Maryam Rajavi: U uroj Fitër Bajramin popullit të Iranit dhe gjithë myslimanëve në mbarë botën.
U realizoftë Fitri i vërtetë i çlirimit të popullit të Iranit dhe Lindjes së Mesme me përmbysjen e fashizmit fetar të mullahëve, armikut të lig të Zotit dhe të popullit të Tij.
Duke patur parasysh vullnetin e popullit iranian për rezistencë e kryengritje, dita e fitores nuk është larg.
Zgjedhjet e rreme presidenciale të Iranit do të mbahen më 18 qershor. Ndërsa afrohet data e zgjedhjeve, luftërat e regjimit rriten. Kështu, media e drejtuar nga shteti paralajmëron për pasojat e grindjes fraksionale.
Ditët e fundit, Këshilli i Ruajtjes së regjimit filloi të eleminonte kandidatët e fraksionit rival për të ashtuquajturat zgjedhje të këshillave islamikë të qytetit. Këshilli i Kujdestarit është nën mbikëqyrjen e Khamenei dhe vepron në emër të tij, ka për detyrë të verifikojë kandidatët.
E përditshmja shtetërore Mostaghel të hënën e quajti këtë eliminim një “procedurë të rrezikshme përpara zgjedhjeve presidenciale pasi përforcon dyshimin se parakushtet për eliminimin e gjerë të kandidatit reformist në zgjedhjet presidenciale do të sigurohen sa më shumë që të jetë e mundur”.
Këta të ashtuquajtur “reformistë” janë zyrtarët e regjimit që janë angazhuar në mënyrë aktive në eksportin e terrorizmit dhe shkeljeve të të drejtave të njeriut. Presidenti i ashtuquajtur “i moderuar” dhe “reformist” Hassan Rouhani ka një rekord të errët të shtypjes dhe eksportit të terrorizmit. Gjatë mandatit të Rouhanit, gati 5,000 njerëz janë ekzekutuar, 1500 protestues gjatë kryengritjes së Nëntorit u qëlluan me armë, dhe diplomati-terrorist i Rouhani, Assadollah Assadi po vuan 20 vjet burg në Belgjikë për përpjekjen e tij për të bombarduar tubimin e opozitës në 2018.
Mostaghel çdo ditë nënvizon rolin e këtyre të ashtuquajturve “reformistë” në aktivitetet malinje të regjimit dhe paralajmëron për pasojat e eliminimit të tyre. “Ajo që [fraksioni rival] nuk e kupton ose nuk dëshiron ta kuptojë është dëmi i madh që ata sjellin për Republikën Islamike. A e dinë ata se heqja e pjesëve të mëdha të sistemit, ndërsa shumë prej të cilëve kanë qenë përgjegjës për ruajtjen dhe zhvillimin e Republikës Islamike për 42 vjet dhe janë pëlhura e sistemit, do të dëmtojë tërë trupën e Republikës Islamike? ” Shkruan Mostaghel.
Artikulli i Mostaghel paralajmëron më pas se këto grindje fraksionale se eliminimi masiv i kandidatëve do të përfitojë nga lëvizja i Rezistencës Iraniane dhe mund të shkaktojë protesta.
“A e dinë ata që veprimi i tyre krijon përçarje të gjera në sistemin që do të përdorë armiku? A nuk e kujtoi [Khamenei] 2009 [kryengritjen] që ishte rezultat i krijimit të një çarjeje në trupin e sistemit gjatë zgjedhjeve? ” Gazeta e përditshme Mostaghel shkruante, duke shtuar, “A nuk kemi qenë dëshmitarë të një zinxhiri protestash shoqërore në vend gjatë katër muajve të fundit, shoqëruar me parulla të mprehta politike? Dhe a nuk e dimë që përhapja e këtyre protestave ka pasoja të rrezikshme dhe të pakthyeshme të sigurisë? ”
Mostaghel më pas pasqyron frikën e regjimit nga opozita e organizuar e Iranit, Organizata Popullore Mojahedin e Iranit (PMOI / MEK) dhe roli i saj në mobilizimin e shoqërisë së paqëndrueshme të Iranit drejt ndryshimit të regjimit.
Protesta në qytete të ndryshme iraniane
Të hënën, 10 maj, punonjësit e Sepahan Cement mbajtën një protestë për pagat e vonuara dhe shpërblimin special. Punëtorët gjithashtu protestojnë ndaj rojeve të sigurimit të kompanisë duke kërcënuar vazhdimisht se do t’i pushojnë nga puna.
Pas hapjes së fabrikës, bonusi i punës dhe produktiviteti i punonjësve u paguan vazhdimisht. Por që kur Ghadir Holding, i cili i përket Gardës Revolucionare, mori pronësinë e Sepahan Cement, të gjitha përfitimet e punonjësve janë ndërprerë.
Të hënën, 11 maj, mësuesit nga shumë qytete anembanë Iranit mbajtën një tubim para Majlis për të tretën ditë radhazi, duke protestuar ndaj refuzimit të Ministrisë së Arsimit për t’i punësuar ata.
Vlen të përmendet se këta rreth 25,000 mësues kanë kaluar testin e punësimit dhe ministria e arsimit duhet t’u sigurojë atyre punësim, por refuzon ta bëjë këtë.
Të hënën, 10 maj, punëtorët e industrisë së naftës mbajtën një tubim përpara Majlis (parlamentit) duke kërkuar të drejtat e tyre. Këta punëtorë po kërkojnë paga më të larta. Pensionistët e industrisë së naftës kanë njoftuar gjithashtu synimin e tyre për t’u bashkuar me tubimin. Punëtorët dhe punonjësit që nuk mund të shkonin në Teheran shprehën mbështetjen e tyre nëprotestën e 10 majit para parlamentit.
Në të njëjtën kohë, një grup punonjësish të naftës u mblodhën para Kompanisë Kombëtare të Naftës në qytetin e Ahvaz. Këta punëtorë nuk mund të merrnin pjesë në tubimin e Teheranit.
Protesta në qytete të ndryshme iraniane
Të hënën, 10 maj, punonjësit e Sepahan Cement mbajtën një protestë për pagat e vonuara dhe shpërblimin special. Punëtorët gjithashtu protestojnë ndaj rojeve të sigurimit të kompanisë duke kërcënuar vazhdimisht se do t’i pushojnë nga puna.
Pas hapjes së fabrikës, bonusi i punës dhe produktiviteti i punonjësve u paguan vazhdimisht. Por që kur Ghadir Holding, i cili i përket Gardës Revolucionare, mori pronësinë e Sepahan Cement, të gjitha përfitimet e punonjësve janë ndërprerë.
Të hënën, 11 maj, mësuesit nga shumë qytete anembanë Iranit mbajtën një tubim para Majlis për të tretën ditë radhazi, duke protestuar ndaj refuzimit të Ministrisë së Arsimit për t’i punësuar ata.
Vlen të përmendet se këta rreth 25,000 mësues kanë kaluar testin e punësimit dhe ministria e arsimit duhet t’u sigurojë atyre punësim, por refuzon ta bëjë këtë.
Të hënën, 10 maj, punëtorët e industrisë së naftës mbajtën një tubim përpara Majlis (parlamentit) duke kërkuar të drejtat e tyre. Këta punëtorë po kërkojnë paga më të larta. Pensionistët e industrisë së naftës kanë njoftuar gjithashtu synimin e tyre për t’u bashkuar me tubimin. Punëtorët dhe punonjësit që nuk mund të shkonin në Teheran shprehën mbështetjen e tyre nëprotestën e 10 majit para parlamentit.
Në të njëjtën kohë, një grup punonjësish të naftës u mblodhën para Kompanisë Kombëtare të Naftës në qytetin e Ahvaz. Këta punëtorë nuk mund të merrnin pjesë në tubimin e Teheranit.
Protesta në Iran
Që kur mullahët morën pushtetin në Iran pas revolucionit të vitit 1979, vendi ka qenë në një rrugë të rritjes negative dhe rënies ekonomike. Regjimi plaçkiti pasurinë, burimet e kombit dhe plaçkiti prodhimin dhe rritjen industriale, të gjitha për të çuar përpara qëllimet e veta të liga. Sot, ekonomia e Iranit kontrollohet nga ajo që është bërë e njohur si “Mafia e Fuqisë dhe Pasurisë”, një rrjet i institucioneve të regjimit dhe partnerëve të tyre që kanë bërë një pasuri në kurriz të popullit iranian. Ndërsa mafia gëzon pasuri të madhe dhe jetë luksoze, shumica e popullsisë së Iranit jeton në varfëri të plotë, një situatë që është përkeqësuar më shumë gjatë shpërthimit të covid-19 dhe shpërfilljes së regjimit për efektin e pandemisë në jetën e njerëzve dhe ekonominë e vendit.
Autor:Aladdin Touran
Protestat po shtohen në mbarë Iranin
Në Iran po shtohet tensioni. Çdo ditë, komunitete e segmente të ndryshme të shoqërisë iraniane zhvillojnë demonstrata dhe protestojnë kundër korrupsionit të regjimit, politikave shkatërrimtare dhe shtypjes.
Të dielën, duke i dalë kundër një vale masash represive të regjimit iranian, pensionistët e Organizatës së Sigurimeve Shoqërore dolën nëpër rrugë dhe zhvilluan tubime protestuese në 13 qytete. Në katër muajt e fundit, pensionistët kanë organizuar protesta të rregullta, ndonjëherë edhe dy apo tre herë në javë.
Në të njëjtën ditë, të diplomuarit për mësuesi nga qytete të ndryshme u mblodhën në Teheran dhe zhvilluan një tubim të madh, për të protestuar kundër papunësisë dhe premtimeve të rreme e të papërmbushura të regjimit.
Ndërkohë, nxënësit e shkollave të nivelit të mesëm e të lartë zhvilluan demonstrata për disa ditë rresht në gjashtë qytete, duke protestuar kundër vendimit të regjimit për t’i anashkaluar protokollet e covid-it dhe për t’i detyruar nxënësit t’i bëjnë provimet në klasa.
Ajo që i bashkon të gjitha këto protesta është fakti që ato e shënjestrojnë direkt regjimin e mullahëve si burimin kryesor të të gjitha problemeve të vendit. Pensionistët thërrisnin: “Punëtorët e burgosur duhet të lirohen,” “Nuk do të votojmë, kemi dëgjuar shumë gënjeshtra,” “Po përballemi me diskriminimini dhe koronavirusin, dhe askush nuk mendon për ne,” “pensionistët ngrihen kundër diskriminimit dhe tiranisë.”
Autoritetet e regjimit janë të alarmuar nga përshkallëzimi i situatës së protestave. “Për sa i përket protestave [shoqërore], ajo që ka rëndësi është se çështja po shndërrohet nga kërkesa të thjeshta në formë qytetare në një çështje sigurie,” paralajmëroi e përditshmja shtetërore Mostaghel më 9 maj.
Pas shtypjes së kryengritjes së nëntorit 2019, regjimi i vari shpresat tek përhapja e koronavirusit për të parandaluar shpërthimin e protestave të mëtejshme shoqërore. Lideri suprem i regjimit Ali Khamenei shkoi deri në atë pikë sa ta quante përhapjen e covid-it si një “bekim.”
Por në situatën aktuale, ku sipas Mostaghel, “varfëria dhe mjerimi u kanë hyrë familjeve deri në palcë” deri në atë pikë sa “studentët po kryejnë vetëvrasje,” as pandemia e koronavirusit nuk mund ta mbajë nën kontroll zemërimin e popullit. Këtë fakt e dëshmon përshkallëzimi gradual i protestave gjatë katër muajve të fundit. Pensionistët e filluan lëvizjen e tyre protestuese në pak qytete. Por në javët që vijuan, kësaj lëvizjeje iu bashkuan komunitete nga shumë qytete të tjera. Dhe atmosfera u përhap edhe tek komunitetet iraniane nga të gjithë sektorët e shoqërisë, duke përfshirë punëtorët, mësuesit, studentët, kreditorët, dhe fermerët.
Ka dy lloje thashethemesh lidhur me bisedimet bërthamore që po zhvillohen midis Iranit dhe fuqive botërore në Vienë: zyrtarët iranianë po flasin për heqjen e sanksioneve ndërkombëtare, por homologët e tyre në negociata, kryesisht qeveria amerikane, thonë se duhet një rrugë e gjatë përpara se të kemi rezultate.
Ky raport i shkurtër do të analizojë labirintin e negociatave për të parë se në çfarë situate është tani pakti bërthamor i 2015-ës me Iranin (JCPOA), dhe se a do të arrijnë ndonjë rezultat së shpejti këto negociata apo jo.
Presidenti i Iranit Hassan Rouhani pretendon se sanksionet janë hequr. Më 5 maj në mbledhjen e kabinetit, ai tha: “Si kreu i shtetit, deklaroj para popullit se sanksionet janë thyer dhe nëse do të jemi të gjithë të bashkuar, sanksionet do të hiqen së shpejti.”
“Si amerikanët, ashtu edhe europianët deklarojnë qartë se nuk kemi zgjedhje tjetër përveçse t’i heqim sanksionet dhe të rikthehemi tek JCPOA. Pothuajse të gjitha sanksionet kryesore janë hequr dhe vazhdojnë negociatat për disa detaje.” (faqja shtetërore e lajmeve online 55, 9 maj 2021)
Por pak para tij, zyrtarë të tjerë të regjimit kanë bërë deklarata që nuk përputhen me pretendimet e tij për sa i përket negociatave.
Abbas Araghchi, përfaqësues politik në Ministrinë e Punëve të Jashtme të Iranit, ka thënë: “Në përgjithësi, procesi po ecën, por kemi edhe sfida, edhe detaje të vështira. Duhet të biem dakord me ta fjalë për fjalë e shprehje për shprehje.” (IRNA, 30 prill 2021)
Nezam al-ddin Mousavi, deputet, tha më 19 prill lidhur me deklaratat e Rouhani-t: “Përsëri, Rouhani dhe grupi i tij po e keq-llogarisin çështjen e negociatave bërthamore dhe, në vend që ta ndjekin atë teknikisht dhe shkencërisht, e shohin si një vegël politike për punët e brendshme.”
Asadollah Assadi, një diplomat terrorist i regjimit iranian, po gjykohet në Belgjikë për akuza terrorizmi
U raportua javën e shkuar se Assadollah Assadi, diplomati iranian që orkestroi komplotin terrorist në zemër të Europës tre vjet më parë, nuk do ta apelojë dënimin e marrë në shkurt. Assadi është ndjekur penalisht së bashku me tre bashkë-konspiratorë të tij në një gjykatë federale belge dhe ka marrë dënimin më të gjatë me burg nga të katër të dënuarit, dënim me 20 vite.
Që në fillim të hetimeve mbi veprimtaritë e Assadi-t, ai dhe eprorët e tij në Teheran kanë argumentuar se duhej t’i ishte dhënë imunitet diplomatik mbi bazën e pozicionit të tij, pavarësisht seriozitetit të çështjes kundër tij. Në asnjë çast, ata nuk i kanë kundërshtuar hapur detajet e kësaj çështjeje, të cilat përfshijnë një raport që tregon se si ai ka siguruar lëndë të fuqishme plasëse nga Irani, e ka transportuar fshehtazi në Europë me anë të një avioni pasagjerësh duke përdorur një çantë diplomatike, dhe pastaj ua ka dorëzuar një çifti iraniano-belg me detyrën për ta çuar bombën në tubimin e përvitshëm të mërgimtarëve iranianë që po zhvillohej jashtë Parisit nga Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit.
Raportohet se Assadi i kishte udhëzuar bashkë-konspiratorët e tij që ta vendosnin bombën sa më afër Presidentes së NCRI-së, zonjës Maryam Rajavi, që të ishte e mundur. Rreth gjashtë muaj përpara tubimit të 30 qershorit 2018, Lideri Suprem i regjimit iranian Ali Khamenei ia kishte atribuar publikisht rezistencës iraniane kryengritjen mbarëkombëtare që po zhvillohej në atë kohë. Ai kishte thënë specifikisht se Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI/MEK) kishte “planifikuar për muaj të tërë” t’i popullarizonte slloganet anti-qeveritare dhe t’ua ndryshonte drejtimin protestave fillestare, të cilat kishin fillimisht një fokus ekskluzivisht ekonomik, e t’i çonte drejt thirrjeve të hapura për ndryshim regjimi dhe qeverisje demokratike.
Shqetësimet lidhur me këtë rritje të ndikimit të MEK dhe NCRI me sa duket nxitën një rritje të përgjithshme në veprimtaritë terroriste me në shënjestër aktivistët e këtij koalicioni dhe personat e lidhur me të jashtë Iranit. Komploti terrorist i Parisit u parapri në mars 2018 nga një tentativë për të shpërthyer një bombë me anë të një kamioni në tubimin e MEK në Shqipëri, me rastin e Vitit të Ri pers. Për më tepër, në gusht të po atij viti, u ngritën akuza kundër dy shtetasve iranianë në Shtetet e Bashkuara për survejim mbi aktivistët e MEK dhe kritikues të tjerë të regjimit iranian, me sa duket për t’i paraprirë komploteve terroriste e tentativave të tjera për vrasje.
Saba Kord Afshari recently ëhile on leave
Saba Kord Afshari ka nisur një grevë urie që të shtunën, 8 maj 2021, për të protestuar ndaj rritjes së presionit mbi familjen e saj dhe mbi familjet e të burgosurve të tjerë politikë. Ajo kërkon që nëna e saj, Raheleh Ahmadi, të lirohet nga burgu Evin.
Saba Kord Afshari ka vuajtur disa herë nga ulçera e stomakut. Për këtë arsye, greva e saj e urisë ka shkaktuar shqetësim serioz tek familja e saj.
Saba Kord Afsahri është transferuar jashtë pavijonit të grave të burgut Evin dhe dëbuar në burgun Qarchak më 9 dhjetor 2020. Znj. Kord Afshari është dënuar me 24 vite burg për faktin se ka protestuar kundër mbulimit të detyrueshëm të kokës.
Më 26 janar 2021, rojat e burgut e kapën për flokësh dhe e zvarritën nëpër dysheme për ta transferuar nga Pavijoni 8 në Pavijonin 6 ku mbahen të burgosurat e dënuara për krime të rrezikshme.
Është e qartë nga bisedat, blogjet, artikujt e gazetave, diskutimet, reagimet, dhe shprehjet e shumë zyrtarëve iranianë, se publikimi i audios së ministrit të jashtëm të regjimit Mohammad Javad Zarif ka qenë një goditje kaq e madhe për të gjithë sistemin saqë edhe pas një jave, pasojat e saj vazhdojnë të ndihen.
Si rrjedhim, të dy fraksionet e regjimit po përpiqen të zbulojnë arsyen dhe personin që ka qenë përgjegjës për publikimin e audios. Procesi në vazhdim tregon se kjo temë do të ketë shumë pasoja tronditëse, të fshehta e të dukshme, për regjimin.
Disa nga të përditshmet shtetërore po e quajnë këtë goditje “Porta e Zarif-it,” duke theksuar se kjo do të ketë një impakt tek zgjedhjet e ardhshme presidenciale.
“Nisur nga kapaciteti i kësaj ngjarjeje për të bërë lajm, nuk duket se pasojat tronditëse të saj do të zhduken së shpejti nga peizazhi politik i vendit. Kjo situatë do të thotë se çështja (Porta e Zarif-it) nuk ka mbaruar, dhe pasojat e saj do të ndikojnë në atmosferën politike dhe shoqërore të Iranit në një kohë kritike, madje edhe më shumë në periudhën përpara zgjedhjeve presidenciale të 2021-it.” (Jahan-e-Sanat, 5 maj 2021)
Situata është kaq kritike saqë, sipas agjencisë shtetërore të lajmeve Tasnim, Zohreh Elahian, një anëtare e Komitetit të Sigurisë Kombëtare e Politikës së Jashtme të Parlamentit, në një letër drejtuar Zarif-it, i bëri atij 20 pyetje duke i kërkuar përgjigje.
Sikur vetëm këto pyetje të marrim parasysh, është e qartë se sa kritike dhe e rrezikshme është bërë situata për regjimin pas publikimit të audios.
