Ekonomia e Iranit po drejtohet askund. Krizat ekonomike të vendit po akordohen në pengesa të mëdha politike për regjimin iranian dhe kanë arritur në një fazë që nuk mund të riparohet. Problemet po shtohen, po mbushen dhe po bëhen të pashërueshme.Prandaj, regjimi do të përballet me përmbysje të reja sociale, por këtë herë do të udhëhiqet nga njerëz të uritur. Kjo situatë është rezultat i “ndikimit në rritje të qeverisë gjatë katër dekadave të fundit”, siç kanë deklaruar mediat e regjimit.Në një botim të kohëve të fundit, e përditshmja shtetërore Jahan-e Sanat shkroi: “Zyrtarët janë të vetëdijshëm për sëmundjet sociale, por strategjia e tyre është të përfitojnë nga situata e varfër e vendit. Varfërimi i njerëzve është një dhuratë hyjnore për zyrtarët e qeverisë. Po ashtu njerëzit në pushtet janë ata që kanë marrë peng vendin”.
Michael Pompeo viziton Ashraf 3 dhe takohet me Maryam Rajavi
Sot, e hënë, 16 maj 2022, Michael Pompeo, Sekretari i 70-të i Shtetit i SHBA, vizitoi Ashraf 3, selinë e Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (MEK) në Shqipëri dhe u takua me Maryam Rajavi, Presidenten e zgjedhur të Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit.
Pompeo dhe znj. Rajavi morën pjesë në takimin e Muxhahedinëve në Sallën Baharestan në Ashraf. Duke shprehur kënaqësinë e takimit me banorët, zoti Pompeo pohoi: “Sot këtu janë mbledhur 1000 ish të burgosur politikë të regjimit teokratik. Unë dua t’ju them, nga një ish-sekretar shteti, se Amerika ju njeh dhe ju respekton thellësisht. Vuajtjet tuaja në emër të lirisë na rikujtojnë parimet për mbrojtjen e të cilave vendi ynë u themelua shumë vite më parë.”
“Dëshiroj gjithashtu të falënderoj Presidenten e zgjedhur Maryam Rajavi. Nën udhëheqjen e saj, Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit po hedh themelet për një republike të lirë, sovrane dhe demokratike në Iran,” shtoi ai.
Në një pjesë tjetër të fjalimit të tij, zoti Pompeo tha: “Ebrahim Raisi, kasapi që orkestroi masakrën e 1988-ës, tani është president… Pjesëmarrja ishte më e ulëta që nga viti 1979, duke shënuar një refuzim total të regjimit dhe kandidatit të tij. Ishte, në fakt, një bojkot i regjimit – dhe regjimi e di këtë. Ai është qartazi në pikën e tij më të dobët prej dekadash.”
“Raisi nuk është presidenti i popullit të Iranit. Ai është presidenti i Ajatollahut. Misioni i tij është i qartë. Shkakto dhimbje. Frikëso, vazhdo me grabitjet dhe plaçkitjet. Por Raisi tashmë ka dështuar. Ai nuk ia ka dalë të shtypë kryengritjet në Iran dhe as të thyejë shpirtin fisnik të disidencës brenda popullit iranian,” shtoi ai më tej.
Ai shtoi: “Si një grup me zë të vërtetë politik në Uashington dhe në mbarë botën, ne kemi nevojë që ju të paraqisni para udhëheqësve botërorë aftësitë shkatërruese të diktatorëve teokratikë në Teheran.
Një faktor serioz që mungon në politikën e SHBA-së ndaj Iranit ka qenë mungesa e mbështetjes politike për opozitën e organizuar. Regjimi në Teheran shkoi deri në ekstrem me masakrën ndaj 30,000 të burgosur politikë, shënjestrat dhe viktimat kryesore të së cilës ishin anëtarët e MEK. Rreziku i sulmit shtrihet shumë përtej kufijve të Iranit, me komplotet terroriste që regjimi ka zhvilluar në Europë dhe SHBA kundër liderëve të kësaj lëvizjeje. Tani, për ta korigjuar politikën ndaj Iranit, pavarësisht se kush është në Shtëpinë e Bardhë, është domosdoshmëri që administrata e SHBA t’i shtrijë dorën Rezistencës Iraniane dhe të përfitojë nga aftësitë e saj të jashtëzakonshme. Ashraf 3 është një nga vendet ku duhet të fokusohemi.”
Zoti Pompeo kishte në mendje një rrugë të qartë përparimi: “Veprimet që tregojnë dashurinë tonë për popullin iranian duhet të fillojnë me mbajtjen e Ebrahim Raisit përgjegjës për krimet e tij kundër njerëzimit në vitin 1988”.
“Ne duhet të vazhdojmë ta mbështesim popullin iranian në çdo mënyrë që mundemi teksa ata luftojnë për një Iran më të lirë dhe më demokratik. Ka kaq shumë punë të mira që shoqëria civile amerikane mund të bëjë për ta çuar përpara këtë qëllim. Punë në të cilat organizata juaj është e angazhuar në mënyrë aktive.”
“Në fund, populli iranian do të ketë një republikë laike, demokratike dhe jo bërthamore. Lutem që kjo ditë të vijë së shpejti, dhe me mbështetjen e iranianëve që jetojnë në mbarë botën – dhe atyre që bëjnë rezistencë nga brenda vendit – ajo ditë do të vijë më shpejt. Unë jam i përkushtuar në këtë kauzë; e di që jeni edhe të gjithë ju”, përfundoi ai.
Ndërsa i uroi mirëseardhjen zotit Pompeo në Ashraf-3, zonja Rajavi tha: “Populli iranian dhe regjimi i mullahëve janë përballur egërsisht me njëri tjetrin në 43 vitet e fundit. Kjo luftë do të vazhdojë derisa në Iran të krijohet një republikë e lirë dhe e zgjedhur në mënyrë demokratike…. Ekzistojnë dy faktorë të rëndësishëm për konfliktin në Iranin e sotëm:
Gjendja e dobësisë maksimale e regjimit dhe zemërimi dhe pakënaqësia maksimale e popullit. Rezultati i këtyre faktorëve ka qenë përparimi dhe zgjerimi i Rezistencës së organizuar. Perëndimi e ka shpërfillur popullin iranian dhe rezistencën e tij të organizuar si një faktor vendimtar në çdo zhvillim që ka të bëjë me Iranin për katër dekada. Kjo u mundësoi mullahëve të ishin në prag të krijimit të një bombe bërthamore. Injorimi i popullit iranian dhe i rezistencës së tij ishte faktori që mungonte, gjë që shpjegon pse Perëndimi u zu në befasi gjatë Revolucionit të vitit 1979 që rrëzoi Shahun.
Zonja Rajavi e mbylli fjalën e saj duke theksuar se “ne mund dhe duhet ta çlirojmë Iranin, Lindjen e Mesme dhe botën nga e keqja e mullahëve bërthamorë”.
Ajo përshkroi hapat e mëposhtëm për ta arritur këtë objektiv:
“Së pari, vendosja e sanksioneve gjithëpërfshirëse dhe izolimi ndërkombëtar i diktaturës fetare. Regjimi i mullahëve duhet të vendoset në nenin 41 të Kapitullit 7 të Kartës së OKB-së;
“Së dyti, referimi i dosjes së shkeljeve së të drejtave të njeriut në Iran dhe i terrorizmit të regjimit klerikal në Këshillin e Sigurimit të OKB-së, veçanërisht dosjet për masakrën ndaj 30,000 të burgosurve politikë në 1988 dhe vrasjen e 1,500 njerëzve gjatë kryengritjes së nëntorit 2019;
“Së treti, njohja e luftës të rinisë së rebeluar të Iranit kundër IRGC-së dhe luftës së popullit të të gjithë kombit iranian për të përmbysur regjimin e mullahëve.”
Gjatë vizitës pesë orëshe, Sekretari Pompeo vizitoi ekspozita të ndryshme në muzeun e Rezistencës, duke përfshirë ato që kanë të bëjnë me kryengritjet popullore, Njësitë e Rezistencës, masakrën e të burgosurve politikë, torturat mesjetare, riprodhimin e qelive të burgut të grave në burgjet Evin dhe Qezel Hessar dhe riprodhimin e Korridorit të Vdekjes dhe Sallës së Ekzekutimit në burgun e Gohardashtit.
Protestat për rritjen e çmimeve të produkteve ushqimore u përhapën në më shumë zona të Iranit
Më shumë qytete të Iranit po bëhen skena të intensifikimit të protestave për rritjen e papritur të çmimeve të mallrave bazë – 13 maj 2022
Protestat kundër rritjes së çmimeve të produkteve ushqimore dhe kundër politikave shkatërruese të regjimit në pushtet vazhduan për të tretën natë radhazi të premten në shumë qytete të Iranit, duke përfshirë Khorramabad, Ardabil, Borujerd, Dehdasht, Dorud, Shahin Shahr, Iranshahr, Junqan, Farsan dhe Cholicheh. Në shumë qytete demonstruesit u panë duke brohoritur “vdekje Khamenei!” në lidhje me udhëheqësin suprem të regjimit Ali Khamenei dhe “vdekje Raisi!” në lidhje me presidentin e regjimit Ebrahim Raisi.
Në Shahin Shahr, të rinjtë e zemëruar i vunë zjarrin një lokacioni të lidhur me regjimin e mullahëve, ngjitur me policinë e shtetit. Në Borujerd të provincës Khorramabad njerëzit u panë duke brohoritur -mullahët duhet të zhduken- në rrugë të ndryshme. Protestuesit po u kundërviheshin forcave shtypëse të regjimit dhe nuk pranonin të tërhiqeshin.
Pamjet e postuara në platformat e mediave sociale dhe faqet e ndryshme të internetit tregojnë forcat e sigurisë së regjimit duke sulmuar protestuesit me shkopinj dhe gaz lotsjellës, së bashku me të shtëna zogjsh. Numri i saktë i viktimave dhe të arrestuarve mbetet i panjohur dhe media shtetërore deri më tani ka raportuar të paktën 22 arrestime.
Ekspertët po raportojnë se autoritetet e regjimit kanë ndërprerë lidhjet e internetit në zona të shumta të Iranit, duke përfshirë të gjithë provincën Khuzestan.
Iran: Paratronditje protestash dhe një regjim drithërues.
Një vështrim i shpejtë në të dhënat më të fundit socio-ekonomike të Iranit tregon se liderët në regjimin iranian, nga lideri suprem Ali Khamenei te presidenti i tij Ebrahim Raisi dhe kryetari i parlamentit të tij Mohamad Bagher Ghalibaf, janë të gjithë të bllokuar në një fushë të minuar të përshpejtimit të krizave.
Në një situatë kaq të paqëndrueshme, ata të gjithë e dinë se gabimi i tyre i parë nga ky moment e tutje do të jetë i fundit. Fjalimet e tyre të fundit ekspozojnë shumë dëshpërimin dhe zhgënjimin e tyre. Në nëntor 2019, ata dëshmuan një vështrim të zemërimit të njerëzve dhe në përpjekje për të mbajtur nën kontroll situatën, ata morën jetën e 1500 civilëve. Prandaj, me protestat në rritje që po zhvillohen më shumë se kurrë, regjimi ka marrë vendimin për të mbyllur internetin për të parandaluar zgjerimin e trazirave në rajone të tjera të vendit.
Iran: Kryengritje dhe protesta në qytete të ndryshme për te tretën natë radhazi.
Protesta e Iranit kundër çmimeve në rritje – nr. 2
Kryengritje dhe protesta në qytete të ndryshme për të tretën natë radhazi
Njerëzit këndojnë “Vdekje Khameneit”
Për të tretën natë radhazi, njerëzit e revoltuar dolën në rrugë, duke protestuar kundër rritjes së çmimeve dhe politikave plaçkitëse të regjimit klerikal në shumë qytete, duke përfshirë Khorramabad, Ardabil, Borujerd, Dehdasht, Dorud, Shahinshahr, Junqan, Farsan, Cholicheh në Chaharmahal dhe Bakhtiari, të premten në mbrëmje me 13 maj 2022. Në shumë prej këtyre qyteteve demonstruesit brohorisnin, “Vdekje Khamenei”.
Në Shahinshahr, të rinjtë e tërbuar i vunë zjarrin një ndërtese shtetërore pranë stacionit të Forcave të Sigurisë së Shtetit (SSF). Në Borujerd, njerëzit demonstruan në rrugët e qytetit duke brohoritur, “armët, topat, tanket dhe mullahët duhet të shkojnë”. Të rinjtë i rezistuan sulmeve të forcave represive duke thirrur:- turp të keni. Në Ardabil, të rinjtë sfidues u përleshën me agjentët represivë dhe vazhduan të protestojnë, pavarësisht sulmeve të tyre. Në shumë qytete, si Borujerd, Dorud dhe Farsan, forcat represive të regjimit hapën zjarr për të shuar kryengritjet e popullit.
Agjencia zyrtare e regjimit e lajmeve IRNA, pranoi kryengritjen në shenjë proteste ndaj rritjes së çmimeve në qytete të ndryshme, duke përfshirë Teheranin, Dezful, Andimeshk, Dorud, Izeh, Yasuj, Junqan dhe Fashafuyeh, e shkroi: -Andimeshk në provincën Khuzestan, dëshmoi duke brohoritur parrulla kundër rritjes së çmimeve, si dhe gjuajtje me gurë ndaj agjentëve të zbatimit të ligjit.
Ekspozimi i Informacioneve të Panjohura Deri më Tani të Gjyqësorit të Regjimit Iranian
Zbardhen mbi 33,000 Emra dhe Fotografi të 22,000 Personave të Personelit të Organizatës së Burgjeve, Duke Përfshirë Gardianët e Burgjeve, Hetuesit, Agjentët e Inteligjencës dhe Ekzekutuesit
Organizata e Burgjeve është një nga agjencitë kriminale më famëkeqe të diktaturës fetare që sundon Iranin dhe është e përfshirë drejtpërdrejt në shtypjen, torturën dhe ekzekutimet.
Rezoluta e 68-të e Asamblesë së Përgjithshme të Kombeve të Bashkuara që dënon abuzimet e të drejtave të njeriut në Iran, e miratuar më 16 dhjetor 2021, shprehu shqetësim serioz për “shpeshtësinë alarmante të dhënies dhe zbatimit të dënimit me vdekje”, “përdorimin e gjerë dhe sistematik të ndalimeve dhe arrestimeve arbitrare”, “mohimin e qëllimshëm të aksesit të të burgosurve në medikamentet dhe trajtimin e duhur mjekësor”, “veprimet e tmerrshme të kryera nga rojet e burgut në burgun Evin”, “ngacmimet, frikësimet dhe persekutimet, duke përfshirë rrëmbimet, arrestimet dhe ekzekutimet e kundërshtarëve politikë dhe mbrojtësve të të drejtave të njeriut”, “arrestimin dhe ndalimin arbitrar, dhe tortura e trajtime ose dënime të tjera mizore, çnjerëzore e degraduese ndaj protestuesve paqësorë”, dhe “përdorimin e torturës për të nxjerrë rrëfimet dhe rastet e vdekjeve të dyshimta në paraburgim”.
Më pas, z. Massoud Rajavi, Kryetar i Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), udhëzoi Komitetin e Sigurisë dhe Antiterrorizmit të Këshillit të përpilojë informacione dhe dokumente në lidhje me gjyqësorin e regjimit, veçanërisht faktet mbi atë që po ndodh në burgjet e regjimit, në mënyrë që ato të vihen në vëmendjen e publikut, OKB-së dhe organizatave të tjera të të drejtave të njeriut, në mënyrë që të informojnë botën për situatën brenda Iranit.
Pjesa e parë e një serie dokumentesh të përpiluara përfshin 33,000 emra dhe 22,000 fotografi të personelit të burgjeve në të gjithë Iranin. Disa fotografi janë fshehur qëllimisht nga gjyqësori dhe janë zëvendësuar me nënshkrimin e atyre zyrtarëve.
Në lidhje me situatën e burgjeve, zonja Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e NCRI, tha më 24 gusht 2021: “Nën regjimin iranian, burgjet nuk kanë asnjë kuptim tjetër përveç dhomave të torturës dhe birucave”.
Dokumentet e bashkangjitura e vërtetojnë këtë gjë. Pra, siç ka theksuar zonja Rajavi, “Dosja për shkeljet e tmerrshme dhe sistematike të të drejtave të njeriut në Iran, veçanërisht në burgje, duhet t’i referohet Këshillit të Sigurimit të OKB-së. Drejtuesit e regjimit duhet të përballen me drejtësinë për katër dekada krimesh kundër njerëzimit.”
Ekskluzive: Konferenca e NCRI-së në Paris zbulon emrat dhe fotografitë e zyrtarëve dhe pasardhësve në Organizatën e Burgjeve të Iranit
Në një konferencë shtypi në Paris (Francë), anëtarët e Komitetit të Punëve të Jashtme të NCRI, Ali Safavi dhe Behzad Naziri u shpjegojnë gazetarëve të dhënat e reja që dolën nga Organizata e Burgjeve të regjimit iranian
Të premten, më 13 maj, Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI) mbajti një konferencë shtypi në Paris, duke bërë publike për herë të parë emrat e pazbuluar deri tani të mbi 33,000 zyrtarëve, hetuesve, torturuesve dhe xhelatëve në Organizatën e Burgjeve të Iranit dhe më shumë se 22,000 fotografi të tyre.
Gjatë konferencës të së premtes, Behzad Naziri, përfaqësuesi i NCRI në organizatat ndërkombëtare, iu referua protestave të vazhdueshme në të gjithë Iranin dhe shtypjes sistematike të regjimit ndaj disidentëve. Ai vuri në dukje demonstratat e fundit në dhjetëra qytete iraniane mbi përkeqësimin e situatës ekonomike të vendit dhe protestat mbarëkombëtare nga mësuesit. Naziri tha se teokracia qeverisëse e Iranit ka arrestuar “qindra të rinj gjatë protestave të fundit, si dhe dhjetëra mësues”. Ai nënvizoi se këto arrestime janë pjesë e përpjekjeve të kota të regjimit për të parandaluar përhapjen e protestave në të gjithë vendin.
Naziri prezantoi një video që tregon emrat e më shumë se 33,000 zyrtarëve të burgjeve të regjimit, duke përfshirë autoritete të larta, hetues, agjentë të inteligjencës, xhelatë, roje dhe mercenarë. Ai gjithashtu prezantoi fotografitë e marra nga brenda Iranit nga përbërësi kryesor i NCRI, Organizata e Muxhahedinëve të Popullit të Iranit (PMOI/MEK) të shumë prej këtyre individëve.
Ai zbuloi edhe emrat e anëtarëve kryesorë të stafit të Organizatës së Burgjeve. “Në këtë pjesë janë në dispozicion lokacioni i dhomave të ndryshme dhe numrat e telefonit”, shtoi ai gjatë prezantimit të provave.
“Organizata e Burgjeve është një nga organet më të tmerrshme dhe kriminale të fashizmit fetar që sundon Iranin për të kryer represion, torturë dhe ekzekutim,” tha zoti Naziri.
Ai iu referua gjithashtu përkeqësimit të situatës së të drejtave të njeriut në Iran që kur Ebrahim Raisi u bë president i regjimit. Raisi luajti një rol kyç në masakrën e vitit 1988 të mbi 30,000 të burgosurve politikë në Iran.
Naziri theksoi se që kur Gholamhossain Mohseni Ejei u bë Shef i Gjyqësorit të regjimit, “vrasja e të burgosurve nën tortura ka vazhduar. Në shumë raste, autoritetet gjyqësore pretendonin se të burgosurit kishin kryer vetëvrasje ose ishin përpjekur ta paraqisnin vdekjen e tyre si një vdekje natyrore”.
Naziri iu bashkua Ali Safavi nga Komiteti i Punëve të Jashtme të NCRI-së. Në fjalët e tij, Safavi vuri në dukje situatën e tmerrshme në burgjet iraniane. Ai paraqiti mbi njëqind fotografi të qelive të mbipopulluara në 23 nga 31 provincat në të gjithë vendin, të marra nga MEK.
Safavi shpjegoi kushtet e rënda të të burgosurve, të cilëve, tha ai, po u mohoheshin të drejtat e tyre themelore. Ai paraqiti dokumente që tregonin se mesatarisht numri i të burgosurve aktual ishte tre deri në katër herë më i madh se kapaciteti i shpallur zyrtarisht i çdo burgu. “Siç e shihni në foto, ata janë të detyruar të flenë si sardelet dhe janë të privuar nga nevojat e tyre themelore,” tha Safavi.
Konferenca e NCRI-së të premten dhe zbulimi i saj mallkim nënvizon edhe një herë nevojën për të mbajtur përgjegjës regjimin gjenocidal të Iranit për abuzimet e të drejtave të njeriut.
Duke reaguar ndaj zbulimeve të fundit të Rezistencës Iraniane të emrave të torturuesve, zonja Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e NCRI, tha: “Dokumentet tronditëse rreth kushteve të burgjeve në Iran nën mullahët janë një paraqitje e shkurtër e mizorive të kryera nga një regjim që ka ekzekutoi 120,000 të burgosur politikë dhe vrau mijëra protestues të tjerë në katër dekadat e fundit.
“Formimi i një misioni faktmbledhës të OKB-së për të inspektuar burgjet e Iranit është imperativ. Dosja për krimet e fashizmit fetar në pushtet duhet t’i referohet Këshillit të Sigurimit të OKB-së. Udhëheqësit e saj, veçanërisht Khamenei dhe Raisi, duhet të përballen me drejtësinë”, shtoi zonja Rajavi.
“Mosveprimi ndaj krimeve të një regjimi, i cili është një njollë e turpshme për njerëzimin bashkëkohor, është e barabartë me refuzimin e vlerave mbi të cilat janë themeluar OKB-ja dhe Bashkimi Evropian dhe për të cilat dhjetëra miliona njerëz kanë sakrifikuar jeton”, theksoi ajo.
Protestat u përhapën në Iran ndërsa zemërimi për rritjen e çmimeve synon zyrtarë të lartë të regjimit
Qytetet në provincat perëndimore dhe jugperëndimore të Iranit dëshmojnë përshkallëzimin e protestave për rritjen e çmimeve të mallrave bazë – Jooneghan, Chaharmahal; provinca Bakhtiari, Irani jugperëndimor – 12 maj 2022.
Protestat e nxitura nga rritja e çmimeve të produkteve ushqimore në të gjithë Iranin, u zgjeruan në disa qytete dhe provinca të ndryshme të enjten në mbrëmje, ndërsa protestuesit e ngritën lëvizjen e tyre në slogane kundër regjimit që synonin veçanërisht zyrtarët e lartë të regjimit.
Pas vendimit të fundit të regjimit për të ndalur subvencionimin për një import jetik që po rezulton në rritjen e çmimit të bukës dhe të produkteve të tjera ushqimore, protestuesit kanë dalë në rrugë, kryesisht në provincën e pasur me naftë të Khuzestanit në Iranin jugperëndimor. Të enjten, megjithatë, mitingjet dhe protestat filluan të përhapen në provincën fqinje Lorestan në veri; në Çaharmahal; ne Bakhtiari; ne Kohgiluyeh dhe provincat Boyer-Ahmad në lindje.
Raportet fillestare nga aktivistët dhe pamjet e ndryshme te videove tregojnë se forcat e sigurisë së regjimit u përgjigjën duke përdorur forcën në qytete të ndryshme në një përpjekje për të shtypur demonstruesit paqësorë që po marshonin në rrugët e qytetit ndërsa brohorisnin parulla kundër rritjes së çmimeve dhe kritikonin zyrtarët e lartë të regjimit.
Video të ndryshme treguan përdorimin e gazit lotsjellës nga forcat e sigurisë së regjimit dhe të shtëna sporadike me armë në disa qytete. Protestuesit në qytetin e Jooneghan sulmuan një bazë që i përkiste forcës paraushtarake Basij të Gardës Revolucionare (IRGC), duke marrë nën kontroll vendin dhe duke i vënë flakën.
Protestuesit në qytete të ndryshme u panë duke brohoritur:
“Vdekje Khameneit!” duke synuar në mënyrë specifike liderin suprem të regjimit Ali Khamenei
“Vdekje Raisit!” në lidhje me presidentin e regjimit Ebrahim Raisi
“Raisi, gënjeshtar! Çfarë ndodhi me premtimet tuaja?”
“Raisi, turp të kesh! Lëreni vendin!”
“Mullahët zhdukuni!”
“Ne do të luftojmë! Mund të vdesim! Ne do ta marrim përsëri Iranin!”
“Ne do të luftojmë dhe do të vdesim, por nuk do të përkulemi para padrejtësisë!”
“Iranianët mund të vdesin, por nuk do të jetojnë me turp!”
Në qytetet Andimeshk, Dorud, Izeh dhe te tjere, protestuesit u panë duke brohoritur parulla që kritikonin ashpër regjimin e Ali Khamenei dhe zyrtarë të tjerë të lartë.
Protestuesit në Shahrekord, kryeqyteti i Chaharmahal; provinca Bakhtiari, brohoritën slogane kundër presidentit të regjimit Ebrahim Raisi dhe shprehën solidaritetin e tyre me popullin dhe protestuesit e provincës Khuzestan.
Protestat në provincën Khuzestan filluan javën e kaluar. Më 26 prill, televizioni shtetëror në Iran njoftoi një rritje pesë deri në shtatëfish të çmimeve të llojeve të ndryshme të bukës. Agjencia zyrtare e regjimit te lajmeve IRNA dërgoi një raport më 4 maj duke theksuar se “zgjidhja e vetme e mbetur është anulimi i të gjitha subvencioneve të bukës”, duke sinjalizuar një rritje të shfrenuar të çmimeve të bukës në të gjithë fushen.
Si rezultat, çmimet e llojeve të ndryshme të bukës filluan të rriten në të gjithë Iranin në një mënyrë të paparë. Çmimi i nje sanduiçi u rrit me 1300 përqind. Njerëzit në mediat sociale po raportonin rritje të ndryshme të çmimeve, duke detyruar mediat shtetërore të regjimit, si uebsajti “Eslahat News” më 3 maj, të pranojnë faktin se njerëzit nuk mund të blejnë as sanduiçe të thjeshta pasi buka është bërë shumë e shtrenjtë.
Ebrahim Sayami, një zyrtar i lartë i ministrisë së cështjeve ekonomike dhe financiare të regjimit, njoftoi më 5 maj se buka do të racionohet, që do të thotë se çdo bukë do të shitet me 100,000 rialë (rreth 35 cent). Nga frika e reagimit social, ka raporte që pretendojnë se zyrtarët e regjimit kanë mohuar çdo synim për të racionuar bukën.
Në një letër drejtuar presidentit të regjimit, paraushtarakët e Basij të Gardës Revolucionare (IRGC) paralajmëruan për protesta të mundshme mbi çmimet e mallrave bazë. -Shoqëria nuk është gati për rritje të papritura të çmimeve-, thuhet në tekst, duke shtuar se vendime të tilla mund të çojnë në trazira sociale.
Ky është i fundit i paralajmërimeve të tilla nga zyrtarë dhe institucione të ndryshme të regjimit. Në nëntor 2019, një rritje e papritur e çmimit të benzinës shkaktoi një protestë mbarëkombëtare. Basij i IRGC-së luajti një rol kyç në shtypjen e kryengritjes dhe vrasjen e më shumë se 1,500 protestuesve.
Një anëtar i lartë i shenjtërores së mullahëve në qytetin e Qom tha më 5 maj se “nëse çmimet në rritje nuk vihen nën kontroll, nuk do të ketë revolucion. Duhet të presim një revoltë nga të uriturit;” një revoltë është shumë më e rrezikshme se një revolucion!”
.
Kryengritje dhe Protesta Kundër Çmimeve të Larta në Qytete të Ndryshme
Protesta në Ahvaz, Izeh, Shahrekord, Dorud, Junqan, Tabriz, Hamedan, Tehran dhe Andimeshk
Znj. Maryam Rajavi: Përdorimi i Armëve dhe Gazit Lotsjellës Nuk Mund ta Thyejë më Vullnetin e Protestuesve Për ta Çliruar Iranin nga Kthetrat e Mullahëve Kriminelë Dhe Për të Vendosur Liri, Drejtësi dhe Prosperitet
Të enjten në mbrëmje, më 12 maj 2022, shumë qytete iraniane dëshmuan kryengritje popullore kundër rritjes astronomike të çmimeve të bukës dhe të mallrave bazë, dhe kundër planeve të kabinetit të Ebrahim Raisit për t’i plaçkitur më tej njerëzit. Në Ahvaz, populli protestoi kundër çmimeve të larta në të gjithë qytetin. Protestuesit në Izeh brohorisnin “Vdekje Khamenei-t”. Forcat represive të regjimit hapën zjarr mbi njerëzit, duke plagosur disa prej tyre.
Populli i Dorudit shprehu zemërimin dhe urrejtjen e tij ndaj regjimit klerikal me thirrjet, “Vdekje Khamenei-t”, “Pushkë, topa dhe tanke, Khamenei duhet të hiqet”. Përplasjet mes të rinjve dhe agjentëve represivë vazhduan deri në orët e vona të natës.
Në Shahrekord, protestuesit thirrën, “Vdekje diktatorit”, “Raisi gënjeshtar, çfarë u bë me premtimet e tua boshe”, “Raisi turp të kesh, largohu nga vendi ynë”, “Kjo qeveri është e turpshme”, “Iranianët vdesin dhe nuk e pranojnë poshtërimin”, dhe “Pushkë, topa dhe tanke, mullahët duhet të ikin”.
Banorët e Andimeshk protestuan kundër rritjes së lartë të çmimeve dhe Forca e Sigurimit të Shtetit hapi zjarr ndaj tyre. Të rinjtë rezistuan dhe përplasjet me forcat represive të regjimit vazhduan për orë të tëra.
Njerëzit e Junqan në provincat Çaharmahal dhe Bakhtiari dolën në rrugë duke thirrur, “Raisi, turp të kesh, lëre vendin tonë të qetë”. Të rinjtë e rebeluar bllokuan rrugën duke djegur goma dhe pushtuan bazën e focave të urryera Basij.
Regjimi ndërpreu ose ngadalësoi internetin për t’iu kundërvënë protestave në shumë zona.
Zonja Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), përshëndeti popullin dhe të rinjtë që kanë dalë në rrugët e Ahvaz, Andimeshk, Hamedan, Isfahan, Dorud, Tabriz, Teheran, Izeh, Junqan dhe Shahrekord, dhe që u përballën me banditët e Basij dhe IRGC. Ajo përsëriti se: Përdorimi i armëve dhe gazit lotsjellës nuk mund ta thyejë më vullnetin e protestuesve për ta çliruar Iranin nga kthetrat e mullahëve kriminelë dhe për të vendosur liri, drejtësi dhe prosperitet. Lufta do të vazhdojë deri në fitore!
Terrorizmi i shfrenuar i Iranit garanton vendosmëri
Të martën, një gjykatë në Antwerp, Belgjikë, shpalli vendimin përfundimtar për tre terroristë iranianë dhe hodhi poshtë apelin e tyre. Treshja, e udhëhequr nga diplomati-terrorist i Teheranit, Assadollah Assadi, tentoi të bombardonte tubimin e opozitës në Francë në vitin 2018.
Të katër të pandehurit u kapën në flagrancë dhe provat e shumta çuan në dënimin e tyre. Edhe kërcënimet e Assadit gjatë seancave të tij të marrjes në pyetje së përfaqësuesit e regjimit në Lindjen e Mesme se do të hakmerreshin nëse ai dënohej nuk funksionuan dhe ai ishte diplomati i parë që mori 20 vjet burgim për akuzat për terrorizëm.
Bombardimi i 2018 i dështuar do të ishte sulmi më i madh terrorist i Teheranit në Evropë, por jo i pari dhe as i fundit. Regjimi iranian ka përdorur prej kohësh misionet e tij diplomatike dhe ambasadat në Evropë për të shënjestruar disidentët dhe për t’i bërë presion Perëndimit që të pranojë kërkesat e tij.
Vendimi i fundit i gjykatës në Belgjikë dhe në rritje të kërcënimeve dhe sjelljes së dhunshme të Teheranit kërkon më shumë vendosmëri nga fuqitë botërore. Çdo qasje ndaj regjimit pa qëndrueshmëri do të ishte poshtëruese në luftën globale kundër terrorizmit.