Gjykata Penale e provincës së Teheranit dënoi një grua të re me gurë.Sareh, 33, u martua në vitin 2013 dhe ka një fëmijë 4 vjeç.Vjehrri e akuzoi për marrëdhënie jashtë martesës dhe kërkoi dënim maksimal për të.Çështja e Sareh dhe Maysamit, burrit që ishte shoku i saj, u dërgua në Degën 11 të Gjykatës Penale të Provincës së Teheranit.
E reja e mohoi akuzën dhe tha se Maysam ishte një mik i thjeshtë. Maysam gjithashtu hodhi poshtë akuzën për marrëdhënie të paligjshme.Sareh dhe Maysam e refuzuan vendimin e dënimit me gurë dhe apeluan. Dega 26 e Gjykatës së Lartë shqyrtoi çështjen dhe përfundimisht la në fuqi ekzekutimin e burrit dhe gruas. Irani është një nga gjashtë vendet që praktikojnë dënimin me gurë.
Kodi penal i regjimit klerikal i konsideron marrëdhëniet jashtëmartesore si krim dhe e dënon atë me gurëzim, ekzekutim ose fshikullim.
Nga frika e shpërthimit të protestave, regjimi klerik ka rritur masën e tij shtypëse, duke përfshirë arrestimet dhe ekzekutimet në muajt pas marrjes së detyrës nga Ebrahim Raisi. Tashmë këtyre masave i është shtuar edhe dënimi me gurë.
Rreth dhjetë ditë pas sulmit kibernetik kundër sistemit të karburantit të Iranit, liderët iranianë janë ende të lumtur që kjo ngjarje nuk është bërë një ngjarje e ngjashme me protestat e nëntorit 2019 pasi qeveria vendosi të rrisë çmimin e benzinës.
Kjo sepse shoqëria është në një situatë të tillë që çdo presion mbi kushtet e tyre të jetesës mund të ndezë protesta të reja dhe ky është një realitet që regjimi e di shumë mirë.
Nga frika e një situate të tillë, një nga ekspertët socialë të regjimit këshilloi presidentin e ri të regjimit Ebrahim Raisi në të përditshmen shtetërore Donya-e-Eghtesad më 6 nëntor 2021, të mësonte nga mësimet e hidhura të protestës së nëntorit 2019 dhe të përpiqej të zgjidhte “Mënyrën më të mirë për të kapërcyer sfidat social-ekonomike” të cilat nuk duhet të bazohen në “shijet e tyre personale”.
Ai e këshilloi Raisin se nuk duhet të jetë i pavëmendshëm ndaj realitetit të shoqërisë, veçanërisht për pikëpamjet e ekspertëve të regjimit për situatën shpërthyese të shoqërisë. Sepse kjo pakujdesi do të ishte “receta më e shpejtë për një përsëritje të nëntorit 2019”.
Kjo e përditshme paralajmëronte qeverinë se “populizmi shtetëror” “luajti një rol kyç në zhgënjimin e popullit”, kështu që njerëzit nuk po luajnë asnjë rol në të ardhmen e vendit të tyre, madje edhe të ardhmen e tyre.
Nga këndvështrimi i autorit të këtij shkrimi, dështimi i popullit për të përmbushur kërkesat e tij ishte baza e protestave të fundit mbarëkombëtare dhe kjo ka krijuar një hendek të madh midis popullit dhe qeverisë, në mënyrë që çdo “populizëm shtetëror” të mos jetë në gjendje për të mbyllur këtë hendek.
Kjo situatë është aq kritike sa Gholamreza Jalali, kreu i Organizatës së Mbrojtjes Pasive të regjimit, tha se sabotimi i pikave të karburantit të vendit “duhet të bëhet një rrymë proteste dhe trazirash”. Ai paralajmëroi: “Nëse ne dështojmë dhe nuk jemi të kujdesshëm, mund të ketë pasoja të rënda”. (ISNA, 5 nëntor 2021)
Hossein Ashtari, kreu i forcave të sigurisë shtetërore të Iranit, duke u shprehur i lumtur që “aksidenti që prishi sistemin e kartës së karburantit” nuk krijoi një tjetër protestë, tha se “armiku kërkoi të përsëriste ngjarjet e nëntorit 2019. Me vigjilencën dhe mbështetjen teknike të policisë së FATA-s dhe me prezencën në kohë të efektivëve dhe vendosjen e tyre në pikat e karburantit, u parandalua dhe u menaxhua me inteligjencë komploti i këtij armiku”. (Agjencia shtetërore e lajmeve Tasnim, 3 nëntor 2021)
Kjo tregon se detyra kryesore e forcave të regjimit pas protestave të 2009 dhe veçanërisht pas 2019 është bërë shtypja dhe parandalimi i çdo proteste të mëtejshme.
Kjo shpjegon pse lideri suprem i regjimit Ali Khamenei ka emëruar Ebrahim Raisi si president të regjimit, pavarësisht nga roli i tij famëkeq në masakrën e të burgosurve politikë të vitit 1988 dhe u dha pozitën e guvernatorëve shumë oficerëve të Gardës Revolucionare (IRGC) për të parandaluar çdo protestë.Megjithatë, e vërteta është se kjo nuk do të sigurojë më regjimin dhe çdo incident i vogël apo i madh mund të bëhet baza e protestave mbarëkombëtare, thonë analistët.Kjo është diçka për të cilën zyrtarët e regjimit janë në dijeni dhe po paralajmërojnë:“A nuk mund të shohim se këta (Muxhahedinët-e Khalq MEK/PMOI) po i nxisin të rinjtë të rebelohen? A është dikush i paqartë se përhapja e aktiviteteve destruktive (të muxhahedinëve) dhe rekrutimi i të rinjve është bërë i mundur në kuadrin e krizës ekonomike? Nëse populli lëviz drejt këtyre gabimeve, edhe të mendosh për pasojat e kësaj është e tmerrshme.” (E përditshmja shtetërore Mostaghel, 6 nëntor 2021)
Policia qëlloi dhe vrau një grua më 1 tetor në pjesën e pasme të makinës së saj nga 70-80 cm larg në Ahvaz, në jugperëndim të Iranit.
Ajo u identifikua si 29-vjeçarja Sanaz Mohammadian, sipas agjencisë shtetërore të lajmeve ILNA. Sanaz ishte në pjesën e pasme të makinës së tyre me bashkëshortin e saj Milad Mohammadian dhe djalin e tyre trevjeçar, duke udhëtuar drejt shtëpisë së xhaxhait të tyre kur policia hapi zjarr pa paralajmërim nga një distancë e afërt. Sanaz u qëllua me tre plumba në kokë. Ajo u dërgua në spital, por ndërroi jetë pas dy ditësh në koma.
Burri i saj 34-vjeçar, Milad, është një shitës i pjesëve të makinave në Ahvaz.
“Kam pasur një jetë të mirë deri para një muaji. Të gjithë në Ahvaz më njihnin”, tha ai për ILNA. Ai tha se ata ishin duke udhëtuar në makinën e tyre në mesditën e 1 tetorit, gruaja e tij ishte mbrapa dhe djali i tyre ishte përpara. Rrugës për në shtëpinë e xhaxhait të tyre, ata ndaluan në kryqëzim dhe një makinë policie ndaloi pas tyre.
“Ishte një ditë e ngarkuar në rrugë. Ndalova në një hapje në rrugë që bllokimi i rrugës të shpërndahej dhe mund të vazhdoja. Një agjent policie doli nga makina pas meje, mori AK-47 nga agjenti i tij dhe hapi zjarr ndaj nesh pa paralajmërim nga një distancë 70-80 cm”, tha Milad.
Milad tha për ILNA se plumbat e goditën Sanazin nga pas veshit të majtë dhe i dolën nga ana e djathtë e kokës.
“Ajo mori tre plumba. Ai ishte aq afër sa të shtënat i thyen qafën,” shtoi ai.
Milad tha se makina e policisë e çoi në spital, por sapo Sanaz mbërriti në spital, ata u larguan nga vendi i ngjarjes. Sanaz u nda nga jeta pas 48 orësh.
“Asnjë nga policia nuk mori përgjegjësinë për veprimet e tyre dhe as nuk erdhi për të bërë nderime. Madje nuk kërkuan asnjë shpjegim. As nuk më shpjeguan asgjë. Unë bëra një ankesë dhe ajo u përcoll në zyrën e marrjes në pyetje të Degës 3 të Ahvazit, “tha Milad.
“E pyeta pse na qëllove? Çfarë kishim bërë? Më thanë vetëm se po kërkonin grabitës të armatosur”.
“Ku në botë udhëtojnë grabitësit e armatosur me gruan dhe djalin e tyre? A ndalojnë në kryqëzim që policia të mund t’i afrohet makinës së tyre dhe të qëllojë në një distancë të afërt? Edhe sikur të mendonin se kishim bërë një krim, a është e drejtë të qëllojmë? A nuk duhet së pari të ndezin sirenën dhe të na njoftojnë?” tha burri i pikëlluar.
Avokati i tyre, Pedram Monajezi, tha se policia pretendonte se ata kishin ndjekur makinën, kishin ndezur sirenën, madje edhe kishin gjuajtur me ajër por makina nuk u ndal. Policia pretendon gjithashtu se ka qëlluar në gomën e pasme, por plumbi ka goditur gruan.
Monajezi tha se askush nuk erdhi për të kontrolluar makinën me të cilën u vra Sanaz.
Forcat shtetërore të Iranit i kryejnë këto të shtëna pa asnjë implikim ligjor dhe pa u ndëshkuar. Në një rast tjetër në shtator, policia e Iranit qëlloi një burrë të paaftë në Karaj, në perëndim të Teheranit. Shefi i policisë së provincës Alborz tha se vrasja me armë zjarri nga policia ndaj një të riu ishte një “aksident”. Kjo erdhi pasi një video u postua në rrjetet sociale ku tregonte një oficer policie duke qëlluar një burrë të paaftë, i cili ishte në tokë, në distancë. Personi, i cili u identifikua në rrjetet sociale si Morteza Jafari, u qëllua me plumb në kokë dhe ndërroi jetë nga plaga në spital.
Në fillim të tetorit, lideri suprem i regjimit iranian Ali Khamenei mbajti një fjalim para zyrtarëve kryesorë të sigurisë, në të cilin ai pohoi se “siguria është çështja jonë më e rëndësishme”. Khamenei ia atribuoi këtë fiksim “kërcënimit të fortë të armiqve”, duke përfshirë “armiqtë brenda” shoqërisë iraniane. Që atëherë, paralajmërimet për këtë kërcënim janë përsëritur nga zyrtarët e sigurisë dhe mediat shtetërore iraniane, duke çuar në përvjetorin e afërt të një kryengritjeje mbarëkombëtare e cila ishte e para që nxiti shumë nga shqetësimet e regjimit.
Rreth kohës së fjalimit të Khameneit, një komandant provincial i Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike tha se konflikti i organizatës paraushtarake “është transferuar nga përtej kufijve tanë në shtëpinë tonë”. Në fund të tetorit, media shtetërore Aftab-e Yazd publikoi një editorial që paralajmëroi se “miliona njerëz nuk do të kenë asgjë për të humbur dhe kjo do të sjellë dhunën” nëse qeveria kombëtare nuk ndërmerr veprime serioze për të frenuar një rënie ekonomike që ka lënë më shumë se gjysmën e popullsisë në varfëri dhe rreth një e katërta në varfëri ekstreme në skajet e shoqërisë.
Kryengritja e nëntorit 2019 përfshiu afro 200 qytete dhe qyteza iraniane dhe shfaqi slogane të ashpra antiqeveritare si “vdekje diktatorit” si dhe deklarata që kundërshtonin fraksionet “të vijës së ashpër” dhe “reformiste” të strukturës politike të regjimit. Në këtë kuptim, kryengritja u njoh gjerësisht si një vazhdim i drejtpërdrejtë i një lëvizjeje të ngjashme në janar 2018, e cila përfshinte më shumë se 100 lokalitete dhe përmbante të njëjtat slogane.
Më 28 tetor 2021, Organizata e komuniteteve iraniano-amerikane zhvilloi një takim në Uashington D.C. të quajtur “Samiti për Iranin e Lirë 2021“. Folësit përfshinin spektrin e plotë politik në Uashington: një zëvendës president i Shteteve të Bashkuara nga administrata e mëparshme republikane, një ish-senator demokrat nga Neë Jersey, një ish-prokuror i përgjithshëm i SHBA nga një qeveri republikane, një ish-senator demokrat nga Connecticut, dhe një gjeneral me katër yje nga Korpusi i Marinës së Shteteve të Bashkuara. Edhe pse nga prejardhje të ndryshme, fjalimet pasqyruan harmoni në një qëllim të përbashkët: një udhërrëfyes të qartë drejt ndryshimit në Iran.
Mike Pence, Zëvendës President i Shteteve të Bashkuara (2017-2021) tha: “Lëvizja e rezistencës në Iran nuk ka qenë kurrë më e fortë se sot. Njësitë e Rezistencës në Iran janë qendra e shpresës për popullin iranian. Ata janë motori i ndryshimit nga brenda gjatë kryengritjeve dhe protestave të vazhdueshme. Në të dyja partitë politike, populli amerikan qëndron pa mëdyshje në anën e popullit iranian dhe rezistencës së tij.”
Senatori Joe Lieberman, kandidat për Zëvendës President i SHBA (2000), tha: “Regjimi në Teheran është në pikën e tij më të dobët që nga revolucioni. Ekonomia e tij është e rrënuar. Regjimi në Teheran nuk e ka mbrojtur popullin e Iranit nga virusi i COVID-19. Kjo nuk është thjesht paaftësi; kjo është brutalitet. Bota mund ta sjellë përmbysjen e regjimit duke mbështetur popullin e Iranit dhe këtu në Uashington, administrata duhet të marrë drejtimin e politikës historikisht dypartiake amerikane ndaj Iranit.”
Michael Mukasey, Prokurori i Përgjithshëm i 81-të i SHBA, tha gjithashtu: “Bota, dhe në veçanti qeveria jonë, nuk duhet të paralizohet nga shumëllojshmëria dhe poshtërsia e akteve që kanë kryer mullahët. Përgjigjja duhet të jetë një presion i palëkundur dhe gatishmëri e hapur për t’u marrë me anëtarët e regjimit individualisht, duke përfshirë edhe vetë Raisin, në çfarëdo forme që të jetë e disponueshme. Mënyra e vetme për t’i dhënë fund sjelljes së regjimit është t’i jepet fund vetë regjimit.”
Senatori Robert Torricelli, senator amerikan (1997-2003), i tha audiencës: “Ekziston një organizatë e cila nuk ka bërë kurrë kompromis me terrorin, nuk është ulur kurrë në një tryezë për të ndarë liritë tuaja, nuk ka marrë pjesë kurrë në gjenocid, nuk është përgjegjëse për varfërinë tuaj. Dhe kjo organizatë ka mjetet, udhëheqjen, fokusin, mbështetjen ndërkombëtare për t’iu ribashkuar komunitetin ndërkombëtar. Kjo organizatë është MEK, dhe zonja Rajavi është udhëheqësja e saj, dhe ne jemi përgjigjja.”
Gjenerali James Conway, Komandanti i 34-t i Korpusit Detar i quajti anëtarët e MEK-ut në Ashraf 3 të Shqipërisë “heronjtë” e tij dhe ndau eksperiencën e vizitës së tij në Ashraf 3.
Për disa spektatorë, ky mund të jetë thjesht një tjetër event i MEK-ut ku përplasen disa “interesa të veçanta”, por po t’i marrësh seriozisht në konsideratë elementët e ndryshëm të samitit, tregon më shumë se ç’kanë treguar titujt në media.
Në këtë moment, trazirat dhe rrëmuja po dridhen thellë nën shoqërinë iraniane. Herë pas here, një shkëndijë e vetme me origjinë ekonomike apo sociale nxjerr në sipërfaqe emocione të forta dhe një shpërthim social trondit botën. Shtypja dhe diskriminimi i gjatë prej dekadash të tëra e kanë detyruar popullatën të kërkojë opsione serioze. Raportimet për sekuestrimin e armëve pa leje në çdo cep të vendit janë kthyer në normalitetin e ri.
Regjimi po përballet gjithashtu me një izolim serioz në Lindjen e Mesme. Për vite të tëra, popujt e Libanit, Irakut, Sirisë, Jemenit, Afganistanit, etj. Kanë vuajtur nga korrupsioni i institucionalizuar si dhe luftërat e nisura nga militantët e mbështetur nga Irani.
Me bomba e vrasje, Teherani ka helmuar pesë kontinente. Ai po i bën shantazh komunitetit ndërkombëtar me një program bërthamor, edhe pse akoma nuk ka arritur të zotërojë as edhe një armë të vetme brëthamore. Irani është dënuar mbi 60 herë nga ndërkombëtarët për dhunimin e të drejtave të njeriut.
Të gjithë faktorët tregojnë se klerikët në pushtet dhe rojat e tyre janë një rrezik serioz për Iranin dhe botën. Por në mungesë të një mundësie alternative ndaj status quo-së, duket sikur të gjithë duhet të përshtaten e ta shpërfillin. Dhe ky është pikërisht mesazhi që Teherani dhe lobet e tij në mbarë botën po përpiqen të transmetojnë, ndërsa “Samiti për Iranin e Lirë 2021” po bën pikërisht të kundërtën.
“Një nga gënjeshtrat më të mëdha që regjimi i ka shitur botës është se nuk ka asnjë alternativë ndaj status quo-së. Por ekziston një alternativë – një alternativë e mirë-organizuar, plotësisht e përgatitur, me kualifikimet perfekte, dhe me mbështetje popullore, e quajtur MEK,” tha Z. Pence, duke shtuar:
“MEK është e përkushtuar ndaj demokracisë, të drejtave njerëzore, dhe lirisë për çdo qytetar të Iranit dhe udhëhiqet nga një grua e jashtëzakonshme, Znj. Rajavi është frymëzim për botën. Plani i saj me Dhjetë Pika për të ardhmen e Iranit do të garantojë lirinë e shprehjes, lirinë e grumbullimit, dhe lirinë e çdo iraniani për t’i zgjedhur vetë udhëheqësit e tij.”
Më 3 nëntor, mediat shtetërore të Iranit përsëritën paralajmërimet për trazimin e shoqërisë, pak ditë përpara përvjetorit të kryengritjeve të mëdha të Iranit në nëntor 2019 të cilat i shkundën themelet e regjimit. Mediat iraniane kanë pohuar gjithashtu në mënyrë indirekte korrupsionin e institucionalizuar të regjimit.
Kriza e Covid-19 në Iran
Ndërkohë që numri i fataliteteve të COVID-19 në Iran po i afrohet me shpejtësi gjysëm milionit, regjimi vazhdon të mos veprojë dhe përdor mënyra të ndryshme për t’i plaçkitur iranianët e gjorë. Shumë iranianë mezi e sigurojnë jetesën, dhe regjimi refuzon t’i mbështesë. Prandaj ata detyrohen të punojnë deri natën vonë. Regjimi i gjobit njerëzit që lëvizin në orët e vona të natës.
“Mbi 540,000 njerëz në mbarë vendin e kanë shkelur kufizimin e trafikut natën, dhe secili prej tyre është gjobitur 2,000,000 rial. Me fjalë të tjera, mesatarisht 270,000 njerëz kanë lëvizur natën çdo javë, që do të thotë se janë vënë mbi një milion gjoba prej 2,000,000 rialësh në muaj, dhe afërsisht 2.2 trilion toman në muaj [shteti] i fiton vetëm përmes kësaj metode,” shkruan e përditshmja shtetërore Arman.
Varfëria
Ndërkohë, sipas të përditshmes shtetërore Mardom Salarie të mërkurën, “Njerëzit që jetojnë në rrethinat e qyteteve, duke përfshirë lagjet e varfra, përbëjnë 25% të popullsisë totale të vendit.”
Gjithashtu, shumë iranianë që jetojnë në fshatra e kanë gjithnjë e më të vështirë të sigurojnë jetesën për shkak të rritjes së inflacionit dhe çmimeve tejet të larta. Mardom Salarie citon ekonomistin iranian Farshad Momeni, i cili thotë se Indeksi i Çmimeve të Konsumit (IÇK) për fshatrat është pesë herë më i lartë se IÇK urban.
“Ne dhjetë vitet e fundit, kemi parë që IÇK rural ka shkuar mbi pesë-fish më lart sesa IÇK urban. Kudo në botë që të ndodhte kjo, do të ngriheshin shqetësime pasi ky indeks trondit themelin e sigurisë kombëtare dhe e bën të pamundur zhvillimin,” shkruan Mardom Salaries.
Sipas Momeni, “Rezultatet e studimeve, sidomos të studimit të Institutit të Lartë Kërkimor, tregojnë se në tre vitet nga 2017 në 2020-ën, popullsia poshtë kufirit të varfërisë është dyfishuar. Kjo është e paprecedent në shekullin e fundit, dhe duhet të analizohet nga shumë kënde.”
Duke iu referuar masave shtypëse të regjimit për sa i përket krizës sociale, Momeni shton: “Disa zyrtarë i shohin çështjet shoqërore dhe ekonomike nga këndvështrimi i sigurimit, dhe kjo bën që reagimet [e popullit] të qëndrojnë poshtë lëkurës së shoqërisë.”
“Kur situata të bëhet e brishtë, protestat dhe reagimet nuk do të jenë më të parashikueshme apo të kontrollueshme,” paralajmëron Momeni.
Forcat e sigurisë arrestuan Gohar Eshghi-n dhe vajzën e saj, Sahar Beheshti, të mërkurën, më 3 nëntor 2021.
Gohar Eshghi dhe Sahar Beheshti janë nëna dhe motra e Sattar Beheshti, një bloger disident i vrarë nën tortura më 4 nëntor 2012.
Fondacioni Sattar Beheshti kishte ftuar Gohar Eshghi-n dhe vajzën e saj, Sahar Beheshti, si dhe nënat e viktimave të kryengritjes së Nëntorit 2019 dhe një numër aktivistësh civilë për të përkujtuar njerëzit e tyre të dashur në një ceremoni më 4 nëntor.
Fondacioni raportoi se forcat e sigurisë hynë me forcë në banesën e Sahar Beheshtit, inspektuan shtëpinë e saj dhe mblodhën të gjitha pajisjet e saj të komunikimit. Ata arrestuan të gjithë anëtarët e familjes së Sattar Beheshtit. Zonja Eshghi pësoi një atak në zemër gjatë bastisjes dhe për pak kohë nuk mundi të merrte frymë.
Forcat e sigurisë gjithashtu rrahën dhe arrestuan Mostafa Eslami, bashkëshortin e Saharit, i cili kishte kundërshtuar bastisjen. Nuk ka të dhëna për fatin e kësaj familjeje.
Çdo ditë që regjimi iranian dobësohet për shkak të krizës së projektit te tij bërthamor, të cilën nuk është në gjendje ta zgjidhë, ai përpiqet ta kompensojë këtë dobësi gjithnjë e më të madhe me raste të reja të dhunimeve të të drejtave të njeriut, sipas ekspertëve iranianë.
Ekzekutimi i një të burgosure në Burgun Qendror të Qazvinit
Regjimi iranian ekzekutoi një të burgosur femër në burgun qendror të Qazvinit në agim të së mërkurës, 27 tetor 2021.
E burgosura u identifikua si Susan Rezaeipour.
Regjimi ekzekutoi një të burgosur në burgun e Zahedanit të enjten, 21 tetor 2021; një i burgosur që kishte vuajtur më parë dënimin për akuza të lidhura me drogën. I burgosuri u identifikua si Nazar Naz Ghanbarzehi (Siahani) nga fshati Cheshmeh Ziarat i Zahedanit (Hrana, 21 tetor).
Një tjetër i burgosur u ekzekutua në Isfahan më 12 tetor, i cili kishte qenë në burgun e Dastgerdit për katër vitet e fundit për akuza të lidhura me drogën. Ai u identifikua si Yousef Seifali, nga Isfahani. Në tetor, regjimi ekzekutoi të paktën 31 të burgosur në qytete të ndryshme të Iranit.
Më 2 nëntor 2021, regjimi ekzekutoi një të burgosur në Shiraz. I burgosuri u identifikua si Mohammad Raisi, 23 vjeç, djali i Eqbal-it, nga fshati Ritek i qarkut Fanuj.
Të martën në mbrëmje, më 2 nëntor, zyrtarët e burgut të regjimit vranë një të burgosur duke e plagosur në kokë në Burgun e Sanandaj-it. I burgosuri u identifikua si Khosrow Jamalifar, 26 vjeç. Rrahja e të burgosurve në burgjet e Iranit është një akt normal.
Më 4 nëntor, televizioni shtetëror i Iranit pretendoi se Marina e Gardës Revolucionare (IRGC) nuk lejoi Shtetet e Bashkuara të “grabitnin” një cisternë nafte iraniane në Detin e Omanit. “Për shkak të veprimit në kohë dhe me vendosmëri të forcave detare të Gardës, operacioni i marinës terroriste të SHBA për të grabitur naftën iraniane në Detin e Omanit dështoi”, thuhet në deklaratën e Forcave Speciale të IRGC-së, siç raportohet nga televizioni shtetëror i Iranit.
Kjo deklaratë u hodh poshtë nga Pentagoni, i cili e quajti atë një “pretendim fals”. “I kam parë deklaratat iraniane. Ato janë absolutisht, krejtësisht të rreme dhe të pavërteta. Është një pretendim fals”, u tha gazetarëve zëdhënësi i Pentagonit, John Kirby.
Regjimi, në fakt, kishte kapur një cisternë nafte me flamur vietnamez në tetor. Dy anije të marinës amerikane, të mbështetura edhe nga ajri, kishin monitoruar situatën, por nuk u përpoqën ta pengonin anijen. Anija është identifikuar si “Southys”.
Sipas faqes Tanker Trackers, Southys “u përpoq të dërgonte 700,000 fuçi naftë bruto iraniane në Kinë, por u refuzua. SOTHYS më pas lundroi deri në Iran dhe hodhi spirancën në Bandar Abbas. Dje ajo u zhvendos në ngushticën e Hormuzit.”
Pse do ta sulmonin dhe kapnin forcat e IRGC-së një anije që po çonte naftën e tyre për eksport në mënyrë klandestine drejt Azisë? Shfaqja e “dhënies së një mësimi për arrogancën globale” vjen përpara raundeve të reja të bisedimeve bërthamore në Vjenë. Teherani synon të vazhdojë fushatën e tij të shantazheve, ose duke shkelur angazhimet e tij sipas kushteve të marrëveshjes bërthamore të vitit 2015, ose me akte të qarta luftarake dhe terrorizmi.
Ekzekutimi i Pesë të Burgosurve, Përfshirë një Grua, në Karaj, Mashhad, dhe Shiraz
Të martën më 2 nëntor 2021, Khosrow Jamalifar, një i burgosur 26-vjeçar, u rrah brutalisht duke u qëlluar në kokë dhe u vra me urdhër të regjimit klerikal nga banditët në Burgun e Sanandaj-it. Gjyqësori i regjimit klerikal pretendoi se i burgosuri kishte kryer vetëvrasje, por nuk është gjetur asnjë provë apo shenjë vetëvrasjeje. Khosrow Jamalifar u varros në varrezat Behesht Mohammadi në Sanandaj të mërkurën në mëngjes në prani të një numri të madh forcash të sigurisë, të cilat nuk lejuan familjen e Jamalifarit të shihnin trupin e djalit të tyre përpara varrimit, për të fshehur gjurmët e krimit.
Rrahjet dhe vrasjet e të burgosurve po ndodhin rregullisht që nga caktimi i Ebrahim Raisit si president i regjimit dhe Gholam-Hossein Mohseni Eje’i si kryegjykatës. Më herët, Shahin Naseri u vra në burg në mes të shtatorit dhe Amir Hossein Hatami, një 22-vjeçar, u rrah për vdekje në burg nga agjentët e drejtësisë të regjimit klerikal në fund të shtatorit.
Ndërkohë ekzekutimi i të burgosurve vijon. Mëngjesin e së mërkurës, më 3 nëntor, në burgun e Gohardashtit u var një i burgosur pasi kishte kryer dhjetë vjet burg. Në të njëjtën ditë, një i burgosur tjetër i quajtur Manouchehr Kazemi u var në burgun Ghezel Hesar në Karaj pas gjashtë vitesh burg. Në të njëjtën kohë, një i burgosur u var në burgun e Mashhadit. Një ditë më parë (të martën, 2 nëntor) u ekzekutua në burgun e Shirazit Mohammad Raisi, një i burgosur 23-vjeçar i etnisë Baluch. Më 26 nëntor, regjimi klerikal vari në burgun qendror të Qazvinit Susan Rezaei-Pour. Ajo është gruaja e pestë që ekzekutohet që nga fillimi i vitit kalendarik iranian më 21 mars 2021.
Gjykata Penale e provincës së Teheranit dënoi një grua të re me gurë.Sareh, 33, u martua në vitin 2013 dhe ka një fëmijë 4 vjeç.Vjehrri e akuzoi për marrëdhënie jashtë martesës dhe kërkoi dënim maksimal për të.Çështja e Sareh dhe Maysamit, burrit që ishte shoku i saj, u dërgua në Degën 11 të Gjykatës Penale të Provincës së Teheranit.
Rreth dhjetë ditë pas sulmit kibernetik kundër sistemit të karburantit të Iranit, liderët iranianë janë ende të lumtur që kjo ngjarje nuk është bërë një ngjarje e ngjashme me protestat e nëntorit 2019 pasi qeveria vendosi të rrisë çmimin e benzinës.
Policia qëlloi dhe vrau një grua më 1 tetor në pjesën e pasme të makinës së saj nga 70-80 cm larg në Ahvaz, në jugperëndim të Iranit.
Protestat në Iran, nëntor 2019
Më 28 tetor 2021, Organizata e komuniteteve iraniano-amerikane zhvilloi një 
Më 3 nëntor, mediat shtetërore të Iranit përsëritën paralajmërimet për trazimin e shoqërisë, pak ditë përpara përvjetorit të kryengritjeve të mëdha të Iranit në 
Çdo ditë që regjimi iranian dobësohet për shkak të krizës së projektit te tij bërthamor, të cilën nuk është në gjendje ta zgjidhë, ai përpiqet ta kompensojë këtë dobësi gjithnjë e më të madhe me raste të reja të dhunimeve të të drejtave të njeriut, sipas ekspertëve iranianë.
Më 4 nëntor, televizioni shtetëror i Iranit pretendoi se Marina e Gardës Revolucionare (IRGC) nuk lejoi Shtetet e Bashkuara të “grabitnin” një cisternë nafte iraniane në Detin e Omanit. “Për shkak të veprimit në kohë dhe me vendosmëri të forcave detare të Gardës, operacioni i marinës terroriste të SHBA për të grabitur naftën iraniane në Detin e Omanit dështoi”, thuhet në deklaratën e Forcave Speciale të IRGC-së, siç raportohet nga televizioni shtetëror i Iranit.
Ekzekutimi i Pesë të Burgosurve, Përfshirë një Grua, në Karaj, Mashhad, dhe Shiraz