Gjyqi suedez që erdhi në Shqipëri për të dëgjuar dëshmitë e Muxhahedinëve mbaroi sot.

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Kenneth LewisMë 3 maj 2022, përfundoi në Suedi gjyqi për Hamid Nouri, autor i masakrës së vitit 1988 në Iran ndaj 30000 të burgosurve politikë, më shumë se 90 për qind e të cilëve ishin anëtarë dhe përkrahës të Muxhahedinëve iranianë. Dënimi i kërkuar nga prokurori për Hamid Nourin është ai maksimal, me burgim të përjetshëm.

Vlen të përmendet që Gjykata e Stokholmit u zhvendos në gjykatën e Durrësit për nëntë ditë nga data 10 deri më 18 nëntor 2021. Ky ishte një zhvillim i rëndësishëm që ndodhi në vendin tonë. Gjashtë gjyqtarë suedezë dhe dy prokurorë vendosën të dëgjonin dëshmitë e muxhahedinëve në Shqipëri si dëshmitarë dhe viktima të një prej ngjarjeve më tronditëse në Iran. 30000 të burgosur politikë u masakruan pas një urdhëri për vrasje nga zyrtarët më të lartë të Iranit.

Gjatë këtij procesi, dhjetëra paditës dhe dëshmitarë Muxhahedinë në Shqipëri, me një mori provash që nuk linin asnjë dyshim se Hamid Nouri ishte i përfshirë drejtpërdrejt në masakrën e të burgosurve politikë të vitit 1988, dëshmuan se ky ishte një krim i madh kundër njerëzimit.

Në bazë të të gjithë dokumenteve të paraqitura në gjykatë, prokurori i gjykatës kërkoi dënimin më të ashpër, pra burgim të përjetshëm, për Hamid Nourin, i cili ishte i përfshirë në gjenocid.

  1. Leëis shpjegoi se si mbështetja e gjerë për Muxhahedinët që u përhap në Iran në fillim të regjimit të Khomeinit në 1979, shkaktoi zemërimin dhe shqetësimin e Khomeinit për diktaturën e tij.

Kenneth Leëis më pas foli për ekzekutimet dhe abuzimet e kryera nga regjimi klerikal në vitet 1980, duke treguar imazhe të publikimit në gazeta nga regjimi të fotove të disa adoleshentëve të arrestuar gjatë protestave dhe të ekzekutuar pa gjyq.

Kenneth Leëis tha: “Ekzekutimet masive të të burgosurve politikë në vitin 1988 u kryen njëkohësisht në të gjitha burgjet në Iran.

Sipas llogaritjeve të Muxhahedinëve numri i të ekzekutuarve ishte rreth 30,000, prej të cilëve 90% ishin anëtarë të MEK. Këto statistika janë konfirmuar edhe nga burime të tjera.

Kenneth Leëis shtoi se aktakuza për Hamid Nouri-n është, në fakt, një aktakuzë për të gjithë regjimin iranian.

Njëkohësisht me zhvillimin e gjyqit, përfaqësues të MEK, familjarë të viktimave dhe mbështetës të Muxhahedinëve organizuan demonstrata të mëdha para gjykatës, duke kërkuar ndjekjen penale dhe dënimin e udhëheqësve të regjimit të mullahëve, veçanërisht Khameneit dhe Raisit, për përfshirjen e tyre në gjenocid.

Perceptimi i regjimit është se ata kanë shkuar aq larg saqë Ministria e Jashtme suedeze ka njoftuar se qytetarët suedezë nuk duhet të udhëtojnë drejt Iranit.

Udhëtimi i mundimshëm i popullit iranian do të çojë në fitore dhe liri

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Gëzuar Fitër Bajramin të gjithë juve dhe të gjithë muslimanëve! Agjëruesit dhe të gjithë bashkatdhetarët tanë, në këtë ditë të bekuar dhe në dritën e mesazheve të saj, arrifshin solidaritetin dhe unitetin e veprimit në rritje kundër diktaturës fetare të mullahëve. Fitër Bajrami është kulmi i të gjitha agjërimeve dhe fitoreve në Ramazan. Këtë vit, ne po e festojmë në xhaminë Fatemeh Zahra në Ashraf 3.

Fitri është premtimi i lirisë. Kjo xhami mban emrin e Fatemeh Zahra (vajza e Profetit). Me flamurin e kuq të Imam Hoseinit dhe parullën e tij Heyhat min az-Zellah (larg qoftë nga unë t’i dorëzohem armikut), ai simbolizon rebelimin e vazhdueshëm kundër regjimit shtypës të mullahëve, i cili është demagogjik, çnjerëzor dhe mizogjen.

Rezistenca në Ukrainë e ka sjellë në fund regjimin e Iranit

Nga
Alejo Vidal Quadras
-

Shkruar nga Alejo Vidal Quadras

Pamjet e qyteteve të shkatërruara, varrezat masive, trupat e djegur dhe imazhet e një nëne të lumtur dhe djalit të saj të mitur tre muajsh të vrarë javën e kaluar në Ukrainë bëjnë që zemra e çdo qenieje njerëzore të fundoset. Njerëzit anembanë globit, pavarësisht nga orientimet e tyre politike, dënojnë luftën e pushtimit në Ukrainë dhe mizoritë e Rusisë. Por meqë e keqja e gjen gjithmonë të keqen, duket se mullahët vrasës në Teheran gëzojnë katastrofën humanitare në Ukrainë.

Në fund të fundit, çfarë mund të pritej nga një regjim vrasës që vrau 1500 protestues paqësorë brenda disa ditësh në nëntor 2019 dhe vari mbi 30,000 të burgosur politikë në disa muaj në 1988? Është e çuditshme të besohet se nihilizmi moral i mullahëve dhe natyra e tyre e dhunshme i kanë shtyrë ata të anojnë me Rusinë. Regjimi iranian përballet me një shoqëri të paqëndrueshme dhe protestat e përditshme në Iran nga njerëz nga të gjitha sferat e jetës janë dëshmi e këtij fakti. Kriza ekonomike e vendit ka vënë në rrezik retorikën antiperëndimore të Teheranit për “rezistencën ekonomike”.

Meqenëse regjimi nuk mundi të hiqte dorë nga politikat e tij luftarake dhe të arrinte një marrëveshje me fuqitë perëndimore, të cilat kanë rritur izolimin e tij ndërkombëtar dhe deri tani shkrirjen ekonomike të vendit, ai filloi të ashtuquajturën politikë “shikimi nga lindja”. Udhëheqësi suprem i regjimit Ali Khamenei inicioi këtë strategji. Ai e dinte si brenda dhe jashtë vendit se nuk mund të vazhdonte më lojën e moderuar dhe të mbante një fasadë reformizmi. Pas tërheqjes së Ebrahim Raisit, të kërkuar për krime kundër njerëzimit, nga kutitë e votimit në qershor, Khamenei dhe regjimi i tij filluan të zbatojnë rigorozisht politikën e vështrimit drejt Lindjes. Kjo politikë është shkurtimisht si vijon: nxjerrja në ankand e burimeve të Iranit për Kinën dhe Rusinë në këmbim të mbështetjes së tyre gjatë bisedimeve me fuqitë botërore për të rivendosur marrëveshjen bërthamore të Iranit të vitit 2015, i njohur gjithashtu si Plani i Përbashkët Gjithëpërfshirës i Veprimit (JCPOA).

Me erën e qetësimit që frynte në drejtim të autokratëve, dhe pasi Perëndimi nuk arriti t’i mbante kriminelët përgjegjës, Rusia dhe Irani besuan se mund ta shfrytëzonin situatën. Duke pasur në dorë litarin e karburantit të Evropës, Moska investoi në rritjen e paprecedentë të inflacionit dhe vështirësitë ekonomike pas pandemisë në vendet perëndimore. Përveç kësaj, Putini e dinte se ai i kishte mullahët në xhep, pasi ata kishin nevojë për të për negociatat bërthamore dhe ata nuk do të rrezikonin strategjinë e tij duke bashkëpunuar me Perëndimin. Pra, lufta filloi.

Nga ana tjetër, Teherani mendoi se mund të përfitonte gjithashtu nga situata aktuale, sepse ndërsa evropianët vendosën sanksione ndaj naftës dhe gazit të Rusisë dhe SHBA-të nuk treguan asnjë qëllim për të hyrë në ndonjë konflikt me Rusinë, ata do të përfundonin negociatat për JCPOA dhe do të jepnin pëlqimin me Teheranin. Ndërsa Raisi nxitoi në skenë për të mbështetur Rusinë, Khamenei pretendoi se regjimi i tij “nuk ka nevojë për negociata”.

Pastaj erdhi rezistenca heroike e Ukrainës. Burra dhe gra vendosën të mbrojnë vendin e tyre dhe të mbajnë flakën e lirisë të ndezur në dimrin e ftohtë të qetësimit dhe mosveprimit. Sakrifica e tyre ktheu valën, ringjalli frymën e rezistencës me çdo kusht dhe bashkoi Perëndimin kundër Rusisë. Mbrojtja e shpejtë e Teheranit ndaj luftës pushtuese të Rusisë shkeli mbi kokën e tij dhe rriti izolimin ndërkombëtar dhe luftimet e brendshme të regjimit.

Nga ana tjetër, për shkak të rritjes së presionit të brendshëm në Shtetet e Bashkuara, administrata Biden braktisi propozimin e saj fillestar për të revokuar emërtimin terrorist të Gardës Revolucionare të regjimit ose për t’i ofruar Teheranit më shumë paketa stimuluese. Negociatat arritën në një tjetër qorrsokak, toni i fuqive perëndimore ndryshoi dhe së fundmi pati bisedime për veprime të përbashkëta kundër Iranit nga Uashingtoni dhe Izraeli.

Khamenei e kuptoi se kishte vënë bast për kalin e gabuar. Ministri i Jashtëm i Raisit, Hossain Amir Abdollahian, deklaroi shpejt se ata ishin gati të rifillonin negociatat. Khamenei, në një takim me paraushtarakun e tij Basij javën e kaluar, pranoi se Rusia ka dështuar, duke thënë se ekuilibri i “botës bipolare po prishet”, kështu që regjimi duhet “t’i kushtojë vëmendje interesave të tij”.

Tani Teherani po kthehet në tryezën e negociatave i gjunjëzuar. Pra, pyetja është: A do ta ndiqnin fuqitë perëndimore shembullin e Ukrainës dhe do të tregonin njëfarë guximi duke kërkuar llogari nga regjimi gjenocidal dhe terrorist i Iranit? Apo do të vazhdonin politikën e dështuar të qetësimit?

Alejo Vidal-Quadras, një profesor spanjoll i fizikës atomike dhe bërthamore, ishte nënkryetar i Parlamentit Evropian nga 1999 deri në 2014. Ai është aktualisht president i Komitetit Ndërkombëtar në Kërkim të Drejtësisë (ISJ) me qendër në Bruksel.

Këshilli i Sigurisë Rajonale i Kurdistanit irakian fajësoi militantët e mbështetur nga Teherani për sulmet ndaj rafinerisë së naftës në Erbil

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Mediat irakiane raportuan më 2 maj se Këshilli i Sigurisë Rajonale i Kurdistanit irakian ka fajësuar dy grupe militante të lidhura me regjimin iranian, Asaeb Ahl al-Haq dhe Brigadën e 30-të të grupit militant Hashad al-Shaabi, për sulmin me raketa në rafinerinë Erbil. Raportet sugjerojnë se raketat janë lëshuar nga provinca irakiane Nineveh. Si rezultat i gjashtë raketave të lëshuara në drejtim të rafinerisë, tanku kryesor i instalimit u godit dhe mori flakë.

Këshilli i Sigurisë Rajonale të Kurdistanit ka identifikuar milicitë e Asaeb Ahl al-Haq dhe Brigadën e 30-të, të lidhur me regjimin iranian, si “grupe terroriste” dhe tha se ata do të paguajnë çmimin për veprimet e tyre.

Irani Përjashtohet nga Rrugët e Eksportit të Kinës dhe Indisë

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Me një ekonomi të shkatërruar dhe me disa sanksione të vendosura nga SHBA kundër tyre në lidhje me programin e tyre bërthamor, shkeljet e të drejtave të njeriut dhe me mbështetjen e tyre ndaj terrorizmit global, regjimi iranian është i dëshpëruar për të gjetur një rrugëdalje nga situata e tyre aktuale, pa asnjë sukses deri tani.

Një nga fushat më të prekura, pas industrisë së naftës, janë eksportet dhe importet e regjimit. Të dyja patën rënie të ndjeshme pas vendosjes së sanksioneve, dhe përveç naftës, edhe shumica e minierave dhe burimeve natyrore të Iranit janë goditur nga sanksionet. Regjimi ka humbur edhe një nga burimet e mëdha të të ardhurave nga eksporti, metalet industriale.

Prandaj, shumica e vendeve që kanë bërë tregti më parë me regjimin, kanë vendosur ta përjashtojnë Iranin nga cikli i tyre i importit dhe eksportit.

Regjimi është përpjekur të tregojë se sanksionet nuk janë efektive duke zgjeruar arsenalin e tij raketor dhe bërthamor.

Në dhjetor 2020, Kina, që është partneri më i madh tregtar i regjimit iranian, vendosi t’i transportojë mallrat e saj në vendet e rajonit të Kaukazit dhe Evropës Lindore, në vend që të kalojë përmes Iranit. Ky devijim ka rezultuar në rrugën tregtare që shtrihet edhe nëntë mijë kilometra të tjera, nga Azia Qendrore, Azerbajxhani, Gjeorgjia e Turqia, në Evropën Lindore.

Nuk është vetëm Kina ajo që ka marrë vendimin për të ndryshuar rrugët e saj tregtare. India gjithashtu ka ndërprerë ciklin e saj të eksportit me Iranin, në kundërshtim me pritshmëritë e regjimit, i cili priste që eksporti i mallrave indiane në Rusi të bëhej përmes Iranit. India ka zgjedhur ta shmangë Iranin dhe të eksportojë mallra në Rusi përmes Gjeorgjisë.

Regjimi ka nënshkruar më parë një marrëveshje bashkëpunimi 25-vjeçare me Kinën për partneritetin e tyre tregtar, dhe ai ka bashkëpunuar intensivisht me Indinë prej shumë vitesh në portin e Chabahar. Sipas shumë prej ekspertëve ekonomikë të regjimit, ky vendim shkatërrimtar i dy vendeve më të populluara në botë për të hequr Iranin nga cikli i tyre i eksportit ka bërë që regjimi të përballet me dëme të rënda nga këto kontrata.

Përveç kësaj, në bashkëpunim ekzekutiv me regjimin, India dhe Rusia kanë nënshkruar tashmë një memorandum mirëkuptimi në vitin 2018 për të lehtësuar dhe përshpejtuar zbatimin e Internacionales Veri-Jug për importet dhe eksportet e tyre.

Sipas këtij memorandumi, i cili u diskutua fillimisht në vitin 2000, u mor vendimi për të lidhur Korridorin Ndërkombëtar për transportet Veri-Jug nga Oqeani Indian dhe Gjiri Persik përmes Iranit në Detin Kaspik, dhe më pas nga Rusia në Shën Petersburg dhe në Europën Veriore. .

Gjatë dy muajve të fundit, që nga pushtimi i Ukrainës nga Rusia, pritej që Kina dhe India të zgjidhnin Iranin si korridor për eksportet e tyre drejt Rusisë, për shkak të problemeve në Detin e Zi. Megjithatë, India e ka shmangur krejtësisht Iranin në ciklin e saj të eksportit dhe në vend të kësaj ka zgjedhur të eksportojë mallra përmes Gjeorgjisë, gjë që është një tjetër goditje për regjimin.

Thuhet se një nga arsyet për vendimin e Indisë për të gjetur rrugë alternative është se gjatë dy dekadave të fundit, regjimi nuk ka arritur të përfundojë ndërtimin e hekurudhës kombëtare që çon nga Chabahar në Afganistan dhe në Azinë Qendrore, dhe gjithashtu porteve të Iranit u mungon infrastruktura dhe anijet për të mbuluar tregtinë dypalëshe.

Statistikat zyrtare të doganave të regjimit tregojnë gjithashtu se për shkak të mungesës së infrastrukturës në portet iraniane, rreth 60 për qind e tregtisë Iran-Rusi kryhet përmes Republikës së Azerbajxhanit në vend të Detit Kaspik.

 

Demonstrata të Mësuesve dhe Pensionistëve në 21 Provinca në Iran

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Të dielën, më 1 maj 2022, në Ditën Ndërkombëtare të Punëtorëve, pavarësisht masave të ashpra represive dhe të sigurisë, si dhe arrestimit dhe kërcënimit të një numri mësuesish nga ditët e mëparshme, mësuesit dhe pensionistët zhvilluan tubime proteste në të paktën 55 qytete në 21 provinca. dhe kërkuan përgjigje për kërkesat e tyre. Në disa qytete të Iranit, punëtorët iu bashkuan mësuesve dhe protestuan.

Për shkak të atmosferës së sigurisë dhe pranisë së madhe të forcave të sigurisë me rroba civile, mësuesit liridashës në Teheran zhvilluan një tubim në park dhe në zonat ngjitur me Ministrinë e Arsimit.

Në disa qytete, forcat represive të regjimit kërcënuan dhe arrestuan protestuesit, veçanërisht gratë, rrahën me shkopinj pensionistë të moshuar dhe i morën ata me furgona. Demonstruesit bërtisnin se epoka e bullizmit kishte mbaruar.

Zonja Maryam Rajavi, presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), përshëndeti mësuesit, punëtorët dhe pensionistët që protestuan dhe tha: “Edhe një herë, në Ditën e Punëtorëve, ju dolët në rrugë anembanë vendit, bëtë thirrje për unitet dhe bërtitët: “Burgu nuk është vend për mësuesit, Irani nuk është vend për tiranët”. Po, populli dhe Rezistenca, me unitet dhe solidaritet do t’i fshijnë mullahët shtypës e kriminelë nga Irani dhe do ta çlirojnë këtë atdhe të bukur.

Tubimi në Stokholm kërkon drejtësi në Iran

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Sot, iranianët dhe mbështetësit e Organizatës Muxhahedin-e-Khalq (MEK/PMOI) mbajtën një tubim para gjykatës së Stokholmit ku Hamid Noury, një ish-gardian burgu dhe një autor i masakrës së 1988-ës po përballet me drejtësinë. Tubimi erdhi një ditë pasi prokurori suedez kërkoi dënimin me burgim të përjetshëm për të pandehurin.

Duke përmendur prova dhe dëshmi të qarta të shumë dëshmitarëve okularë të masakrës së të burgosurve politikë në vitin 1988, prokurori hodhi poshtë pretendimet e Hamid Nourit për mohimin e krimeve të kryera në burgun e Gohardashtit dhe rolin e tij aktiv në ekzekutimet masive dhe kërkoi dënimin më të ashpër për këtë të pandehur.

Bisedimet në Vjenë kanë përfunduar, thotë shefi bërthamor i Teheranit.

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Në periferi të tubimit të supozuar të Ditës së Kudsit, kreu i organizatës së Energjisë Atomike të regjimit iranian i quan bisedimet bërthamore si të përfunduara dhe të dyfishuara në politikën maksimale të zhvatjes së regjimit.

I pyetur se si e vlerëson të ardhmen e bisedimeve të Vjenës, kreu i AEOI Mohammad Eslami tha- Negociatat kanë përfunduar. Aspektet teknike të bisedimeve dhe çështjet thelbësore kanë përfunduar.

Negociatat ishin në kuadër të JCPOA-së dhe problemet e krijuara nga Shtetet e Bashkuara dhe duhet te zgjidhen nga vetë ato sepse sjellja e tyre ishte kundër marrëveshjes. Ata u larguan nga marrëveshja dhe grisën vetë firmat e tyre. Sot, nëse duan të kthehen në marrëveshje, duhet të kthejnë të gjitha rastet që kanë shkelur.

Shkarkimi i Mohsen Rezaeit: Krisjet e para në strategjinë e Khameneit për të konsoliduar pushtetin?

Nga
Shamsi Saadati
-

Pas vitesh të tëra përleshjesh në rritje brenda regjimit të tij, Udhëheqësi Suprem Ali Khamenei besonte se duke emëruar Ebrahim Raisi si president dhe duke zgjedhur qeverinë e tij, ai mund të konsolidonte pushtetin dhe të kapërcente të çarat ndërsa përballej me një shoqëri të paqëndrueshme. Por duket se ai nuk ka gjetur asnjë port në kete stuhi qe ka nisur.

Largimi i kohëve të fundit i Mohsen Rezaei-t, nënpresidentit të Raisit për çështjet ekonomike, nga i ashtuquajturi “komision ekonomik dhe financiar” ka shkaktuar shumë bujë në regjim, duke nxjerrë në pah dështimin e Khameneit në instalimin e të ashtuquajturës qeveri revolucionare e bashkuar.

Deklarata e Mokhber dhe largimi i Rezaeit u mbuluan gjerësisht nga media shtetërore e Iranit dhe i detyruan zyrtarët e regjimit të pranonin përleshjet e tyre.

Mohsen Rezaei dështoi sërish. Duket se qeveria nuk i mirëpret përpjekjet e tij për të imponuar këndvështrimin e tij dhe planet ekonomike-, shkruante e përditshmja shtetërore Hamdeli më 25 prill. Situata është bërë e vështirë pasi shfaqen më shumë probleme ekonomike dhe vazhdojnë sanksionet, prandaj, ekipi ekonomik i qeverisë Raisi u grumbullua me zëra dhe plane kontradiktore.

Konferenca e Londrës: “Jo agresionit dhe fondamentalizmit” në prag të Fitër Bajramit.

Nga
Shkrimtar i stafit
-

Maryam Rajavi: Islami është një lajmëtar i lirisë dhe përmbysja e sundimit absolut të klerit.

Të enjten, më 28 prill 2022, në prag të festës së Fitër Bajramit, në Londër u mbajt konferenca me titull “Jo agresionit dhe fondamentalizmit”, me praninë e zonjës Maryam Rajavi, presidentes së zgjedhur të Këshillit Kombëtar të Rezistences se Iranit (NCRI). Në konferencë folën edhe disa personalitete politike dhe fetare nga vende të ndryshme, disa përmes videove. Anëtarët e Muxhahedin-e Khalq (MEK/PMOI) në Ashraf 3 në Shqipëri gjithashtu morën pjesë në konferencë me internet.

Përfaqësues dhe figura politike nga Egjipti, Jordania, Libani, Jemeni, Algjeria, Sudani, Ukraina dhe Britania morën pjesë në konferencë, duke përfshirë Riyad Yassin, ish-ministrin e jashtëm dhe ambasadorin e Jemenit në Francë, general-major Ashraf Rifi, ish-ministër libanez i Drejtësia (2014- 2016); Tareq Mehdi Abdoltawab, ish-Shef i Shtabit të Forcave Ajrore Egjiptiane, Hatem Ali al-Sar, ish-ministër i Tregtisë dhe ish-kandidat presidencial në Sudan, Moeen al-Marabi, ish-ministër libanez i çështjeve të refugjatëve; Bari Morgan, kryepeshkopi i Uellsit (2003-2017), Ata Abdah, anëtar i parlamentit jordanez, Abdul Wahab Al-Mo’avazeh, anëtar i parlamentit të Jemenit, Tahar Boumedra, ish shefi i Kombeve të Bashkuara për të drejtat e njeriut në Irak, Pavlo Kukhta, këshilltar i ministrit të energjisë së Ukrainës, Abdessalam Ould Horma, anëtar i parlamentit Mauritanian, Roger Lyons, ish sekretar i përgjithshëm i sindikatave të MSF dhe Christina Rees, shkrimtare dhe anëtare e Sinodit të përgjithshëm të kishës së Anglisë.

Në fjalimin e saj të titulluar Islami është lajmëtari i lirisë dhe përmbysja e sundimit absolut të klerit, Maryam Rajavi tha: -Që atëherë, nën emrin e Islamit, Khomeini dhe pasardhësit e tij kanë shtypur dhe plaçkitur. Ata janë të përfshirë në nxitjen e luftes dhe në emër të Islamit eksportojnë terrorizëm dhe krime në vendet e Lindjes së Mesme, që është tradhtia më e keqe e tyre. Në fakt, ata kanë zgjeruar fondamentalizmin islamik, një ideologji kundër Islamit. Përballja me fundamentalizmin islamik kërkon një alternativë të drejtpërdrejtë kulturore të kundërt. Kjo alternativë e fuqishme është Islami demokratik, i përfaqësuar nga MEK. Ajo shtoi: -Me këtë ideologji, lufta kundër regjimit klerik ka vazhduar për mbi 43 vjet. Më shumë se 120,000 kanë vdekur, por kjo luftë vazhdon. Ajo nënvizoi- Islami i vërtetë beson se qeveritë duhet të bazohen në votën e popullit. Ajo shtoi se mullahët në pushtet kanë krijuar diskriminim fetar dhe kanë nxitur armiqësi mes shitëve dhe sunitëve.

1...202203204...727Faqja 203 nga 727