Vizita e Pompeos me MEK do të trondisë Teheranin

 

 

By Ken Blackwell

Prania e ish-sekretarit amerikan të shtetit, Mike Pompeo, në selinë e lëvizjes më të madhe opozitare iraniane këtë javë shënoi një moment të rëndësishëm në politikën SHBA-Iran. Ndikimi i tij në këndvështrimin strategjik të SHBA-së ndaj Iranit mund të jetë indirekt ose momentalisht i mjegullt, por konotacioni i tij historik nuk do të jetë as jetëshkurtër dhe as i parëndësishëm. Ajo vizitë ka potencialin për të ndikuar për një zhvendosje të fokusit të politikës amerikane në një orientim që është zbutur në mënyrë të rrezikshme për një kohë të gjatë.

Në nëntor 2019, Irani u trondit nga protestat më të pashembullta mbarëkombëtare në historinë e tij. Në janar 2020, Udhëheqësi Suprem, Ali Khamenei, mbajti një fjalim të madh publik, në të cilin ai fajësoi opozitën kryesore Mujahedin-e Khalq (MEK) për organizimin e protestave. Kjo është një pikë kritike që politikëbërësit perëndimorë e injorojnë.

Rastësisht, disa ditë përpara kryengritjes, ish-këshilltari i sigurisë kombëtare i SHBA-së i Presidentit Obama, gjenerali James Jones, kishte bërë një vizitë në Ashraf-3, shtëpinë e MEK-ut në Shqipëri. Khamenei e vuri në dukje publikisht atë vizitë në fjalimin e tij, duke thënë: “Disa ditë para trazirave, në një vend të vogël dhe ogurzi Evropian [Shqipëri], një amerikan [Gjeneral Jones] iu bashkua disa iranianëve [MEK] dhe planifikoi krizën.”

Khamenei mbetet në një frikë vdekjeprurëse nga MEK. Megjithatë, në mënyrë ironike, ministria e tij e inteligjencës e ka përshkruar lëvizjen në propagandën e saj zyrtare si një “kult” të margjinalizuar që nuk gëzon mbështetje publike. Disa gazetarë amerikanë transmetojnë në mënyrë jokritike të njëjtin tregim.

Këtë javë, zyrtari më i lartë amerikan deri më tani, një Sekretar Shteti në administratën e mëparshme, vizitoi Ashraf-3 dhe u takua me Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), në të cilin MEK është komponenti kryesor.

Vizita është e rëndësishme për disa arsye. Sa herë që lëvizja tërheq njohje ndërkombëtare në rritje, regjimi reagon me një përzierje tërbimi dhe frike. Gjatë dy dekadave të fundit, MEK dhe NCRI janë njohur nga grupe ndërkombëtare, ligjvënës, mbrojtës të të drejtave të njeriut, ekspertë politikash, zyrtarë të lartë dhe mijëra parlamentarë në të dy anët e Atlantikut për luftën e tyre të vërtetë për demokraci dhe liri në Iran.

I tmerruar, regjimi u përpoq të bombardonte mbledhjen ndërkombëtare të NCRI-së në Paris në qershor 2018. Kohët e fundit, një gjykatë belge shpalli fajtorë një diplomat të regjimit iranian dhe tre bashkëpunëtorë për komplot për të bombarduar tubimin e Iranit të Lirë në 2018.

Gjatë viteve të fundit, regjimi është bërë edhe më i ndjeshëm ndaj MEK-ut si një kërcënim ekzistencial dhe e vetmja alternativë ndaj sundimit të tij në rënie. Së pari, Njësitë e Rezistencës së MEK-ut kanë zgjeruar shtrirjen dhe thellësinë e aktiviteteve të tyre, duke udhëhequr aktivitete kundër regjimit në qindra qytete dhe duke organizuar protesta mbarëkombëtare. Së dyti, MEK ka udhëhequr një lëvizje të përpunuar ndërkombëtare për të sjellë fajtorët kryesorë të regjimit para përgjegjësisë për krimet e tyre kundër njerëzimit dhe gjenocidin në 1988.Në atë vit, të paktën 30,000 të burgosur politikë, 90 përqind e të cilëve ishin anëtarë dhe mbështetës të MEK-ut, u masakruan brutalisht për bindjet e tyre politike dhe fetare me urdhër të ish-Udhëheqësit Suprem dhe themeluesit të regjimit, Khomeini. Trupat e tyre u hodhën në varre masive sekrete të vendosura në të gjithë vendin. Amnesty International e ka quajtur krim kundër njerëzimit, ndërsa zyrtarët dhe raportuesit e Kombeve të Bashkuara kanë kërkuar një hetim ndërkombëtar të pavarur për vrasjet. Veçanërisht, presidenti aktual i regjimit, Ebrahim Raisi, ishte i përfshirë si një ekzekutues kryesor.Dhjetra dëshmitarë të MEK-ut kanë dëshmuar në Suedi kundër një ish-zyrtari të regjimit iranian të përfshirë në masakrën e vitit 1988. Këtë vit pritet një vendim, i cili do të ketë një pasojë të qëndrueshme për regjimin ndërkombëtar dhe vendas.Në këto rrethana, vizita e Pompeos i jep më shumë besim argumentit se opozita iraniane e udhëhequr nga MEK po fiton terren ndërsa regjimi është qartësisht pranë fundit. Ajo tregon për fuqinë befasuese të qëndrimit të MEK kundër të gjitha gjasave. Kjo tregon se organizata është këtu për të qëndruar dhe se ekspertët kryesorë të politikave e konsiderojnë atë si një alternativë serioze ndaj regjimit. Një ish-sekretar shteti i SHBA-së nuk luan për një çështje kaq kritike që gjeneron zemërimin e përhershëm të regjimit. Kjo është veçanërisht e rëndësishme pasi autoritetet amerikane po e mbrojnë në mënyrë të vazhdueshme Pompeon pasi kanë marrë kërcënime të besueshme nga regjimi për jetën e tij.Vizita e Pompeos në Ashraf-3 shërben gjithashtu si një udhëzues për politikën më pragmatike dhe më të përshtatshme ndaj Iranit. Kjo politikë duhet të refuzojë qetësimin e regjimit ndërkohë që mban anën e popullit iranian. Shembulli i Ukrainës duhet të shërbejë si model. Zbutja e diktatorëve prodhon rreziqe të fuqishme për paqen dhe sigurinë ndërkombëtare. Një popull elastik dhe një opozitë kanë një shans kundër diktatorëve. Ukraina ka treguar se pavarësisht nga madhësia, një opozitë e vendosur mund të jetë një kundërshtar serioz dhe i frikshëm kundër disa prej fuqive më të mëdha të botës.Mesazhi dhe historia e MEK-ut jep një shije të ngjashme. Populli iranian ka një shans për të fituar kundër teokracisë në pushtet. Populli iranian nuk ka dhënë dorëheqjen ndaj një të ardhmeje të dominuar nga diktatura. Ata duan lirinë dhe demokracinë dhe po paguajnë çmimin për të. Vizita e Pompeos tregon se komuniteti ndërkombëtar duhet të mbështesë MEK-un në gjendjen e tij të vështirë. Orientimi i politikës është sa i qartë aq edhe fisnik: në vend që të qetësoni regjimin, qëndroni me popullin iranian dhe opozitën e tij të organizuar në kërkesën e tyre për një Iran të lirë, laik, demokratik dhe jobërthamor.

 

TOWNHALL

Protestat më të fundit në Iran janë prelud i një kryengritjeje tjetër mbarëkombëtare

 

Protesta kundër regjimit në Shahrekord të Iranit jugperëndimor, të nxitura nga çmimet tepër të larta të ushqimeve bazë – Maj 2022

Nga 6 maji, njëkohësisht me miratimin e planeve nga regjimi i Iranit për të anuluar subvencionimin e kurseve të këmbimit në vend dhe fillimin e racionimit të bukës për publikun, njerëzit në të gjithë Iranin dolën në rrugë në protesta të mëdha. Kjo nismë kundër regjimit u përhap shpejt në provincat Khuzestan, Chaharmahal dhe Bakhtiari, Kohgiluyeh dhe Boyer Ahmad, Lorestan, Ilam, Isfahan dhe disa qytete të tjera. Ky raund i ri protestash është quajtur nga populli iranian dhe ekspertë të shumtë që punojnë për regjimin si “protestat e bukës”.

Megjithatë, për regjimin ka indikacione shtesë për një dobësim të impaktit të shtypjes së tij agresive ndaj popullsisë së trazuar të Iranit. Si rezultat, protestat popullore tregojnë shenja premtuese përshkallëzimi në më shumë zona në të gjithë vendin, duke çuar në revoltimin e plotë të shumë qyteteve dhe në mposhtjen e regjimit në tërësi nga populli. Me njësitë e Rezistencës aktive kudo, perspektiva e kësaj fitoreje është më afër se kurrë.

 

Lexo më shumë

Iran: Dita e pestë e protestave kundër regjimit të shkaktuara nga çmimet e larta të ushqimeve

Regjimi iranian merr në shënjestër pajën në përpjekjen e tij më të fundit për të dhunuar të drejtat e grave

 

Paja është një nga të drejtat e pakta për gratë, e njohur edhe në jurisprudencë klerike. Në bazë të këtij ligji, gruaja mund ta kërkojë pajën nga burri i saj.

Gjatë dy viteve të fundit, parlamenti i mullahëve ka miratuar projektligje të ndryshme për të shtypur dhe skllavëruar gratë iraniane. Parlamenti tani po shënjestron pajën e grave.

Në Iran, gratë nuk e kanë automatikisht të drejtën e divorcit. Nëse ato bëjnë kërkesë për divorc, ato duhet të kompensojnë burrat e tyre. Punësimi dhe arsimimi i grave është i mundur vetëm me lejen e burrit dhe gratë duhet të marrin zyrtarisht lejen e burrave të tyre për t’u larguar nga vendi.

Në mungesë të ligjeve që mbështesin gratë, paja është i vetmi mekanizëm me anë të të cilit gratë nën sundimin mizogjinist të mullahëve mund të fillojnë jetën e tyre bashkëshortore. Megjithatë, pengesat ligjore po e largojnë edhe këtë shpresë të vetme.

Edhe përpara projektligjit të ri, ishte shumë e vështirë për gratë të kërkonin dhe të merrnin pajën e tyre – aq sa kjo u shndërrua në një shaka sarkastike në shoqërinë iraniane: njerëzit thoshin se nuk kanë parë kurrë ndokënd të japë pajën, dhe as që ta marrë atë.

Sipas ligjeve financiare të regjimit dhe mekanizmave për të ndëshkuar krimet financiare, prona e një burri mund të konfiskohet vetëm nëse ajo nuk përmbush “përjashtimet fetare”. Këto përjashtime përfshijnë pronën që, sipas ligjit, është “thelbësore për të mbajtur një jetë shoqërore të ndershme”.

Regjimi ka lejuar që kjo klauzolë të shërbejë si një boshllëk ligjor që burrat e shfrytëzojnë për të shmangur pagesën e pajës. Shumë burra ua transferojnë pronën ose sendet e tyre të afërmve pasi gratë e tyre përpiqen të kërkojnë pajën që u takon.

Ky boshllëk është i mundur sepse gratë duhet së pari të aplikojnë në zyrën ku është bërë martesa për të kërkuar pajën e tyre. Regjistri i martesës është i detyruar me ligj që ta njoftojë bashkëshortin për këtë veprim. Më pas, burri mund t’ia kalojë ligjërisht pronën e tij dikujt tjetër. Kur regjistri i martesës pyet për pasurinë e burrit, konstaton se nuk ka prona për t’u sekuestruar.

Në qytetet më të mëdha të Iranit, procesi nga paraqitja e një kërkese për pajë deri te konfiskimi i pronës zgjat 1 deri në 2 muaj. Vonesa kohore e bën të lehtë për burrin që ta transferojë pronën te një pronar tjetër.

Dhunimi i të drejtave të grave u mohon të rinjve të drejtën për një jetë me dinjitet

Ndërsa zyrtarët e qeverisë së mullahëve i kanë dhënë prioritet ashpërsimit të ligjeve të pajës në favor të burrave, mosha ligjore e martesës për vajzat është 9 vjeç. Babai dhe gjyqtari gjithashtu mund ta detyrojnë një vajzë të martohet para kësaj moshe. Për më tepër, projektligji për eliminimin e dhunës ndaj grave ka dhjetë vjet që zvarritet dhe kalohet nga një organ qeveritar në tjetrin. Këto diskriminime flagrante dhe kufizime ligjore kundër grave ndikojnë te një numër i madh vajzash të pafajshme iraniane – të gjitha viktima.

Megjithatë, gratë e guximshme dhe të zgjuara iraniane vazhdojnë të identifikojnë mënyra për të vazhduar jetën e tyre. Ndryshe nga pretendimet e zyrtarëve të regjimit, masat për pajën nuk synojnë forcimin e familjes. Në vend të kësaj, këto masa po shkaktojnë tensione të mëtejshme mes çifteve iraniane.

Më e rëndësishmja, parlamenti i regjimit nuk po merr masa për të zbutur varfërinë që ka pllakosur popullin iranian – dhe kjo varfëri është ndër arsyet kryesore të shkatërrimit të strukturës sociale të Iranit dhe uljes së numrit të martesave mes të rinjve.

Lexo më shumë:

Një punëtore humbi jetën pasi u tërhoq zvarrë në një makineri ëmbëlsirash

Irani: Gratë, viktima të spastrimit politik të mullahëve

Sportistet iraniane Yekta Jamali dhe Parisa Jahanfekrian largohen nga Irani

Sportistet iraniane që ikin nga kampet sportive botërore kanë bërë bujë së fundmi.

Yekta Jamali fitoi një medalje argjendi në Kampionatin Botëror për të Rinj 2022 të Federatës Ndërkombëtare të Peshëngritjes (IWF). Parisa Jahanfekrian arriti kuotën e Lojërave Olimpike të Tokios për herë të parë në peshëngritjen për femra në Iran. Të dyja sportistet iraniane tashmë janë larguar nga vendi, duke kërkuar azil në vende të tjera.

Yekta Jamali zhduket pas fitores së medaljes së argjendtë

Yekta Jamali, 17 vjeç, fitoi një medalje argjendi në Kampionatin Botëror të të Rinjve 2022 të Federatës Ndërkombëtare të Peshëngritjes (IWF) në Greqi.

Më 10 maj 2022, Yekta Jamali u zhduk nga një hotel në Athinë, ku qëndronte kombëtarja iraniane. Ajo u largua nga kombëtarja e Iranit pasi fitoi një medalje argjendi.

Agjencia shtetërore e lajmeve IRNA dhe zëvendës presidenti i federatës së peshëngritjes së Iranit konfirmuan se kampionja e sportit ishte zhdukur. Ali Moradi, presidenti i federatës, do të qëndrojë në Greqi derisa ta gjejë Jamalin dhe ta kthejë në Iran.

Yekta Jamali është sportistja e parë iraniane femër që fiton medalje në kampionatet botërore.

Yekta Jamali fitoi medaljen e parë botërore në peshëngritjen për femra në Iran vitin e kaluar në Kampionatin Botëror të të Rinjve në Jeddah, Arabi Saudite, duke marrë medaljen e argjendtë në peshën 87 kg. Ajo gjithashtu fitoi një medalje bronzi në Kampionatin Botëror në Tashkent, Uzbekistan.

Gara e peshëngritjes për kampionatin botëror të të rinjve në Ishullin e Kretës, Greqi, filloi më 2 maj 2022. Aty morën pjesë rreth 304 sportistë nga 61 vende.

Yekta Jamali, duke fituar medaljen e argjendtë në Kretë

 

Edhe Parisa Jahanfekrian zgjodhi të emigronte

Parisa Jahanfekrian është një tjetër sportiste iraniane që mori për herë të parë një kuotë në Lojërat Olimpike të Tokios. Parisa Jahanfekrian ka emigruar në Gjermani. Lajmin e ka bërë të ditur ajo vetë në llogarinë e saj në Instagram. Pjesërisht, postimi i saj thoshte: “Unë flas për një brez që nuk besonte tek harrimi. Një brez që nuk pranoi të poshtërohej dhe të kufizohej.”

Parisa Jahanfekrian e shpalli vendimin e saj 48 orë pasi peshëngritësja e re iraniane, Yekta Jamali, u largua nga kombëtarja iraniane.

Në një intervistë, Jahanfekrian tha: “Ndjeva se ky nuk është më vendi im. Nuk kisha as mjetet kryesore të peshëngritjes dhe askush nuk më ndihmonte. Unë mendoj se ata do të jenë të lumtur me largimin tonë.”

Parisa Jahanfekrian

Sportistet iraniane femra përballen me sfida dhe pengesa të shumta. Për të qenë të pranishme në arenat ndërkombëtare dhe për të ndjekur pasionet e tyre sportive, ata duhet të marrin leje nga autoritetet e korruptuara të mullahëve. Edhe pse sportistet iraniane po fitojnë më shumë medalje këto ditë, ato përballen me kufizime të shtuara të vendosura nga legjislacioni i ri.

Gjithnjë e më shumë sportistë iranianë gra dhe burra janë larguar nga kampet e ekipit kombëtar të Iranit për të kërkuar strehim në vende të tjera vitet e fundit.

 

Lexo më shumë

Irani: Fusha Vrasëse për Sportistët dhe Heronjtë Kombëtarë

Çfarë na tregojnë protestat e fundit në Iran?

Skenat e protestave në Iran – maj 2022

Më 25 janar 2016, udhëheqësi suprem i regjimit iranian Ali Khamenei tha nëse nuk ndalet “armiku do të hyjë në vend” dhe “ne do të duhet të luftojmë dhe t’i ndalojmë ata këtu në Kermanshah, Hamedan dhe provinca të tjera!”

Natyrisht, ajo që Khamenei nuk tha ishte se “armiku”, nga këndvështrimi i tij, është tashmë brenda Iranit dhe vetëm pret mundësinë e duhur për të dalë në rrugë, për të përmbysur diktaturën e tij dhe për të marrë përsëri vendin.

Armiku i Khameneit nuk është askush tjetër veçse populli iranian. I njëjti armik ka nisur një seri të re protestash që filluan më 8 maj dhe u përhapën në shumë qytete dhe provinca. Kushtet për regjimin në pushtet janë përkeqësuar deri në atë masë sa zyrtarët e regjimit po shprehin shqetësime.

Situata është krejtësisht jashtë kontrollit,” tha ish-kryetari i mexhlisit (parlamentit) Gholam-Ali Haddad-Adel më 13 maj. -Ne jemi dëshmitarë të protestave në qytete në të gjithë vendin që nuk mund të neglizhohen,- tha Adel, aktualisht në mesin e rrethit te brendshem te Khameneit.

Mund të shohim një trend negativ të ngjarjeve që kemi përjetuar në nëntor 2019!- lexon një artikull i 18 majit në të përditshmen shtetërore Jahan-e San’at, duke iu referuar kryengritjes mbarëkombëtare të nëntorit 2019 që u përhap në afër 200 qytete në të gjithë vendin.

Ekziston një alarm në rritje jo vetëm për gjendjen e tanishme, por edhe për atë që ka të ngjarë të ndodhe në nje të ardhme te afërt. Mund të ketë protesta shumë më të rrezikshme se kryengritjet e dëshmuara në 2017 dhe 2019,- tha anëtari i mexhlisit Ghasem Saedi më 13 maj, duke shtuar se ka një armik që pret të marrë.

Rrethanat aktuale tregojnë se protestat po zgjerohen në të gjithë Iranin dhe natyra e kësaj lëvizjeje të fundit te protestave është shumë shpërthyese pasi miliona iranianë mezi po ia dalin mbanë dhe fjalë për fjalë ndiejnë se nuk kanë asgjë për të humbur. Pavarësisht zbaticave dhe rrjedhave që janë të përkohshme dhe të natyrshme, kushtet e sotme në Iran tregojnë një shkallë në rritje të protestave në të gjithë vendin.

Për regjimin, megjithatë, ka indikacione shtesë për një ndikim të përkeqësuar të goditjes së tyre me grusht të hekurt kundër popullsisë së shqetësuar të Iranit. Si rezultat, protestat popullore tregojnë shenja premtuese të përshkallëzimit në më shumë zona në të gjithë vendin, duke çuar në revolta  qytete të tëra dhe në kapërcimin e regjimit në tërësi nga njerëzit. Me njësitë e Rezistencës aktive kudo, perspektiva e asaj fitoreje është më afër se kurrë.

Shumica e iranianëve nuk mund të përballojnë më të blejnë pula

raporton uebfaqja

Gjatë javës së kaluar, shitjet e pulave dhe vezëve kanë rënë me një të tretën,- shkroi uebsajti shtetëror Tahlil Bazar  në një raport mbi heqjen e kursit të monedhës së preferuar nga qeveria nga administrata e Ebrahim Raisit. “Tani njerëzit po kërkojnë mëlçinë e pulës, qafen e pulës, zemrat e pulës dhe madje edhe lëkurën e pulës.”

Faqja e internetit shtoi: – Më parë njerëzit nuk kishin mundësi të blinin pulë për 30,000 dollarë, aq më pak ta blinin për 60,000 dollarë siç është sot. Kjo rritje e shfrenuar e çmimeve për shkak të eliminimit të kursit të parapëlqyer javën e kaluar, ende mban në tronditje shumë konsumatorë dhe ndonëse çmimi i mishit të pulës po ofrohet edhe më i ulët se çmimi i miratuar, numri i blerësve ka arritur në minimum.

Sipas burimit, rritja e çmimit të vezëve ka sjellë edhe uljen e ndjeshme të konsumit të lëndëve proteinike tek qytetarët, ndaj shumë prodhues besojnë se do të përballen me rritje të prodhimit dhe ulje të blerjeve gjatë muajit të ardhshëm.

Opozita iraniane PMOI/MEK pret Mike Pompeo në Ashraf 3, Shqiperi

Maryam Rajavi, presidentja e zgjedhur e koalicionit opozitar iranian, Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI), takohet me Sekretarin Michael Pompeo në Ashraf-3, shtëpia e mijëra anëtarëve të lëvizjes kryesore opozitare, Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI/ MEK) në Manëz, Shqipëri — 16 maj 2022.

Ashraf 3, shtëpia e mijëra anëtarëve të Organizatës së Muxhahedinëve të Popullit të Iranit (PMOI/MEK) në Manëz, Shqipëri, priti Mike Pompeo, Sekretarin e 70-të të Shtetit të Shteteve të Bashkuara, të hënën, më 16 maj.

Sekretari Pompeo u takua me Maryam Rajavi, presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI). Gjatë vizitës pesë-orëshe në Ashraf-3, sekretari Pompeo vizitoi gjithashtu “Muzeun e 120 viteve të luftës për liri në Iran”, xhaminë Fatima Az-Zahra, të quajtur per nder te vajzes së Profetit të Islamit dhe monumente të tjera te ndërtuara në shtëpinë e re të MEK. Ai mbajti një fjalim në një tubim të anëtarëve të PMOI/MEK në Ashraf3.

Kjo vizitë përkoi me ditën e gjashtë të protestave mbarëkombëtare në mbarë Iranin, ku vendasit e guximshëm në qytete të shumta dolën në rrugë duke bërë thirrje për ndryshim regjimi dhe demokraci. Protestat e fundit janë nxitur nga një rritje dramatike e çmimeve të produkteve ushqimore.

Do të doja të njihja gjithashtu presidenten e sapozgjedhur Maryam Rajavi. Nën udhëheqjen e saj, Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit po hedh bazat për një republikë të lirë, sovrane dhe demokratike në Iran- tha sekretari Pompeo në fjalimin e tij në Ashraf 3.

Një faktor serioz i munguar në politikën e SHBA-së ndaj Iranit ka qenë mungesa e mbështetjes politike për opozitën e organizuar- tha sekretari Pompeo. Ai gjithashtu shtoi se- regjimi në Teheran shkoi në ekstrem për të masakruar 30,000 të burgosur politikë, ku objektivat kryesore të tyre dhe shumica e viktimave ishin antare te MEK. Kërcënimi i sulmit shtrihet edhe përtej kufijve të Iranit, me regjimin që ka zhvilluar komplote terroriste në Evropë dhe SHBA kundër liderëve të kësaj lëvizjeje. Tani, për të korrigjuar politikën e Iranit, pavarësisht se kush është në Shtëpinë e Bardhë, është një domosdoshmëri për administratën e SHBA-së që t’i afrohet Rezistencës Iraniane dhe të përfitojë nga aftësitë e saj të jashtëzakonshme. Ashraf 3 është një vend i tillë për t’u fokusuar,- vazhdoi ai.

Zonja Rajavi përshëndeti sekretarin Pompeo dhe shprehu mirënjohjen e saj për vizitën e opozitës iraniane PMOI/MEK në Ashraf 3. Ajo theksoi vendosmërinë e Rezistencës iraniane dhe popullit iranian si një forcë e përbashkët për t’i dhënë fund shkeljeve të të drejtave të njeriut prej katër dekadash nga mullahët, luftënxitësit, terrorizmi dhe shkatërrimin brenda Iranit, në të gjithë Lindjen e Mesme dhe më gjerë.

“Për një kohë, mullahët u përpoqën ta portretizonin Irakun si armik. Pastaj, ata u përpoqën të portretizonin Shtetet e Bashkuara si armik. Por populli i Iranit dhe MEK thonë se armiku ynë është në Iran. Mullahët thanë se MEK ishin terroristë, një kult dhe armiq të Zotit. Ata pretenduan se MEK nuk kishte ndonjë bazë mbështetjeje në Iran. Ka shumë akuza të ngjashme dhe të pabaza,- shpjegoi presidentja e zgjedhur e NCRI.

Iran: Dita e pestë e protestave kundër regjimit të shkaktuara nga çmimet e larta të ushqimeve

Pavarësisht perpjekjeve per shtypjen e kryengritjeve protestat masive  po vazhdojnë në të gjithë Iranin pas një rritjeje te fundit të çmimeve të produkteve ushqimore.

Të dielën, më 15 maj, njerëzit në disa qytete iraniane dolën në rrugë për të pestën ditë radhazi të protestave kundër regjimit. Këto protesta po vazhdojnë pavarësisht masave intensive të sigurisë dhe lidhjes së kufizuar të internetit.

Protestat nisën për shkak të rritjes së papritur të çmimit të ushqimeve dhe mallrave të tjera bazë, por shpejt janë kthyer në protesta kundër regjimit me thirrje për ndryshim regjimi.

Në Shahrekord, provincën Charmahal dhe Bakhtiari, protestuesit bërtisnin “Vdekje Ebrahim Raisi“, presidenti i regjimit dhe “Vdekje  Ali  Khamenei”, udhëheqësi suprem i regjimit.

Në Sureshjan, provincën Charmahal dhe Bakhtiari, forcat kundër trazirave u dërguan për të shpërndarë turmën dhe arrestuar protestuesit. Njerëzit qëndruan në këmbë dhe brohorisnin: “Mos kini frikë, ne jemi bashkë.

Të rinj sfidues u mblodhën gjithashtu në rrugët e qytetit  Nahavand, në Iranin perëndimor, duke brohoritur parulla kundër regjimit, pavarësisht pranisë së madhe të njësive kundër trazirave.

Ditët e fundit, populli ka treguar rezistencë të madhe ndaj forcave represive të regjimit. Në disa qytete, protestuesit iu përgjigjën goditjes duke sulmuar dhe pushtuar selinë lokale të Basij, krahu paraushtarak i Gardës Revolucionare (IRGC) që ka për detyrë të shtypë protestat.

Raportet tregojnë se regjimi ka rritur praninë e sigurisë në qytete të ndryshme për të parandaluar marrjen e formës së tubimeve.

Forcat e sigurisë kanë vrarë disa protestues ditët e fundit. Shumë të tjerë janë plagosur dhe arrestuar. Një video e së shtunës mbrëma tregon një burrë të plagosur për vdekje pasi u qëllua nga forcat e sigurisë.

Raportime të ndryshme për viktima ka edhe në qytetet ku protestat po vazhdojnë prej disa ditësh, veçanërisht në provincën Çaharmahal dhe Bakhtiari.

Regjimi po merr masa ekstreme për të parandaluar përhapjen e lajmeve për protestat. Përveç ndërprerjes së aksesit në internet, qeveria ka dhënë udhëzime për degë dhe institucione të ndryshme për të ndihmuar në censurimin e lajmeve të protestave.

Sipas raporteve të ndryshme, Ministria e Inteligjencës dhe Sigurisë (MOIS) ka udhëzuar mediat që të shmangin raportimin e protestave dhe madje të përdorin terma si “kirurgji ekonomike”, “përgjigje e dhunshme” dhe “mitingje”.

Në Iran, regjimi kërkon zgjidhje ekonomike në plaçkitjen e njerëzve

Më 8 prill, presidenti i regjimit iranian Ebrahim Raisi tha se revokimi i kursit të këmbimit të monedhës së subvencionuar të vendit nuk do të shkaktojë tronditje në ekonominë e Iranit. Më pak se një muaj më vonë, rritja e inflacionit dhe rritja e çmimeve në qiell po i lënë dhjetëra milionë njerëz të paaftë për të blerë nevojat e tyre bazë, përfshirë edhe bukën.Çmimi i grurit është rritur 100 për qind krahasuar me tre vjet më parë. Çmimet e miellit janë rritur midis 500 dhe gati 700 për qind. Çmimi i bukës është rritur trembëdhjetëfish. Çmimet e vajit të gatimit janë rritur me më shumë se 750 për qind. Orizi ka parë një rritje të çmimit prej 130 përqind vetëm në gjashtë muajt e fundit. Mjekësia po kushton mesatarisht 1000 për qind më shumë.

Iran: Projekti i Njësive të Rezistencës Imazhet e Udhëheqësve të Rezistencës Iraniane në Rasht Isfahan, Fuman dhe Langerud: Njësitë e Rezistencës këndojnë slogane kundër regjimit

Aktivitetet kundër represionit të Njësive të Rezistencës të hënën në mbrëmje, 16 maj 2022, përfshijnë: • Rasht (Irani verior): Njësitë e Rezistencës projektuan një imazh, 10 metra në diametër, të udhëheqjes së Rezistencës Iraniane me sloganin "Rroftë Rajavi" në një ndërtesë në autostradën Rasht-Anzali në orën 21:00 sipas kohës lokale. • Isfahan (Irani qendror), Rruga Hafez: Në orën 19:40 me kohën lokale, Njësitë e Rezistencës transmetuan thirrjet "Vdekje Khamenei Raisi, mallkuar qoftë Khomeini", "Vdekje Khamenei, rroftë Rajavi", "Vdekje për çmimet e larta, Khamenei dhe Raisi, dhe "Jo Shahut, jo mullahëve, qofshin të mallkuar që të dy." • Langerud: Në orën 21:00 me kohën lokale, Njësitë e Rezistencës transmetuan thirrjet "Vdekje Khamenei-t, i mallkuar qoftë Khomeini" dhe "Vdekje Khamenei-t, rroftë Rajavi", në parkun Boustan-e Azadi. Gjithashtu, të dielën në mbrëmje, në orën 23, në natën e pestë të kryengritjeve kundër rritjes së çmimeve, Njësitë e Rezistencës transmetuan thirrjet "Vdekje çmimeve të larta, Khamenei dhe Raisi", "Jo Shahut, jo mullahëve, qofshin të mallkuar që të dy, dhe "Vdekje Khamenei, Raisi, mallkuar qoftë Khomeini", në kryqëzimin Moallem në Fuman (Irani verior)

Aktivitetet kundër represionit të Njësive të Rezistencës të hënën në mbrëmje, 16 maj 2022, përfshijnë:

  • Rasht (Irani verior): Njësitë e Rezistencës projektuan një imazh, 10 metra në diametër, të udhëheqjes së Rezistencës Iraniane me sloganin “Rroftë Rajavi” në një ndërtesë në autostradën Rasht-Anzali në orën 21:00 sipas kohës lokale.
  • Isfahan (Irani qendror), Rruga Hafez: Në orën 19:40 me kohën lokale, Njësitë e Rezistencës transmetuan thirrjet “Vdekje Khamenei Raisi, mallkuar qoftë Khomeini”, “Vdekje Khamenei, rroftë Rajavi”, “Vdekje për çmimet e larta, Khamenei dhe Raisi, dhe “Jo Shahut, jo mullahëve, qofshin të mallkuar që të dy.”
  • Langerud: Në orën 21:00 me kohën lokale, Njësitë e Rezistencës transmetuan thirrjet “Vdekje Khamenei-t, i mallkuar qoftë Khomeini” dhe “Vdekje Khamenei-t, rroftë Rajavi”, në parkun Boustan-e Azadi.

Gjithashtu, të dielën në mbrëmje, në orën 23, në natën e pestë të kryengritjeve kundër rritjes së çmimeve, Njësitë e Rezistencës transmetuan thirrjet “Vdekje çmimeve të larta, Khamenei dhe Raisi”, “Jo Shahut, jo mullahëve, qofshin të mallkuar që të dy, dhe “Vdekje Khamenei, Raisi, mallkuar qoftë Khomeini”, në kryqëzimin Moallem në Fuman (Irani verior).