


Të enjten, më 12 maj 2022, pavarësisht masave represive, mësuesit dhe edukatorët protestuan në të paktën 35 qytete anembanë Iranit kundër mospërmbushjes së kërkesave të tyre legjitime, duke përfshirë renditjen dhe nivelizimin e pensioneve, si dhe arrestimin e një numri të madh mësuesit.
Mitingje dhe demonstrata u zhvilluan në 20 provinca, jashtë parlamentit të regjimit në Teheran dhe departamenteve të arsimit në qytete të tjera. Kjo ishte demonstrata e dytë mbarëkombëtare e mësuesve dhe edukatorëve në muajin maj.
Nga frika e përhapjes së lëvizjes së protestës së mësuesve, regjimi arrestoi disa javë më parë dhjetëra mësues dhe pedagogë dhe kërcënoi shumë të tjerë. Sot, organet e inteligjencës dhe sigurisë së regjimit, duke përfshirë një organizatë të quajtur “Qendra për Monitorimin e Hapësirës Kibernetike të Vendit”, kërcënuan mësuesit se do të thirreshin nëse do të merrnin pjesë në demonstrata ose do të bashkoheshin me grupet e mësuesve të hapësirës kibernetike.
Sot, disa mësues u arrestuan jashtë parlamentit të regjimit në Teheran. Avenue Baharestan u mbush me forca speciale, Forca e Sigurisë së Shtetit (SSF) dhe agjentë me rroba civile. Furgonët SSF ishin vendosur para metrosë Baharestan dhe nuk i lejonin mësuesit të mblidheshin. Pas parlamentit u ngrit një post ndërrimi i SSF-së, ku u dërguan të arrestuarit.
Zonja Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), përshëndeti mësuesit liridashës, të cilët, pavarësisht masave represive të regjimit, u ngritën për të protestuar dhe tha: Këto protesta tregojnë zemërimin e mësuesve dhe vendosmëria për të arritur lirinë dhe drejtësinë, dhe të rinjtë rebelë të Iranit duhet të ngrihen në hap me mësuesit e tyre për të përmbushur këtë qëllim. Zonja Rajavi u kërkoi Kombeve të Bashkuara dhe organizatave ndërkombëtare të të drejtave të njeriut të ndërmarrin veprime urgjente për të siguruar lirimin e mësuesve të ndaluar në Iran dhe u bëri thirrje sindikatave të mësuesve dhe sindikatat e studentëve të mbështesin kërkesat legjitime të mësuesve iranianë dhe të dënojnë shtypjen e egër ndaj mësuesve.

Shërbimet e inteligjencës iraniane arrestuan në mënyrë arbitrare katër fotografe dhe regjisore dokumentarësh në Teheran më 9 dhe 10 maj 2022.
Firoozeh Khosravani, regjisore dokumentarësh, me banim në Teheran, u arrestua nga agjentët e inteligjencës të hënën, më 9 maj 2022. Gjatë një bisede telefonike me familjen e saj, zonja Khosravani u tha atyre se ishte në qendrën e paraburgimit të Ministrisë së Inteligjencës, Pavijoni 209 i Burgut Evin.
Firoozeh Khosravani është diplomuar për art në Akademinë Berra të Arteve të Bukura në Itali dhe ka një diplomë master në gazetari. Në vitin 2020, Khosravani fitoi çmimin për dokumentarin më të mirë me metrazh të gjatë, “Radiografia e një familjeje”. Ajo gjithashtu fitoi çmimin e Festivalit Ndërkombëtar të Filmit Dokumentar në Amsterdam për përdorimin krijues të arkivave. Firoozeh Khosravani ishte arrestuar në vitin 2009 për vendosjen e luleve mbi varret e viktimave të kryengritjes së atij viti në varrezat Behesht Zahra të Teheranit, por u lirua disa orë më vonë.
Në të njëjtën ditë, më 9 maj, shërbimet e inteligjencës arrestuan në Teheran një regjisore tjetër dokumentarësh, Mina Keshavarz. Ata e çuan në një vend të panjohur pas një kontrolli të plotë në shtëpinë e saj.
Mina Keshavarz, e lindur në vitin 1984, ka realizuar gjashtë dokumentarë deri më tani. Dokumentari i saj i fundit, “Arti i të jetuarit në rrezik”, ishte për viktimat e dhunës në familje.
Një burim i informuar raportoi se më 10 maj, nëntë agjentë të sigurimit bastisën shtëpinë e Shilan Saadi, një producente kurde dokumentaresh, kontrolluan shtëpinë e saj dhe e morën me vete.
Shilan Saadi ka lindur në vitin 1980 dhe ka 15 vite përvojë në kinematografi. Në vitin 2019, Shilan Saadi, me një dokumentar të quajtur “Premtova” për shtatë gra jazide në një kamp turk refugjatësh, dhe Mina Keshavarz, me një film rreth grave, u pranuan në Festivalin e Berlinales.
Zyra e Prokurorisë së Qarkut 33 të Teheranit mbikëqyri arrestimet e të gjithë personave të mësipërm.
Shërbimet e inteligjencës iraniane arrestuan Reyhaneh Taravati, fotografe dhe kameramane, më 9 maj 2022 dhe e çuan në një vend të panjohur.
Zonja Taravati ishte arrestuar në vitin 2014 për publikimin e një versioni iranian të Happy Song me një grup. Ajo u lirua disa javë më vonë. Gjykata e dënoi me një vit burg, pezulluar për tre vjet.

“Duke folur në parlamentin e BE-së, Grossi tha se është jashtëzakonisht i shqetësuar nga situata dhe se i kishte thënë Iranit që i duket i vështirë finalizimi i paktit bërthamor nëse IAEA ka dyshime serioze për gjërat që duhej t’i kishte ditur,” raporton Reuters.
Grossi ka shkuar disa herë në Iran dhe gjatë vizitës së tij të fundit në mars, ai nënshkroi një marrëveshje tre mujore me homologët e tij iranianë. Por, çuditërisht, regjimi nuk iu përmbajt angazhimeve të tij.
Komentet e tij përkojnë me udhëtimin e fundit në Teheran të të dërguarit të BE-së në bisedimet bërthamore në Vjenë, Enrique Mora. Udhëtimi i Moras është përshkruar si përpjekja e fundit e BE-së për të ringjallur marrëveshjen bërthamore të Iranit të vitit 2015, e njohur si Plani i Përbashkët Gjithëpërfshirës i Veprimit (JCPOA).
Irritimi i Grossit lidhur me fshehjen nga regjimi iranian të veprimtarive të tij bërthamore konfirmon se përpjekja e kotë e fuqive perëndimore për të ringjallur marrëveshjen bërthamore të Iranit nuk mund dhe nuk do të frenojë ambiciet bërthamore të Teheranit. Marrëveshja në fjalë u nënshkrua në vitin 2015 dhe me anë të saj fuqitë perëndimore siguruan komunitetin ndërkombëtar që e kishin shtyrë mundësinë e Teheranit për të prodhuar një bombë atomike duke reduktuar ndjeshëm aftësitë e tij bërthamore.
Megjithatë, ky pretendim u hodh poshtë nga veprimet e papritura dhe të shpejta të Teheranit për shkeljen e angazhimeve të tij sipas JCPOA-së, duke përfshirë pasurimin dhe grumbullimin e uraniumit në një nivel shumë më të lartë se ai i lejuar nga marrëveshja.
Fuqitë evropiane dhe administrata e re në Shtetet e Bashkuara deri më tani janë përpjekur ta ringjallin marrëveshjen duke i ofruar lëshime të ndryshme teokracisë që sundon Iranin. The Spectator raportoi në janar 2022 se SHBA kishte paraqitur një propozim “që ishte aq bujar sa iranianët duhej të fërkonin sytë për ta besuar”.
Por sapo negociatorët e regjimit ndjenë dobësinë e perëndimorëve, filluan të kërkonin edhe më shumë. Teherani shkoi deri në atë pikë sa të këmbëngulte që Uashingtoni të hiqte Gardën Revolucionare (IRGC) nga lista e Organizatave të Huaja Terroriste (FTO) e SHBA. Kjo kërkesë bëri shumë bujë në Shtetet e Bashkuara dhe i ka vonuar bisedimet pasi, nën presionin e Kongresit, Uashingtoni ka hezituar të përmbushë kërkesën e regjimit.
Kjo kërkesë e pacipë nuk ka qenë pjesë e marrëveshjes bërthamore të vitit 2015 dhe ishte në përputhje me qasjen maksimaliste të regjimit e cila përbën shantazh bërthamor. Teherani shkoi deri në atë pikë sa të kërkonte mbylljen e hetimit të IAEA-së mbi grimcat e uraniumit të gjetura në tre komplekse të padeklaruara.
Bllokimi i bisedimeve të Vienës ka vazhduar për muaj të tërë dhe regjimi po luan me fuqitë botërore ndërkohë që pasuron uraniumin. Ai është mbështetur gjithashtu te aleatët e tij “lindorë”, Rusia dhe Kina, dhe ka përfituar nga qasja e dobët e Perëndimit ndaj kërkesës për më shumë lëshime.
Tani, shumë diplomatë perëndimorë sugjerojnë se praktikisht nuk ka asnjë shpresë për të shpëtuar marrëveshjen e 2015-ës. Të martën, Ned Price, zëdhënësi i Departamentit të Shtetit të SHBA-së, tha: “Nuk ka qenë kurrë e sigurt, nuk e kemi patur kurrë të qartë nëse do të ishim në gjendje të arrinim një rikthim të përbashkët në zbatimin e [JCPOA-së], kështu që ne kemi qenë gjithmonë të angazhuar në planifikimin e emergjencës me partnerët tanë.”
Meqënëse fuqitë botërore kanë tentuar dhe dështuar me të njëjtën përqasje për më shumë se dy dekada përballë tipeve të ndryshme të administratave në Teheran, ndoshta ato duhet të përpiqen t’ua vënë veshin njerëzve brenda Iranit që kanë shprehur gjithnjë të njëjtin mesazh dhe kërkesë: një Iran të lirë, laik, demokratik dhe jo bërthamor.

Atyre iu është dashur të transferojnë të dënuaren politike shtatzënë në një spital qytetar në Urmia më 9 maj për t’u shtruar nën mbikëqyrjen e mjekëve. Megjithatë, në të njëjtën ditë, autoritetet e burgut të Urmisë thirrën znj. Khadirzadeh. Ata i thanë asaj se ajo nuk do të dërgohej në një qendër mjekësore jashtë per tu trajtuar.
Ndryshe nga premtimet e tyre, autoritetet e burgut të Urmisë vendosën që një ekip mjekësh nga Zyra e Mjekësisë Ligjore të bëjnë ekografinë dhe ta ekzaminojnë atë. Burime të informuara thonë se autoritetet e burgut Urmia i kanë thënë Soada Khadirzadeh se ajo me siguri do të transferohet në burgun e Mahabadit në ditët në vijim.
Soada Khadirzadeh hyri në grevë urie më 26 prill 2022, pavarësisht se ishte shtatzënë në muajin e tetë. Ajo protestoi për 7 muaj të mbajtur me status të pasigurt në Burgun Qendror të Urmisë. Në një skedar audio të dërguar nga burgu, ajo përsëriti,
“Unë jam mbajtur si peng”.

Përveç kësaj, fermerët kanë protestuar për mungesën e ujit dhe fshatarët kanë protestuar për problemet sanitare të depozitimit të mbetjeve. Në shumë raste, demonstruesve u është hequr e drejta për të protestuar përmes frikësimit dhe kërcënimit dhe, në disa raste, janë përballur me armiqësi publike dhe dhunë nga forcat e sigurisë. Ata janë pushkatuar, arrestuar, burgosur, dhe disa u janë nënshtruar kontrolleve degraduese në shtëpitë dhe kompjuterat e tyre.

Si folëse kryesore, presidentja e zgjedhur e NCRI, Maryam Rajavi, uroi kryesisht dënimin e terroristëve gjatë gjykimit ne gjykatën e apelit. Më 30 korrik 2018, diplomati terrorist i regjimit iranian Assadollah Assadi dhe tre bashkëpunëtorët e tij orkestruan një komplot me bombë kundër mbledhjes vjetore të NCRI në Villepinte, një periferi e Parisit.
Për fat të mirë, komploti u prish në një operacion të koordinuar nga autoritetet belge, franceze dhe gjermane dhe terroristët u arrestuan. Prova të mëtejshme zbuluan se zonja Maryam Rajavi ishte objektivi kryesor i terroristëve
| Një diplomat iranian i dënuar me 20 vjet burgim nga një gjykatë në Belgjikë – shkurt 2021 | ||
Megjithatë, komploti ishte për të vrarë qindra njerëz, duke përfshirë individë amerikanë, evropianë dhe arabë, të cilët kishin marrë pjesë në mbledhjen e iranit të lirë te 2018.

Zonja Maryam Rajavi: Komploti terrorist për të shpërthyer një bombë në një tubim të madh të Rezistencës iraniane në Paris nga një diplomat është një krim kundër njerëzimit i pa precedent në Evropë. Udhëheqësit e fashizmit fetar në pushtet të Iranit kërkojnë të shantazhojnë, detyrojnë dhe bëjnë pazare per te gjetur nje rrugedalje, por duhet të sillen para drejtësisë pa përjashtim, përndryshe ata do të behen me te guximshëm.
Gjykata e Apelit në Antwerp në Belgjikë shpalli vendimin e saj përfundimtar, të martën, 10 maj 2022, mbi dënimet e dhëna për tre bashkëpunëtorët e Assadollah Assadi, një diplomat terrorist i regjimit të mullahëve, për komplotin për të bombarduar një tubim të Rezistencës Iraniane në Villepinte, Paris, më 30 qershor 2018. Assadi ishte dënuar më parë me 20 vite burg. Sipas vendimit të sotëm, Gjykata e Apelit konfirmoi dënimin për tre agjentët e tjerë të Ministrisë së Inteligjencës së regjimit klerik nën komandën e Assadi (Nasimeh Naami, Amir Saadouni dhe Mehrdad Arefani). dmth dy të parët deri në 18 vite dhe i treti deri në 17 vjet burg dhe heqje e shtetësisë dhe pasaportës belge. Ata janë dënuar edhe me 60,000 euro secili.
Zonja Maryam Rajavi, presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), tha: Vendimi i gjykatës dhe vitet e hetimit nuk lënë asnjë dyshim se komploti i bombave do të kishte qenë incidenti terrorist më vdekjeprurës në Evropë. Gjykimi dhe ndëshkimi i autorëve, edhe pse i nevojshëm, nuk mjafton. Zyrtarët dhe drejtuesit kryesorë të këtij krimi, domethënë Khamenei dhe presidenti i regjimit të tij (Ebrahim Raisi), ministrat e jashtëm dhe të inteligjencës në atë kohë, dhe zyrtarë të tjerë të regjimit në këshillin e lartë të sigurisë, duhet të sillen para drejtësisë pa përjashtim, përndryshe, ata do të behen me te guximshëm në te ardhmen.
Këta janë të njëjtët njerëz që kanë kryer krime të panumërta terroriste në dyzet vitet e fundit, duke përfshirë vrasjen e 1,500 të rinjve në kryengritjen e nëntorit 2019; 120,000 ekzekutime politike, duke përfshirë masakrën 1988 të 30,000 të burgosurve politikë dhe plaçkitjen e kombit Iranian, pasurinë e burimet e tyre. Si zakonisht, ata tani po kërkojnë të shantazhojnë, të detyrojnë dhe të bëjnë pazare për të gjetur nje rrugedalje, por duhet të marrin një përgjigje të vendosur, duke iu referuar Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara, Gjykatës Ndërkombëtare Penale dhe gjykatës së popullit iranian për një të ardhme të lire te Iranit.
Në dëshminë e saj shtatë-orëshe në nëntor 2019 për bombardimin, zonja Rajavi shpjegoi procesin e vendimmarrjes së liderëve të regjimit dhe përsëriti se detyrën terroriste ia kishin ngarkuar Ministrisë së Inteligjencës për ta zbatuar në bashkëpunim me Ministrinë e Punëve të Jashtme.

Fatkeqësisht, ajo u mbyt menjëherë dhe humbi jetën.Një incident i ngjashëm ndodhi në nëntor 2021 në një fabrikë tekstili që ndodhet në lindje të Semnanit.Marzieh Taherian po punonte me një makinë tjerrëse unazash në Fabrikën e Tekstileve Kavir Semnan kur ndodhi ky aksident i tmerrshëm më 6 nëntor 2021. Fabrika ndodhet në qytetin industrial të Semnanit, në Iranin lindor qendror.Marzieh Taherian ishte vetëm 21 vjeç.
Bashkëpunëtorët e saj thanë se fillimisht mbulesa e kokës së saj ishte e ngulur në makinë, por menjëherë më pas i ishte futur edhe koka. (ILNA shtetërore – 7 nëntor 2021)Shumë të reja duhet të punojnë në njësitë e prodhimit për të ndihmuar në zbutjen e presionit ekonomik mbi familjet e tyre dhe për të ndihmuar prindërit e tyre. Ata duhet të përballojnë kushtet e vështira të punës në punishte dhe fabrika. (Agjencia zyrtare e lajmeve IRNA – 3 maj 2018)Disa ekspertë i kanë përshkruar kushtet e patolerueshme të punëtoreve femra në njësitë e prodhimit si “skllavëri e re”.
Pagat e ulëta dhe mungesa e sigurisë në punë janë ndër problemet me të cilat përballen punëtorët femra në Iran. Kushtet e punës së punëtorëve femra të Iranit janë shumë të ndryshme nga homologët e tyre meshkuj. Ata nuk kanë akses në punë të denjë dhe të drejta dhe mundësi të barabarta.Gratë detyrohen të pranojnë çdo punë me pagesë të ulët dhe kushtet e vështira të punës në punishte të vogla, të cilat nuk monitorohen nga Ministria e Punës dhe nuk respektojnë Ligjin e Punës. Pra, ata që punojnë në këto punishte janë të privuar nga mbështetja ligjore, përfitimet, sigurimet dhe siguria.

Teherani e ka mbështetur vazhdimisht regjimin e Damaskut dhe i ka dhënë atij mbështetje financiare dhe ushtarake gjatë konfliktit 11-vjeçar. Vizita e fundit e raportuar e Asadit në Iran u zhvillua në shkurt 2019