Tashmë është pothuajse e sigurt që Ebrahim Raisi do të jetë presidenti i radhës i regjimit iranian. Edhe gjashtë kandidatë të tjerë janë miratuar nga Këshilli i Gardianëve i regjimit për të kandiduar në votimet e 18 qershorit, por Raisi është i preferuari i Liderit Suprem Ali Khamenei, dhe asnjëri nga të tjerët nuk ka një profil aq të lartë sa Raisi. Këshilli i Gardianëve e ka garantuar këtë duke eliminuar kandidatë me emër si ish-Presidenti i regjimit Mahmoud Ahmadinejad dhe ish-Kryetari i Parlamentit Ali Larijani. Ndërkohë që Ahmadinejad u përgjigj duke thënë se tani ai refuzon të votojë, Larijani deklaroi se ishte “i kënaqur” dhe i nxiti të gjithë qytetarët iranianë të merrnin pjesë në zgjedhje në mënyrë që të promovonin mbijetesën e një “Irani islamik.”
Sigurisht, kjo shfaqje përbuzjeje për jetën e iranianëve të rëndomtë vetëm sa do t’i përkeqësojë krizat nga të cilat po vuan regjimi që nga kryengritja e janarit 2018. Dhe ndonëse autoritetet kanë bërë çfarë kanë mundur për t’i minimizuar këto kriza, gazeta e përditshme Jahan-e Sanat ka vënë në dukje se heshtja zyrtare për sa i përket kryengritjeve dhe represionit të ushtruar ndaj tyre ka ushqyer popullaritetin e bojkoteve zgjedhore.
MEK i ka dhënë kësaj lëvizjeje për bojkot formën specifike të një përpjekjeje për të “votuar për ndryshim regjimi,” dhe “Njësitë e Rezistencës” të MEK kanë vendosur graffiti dhe postera në mbi 250 lokacione në mbarë vendin për ta përçuar këtë mesazh. Javët e fundit, efektet e kësaj fushate kanë qenë të dukshme në demonstratat publike të zhvilluara për një sërë çështjesh të tjera. Ndërkohë që protestonin kundër rënies së vlerës së pensioneve apo pasojave të një mashtrimi në investime të udhëhequr nga qeveria, iranianë të panumërt kanë treguar gatishmërinë për ta përqafuar bojkotin zgjedhor duke thirrur me sllogane si, “Nuk kemi parë drejtësi; nuk do të votojmë më.”
Hashtpar-e Tavalesh (provinca Gilan) – Veprimtaritë e Njësive të Rezistencës dhe mbështetësve të MEK, që bëjnë thirrje për bojkot të farsës së zgjedhjeve presidenciale të regjimit – “Massoud Rajavi: Bojkoti i farsës së zgjedhjeve presidenciale është detyrë patriotike” – 27 maj 2021
“Nuk do të votojmë për të zgjedhur një vrasës, loja mbaroi, vota jonë është për ndryshim regjimi”
Më 27 maj 2021, mbështetësit e Mujahedin-e Khalq (MEK/PMOI) dhe Njësitë e Rezistencës bënë thirrje për bojkot të farsës së zgjedhjeve presidenciale të regjimit klerikal në qytete të ndryshme të Iranit, duke përfshirë shumë pjesë të Teheranit të Madh dhe qytete të tjera. Ata vendosën postera e afishe, shkruan graffiti, dhe shpërndanë fletushka. Krahas zonave të ndryshme të Teheranit, këto veprimtari janë zhvilluar edhe në Karaj, Isfahan, Hashtpar-e Tavalesh (provinca Gilan), Semnan, Yasuj, Shiraz, Abadan, dhe Ahvaz.
Për ta konsoliduar regjimin, Lideri Suprem Ali Khamenei ka përdorur Këshillin e Gardianëve për të skualifikuar shumicën e kandidatëve të farsës së zgjedhjeve presidenciale të Iranit. Të eliminuarit nga kjo farsë nuk ishin vetëm nga fraksioni rival. Këshilli i Gardianëve skualifikoi madje edhe Ali Larijani-n, një nga personat më të afërt të Khamenei-t, që ka qenë kryetar i parlamentit të regjimit për tre mandate rresht.
Pas vendimit të Këshillit të Gardianëve për të eliminuar të gjithë kandidatët, grindjet e brendshme të regjimit janë intensifikuar. Kështu, mund të thuhet se Khamenei ia ka bërë gropën vetes duke skualifikuar personat besnikë ndaj tij dhe regjimit.
“Përqasja aktuale tregon tendencën drejt një unifikimi të plotë të sistemit. Problemet ekzistuese, sidomos kriza ekonomike e vendit, janë tepër të mëdha për t’u menaxhuar nga një fraksion apo grup i vetëm politik,” shkruante të shtunën shtetërorja Jomhuri-e Eslami.
Khamenei është plotësisht i vetëdijshëm për pasojat e vendimit për të ndjekur një politikë tkurrjeje. Por ai nuk ka zgjedhje tjetër pasi regjimi po përballet me një shoqëri të trazuar.
Siç e pohon edhe editoriali i të shtunës i Jomhuri-e Eslami, “Problemi i vendit nuk është vetëm kriza ekonomike. Krizat kulturore, shoqërore, madje edhe politike, nuk janë më pak të rrezikshme sesa krizat ekonomike, për të mos thënë që janë edhe më serioze e të rrezikshme. Këto kriza nuk janë të dukshme pasi problemi i vërtetë ekonomik në jetën e përditshme të popullit nuk i ka lejuar ato të dalin në sipërfaqe. Elitat dhe ekspertët kulturorë, shoqërorë, dhe politikë, sidomos sociologët, janë plotësisht të vetëdijshëm për kët fakt dhe për rreziqet e këtyre krizave.”
Por a do t’ia dalë Khamenei ta bëjë regjimin e tij unipolar?
Khamenei është përpjekur shumë herë në të shkuarën ta unipolarizojë regjimin e tij por ka parë rezultatin e kundërt. Për shembull, në 2009-ën, Khamenei sakrifikoi shumë për të bërë të mundur fitoren e Mahmoud Ahmadinejad. Por Ahmadinejad nisi të mos i bindej Khamenei-t në shumë raste.
Në përpjekjen më të fundit për ta unifikuar regjimin, Khamenei nuk e lejoi Larijani-n të merrte pjesë në farsën e zgjedhjeve. Ngaqë Larijani kishte mbështetjen e një numri mullahësh e klerikësh Shi’ite në Qom, eliminimi i tij i ka intensifikuar grindjet e brendshme të regjimit.
“Për shkak të skualifikimit të shumë kandidatëve presidencialë, të gjithë e dinë që këto zgjedhje do të jenë jo profesionale, pa konkurencë, dhe do të kenë një pjesëmarrje të ulët votuesish,” tha në një deklaratë të mërkurën Shoqata e Mësuesve të Seminareve në Qom.
Për sa i përket shoqërisë së trazuar të Iranit, manovrat e Khamenei-t nuk do të funksionojnë. “Kushtet e pafavorshme të vendit sot janë rezultat i kontradiktave të brendshme në qeverisje. Nëse përpiqemi të fajsojmë vetëm një person apo një fraksion, gënjejmë veten. Vazhdimi i këtyre kontradiktave, si në politikën e brendshme, ashtu edhe në atë të jashtme, do ta paralizojë [regjimin], dhe do të na kushtojë shtrenjt të gjithëve,” shkruan Jomhuri-e Eslami lidhur me këtë.
Kështu, veprimet e fundit të Khamenei-t vetëm sa do t’i shtojnë edhe më shumë grindjet e brendshme të regjimit, për arsye se fraksioni rival do të bëjë ç’të jetë e mundur për t’i ruajtur pozicionet dhe mundësitë e tij për plaçkitjen e pasurisë kombëtare.
Khamenei e ka humbur pozicionin e tij trans-fraksional, dhe do të bëhet shënjestër e akuzave të fraksionit rival.
Gjithashtu, Khamenei vetë i ka hequr barrierat midis tij dhe popullit dhe e ka vënë veten direkt në shënjestrën e shoqërisë së trazuar.
Me Ebrahim Raisi-n si president, regjimi do të përballet pa dyshim me një izolim edhe më të madh ndërkombëtar, dhe shpresa e fundit për ringjalljen e politikës së paqësimit do t’i venitet. Kjo sepse dialogu me një kriminel si Raisi, i cili është i përfshirë në listat e zeza për shkelje të të drejtave njerëzore dhe ka luajtur rol kyç në masakrën e 1988-ës ndaj 30,000 të burgosurve politikë, kushton shtrenjt.
Si pjesë të politikës së tkurrjes, Khamenei-t do t’i duhet ta rrisë eksportin e terrorizmit. Roli i tij në intensifikimin e konfliktit në Gaza është shembull i kësaj nevoje për ta eksportuar terrorizmin dhe kaosin jashtë vendit. Për t’i financuar veprimtaritë e jashtëligjshme të regjimit të tij, ai duhet të plaçkitë pasurinë e popullit.
Njëkohësisht me shtimin e plaçkitjes së popullit, Khamenei duhet t’i shtojë edhe masat shtypëse. Mesazhi kryesor që i jepet publikut me vendimin e Khamenei-t për ta nxjerrë fitues Raisi-n nga kutitë e votimit është gatishmëria e regjimit për ta shtuar shtypjen. Ekzekutimi në masë i 6 të burgosurve ditët e fundit dëshmon për vendimin e Khamenei-t për ta shtuar shtypjen.
Por shtimi i shtypjes dhe plaçkitja e pasurisë së popullit vetëm sa do ta shtojë edhe më shumë trazimin e shoqërisë.
“Nuk mund të gënjejmë veten; populli është i pakënaqur. Problemi nuk është vetëm ekonomik. Njerëzit e kanë toleruar këtë situatë. Nuk mund ta mbajmë të kënaqur popullin me varfëri. Fatkeqësisht, njerëzit mezi arrijnë të sigurojnë kujdes mjekësor apo ilaçe. Problemet e popullit nuk janë të lidhura vetëm me jetesën. Ata janë vërtet të zemëruar,” paralajmëroi të dielën e përditshmja shtetërore Mostaghel.
Regjimi i Iranit po përgatitet të emërojë si president Ebrahim Raisi-n, një vrasës të masave
Të mërkurën, Këshilli i Gardianëve, organi që mbikëqyr legjislacionet dhe zgjedhjet, dha verdiktin final për personat që kanë aplikuar për të garuar në farsën e zgjedhjeve të ardhshme, që do të zhvillohen më 18 qershor. Ky këshill skualifikoi shumë zyrtarë të spikatur të regjimit, si Ali Larijani, një zyrtar i lartë që ka qenë kryetar i Majlis (parlamentit), komandant i Gardës Revolucionare (IRGC) dhe njeri shumë i besuar i liderit suprem të regjimit, Ali Khamenei.
Anëtarët e Këshillit të Gardianëve caktohen nga Khamenei dhe kryegjyqtari, i cili është vetë i emëruar nga Khamenei. Dhe vendimet e këtij këshilli reflektojnë direkt vullnetin e Khamenei-t për të ardhmen e regjimit. Me skualifikimin e Larijani-t, i vetmi kandidat serioz që mbetet në garë është Ebrahim Raisi, kryegjyqtari aktual i regjimit dhe ekzekutues famëkeq i mijëra disidentëve iranianë. Edhe vetë zyrtarët e regjimit po e pranojnë se lista e re e kandidatëve e ka garantuar plotësisht fitoren e Raisi-t si president i ardhshëm i regjimit.
Raisi ka shërbyer në pozicione të ndryshme të gjyqësorit që në fillim të sundimit të mullahëve në 1979-ën. Në karrierën e tij ai njihet kryesisht për “masakrën e 1988-ës,” një spastrim i burgjeve të Iranit që zgjati disa javë dhe ku u ekzekutuan 30,000 të burgosur politikë. Raisi ka qenë anëtar i “komisionit të vdekjes,” një treshe zyrtarësh të regjimit që i thërrisnin të burgosurit një nga një dhe ua vulosnin fatin me anë të gjyqeve vetëm disa-minutëshe të cilat përfundonin në trekëmbësh nëse i burgosuri nuk pendohej për kundërshtimin e tij/saj ndaj sundimit tiranik të mullahëve. Raisi e ka shprehur herë pas here krenarinë e tij për rolin që ka luajtur në masakrën e 1988-ës.
E vërteta është se zgjedhjet presidenciale në Iran nuk kanë të bëjnë fare me dëshirën e popullit për të zgjedhur liderët e tij. Ato shërbejnë vetëm për të legjitimizuar diktaturën e Khamenei-t dhe rezultatet e tyre reflektojnë balancën e pushtetit midis fraksioneve të ndryshme të regjimit, të cilat janë të gjitha pjesë e pandarë e krimeve që mullahët kanë kryer gjatë katër dekadave të fundit.
Të martën, Këshilli i Gardianëve i regjimit iranian eliminoi shumicën e kandidatëve të farsës së zgjedhjeve presidenciale me urdhër të Liderit Suprem të regjimit, Ali Khamenei. Kjo ka bërë që mediat shtetërore dhe zyrtarët e fraksionit rival të paralajmërojnë për pasojat e politikës së tkurrjes të regjimit.
Ky veprim i Khamenei-t konfirmoi përsëri atë që Rezistenca Iraniane e ka thënë me kohë: zgjedhjet në regjimin e mullahëve janë thjesht teatër dhe shërbejnë si fasadë e një regjimi mizor.
Khamenei ka ndërmend ta sigurojë fitoren e Ebrahim Raisi-t nga kutitë e votimit për të vazhduar me politikën e tkurrjes. Për këtë arsye, ai nuk ka mundur t’i tolerojë as zyrtarët e tij më të afërt, si Ali Larijani, ish-kryetari i Parlamentit.
Tani, grindjet e brendshme të regjimit kanë arritur në një nivel të ri.
“Ajo që ka ndodhur gjatë procesit të kualifikimit në zgjedhjet presidenciale, vetëm ‘zgjedhje’ që nuk mund të quhet. ‘Selektimi’ i Liderit Suprem nuk ka nevojë për votën time,” tha të enjten Mostafa Tajzadeh, një nga kandidatët e eliminuar dhe ish Zëvendës Ministër i Brendshëm.
“Njerëzit mendojnë se, pavarësisht se kush bëhet president, për ne nuk do të ndryshojë gjë. Të gjithë presidentët ndjekin disa urdhra specifikë. Si rrjedhim, pjesëmarrja jonë është e kotë,” tha Paravaneh Salahshouri, një ish-deputete.
“Kur në shoqëri të përhapet ndjenja e paefektshmërisë, njerëzit do të refuzojnë të marrin pjesë në zgjedhje. Ky refuzim për të marrë pjesë në zgjedhje përfundimisht do të rezultojë në incidente sociale, të cilat i kemi parë edhe kohët e fundit,” paralajmëroi Salahshouri zyrtarët e regjimit, sipas agjencisë gjysmë-zyrtare të lajmeve ILNA, të enjten.
“Për shkak të skualifikimit të gjerë të kandidatëve për president, të gjithë e dinë se këto zgjedhje do të jenë jo profesionale, pa konkurencë, dhe do të kenë një pjesëmarrje të ulët votuesish,” tha të mërkurën në një deklaratë Shoqata e Mësuesve të Seminareve në Qom.
“Indiferenca e popullit dhe e një numri të madh ekspertësh e vrojtuesish është shumë e rrezikshme dhe po rritet,” tha të enjten Mullah Mohammad Javad Hojjati Kermani.
“Me skualifikimin masiv të kandidatëve, besimi i popullit në kutinë e votimit dhe në sistem po ulet gjithnjë e më shumë. Njerëzit e ndiejnë që janë të mbërthyer dhe duhet të çlirohen. Kjo situatë është e rrezikshme për ne,” tha Ashraf Broujerdi, ish zëvendëse e ministrit të brendshëm.
Mediat shtetërore të Iranit ditët e fundit i kanë pohuar disa aspekte të krizave ekonomike të Iranit. Këto media, të cilat janë të lidhura me fraksionet e regjimit, ndonjëherë zbulojnë fakte të habitshme lidhur me korrupsionin e regjimit në mes të grindjeve të brendshme midis fraksioneve. Këto fakte theksojnë se ekonomia dhe populli i Iranit vuajnë nga ky regjim, nga korrupsioni i tij, dhe nga politikat e gabuara.
“Ekonomistët besojnë se vendi po përballet aktualisht me shumë sfida, si inflacioni struktural, rritja e ulët ekonomike, pandemia e koronavirusit dhe mungesa e vaksinimit të shpejtë, negociatat bërthamore dhe sanksionet, dritarja demografike dhe problemi i punësimit, sigurimet shoqërore dhe fondet e pensioneve, përmirësimi i mjedisit të biznesit, kriza e burimeve ujore, rrjedhja e kapitalit në vend, dhe privatizimi,” shkruante më 23 maj agjencia shtetërore e lajmeve Tabnak.
Një nga krizat ekonomike të Iranit, e cila ndikon në jetën e përditshme të popullit iranian, është rritja e inflacionit.
Hashtpar-e Tavalesh (Provinca Gilan) – Veprimtaritë e Njësive të Rezistencës dhe mbështetësve të MEK, që bëjnë thirrje për bojkot të farsës së zgjedhjeve presidenciale të regjimit – “Massoud Rajavi: Bojkoti i farsës së zgjedhjeve presidenciale është detyrë patriotike” – 27 maj 2021
“Nuk do të votojmë për të zgjedhur një vrasës, loja mbaroi, vota jonë është për ndryshim regjimi”
Më 27 maj 2021, mbështetësit e Mujahedin-e Khalq (MEK/PMOI) dhe Njësitë e Rezistencës bënë thirrje për bojkot të farsës së zgjedhjeve presidenciale të regjimit klerikal në qytete të ndryshme të Iranit, duke përfshirë shumë pjesë të Teheranit të Madh dhe qytete të tjera. Ata vendosën postera e afishe, shkruan graffiti, dhe shpërndanë fletushka. Krahas zonave të ndryshme të Teheranit, këto veprimtari janë zhvilluar edhe në Karaj, Isfahan, Hashtpar-e Tavalesh (provinca Gilan), Semnan, Yasuj, Shiraz, Abadan, dhe Ahvaz.
Disa nga slloganet ishin: “Maryam Rajavi: Mullahët i pret një kryengritje popullore që do të çojë në përmbysjen e tyre,” “Maryam Rajavi: Bojkoti i popullit iranian ndaj maskaradës së zgjedhjeve do ta kthejë këtë farsë kundër Khamenei-t,” “Maryam Rajavi: Jo sundimit të mullahëve, jo tiranisë fetare, jo shtypjes e plaçkitjes, po një republike të zgjedhur në mënyrë demokratike.”
Zonja Rajavi: Regjimi klerikal, dhe specifikisht Khamenei e Rouhani, janë përgjegjës për vdekjen e shumicës së viktimave
Zonja Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), ka shprehur ngushëllimet dhe keqardhjen e saj për familjet e viktimave të koronavirusit dhe u ka uruar shërim të shpejtë të infektuarve me këtë virus. Ajo tha se Irani nën sundimin e mullahëve ka numrin më të lartë të vdekjeve nga koronavirusi per capita në botë.
Duke u mbështetur tek strategjia e viktimave në masë, Khamenei ka ndër mend të ngrejë një barrierë kundër kryengritjes popullore në horizont, tha zonja Rajavi. Përndryshe ai mund t’i kishte limituar përmasat e katastrofës duke ndarë për popullin një pjesë të një trilion dollarëve që ia ka vjedhur popullit iranian, shumë që është në posedim të fondacioneve nën kontrollin e tij dhe të Gardës Revolucionare (IRGC).
Duke refuzuar t’i paguajë punëtorët për disa muaj, Khamenei i ka detyruar ata të shkojnë në punë pa protokollet e nevojshme të shëndetit, duke i lënë në mëshirën e koronavirusit. Ai nuk i ka lejuar as të blejnë vaksina nga Shtetet e Bashkuara, Britania dhe Franca. Sipas ekspertëve, vaksinimi nuk do të kryhet deri në fund të vitit të kalendarit pers (mars 2022), duke lënë një shumicë të gjerë iranianësh të ekspozuar ndaj valëve të ardhshme të përhapjes së COVID-19.
Përhapja e kryengritjeve dhe protestave të punëtorëve, pensionistëve dhe investitorëve të mashtruar këto muajt e fundit tregon për dështimin e politikës kriminale të regjimit për viktima në masë, e ka intensifikuar zemërimin dhe urrejtjen e publikut për regjimin klerikal, si dhe e ka forcuar vendosmërinë e popullit për ta përmbysur këtë regjim.
Duke patur parasysh përmasat katastrofike të shpërthimeve të mundshme të koronavirusit në të ardhmen, sidomos në kohën e farsës së zgjedhjeve presidenciale, zonja Rajavi u ka bërë thirrje sektorëve të ndryshëm të shoqërisë që ta sfidojnë plaçkitjen e kryer nga mullahët dhe IRGC dhe të protestojnë e të ngrihen për të fituar të drejtat e tyre njerëzore më minimale.
Mohammad Mohaddessin, kryetar i Komitetit të Punëve të Jashtme të Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), ka folur rreth zhvillimeve më të fundit për sa i përket farsës së zgjedhjeve presidenciale të regjimit iranian.
Në një konferencë për shtyp sot, ditën e mërkurë, 26 maj 2021, Z. Mohammad Mohaddessin, kryetar i Komitetit të Punëve të Jashtme të Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), foli rreth zhvillimeve më të fundit për sa i përket farsës së zgjedhjeve presidenciale të regjimit iranian, perspektivave e pasojave të saj, dhe përgjegjësisë së komunitetit ndërkombëtar.
Në komentet e tij, Z. Mohaddessin vuri në dukje se, gjatë 40 viteve të fundit, zgjedhjet në Iran nuk kanë patur kurrë si qëllim shprehjen e zgjedhjes popullore në një proces demokratik, të drejtë e transparent. “Ato janë një parodi, një proces selektimi nga një lider suprem i cili është vetë i pazgjedhur. Khamenei ka nën kontroll një organ të pazgjedhur vetingu që ka për detyrë të filtrojë kandidatët,” tha ai.
Kryetari i Komitetit të Punëve të Jashtme të NCRI-së nënvizoi se rezultati i zgjedhjeve nuk vendoset nga populli, por nga balanca e pushtetit brenda regjimit.
Mohaddessin ofroi arsyet e mëposhtme se pse zgjedhjet e këtij viti ndryshojnë nga ato të viteve të mëparshme:
Vijnë pas tre kryengritjeve mbarëkombëtare – në 2018, 2019, dhe 2020.
• Regjimi po përballet me një shoqëri shpërthyese. Çdo ditë ka protesta nga pothuajse çdo sektor i shoqërisë.
• Ekonomia është e falimentuar.
• Regjimi është i izoluar në arenën rajonale dhe ndërkombëtare.
• Grindjet e brendshme po përshkallëzohen.
• Një opozitë e organizuar dhe shumë e fuqishme është bërë gjithnjë e më aktive brenda vendit.
Duke shpjeguar pse organi i vetingut nën kontrollin e Khamenei-t, Këshilli i Gardianëve, është detyruar të përjashtojë një njeri të besuar si Ali Larijani, i cili ka qenë kryetar i Parlamentit për 12 vite, Sekretar i Këshillit Suprem të Sigurisë Kombëtare, drejtor i radios dhe televizionit shtetëror, Ministër i Kulturës, dhe Brigadier Gjeneral i IRGC-së, Mohaddesin nënvizoi se Khamenei është gjendur midis dy zjarresh, dhe për këtë arsye është detyruar ta ngushtojë rrethin për të konsoliduar pushtetin.
Kryetari i Komitetit të Punëve të Jashtme të NCRI-së theksoi se Khamenei e ka lënë mënjanë teatrin ‘i moderuar-konservator,’ në mënyrë që të sigurojë presidencën për kandidatin e tij të parapëlqyer, Ebrahim Raisi, anëtarin kyç të komisionit të vdekjes që u solli vdekjen 30,000 të burgosurve politikë në 1988-ën dhe dha urdhër për qindra ekzekutime të tjera në fillim të viteve 1980,” duke e shndërruar kështu këtë maskaradë në një shfaqje nën kontrollin e një njeriu të vetëm.
Duke shpjeguar se kjo tkurrje e pashmangshme do të kthehet kundër tij pasi do ta zvogëlojë bazën e pushtetit të regjimit dhe do ta bëjë atë më të brishtë e më të paaftë për t’u përballur me krizat e shumta që e kanë përmbytur, Mohaddessin tha: “Regjimi do të bëhet më i brishtë përballë kryengritjes mbarëkombëtare që duket në horizont. Dhe kur kjo të ndodhë, do të jetë shumë më intensive dhe e përhapur sesa në vitet e mëparshme. Me pak fjalë, për Khamenei-n, kjo është një betejë mbijetese.”
Mohaddessin shtoi se, për të kompensuar dobësitë e brendshme dhe për të heshtur fraksionet e pakënaqura rivale, Khamenei ka ndihmuar në zgjatjen e konfliktit në Gaza. Kreu i një grupi palestinez pro-Teheranit ka dërguar një letër ku falenderon liderin suprem, Forcën Quds të IRGC-së, dhe komandantin e saj për praninë e tyre në “fushë-betejën” e Gazas, dhe për ofrimin e mbështetjes materiale, armëve, e trajnimeve për ta vazhduar atë konflikt vdekjeprurës.”
Gjithsesi, tha Mohaddessin, “as kjo shfaqje boshe force nuk mundet dhe nuk do të sigurojë një rrugëdalje nga pylli ku e ka futur veten Khamenei. Kjo për shkak se ai po përballet me një fuçi baruti, një shoqëri në prag të shpërthimit, dhe një lëvizje rezistence që e drejton këtë shoqëri.
“Të gjitha masat represive, arrestimet, ekzekutimet dhe kufizimet në rrjetet sociale kanë dështuar. Ato nuk e kanë parandaluar përhapjen e opozitës së organizuar, në formën e Njësive të Rezistencës,” nënvizoi kryetari i Komitetit të Punëve të Jashtme të NCRI-së, duke shtuar se: “Thirrja mbarëkombëtare për bojkot të farsës së zgjedhjeve ka marrë vrull dhe njerëzit po bëjnë thirrje hapur për përmbysje të regjimit.”
Për ta mbështetur argumentin e tij, Mohaddessin vuri në dukje faktin që zyrtarët dhe mediat shtetërore janë duke i rënë alarmit. “Çdo ditë,” tha ai, “ata paralajmërojnë se publiku, sidomos rinia, po joshet gjithnjë e më shumë nga mbështetësit e Mojahedin-e Khalq dhe njësitë e rezistencës, dhe flasin hapur për impaktin e kësaj opozite në zemrat e mendjet e popullit iranian.”
Mohaddessin tha se Irani në vitin 2021 gjendet në prag të një transformimi thelbësor. “Ajo që ka ndodhur dje duhet t’u ofrojë një mësim të vlefshëm fuqive botërore. Ato kanë vazhduar t’i varin shpresat tek iluzioni i ekzistencës së të moderuarve e reformistëve brenda një teokracie mesjetare. Por nga nëpërka nuk lind kurrë një pëllumb. Kjo përqasje e gabuar ka sjellë dëme për popullin iranian dhe vetëm sa e ka trimëruar regjimin,” theksoi ai.
Duke kritikuar komunitetin ndërkombëtar, kryetari i Komitetit të Punëve të Jashtme të NCRI-së paralajmëroi se mullahët janë të bindur që nuk do të ndëshkohen për krimet e tyre. “Hidhini një sy ngjarjeve të muajit të fundit. Nga Kabuli në Riyadh, nga Beiruti në Bagdad, dhe nga Damasku në Rripin e Gazës, kudo ka vrasje e shpërthime. Ta dini mirë, fajin e ka regjimi iranian,” tha ai.
Kryetari i Komitetit të Punëve të Jashtme të NCRI-së e përmbylli fjalën e tij duke thënë: “Çdo ndërveprim dhe bashkëpunim me mullahët do të ndihmojë në represionin e vrasjet ndaj popullit iranian. Do ta ndihmojë regjimin të posedojë armë bërthamore e të nisë konflikte në rajon. Ka ardhur koha që Perëndimi t’i japë fund paqësimit dhe të ndërmarrë një përqasje të rreptë.”
Ai paraqiti katër veprime specifike që duhet të ndërmarrë komuniteti ndërkombëtar.
T’i japë jehonë thirrjes së popullit iranian dhe ta dënojë këtë farsë zgjedhjesh si jo legjitime, të padrejtë dhe jo të lirë.
T’i japë fund pandëshkueshmërisë për vrasësit e masave që sundojnë vendin.
T’i përballë ata me drejtësinë për krimet që kanë kryer kundër njerëzimit në katër dekadat e fundit.
Të qëndrojë në anën e duhur të historisë dhe në krah të popullit iranian në përpjekjen e tij për liri.
Punëtorët brohorisnin: “Kini frikë, ne jemi të bashkuar”, “Ne nuk do të heqim dorë derisa të marrim të drejtat tona”.
Të mërkurën në mëngjes, 27 maj 2021, punonjësit zyrtarë të kompanisë së naftës në Iran zhvilluan tubime në qendra të ndryshme të naftës në Teheran, Assaluyeh, Abadan, Ahvaz, Gachsaran, Mahshahr, Bandar Deylam, Khark dhe Lavan Island, duke protestuar për pagat e tyre të ulëta dhe jetesën e ashpër gjendje për shkak të rritjes së çmimeve.Protestat e punonjësve zyrtarë të kompanisë së naftës u mbajtën pas një thirrje për protesta nga punonjësit e naftës në Iran.Punëtorët mbanin shenja dhe pankarta ku shkruhej: “Nafta dhe gazi nuk prodhohen lehtë, ato prodhohen me koston e jetës sonë”, “Ky nivel padrejtësie nuk është e drejta e stafit operacional”, “Punësimi në platformat në det të hapur dhe zonat operacionale është e barabartë me shitjen e jetës “,” “Rritja e pagës së barabartë në kushte të pabarabarta”.Punëtorët gjithashtu brohorisnin, “Kini frikë, ne jemi të bashkuar”, “[Bijan] Zangeneh turp për ju, lini ministrinë”, “Ministri i naftës është një turp” dhe “Ne nuk do të tërhiqemi derisa të marrim të drejtat tona”.Zonja Maryam Rajavi, Presidentja e zgjedhur e Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), përshëndeti punonjësit e naftës dhe punonjësit në Teheran, Assaluyeh, Abadan, Ahvaz, Gachsaran, Mahshahr, Bandar Deylam, Khark dhe Lavan Island të cilët duke protestuar ndërsa brohorisnin “Ne nuk do të heqim dorë derisa të marrim të drejtat tona”. Ajo u bëri thirrje të gjithë iranianëve që të mbështesin punonjësit e naftës.
Hashtpar-e Tavalesh (provinca Gilan) – Veprimtaritë e Njësive të Rezistencës dhe mbështetësve të MEK, që bëjnë thirrje për bojkot të farsës së zgjedhjeve presidenciale të regjimit – “Massoud Rajavi: Bojkoti i farsës së zgjedhjeve presidenciale është detyrë patriotike” – 27 maj 2021
Për ta konsoliduar regjimin, 
Të martën, Këshilli i Gardianëve i regjimit iranian eliminoi shumicën e kandidatëve të farsës së zgjedhjeve 
Mediat shtetërore të Iranit ditët e fundit i kanë pohuar disa aspekte të krizave ekonomike të Iranit. Këto media, të cilat janë të lidhura me fraksionet e regjimit, ndonjëherë zbulojnë fakte të habitshme lidhur me korrupsionin e regjimit në mes të grindjeve të brendshme midis fraksioneve. Këto fakte theksojnë se ekonomia dhe populli i Iranit vuajnë nga ky regjim, nga korrupsioni i tij, dhe nga politikat e gabuara.
Zonja Rajavi: Regjimi klerikal, dhe specifikisht Khamenei e Rouhani, janë përgjegjës për vdekjen e shumicës së viktimave
Facebook Tëitter LinkedIn Pinterest Reddit Email Print
