

Këshilli i Ruajtjes së Iranit skualifikoi shumë nga të ashtuquajturit kandidatë të zgjedhjeve të rreme presidenciale të regjimit javën e kaluar me porosinë e Udhëheqësit Suprem të regjimit Ali Khamenei. Pastrimi masiv i kandidatëve ishte pjesë e synimit të regjimit për të konsoliduar pushtetin. Të gjitha shenjat tregojnë se Khamenei synon të tërheqë Ebrahim Raisi nga kutia e votimit.
“Njerëzit nuk duhet të mendojnë se dikush tjetër vendos për ta ose zgjedh dikë në emër të tyre. Kjo është një ndjenjë e rrezikshme, ”shkruajti të hënën shtetërorja Setar-e Sobh.
Shumë besojnë se qëllimi i Khamenei për të konsoliduar pushtetin do të ndikojë negativisht në regjimin e tij dhe do të zgjerojë përçarjen në krye, duke çuar në protesta të mëdha.
Atëherë, pse Khamenei mori një vendim të tillë?
“Shqetësimi më i rëndësishëm i qeverisë së ardhshme është të parandalojë shfaqjen dhe ndodhjen e diçkaje shumë të tmerrshme”, shkroi e përditshmja shtetërore Arman të dielën, duke iu referuar politikës së Khamenei për konsolidimin e pushtetit.
Khamenei përballet me një shoqëri të paqartë. Tri protesta të mëdha të Iranit në 2018, 2019 dhe 2020, veçanërisht në nëntor 2019, tronditën themelin e regjimit. Makthi i kryengritjes së nëntorit ende ndjek regjimin.
Të gjitha protestat kryesore të Iranit filluan fillimisht për shkak të krizave ekonomike. Sidoqoftë, regjimi nuk ka zgjidhur asnjë nga ato kriza. Përkundrazi, korrupsioni dhe politikat malinje të regjimit kanë rritur krizat ekonomike, duke shtuar jehonësinë e shoqërisë.
“Krizat ekonomike i kanë bërë njerëzit të dhunshëm. Kjo qeveri mund të qëndrojë në pushtet deri në korrik, por efektet e kësaj dhune zgjasin me vite. Zyrtarët duhet t’u përgjigjen kërkesave të njerëzve në mënyrë që ata të mund të jetojnë në rehati. Nëse jo, do të ketë dëmtime shoqërore, ”shkroi të enjten e drejtuar nga shteti Donya-e Engtesad në lidhje me këtë.
Ndërsa të gjithë kandidatët e eleminuar ishin zyrtarë të lartë të regjimit të përfshirë në 40 vjet krim pasi Khamenei nuk mund të pranonte kundërshtimin më të vogël të politikave të tij i spastroi të gjithë.
Khamenei zgjedh të konsolidojë pushtetin pasi e di që lojërat e “moderimit” dhe “reformizmit” nuk do të funksionojnë më. Gjatë kryengritjeve të tyre të mëdha, iranianët brohorisnin, “reformistë, linja e ashpër, loja ka mbaruar”. Për më tepër, fushata për të bojkotuar zgjedhjet e rreme presidenciale të regjimit, të udhëhequr nga Njësitë e Rezistencës së Organizatës Mojahedin të Popullit të Iranit (PMOI / MEK), është intensifikuar. Gjatë majit, mbi 310 zona në provincat e Iranit dëshmuan aktivitete që bënin thirrje për bojkot të zgjedhjeve të rreme presidenciale të regjimit nga Njësitë e Rezistencës së MEK.

Kjo ndërkohë që CEO i Kompanisë së Rafinimit të Naftës në Teheran, Hamed Armanfar, ka thënë sot se përpjekjet për ta shuar zjarrin në rezervuare do të vazhdonin deri natën.
“Përmasat e zjarrit janë zvogëluar dhe ka mbetur vetëm 5% e zjarrit që shpërtheu në fillim. Por do të na duhet të vazhdojmë deri në mbrëmje për ta shuar edhe këtë pjesë të mbetur,” tha ai për agjencinë shtetërore të lajmeve IRNA.
Ky zjarr i stërmadh hodhi në ajër shtëllunga tymi të zi kur shpërtheu të mërkurën në rafinerinë Tondguyan.
Mëngjesin e të enjtes, mediat shtetërore raportuan se zjarri kishte nisur përsëri në rafinerinë Tondguyan dhe kishte shkaktuar një shpërthim në një nga rezervuarët e mëdhenj. Megjithatë, Zyra e rafinerisë për Marrëdhëniet me Publikun e mohoi këtë shpërthim.
Shaker Khafaie tha se raportet për një shpërthim ishin përhapur nga “mediat disidente” dhe, për zhurmën e shpërthimeve të shumta, fajësoi “rënien e pllakave brenda cisternave”.
Ai tha se nuk është ende i qartë shkaku i shpërthimit të zjarrit në rafinerinë Tondguyan, por në të njëjtën kohë hodhi poshtë pretendimet për “sabotazh”.
Njëkohësisht, Ministri i Naftës Bijan Zanganeh tha mbrëmjen e të mërkurës se zjarri kishte ndodhur për shkak të “rrjedhjes së naftës në dy prej rezervuareve” duke shtuar se cisternat nuk kishin ndikuar tek prodhimi.
Duke cituar Qendrën e Emergjencave të Teheranit, televizioni shtetëror tha se 11 njerëz ishin lënduar nga zjarri. Raporti tregon se katër nga këta persona janë dërguar në spital, ndërsa shtatë të tjerët nuk kishin nevojë për hospitalizim.
Dje, një reporter nga agjencia shtetërore e lajmeve YJC, i cili ka qenë në skenën e ngjarjes, citoi departamentin e zjarrit, i cili kishte thënë se ishin djegur 18 rezervuarë.
Ditën tjetër, YJC shkroi në faqen e saj në internet se zjarri nuk ka ndikuar në prodhimin e gazit pasi është dëmtuar “vetëm një rezervuar që nuk është i lidhur me gazin.” Raporti thotë gjithashtu se kërkesat për gaz të Teheranit janë plotësuar nga Bandar Abbas në Iranin jugor.
“Që mbrëmjen e djeshme, mediat disidente janë përpjekur t’i bindin njerëzit në Teheran se do të kishte një mungesë gazi, duke u kërkuar që të shkonin në stacione karburanti për të marrë gaz shtesë,” shkroi sot kjo agjenci lajmesh.
Të hënën, Agjencia Ndërkombëtare e Energjisë Atomike publikoi raportin e saj më të fundit mbi veprimtaritë bërthamore të regjimit iranian, ndërkohë që në Vienë po zhvillohen bisedime me qëllimin për ta ringjallur marrëveshjen e 2015-ës midis regjimit iranian dhe gjashtë fuqive botërore, marrëveshje e njohur zyrtarisht si Plani i Përbashkët Gjithëpërfshirës i Veprimit. Disa ditë përpara këtij publikimi, Drejtori i Përgjithshëm i IAEA, Rafael Grossi , hodhi dyshime mbi perspektivën e këtij objektivi, duke u thënë reporterëve që “nuk është e mundur” që marrëveshja të ringjallet në formën e saj origjinale tani që “Irani ka akumuluar njohuri, ka akumuluar centrifuga dhe ka akumuluar material.”
Raporti i të hënës bëri të qartë që nuk dihen me saktësi përmasat e këtij akumulimi. Kjo pritej, duke patur parasysh përpjekjet e Teheranit për ta reduktuar bashkëpunimin e tij me IAEA gjatë periudhës kur zyrtarët e regjimit të Iranit kanë tentuar b’i bëjnë presion SHBA-së që të rikthehet tek pakti. Por me aq sa dihej nga personat jashtë IAEA-së përpara të hënës, pengesat ndaj punës së inspektorëve bërthamorë kohët e fundit kryesisht kanë patur të bëjnë me mungesën e aksesit në monitorim me video të komplekseve iraniane. Por rezulton që regjimi iranian në fakt po fsheh një sasi të madhe të dhënash të regjistruara nga pajisje të tjera në po këto komplekse.
Si pasojë e kësaj pengese, raporti më i fundit i IAEA-së është i pari raport që kur është implementuar pakti, që jep vetëm llogaritje të përafërta, jo matje të vërteta, të sasisë së uraniumit të pasuruar që ka aktualisht Irani në rezervat e tij. Megjithatë, ky raport dhe komentet e mëparshme të Grossi-t përforcojnë gjithashtu perceptimin – perceptim që ndahet nga shumë kritikë të JCPOA-së – se edhe kur marrëveshja ishte në fuqi të plotë, nuk ka patur kurrë një ide të qartë dhe të besueshme të gjendjes së programit bërthamor të regjimit iranian në një kohë të caktuar.
Ditët e fundit, pjesëtarët e diasporës iraniane, mbështetës të Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK), kanë zhvilluar tubime në Europë, duke u dhënë jehonë thirrjeve të shtuara brenda Iranit për bojkotim të farsës së zgjedhjeve presidenciale të regjimit në qershor.
Në Vienë të Austrisë, mbështetësit e MEK zhvilluan protestën e tyre për herë të parë në mbështetje të thirrjeve që po shtohen brenda Iranit për bojkotim të farsës së zgjedhjeve presidenciale të regjimit. Protestuesit mbanin një pankartë ku shkruhej, “Iranianët duan ndryshim regjimi.” Ata mbanin gjithashtu foto të Udhëheqësit të Rezistencës Iraniane, Z. Massoud Rajavi, dhe të Presidentes së zgjedhur të Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), Znj. Maryam Rajavi.
Pjesëtarët e diasporës iraniane, mbështetës të MEK dhe NCRI, vazhduan gjithashtu protestën e tyre në Amsterdam të Hollandës të mërkurën. Duke mbajtur pankarta me thirrje për bojkot të farsës së zgjedhjeve presidenciale të regjimit, ata shprehën mbështetje për planin me dhjetë pika të zonjës Rajavi për një Iran demokratik në të ardhmen.
Në të gjitha vendet e Europës, iranianët kanë theksuar në protestat e tyre se regjimi gjendet në një rrugë pa krye. Me këtë i janë referuar veçanërisht qëllimit të Liderit Suprem të regjimit, Ali Khamenei, për të nxjerrë fitues nga votimet Ebrahim Raisi-n, si pjesë të politikës së tkurrjes të regjimit. Ata i janë referuar rolit të Raisi-t në masakrën e 1988-ës ndaj mbi 30,000 të burgosurve politikë dhe në shtypjen e kryengritësve në Iran gjatë protestave madhore të 2019-ës.
Mbështetësit e MEK po i zhvillojnë këto protesta në kuadër të një fushate brenda Iranit të udhëhequr nga Njësitë e Rezistencës të MEK për të popullarizuar bojkotin mbarëkombëtar të farsës së zgjedhjeve të regjimit.
Sipas MEK, “Gjatë muajit maj, në mbi 310 zona në të gjitha provincat e Iranit janë zhvilluar veprimtari që bënin thirrje për bojkot të farsës së zgjedhjeve presidenciale të regjimit në qershor. Këto janë veprimtaritë e Njësive Iraniane të Rezistencës, rrjetit të opozitës iraniane, Organizatës Muxhahedine të Popullit të Iranit (PMOI/MEK).”




Arzhang Davoodi, 68 vjeç, një i diplomuar në inxhinieri mekanike dhe menaxhim industrial nga Universiteti i Teksasit, është mbajtur në kushtet më të tmerrshme për 18 vitet e fundit pa të drejtat minimale dhe madje edhe një ditë të vetme pushimi. Ai është transferuar në mënyrë rutinore nga një burg në tjetrin, nga Evin në Gohardasht, Ahvaz, Bandar Abbas, burgjet Zabul dhe i është nënshtruar torturave dhe ngacmimeve për ta thyer atë.
Davoodi është burgosur që nga viti 2003 me akuza të tilla si “fyerje Khamenei”. Regjimi dëshiron ta torturojë atë për vdekje për shkak të rezistencës dhe këmbënguljes së tij. Ai u dënua fillimisht me 15 vjet burg , një mohim pesë-vjeçar të të drejtave dhe dëbim në burgjet në Iranin jugor. Ai më vonë u dënua me pesë vjet burg shtesë me akuzat e mbështetjes së Organizatës Popullore Mojahedin të Iranit (PMOI / MEK).

Shumë nga ata që nuk e njohin mirë regjimin janë tronditur, por opozita iraniane e ka ditur që kjo do të ndodhte, pasi lideri suprem Ali Khamenei ka nevojë ta konsolidojë pushtetin e tij pas kryengritjeve mbarëkombëtare të 2018-ës, 2019-ës, dhe 2020-ës, e sidomos pas traumës së pandemisë.
Një nga kandidatët e miratuar është kreu i Gjyqësorit, Ebrahim Raisi, i cili është famëkeq për rolin e tij në Komisionin e Vdekjes gjatë masakrës së 1988-ës kur 30,000 të burgosur politikë u vranë brenda vetëm pak muajsh.
Është e qartë që ai është i parapëlqyeri sepse Khamenei ka nevojë për një njeri me një histori të shtypjes ndaj disidentëve, si gjatë masakrës, ashtu edhe në rolin e tij aktual, teksa mullahët shohin protesta të përditshme nga pothuajse çdo sektor i vendit, për shkak të krizave të ndryshme me të cilat ata po përballen.
Ndërkohë që kandidatët e refuzuar shprehin mbështetje për Raisi-n dhe bëjnë thirrje për një pjesëmarrje të lartë në zgjedhje, thjesht sepse ruajtja e pushtetit të regjimit u intereson të gjithë mullahëve, Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI/MEK) dhe njësitë e saj të brendshme i kanë shtuar thirrjet e tyre për një bojkot zgjedhor përmes slloganeve anti-regjim të ngjitura nëpër mure në mbarë vendin dhe të postuara në rrjetet sociale me hashtag-un #BoycottIranShamElections (Bojkotoni Farsën e Zgjedhjeve të Iranit), hashtag që shpërndarë mbi 121,000 herë brenda vetëm pak orësh. Një nga këto sllogane është “Kemi dëgjuar kaq shumë gënjeshtra saqë nuk do të votojmë më.”
Njëra nga këta aktivistë ka folur për Times Radio së fundmi dhe ka thënë se asnjë prej njerëzve që ajo njeh nuk do të votojë.
Ajo tha: “Të gjithë kandidatët janë njësoj për ne dhe në 42 vitet e fundit, zgjedhjet nuk kanë patur asnjëherë si qëllim shprehjen e zgjedhjes popullore por një selektim nga ana e liderit suprem.”
Bojkoti i zgjedhjeve mbështetet nga udhëheqësja e opozitës, Maryam Rajavi, e cila e ka përsëritur këtë thirrje më 25 maj, duke u kërkuar njerëzve të protestojnë kundër reduktimit të kandidatëve, e duke thënë se nuk ka asnjë justifikim për ta paqësuar regjimin.
Opozita iraniane shkruan: “E vërteta është se regjimi po lufton për të mbijetuar dhe ndodhet midis dy zjarresh. Khamenei nuk kishte zgjedhje tjetër përveçse t’i ngushtonte rradhët dhe ta spastronte fraksionin rival. Regjimi do të bëhet më i brishtë përballë kryengritjes mbarëkombëtare që duket në horizont. Dhe kur kjo të ndodhë, do të jetë shumë më intensive dhe e përhapur sesa në vitet e mëparshme. Me pak fjalë, për Khamenei-n, kjo është një betejë mbijetese.”

Organizata Muxhahedine e Popullit të Iranit (PMOI/MEK) shpalli të hënën, më 31 maj 2021, se bilanci tronditës i vdekjeve nga koronavirusi në 543 qytete e ka tejkaluar shifrën 302,700. Numri i viktimave në Teheran ka arritur në 70,896, Isfahan 20,205, Khuzestan 18,899, Khorasan Razavi 18,410, Azerbaixhan Lindor 12,428, Mazandaran 12,125, Azerbaixhan Perëndimor 11,373, Gilan 10,166, Fars 10,072, Qom 9,645, Alborz 8,508, Sistan dhe Baluchestan 6,966, Kermanshah 5,928, Hormozgan 3,735, Zanjan 3,315, dhe Chaharmahal dhe Bakhtiari 2,480.