Gazetat suedeze, duke përfshirë Aftonbladet dhe Expressen, raportuan se një ish shef i policisë suedeze të sigurimit u arrestua për spiunim në emër të regjimit iranian ndërmjet viteve 2011 dhe 2015. Arrëstimi i tij thekson përsëri nevojën për një aksion të përbashkët europian që të adresojë terrorizmin e regjimit iranian. Siç është identifikuar nga faqet lokale dhe ato në gjuhën perse, spiuni i arrestuar është Peyman Kia, 40 vjeç. Ai kishte siguruar shtetësi suedeze dhe punonte si drejtor në Policinë Suedeze të Sigurimit (SPO) dhe si analist në një organizatë ushtarake suedeze ndërkohë që spiunonte për Teheranin.
Kia u arrestua të hënën. Të enjten, gjykata vendosi të jepte urdhër ndalimi për këtë person, me akuzat e abuzimit të rëndë dhe të paligjshëm të postit të tij si person me akses në informacione të klasifikuara dhe dhunimit të sigurisë kombëtare, në mënyrë që ai të mos mund të shkatërronte dokumente apo të arratisej. Personi i arrestuar akuzohet për spiunazh për arsye të kuptueshme, sipas një deklarate të Shërbimeve Suedeze të Sigurimit. Arrestimi i tij vjen një muaj pas arrestimit të një çifti iranian, i cili kishte marrë status refugjati në Suedi duke paraqitur një identitet të rremë afgan. Ata ishin agjentë të Ministrisë së Inteligjencës dhe Sigurimit (MOIS) të regjimit.
Në shkurt 2021, një gjykatë në Anversa të Belgjikës, dënoi Assadollah Assadi-n dhe tre bashkëpunëtorët e tij me pothuajse 70 vjet burg gjithsej, për tentativën për të shpërthyer një bombë në tubimin e opozitës iraniane në 2018-ën në Francë. Assadi ishte një diplomat-terrorist me bazë në Vjenë, i cili i kishte përdorur privilegjet e tij diplomatike për të kontrabanduar 500 gramë lëndë eksplozive TATP drejt Europës, të cilat ia kishte dorëzuar dy operativëve të tij, Amir Sadouni dhe Nasimeh Na’ami. Sadouni dhe Na’ami, së bashku me operativin tjetër Mehrdad Arefani, kishin marrë shtetësi belge dhe shtireshin si mbështetës të lëvizjes opozitare iraniane.
Gjykimi dhe dënimi i Assadi-t theksoi edhe njëherë atë që Rezistenca Iraniane e kishte thënë për vite të tëra: ambasadat dhe diplomatët e regjimit po promovojnë terrorizmin dhe spiunazhin. Gjatë gjyqit të Assadi-t, autoritetet e Gjermanisë, ku Assadi ishte arrestuar në 2018, hapën një çështje tjetër për një rrjet terrorizmi dhe spiunazhi që ai e kishte menaxhuar nëpër Europë. Zyrtarët gjermanë gjetën në makinën e Assadi-t një fletore me informacione të rëndësishme rreth komplotit me bombë të 2018-ës, udhëtimeve të Assadi-t, dhe shumave të parave që ai u kishte dhënë operativëve të ndryshëm.




Të martën, presidenti i regjimit iranian, Ebrahim Raisi, bëri debutimin e tij ndërkombëtar duke mbajtur një fjalim virtual në Asamblenë e Përgjithshme të Kombeve të Bashkuara. Ai i karakterizoi sanksionet amerikane ndaj regjimit, të vendosura për aventurizmin e tij bërthamor, si “shtypëse”. Dhe, ai u shpreh se “sistemi hegjemonik i Shteteve të Bashkuara nuk ka besueshmëri”. Vërejtje të tilla nuk kanë ndonjë peshë serioze, padyshim. Por ata demonstrojnë një qëndrim të guximshëm nga ana e Teheranit pas dështimit të Perëndimit, dhe veçanërisht të Evropës, për të miratuar një politikë vendimtare kundrejt sjelljes mashtruese të Teheranit.

Mësuesit bëjnë protestë në Qom më 23 shtator 2021
Protesta e mësuesve në Kermanshah, më 23 shtator 2021
Protesta e mësuesve në Mamsani, provinca Fars, më 23 shtator 2021
Protesta e mësuesve në Karaj të provincës Alborz më 23 shtator
Mësueset femra në Abadan më 23 shtator
Mësuesit me Dëftesa të Gjelbra zhvillojnë protestë në Teheran më 23 shtator 2021


Familjet iraniane tani kanë kushtet më të këqija të jetesës të katër dekadave të fundit. Ndoshta kjo situatë mund të krahasohet pa ekzagjerim me periudhat e urisë në Iranin e lashtë. Niveli i të ushqyerit në Iran ka rënë ndjeshëm. Klasat e mesme janë bërë të varfra dhe të varfërit nuk kanë më një jetë të zakonshme.Tani edhe të flasësh për çmimet e disa prej mallrave bazë është si një fyerje për klasat e ulëta. Sepse shumë prej tyre janë jashtë mundësive. Më e rëndësishmja, të kesh një jetë të lumtur është e pamundur.Këta iranianë nuk kanë para për qira, rroba, kujdes shëndetësor dhe higjienë, arsim, mobilje, udhëtime, fruta, ëmbëlsira, arra, ujë, energji elektrike, fatura gazi dhe telefoni, makinë dhe karburant, dhe shpenzimi i tyre i vetëm është të mbijetojnë.
Të martën, iranianët dhe mbështetësit e Mujahedin-e Khalq (MEK) mbajtën një tubim në dhjetëra qytete në të dy anët e Atlantikut, duke dënuar abuzimet sistematike të të drejtave të njeriut nga regjimi klerikal. Këto protesta u mbajtën njëkohësisht me fjalimin e presidentit të ri të regjimit, Ebrahim Raisi, në Asamblenë e Përgjithshme të Kombeve të Bashkuara.Këto protesta u mbajtën në Nju Jork, Paris, Londër, Berlin, Rom, Vancouver, Hagë, Bruksel, Këln, Bukuresht dhe Gothenburg.Mbështetësit e MEK -ut dhe diaspora iraniane dënuan njëzëri fjalimin e Raisit në Asamblenë e Përgjithshme të OKB -së. Ata nënvizuan se mosveprimi i bashkësisë botërore dhe lejimi i një vrasësi masiv si Raisi për t’iu drejtuar botës nxit mosndëshkimin sistematik në Iran.Raisi ka luajtur një rol kyç gjatë masakrës në 1988 mbi 30,000 të burgosur politikë. Shumica e viktimave ishin mbështetës dhe anëtarë të MEK -ut.Demonstrata globale e iranianëve, mbështetës të MEK – 21 shtator 2021Në Nju Jork, iranianët mbajtën një tubim, njëkohësisht me fjalimin e Raisit, në Sheshin Dag Hammarskjöld, pranë hyrjes së OKB -së. Protestuesit i kërkuan komunitetit ndërkombëtar që të referojë dosjen e regjimit për shkeljet e të drejtave të njeriut në Këshillin e Sigurimit të OKB -së dhe të mbajë Raisin përgjegjës për rolin e tij në masakrën e vitit 1988. Ata gjithashtu u bënë thirrje fuqive perëndimore të vendosin sanksione gjithëpërfshirëse ndaj regjimit për shkeljet sistematike të të drejtave të njeriut, eksportin e terrorizmit jashtë vendit, programin bërthamor dhe prodhimin e armëve të shkatërrimit në masë.Në fund të gushtit 2021, avokatët dhe ekspertët e njohur evropianë nënvizuan se bazuar në fetvanë e Ruhollah Khomeini, e cila rezultoi në masakrën e të burgosurve politikë në 1988 për besimet e tyre fetare, masakra e 1988 konsiderohet gjenocid. Kështu, të gjitha fuqitë perëndimore janë të detyruara sipas kushteve të Konventës së Gjenocidit që të quajnë përgjegjës vrasësit masivë dhe autorët e atij gjenocidi.Protestuesit në Nju Jork përsëritën këtë kërkesë dhe kujtuan komunitetin botëror për detyrimet e tij humanitare.Përveç protestave të tyre, iranianët në SHBA, Kanada dhe Evropë mbajtën ekspozita fotografike duke përkujtuar dëshmorët e masakrës së vitit 1988. Ata mbanin gjithashtu pankarta të mëdha që mbështesnin Lëvizjen për Kërkimin e Drejtësisë të viktimave të masakrës të vitit 1988, të filluara fillimisht nga presidentja e opozitës iraniane, zonja Maryam Rajavi, në vitin 2016.
Pothuajse askush nuk dyshon se emërimet e kabinetit të Ebrahim Raisi nuk kanë të bëjnë me talentin ose ekspertizën dhe se ekuipazhi u instalua vetëm për një qëllim: për të shmangur krizat aktuale dhe për të penguar rënien e regjimit. Midis ministrive dhe drejtuesve të tyre të pakualifikuar, ekziston një përjashtim: Ministria e Inteligjencës (MOIS) tani drejtohet nga një person që pasqyron në mënyrë të përsosur të gjithë themelimin e terrorit dhe shtypjes.Ashtu si shumë anëtarë të kabinetit të Ebrahim Raisi, Esmail Khatib po del nga hijet. Praktikisht i panjohur për Perëndimin, emri i tij gjeneron dridhje mes klasës sunduese. Në fakt, rekordi i Khatib gjatë 43 viteve të fundit ka qenë i lidhur me pastrimin dhe asgjësimin e klerikëve, agjentëve të inteligjencës dhe rojeve që guxuan të përbëjnë një kërcënim për mbretërimin dhe trashëgimtarin e Ali Khamenei. Për shumë vite, Khatib ka punuar me Hossein Taeb, shefi i njësisë së inteligjencës të IRGC, dhe vëllai i tij Mehdi Taeb, kreu i selisë së Ammar i cili i raporton drejtpërdrejt Mojtaba Khamenei. Gjatë një takimi midis Esmail Khatib dhe shefit të Njësisë së Inteligjencës së IRGC, Hossein Taeb më 6 shtator 2021, të dy theksuan bashkëpunimin dhe konsolidimin e përpjekjeve të inteligjencës Trupat e Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) u themeluan në 1980, me qëllimin për të mbrojtur sundimin e udhëheqësit suprem. Edhe pse Ruhollah Khomeini, atëherë udhëheqësi suprem, kishte zgjedhur më së larti në radhët e ushtrisë klasike të Iranit (të quajtur Artesh), ai ende nuk i besonte organizatës për të kapërcyer kërcënimin kryesor ndaj regjimit të tij: mospajtimin e brendshëm.
Majtas: Një i ri Navid Afkari Djathtas: Dëshmi me shkrim rreth torturës së Navidit nga Shahin Naseri
Fragmente nga Fjalimi
