Edhe përpara shpërthimit të Covid-19, kushtet johigjienike të burgjeve të mbipopulluara në Iran shkaktonin përhapjen e sëmundjeve ngjitëse mes të burgosurve.
Gjatë vitit të fundit, ndërkohë që të gjitha shenjat tregonin se situata do të ishte katastrofike, zyrtarët e drejtësisë iraniane nuk kanë marrë asnjë masë për të parandaluar përhapjen e virusit në burgje. Si rrjedhim, situata doli jashtë kontrollit ndërkohë që Koronavirusi pllakosi në të gjitha burgjet iraniane.
Mbipopullimi i burgjeve, mungesa e ventilimit, mungesa e higjienës dhe e pajisjeve mjekësore, si dhe mospërfillja e qëllimshme ndaj problemeve shëndetësore të të burgosurve, i kanë kthyer burgjet iraniane në një vatër të përhapjes së kësaj sëmundjeje vdekjeprurëse.
Raporte të shumta nga burgje të ndryshme në mbarë vendin tregojnë se shumë burgje nuk kanë akses në një numër të mjaftueshëm dezinfektantësh, maskash e dorezash. Në shumicën e burgjeve, të burgosurit nuk do të mund të siguronin produkte dezinfektuese as po të paguanin për to.
Thirrjet e përsëritura nga institucionet ndërkombëtare të të drejtave njerëzore gjatë muajve të fundit për lirimin e të burgosurve politikë gjatë krizës së Covid-19 në burgje, nuk janë përfillur nga Drejtësia iraniane.
Më 22 janar, një gjykatë belge pritet që të japë dënimin për një diplomat terrorist iranian me emrin Assadollah Assadi, i cili akuzohet se ka shfrytëzuar privilegjet e tij diplomatike për të sjellë eksplozivë ne Europë dhe për t’ua dorëzuar ato në dorë dy operativëve iraniano-belgë të cilët kishin për detyrë t’i shpërthenin eksplozivët në një tubim emigrantësh iranianë jashtë Parisit. Rasti i tij është i pari i këtij lloji, edhe pse ai nuk është aspak i pari diplomat iranian që ka patur rol në veprimtaritë e njohura terroriste të regjimit iranian.
Çështja Assadi është një shenjë shpresëdhënëse që tregon se qeveritë perëndimore më në fund po ndërmarrin një përqasje më serioze për t’u kërkuar llogari zyrtarëve iranianë për sjelljet e tyre malinje në skenën botërore. Ky është një test për BE-në.
Pasi ta japë vendimin e vet gjykata belge, kjo shpresë do të shumëfishohet më tej nga hapja e një çështjeje tjetër në Suedi. Dhe kjo çështje tjetër do të ketë rëndësi jo vetëm për viktimat potenciale perëndimore te terrorizmit shtetëror të Iranit, por edhe për viktimat e brendshme të dhunës politike të Teheranit.
I pandehuri në çështjen suedeze është një ish-zëvendës prokuror, hetues, dhe anëtar i Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) me emrin Hamid Noury. Ai njihet për rolin që ka luajtur në krimin më të rëndë kundër njerëzimit që ka ndodhur ndonjëherë në Iran: masakra e 1988-ës ndaj 30,000 të burgosurve politikë.
Deri në verën e 1988-ës, ai kishte punuar për disa vite nën Assadollah Lajevardi, drejtorin famëkeq të burgut Evin, dhe kishte demonstruar një prirje për nxjerrjen e rrëfimeve nga të burgosurit me anë të torturës. Pozicioni dhe reputacioni i tij e bënë atë një kandidat kryesor për të punuar me “komisionin e vdekjes” që ishte mbledhur atë verë në përgjigje të një fatwa të lëshuar nga Lideri Suprem i regjimit Khomeini, në të cilën ai deklaronte se të gjithë të burgosurit politikë që mbeteshin besnikë ndaj Muxhahedinëve të Popullit të Iranit (PMOI/MEK) duhet të ekzekutoheshin.
Javët e fundit, regjimi në Iran e ka intensifikuar fushatën e shantazheve për ta detyruar komunitetin ndërkombëtar që t’i dorëzohet kërkesave malinje të regjimit. Teherani ka shpallur se ka nisur pasurimin e uraniumit me 20 përqind në qendrën bërthamore në Fordoë. Të hënën, Garda Revolucionare e regjimit (IRGC) kapi në mënyrë të paligjshme një anije koreano-jugore në Gjirin Persik.
Komuniteti ndërkombëtar duhet të marrë masa të rrepta duke qenë se veprimtaritë e vazhdueshme agresive të Teheranit kanë vazhduar pavarësisht këmbënguljes së fuqive perëndimore në politikën e paqësimit.
Regjimi është përpjekur të fajësojë komunitetin ndërkombëtar për mosrespektimin e tij ndaj paktit bërthamor të 2015-ës me fuqitë botërore, pakt që njihet zyrtarisht si Plani i Përbashkët Gjithëpërfshirës i Veprimit (JCPOA). Teherani është përpjekur gjithashtu ta akuzojë anijen koreano-jugore se ka ndotur ujërat e Gjirit Persik.
E megjithatë, e përditshmja shtetërore Vatan-e Emrooz, e cila është e lidhur me IRGC, konfirmoi të hënën qëllimet e vërteta të regjimit prapa këtyre veprimeve, të cilat janë pjesë e fushatës së shantazhit.
“Pasurimi i uraniumit me 20% ka qenë karta fituese [e regjimit] në përballjen me qeveritë perëndimore. Qeveria e [Hassan] Rouhani, në fillim të bisedimeve bërthamore në Gjenevë dy vite para JCPOA-së, pati pranuar bujarisht të ndalonte si këmbim për heqjen e sanksioneve dhe njohjen e të drejtës së Iranit për pasurim, ndërkohë që asnjëri prej këtyre kushteve nuk është plotësuar. Tani, në rrethana të tilla, ky lëshim mund t’i detyrojë përsëri nënshkruesit e JCPOA-së t’i zbatojnë detyrimet e tyre sipas kushteve të JCPOA-së, dhe kështu ta rikthejnë balancën në numrin e detyrimeve ndaj marrëveshjes bërthamore. Me fjalë të tjera, ekspertët besojnë se fillimi i pasurimit me 20% nga Irani mund ta rrisë probabilitetin e heqjes së sanksioneve shumë më tepër se më parë,” shkruante Vatan-e Emrooz të hënën.
E përditshmja shtetërore Vatan-e Emrooz e regjimit iranian
Regjimi filloi t’i shkelte detyrimet e tij sipas kushteve të JCPOA-së në 2018-ën. Ky shantazh bërthamor kishte për qëllim t’i detyronte nënshkruesit europianë të marrëveshjes që t’i jepnin paketa stimujsh financiarë regjimit, i cili ishte nën sanksionet e Shteteve të Bashkuara.
SHBA u tërhoq nga JCPOA në 2018-ën, duke dhënë si shkak mos-zbatimin e marrëveshjes nga ana e Iranit dhe shkeljen që Irani i bën “shpirtit të JCPOA-së” duke përhapur terrorizëm në rajon.
Në një deklaratë të nënshkruar nga 214 ligjvënës evropianë dhe shqiptarë ata shprehën shqetësimin e tyre në lidhje me abuzimet e vazhdueshme të të drejtave të njeriut në Iran, përfshirë ekzekutimin e disidentëve me akuzën e pjesëmarrjes në demonstrata anti-qeveritare. Raportet e Amnistisë Ndërkombëtare për keqtrajtimin e të paraburgosurve në protestat anti-qeveritare kërkojnë vëmendje të madhe ndërkombëtare për këtë çështje.
Deklarata thekson për dy komplotet e bombave të dështuara njëri kundër mbledhjes së NCRI në Paris në qershor të vitit 2018 dhe tjetri në një mbledhje të PMOI në Shqipëri në prill të të njëjtit vit, i cili shënjestroi lideren e opozitës znj. Marjam Raxhavi, së bashku me disa qindra figura politike ndërkombëtare dhe evropiane gjithashtu pasi dhjetëra mijëra iranianë merrnin pjesë në këto ngjarje.
Ligjvënësit vlerësuan vendimet nga Shqipëria, Franca dhe vendet e tjera evropiane për të dëbuar disa diplomatë iranianë dhe një ambasador iranian në lidhje me këto komplote terroriste.
Si përfundim, ligjvënësit kërkojnë:
Vazhdimi i marrëdhënieve me Iranin varet nga garancitë e nevojshme nga regjimi iranian për t’i dhënë fund akteve të tij terroriste në tokën evropiane.
2. Duke marrë parasysh përdorimin e mbulesës diplomatike nga regjimi iranian për të kryer akte terroriste, Teheranit duhet t’i jepen paralajmërimet e nevojshme praktike, siç janë mbyllja e ambasadave të tij dhe dëbimi i ambasadorëve dhe diplomatëve të tij.
3. Në përputhje me Deklaratën e Bashkimit Evropian të 29 Prillit 1997, agjentët e inteligjencës së Teheranit, duke përdorur kopertinën e diplomatëve, gazetarëve, biznesmenëve, etj., Duhet të përjashtohen, dhe institucionet e frontit fetar dhe kulturor të regjimit në Evropë që shërbejnë si qendra terroriste dhe fondamentaliste duhet te mbyllen.
Lista e pjesshme e parlamenteve të vendeve që mbështesin deklaratën:
Shqipëria: 18
Belgjika: 11
Britania: 44
Parlamenti Europian 7
Franca 30
Finland a 1
Gjermania 1
Irlanda 10
Italia 43
Lituania 6
Malta 4
Norvegjia 7
Polonia 2
Portugalia 5
Romania 4
San Marino 2
Slovakia 2
Spanja 4
Svicra 13
MBRONI EVROPËN NGA TERRORIZMI SHTETROR
Ne jemi thellësisht të shqetësuar për abuzimet e vazhdueshme të të drejtave të njeriut në Iran, përfshirë ekzekutimin e disidentëve me akuzën e pjesëmarrjes në demonstrata anti-qeveritare. Kjo çështje kërkon vëmendje ndërkombëtare dhe Amnistia Ndërkombëtare ka raportuar për keqtrajtimin e të paraburgosurve në protestat anti-qeveritare.
Ne gjithashtu jemi të alarmuar për aktet terroriste të regjimit iranian në Evropë. Raporti i fundit vjetor i Shërbimit Federal të Sigurisë Gjermane (e datës korrik 2020) thotë: “Një diplomat zyrtar i Ambasadës Iraniane në Austri (Sekretari i Tretë Assadollah Assadi) u arrestua më 1 korrik 2018 në Gjermani me një urdhër arresti evropian të lëshuar nga autoritetet e prokurorisë publike belge. Ai akuzohet, si një punonjës me kohë të plotë i Ministrisë së Inteligjencës, si komandant i një sulmi me bombë të planifikuar kundër takimit vjetor të Organizatës Popullore Moxhahedin të Iranit (PMOI / MEK) afër Parisit në 30 qershor 2018. ”
E njëjta agjenci kishte specifikuar në raportet e mëparshme se një qendër e rëndësishme e veprimtarisë së inteligjencës së regjimit “e përqendruar në MEK dhe NCRI [Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit]” është në “Ambasadën Iraniane në Berlin”.
Lideri i opozitës znj. Marjam Raxhavi ishte shënjestra kryesore e komplotit, ajo ishte e pranishme në tubim së bashku me disa qindra personalitete politike nga vende të ndryshme dhe dhjetëra mijëra iranianë. Sikur ky operacion terrorist të kishte pasur sukses, padyshim që do të linte qindra të vrarë dhe shumë të tjerë të plagosur.
Më 2 tetor 2018, Franca dëboi një diplomat iranian. Gjithashtu, tre ministra francezë dënuan përgatitjen e një akti terrorist në tokën evropiane. Gjashtë diplomatë të regjimit janë dëbuar nga Hollanda dhe nga Shqipëria gjatë dy viteve të fundit.
Katër persona, përfshirë një diplomat iranian, janë aktualisht në burg në Belgjikë dhe gjyqi i tyre është caktuar për 27 nëntor.
Më 19 Prill 2018, Kryeministri shqiptar Edi Rama zbuloi një komplot të madh terrorist nga regjimi iranian në Shqipëri kundër një tubimi të MEK me rastin e Vitit të Ri Iranian, i cili çoi në dëbimin e ambasadorit iranian dhe shefit të shërbimit të tij të inteligjencës nga Shqiperia. Përmes terrorizmit, regjimi iranian kërkon të eleminojë kundërshtarët e tij edhe në tokën evropiane.
Ekzekutimi i kampionit të mundjes Navid Afkari në shtator 2020 tronditi botën.
Përveç procesit gjyqësor, i cili është duke u zhvilluar në mënyrë të pavarur në Belgjikë, ne besojmë se është koha të rishikojmë trajtimin e terrorizmit të shtetit iranian. Ne kërkojmë:
Vazhdimi i marrëdhënieve me Iranin varet nga garancitë e nevojshme nga regjimi iranian për t’i dhënë fund akteve të tij terroriste në tokën evropiane.
Duke marrë parasysh përdorimin e maskimit diplomatik nga regjimi iranian për të kryer veprime terroriste, Teheranit duhet t’i jepen paralajmërimet e nevojshme praktike, siç janë mbyllja e ambasadave të tij dhe dëbimi i ambasadorëve dhe diplomatëve të tij.
Në përputhje me Deklaratën e Bashkimit Evropian të 29 Prillit 1997, agjentët e inteligjencës së Teheranit, duke përdorur maskën e diplomatëve, gazetarëve, biznesmenëve, etj., Duhet të dëbohen dhe institucionet fetare dhe kulturore të regjimit në Evropë që funksionojnë si qendra terroriste dhe fondamentaliste duhet të mbyllen.
Gjykata e Abadan shfajëson rojën e sigurisë që rrahu brutalisht Bahareh Cheshm Berah-un
Drejtësia iraniane ka lëshuar një urdhër arresti për një viktimë të dhunës ndaj grave.
Prokuroria e Abadan, Dega 7, ka dhënë urdhër për arrestimin e një gruaje të plagosur rëndë pas një trajtimi çnjerëzor nga një agjent i sigurisë në Distriktin Berim të Abadan, në fund të tetorit që shkoi.
Njëkohësisht me lëshimin e urdhër arrestit për Znj. Bahareh Cheshm Berah, është shfajësuar edhe dhunuesi i saj, Mehdi Kazemi, sipas raportimit të bërë nga avokati i saj dhe një gazetar nga Khuzestan.
Më 22 tetor 2020, në mediat sociale qarkulloi një video ku shfaqej një grua e re në Abadan me fytyrë të gjakosur tek e mbanin përtokë ndërkohë që një agjent sigurie i Kompanisë së Naftës e prekte dhe i vinte këmbën në gjoks. Viktima është identifikuar më vonë si Bahareh CheshmBerah.
Ministri i Jashtëm i regjimit iranain, Mohammad Javad Zarif, ka pohuar edhe një herë rolin e tij në terrorizëm, në përpjekjet për të justifikuar terrorizmin e regjimit, dhe lidhjet e tij të ngushta me Qassem Soleimani, krye-mjeshtrin e eliminuar të terrorizmit iranian.
“E kam njohur Haj Qassem që shumë vite para se të bëhesha ministër apo ambasador. Jemi konsultuar ngusht me njëri-tjetrin në periudha të ndryshme. [Para se të bëhesha Ministër i Jashtëm] Haj Qassem më ka ftuar dy-tre herë për të ndarë mendime lidhur me Sirinë,” tha Zarif në një intervistë me televizionin shtetëror të dielën.
“Kur u bëra ministër, vendosa që duhej ta koordinonim punën bashkë. Ai ishte një komandant që ishte ushtar i Liderit Suprem dhe vepronte nën urdhrat e tij. Sa herë që takohesha me Haj Qassem, flisnim për çështje të rajonit,” shtoi ai.
“Për shembull, flisnim për mënyrën se si i bindëm rusët të futeshin [në luftën e Sirisë]. Unë dhe Haj Qassem diskutonim se çfarë duhej të thosha unë në takimet politike, çfarë politikash duhej të ndiqja në negociatat me rusët apo vendet e rajonit,” tha Zarif, duke konfirmuar se e ashtu-quajtura “diplomaci” e regjimit është thjesht ana tjetër e medaljes së “terrorizmit” të tij.
Qassem Soleimani ishte komandanti i Forcave Quds të Gardës Revolucionare (IRGC) dhe mbikëqyrte veprimtaritë terroriste të regjimit. Soleimani implementonte urdhrat e Liderit Suprem të regjimit, Ali Khamenei, për të përhapur kaos e terrorizëm në mbarë rajonin.
Ai ka luajtur një rol kyç në ruajtjen e pushtetit të diktaturës së Bashar-al Assad në Siri, duke krijuar dhe mobilizuar grupe proksi e luftëtarë të huaj, dhe duke përdorur strategji mizore, të tilla si bombardimet e verbra të qyteteve siriane, duke vrarë kështu një numër tepër të madh qytetarësh të pafajshëm.
Kohët e fundit, një gjykatë në Belgjikë ka zhvilluar një gjyq për Assadollah Assadi, një diplomat terrorist i burgosur i Zarif-it, dhe tre bashkëpunëtorët e tij, të akuzuar për tentativën për të shpërthyer një bombë në tubimin e opozitës në 2018-ën në Francë.
Sipas prokurorit dhe provave, Assadi i ka keqpërdorur privilegjet e tij diplomatike për të transferuar eksplozivë nga Irani në Bashkimin Europian, duke përdorur një avion pasagjerësh, dhe më pas ia ka dorëzuar bombën dy terroristëve të tjerë.
Si epror i Assadi-t në Ministri, Zarif ka ndihmuar dhe ka qenë në dijeni të plotë të këtij sulmi terrorist në zemër të Europës.
Që kur është arrestuar, Assadi ka pretenduar se ka “imunitet diplomatik.” Ndonëse i kapur në flagrancë, Assadi flet për imunitet diplomatik, duke i varur shpresat tek politika e gjatë e paqësimit e BE-së, dhe tek fakti se liderët e BE-së vazhdojnë të bëjnë negociata me eprorin e tij, Zarif-in.
Komentet e fundit të Zarif dhe roli i tij në lehtësimin e akteve terroriste, pastaj në justifikimin e këtyre akteve, tregojnë edhe një herë se nuk ka asnjë ndryshim midis zyrtarëve të regjimit terrorist të Iranit.
BE duhet ta ndalojë përqasjen e tij kontradiktore ndaj terrorizmit. Zarif duhet të sanksionohet dhe të ndiqet penalisht për rolin e tij në terrorizëm. BE duhet t’i mbyllë ambasadat e regjimit dhe t’i dëbojë agjentët e tij.
Fakti që BE nuk i ka marrë këto masa deri tani vetëm sa e ka trimëruar regjimin, duke vënë në rrezik kështu jetët e iranianëve jashtë vendit, por edhe të qytetarëve të BE-së.
Gjatë ditëve të fundit në qytetet iraniane ka patur edhe më shumë protesta nga të gjitha fushat e jetës. Njerëzit kanë protestuar kundër keqmenaxhimit ekonomik të regjimit, që ua ka intensifikuar problemet e jetesës gjatë shpërthimit të koronavirusit. Ndërkohë që popujt e tjerë në mbarë globin e kanë nisur vitin e ri me më shumë shpresë, iranianët vazhdojnë të përleshen me varfërinë e me pandeminë e koronavirusit.
Raportet e këtyre protestave mblidhen nga opozita iraniane, Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI/MEK).
Të hënën më 4 janar, një grup infermierësh të qendrave shëndetësore në Ahvaz të Iranit jug-perëndimor protestuan kundër diskriminimit sistematik në punë, mungesës së sigurisë së punës, dhe pabarazisë në rroga. Ndërkohë që infermierët janë në vijën e parë të luftës kundër koronavirusit, ata po durojnë një presion tepër të madh në jetën e tyre.
Këta protestues thonë: Rrogat dhe bonuset tona janë reduktuar në muajt e fundit. Si rrjedhim, për shkak të pandemisë kemi patur një situatë shumë të vështirë vitet e fundit.
Kryekomandanti i IRGC viziton forcat detare të IRGC për t’u siguruar për gatishmërinë e tyre në këtë pirateri
Në një akt të paturpshëm piraterie, Garda Revolucionare sulmoi një anije të Koresë së Jugut në ujërat e Gjirit Persik dhe e çoi atë në brigjet e Bandar Abbas, dje më 4 janar 2021. Dy ditë më parë, më 2 janar, Kryekomandanti i IRGC, Hossein Salami, dhe Komandanti i Flotës Detare të IRGC, Alireza Tangsiri, ishin takuar në ishullin Abu Musa për t’u përgatitur për këtë akt piraterie. Sipas agjencisë së lajmeve IRNA më 4 janar 2021, Salami ka thënë: “Sot jemi këtu për të vlerësuar dhe për t’u siguruar lidhur me gatishmërinë tonë solide në det dhe përballë armiqve që ndonjëherë bëjnë kërcënime arrogante e retorike, në mënyrë që, dashtë Zoti, të kemi një ide më të mirë për gatishmërinë e forcave tona detare, të cilat janë në nivelin e dëshiruar.”
Sot, e përditshmja shtetërore Vatan-e-Emruz, e cila është e lidhur me fraksionin e Khamenei-t, ka shkruar në faqe të parë një artikull me titull “Kapëm një hajdut”, ku pohon qëllimin e vërtetë të kësaj piraterie, dhe bën kërcënime për akte të mëtejshme rrëmbimi e terrorizmi. Në artikull shkruhet: “Kapja e kësaj cisterne në ujërat e Gjirit Persik i jep një mesazh serioz qeverisë koreano-jugore. Një mesazh që i jep Seulit dy opsione, ose t’ia paguajë borxhin e saj të vjetër Teheranit, ose të komprometojë sigurinë për përdorimin e rrugëve ujore të Gjirit Persik në marrëdhëniet me partnerët e saj arabë.”
E megjithatë, Forca Detare e IRGC ka deklaruar në mënyrë qesharake se: “Anija koreano-jugore ishte nisur për në Kore nga porti saudit i Al-Jubail, dhe është kapur për shkak të shkeljeve të vazhdueshme të Rregulloreve Mjedisore Detare në Gjirin Persik.”
Në një pohim të paprecedent, Nader Talebzadeh, kryetar i organizatës “New Horizon,” e cila është një organizatë frontale e Gardës Revolucionare (IRGC) dhe Forcave Quds, ka zbuluar se si mjeshtri i eliminuar i terrorizmit iranian Qassem Soleimani “ka përdorur bomba IED (pajisje të improvizuara eksplozive)” kundër forcave amerikane në Irak.
Talebzadeh, i cili gjoja po intervistonte një anëtar të Forcave terroriste Quds, e quajti Soleimani-n “Komandanti i Hijes.”
“Kush ua shkaktoi gjithë ato telashe [trupave amerikane]? Ishte po ai komandant i hijeve. Kush i trajnoi [grupet terroriste proksi të regjimit] dhe përdori taktikën e bombave të rrugës, që duken si gurë? Amerikanët i kanë quajtur këto bomba IED. Më kujtohet se sa të shqetësuar ishin, se si e reflektonte këtë shqetësim media amerikane në vitin 2003, pasi pushtimit të Irakut nga SHBA. Kush i shqetësoi ata? E kujt ishte ideja? IED është shkurtim për Improvised Explosive Device (Pajisje e Improvizuar Eksplozive), kështu që shënjestra nuk e kuptonte a ishte bombë apo gur. Shënjestra kalonte pranë këtij objekti, pastaj për shembull tanku shpërthente. I kemi parë filmimet, por hija e tmerrshme e kujt qëndronte prapa tyre, kush i shkatërroi ata? Një ditë duhet të bëjmë filma për këtë, dhe për të gjitha veprat e tjera që ai [Soleimani] ka bërë. Një prej tyre ishte IED në Irak, për të cilën amerikanët kanë vazhduar të fajësojnë Iranin dhe Forcat Quds. Kjo ishte një nga iniciativat e tij të vogla për ta bërë Irakun të pasigurtë për amerikanët.”
Nader Talebzadeh, kryetar i organizatës “New Horizon,” një organizatë frontale e Gardës Revolucionare (IRGC)
Talebzadeh pohoi gjithashtu se kërcënimi terrorist i regjimit vazhdon pavarësisht nga eliminimi i Soleimani, dhe se regjimi qëndron prapa sulmeve të fundit ndaj ambasadës amerikane në Irak.
“Amerikanët vazhdojnë të vuajnë nga [terrorizmi i regjimit]. Ata po mobilizojnë forcat sepse nuk janë të sigurtë, tani janë në zonën e gjelbër të Bagdadit për të qenë të sigurtë. Por as atje nuk janë të sigurtë,” tha ai.
Më 3 janar 2020, një sulm ajror i drejtuar nga SHBA mori në shënjestër një vargan automjetesh që po dilnin nga Aeroporti Ndërkombëtar i Bagdadit, duke vrarë kështu Soleimani-n.
Një Fjalë e Fundit
Fjalët e Talebzadeh u japin edhe një herë vlefshmëri thirrjeve të Rezistencës Iraniane ndaj komunitetit ndërkombëtar që të marrë masa decizive kundër terrorizmit të regjimit iranian që sponsorizohet nga shteti.
Mosveprimi i komunitetit ndërkombëtar, sidomos politika e paqësimit e Bashkimit Europian, e ka trimëruar Teheranin që t’i vazhdojë veprimtaritë e tij terroriste, madje t’i përhapë ato edhe në Europë. Arrestimi dhe gjyqi i diplomatit terrorist të Iranit, Assadollah Assadi, i cili tentoi të shpërthente një bombë në tubimin e NCRI-së në Francë në 2018-ën, është dëshmi për faktin se terrorizmi i mullahëve nuk njeh kufij.
Është koha që liderët e BE-së ta ndalojnë politikën e paqësimit, t’i mbyllin ambasadat e mullahëve në Europë, t’i dëbojnë agjentët e Iranit, dhe t’i sanksionojnë të gjithë zyrtarët e regjimit iranian për rolin e tyre në terrorizëm e në shkeljet e të drejtave njerëzore. BE duhet t’ia bëjë të qartë Teheranit që veprimtaritë e tij terroriste nuk do të tolerohen më.
Aktivistët e teatrit mblidhen përpara parlamentit të regjimit
Durimi i popullit iranian në lidhje me situatën ekonomike po pakësohet, mediat shtetërore po paralajmërojnë dhe pasojat mund të jenë shkatërruese për regjimin. “Ne duhet të shqetësohemi”, shkroi Sharq Daily në edicionin e saj të fundjavës dhe citoi kreun e Shoqatës së Punëtorëve të Ndihmës Sociale që thoshte, “Vazhdimi i [situatës së koronavirusit] do të ketë efekte shkatërruese dhe do të shkaktojë shumë telashe për ekonominë dhe shoqërinë e vendit. ”
Zyrtari shtoi, “Në situatën aktuale të koronavirusit, shkaktimi i shpresave të rreme është i padobishëm. Koronavirusi dhe një ekonomi e dështuar… po kanë një ndikim masiv në vështirësimin e jetesës së njerëzve. Jo vetëm që nuk i pamë të ardhurat e naftës që ndikonin në jetën e njerëzve, por dritat e shtëpive po shuhen. ”
Këto shqetësime janë, pasi populli iranian vazhdon të demonstrojë në shumë qytete të ndryshme pavarësisht kërcënimit të koronavirusit dhe forcave shtypëse të regjimit. Protesta për kushtet e këqija ekonomike, disa që vijnë nga keqtrajtimi i regjimit i shpërthimit të koronavirusit, të tjera rrënjosur thellë në katër dekada të politikave korruptive dhe shkatërruese të mullave në pushtet.
Tubim proteste nga shitësit ambulantë në Sanandaj
Protestë nga punëtorët e Kompanisë së Naftës në qytetin Gachsaran, në juglindje të Iranit
Punëtorët e Departamentit të Ujit dhe Kanalizimeve në Provincën Kohgiluyeh dhe Boyer-Ahmad mbajtën një tubim
Protestë protestuese e infermierëve dhe punëtorëve me kontratë të Universitetit të Shkencave Mjekësore në Yazd
Protestë protestuese nga punëtorët e Qendrës Shëndetësore Bafgh, provinca Yazd
Në një deklaratë të nënshkruar nga 214 ligjvënës evropianë dhe shqiptarë ata shprehën shqetësimin e tyre në lidhje me abuzimet e vazhdueshme të të drejtave të njeriut në Iran, përfshirë ekzekutimin e disidentëve me akuzën e pjesëmarrjes në demonstrata anti-qeveritare. Raportet e Amnistisë Ndërkombëtare për keqtrajtimin e të paraburgosurve në protestat anti-qeveritare kërkojnë vëmendje të madhe ndërkombëtare për këtë çështje.
Gjykata e Abadan shfajëson rojën e sigurisë që rrahu brutalisht Bahareh Cheshm Berah-un
Ministri i Jashtëm i regjimit iranain, 
Kryekomandanti i IRGC viziton forcat detare të IRGC për t’u siguruar për gatishmërinë e tyre në këtë pirateri
Qassem Soleimani në Irak
Nader Talebzadeh, kryetar i organizatës “New Horizon,” një organizatë frontale e Gardës Revolucionare (IRGC)
Tubim proteste nga shitësit ambulantë në Sanandaj
Protestë nga punëtorët e Kompanisë së Naftës në qytetin Gachsaran, në juglindje të Iranit
Punëtorët e Departamentit të Ujit dhe Kanalizimeve në Provincën Kohgiluyeh dhe Boyer-Ahmad mbajtën një tubim
Protestë protestuese e infermierëve dhe punëtorëve me kontratë të Universitetit të Shkencave Mjekësore në Yazd
Protestë protestuese nga punëtorët e Qendrës Shëndetësore Bafgh, provinca Yazd
Protestë protestuese nga punëtorët e Qe