të e Gjykatës Penale të Behbahan ka miratuar dënimet për tre protestues të arrestuar gjatë protestave të nëntorit 2019.
Tre protestuesit e quajtur Sattar Afshinpour, Bahman Amini dhe Mohammad Tayebi janë gjykuar në mungesë dhe janë dënuar me një total prej 13 vitesh burg dhe 222 goditjesh me kamxhik.
Sattar Afshinpour është akuzuar për “shkatërrim dhe zjarrvënie të bankave e objekteve publike” dhe “prishje të rendit publik” dhe është dënuar me 11 vite burg e 74 goditje.
Bahman Amini dhe Mohammad Tayebi janë dënuar secili me nga 1 vit burg dhe 74 goditje për “prishje të rendit publik”.
Gjyqi për ta është mbajtur fillimisht në tetor 2020, dhe verdikti është konfirmuar më 1 mars.
36 protestues nga Behbahan kanë marrë dënimet e tyre nga gjykata penale e qytetit më 22 tetor. Të pandehurit janë dënuar me një total prej 109 vitesh burg dhe 2,590 goditjesh me kamxhik, dhe secili prej tyre është gjobitur me mbi 3 milion toman.
Sipas verdiktit, protestuesit ishin dënuar për prishje të rendit publik, mosbindje ndaj agjentëve të sigurisë dhe shkatërrim të pronës publike.
Pas kryengritjes në Saravan të provincës Sistan dhe Baluchistan, në jug-lindje të Iranit, policia e sigurisë kibernetike e regjimit e ka udhëzuar ushtrinë e vet kibernetike që të përhapë lajme të rreme lidhur me atë që ka ndodhur gjatë protestave një-javore. Ndërkohë që filmimet që qarkullojnë në internet tregojnë forcat e regjimit duke vrarë protestues, regjimi përpiqet ta njollosë imazhin e kryengritjes dhe ta fshehë të vërtetën në mënyrë që të parandalojë përhapjen e protestave në mbarë Iranin.
Mesazhi udhëzues i ushtrisë kibernetike të regjimit iranian
“Për shkak të sasisë së madhe të lajmeve të rreme dhe përmbajtjeve që bien në kontradiktë me realitetin për sa i përket incidenteve të ditëve të fundit në Saravan dhe veprimtarive të gangsterëve të armatosur nën pretekstin e mbështetësve të viktimave të rreme në kufirin e Saravan [me Pakistanin] të mbështetur nga grupet opozitare, grupet kryesore që kërkojnë [ndryshim regjimi], është një akt thelbësor në kuadrin e institucionit,” lexon mesazhi udhëzues i ushtrisë kibernetike të regjimit, duke shtuar se duhen ndjekur udhëzimet e mëposhtme: “: 1- Të imponohet narrativa se nuk ka protesta në provincën Sistan dhe Baluchistan dhe se përmbajtjet e postuara nga grupet opozitare janë të rreme, dhe kanë për qëllim të prishin paqen dhe sigurinë e provincës dhe vendit. 2- Në Twitter, referojuni faktit që ka një ndryshim midis bandave të gangsterëve dhe popullit të Baluchistan, dhe ne nuk do ta lëmë vetëm popullin Baluch. 3- Ripublikojini gjerësisht shkrimet dhe posterat lidhur me incidentet në Sistan dhe Baluchistan. 4- Mos ripublikoni në dhe mos ndiqni profilet e disidentëve që përhapin thashetheme.”
Protestat nisën më 22 shkurt, kur forcat e Gardës Revolucionare (IRGC) hapën zjarr mbi një grup hamajsh të varfër, duke vrarë e plagosur dhjetëra prej tyre. Protestat u përhapën në mbaër provincën Sistan dhe Baluchistan, ku njerëzit e zemëruar nisën të sulmonin bazat e IRGC-së. Gjatë përleshjeve të njerëzve me forcat e sigurisë, janë qëlluar mbi 40 protestues të paarmatosur.
Nga frika e fushatës që Rezistenca Iraniane po zhvillon për të ekspozuar krimet e regjimit dhe për t’i dhënë jehonë zërit të banorëve të varfër të Sistan dhe Baluchistan, si dhe fushatës mbarëkombëtare të solidaritetit me qytetarët Baluch që kanë ngritur krye, regjimi ka ndërmend ta shkatërrojë imazhin e kryengritjes.
Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI/MEK) ka publikuar filmime ku shfaqet IRGC duke vrarë banorë të pambrojtur Baluch. Gjithashtu, mbështetësit e MEK dhe Njësitë e Rezistencës brenda Iranit kanë dërguar mesazhe të shumta solidariteti me popullin e Sistan dhe Baluchistan. Njëkohësisht, mbështetësit e MEK jashtë vendit kanë zhvilluar disa tubime ku u japin jehonë zërave të bashkatdhetarëve të tyre anembanë botës.
Protestat në Iran Vazhdojnë, Përhapen, dhe Intensifikohen
Raportet e siguruara nga Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI/MEK) tregojnë se ka patur dhjetëra protesta nga të gjithë sektorët e shoqërisë gjatë ditëve të fundit. Këto protesta, të cilat po zhvillohen njëkohësisht me kryengritjen në provincën Sistan dhe Baluchestan dhe me protestën mbarëkombëtare të pensionistëve për të gjashtën javë rresht, tregojnë se shoqëria e Iranit është në prag të shpërthimit.
Protesta në qytete të ndryshme
Të premten, kontraktuesit e Iran Mall zhvilluan një tubim përpara ndërtesës qendrore të Bankës Ayandeh në Teheran, për të kërkuar pagesat e vonuara. Këta kontraktues, secili me qindra punëtorë, nuk i kanë marrë të drejtat e tyre nga Iran Mall apo kompania Alborz Tat gjatë gjashtë viteve të fundit.
Kontraktuesit e Iran Mall grumbullohen përpara ndërtesës qendrore të Bankës Ayandeh në Teheran
Mësuesit parashkollorë në Izeh, në jug-perëndim të Iranit, u grumbulluan përpara zyrës së përfaqësuesit të Izeh dhe Baghmalekon në parlamentin e regjimit të shtunën. Këta mësues protestojnë duke kërkuar rrogat e papaguara dhe të drejtat e tjera. Meqë zyra e deputetit të regjimit ishte e mbyllur, protestuesit u grumbulluan përpara zyrës së guvernatorit të Izeh.
Të shtunën, pronarët e Kooperativës së Elektricitetit të Teheranit zhvilluan një tubim për të protestuar dokumentimin nga qeveria të shitjes së tokave të kooperativës në bashkëpunim me Zyrën e Regjistrimit në Hashtgerd, Kompaninë e Zhvillimit të Qytetit të Ri të Hashtgerd, dhe Zyrën e Guvernatorit të Savojbolagh. Protestuesit gjithashtu marshuan për të shprehur kundërshtimin ndaj vendimit të qeverisë.
Pronarët e Kooperativës së Elektricitetit të Teheranit zhvillojnë një tubim në Hashtgerd
Të dielën, një grup punonjësish të Mashhad Mall të cilët nuk i kanë marrë rrogat dhe bonuset për katër muaj zhvilluan një protestë përpara Bankës Ayandeh në Mashhad.
Punonjësit e Mashhad Mall bëjnë protestë përpara Bankës Ayandeh në Mashhad
Punëtorët e Fabrikës së gomave të makinave në Saveh Pars zhvillojnë tubim në kompleksin e fabrikës për të tetën ditë
Mësuesit me kontratë zhvillojnë protestë përpara ndërtesës kryesore të Ministrisë së Arsimit të regjimit në Teheran
Dega e 102-të e Gjykatës Penale të Behbahan ka konfirmuar dënimet e tre protestuesve të arrestuar gjatë protestave të nëntorit 2019 në Iranin jug-perëndimor.
Sipas Agjencisë së Lajmeve për të Drejtat Njerëzore, këta tre protestues janë identifikuar si Sattar Afshinpour, Bahman Amini dhe Mohammad Tayebi. Gjyqi është zhvilluar në mungesë të tyre dhe këta tre persona janë dënuar me një total prej 13 vitesh burg dhe 222 goditjesh me kamxhik.
Sattar Afshinpour është akuzuar për “shkatërrim e zjarrvënie të bankave e objekteve publike” dhe “prishje të rendit publik” dhe është dënuar me 11 vite burg e 74 goditje.
Bahman Amini dhe Mohammad Tayebi janë dënuar secili me nga 1 vit burg dhe 74 goditje për “prishje të rendit publik”.
Gjyqi i parë është zhvilluar në tetor 2020, dhe verdikti është konfirmuar dje.
Të dielën, pensionistët zhvilluan protestat e tyre mbarëkombëtare për të katërtën javë rresht. Këto protesta u zhvilluan në të njëjtën kohë me kryengritjen në Sistan dhe Baluchistan, në jug-lindje të Iranit, dhe me protesta nga sektorë të tjerë të shoqërisë në mbarë Iranin, duke treguar kështu gjendjen shpërthyese të shoqërisë.
Pensionistët i zhvilluan demonstratat e tyre në Teheran, Yazd, Kermanshah, Arak, Ahvaz, Khorram Abad, Shahrud, Karaj, Shushtar, Mashhad, dhe Zanjan.
Protestuesit në Teheran u mblodhën përpara Organizatës së Sigurimeve Shoqërore dhe marshuan drejt zyrës së Organizatës së Buxhetit dhe Planifikimit. Ata thërrisnin: “Të drejtat tona do t’i rifitojmë vetëm në rrugë,” “Punëtorët e së djeshmes janë protestuesit e të sotmes,” “Kërkesa jonë kryesore, rrogat të marrin parasysh inflacionin,” “Rrogat na paguhen në rial, shpenzimet i kemi në dollarë,” “Ne nuk kemi asgjë, ju jetoni në luks,” dhe “Asnjë komb nuk ka parë kaq shumë padrejtësi.”
Protestat e pensionistëve në mbarë Iranin – 1 mars 2021
Keqmenaxhimi ekonomik i regjimit, korrupsioni, dhe politikat malinje e kanë shkatërruar ekonominë e Iranit. Si rrjedhim, të gjithë sektorët e shoqërisë po luftojnë me varfërinë dhe me një inflacion të lartë. Për shkak të politikave të gabuara të brendshme e të jashtme të regjimti, ka patur luhatje në kursin e këmbimit valutor. Riali iranian e ka humbur vlerën brenda këtyre pak viteve të fundit. Megjithatë, regjimi nuk i ka rritur rrogat apo pensionet. Si pasojë, shumë pensionistë po jetojnë nën pragun e varfërisë.
Sipas censusit vjetor të marsit 2020, në Iran ka 18 milion pensionistë, të cilët bëjnë pjesë në 96% të popullsisë iraniane që jeton “nën pragun e varfërisë absolute,” sipas Gholamreza Kianmehr, një prej ekonomistëve të regjimit, të shtunën.
Këta pensionistë po jetojnë në një kohë dhe nën një regjim ku “varfëria dhe papunësia kanë marrë dhenë, dhe një diskriminim e varfëri të tillë ekonomike nuk ka patur kurrë në historinë e Iranit,” sipas Said Madani, një prej sociologëve të regjimit.
Projekti Marivan: Pjesë e programit të armëve bërthamore të regjimit klerikal
Sipas raportit më të fundit nga Agjencia Ndërkombëtare e Energjisë Atomike (IAEA) më 23 shkurt 2021, agjencia ka gjetur thërrmija uraniumi antropogjen në dy zona në Iran. Regjimi iranian ua kishte bllokuar për disa muaj inspektorëve të IAEA aksesin në këto zona. Regjimi nuk u është përgjigjur ende pyetjeve të Agjencisë për sa i përket pranisë së mundshme të materialeve bërthamore në këto lokacione. Drejtori i IAEA, Rafael Grossi, dje në fjalimin hyrës në Bordin e Guvernatorëve të IAEA, shprehu shqetësimet e thella të agjencisë lidhur me gjetjen e materialeve të padeklaruara bërthamore në zona të padeklaruara në Iran.
Njëra nga dy zonat e sipër-përmendura ndodhet në rajonin Abadeh ku po zhvillohet një projekt i quajtur Marivan. Sot do të zbuloj disa informacione për këtë zonë, të cilat janë siguruar nga entitete të ndryshme të regjimit përmes rrjetit të Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit apo Mujahedin-e Khalq (MEK).
Në një nivel të lartë, ky informacion zbulon sa më poshtë:
Kompleksi në fjalë, i cili ndodhet në veri të qytetit Abadeh në provincën Fars, është ndërtuar nga kompani të kontrolluara nga Korpusi i Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) në mes të viteve 1990, nën mbikëqyrjen e Ministrit të Mbrojtjes të asaj kohe.
Ky kompleks ka qenë pjesë e një projekti të menaxhuar nga entiteti kryesor që merret me kërkimin dhe zhvillimin e armëve bërthamore, Organizata e Inovacionit dhe Kërkimit Mbrojtës (Sazman-e PazhouheshhayeNovin-e Defa’i), që njihet me akronimin pers SPND). Në vitet 1990, ky entitet njihej si AMAD.
Ky kompleks është ndërtuar specifikisht për një projekt të quajtur Marivan, specifikisht për përdorimin e njërit prej nën-divizioneve të SPND, të quajtur METFAZ (Qendra për Kërkimin dhe Zgjerimin e Teknologjive për Shpërthime dhe Impakte). METFAZ merret me kërkimin dhe prodhimin e detonatorëve bërthamorë me shpërthim të lartë.
Saeed Borji, një nga specialistët kryesorë të regjimit për sa i përket eksplozivëve dhe impaktit të lartë, i cili për vite të tëra ka punuar direkt nën mbikëqyrjen e Brigadier Gjeneralit Mohsen Fakhrizadeh, figurës kyçe në projektin e armëve bërthamore të regjimit, ka qenë i përfshirë në projektin Marivan.
Aktualisht, Borji ka një rol tjetër, së bashku me disa nga ekspertët më të lartë. Ai vazhdon të kryejë studime në fushën e eksplozivëve dhe impaktit për programin e armëve bërthamore, duke përdorur një mbulim
Procesi për ta dezinfektuar këtë komplekt është shumë i ngjashëm me proceset e implementuara në Shian-Lavizan në vitin 2004 si dhe në një pjesë të kompleksit të Parchin në 2012-ën, ku kishte një dhomë speciale eksplozive.
Sipas informacioneve të siguruara nga MEK nga brenda regjimit iranian, ndërtimi i kompleksit në Abadeh për projektin Marivan ka nisur në mesin e viteve 1990 nën mbikëqyrjen e Gjeneral Majorit Ali Shamkhani, Ministri i atëhershëm i Mbrojtjes dhe aktualisht Sekretar i Këshillit Suprem të Sigurisë Kombëtare. Projekti i ndërtimit është ekzekutuar nga kompani të kontrolluara nga krahu inxhinierik Khatam al-Anbia i IRGC-së. Ndërtimi është menaxhuar nga një inxhinier i IRGC-së me mbiemër Hashemi Tabar, i cili ishte menaxher projekti për projektet klandestine të IRGC-së. Ai ka udhëhequr gjithashtu shumë projekte të tjera që përfshinin ndërtimin e tuneleve dhe lokacioneve të tjera sekrete për IRGC-në.
Protestat në Iran për problemet ekonomike zhvillohen çdo ditëMë 28 shkurt, pensionistët, pensionistët dhe përfituesit e mirëqenies zhvilluan tubime në më shumë se një duzinë qytete anembanë Iranit për herë të katërt në shkurt. Protestuesit fajësuan qeverinë për mosveprim në lidhje me kushtet e tyre të tmerrshme të jetesës dhe pensionet e ulëta.Ata e shfrynë zemërimin e tyre për indiferencën e regjimit për dilemat e tyre. Në vitet e fundit, duke pasur parasysh keqmenaxhimin e regjimit dhe korrupsionin sistematik, shumë familje tani po jetojnë në varfëri dhe rrethana të tmerrshme.Protestuesit brohorisnin:”Ne jemi të lodhur nga kjo padrejtësi”, “Asnjë komb nuk ka përjetuar një padrejtësi të tillë”, “Çmimet e larta dhe inflacioni janë problemi i njerëzve”, “Pensionistët kërkojnë paga bazuar në normën e inflacionit”, “Pagat mujore [për zyrtarët e qeverisë], mjerim publik “, dhe” Premtimet janë të pamjaftueshme, xhepat tanë janë bosh “.Në javët e kaluara, sektorë të tjerë të shoqërisë mbajtën mbledhje të ngjashme në qytete të ndryshme, duke përfshirë:-Mësuesit, rojtarët e shkollave publike dhe pensionistët e Industrisë së Çelikut dhe Minierave nga provinca Isfahan u mblodhën përpara Parlamentit (Majlis) në Teheran.-Punëtorët e fabrikës HEPCO me qendër në provincën Markazi në qytetin Arak, duke protestuar ndaj dështimit të qeverisë për të shlyer borxhet dhe rifillimi i ciklit të prodhimit.
Thirrja ndërkombëtare për veprim urgjent për të shpëtuar jetën e të burgosurve në burg, veçanërisht të burgosurve politikë. Të Dielën në mëngjes, në një krim të rëndë, pavarësisht protestave të përhapura ndërkombëtare, regjimi klerik, vari të burgosurit politikë me origjinë arabe Jassim Heydari, Ali Khosraji, Hussein Seylavi dhe Nasser Khafajian, në burgun Sepidar në Ahvaz.
Gjykata e ashtuquajtur revolucionare në Ahvaz dënoi me vdekje Ali Khosraji, 29 vjeç, Jassem Heidari, 31 vjeç, Hussein Seylavi, 33 vjeç dhe Naser Khafajian, banorë të Khuzestan, me akuzën e falsifikuar të “Moharebeh” (duke bërë luftë kundër Zotit). Gjykata e Lartë e regjimit më pas la në fuqi këto dënime penale.
Të katër të burgosurit politikë u transferuan në izolim gjatë rebelimit të Marsit 2020 në Burgun Sheiban. Më 23 janar 2021, Ali Khosraji, Hussein Seylavi dhe Jassem Heydari hynë në një grevë urie për të protestuar kundër ndalimit të vizitave familjare të të burgosurve dhe keqtrajtimit të rojeve të burgut ndaj të burgosurve.
I rrethuar nga kriza të pashërueshme të brendshme dhe të jashtme dhe i paaftë për t’u marrë me protestat e përshkallëzuara dhe të përhapura, përfshirë kryengritjen e Sistanit dhe Baluchestan, regjimi klerik ka gjetur mënyrën e vetme për të dalë nga këto kriza në rritjen e shtypjes, torturave dhe ekzekutimeve.
Rezistenca iraniane dënon me forcë ekzekutimet kriminale të këtyre të burgosurve politikë dhe edhe një herë nxit Këshillin e Sigurimit të Kombeve të Bashkuara, Sekretarin e Përgjithshëm të KB, Komisionerin e Lartë të KB për të drejtat e njeriut si dhe Këshillin e të Drejtave të Njeriut të KB dhe Bashkimin Evropian, që të ndërmarrin veprime urgjente për të shpëtuar jetën e të burgosurve në burg, veçanërisht të burgosurve politikë.
Është e vërtetë që shumë nga bizneset e Europës duan të kenë të bëjnë me ekonominë e Iranit
Mes kritikëve të pavarur të regjimit iranian, ka patur gjithnjë e më shumë një ndjesi urgjence të justifikuar prapa thirrjeve për politika më të rrepta europiane ndaj Republikës Islamike. Fatkeqësisht, kjo urgjencë jo vetëm që është shpërfillur, por është kundërshtuar nga figurat që janë përgjegjëse për përcaktimin e drejtimit të politikës së jashtme për Bashkimin Europian dhe shtetet anëtare të tij.
Përqasja e lehtë e këtyre liderëve ndaj marrëdhënieve me regjimin iranian ka vazhduar pavarësisht një game të gjerë përshkallëzimesh nga ana e regjimit. Këto përshkallëzime përfshijnë muaj, madje edhe vite të tëra, dhe për shumë kritikë, këto trende të rrezikshme kanë nisur që me nënshkrimin e paktit bërthamor të 2015-ës me Iranin. Kjo marrëveshje ka qenë kontroversale që në fillim, pasi ofronte lehtësim në shkallë të gjerë të sanksioneve ekonomike në këmbim të lëshimeve relativisht të pakta nga ana e autoriteteve iraniane. Marrëveshja u bë edhe më kontroversale në 2018-ën kur presidenti i atëhershëm Donald Trump e tërhoqi SHBA-në nga pakti, duke dhënë si shkak këtë fakt si dhe dobësi të tjera të paktit.
Zgjedhja e Joe Biden si pasardhës i Trump mund të thuhet se e ka rikthyer SHBA-në në rrugën drejt pajtimit me Planin e Përbashkët Gjithëpërfshirës të Veprimit. Megjithatë, perspektiva e vërtetë për një rikthim në status quo është vënë në pikëpyetje nga fakti që Biden ka bërë thirrje që Irani t’i ndalojë shkeljet që i ka bërë marrëveshjes në mënyrë që të përfitojë sërish lehtësim nga sanksionet, dhe iranianët kanë refuzuar kategorikisht ta bëjnë këtë. Gjatë gjithë kësaj, BE përgjithësisht ka mbështetur pozicionin e Iranit dhe ka refuzuar ta ndihmojë SHBA-në në ushtrimin e presionit që mund të rezultojë në negociata të reja dhe një marrëveshje më të fortë, ose të paktën një rikthim në kushtet siç kanë qenë para se të firmosej pakti.
Pavarësisht mobilizimit të IRGC-së dhe forcave të tjera represive, kryengritja dhe protestat në provincën Sistan dhe Baluchistan vazhdojnë. Mbrëmjen e së shtunës, të rinjtë e rebeluar bllokuan autostradën e Zahak në Zabul për të mos lejuar lëvizjen e forcave represive. Ata thërrisnin, “Poshtë Khamenei, poshtë Garda Revolucionare.”
Në të njëjtën ditë, të rinjtë Baluch u vunë zjarrin gomave të makinave, duke bllokuar autostradën Bahou-Kalat (në distriktin Dashtiari – provinca Sistan dhe Baluchestan) drejt Chabahar. Ata bllokuan edhe autostradën Jask-Chabahar në zonën e Karavan duke u vënë flakën gomave të makinave.
Mbrëmjen e së premtes, të rinjtë e rebeluar ndezën zjarre për të bllokuar lëvizjen e forcave represive klerikale në Panj Shir Mir Java. Të rinjtë Baluch gjithashtu bllokuan autostradën dhe u vunë flakën posterave të Khomeini-t në Qasr-e-qand.
Regjimi klerikal ka arrestuar qindra të rinj Baluch dhe ka mobilizuar Forcat kufitare të Sigurisë në kryqëzimet e Saravan për të mos lejuar vazhdimin e kryengritjes. Nga frika e sulmeve të të rinjve Baluch, regjimi ka vënë gjithashtu barriera betoni përreth bazave të Gardës Revolucionare në Suran.
Ndërkohë, organizata që monitoron sigurinë kibernetike dhe qeverisjen e internetit, Netblocks, ka raportuar bllokime të konsiderueshme të Internetit në Iran pas protestave në Sistan dhe Baluchestan.
Gjatë javës së shkuar, një lëvizje protestuese është zgjeruar dhe ka përfshirë një pjesë të madhe të provincës iraniane Sistan dhe Baluchistan, pas një përplasjeje të hënën midis Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) dhe hamajve të lëndës djegëse në atë zonë. Demonstrata solidariteti janë parë edhe në disa qytete të tjera të mëdha nëpër Iran, ku shumë pjesëmarrës kanë shfrytëzuar rastin për ta dënuar të tërë regjimin klerikal dhe për të bërë thirrje për ndryshim regjimi.
Ky varg incidentesh tregon se shoqëria iraniane është ende në një gjendje shpërthyese, më shumë se tre vite pas një kryengritjeje mbarëkombëtare e cila e solli temën e ndryshimit të regjimit në qendër të diskursit publik.
Protestat e kohëve të fundit nuk janë thjesht një kujtesë për dobësinë e regjimit; ato shërbejnë për të theksuar brutalitetin dhe përbuzjen ndaj të drejtave njerëzore që e bën këtë regjim kaq të padenjë për legjitimitetin ndërkombëtar që i është dhënë gjatë ndërveprimeve të kohëve të fundit me shumicën e shteteve perëndimore. Edhe ndërkohë që vazhdonin protestat dhe shtypja e tyre, kjo ofertë legjitimiteti është përsëritur në formën e planeve për Forumin e Biznesit Europë-Iran, i cili do të fillojë të hënën me pjesëmarrjen e kreut të politikës së jashtme të Bashkimit Europian, Josep Borrell, mes të tjerësh.